«Полк бессмертных: дети, внуки и правнуки ветеранов Великой Отечественной войны»


Централизованная библиотечная система Ясамальского района осуществляет проект «Великая победа – 75», посвященный 75 летию победы советского народа в Великой Отечественной войне. В рамках проекта в библиотеке организована книжная выставка, подготовлено информационное письмо о дважды Герое Советского Союза Ази Асланове, собраны стихотворения, посвященные этому герою, проведен конкурс детского рисунка и лучшие рисунки отправлены на суд жюри в Москву.
В рамках данного проекта сегодня читателям представляется композиция-реквием «Полк бессмертных: дети, внуки и правнуки ветеранов Великой Отечественной войны», посвященныйпамяти ветеранов Великой Отечественной войны в исполнении учеников 3 класса средней школы №164 Насиминского района, подготовленный под руководством педагога этой школы Туран Гусейновой.  Туран Гусейнова является дочерью ветерана Великой Отечественной войны Байрамгулу Аманова.
Композицию-реквием можно посмотреть на канале YouTube
https://www.youtube.com/watch?v=CW2AujjIemg
Мы представляем вниманию читателей стихотворение, написанное другой дочерью этого ветерана, известной детской писательницей Солмаз Амановой. 
 Вечная память, Вечный огонь!
  И на войне цветут цветы,
  Не передать их красоты.
  Солдаты Землю стерегут,
  Природу нашу берегут.
  А в мире много так чудес,
  И не боится войны лес.
 Стоит стеной назло врагу,
Цветут ромашки на лугу.
 А на Земле лежит солдат,
 Душа его у райских врат,
 В руке сжимает он цветок,
 Вновь поднимается росток.

Yasamal rayon Mərkəzi Kitabxanasının nəzdindəki Mirzə Şəfi məclisinin üzvü koronavirusdan yazdı

Bakı şəhər Mədəniyyət Baş İdarəsi Yasamal rayon Mərkəzləşdirilmiş Kitabxana Sistemi (MKS) tərəfindən həyata keçirilən “Kitabxana – koronavirusa YOX deyir!” layihəsinə M.Ş.Vazeh adına Yasamal rayon Mərkəzi Kitabxananın nəzdindəki Mirzə Şəfi məclisinin üzvü Eldar Allahverdiyev də qoşuldu.

Eldar Allahverdiyev 137 №-li tam orta məktəbin 5-ci sinif şagirdidir. Məclisin kiçikyaşlı üzvü virtual rejimdə faəliyyət göstərən kitabxanaya “Koronavirusun bizdən aldıqları” adlı yazısını təqdim etdi. O, koronavirus pandemiyasının həyatına təsiri ilə bağlı fikirlərini qələmə alıb.

Hal-hazırda evdə qalaraq əvvəlki həyat tərzi üçün darıxan Eldar Allahverdiyevin yazısı tam mətni aşağıda verilib.

                     Koronavirusun bizdən aldıqları

Mən, Allahverdiyev Eldar 5-ci sinif şagirdiyəm. Mart ayının 3-ü dərsdən çıxanda bizə bildirdilərki, sabahdan martın onunadək dərs olmayacaq. Sevincək halda müəllimdən səbəbini soruşduq. Müəllim bizə koronavirusla bağlı məktəbin dezinfeksiya olunacağını bildirdi. Koronavirus haqqında xəbərlərdə eşitmişdik. Bu virus Çində yaranmışdı. Çinlə bizim ölkə arasında məsafəni fikirləşəndə, bu virusun bizə gəlib çatması mümkünsüz olmağını fikirləşirdik. Biz heçdə əhəmiyyət vermədik, çünki yaxınlaşan təhlükənin fərqində belə deyildik. Evə gəldik və sevincli halda “bir həftə dərslərin olmadığını”, – dedik.

Valideynlərimiz heçdə sevinmədilər, onlar təhlükənin artıq ölkəmizədə gəldiyini hiss edirdilər. Bir neçə gündən sonra dərslərin mart ayının iyirmi doqquzuna qədər uzadılması barədə televiziyada elan verdilər. Yenə də sevinirdik, hətta bu tətilə “Koronavirus bayramı” deyirdik. Amma getdikcə evdə darıxmağa başladıq. Məktəbə getmək, sinif yoldaşlarımızla görüşmək istəyirdik.Səbirsizliklə martın iyirmi doqquzunu gözləyirdik.

Xəbər yayıldı ki, dərslər aprel ayının otuzuna qədər təxirə salınıb. Həəə… artıq vəziyyətin nə qədər təhlükəli olduğunu dərk etməyə başladım. Evdən çölə çıxmırıq, dostlarımızla oynaya bilmirik. Evdə dərslə məşğul olmağımıza baxmayaraq, yenədə nəqədər dərslərdə  gerilədiyimi hiss edirəm. Fikirləşirəm:“Məktəbə gedə bilməmək, təhsil ala bilməmək nəqədər pis bir hiss imiş”.

