Yağmur ƏSMƏRSOY.”Sevdinsə…”

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Bakı Bürosunun Rəhbəri

Sevdinsə
Canın yanar
Uzaqlar gözündən
Asılı qalar.
Nə gedən qayıdar,
Nə gələn səni onu tək sevər,
Bir bahar yox olarsan,
Bir payız saralarsan.
Bir yaz yağışlara qarışarsan,
Sevdinsə
Canın yanar…
Bir yol yorularsan
Bir yol o eşqə asılı qalarsan,
Şəhər-Şəhər unudarsan,
Hər gün biraz unudarsan
Nifrətin də ölən günlərin
Acısın da qovrularsan.
Sevdinsə
Canın yanar…
Nə gələcəyə inamın qalar,
Ölümə hər gün biraz yaxınlaşarsan,
Dəyməzmiş amma…
Bir eşqin acısı çox ağır oldu,
Hər gün biraz biraz bitirdim səni.
Nə susdum, nə dindim bir şəhər yenə,
İtirdim itirdim, İtirdim səni.

Xuraman İsmayılova “Dua edək” şeiri ilə “Yazıçı və şairlər koronavirusla mübarizə edir” aksiyasına qoşulur

Bakı şəhər Mədəniyyət Baş İdarəsi Yasamal rayon Mərkəzləşdirilmiş Kitabxana Sisteminin (MKS) “Kitabxana – koronavirusa YOX deyir!” layihəsi çərçivəsində “Yazıçı və şairlər koronavirusla mübarizə edir” aksiyasına qoşulan sair və yazəçılar öz yeni yazdığı əsərlərini təqdim etməkdə davam edir.
Kitabxana bu   qorxunc virusa qalib gəlmək, yoluxma riskini azaltmaq üçün Umumdunya Səhiyyə Təşkilatının (ÜST) #Evdəqal çağrışına dəstək olaraq oxuculara evdə qalmağı tövsiyə edərək, virtual xidmət edir.
Bu dəfə Azərbaycan Yazışılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, Azərbaycan Respublikasının əməkdar mədəniyyət işçisi, “Fəxri mədəniyyət işçisi” döş nişanına, “XXI əsrin tanınmış ziyalısı” beynəlxalq diploma, “Vətən”, “Məhsəti” mükafatlarına layiq görülmüş, 11 bədii-publisistik kitabın, 100-dən artıq elmi-publisistik məqalənin müəllifi, 9 biblioqrafik məlumat kitabının tərtibçisi, onlarla kitabın redaktoru Xuraman İsmayılova aksiyaya qoşularaq “Dua edək” şerini təqdim etmişdir. Şeri oxuculara təqdim edilir.
Dua edək
Heç bir gözlə görülməyən,
Əllə tutula bilməyən,
Kiçicik bir nöqtə qədər
Bəla gəldi Yer üzünə.
Silkələdi, alt-üst etdi millətlərin həyatını,
Buxovladı dünyamızın ömr atını.
Pozdu bəşər övladının növrağını, büsatını.
Düşündükmü, nədən oldu? 
Axı, bütün bəlaların özəyini, özülünü
İnsan oğlu əllərilə özü qoyur.
Görən hansı xətamızın bəlasıdır çəkdiyimiz?
Ey amirlər, əmr edənlər!
Yer üzünə, bu dünyaya sahib olmaq istəyənlər
Bir düşünün, bir daşının,
Nöqtə boyda bir virusa əlac tapa bilmirsiniz.
İnsanlığı məhv eyləyən silahları yaradanlar.
Bir silah da indi tapın,
Bəşəri bu bəlalardan xilas edin!
Bəlkə Tanrı qəzəbidir gəldiyimiz?
Bəlkə Tanrı görk eyləyir.
Bizə deyir görün, baxın,
İddiası böyük olan, mənəm-mənəm deyənlərə,
Bir nöqtənin qarşısında acizcə baş əyənlərə.
Gəlin, tövbələr eyləyək,
Tanrımızdan əfv diləyək,
Səhər-axşam dua edək:
Ey dünyanın, Yer üzünün tək memarı Ulu Tanrım!
Bu bəlanın əlacını göndər bizə!
Bu müşkülün, bu sualın,
Bu sınağın, imtahanın
Cavabını göndər bizə!
Sənə açılan əllərin, dua eyləyən dillərin
Muradını göndər bizə!
Ey Allahım, gözəl Rəbbim!
Qəbul eylə duamızı,
Savabını göndər bizə!

