Harika UFUK (Türkiye Cümhuriyyeti, Adana).Makale

307114_10150226571147998_8263005_n

BİRİNCİ ULUSLAR ARASI HARUNİYE KAPLICALARI MÜZİK VE ŞİİR ŞÖLENİ ANILARIM

Düziçili Sayın İbrahim Özdemir’in güzel bir etkinlik yapacağı haberini paylaşım sitesindeki duyurularından öğrenmiştim. O ara Aydın Belediye’sinin Türkiye çapında ilk kez açtığı Aydın konulu şiir yarışmasında birinci olmuştum. Bu nedenle başka etkinliklere yoğunlaşamamıştım. 6 Eylül’de 08.40 uçağıyla İzmir’e oradan da İzmir’den yarışmanın ikincisi olan sevgili arkadaşım Şerife Çınar ve değerli sanatçı arkadaşımızla havaalanında buluşarak karayoluyla Aydın’a ulaştık. 7 Eylül Aydın’ın Kurtuluşunun 91. Yıldönümü kutlamaları kapsamında şiirimi okudum. Ödülümü aldım. 8 Eylül’de akşam 20.20 uçağıyla Adana’ya döndüm. Aydın ile ilgili izlenimlerimi başka bir yazımda ele alacağım.

Aydın dönüşü Sayın İbrahim Özdemir’den Düziçi etkinliği için davet aldım. Ancak ağır bir ameliyat geçirdiğimi, sağlık sorunlarım nedeniyle tek başıma katılamayacağımı genç bir şair-yazar olan kızımla katılma imkânım varsa gelebileceğimi söyledim. Kabul etti. Etkinlik 21 Eylül 2013 Cumartesi 19.30’da başlayacaktı. Saat 16.00’da ise Düziçi Belediye Başkanı Sayın Ökkeş Namlı Beyefendi bu etkinliğe yurt içi ve yurt dışından katılan şair, yazar ve âşıkları makamında kabul edecekti.

Ben de Adanalıyım ve Adana’da yaşıyorum. Bize yakın bir ilçe olduğu için yola saat 13.00-14.00 arası çıkmayı kızımla kararlaştırdık. Saat 15.00’te Düziçi Belediye Binası’nın önüne ulaştık. Sabahtan gelen arkadaşları sabah kahvaltısı sonrası biraz gezdirmişlerdi. Öğlen yemeği de yendikten sonra Haruniye Kaplıcalarındaki konaklayacağımız odalara da ikişer ikişer yerleştirilmişlerdi.

Belediye Başkanıyla görüştükten sonra Özel İdare Binası önündeki alanda etkinlik yapılacaktı. İbrahim Özdemir’i aradım. Etkinlik alanında hazırlıklarla uğraştığını Azerbaycan’dan katılan Gülnare Eşgerzade ve Adana’dan, Kozan’dan, Ceyhan’dan gelen bazı arkadaşların da alanda olduklarını söyledi. Kızım Sena ile etkinlik alanına gittik. Tanıdıklarımızın yanı sıra ilk kez gördüklerimiz de vardı. Yenilerle tanıştık, eskilerle sohbet ettik. Adana’dan gelen Kastamonulu arkadaşım, aynı derneğin üyesi olduğumuz meslektaşım Cemal Ünal ile sohbet ettik. Eşini de tanırım. Dünya tatlısıdır Münciye Hanım… Cemal Bey’in arabasıyla dört arkadaşım farklı ilçelerden gelmişlerdi. Kahyaoğlu mahlasıyla tanınan aslen Sivaslı ama Ceyhan’da yaşayan meslektaşım Ali Atar, Cemal Ünal gibi emekli matematik öğretmenidir. Şu anda Ceyhan Edebiyatçılar Derneği Başkanıdır. Kozan’dan Otağ TV’de yıllardır “Türkü Pınarı” programını hazırlayıp sunan şair Adnan Özcandan ve Adana’dan Âşık Mustafa Fındıklı benim gibi Çukurova Halk Ozanları Kültür ve Araştırma Derneği üyelerindendir. Yaz dolayısıyla görüşemeyen bizler artık etkinliklerde bir araya gelerek edebiyat sohbetlerimize kaldığımız yerden devam etmeye başladık.

