Azərbaycanlı şair Əziz MUSA.”Şuşa bizi gözləyir” poemasından bir parça

This image has an empty alt attribute; its file name is 62343206_702250623526083_4229520764732178432_o.jpg

Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, “İlham çeşməsi” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü

28 il bundan qabaq bu günü mən Təbriz şəhərində idin. Dostum gilə qonaq getmişdim Azərbaycan nümayəndə heyyəti Tehranda Ermənistanın nümayəndə heyyəti ilə görüşüb müqavilə imzalayırdı.
O vaxtkı baş prokror Murad Babayev başda olmaqla bir dəstə Təbrizə gəlməli idi.Azərbaycan incəsənət ustaları başda Zeynəb Xanlarov olmaqla TƏBRİZDƏ idilər. . May ayının 8- də könsert olmalı idi. Döstum bilet almışdı Biz ayın 7- də Şəhriyarım məqbərəsini ziyarət edib axşam evə qayıdanda gördük ki ermənilər konsrtin afişalarını cırır.
Səhər tezdən dostum ağlaya-ağlaya gəlib dedi ki, ermənilər Şuşanı işğal ediblər. Elə bil başıma bir qaynar su tökdülər.
Azərbaycan nümayəndə heyyəti də kor-peşiman bakıya döndü.
Mən də səhərisi günü geriyə qayıtdım.

(POEMADAN BİR PARÇA)

Axır gilə-gilə gözümün yaşı,
O yerlər yuxuma girir hər gecə.
Unuda bilmirəm torpağı, daşı,
Ay Allah bu dərdə tablaşım necə.

Hələ qan qoxuyur yurdun səhəri,
Dağlara nur saçan günəş görünmür.
Viranə qalıbdı kəndi, şəhəri,
Qaçqın, köçkün ellər geriyə dönmür.

Qalıb yad əlində ölkənin tacı,
Şuşada bülbüllər susubdu çoxdan.
Həsrətin, hicranın yoxmu əlacı,
Ulu qeyrətimiz düşübdü taxtdan.

Daha fələklər də bizlərə baxmır,
Cıdırda dolaşır qotur yabılar,
Səsimiz, ünümüz zirvəyə qalxmır,
Yiyəsin gözləyir bağlı qapılar.

Qəm, qüssə göyərir torpaqda, daşda.
Yollarda , izlərdə abrımız gedib,
Biz necə gəzdirək papağı başda,
Qarabağ talanıb, Şuşamız gedib.

Yolları bağlıdı hələ bu köçün,
Çobanı, qoyunu nəfsin quludu.
Doğma Qarabağa qayıtmaq üçün,
Bir yol var , o da ki, döyüş yoludu.

Azərbaycanlı şair Əziz MUSA.”Alın yazısı”

Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, “İlham çeşməsi” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü

Buludlar tutubdu göyün üzünü,
Ayımı, Günümü görə bilmirəm,
Yuyuram, sərirəm hələ sözümü,
Solur gül, çiçəyim dərə bilmirəm.

Keçib ürəyimin düz ortasından,
O kaman qaşından atdığın oxun,
Ayrıla bilmirəm qəmin yasından,
Üzür ürəyimi sənin yoxluğun.

İncidən də sənsən, küsən də sənsən,
Dönmüsən naləyə şeirlərimdə
Dünya bizim olar, əgər istəsən,
Qarışııq düşübdü xeyir, şərim də.

Bu necə möcüzə, bu necə sirdi,
Açır yanağında lalə, qızılgül.
Ruhum gözlərində çoxdan əsirdi,
Sənsiz uşaq kimi ağlayır könül.

İtibdi sözümün naxışı, tamı,
Qəlbimin ağrısı üzümə çıxır.
Dəli eyləyirsən vallah adamı,
Göylərin leysanı gözümdən axır.

Bir dəfə yazılır alın yazısı,
Səni mənə yazıb, taleyi yazan,
Sənsiz gedən deyil bu can ağrısı,
Qoyma yaz ömrümü talasın xəzan.

