Əli Əmirov (Ələmi) aksiyaya “Ey həkim” qəzəlini təqdim etdi

Əli Əmirov (Ələmi) aksiyaya “Ey həkim” qəzəlini təqdim etdi

Bakı şəhər  Mədəniyyət Baş İdarəsi Yasamal rayon Mərkəzləşdirilmiş Kitabxana Sisteminin (MKS) həyata keçirdiyi “Kitabxana – koronavirusa YOX deyir!” layıhəsi çərçivəsində “Yazıçı və şairlər koronavirusla mübarizə edir” aksiyası  davam edir.

 Karantin rejimində kitabxana oxuculara virtual xidmət göstərməkdədir.

Yasamal rayon M.Ş.Vazeh adina Mərkəzi Kitabxanasının Fəxri oxucusu, şair-qəzəlxan, AYB-nin, “Məcməüş-Şüəra” və “Vahid” ədəbi məclislərinin üzvü Əli Əmirov (Ələmi) dünya gündəmini zəbt edən koronaviris pandemiyasına qarşı mübarizədə fədəkarlıqla insanların həyatını xilas edən mübariz həkimlərə “Ey həkim” qəzəlini həsr edib.

Qəzəli oxuculara təqdim edirik.

                                   EY HƏKİM

Xalqımızın sağlamlığının keşiyində fədakarlıqla
               dayanan həkimlərimizə ithaf
“Eşqdən canımda bir pünhan mərəz var, ey həkim”
(Məhəmməd Füzuli)
—————————————————————-
Xəlqinə can yandıran, şükr eylədim, var, ey həkim!
Yalvarım, Rəhmanımız olsun sənə yar, ey həkim!

Arzu etdik, biz əziz insanlara can sağlığı,
Durmusan sənsə keşikdə, gəlməz azar, ey həkim!

Darə düşmüşsə bu gün birlik gərəkdir xəlqimə,
Əl tutub, əlbir olarsaq olmarıq, xar, ey həkim!

Keçmişə sal bir nəzər, olmuş belə dövran, keçib,
Şəninə bir gün çalarlar ney, kaman, tar, ey həkim!

Ey vətən övladı, sənçün söz deyər əhli qələm,
Az deyil məndən də yüksəkdə xiridar, ey həkim!

Sevdiyim cananımı vəsf etmişəm çox, indi qoy,
Lütfünə aşiqliyim olsun daha car, ey həkim!

Et əlac hər bir kəsə, dərdim mənim sənlik deyil,
Çün Ələmi eşqdən yalnız olur zar, ey həkim!


Xuraman İsmayılova bu çətin günlərdə fədakarlıq göstərən tibb işçilərimizə “Əziz həkimlər!” adlı şeir həsr edib

Bakı şəhər Mədəniyyət Baş İdarəsi Yasamal rayon MərkəzləşdirilmişKitabxana Sisteminin (MKS) “Kitabxana – koronavirusa YOX deyir!” layihəsi çərçivəsində “Yazıçı və şairlər koronavirusla mübarizə edir” aksiyasına qoşulan sair və yazıçılar öz yeni yazdığı əsərlərini təqdim etməkdə davam edir.
Koronavirusla bağlı ən böyük mübarizəni ilk olaraq bu sahədə ön cəbhədə olan həkimlər aparır. Həkimlər öz peşəkarlığı ilə seçilərək həyatlarını riskə atmaqla həyatlar xilas edir. Biz hər birimiz onlar qarşısında borcluyuq. 
Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, Azərbaycan Respublikasının əməkdar mədəniyyət işçisi, M.Ş.Vazeh adına Yasamal rayon Mərkəzi Kitabxanasının Fəxri oxucusu Xuraman İsmayılova bu çətin günlərdə fədakarlıq göstərən tibb işçilərimizə “Əziz həkimlər!” adlı şeir həsr edib. Pandemiyanın tüğyan etdiyi bir dövrdə həyatların itirən bir çox tibb işçiləri də oldu. Yazar #Evdəqal çağrışına qoşularaq insanları yoluxmanın qarşısını almaqla həkimlərə dəstək olmağa çağırır.
Buyurun oxuyun:
http://yasamal.cls.az/front/files/libraries/81/documents/154337396.pdf
Xuraman İsmayılova
Əziz həkimlər!
Bu çətin günlərdə fədakarlıq göstərən tibb işçilərimizə
Bir peşə seçdiniz, seçəndə bəlkə,
Bilmirdiz bu qədər özəl olduğun.
Ağappaq xalatda ağ göyərçintək, 
İnsan həyatına, insane ömrünə
Ağappaq yol açan, şəfaət verən
Xeyirxah, şəfqətli, gözəl olduğun.
Qarşısı alınmaz bir bəla ilə
Üz-üzə dayanıb bəşər övladı.
Fəlakət gətirən, ölümlər saçan,
“Korona” adlanan bu mənfur virus
Hər kəsin həyatın, işin laxlatdı.
Çox məslək sahibin yoldan saxladı.
Təkcə siz həkimlər, tibb işçiləri
Heçnəyə baxmadan, heç düşünmədən
Gecəli-gündüzlü iş başındasız.
Hər şeydən qiymətli həyatınızı
Risk altda qoyaraq geri durmadız.
Sizə ümid dolu baxan gözlərə,
İmdad diləyən məsum üzlərə
Baxaraq əridiz, candan oldunuz,
Bəlkədə milyon kəs öldüz-dirildiz
İçdiyiniz anda, əqidənizə
Sadiq əsgər kimi məğrur dayandız.
Bu ağır döyüşün, müharibənin
Qəhrəman əsgəri, əziz həkimlər!
Qalib çıxacaqsız bilirik yenə
Duamız sizlədir, siz bilin bunu,
Tanrım, bizlər üçün onları qoru!