Düziçi Belediyesi Haruniye Kaplıca Tesislerinde hazırlıklarını tamamlayanlar da belediyeye ait araçlarla Düziçi’ne ulaşmışlardı. Tekrar Belediye Binasına gittik. Belediye Başkanı’nın makam odasına alındık. Belediye Başkanı bir taziyeye gitmişti. Bir süre bekledik ama hiç sıkılmadık, bu arada Haruniye Kaplıcalarındaki tesislerden gelenlerle tanışma ve bol bol sohbet etme fırsatımız oldu. Kayseri’den Sergül Vural ve Eğitimci Şair Yazar Ali Özkanlı gelmişlerdi. Ali Bey’i ismen tanıyordum ama sanırım ilk kez bu etkinlikte tanıştırıldık. Sergül Hanım zaten sevdiğim simalardandır. Yozgat 11. Sürmeli Şiir Şöleni’nden sonra bu yıl 18 Ocak 2013’te Çukurova 6. Tüyap Kitap Fuarı’nda görüşmüştük. İmza günlerimiz vardı. İlesam Eski Yönetim üyelerinden, beyefendiliğiyle ve güçlü şiirleriyle gönüllere taht kurmuş Vedat Fidanboy ve sevilen şairlerden Murat Duman ile İlesam kongresinde tanışmıştık. Gülten Sultan, Âşık Sevdai, Vedat Fidanboy, Rıfat Çakır, Murat Duman’ın arabasıyla Ankara’dan gelmişlerdi. Adını duyduğum ama bugüne dek tanışmadığım genç ancak iyi bir şair olan İbrahim Şaşma Karaman’dan iştirak etmişti. Van Erciş’ten gelen yine genç bir şair -ki adını o güne kadar duymamıştım- Gökmen Sakin gerçekten başarılı ve oldukça esprili idi. Zekeriya Efiloğlu aslen Ordulu ama Gaziantep’te yaşayan eğitimci şair yazar… Recebiye Çataksezer İstanbul’dan, Rıfat Çakır ise Ankara’dan iştirak eden ve sunuculuk görevini üstlenen yeni tanıştığım çok değerli isimlerdendi. Yunan vatandaşı olup aslen Batı Trakya Türklerinden olan Özkan Hüseyin de yöresel giysileri içinde dikkat çeken ozanlardandı. Tokat’tan Hasan Akar ile Tokat Zile’den değerli şairlerimizden Ahmet Divriklioğlu elleri boş gelmemişlerdi. Başkana armağan olarak Kümbet dergisi ile sanırım bir de yazma getirmişlerdi. Aramızdaki en genç şair Sena Morkal idi. Sena da geç ama ödüllü şairlerdendir. Dergilerde ve gazetelerde yıllar öncesinden şiirleri yayınlanmaya başlamıştır.

Başkan geldi, hepimizle tek tek ilgilendi. Biz ona kitaplarımızı hediye ettik. Başkan da bize Düziçi’nin resmedildiği çini tabakların bulunduğu şık çerçeveli birer tablo hediye etti. Bol bol fotoğraf çektirdik. Bizlere önce su, sonra da meyve suyu ikram etti. Etkinlik için havai fişekler patlatacaklarını söyledi. Mutlu olduk. Konya’dan Sultan Özateş folklorik giysileriyle oldukça sempatikti. Kon TV adına çekimler ve röportajlar yaptı. Başkanla vedalaşıp alana gittik.

Ancak alana vardığımızda bardaktan boşanırcasına yağmur yağmaya başladı. Oradaki çay evine sığındık. Birer bardak çay içtik. O sırada bir belediye görevlisi etkinliğin bu durumda yapılamayacağını, sandalyeleri ve ses tesisatını toplayıp götürdüklerini açıkladı. Kapalı bir salon yoktu. Düğün salonları da doluydu.” İsteyenler dönebilirler, teşekkür ederiz.” Sözü hepimizi şok etti. İbrahim Özdemir şaşkındı, üzgündü, çaresizdi o anda… Yalnızdı. Haruniye Kaplıca Tesislerine döndük. Akşam çökmüştü. Yağmur devam ediyordu. Saçlarımız tepemize yapışmıştı, sırılsıklamdık. Kaplıca yolu çok sarptı, dardı, pek düzgün değildi üstelik de kaygandı. Kızım “ Anne, ayet el kürsüyü oku.” dedi bana. Bildiğim bütün duaları okudum.

Kaplıcaya sağ salim vardığımızda çok geç olmuştu. Yağmur da devam ediyordu. Oldukça acıkmıştık. Restorana geçtik. Yemekler bitmişti. İbrahim Özdemir kavun, karpuz, salatalık, domates, yeşilbiber, beyaz peynir ve zeytin almıştı. Neşeyle yedik. Restoranda düzenlemeler yapıldı. Şiir dinletimizi orada yaptık. Kaplıca sakinleri, konuklar “İnşallah etkinlik burada olur.” diye dua ettiklerini söylediler. Allah, onların dualarını kabul etmiş demek ki!