Televizordan Suriyadakı uşaqların məktəbə getmək üçün üsyanlarını görəndə, deyirdim:“Məktəb üçündə belə üsyan olar?!” Sən demə biz əlimizdə olan imkanların qədrini bilmirdik. İndi anlayıram ki, təhsildən uzaq qalmaq, məktəbə gedə bilməmək heçdə yaxşı hal deyilmiş. Bəzəndə fikirləşirəm ki, Suriyada yaşayan insanlara olan haqsızlığa dünya ölkələri biganə qaldığına görə Allah təala bütün dünyanı cəzalandırır.

Koronavirus bizdən  hal hazırda təhsilimizi, sərbəstliyimizi alıb. Amma çalışaq sağlamlığımızı almasın.Koronavirusun bizə öyrətdikləridə oldu məsələn: ehtiyatlı olmağı, təmizliyə riayət etməyi, yaxınlarımızı qorumağı.

Ümid edirəmki, tez bir zamanda bu qara buludlar dünyamızı tərk edəcək, al günəş üzümüzə güləcək. Yenidən gözəl günlərə geri dönəcəyik.Dərslərimizə qaldığımız yerdən davam edərək, biliklərimizi dahada dərinləşdirəcəyik.

Atalarımız yaxşı deyib: “Yaman günün ömrü az olar”.

Azərbaycanlı şair Saqif QARATORPAQ.Yeni şeirlər (II hissə)

Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, “Hüseyn Arif” Ədəbi Məclisinin sədri

Mən bir səhər hamıdan çıxıb gedə bilərəm,
Bir söz də söyləmərəm,qınamaram heç kimi.
Nə varsa yaddaşımdan qazıyaram,silərəm,
Səbrim yoxdu,dayanıb sınamaram heç kimi.

Canım,vallah,yalandı şairlik də,filan da,
Bax,hər gecə özümü ürəyimdən asıram.
Bir əzabın odunda közərdirəm sözləri,
Mən şeir ha yazmıram,sinəmə dağ basıram.

Bilirəm,acizlikdi kimdənsə sevgi ummaq,
Təbəssümlə,baxışla yalvarmaqdı kiməsə.
Elə yanıb əllərim,uzatmağa qorxuram,
Bir vaxt yaman düşmüşdüm bir dəlisov həvəsə…

Qəm yemə,keçdi getdi…indi susuz səhrayam,
Bir əlçim bulud tapım gözlərimi sıxmağa.
Güclə sürüyüb gedir hərə öz şələsini,
Axtarsan bir adam yox,kövrəlib darıxmağa.

Zamanın qatarında kim yatmış,kim oyaqdı?!
Kim var bircə gecəılik düşüb qonaq qalmağa?!
Qoymadılar qayıdam bir gün uşaqlığıma,
Qoymadıar məni də dönüb adam olmağa.

Köhnələrdən…

Qaçırdı hamını göy gurultusu,
Çəkildi xəlvətə boz sərçələr də.
Bir dəli yağışdı,bir də ikimiz,
Gəzib dolaşırıq boş küçələrdə.

Bir ara əlindən çıxdı çətirin,
Az qaldı küləyə qoşulub gedə.
Bayaqdan dolaşır ayaqlarıma,
Bir pişik balası çıxıb döngədən.

Dağıdıb saçını söyüd ağlayır,
Çolaq dilənçinin boş qalıb yeri.
Yağış asta-asta yuyub aparır
Hisini-pasını qoca şəhərin…

Bir sevgi məktubu ilişib qalıb
Titrəyə-titrəyə bir gül koluna.
Sahildə üşüyən qoşa fidan şam
Girib bir-birinin yenə qoluna.

Axşam necə düşüb xəbərimiz yox,
Qara gözlərindən vaxt axıb gedir.
Bir azca üzünə soyuq baxanda,
Incik qonaq kimi eşq çıxıb gedir…

Gün günə bənzəməz,tale taleyə;
Bir ömür axtarsan tapılmaz itik.
“Sənə demədimmi qoşulma mənə…”
“ Çox gecdi…sonuncu qatar da getdi…”

…Bir də haçan yana sönən işıqlar?
Qurut ürəyimdə yaş əllərini.
Doldurub bir ovuc işıq da apar
Evə qayıdanda boş əllərini.