Yağmur ƏSMƏRSOY.Yeni şeirlər

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Bakı Bürosunun Rəhbəri

* * *

Allah da bu boyda götürməz ahı, Bəndəsi şükr edər naşükür olmaz.Bu nurda boy atdıq səcddəyə durduqHaqq desən insanlar bir yol yorulmaz.
Quranı kitablar kitabı bildik ,Peyğəmbər Allahın son elçisiydi.İslama gəl deyə hayqırdı dön gəlO sudan içdikcə birdə dirildik.
Gecələr oyanıb namaza dursan,Açılar qapılar üzünə min yol.Əl açsan, dua et, Allahdan istə,Nə olsan əyilsən, yenə özün ol
* * *
Qorxmuram şəhərin küçələrindən, Yanımdan iki bir maşınlar keçir.Bəlkə bir sağ olsuz məni tərk edibGetdiyin yolların yolçusam mən.
Ağaclar binalar, yad bildiklərim,Ovutmur könlümü gedəndən yenə.Bir eşqliq yol keçib üzüldüyüm dəYüyürdüm bir eşqdə dönürəm sənə.
* * *
𝔹𝕚𝕣 𝕒𝕫𝕕𝕒 𝕫𝕒𝕞𝕒𝕟a 𝕧𝕒𝕣 𝕔𝕚𝕩𝕒𝕣 𝕘𝕖𝕝𝕖𝕣,𝔹𝕒𝕩𝕒𝕣𝕤𝕒𝕟 𝕦𝕫𝕦𝕞𝕖 𝕥𝕒𝕟𝕚𝕤𝕝𝕒𝕣 𝕜𝕚𝕞𝕚.ℕ𝕖𝕔𝕖𝕤𝕖𝕟, 𝕪𝕒𝕩𝕤𝕚𝕪𝕒𝕞 𝕔𝕠𝕩 𝕕𝕖𝕪𝕚𝕤𝕞𝕚𝕤𝕖𝕟𝕤𝕦𝕤𝕒𝕣𝕤𝕒𝕟, 𝕤𝕦𝕤𝕒𝕣𝕤𝕒𝕟, 𝕪𝕖𝕟𝕖 𝕤𝕦𝕤𝕒𝕣𝕤𝕒𝕟
* * *
Bəlkə də bu boyda haq etməmişdim, Ağlasam gözüm də yaşı silən yox.O, sevdi o, gördü o, da bitirdi Hələ mən getməmiş bitirməmişdim. 
Getdimi, ömrümün payızı qaldı, Bir bahar qəlbimin üstünə qoydum.Nə oldu, elə bir çətin sualdı Çox içdim bu eşqə elə ki doydum.
Biraz payıza döndüm Bahara bir addım qalmış.Ocaq ocaq bir yol söndüm. Bitirdiklərim bitməmiş qalacaqmış. 
Dayandım o getdi baxdı o getdi, O, günü tarixə bir xəttlə yazdım.Bir dua göylərin yolundan ötdümBir eşqliq yolumu yenə də azdım.
* * *
Cənnətmi, anamın ayağı altda, Gündə min yol öpür əyilirəm mən.Saçın da ağ gəzib üzüldüyüm də, Qayğında bir ölüb dirilirəm mən.
Nurundan pay aldım a mehribanım, Duan da varlığım əzbərə döndü.Zakirin durnası köçüb gedəndən Eşqimin alovu o gündə söndü. 
Başımı sığalla bir yol sığalla, Ölüm cənnətin də qoy ölüm ana. Nə yazdım, nə bildim hansı sualla, Dil açım danışım, qayıdım ana.
Bir ağız çağır ki yüyürüm gəlim,Mən haqqdan yoğrulub haqqdan gəlmişəm.Açıldı Allaha gecələr əlim,Cənnəti ay anam səni bilmişəm.
* * *
Əl açdım əyildim Namaza min yol, Razımı Allahım bəndəliyimdən. Peyğəmbər eşqinə əyildim öldüm, Mən yandım kül oldum yandım o, gündən.
Quranı üç öpüb alnıma qoydum,Yuxumda kəbəni bir yol da keçdim.Haqq dedim, yüyürdüm mən haqqa döndümO,suru o,nuru içdim mən içdim. 
Göz açdım səhərlər əzan səsində, Həmd olsun min şükür bu günü açdıq. Mən qorxdum çəkindim yanlışlarımdan Yalandan, riyadan biz elə qaçdıq .
Adəmi həvvası, sonrası bizdik, Yenildi nəfsinə bax,onda insan.Cənnəti yox bilib çoxda ki keçdik Unutduq olmadı, unutduq o, an.
Nə oldu bir əsri bir belə keçdik, Günahı, savabı gec amma bildik. Sığındıq o nura bağışla Allah, Doğluduq bir öldük torpağa döndük.