Sayın Rıfat Çakır’ın güzel sunumlarıyla sıra ile birer şiir okuduk. Plaketlerimizi Sayın İbrahim Özdemir’in elinden aldık. Bu kadar güzel bir dinleti olamazdı. Mest oldum adeta… Öyle güzel şiirler okundu, öyle tatlı sohbetler yapıldı ki zaman dursun istedim. 23.30’da etkinliğimiz bitti. Odalarımıza çekildik. Kızımla ben en sondaki odadaydık. Girişte minik bir mutfak, tezgâh altında mini bir buzdolabı, çok şık mutfak dolapları bulunuyordu. Az ilerde ince uzun bir masa ve altında koyu kahverengi deri kaplı iki adet rahat puf vardı. Dipte iki yatak (yataklardan biri iki kişilik diğeri tek kişilik), iki etajer, iki kapılı gardırop ile banyo tuvalet kapısı… Tertemizdi. Burada en az bir hafta kalmak ve günde üç banyodan bir haftada toplam 21 banyo almak pek çok derde derman oluyordu. İnternetten araştırdığım kadarıyla suyun sıcaklığı 32 derece idi. Özellikle romatizmaya, kadın hastalıklarına, cilt rahatsızlıklarına, bel tutulmalarına çok iyi geliyordu. Barsak, mide rahatsızlıklarının tedavisinde de yararlıydı. Bir gün önce gelenler kaplıcadan faydalanmışlardı. Ben de girmek istedim ama kadın ve erkeklerin girecekleri saatler farklıymış. Ertesi sabah 8 ile 9 arasında bayanların girebileceklerini söylediler.

Alışkanlığım gereği erkenden kalktım. Kızım uyumak istiyordu. Küçücük odada onu rahatsız etmemem mümkün değildi. Bari yürüyüş yapayım dedim. Bir süre tertemiz havada yemyeşil ağaçları seyrederek yürüdüm. Marketin önünde Rıfat Çakır ile Ozan Sevdai’yi gördüm. Anahtarlarını odada unutmuşlardı. Zorunlu olarak dışarıda oturuyorlardı. Bir süre sonra bütün erkenciler masada birer birer toplandık.

O arada saate baktım; sekizi çeyrek geçiyordu. Kaplıcaya gittim. Mermer basamaklarla inilen bir yerdi. İndiğimde sol tarafta iki bölümden oluşan küçük havuz gördüm. Şaşırdım. “Burası mı?” dedim bir hanım sağdaki kapıyı gösterdi. Yaklaşık 40 metrekarelik bir havuzda en az kırk bayan vardı. Hanımların pek çoğu suyun içinde bulunan yanlardaki mermer basamaklara oturmuş kıpırdamadan duruyorlardı. Bu durum bana anlamsız geldi ama kimseye bir şey söylemedim. O ara Kayseri’den katılan sevgili arkadaşım Sergül Vural “On beş dakika kıpırdamadan dur, bak ne olacak?” dedi. “Ne olacakmış ki?” dedim. Kenarda yan yana kıpırdamadan oturan hanımları gösterdi. “Bak, derilerinin üzeri su kabarcıkları dolu… Kaplıcanın suyu cilde iyi geliyor. Gözenekleri açıyor. Böyle tedavi ediyor. ” dedi. “Kaplıca sıcak olmaz mı?” Diye düşündüm. Burasının sıcaklığı tahminimce ancak 17-18 dereceydi. Bazı hanımlar üşüdük dediler. Bazıları da sıcak olmadığı için özellikle burayı tercih ettiklerini belirttiler karşı odadaki Kahramanmaraşlı komşularımız gibi… Sergül hanım hacıdır. Tırnaklarındaki boyalar dikkatimi çekti. Oje gibi duruyordu. Biliyordum ki beş vakit abdestli, namazlı inançlıdır. Kesinlikle kınadır ama sadece tırnaklarda olmasını nasıl becerebilmişti? Öğrendim, hacda satılıyormuş. Tırnak kınasıymış. Özelliğini bir ay süreyle koruyabiliyormuş. Ekim ayının başında hacca gidecek olan dayımın oğlu Mustafa’ya sipariş verdim. Çok beğendim. Bir süre sonra “Hadi artık yeter çıkalım.” Dedim. Tam çıkmıştık ki görevli kadın “Hanımlar, süre doldu, havuzu boşaltın.” Dedi. Sergül Vural’a “Kovulmadan çıktık.” Dedim, gülüştük.