“Kitabxana – koronavirusa YOX deyir!” layihəsi və Könüllülər ili çərçivəsində Gülarə Munisin növbəti şeiri

“Kitabxana – koronavirusa YOX deyir!” layihəsi və Könüllülər ili çərçivəsində Gülarə Munisin növbəti şeiri
Bakı şəhər Mədəniyyət Baş İdarəsi Yasamal rayon Mərkəzləşdirilmiş Kitabxana Sisteminin (MKS) M.Ş.Vazeh adına Mərkəzi Kitabxanasının “Kitabxana – koronavirusa YOX deyir!” adlı layihəsi çərçivəsində keçirilən “Yazıçı və şairlər koronavirusla mübarizə edir” könüllülər aksiyası davam edir.

EvdəQal çağrışına dəstək olan Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, M.Ş.Vazeh adına Yasamal rayon Mərkəzi Kitabxanasının Fəxri oxucusu Gülarə Munis yeni yazdığı “Sabun və dəsmal” şeirini təqdim edir. Şeirdə uşaqlara təmizliyin vacib amil olduğunu bildirilir. Dəsmalın dilindən təmizliyin duşmənə qarşı ən böyük silah olduğu vurğulanır.

Şeir “Kitabsevər uşaqlar” Facebook və eyni adlı kanal vasitəsi ilə dünyada yaşayan azərbaycanlı uşaqlara da çatdırılacaq.
Şeir şəkillərlə aşağıdakı linkdə:
http://yasamal.cls.az/front/files/libraries/81/documents/602017500.pdf

                                                           Gülarə Munis

                         Sabun və dəsmal

Gəldi qorxulu kabus,
Adı koronavirus.

Yaman qorxdu uşaqlar,
Evdə qaldı qoçaqlar.

Nənələr nağıl dedi,
Nəvələr də dinlədi.

Yatmağa gedən zaman,
Nənə dilləndi bu an.

Səslədi o, Əlini:
“Sabunla yu əlini!”

Amma baxın bu tənbəl,
Sabuna vurmadı əl.

Yaman incidi dəsmal,
Ürəyinə düşdü xal.

Dedi: ”Bezmişəm daha,
Ümid qalır sabaha.

Çirkini silmə mənə,
Dağ çəkilir sinəmə.

Kim sevməyir sabunu,
Ona deyirəm bunu.

Çirkə bulanır üzüm,
Buna nə qədər dözüm?

Əlini yuyan zaman,
Ey sabunu unudan.

Əlində virus olar,
Virus aləmə dolar.

Götür əlinə məni,
Məhv elə o düşməni.

Sabun sevməyən oğlan,
Bax sabuna bir utan!”

Nemət TAHİR.”Doğmalar içində bir yadam mən”

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Qarabağ bürosunun rəhbəri

Doğmalar içində bir yadam mən.
Sanki yaddan çıxıb,unudulub
xatirə dəftərinin vərəqləri arasında
qurumuş gül ləçəkləri…
Dərdlərimi çətir etdim başıma.
döyəcləyir yaz yağışı.
Öz əlimlə ağı qatdım aşıma.
Məni tutdu çiçəkləmiş bir ağacın qarğışı.
Yaralı budaqlar sərilib yerə,
Əlimdə ağlayır nar çiçəkləri…
Dua etdim üflədim ovuclarıma.
Uça bilmədi…
Arzularım,istəklərim,diləklərim
qanadları islanmış may böcəkləri…
Qar yağır varlığıma.
Ruhumda fırtınalar,tufanlar
İçimdə şaxta,sazaq.
Ürəyim buz bağlamış bir qaya.
Boynubükük ümidlərim günəşə boylanan
qar çiçəkləri…
Nemət Tahir

Nemət TAHİR.”Buz ve Atəş”

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Qarabağ bürosunun rəhbəri

Qəlbim yara, gözümdə yaş,
Duz yaranı göynədərmi?
Könlümdə buz, sevgim atəş.
Od buzları əridərmi?

Öz qarğışım tutub məni.
Dost nəfsinə satıb məni.
Kor quyuya atıb məni,
Haqq səsimi eşidərmi?

Şaxta vurmuş ürəyimi
Daşa dönmüş diləyimi
Xəzan olmuş gəncliyimi,
Qış günəşi isidərmi?

Sevgi yaşadar insanı,
Kindən,kinfrətdən yıxılar.
Aşkar olandan sarsılmaz,
İnsan qəflətdən yıxılar.

Doğru sanmam gördüyünü,
Fikirlərim cin düyünü,
Azalıbdır toy-düyünü,
Dünya matəmdən yıxılar.