Azərbaycanlı şair Saqif QARATORPAQ.Yeni şeirlər (I hissə)

Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, “Hüseyn Arif” Ədəbi Məclisinin sədri

Pıçıltı

Nə bir rahat yuxum var,
nə yuxumda bir dinclik.
Bir nazik ipin üstdə oynamaq zülüm işdi.
Səni çəkib yuxumdan evimə gətirmişəm,
gör necə xarabadı…
Divarlarda boya-boy hər yerdə sənin şəklin.
Gəlişinə sevinən qapım necə ağlayır,
pəncərəm açıq qalıb
görən hansı axşamdan?
Masamın üstü dolu…yer yox barmaq qoymağa,
burda nələr desən var,bir sevincdən savayı.
Ağ varaqlar üşüyür sükutun soyuğundan…
əllərin nə soyuqdu.
Sən gələndən dayanıb divardakı saat da,
əqrəblər üst-üstədi.
Sonsuzluğun içində biz ikicə nəfərik.
Sən yaralı göyərçin…
Istəmirəm mən sənə dəmir qəfəs olmağı,
yaranı sarımağa bir azca göz yaşım var.
Ağacların yarpağı
Gecənin qulağına gör nələr pıçıldayır…
Şam əriyib qurtarıb…
Bir söz denən,yandırım ürəyimi sübhəcən.

***

Heyif,mən də beləyəm,
Bir az zalım adamam.
Hər addımda aldanan,
Uşaq kimi inanan.

Gözlərimi qırpmadan
Tərk edərəm bu canı.
Mənimçün canı vermək,
Can deməkdən asandı.

Qoy səni aldatmasın
Şairliyim,filanım.
Ələsən,çıxar üzə
Neçə-neçə yalanım.

Dərdim başımdan aşsa
Söyləmərəm birini.
Özümlə aparacam
Neçə gizli sirrimi.

…Çox da gülməli deyil
Taleyin zarafatı.
Günahkaram sənintək,
Sevirəm bu həyatı.

Əziz MUSA.Yeni şeirlər (II hissə)

Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, “İlham çeşməsi” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü

SƏNİ GÖRMƏYƏNDƏ

Sənsiz öz köksünü ötürür bu yaz,
Göylər də açılmır dərddən, kədərdən,
Sənsiz azan yoxdu, gecikir namaz,
Əlimi üzmüşəm mən göydən ,yerdən,

Ümid böyüdürəm köksümdə hələ,
Sənsiz günlərimi ağlayıram mən,
Axır gözlərimdən yaş gilə-gilə,
Yaralı sinəmi bağlayıram mən,

Sənsiz dünya mənə məzardı indi,
Məni yuxularda qoyub getmisən,
Nolar ruhumu yavaşca dindi,
Sən könül bağımı viran etmisən.

Sənsiz ağı deyir ağlayır ürək,
Şeirimə, sözümə bükmüşəm səni
Qara gözlərimdə oynayır şimşək,
Sənli misralarım incidir məni.

Ən şirin sözləri sənə qoşuram,
Həsrətdən alışır dilim, dodağım,
Səni görməyəndə vallah çaşıram,
Gəl güldür qəlbimi, ay gülyanağım.

BU SEVGİ

Üzür ürəyimi, üzür bu həsrət,
Hicranın əlindən gəl qurtar məni.
Ağlayır, sızlayır sevgi, məhəbbət,
Ürəkdən sevirən inan ki, səni.

Gözümü yolunda kor eyləmişəm.
Hər gün misra-misra əriyirəm mən,
Gülüzlüm mən sənə, can söyləmişəm,
Kəsib yollarımı indi duman, çən.

Gözlərim qaynayan bulağa dönüb,
Düşünmə, ürəyim döyünər sənsiz,
Sənsiz ayım sönüb, günəşim sönüb,
Goynunu bükübdü bənövşə, nərgiz.

Gəl oxşa ruhumu, könlümü nolar,
Dirsəklən yastığa, fikirləş bir az,
Sevgisiz gül, çiçək saralar, solar,
Cünəşdən nur əmib, gülər bahar, yaz.

Qayıt, sən ömrümə, günümə, qayıt,
Həsrətə öyrətmə qəib eşqimi,
Vallah əfsanədi sevgisiz həyat,
Sevgisiz, Tanrı da sevməz heç kimi.

Əziz MUSA.Yeni şeirlər (I hissə)

Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, “İlham çeşməsi” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü

SƏNSƏN

Ay mənim qismətim, ay mənim payım,
Sənsiz bu dünyanı neyləyirəm mən.
İşıqlı səhərim, Günəşim, Ayım,
Qəlbimdən keçəni söyləyirəm mən.

Sənsən bağ-bağçanın yar-yaraşığı,
Səninlə necə də bəxtiyaram mən,
Sənsən gözlərimin nuru, işığı,
Səndən şəfəqlənən bir baharam mən.

Sən mənə xoşbəxtlik, sevinc vermisən,
Könül sarayımın sultanı sənsən.
Qurbanın olaram əgər istəsən,
Göylərin, yerlərin xoş nəğməsisən.

Yerlərin göylərin bir mələyisən.,
Sənsən çiçəklərin, güllərin təri,
Necə də gözəlsən ey nazlı süsən,
Sənsən gözəllərin ay bəxtəvəri.

Nəğmələr qoşuram hər zaman sənə,
Sənin eşqin ilə qanadlanıram,
Heyranam o gözəl , göyçək hüsnünə,
İlhamı hər zaman səndən alıram.