Kaplıcadan çıkınca banyo yapılmıyormuş. Bu nedenle kurulanıp giyindik. Odaya döndüğümde karşıda kalan ve yirmi yıldır buraya her yaz gelen Kahramanmaraşlı Yılmaz ailesi muhteşem bir Pazar kahvaltısı hazırlamışlardı. Kızımı ve beni davet etmişlerdi. Ayrıca yer çok dardı. Komşu aile iki oda arasına 6 kişilik bir masa koymuştu, bizler de odalardaki pufları dışarı çıkarmıştık. Onlar bir anne, kızı ve damadından oluşan üç kişilik bir aileydi. Biz de anne ve kız iki kişiydik. Sergül Hanımı davet ettik, gelmedi. Oda komşumuz Yılmaz ailesine kitaplarımdan armağan ettim. Bu nazik davetlerinden dolayı çok mutlu olduğumu belirttim. Adana’ya davet ettim. Haberleşmek üzere birbirimize telefon numaralarımızı verdik. Diğer arkadaşlar marketin önündeki geniş yerde kahvaltılarını yapmışlardı zaten. Biz de onlara katıldık. Güzel bir sabah sohbetinden sonra gezintiye çıktık.

Belediyenin tahsis ettiği minibüse bindi arkadaşlar, minibüs dolunca biz de kendi aracımızla İbrahim Özdemir Ağabey’in rehberliğinde Berke Barajına gittik. Berke Barajı Ceyhan Nehri üzerinde kurulmuş önemli barajlardan bir tanesi… Muhteşem bir manzara vardı. Bol bol resim çektirdik. Düziçi Haruniye Kaplıcaları’nın Müdürü Mustafa Kurt bize yörenin baraklarından birini söyledi. Karacaoğlan’dan şiirler okudu. Berke Vadisi ise uçsuz bucaksız gibi göründü gözüme… Yeşil ile mavinin buluşmasıydı bu; hatta dansıydı belki de… Tünelden geçerek farklı bir yere doğru yola çıktık. Sabun Çayını gördük. Köpürerek aktığı için çaya bu ad verilmiş. Bir metre eninde oldukça uzun bir yoldan ilerledik. Sevgili meslektaşım dünya tatlısı Gülten Ertürk’ün çığlığı üzerine acaba ne gördü diye meraklandım. O ana kadar fark etmemiştim. Sarımsı, kızılımsı, turuncu renklerdeki yengeçleri merakla izledim. Açıkçası ben de ürktüm. Azerbaycan’dan bu etkinliğe katılan Gülnare Eşgerzade “Bunlar nasıl zarar verirler?” dedi. Ben de kıskaçlarının çok güçlü olduğunu açıkladım. “Uzak durursak zarar vermezler.” Dedim.
Dünyanın en güzel manzaralarından birini saklıyordu Haruniye… Bol bol fotoğraf çektik ve araçlarımıza döndük.

Bir süre sonra Berke Vadi’sinde bir aileye konuk olduk. Asmanın altındaki çardakta dinlenirken yine şiir okundu, tatlı tatlı sohbetler edildi. Acıkanlara peynir, ekmek, salatalık, domates ikram edildi. Çaylarımızı içerek tekrar konakladığımız yere döndük. Mis gibi çoban kavurma ve özel olarak pişirilen küncülü (susamlı) ekmeklerle nefis bir ziyafet bizi bekliyordu. Yemeğin üstüne de geleneksel olarak kavun ve karpuz ikramı oluyordu. O kadar neşeliydik ki anlatmam mümkün değil… Telefon numaraları alıp verdik. Birbirimize kitaplarımızdan imzaladık. Çaylarımızı keyifle yudumladık. Bir süre sonra saat 16.00 civarında ayrılmaya karar verdik. İlk ayrılanlar Ankara’dan gelen arkadaşlarımız oldu. Herkesle tek tek vedalaştık. Nedime Ekinci arkadaşımız Antakya’ya Sevil Mısırlıoğlu’na misafir olacakmış. Âşık Sevdai de Adana’daki bir tanıdığı tarafından davet edilmiş. Adana’ya kadar bizimle geldiler. Önce Nedime Hanımı Atilla Altıkat Köprüsü civarında bulunan Has Turizm bürosuna bıraktık. Âşık Sevdai’yi de Gülek Camisinin önünde bekleyen tanıdıklarıyla buluşturduk.