Z.İ.Sultanovun Azərbaycan Respublikasının Mədəniyyət Nazirliyi yanında Mədəni İrsin Qorunması, İnkişafı və Bərpası üzrə Dövlət Xidmətinin rəisi vəzifəsindən azad edilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı

Z.İ.Sultanovun Azərbaycan Respublikasının Mədəniyyət Nazirliyi yanında Mədəni İrsin Qorunması, İnkişafı və Bərpası üzrə Dövlət Xidmətinin rəisi vəzifəsindən azad edilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı

Z.İ.Sultanovun Azərbaycan Respublikasının Mədəniyyət Nazirliyi yanında Mədəni İrsin Qorunması, İnkişafı və Bərpası üzrə Dövlət Xidmətinin rəisi vəzifəsindən azad edilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı

Azərbaycan Respublikası Konstitusiyasının 109-cu maddəsinin 32-ci bəndini rəhbər tutaraq qərara alıram:

Zakir İmran oğlu Sultanov Azərbaycan Respublikasının Mədəniyyət Nazirliyi yanında Mədəni İrsin Qorunması, İnkişafı və Bərpası üzrə Dövlət Xidmətinin rəisi vəzifəsindən azad edilsin.

İlham Əliyev
Azərbaycan Respublikasının Prezidenti
Bakı şəhəri, 9 may 2020-ci il.

R.Y.Bayramovun Azərbaycan Respublikası Mədəniyyət nazirinin müavini vəzifəsindən azad edilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı

R.Y.Bayramovun Azərbaycan Respublikası Mədəniyyət nazirinin müavini vəzifəsindən azad edilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı

Azərbaycan Respublikası Konstitusiyasının 109-cu maddəsinin 32-ci bəndini rəhbər tutaraq qərara alıram:

Rafiq Yasin oğlu Bayramov Azərbaycan Respublikası Mədəniyyət nazirinin müavini vəzifəsindən azad edilsin.

İlham Əliyev
Azərbaycan Respublikasının Prezidenti
Bakı şəhəri, 9 may 2020-ci il.

Rafiq ODAY.”Olmasın”

This image has an empty alt attribute; its file name is 79644024_835032433613820_2564097335432839168_n.jpg

Hirslənəndə nə var vurub,
Yıxandan qorxun olmasın.
Səni uzaqlar yıxacaq,
Yaxından qorxun olmasın.

Yolunda neçə qan durub,
Qəlbə yaxının yan durub.
Həsrətində hey yandırıb,
Yaxandan qorxun olmasın.

Söz ver dedm, dastan yedim,
Hər nə yedim, dostdan yedim.
Yad əlində didim-didim
Yaxandan qorxun olmasın.

Hicran dolu qəmsə tirə,
Ələnəcək qəm sətirə.
Qorx aşkarlar qəm gətirə,
Yuxundan qorxun olmasın.

Bu yol niyə döngələndi,
Sanıram, yardan gələndi.
Nə gəlsə, vardan gələndi,-
Yoxundan qorxun olmasın.

Səbrim ta tükənmiş heydi,
Ağ baxtimmi qara geydi?!
“Məhəbbət bir bəla şeydi…” –
Yox, ondan qorxun olmasın!

07.05.2020.

Xalq şairi Vahid ƏZİZ.Yeni şeirlər

AĞLAMA…

Qatar deyil-qəm gətirə,
ötən günlərə ağlama,
saçlarına qətrə-qətrə
yağan dənlərə ağlama,

Qəhərdən divar da uçar-
daşın da öz yaddaşı var,
özünü-özünə qaytar!
keçən illərə ağlama,

Gah istəyə,gah arzuya
uyduq,sevilirdik güya.
Gənclik deyil–qayıtmaya,
solan güllərə ağlama,

Həyatdır;görüş yerindən
azmı olub peşman gələn?
“Hayıf”-deyib gözlərindən
axan sellərə ağlama,

Təkəbbürdən əlini çək,
qismət öz işin görəcək,
köz tutan mütləq sönəcək-
donan küllərə ağlama,

Bəlkə,özün də bilmədən,
qurtulmusan fəlakətdən,
əllərindən,görüşmədən,
gedən əllərə ağlama,

Onlar–daha uzaqlarda;
kim nə yerdə,hansı harda?
kölgəmizi divarlarda
qıran tinlərə ağlama,
ötən günlərə ağlama…

GƏLƏ BİLMƏDİN…
O boyda eşq bir salama dəymədi?
Bəxtiyar VAHABZADƏ

Ürəyim yerinə çətin ki,gələ,
o acı gülüşlə axı,nə dedin?
özünü vuraydın “Görməməzliyə”,
elə biləydim ki:”Korsan,görmədin”.