SÖYLƏ

Günəş iftar açıb, Ay oruc tutub,
Yuxumu danışım, qulaq as bir az,
Demə yollar, izlər bizi unudub,
Bizsiz gülərmi heç, söylə bahar, yaz.

Ay başımın tacı, gözümün nuru,
Bəxt yazan səni də yazıbdır mənə.
Sevgimiz təmizdi, eşqimiz duru,
Dərd, kədər qalama yanan qəlbimə.

Saçlarım nə vaxdır sığal görməyir,
Fikrim, xəyalım da, ruhum da sənsən,
Ayrılıq nə vaxtdır qəddimi əyir,
Səpmə saçlarıma vaxt, vədəsiz dən.

Susuz balıq kimi çırpınır ürək,
Dur gəl, bal eşqimin sən pətəyi ol,
Ah-nalə götürmür müqəddəs fələk,
Könlümün ən şirin bir istəyi ol.

Sənsiz öz köksünü ötürür bu yaz,
Yollara baxıram mən səhər , axşam,
Mənim tər bənövşəm, gəl eyləmə naz,
Sənsiz qanadları qırılmış quşam,

Ruhumu göylərdən qaytar geriyə,
Qoyma Əziz Musa qalsın avara,
Qoyma ayaq açıb, dərd, qəm yeriyə,
Dur gəl, qapımızı açaq bahara.

Azərbaycanlı şairə Rahilə xanım DÖVRAN.Seçilmiş şeirlər (II hissə)

Şairə-jurnalist-publisist Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin Naxçıvan Muxtar Respublikası Bürosunun Rəhbəri, “Qızıl qələm” media mükafatı laureatı

BİLMİRƏM
/”Vətənimdir” – silsiləsindən/

Bəd illər az qalır qərinə olsun,
Qübarı könüldən silə bilmirəm.
Çatlamış, boş sənək çətin ki, dolsun,
Şuşasız, Laçınsız, gülə bilmirəm.

Neçə ki, Kəlbəcər qolu bağlıdır,
Neçə ki, Ağdamım sinədağlıdır.
Neçə ki, “stepan”, “Qarabağlıdır”,
Necə yaşayıram, hələ bilmirəm.

Cəbrayıl yaralı, həm də qəfəsdə,
Füzuli can verir, qulağı səsdə.
Qubadlı, Zəngilan, kürəyi üstə,
Məzarım qazılıb, ölə bilmirəm.

İrəvan, Zəngəzur, Göyçəm hardadır?
Mehri, Qafan, Vedim, gör nə haldadır.
Gorusum, Ağkilsəm, çoxdan dardadır,
Həsrətin zirehin, dələ bilmirəm.

Aprel döyüşləri, mesaj- düşmənə,
Bir kimsə dünyada, qızammaz mənə.
Zərbələr vuracam, hey dönə- dönə,
Yurdda eldən- elə, gələ bilmirəm.

Yüksəldək Murovdan “Cəngi”nin səsin,
Silək Ulu Yurdun, qara ləkəsin.
Dövran vəsf eləsin, Odlar Ölkəsin,
Nəyi gözləyirik, bilə bilmirəm?!…

GƏLDİM, DAĞLARA GƏLDIM
/”Ömürdən- gündən” – silsiləsindən/

Al əimi əlinə,
Qoy dönüm dağ gülünə.
Qat mehinə, yelinə,
Səndə qalmağa gəldim.

Süsən, sünbül, lalələr,
Sənə üz tutub gələr.
Ruhum, təbim dincələr,
İlham almağa gəldim.

Buludlar qatar- qatar,
Əl uzatsan əl çatar.
Zirvəndə qartal yatar,
Qanad çalmağa gəldim.

Ahutək süzə- süzə,
Düşdüm dağlara, düzə.
Vürğunam saza, sözə,
Ozan olmağa gəldim.

Dövran batmaz günaha,
Inamı var dərgaha.
Dönən deyiləm daha,
Məskən salmağa gəldim…

Azərbaycanlı şairə Rahilə xanım DÖVRAN.Seçilmiş şeirlər (I hissə)

Şairə-jurnalist-publisist Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin Naxçıvan Muxtar Respublikası Bürosunun Rəhbəri, “Qızıl qələm” media mükafatı laureatı

 BU GÜN KƏLBƏCƏRİN İŞĞALI GÜNÜDÜR-

YA QİSMƏT
Vətən borcumuz çox, ömrümüzsə az,
Kəlbəcəri bir də görəm- ya qismət.
Taledən, qismətdən kimsə qaçammaz,
Dağında lalələr dərəm- ya qismət.

Zirvədə buludu qatar- qatardır,
Güneyi nərgizli, quzeyi qardır.
Dörd fəslin hamısı burda bahardır,
Süsəni sünbülə hörəm- ya qismət.