Burnumda çiçək qoxusu,
Gözümdə səhər yuxusu,
Qəlbimdə hicran qorxusu,
Sevgim həsrətdən yıxılar.

Bərk sarıl haqqın ipinə,
Haram girməsin cibinə,
Hamı həyatın dibinə,
Öz zirvəsindən yıxılar.

İlham MİKAYIL.”Qocalır”

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Qarabağ bürosunun rəhbəri

QOCALIR

Zaman tələsdirir qovur insanı,
Baxıb bu həyata dövran qocalır.
Duyub düşündükcə ömrün sonunu,
Saçları ağarır, insan qocalır.

Həyat insanların üstünə cumur,
Əl əli yuyanda əlüzü yumur.
Görən bu həyatda insan nə umur,
Baxıb min arzuya güman qocalır?!

Əyrini düz sayır, düzü də əyri,
Allah cüt yaradıb “Şəri və xeyri”.
Bircə bu dünyada yalandan qeyri,
İnsana baş əyən zaman qocalır.

Bəşər yox olubdu qandal qolunda,
İblislər əyləşib sağı-solunda,
Həyatın çıxılmaz çətin yolunda,
İnsanı dərk edib qanan qocalır.

İlham MİKAYIL.”Ala yurdumu”

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Qarabağ bürosunun rəhbəri

ALA YURDUMU

Gülü dərilməyib təzə tər qalıb,
Ürəkdə nisgil var dərdi sər qalıb.
Düşmən tapdağında Kəlbəcər qalıb,
Bir oğul gəzirəm ala yurdumu,
Səliqə səhmana sala yurdumu.

Lənət o anlara, lənət günlərə,
Dilə gəldi o gün o dağ, o dərə.
Əldən getdi Ağdam, Laçın, Ağdərə,
Bir oğul gəzirəm ala yurdumu,
Səliqə səhmana sala yurdumu.

Dərbənd rus əlində, Şuşa dığada,
Füzuli, Cəbrayıl qalıb yağıda.
Gör kimlər oynadır at Qubadlıda?!
Bir oğul gəzirəm ala yurdumu,
Səliqə səhmana sala yurdumu.

Ruhumu incidir Qazan Bayandur,
Deyir oğuz oğlu qalx ayağa dur.
Çağırır Xocalı, Göyçə, Zəngəzur.
Bir oğul gəzirəm ala yurdumu.
Səliqə səhmana sala yurdumu.

Hər şeyin öz adı var öz adında.
Xocavənd, Xankəndi qalsın yadında.
Silinməz iz qoysun qoy yaddaşında.
Bir oğul gəzirəm ala yurdumu,
Səliqə-səhmana sala yurdumu.

Şəfa VƏLİYEVA.Yeni şeirlər

“Gənc Ədiblər Məktəbi”nin müdavimi, Azərbaycan Yazıçılar Birliyi Gənclər Şurasının və Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü, Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Baş məsləhətçisi, Prezident təqaüdçüsü, Gənclər müfakatçısı

* * *

bircə ovuc göz yaşısan…
haramdı gözəlliyin…
Bilirmi məni yaradan,
xoş günümün baş daşısan?
ayparam…
ciyərparam…
addımlarım izlərinin fədaisi…
Uçuq-sökük arzularım
eşqin ən ibtidaisi…
o vaxt bu cür sevərmişlər…
“Yarı zormuş, yarı xoş…”
Ayrılanda ölərmişlər…
İndi ayrılanlar sərxoş…
 
***
Sən gedən yollara elə söymüşəm…
Abrı olsa, bir də adam aparmaz…
Özümü həsrətlə elə döymüşəm…
Abrım olsa,
Bir də könlüm eşq doğmaz…
Sən vardın…
Göylərə bir əhdim vardı;
Hər səhər duamı gülə bələrdim…
Tanrı əmanəti bir ömür vardı
Getdin, o ömrü də külə döndərdim…
 

Şəfa EYVAZ.Seçmə şeirlər

Təhsil Problemləri İnstitutunun Kurikulum Mərkəzinin böyük elmi işçisi, Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universitetinin müəllimi, Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Məsul katibi

MƏNİM YARIMÇIQ ŞEİRİM…

 Dağınıq fikirlərim kimisən bu gün yarı gözümdə, 
yarı beynimdə, yarı qəlbimdə yarı başqa yerdə, başqa evdə, başqa aləmdə…
 İş masamın üstünə düzülüb xəyalların… 
Bütün kağızların bir tərəfində sənin şifrələnmiş adın, bir tərəfində mənə aid cızma-qaralar… Eynən duyğularım tək qarma-qarışıq…
 Yağış döy
ən pəncərəmdə görünür bir ara üzün, 
Diksinib baxıram… “yanıldım” yenə o hüzn…