Sənə:”Can!”-deməyə dil saxlayaydım,
görüşə gəlməyə gül saxlayaydım,
qəlbimdə “Məzara” əl saxlayaydım,
elə düşünəydim:”Hələ ölmədin”.

Bəxti gətirənlər daş kimi yatar,
son bahar gülü də xəzana qatar,
hərdən harayından qulağım batar-
məni ürəyindən hələ silmədin?!

Mənsiz–gözlərində axı,qəm idim,
axı,anlayırdın,gülüm,kimidim!
qədrini bilməli təcə mən idim–
hayıf ki,sən bunu bilə bilmədin!

Həyatım,çiçəyim,gözümün çəni,
hansı yollar qırdı qədəmlərini?
o payız nə cürə apardı səni?–
yenə baharıma gələ bilmədin…

İTGİ…

Zaman keçir,vaxtım birtir,
ömrü başa vururam,
çiynimdəki mələklərlə
üzbəsürət dururam.

Onlar yazan dəftərlərdə
yazılanlar görünməz,
sualların yeri Dərgah,
burda cavab verilməz.

Qalxıb ömrün zirvəsinə
göz gəzdirdim cahana,
o,bizlərə yaşam verdi,
bizsə düşmənik ona.

Gülşənləri oraqlayıb
qara kollar bitirdik,
Dünya özü Cənnətimiş,
biz Cənnəti itirdik…

Yaza bilmirəm

Hər gecə qəsd edib öldürmə məni,
sənli yuxuları yoza bilmirəm,
içimdə gizlənən məndəki “Məni”,
ağladan olmasa–yaza bilmirəm,

Soyuq yaş güc gələr gözün yağına,
get-gedə qarışar “qara”-“ağına”,
elə alışmışam eşqlər dağına,
dağladan olmasa yaza–bilmirəm,

Hər kəs öz bağrında bir çiçək əkib,
hər kəs bir inancın önündə çöküb,
məsum körpə kimi qoynuna çəkib,
bağladan olmasa–yaza bilmirəm,

Hamı bir-birinə arabir dəyib,
ən odlu qırmanclar Şairi döyüb,
Füzuli–gerçəyi tərsinə deyib;
aldadan olmasa–yaza bilmirəm!

Gülüm,güləşdirmə heç kimnən məni,
durnayam-saxlatma köçümnən məni,
yaxşı ki,sən varsan!-içimnən məni,
çağladan olmasa–yaza bilmirəm,

Mənimdir gerçək də,acı yalan da,
sınıram çox şeyi yada salanda,
üzümə “can”-deyib qapı dalında,
saxladan olmasa–yaza bilmirəm,

Sən də,Vahid ƏZİZ,yaxşı ki,varsan,
hayıf ki binəva dövrana yarsan!
uzağı olardım dərdli bir ozan;
Tanrıdan olmasa–yaza bilmirəm…

Coşqun XƏLİLOĞLU.”Bakıdan Berlinədək”

Böyük Vətən Müharibəsində qəhrəmanlıq
göstərmiş azərbaycanlıların əziz xatirəsinə!

Bakıdan Berlinədək
Cəsarətlə döyüşdü,
Min əzaba qatlaşdı,
Dəyanətlə döyüşdü.

Mərdlik yolunu seçdi,
Alovdan-oddan keçdi,
Zəfər şərbətin içdi,
Mətanətlə döyüşdü.

Tab etdi çox sınağa,
Tuş olmadı qınağa,
Doğma yurda, torpağa,
sədaqətlə döyüşdü.