Səs sala dağına Şəmkirin sazı,
Bütün igidlərə çata avazı.
Ola qoç döyüşü, qeyrət davası,
Köksümü qabardıb, gərəm- ya qismət.

Yığam Mübariztək vətən gəncini,
Çaldıram Murovda sanlı cəngini.
Qaçıram düşmənin murdar rəngini,
Hayqıram:- “Ər oğlu-ərəm”- ya qismət.

Qarşısı alınsın qanlı sellərin,
Ordum xilaskarı doğma ellərin.
Dövran da yurdunun bütün güllərin,
Ayağı altına sərə, – ya qismət.

BU GÜN HEÇ KİMİN UNUTMAYACAĞI ” 31- MART AZƏRBAYCANLILARIN SYQIRIMI! GÜNÜDÜR/

TÜRK SAVAŞI
Daş yazılar salnamədir qalın-qalın,
Oxuyun siz keçmişimdən xəbər alın.
Sədasını dinləyin siz daş qavalın,
Türk elləri döyüşlərdə deyil naşı,
Qiyamətdən betər olar türk savaşı.

Od yaranıb, od doğulub, od diyarım,
Sönməz oddur, oğlum, qızım, ixtiyarım.
Oddur kaman, oddur sazım, oddur tarım,
Alovdandır, atəşdəndir od yaddaşı,
Qiyamətdən betər olar türk savaşı.

Yad baxışlar kor olubdur od elimdə,
Qədəm basıb qovrulublar od selimdə.
Şahinlərim qiyyə çəkib at belində
“Cəngi”ləri titrədibdir dağı, daşı,
Qiyamətdən betər olar türk savaşı.

Vətən üçün candan keçən fədaim var,
Tomrisim var, Cavanşirim, Xətaim var.
İsrafilim, Mehdim, Həzim, Gərayım var,
Əziləcək yağıların mənfur başı,
Qiyamətdən betər olar türk savaşı.

Sevinməsin o kəmfürsət, qanlı yağı,
Uzaq deyil Qarabağın zəfər çağı.
Çəkiləcək pak torpaqdan yad ayağı,
Dövran qoymaz yad əlində bir qarışın,
Qiyamətdən betər olar türk savaşı.

Azərbaycanlı şairə-publisist Nəcibə İLKİN.Yeni şeirlər (II hissə)

This image has an empty alt attribute; its file name is necibexanim-300x300.jpg

Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, Azərbaycan Respublikası Prezidenti Təqaüd Fəndunun təqaüdçüsü, “Azad qələm” ədəbi-bədii, ictimai-publisistik qəzetinin və “Ali Ziya” ədəbi-bədii, elmi-publisistik jurnalının təsisçisi və baş redaktoru

Şəhid ayım, aprelim

Bahar nəfəsli sinən güllələrə tuş gəldi,
Ağu dedi bülbülün, qaranquşun nəğməsi.
Çiçəklərin, güllərin gözlərindən yaş gəldi,
Daraldı hər bir yerdə təbiətin nəfəsi.
Şəhid ayım, aprelim!

Qönçə-qönçə gül açan güllərin güllələndi,
Şəhid ətrin yayıldı, qara geydi buludlar.
Hər arzun, hər diləyin qəlbində düyünləndi,
Torpağına, daşına başın əydi buludlar.
Şəhid ayım, aprelim!

Dalğalandı dəniz tək, çaxdı ildırım kimi,
İgidləri hayladı azadlığın işığı.
Ölümə sinə gərən ərən oğullarına,
Əbədiyyət yaratdı o bahar yaraşığın.
Şəhid ayım, aprelim!

Nəfəsində igidlik toxumları səpildi,
Şəhidlərin ruhunda açıldı danın gözü.
Qönçələrin qan əmdi, küləklərin acıdı,
Çiçək açdı dilində azadlıq adlı sözün.
Şəhid ayım, aprelim!

İnamından güc aldı, igidlərin nərəsi,
Könlün qana boyandı, nəfəsin lalə rəngi.
Səngəri salamladı qaranquşun müjdəsi,
İntiqam, qisas dedi azadlığın çələngi.
Şəhid ayım, aprelim!

Vətən adllı tarixin düşüb igid payına,
Aprel şəhidlərimin qızıl səsli bu ünü.
Şəhidlərim doğuldu dil açdı sinən üstdə,
Apeliin ikisində yazıldı doğum günü.
Şəhid ayım, aprelim!
2019 aprel

Şeirimin bahar gözü,
Yaşla dolub, kövrəlibdi.
Yaz nəfəsli ürəyimdə
Qış yenidən dirçəlibdi.

Hər sözümün bənövşəsi,
Qara xallı laləsi var.
Vətən deyən dillərimin
Göyə qalxan naləsi var.

Misra-misra qocalıram,
Kəlmə-kəlmə can verirəm.
Şeir-şeir ucalıram,
Vətən boyda qan verirəm.