 Bir tərəfdə sırf özəl əşyalar, 
gizlədilmiş bir neçə qeyd, rəsimlər, köhnə kağızlar… 
Soldakı çərçivədə rəsm – sonuncu xəyal, 
kiçik bir ailə, kiçik ev, məsum uşaqlar…
 Önümdə yazdığım bir neçə sətir – hələ tamamlanmamış yarımçıq şeir… 
nədənsə istəmirəm sonuncu cümləni yazmaq…
 dağınıq fikrilərim kimisən bu gün yarı gözümdə, 
yarı beynimdə, yarı qəlbimdə yarı başqa yerdə, başqa evdə , başqa aləmdə…
 Sən mənim yarımçıq şeirim kimisən heç vaxt son cümləsi yazılmayacaq… 

2011 

Çıx get ürəyimdən

 Gəl çək öz köçünü duyğularımdan, 
Çıx get ürəyimdən,daha sevmirəm. 
Yuxuydun yox oldun sən həyatımdan, 
Çıx get ürəyimdən,daha sevmirəm.

Döndün ümidimin göz yaşına sən 
Aldandın kiminsə göz-qaşına sən. 
Köçdün taleyimin yaddaşına sən, 
Çıx get ürəyimdən,daha sevmirəm.

 Sevmək,sevilmək də yalanmış demə 
Sevgin özü boyda yükdü qəlbimə, 
Sən layiq deyilsən mənim sevgimə 
Çıx get ürəyimdən,daha sevmirəm.

Xalq şairi Vahid ƏZİZ.”Soyuqluq”

Söyuqlar meylini salır şəhərə,
bağlarda manqallar közdən soyuyur,
görününür havalar nəyəsə görə,
nədənsə inciyib bizdən soyuyur.

(görünür hər zaman alovlu yaylar,
qeybətdın,gileydən bezib yorulub,
məncə “Sərinkeşdə” bütün olaylar,
o çıxıb,mehriban ara pozulub.)

Bəlkə də başqa cür bir hikmət də var-
insandan fərqlənmir çox da havalar,
onu sevənlərdən uzaq qalanlar,
get-gedə düşərək gözdən soyuyur.

Günbəgün artarsa gözlərin qəmi,
günahkar tutulsun taleyin kəmi,
göllər də,ümman da südlü aş kimi,
içi isti qalıb–üzdən soyuyur,

Yenə də sağ çıxdım ömrün qışından,
bir il də bəxş etdi dünya yaşından,
havalar sınanda dağlar–başından,
qocalan adamlar dizdən soyuyur.

Bir gülü hər zaman gəzər gözlərim,
canımı isidər gənclik közlərim,
rədd edin,a doğma,gözəl ellərim,
kim desə: “Ürəyim sizdən soyuyur”…

Xalq şairi Vahid ƏZİZ.”Ömrümün qürub çağıdı”

Dəyişib Sevgi bağı,tutduğu belə barmıdı?
saraldı hər yarpağı,gətirdiyin baharmıdı?

Sığalın istisinə saçlar bayılıb yatsa da,
daha getməz əriyib,aldığı rəngi qarmıdı?

Qəminə qurban olum,bu qədər qısqanma məni,
gözucu bax cahana,səndən gözəli varmıdı?

Yenə durna qatatarı səsləndi: “Səyyahlıq edək”,
şübhə edir ürəyim–sənli gedən qatarmıdı?!

Məhəbbət çeşməsinin ağlasam hərdən gözünə,
görəsən gözlərini gəzlərimə tutarmıdı?

Nəni sevən gözəlim şaiyələrə baxmazıdı,
inandıran bu qədər doğmalarım,yadlarmıdı?

Bir səda çatdı mınə: şad edir gəlmək istəyi,
hər dəfə bir cür olub,bu,sonuncu qərarmıdı?

Yetişdin,Vahid ƏZİZ,ömrünün qürub çağına,
yaşamaq istəyinə Tanrının rəyi varmıdı?

Xalq şairi Vahid ƏZİZ.”Yasəmən”

YASƏMƏN…

Çəkər yazın son ayında səmaların rəngini,
bu dünyada ən sevdiyim–yaz ətirli yasəmən,
düşünməyək ayrılığın,həsrətlərin qəmini;
ömür boyu belə qalaq–nə mən solum,nə də sən.

Bəzən olur ilk bahar da,son bahar da yağışlı,
buludları gah qəzəbli,gah mehriban baxışlı,
incə güjüm,dolaşmayaq təlaşlı,gözü yaşlı-
Leyli–Məcnun timsalları nə mən olum,nə də sən.

