Rafiq ODAY.”Elə-belə”

Biraz səbrim daralıb,
Təngiyib nəfəsim də.
Sən cah-cəlal eşqində,
Mən sevda həvəsində.

Qayıtmaq ümidi var,
Hər köç edən quşun da.
Yazı oxunmaz olub
Alnımın qırışında.

Yağışda islanıram,
Keçib gəlirəm qardan.
Üstümə qor ələnir
Sayrışan ulduzlardan.

Qaçıbdı gözlərimdən
Yuxu, göyə dirənib.
Qalxıb sinəmin ahı
Axı göyə dirənib.

Yaz da, payz da, qış da,
Elə yay da sənindi.
Mən fayda güdmürəm ki,
Bütün fayda sənindi.

Barı, insafla iş gör,
Yerində nəsə saxla.
Vüsalına yetməyə
Bir yol da kəsə saxla.

Rafiq ODAY.”Əllinin üstünə”

Əyyub Qiyasın 50 yaşına

Bir az huzur, bir az kədər
Yağır əllinin üstünə.
Çiyinləri qançır-qançır,
Yağır – əllinin üstünə.

Əlli – bəlli, ömür yarı,
Artır saçlarının qarı.
Tanrı göydə buludları
Sağır əllinin üstünə.

Ha qaçsan da fitnə-feldən,
Dara çəkilirsən dildən.
Qarışqadan yüngül, fildən
Ağır əllinin üstünə.

Kipriklərin mamır-mamır,
Gözdən axan qəlbə damır.
Qılıncını çəkən cumur
Fağır əllinin üstünə.

Tanrım səni səndə qorur,
Yol azmasın bəndə, qorur.
Canda təpər, təndə qürür
Yığır əllinin üstünə.

Cismin də EŞQ, ruhun da EŞQ,
Dağlar dələn ahın da EŞQ,
EŞQ adlı Allahın da EŞQ –
Çağır əllinin üstünə.
14.12.2018.

Rahilə xanım DÖVRAN.”Dövranam”

Şairə-jurnalist-publisist Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Naxçıvan Muxtar Respublikası Bürosunun Rəhbəri, “Qızıl qələm” media mükafatı laureatı

/”Düşüncələrim” – silsiləsindən/

Ömür adlı kəhərimi yora-yora çapmışam,
Çox gecəmi yatmamışam, gündüzümə qatmışam.
Kipriyimdə od daşıyıb, bu günlərə çatmışam
Vətənimə, torpağıma, millətimə heyranam,
Azərbayçan övladıyam, mən şairə Dövranam!

Yurd bilmişəm türk yaşayan hər ulusu- Turanı,
Köksüm alta, sinəmdədi dağı, düzü, aranı.
Baş üstündə Ay- Ulduzu, dildə təkbir, Quranı
Səmasında qartalıyam, düzlərində ceyranam,
Azərbayçan övladıyam, mən şairə Dövranam!

Nə zamandır qan ağlayır irəvanım, Qarabağ,
Ey Ağrıdağ, ey Savalan, canım-gözüm Haçadağ.
Tonqal çatın zirvənizdə, yeri-göyü oynadağ
Mamır basmış qaya altdan, Aslan təkim oyanam,
Azərbayçan övladıyam, mən şairə Dövranam!

Əxz etmişəm babalardan əzəməti, vüqarı,
Comərdliyi, sədaqəti,əhdə vəfa, ilqarı.
Namərdlərdən gizlətmişəm göz yaşımı, qübarı
El- obama göz dikənə sərt tufanam, boranam,
Azərbayçan övladıyam, mən şairə Dövranam!

Qisas üçün çalınarsa “Mehtər”, Cəngi”, ər Marşım,
Şəhidimə gülab olar zəfər, sevinc göz yaşım.
Qiyamətdən betər olar, bu müqəddəs savaşım
Müxənnətdən hər məqamda haqlı hesab soranam,
Azərbayçan övladıyam, mən şairə Dövranam!