Ordenlər sinəsində, 
Qətiyyət var səsində,
Qan-qada cəbhəsində,
Ləyaqətlə döyüşdü.

Həzi, Mehdi, Gəraydır,
Biri orduya taydır,
Yenilməz bir alaydır,
Şücaətlə döyüşdü.

Yorğanı oldu səngər,
Xilas etdi kənd, şəhər,
Üzünə güldü zəfər,
Qətiyyətlə döyüşdü.

Keçsə də, neçə illər, 
Dəyişsə də, nəsillər,
Sizi sevəcək ellər,
Söyləyəcək fəxrlə;
-Qorxmaz, qoçaq babalar
Rəşadətlə döyüşdü.

Azərbaycanlı gənc yazar Nemət TAHİR.Yeni şeirlər

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Qarabağ bürosunun rəhbəri

Cavabsız sevgi

Nazını çəkməyə hazırdım hər an
Çünki mənasızdır əzabsız sevgi
Ancaq ki, insanı bir ağac kimi
İçindən çürüdür cavabsız sevgi

Yanımda olsan da, mənə uzaqsan
Hər yandan üstümə həsrət çilənir
Baxışın bənzəyir ölüm hökmünə
Gözündən üzümə nifrət çilənir

Sanmaki, hər işin doğrudur, düzdür
Ömrünü puç edər əyrilər bir gün
Sevgimə gülərək alçaltma məni
Nifrətin sevgiyə çevrilər bir gün

Daha məni heç nə təəccübləndirmir
Daha mənə heç nə qeyri-adi gəlmir.Fikirlərim dar beynimə,Hisslərim qafiyəyə,Ruhum isə “can” adlanan bu qəfəsə sığmayır.Sıxılıram, boğuluram..“Haqqa” doğru yol gedirəm,“Həqiqət”i özləyirəmTamlığından ayrı düşmüş yarpaq üzərində bir şeh damlasıyam.Buludlara qovuşmaqçün günəşin doğmağını gözləyirəmMən, keçmişindən xəbərsiz,Gələcəyinə biganə manqurtlaşan gəncliyəm,Məhvə məhkum bir xalqın son gümanı,ümidiyəmAtası şəhid, anası faişə bir uşağın “insanliğ”a nifrətiyəmHər şeyin nəfsinə qurban verənəsgərin əzab çəkən vicdanıyam,qeyrətiyəm.Əsirlikdə təhqir olan qadınların ismətiyəm.“Söz” tapıb ifadə edə bilmədiklərim içimi yandırır, kül eləyir.Mən Qarabağda yandırılmış,xaraba qalmış bir yurdamTamahına aldanaraq tələyə düşmüş,qarşısında şikar durmuş,gözləri bərələ qalmışBoz qurdam.Bədənimi buz kəsibdir,donmuşam,bəlkə,yenidən qış gəlibdir?…yox!yox!Deyəsən,elə mən ölmüşəm..Ağzımdan çıxaraq havada iz buraxan,Nəfəs deyil,içimdəki od-alovun istisidir,tüstüsüdür
Darıxdım sənsiz…. 
Yenə payız gəldi sənsiz ömrümə Otağım qaranlıq,divarlar soyuq Tavana rəsmini çəkir gözlərim Qəlbim buz parçası,duyğular soyuq 
Qara buludlartək nigarançılıq Həsrət gözlərimə kölgə salıbdır Səni görməsəydim dəli olardım Yaxşı ki,yadımda şəklin qalıbdır 
Səninlə üz-üzə durmuşuq sanki Gözümüz danışır,səssiz-səmirsiz Bilməm, ayrılıqmı qorxutdu məni? Yanımda olsan da darıxdım sənsiz. 
Dodağım
Məktubun sonunda öpürəm yazdınAğacda yarpaqtək əsdi dodağımOnu belə kövrək görəndə dilimDedi sızlamağın bəsdi dodağım
Bir an da əhdindən üz döndərməyibHaqlını haqsıza qurban verməyibSənin qeybətinə dözə bilməyibDişimlə dilimi kəsdi dodağım