* * *
Allah da qəlbimi çox yaxşı bildi, Anamdı, bacımdı tanıdıqlarım. Nə şöhrət, nə dövlət dalınca qaçdım Öpdüyüm Qurandı, kəsdiyim çörək.
O, çörək mayası yoğrulub haqqdan, Peyğəmbər eşqinə mən yola düşdüm.Yalandır çəkinib qorxduğum mənim Bir olar olmaza bir ola düşdüm. 
Biçildi beş arşın ağdan bu dünya, Mən deyən, öləndə onu da tapmaz .Haqqına tapınsan, bir haqqa dönsən Müsəlman hayqırar Quranı danmaz. 
* * *

Baxarsan o qatar gedər dayanmaz, Asılı qalarsan xatirələrdən. Ölərsən bir eşqin ağrısı keçməz, Gedənlər gözünün yaşına baxmaz. 
Özündən özünə, bir yol keçərsən, Çağırsan səsinə onlar da gəlməz .O, qatar qayıdar axtardığın yox, Eşqlərdə tez bitər kimsələr ölməz. 

* * *
Atam oğlan dedi, bildi ki, qızdı Bəlkə də heç belə istənməmişdim. Arzusu yol aldı, yox, puça çıxdı Qız bilib tutulub dilənməmişdim. 
Diləyin bir oğul üç qızın oldu, Allah da, atam heç istəməmişdi. Şükr elə, dua et naşükür olma Nə söylən, nə ağla demə nə işdi.
* * *

Döyülər xəbərsiz qapın açarsan, O gələr deyərsən cəhənnəm ol get.Mən sildim sən də sil yaşanmamış say, Bir də arxasından yad tək baxarsan. 
* * *

Allahın günahkar bəndəsi məndim, Mən desəm yaxşılıq üzə vurlmaz. Yaşa unutdurar zaman hər şeyi, Bu gündü o aydı yenə də durmaz

Xalq şairi Vahid ƏZİZ.”Ağlımı çaşdırır xatirələrim”

Son vaxtlar qərarım sığmır şəhərə,
ağlımı çaşdırır xatirələrim,
bir vaxtlar zamanım itən yerlərə
düşərək,özümü gəzir gözlərim.

Burda illərimin çoxusu gedir,
Vallah,dözümümə,səbrimə əhsən!
əslində-şəhərlər “Muzey” kimidir,
gəzəsən,baxasan,çıxıb gedəsən.