Rahilə xanım DÖVRAN.”Haqqın mizanı”

Şairə-jurnalist-publisist Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Naxçıvan Muxtar Respublikası Bürosunun Rəhbəri, “Qızıl qələm” media mükafatı laureatı

/”Düşüncələrim” – silsiləsindən/

Dünyamız olubdur fırıldaq, yalan,
Abır, ismət, əxlaq, edilib talan.
Nə varsa yox olub əcdaddan qalan,
Qoruya bilmirik Tanrı yazanı-
Allahım, qurulsun Haqqın mizanı.

Artır bəyaz saçlar ağıllı başda,
Bu hala qəlb nədir, əriyər daş da.
Bəllərdik ərləri, mərdi savaşda,
Kilkilər ram edir nərə, sazanı-
Allahım, qurulsun Haqqın mizanı.

Yalan ayaq açır, hətta yeriyir,
Iblis bic-bic gülür, eyləyir seyir.
Yalançı doğruya şər, böhtan deyir,
Islah etmək üçün yolun azanı-
Allahım, qurulsun Haqqın mizanı.

Zaman mürgüləyir, yuxuya dalib,
Aqillər, adillər kənarda qalıb.
Gülzar bağçalıqda, alaq kök salıb,
Yazımız görməmiş vaxtsızxəzanı-
Allahım, qurulsun Haqqın mızanı.

Nələri görməyib bu qoca Turan,
Bizə kömək olsun müqəddəs Quran.
Əl açıb dərgaha yalvarır Dövran:-
Qoy çəksin suçlular haqlı cəzanı-
Allahın, qurulsun Haqqın mizanı.

Xatirə FƏRƏCLİ.”Apardı”

Elə bulandırdın könül aynamı,
Düzəlib durulmaq illər apardı.
Söküb xatirəni tulladım yerə,
Küləklər sovurdu, yellər apardı.

Əslində nə idi, nə oldu adı,
Çəkib, çəkişdirdi doğması, yadı,
Çoxların qarsıdı alovu, odu,
Söhbətlər soyutdu, dillər apardı.

Gəlmişdim, qismətdə bir biyar ömür,
Bu biçilmiş ömrə di sığış, gömül,
Hər soyuq baxışdan çat verən könül,
Hər çatda nə boyda sirlər apardı.

Xatirə FƏRƏCLİ.”Bu payız”

Gəldi öz donunda, öz biçimində,
çaldığı ilmələri
bərli-bəzəkli, xal-xal,
rənglədi təbiəti,
yarpaqlar
bu payızın ayağına
ağacların göndərdiyi təşəkkürü, minnəti.
Elə bil arzu idi, həvəs idi, gəlmişdi,
hisslərə can verməyə nəfəs idi,
gəlmişdi,
oynatdı könülləri,
göyçək sevgisi qaldı vurğun ürəklərdə.
Çətin,
çətin ki, gələ
belə payız,
bu payız
dünya üzünə birdə.

Xatirə FƏRƏCLİ.”Səni gözlədim”

Əsir edib istəkləri,
sındırıb çox ürəkləri,
görməz olub gerçəkləri
səni gözlədim.

Kölgələnmiş aya döndüm,
sıralandım, saya döndüm,
toy-büsatdım, vaya döndüm,
səni gözlədim.

Gəzən səda-soraq olub,
gözü itmiş bulaq olub,
yaxınlara uzaq olub
səni gözlədim.

Damla olub dolan gözdə,
söhbət olub dildə, sözdə,
baxış qoyub yolda, izdə
səni gözlədim.

Ucalardan enmədin sən,
daşa döndün, dinmədin sən,
nələr çəkdim… bilmədin sən…
səni gözlədim.