Sözlərimin soyqımı,
Dillərimdən asılıbdı.
Qələm tutan əllərimi
Gör kimlər daşa basıbdı.

Azərbaycanlı şairə-publisist Nəcibə İLKİN.Yeni şeirlər (I hissə)

This image has an empty alt attribute; its file name is necibexanim-300x300.jpg

Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, Azərbaycan Respublikası Prezidenti Təqaüd Fəndunun təqaüdçüsü, “Azad qələm” ədəbi-bədii, ictimai-publisistik qəzetinin və “Ali Ziya” ədəbi-bədii, elmi-publisistik jurnalının təsisçisi və baş redaktoru

Yaşada bilmədim sənsiz dünyamı,
Gəl mənə yenidən zülüm ver, zülüm.
Yaşamaq nə qədər şirin olsa da,
Mənə öz qoynunda ölüm ver, ölüm!

Demə ki, gəncliyim ötüb keçibdi,
Qəlbim həsrətindən şərbət içibdi,
Ürəyim tək səni həmdəm seçibdi,
Vüsaldan bir azca dilim ver, dilim.

Qaçmaq istəyirəm…
Məni gözündən asan tənhalıqdan.
Boynumda dəyirman daşı kimi fırlanıb
məni boğan haqsızlıqdan…
İllərlə yerdə qalıb yanı göyərmiş arzulardan
Mənə qucaq açan bulud-bulud xəyallardan.
Qaçmaq istəyirəm…
Ürəyimi uçuran yad baxışlı hislərdən
Mənə yalan sevgi bağışlayıb
Üzümə yaxşı deyən pislərdən.
Ürəyində saxtalıq yaşadıb
üzdə saflıq gəzdirmək istəyənlərdən…
Qaçmaq istəyirəm…
Qəlb oğrularından,
talanmış ürəklərə min sifətlə yer tapıb
girmək istəyənlərdən.
Özünü dəryada hiss edib köpək balıq kimi
bir anda səni udmaq,
Onsuz da qırılmış arzularını,
incilərini yenidən darmadağın edib
səni tale burulğanında qərq etmək istəyənlərdən…
Qaçmaq istəyirəm…
Yad fikirli, özgə baxışlı doğmalardan,
İçini qurd kimi gəmirən iblis niyyətli kabuslardan.
Səni dərk etməkdən, anlamaq dərəcəsindən uzaq,
könül evimə kül üfürənlərdən.
Qaçmaq istəyirəm, qaçmaq…
Arxamca gəlməyin ey ürəyi üzülmüş ümidlərim
Arxamca gəlməyin ey yolda-irizdə düşüb itən dərdi-sərim.
Qoyun bir az dincəlim…

Azərbaycanlı şairə Xəyalə SEVİL.Yeni şeirlər (II hissə)

“Gənc Ədiblər Məktəbi”nin müdavimi, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin (AYB) üzvü, Azərbaycan Respublikası Prezidenti təqaüd fondunun təqaüdçüsü

Fərqanə xanıma…

-Quşmu olub uçub getdi?
-Qanadları ki, ruhudu.
Nə üzü var, nə səsi var,
Oyandığımız yuxudu.

-Ordasanmı ev yiyəsi?
-Ürəkmi var döyünəsi?
Boş bədənə geyinəsi
Heç quru canı yoxudu.

Yaşdı yanağımı döyən,
Ey ruhu göylərə dəyən.
De: “Torpağın bətnindəyəm
Tanrı yazdı, o, oxudu.”

***

Sağ olsun ürəyim də
Xatırladır özünü.
Hərdən bir sancı tutur,
Elə bil ki, sinəmə
Çıxıb atır özünü.
Tanrı işini bilir,
Gözlərimi kuzə verib.
İz itirib qaçıb göyə,
Amma gəl ki, taleyimdə
Özünü biruzə verib.
Sən də məndən uzaq durdun,
Gəlmə, bir də uzaq dur.
Mən özümü
Götürdüm bu oyundan.
Tək oynamaq yasaqdır.

Azərbaycanlı şairə Xəyalə SEVİL.Yeni şeirlər (I hissə)

“Gənc Ədiblər Məktəbi”nin müdavimi, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin (AYB) üzvü, Azərbaycan Respublikası Prezidenti təqaüd fondunun təqaüdçüsü

Yanağım torpaq deyil,
Suyu özünə çəksin.
Mən Günəş istəyirəm,
Ayı özünə çəksin.

Sən də məni bahar san,
Baxıb güllü donuma.
Özümə sadiq qalım,
Eh! Tanıma, tanıma.

Hər ayrılığın sonu
Beş-altı şeir qədərdi.
Hardan baxsaq bu sevgi
Bir ayrılıq edərdi.