İkimiz də uduzarıq–bəddir “Sevgi oyunu”,
fani dünya yaranışdan dəyişmədi huyunu,
aləm böyük olsa belə,hər yaşamın bir sonu!
yazılmasın; “Son məktubu” nə mən alım,nə də sən.

Necədə qol-budaqlısan!-qurban olum boyuna,
gülüm,səni qısqanıram hətda şəbnəm suyuna,
birgə açlb,birgə solaq–özgəsinin qoluna,
hönkürərək öz qolunu nə mən salım,nə də sən..

Xalq şairi Vahid ƏZİZ.”İnsan”

Həyat ümmanında hər ömür ada-
suyunda əriyən şəkərdi insan,
hər biri özünə “Ağa” olsa da,
başqa birisinə nökərdi insan.

Tanrı bilə-bilə (sirr açım sizə)
Şeytanı,İblisi oxşadıb bizə,
yaxşı ki,görünmür gözlərimzə-
yoxsa zəhləsini tökərdi insan!

Gəncə-sevgi dayaq,qocaya-əsa,
“olumla”-“ölümün” arası qısa,
saf-çürük etməyə imkanı olsa,
bəlkə başqa ömrü seçərdi İnsan!?

Bir sonsuz axındı,çətin ki,bitər,
üstündə qırğındı; sər-sərvət didər!
O dünya yaxındır-anında gedər,
Vətənsiz quş kimi köçəri insan!

Qışdan çıxa bilsə,üz tutar yaza,
qələm tuta bilsə-əl gərək yaza!
Şeytannan hiyləgər tamah olmasa,
hər yerdən Cənnətə köçardi insan.

Çoxuna əl atdım itib-batanda,
özgə dərdləyiylə yatdım yatanda,
səpdiyi dənlərə haram qatanda,
biçəndə anlayr: “Nə dərdi?”- insan.

İnan sözlərinə Vahid ƏZİZin,
heç nə fayda verməz acdırsa gözün,
ibadət etməkdən getsə də dizin,
“Namazın”,”Orucun” hədərdi,insan…

Xalq şairi Vahid ƏZİZ.”Yaxındı”

Aramaqdan taleyimin açarın,
yazıq canım,min-bir odda yaxıldı,
üzü güldü “qara günlü” saçların,
indi “ağı”-“qarasınnan” yaxındı.

Yar qəlbimin kaş biləydi qədrini,
qırmayaydı,üzməyəydi səbrini,
elə çəkdim,elə aldım dərdini-
ürəyimin yarasınnan yxındı!

Söylə,gülüm,istəyini bilim mən,
gözlərini gözlərimlə silim mən,
məsafəmiz gen olsa da ölümnən,
qaşla-gözün arasınnan yaxındı!

İstəyirdim həyatımın gerçəyin
ürəyinə pıçıldayım çiçəyin,
bir də gördüm,qulağına ləçəyin
dodaqlarım–sırğasınnan yaxındı.

Daraq olam–yar daraya,tel açam,
danışmağa izin verə–dil açam,
yaxın qoya–düymə tutub,gül açam,
düymə–yarın yaxasına yaxındı!

Köhlənində dəliqanlı çağların,
çox dadmşam meyvəsini bağların,
Vahıd ƏZIZ,uzaq üfüq–dağların,
görünməyən arxasınnan yaxındı…

Yağmur ƏSMƏRSOY.Yeni şeirlər

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Bakı Bürosunun Rəhbəri  

* * * 

Allah da bu boyda götürməz ahı,
Bəndəsi şükr edər naşükür olmaz.
Bu nurda boy atdıq səcddəyə durduq
Haqq desən insanlar bir yol yorulmaz.

Quranı kitablar kitabı bildik,
Peyğəmbər Allahın son elçisiydi.
İslama gəl deyə hayqırdı dön gəl
O sudan içdikcə birdə dirildik.

Gecələr oyanıb namaza dursan,
Açılar qapılar üzünə min yol.
Əl açsan, dua et, Allahdan istə,
Nə olsan əyilsən, yenə özün ol.

* * * 

Qorxmuram şəhərin küçələrindən,
Yanımdan iki bir maşınlar keçir.
Bəlkə bir sağ olsuz məni tərk edib
Getdiyin yolların yolçusam mən.

Ağaclar binalar, yad bildiklərim,
Ovutmur könlümü gedəndən yenə.
Bir eşqliq yol keçib üzüldüyüm də
Yüyürdüm bir eşqdə dönürəm sənə