Şəfa EYVAZ.”Çıx get ürəyimdən”

Təhsil Problemləri İnstitutunun Kurikulum Mərkəzinin böyük elmi işçisi, Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universitetinin müəllimi, Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Məsul katibi

Gəl çək öz köçünü duyğularımdan,
Çıx get ürəyimdən,daha sevmirəm.
Yuxuydun yox oldun sən həyatımdan,
Çıx get ürəyimdən,daha sevmirəm.

Döndün ümidimin göz yaşına sən
Aldandın kiminsə göz-qaşına sən.
Köçdün taleyimin yaddaşına sən,
Çıx get ürəyimdən,daha sevmirəm.

Sevmək,sevilmək də yalanmış demə
Sevgin özü boyda yükdü qəlbimə,
Sən layiq deyilsən mənim sevgimə
Çıx get ürəyimdən,daha sevmirəm.

2006

Şəfa EYVAZ.”Mənim yarımçıq şerim…”

Təhsil Problemləri İnstitutunun Kurikulum Mərkəzinin böyük elmi işçisi, Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universitetinin müəllimi, Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Məsul katibi

Dağınıq fikirlərim kimisən bu gün
yarı gözümdə, yarı beynimdə, yarı qəlbimdə
yarı başqa yerdə, başqa evdə, başqa aləmdə…

İş masamın üstünə düzülüb xəyalların…
Bütün kağızların bir tərəfində
sənin şifrələnmiş adın,
bir tərəfində mənə aid cızma-qaralar…
Eynən duyğularım tək qarma-qarışıq…

Yağış döyən pəncərəmdə görünür bir ara üzün,
Diksinib baxıram… “yanıldım” yenə o hüzn…

Bir tərəfdə sırf özəl əşyalar,
gizlədilmiş bir neçə qeyd, rəsimlər, köhnə kağızlar…
Soldakı çərçivədə rəsm – sonuncu xəyal,
kiçik bir ailə, kiçik ev, məsum uşaqlar…

Önümdə yazdığım bir neçə sətir –
hələ tamamlanmamış yarımçıq şeir…
nədənsə istəmirəm sonuncu cümləni yazmaq…

dağınıq fikrilərim kimisən bu gün
yarı gözümdə, yarı beynimdə, yarı qəlbimdə
yarı başqa yerdə, başqa evdə , başqa aləmdə…

Sən mənim yarımçıq şeirim kimisən
heç vaxt son cümləsi yazılmayacaq…
2011

Şəfa EYVAZ.”Sən də gətir xəyallarını tök ortaya”

Təhsil Problemləri İnstitutunun Kurikulum Mərkəzinin böyük elmi işçisi, Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universitetinin müəllimi, Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Məsul katibi

Sən də gətir xəyallarını tök ortaya,
mən də…
saf-çürük edək,
qarışdıraq.
bəlkə
dəyərli bir şey çıxar
içlərindən
yaşamağa…
2013

Şəfa EYVAZ.”Tufan yoxluğun”

Təhsil Problemləri İnstitutunun Kurikulum Mərkəzinin böyük elmi işçisi, Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universitetinin müəllimi, Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Məsul katibi

Bilmirəm nə olar, nə ola bilər?
Qorxuram bir daha açılmaz səhər.
bəlkə də al günəş qara boyanar,
mən səndən əlimi üzmək istəsəm.

Əlini əlimdən qopara bilər,
sənin yoxluğun var, tufandan yaman
Hicranın ruhumu göyə sovurar,
Səni bu dünyada gəzmək istəsəm.

Acı da söyləsən bal dada bilər,
Sənin həsrətinin dadı başqadı.
Hər hissəm bir yola bələdçi olar,
Qəlbimi yoluna düzmək istəsəm.

Dünya məhvərindən oynaya bilər,
Azalar yaxşının biri dünyada.
Kim bilir bəlkə də qiyamət qopar…
Mən sənin dərdinə dözmək istəsəm.

10.04.2013