Xəyallarım rəngli dualar kimi
Çatacaq göy üzünə.
Bir gün Tanrı eşidəcək səsimi,
Bir gün Tanrı boylanacaq səsimə.
İndi mənə hamı yaddı,
İndi mən hamıya yadam.
Dünya boyda ev-eşikdə
Ev-eşik tapmayan adam.
Gözüm gözləmə salonu,
Başımı qatıb durmuşam.
Bir gün Tanrı gələcək…
Bədənimin sol küncündə
Qırmızı çadır qurmuşam.

Azərbaycanlı şairə Xatirə FƏRƏCLİ.Yeni şeirlər (II hissə)



OVUNDUM

Gördüm bir kimsədən mənə haray yox,
Özüm öz dadıma çatdım, ovundum.
Dərdimi-sərimi qoyub bir yana,
Başımı başlara qatdım, ovundum.

Gah gizli, gah aşkar çəkdim acını,
Ram etdim ruhumun ehtiyacını,
Axıb yanağıma düşən damcını
Silib titrək əllə atdım, ovundum.

Əyilməz başlara bəlaymış inad,
Məni də qəlibə saldı bu həyat.
Laylaya, öyüdə yatmazdım bir vaxt,
Qədər sığalına yatdım, ovundum.

Gör nə arzuladım, nəyə qovuşdum,
Yovuşmaz günlərə naçar yovuşdum.
Bir dəli şimşəkdim, keçdim, sovuşdum,
Eləcə, içimdə batdım, ovundum.

Təbəssüm kimi

Burda asta danış, güllər inciyər,
Çiçəklər diksinər, hüşənər səsə
Bu nə eşq, nə ahəng, bu nə mənzərə,
Yaşıl bəyaz ilə girişib bəhsə.

Ürəyim kəpənək qanadı burda,
Qonur o budağa, qonur bu gülə,
Bəzəkli, həvəsli ağaclar ilə
Rəqs edib,
rəng verir hər əsən yelə.

Basdırın bahara, çiçəyə məni,
Bundan ayrı nə var cənnət adında?!
Şəkillərdə donan təbəssüm kimi
Qoy dünya beləcə qalsın yadımda.



Azərbaycanlı şairə Xatirə FƏRƏCLİ.Yeni şeirlər (I hissə)

Yel apardı dünyamı

İstəklər ümmanında
Çırpınardım, yanardım.
Mən dünyanı nə boyda,
Necə geniş sanardım.

Ümidlərim elə çox,
İnamım lap çox idi.
Yel apardı dünyamı,
Yoxsa divlərmi yedi?!

Heç bir ilğım, heç bir rəng
Qamaşdırmır gözümü.
Bu adam yığınına
Yad görürəm özümü.

Bir nəfəsəm bəlirgin,
Tükənmişəm, sönmüşəm.
Məkanım göylər idi,
Artıq yerə enmişəm.

Dünya bir rəngdədir ağrılarımla.

İtsəm də itkilər dağıntısında,
Gəzsəm də kəndbəkənd, ölkəbəölkə,
Dünya bir rəngdədir ağrılarımla
Mən elə dünyayla yaşıdam bəlkə.

Ölüm də, unutmaq, unudulmaq da,
Fanidə əvvəlki qaydadır elə.
Ağrının da rəngi, məxsusluğu var
Yaşanar eləcə, gəlməz ki, dilə.

Zamanı, məkanı, taxtı, gərdişi,
Kim gəlib, kim gedib, hesabımı var?!
Sorma bu dünyanı saran süstlüyü
İnsan bapbalaca, dünya dardan dar.

Azərbaycanlı şairə Adilə NƏZƏR.Yeni şeirlər (II hissə)

This image has an empty alt attribute; its file name is adilexanim.jpg

HARDA BİR ŞAİR ÖLSƏ
şeirimdən bir parça…
yenə bu gecənin səssiz qonağı şair Ferqane Mehdiyevanın xatirəsinə… ((

Tək bircə misrasından sözünü tanıyaram,

Duyğuları gözümdən qəmi silib aparar.

Hüznündən, həsrətindən özünü tanıyaram,

Harda bir şair ölsə, qəlbim tufan qoparar.

… Mən də belə dəliyəm, gör nələr düşünürəm…

Harda bir şair ölsə, mən burda üşüyürəm…

Kiminçün yazır şair, nədir onu dindirən?

Nədir təmiz ruhunu göy üzündən endirən?

…Çətindir şair ömrü, çətindir şair yolu.

Bircə gün yaşamazlar şairlər gözüdolu… –

susdurarlar, vurarlar…

sonra o şeirlərlə elə onu vuranlar

özləri gözü dolu salamına durarlar…

onu yola salarlar…

Harda bir şair ölsə..

Şeı̇rlər gecə doğulur

Gecənin qaranlığına
ağ yağışlar yağır yenə..
Ruhumla ağlım arası
bir təzə hiss can çəkişir,
havalanır mən adında fağır yenə.