İndi yorğun-arğın,əlimdə əsa,
(açansa bu fikri duydum birinnən):
“Əslində–dünyada yeni nə varsa,
qədimnən qalandı yeni görünən”.

Hərdən tez yorulur alüdə olan,
kənddə bir-biriylə hamı tanışdır,
burda bir havaynan qalxıb ucalan
başqa bir havanın yelinnən aşır.

Burda yağmurlar da bulanıq yağır,
hərdən ildırım da başqa cür çaxır,
getmişdim– orda da adam darıxır,
kəndin də get-gedə xarabı çıxır.

…yenə də qəzetlər qapılarını
gəzirəm həvəslə,əlimdə qovluq,
birində tapıram “Şeir qananı”,
birində “İstedad” pərişan olur.

İndi asfalt olub çınqıllı yolum,
şəvə saçlarıma qar ələnibdir,
birdə ki,Xalqıma məxsus olduğum,
Dövvlət Möhürüylə təsdiqlənibdır.

Son vaxtlar qərarım sığmır şəhərə,
hərdən səndələdir xatirələrim,
bir vaxtlar gəncliyim itən yerlərə
düşərək özümü gəzir gözlərim…

Xalq şairi Vahid ƏZİZ.”Gözlə”

A şam pərvanəsi,gecəyə çox var,
çoxdur səntək olan!-sən hələ gözlə,
şamlar tüstülənsin,yansın çıraqlar-
qonub kəpənəktək bir gülə,gözlə!

Əbəsdir,kimsəyə çatmaz ahların,
yanarsan,olmaya alovdur yarın?
üstündə qan izi çox tikanların,
salıb nəzərini bülbülə,gözlə.

Nə üt qanadını,nə də yaralan,
ömür də çiçəkdir;solub-saralan,
dünən sənin olan,səninlə olan
bu gün dönə bilər şəkilə,gözlə.

Çırağa cumarsan niyə,nə üçün?
alov ram etməyə yetərmi gücün?
bir şey ki,qartal da şığımaq üçün
gözləyər–dumanlar çəkilə,gözlə.

Pərvanə,nələrə olmadım şahid?!
bu yolda o qədər olubdur şəhid!
bizləri yaşadan yalançı ümid;
ürəyin çəkilə-çəkilə,gğzlə.

İnsan yaranışdan gəzir yolunu,
axı,olmalıdır hər şeyin sonu!
hamı ölənədək gözləyər onu-
mən də gözləmişəm birbelə,gözlə…

Xalq şairi Vahid ƏZİZ.”Yaxşıdı”


.
Payız gəldı,boşalacaq dəryalar,
perik salan bu yerlərin qışıdı,
bir sözüm var,mərcan gözlü sonalar,
hansı yerin suyu daha yaxşıdı?

O,ellərin bilirsizmi dilini?
“Vağzalımı” yola salır gəlini?
“Bəy”-“Gəlinin” qucaqlamaz belini,
hansı elin toyu daha yaxşıdı?

Yol uzaqdı…qanad çalan yorular,
bilmək olmaz–kim harada vurular,
çox millətin dastanında “Boyu” var,
hansımızın “Boyu” daha yaxşıdı?

Bir yad burda tingiləri çəp əkdi,
çiçəyi də,meyvəsi də gecikdi!
sonam,mənim qəzəbim də ipəkdi;
hansı xalqın huyu daha yaxşıdı?

Göllə-göylər yaraşığı sonalar,
quyu qazıb neft daşıyar qatarlar,
bilirəm ki,burda düşsəm taparlar,
öz Yurdumda quyu daha yaxşıdı!

Çox görmüsən–nə haldadır O,tay,de?
səmalardan,qopararaq haray,de!
yaz tez ötür,heç olmasa bu yay de;
“Haraların yayı daha yaxşıdı”?

Xalq şairi Vahid ƏZİZ.”Mesac”


(həm dərd,həm hənəg)

Aman,nə bərkiymiş “Virusun” üzü?!
nə araq qalıbdır evdə,nə çaxır,
üstəlik–nənənin “Mikroskop” gözü,
“Spirti püskürdəni” əldən buraxmır.

Amma,səmaların açılır eyni,
zorlanmış təbiyət nəfəsin dərir,
indi çox adamım durumu eyni!
hamı bir-birinə “Mesac” göndərir.

Vaxtdır,təbiyətdən alaq halallıq,
insan–günahların cəngində qalıb,
məncə,çoxlarını bu bekarçılıq
evinə daha da doğmlaşdırıb.