Canımda bir dəli qız var,
dilində bir dəli söz var –
sevgi qoxur, həsrət qoxur…
Yazılmağa tələsdikcə,
bu gecənin qucağına ulduz axır…

İçəridə dəli qızın
can yandıran susmaları..
Bayırdasa yanvarın son damlaları…

Artır ürək döyüntüsü
divardakı saatın da..
Allahın könlü açılır,
göyün yeddinci qatında…

Duyğuların tərcümanı
bir gözəl şeir doğulur,
Sevgi sevincə boğulur…
Gözlərini bir-bir yumur pəncərələr…
Şair yaşayır gecələr…

Azərbaycanlı şairə Adilə NƏZƏR.Yeni şeirlər (I hissə)

This image has an empty alt attribute; its file name is adilexanim.jpg

Bir üz çəkəm –
qonur gözlü,
açıq baxışlı,
iti zehnli ,
gülümsər qəlbli ,
təmiz ruhlu,
bütöv sözlü …
dalanlarda azmamış,
yalanlara bulaşmamış,
gerçəkləri aşmamış… –
ADAM qoyam adını…

* * *
O mövzuda nə vaxt söhbət düşərsə,
Gülən üzüm kölgələnər, saralar.
Bir balanın harda gözü yaşarsa,
Burda gözüm toran tutar, qaralar.

Əgər bilsə ki, ürəyimdə nə var –
Gəlib səcdə edərdilər adamlar.
Yel əsdikcə korunlayan qadam var,
Göyüm açılanda yerim daralar.

Fikrim, zikrim dağdan keçər, azaram,
Kədərimi vərəq-vərəq yazaram,
Hamıdan, hər kəsdən uzaq gəzərəm,
Qorxuram, qız-oğul hanı? -soralar.

Demə niyə bulud kimi dolmuşam,
Dərd gül açır, qucağından solmuşam.
Xəbərin yox, çox ağlağan olmuşam,
Yorulmuşam, yüküm çox bu aralar.

Küləkləri dolamışam telimə,
Nə elədim düşdü elin dilinə,
Ay Adilə, ağla mənim halıma,
Halım ürək dağlar, könül paralar.

Azərbaycanlı şairə AY BƏNİZ ƏLİYARLI.Yeni şeirlər (II hissə)

This image has an empty alt attribute; its file name is 74987308_2354162254709962_1203001377328988160_n.jpg

***

Tanrım, göyünü təmizlə,
buludlarını arıtla.
Üstünə gəlirik yenə
bu qədər topla, barıtla…

Baxma, dilimiz duadı,
yalançı sərgi-sərmədi.
Gözlərimiz iti güllə,
ayaqlarımız mərmidi.

Bir gün neçə sifətdəyik,
adam arından tər tökür.
Bizi torpaqdan yaradıb,
torpaq etdiyinə şükür.

***

Nə xeyirdə xeyir idi,
Nə mümkündə qeyri idi,
Hər kəs bir az əyri idi…
“Dünyanın düz vaxtıydı.”

Bir belə düzlük nağıldı,
Düyünün çözdük dağıldı.
Kim deyir, yanan ağıldı,
Ürəyin köz vaxtıydı.

Çox deyil ki, düşün bir az,
Bir gün, əlbət, bitir həvəs.
Tanrı göz ilə görünməz,
Bədənin göz vaxtıydı.

“Biri vardı, biri yoxdu.”
Haqqı vardı, siri yoxdu…
Qələminin xırı yoxdu,
Ölümün söz vaxtıydı.

Azərbaycanlı şairə AY BƏNİZ ƏLİYARLI.Yeni şeirlər (I hissə)

This image has an empty alt attribute; its file name is 74987308_2354162254709962_1203001377328988160_n.jpg

Bir çəmən var idi, rüzgarlar əsən,
Qucağı doluydu bənövşə, süsən.
Bir gül də var idi dünyadan küsən,
Yaman üşüyürdü bu səhər çağı.

O boyda çəməndə sanki tək idi,
İçini çəkirdi, fikrə gedirdi.
Xeyiri yox idi, eh, nə edirdi,
Yaman üşüyürdü bu səhər çağı.

Yenə ləçəklərin öpürdü duman,
Bir bahar şehiylə dolmuşdu yaman.
Boş yellər telini qoxlayan zaman,
Yaman üşüyürdü bu səhər çağı.

Yeni çiçəklərlə gəlmişdi bahar,
O solub gedirdi, başqa yolmu var?
Ona ümidlənib bitən xəyallar
Yaman üşüyürdü bu səhər çağı.

Ömür keçdi, bu ömürdə
daddığı nəydi, göründü.
Gecə-gündüz göz yaşına
qatdığı nəydi, göründü.

Ürək yeni dərdə gəbə,
Can üfürür köhnə təbə.
Susub mərtəbə-mərtəbə
çatdığı nəydi, göründü.

Kim var ömürdən narazı?
Yalanı-dolanı hazır,
Açıldı ilanın ağzı,
Udduğu nəydi, göründü.