Bir dostum yazır ki:”Tamam bezmişəm,
qaynana səsinnən qulağım şişir!”,
o biri:”Yamanca işə düşmüşəm…”,
başa düşürəm ki,xörək bişirir!

Hətda xəbərsizik qonum-qonşudan,
hər evdə karantin bir cürə keçir,
əvvəllər evinə kefli qayıdan,
indi arvada da “içmək öyrədir”.

Dünən qarı nənəm təhlil aparıb,
dedi:”Bu bəlanı lotular salır”,
köhnəlik təmizmiş!–çağdaş canilər
nənəmin ağlıynan “Lotu”-adlanır.

Deyir:”Bəhanədir siçan,yarasa,
tədbir görməkdədir Böyük Havadar!”,
kainat bu qədər çirkablıdırsa,
bu işdə hər kəsin “Lotu” payı var!

Yollara baxıram qəmli aynadan,
çılpaq ağaclarla qalıb göz-gözə,
hamı “Mesac” yazır bekarçılıqdan,
mən də bu “Mesacı” göndərdim sizə…

Xalq şairi Vahid ƏZİZ.”Qarın davası”

Çoxdan bağ-baxçanı basıbdır alaq,
deyirlər ki: “Sonu May ayındadı”,
bilinmir işimiz nə cür olacaq?
hər kəs öz canının harayındadı!

Göydə quşlar azad,yerdə it-pişik,
həyətə düşürsən-Polis ilişir,
sakit dura-dura işə düşmüşük,
hər artıq addıma cərimə düşür.

Nə torpaq şumlanıb,nə dən sərilib,
“Payızlıq əkin də” qorx ki,məhv ola,
qorxuram-buğdanın göyərdiyi də,
elə boşqablarda gördüyüm ola.

Bu hala dünyanı insan çatdırıb,
Çin də,siçovul da bir bəhanədir,
tutaq ki,zavodlar göyü batırıb,
torpaq adamının təqsiri nədir?

Binələr dağılır,çökür tavanlar,
daşıb təbiyəin səbrinin camı,
bu can bilməsə də o canda nə var?
bir telə düzülüb hamının canı!

O qədər millətlər batıbdır yasa,
get-gedə sabaxa ümid əksilir,
hər kəs bu dəfə də ağıllanmasa,
demək–bəşəriyyət uçruma gedir!

Neynim,bağ-baxçanı basıbdır alaq,
deyirlər: “Karantin Mayda bitəcək”,
evdən çıxa bilən bu cürdür ancaq;
üzündə “ağızlıq”,əlində əlcək.

Yenə də silahlar sınaqdan çıxır
bir “Virus” yarımcan edən dünyada,
tamahlar dünyanın evini yıxır,
“Qarın davasıdır” gedən dünyada…

Nemət TAHİR.”Qorxu – nəsə itirmək hissi…”

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Qarabağ bürosunun rəhbəri

Qorxu – nəsə itirmək hissi…Kimisi can itkisindənKimisi mal itkisindənKimisi vəzifə itkisindənQorxar,susar kölələşər.Yavaş- yavaş ,zərrə-zərrə vəhşiləşər.İnsan da insanlığın itirməkdən yaman qorxar.Qan danışar,sonra isə qan qusar…. Yuxu-ruhun azad olduğu an…Daş üstündə daş kimi yatan da var.Yatağında ilan kimi qıvrılan da var.Yarasa kimi qaniçən,gecə həyatı yaşayan da var.Qula çevrilmiş ruhlar,istəməsə də, bu “canları”daşımağa məhkumdurlar.Ruhlara bu cəzanı niyə vermiş Allah?Görən bunların hansı günahı var?… Sevgi – vərdişin,bağlılığın ən yüksək pilləsi…Yaradana sevgi,Valideynlərə sevgi,Vətənə sevgi,Qadına sevgi,Vəzifəyə sevgi,Var -dövlətə sevgi…Bu qədər sevgini ürəyimizdə necə gəzdiririk,İlahi?Bunlar hamısı insana məxsus ehtiyaclar,istəklərdir…Ruhun isə bir arzusu,bir diləyi,bir sevgisi var ancaq:Azadlıq !Azadlıq! Azadlıq!!!

Nemət TAHİR.”Kimdir”

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Qarabağ bürosunun rəhbəri