Yorgun ama mutlu bir şekilde evimize döndük. Seneye tekrar Düziçi Haruniye Kaplıcalarında buluşmak üzere sözleştik. Bu etkinliğin başkahramanı Şair Yazar Eğitimci Sayın İbrahim Özdemir’e ve bizlere ev sahipliği yapan Düziçi Belediye Başkanı Ökkeş Namlı’ya çok teşekkür ederim. Umarım seneye yapılacak olan etkinlik bu yılkinden çok daha güzel olur.

Harika UFUK
ADANA
25 Eylül 2013

Münevver DÜVER (Türkiye Cümhuriyyeti, Adana).Muhteşem şiirler

1236562_722085574474022_177854009_n

Bahtiyar Vahabzade Anısına

Ömrünün gülünü sevgiyle ektin
Topraklara, Bahtiyar Vahabzade.
Güllerin içinde kokunla tektin
Kula sundun Bahtiyar Vahabzade.

Azerbaycan, Şeki Kentinde doğdun
Kültür deryasında cahili boğdun
İnsanlara sevgi, saygıyı sundun
Can evinden, Bahtiyar Vahabzade.

Özgürlüğün adı seninle yaşar
Verdiğin eserler menziller aşar
Öğrencilerinin gönlünden taşar
Ummanlara, Bahtiyar Vahabzade.

Azeri toplumu hayrandır sana
Vekilleri oldun, doğrudan yana
Ne mutlu doğduğun o güzel an’ a
Gönüllerdesin Bahtiyar Vahabzade.

Azerbaycan, Bakü, Türk gözbebeğin
Kültüre, sanata çoktu emeğin
Seni unutmaz Münevver Düver’in
Kalbimdesin, Bahtiyar Vahabzade.

Münevver Düver
22.11.2010. Adana

Dağlık Karabağ

Azerbaycan Ermenistan sorunu
Asırlardır yaşar Dağlık Karabağ
Katliamlar yapmış doğru yorumu
İnsanlık çaresiz Dağlık Karabağ.

Ermenistan sınırları içinde
Gökçe Gölü ile dağlık biçimde
Siyasi baskının zorlu göçünde
Yerinden edildi Dağlık Karabağ.

Türkiye’nin destekleri yetmedi
Akıtılan kanlar durup bitmedi
Ermeni zulmü buradan gitmedi
Çok acılar çekti Dağlık Karabağ.

Ermeni dölü Sovyet kızıl ordu
Dağlık Karabağ’a karargâh kurdu
Talan etti bütün Milleti yurdu
Münevver ah çeker Dağlık Karabağ.

Münevver Düver
15.01.2011-Adana

Münevver DÜVER (Türkiye Cümhuriyyeti).Muhteşem şiirler

1236562_722085574474022_177854009_n

Hocalı Katliamı

Bin dokuz yüz doksan iki kışında
Dağlık Karabağ Özerk bölge idi
Sovyet Birlikleri işin içinde
Sözde, bu bölgeyi bırakıp gitti.

Ermeğiyle, Rus’lar el ele verdi
Hocalıyı yerden yere serdi
Masum bebelerin başını derdi
Burada adalet, insanlık bitti.

Nineleri, dedeleri yaktılar
Çocukları kazığa bıraktılar
Hamile kadına şişler taktılar
Bunu yapanların hepsi de itti.

Alevler içinde kavruldu canlar
Yıkıldı yuvalar, dükkânlar, hanlar Nasıl can dayandı, hayvan mı bunlar Bu zulmü yapanlar kanını sattı.

Münevver Düver
15.02.2011-Adana

Yedi Devlet Bir Millet

Evvelimiz aynı ahiri aynı
Yedi devlet bir milletin nesliyiz
Batınımız belli, zahiri aynı
Yedi devlet bir milletin nesliyiz

Sosyalist Cumhuriyet’ten ayrılan
Rum ile Rus’un zulmünden sıyrılan
Dost sanılan düşmanlarca kayrılan
Yedi devlet bir milletin nesliyiz

Moğallar, Hun’lara dayandı soyum
Osmanlı’dan miras bu güzel huyum
Türk evladı Türk’üm, budur öz suyum
Yedi devlet bir milletin nesliyiz

Kardeş Kırgızistan bağ ile bostan
Türkiye’min şanı dillere destan
Türkmenistan ile hür Kazakistan
Yedi devlet bir milletin nesliyiz

Kuzey Kıbrıs Türk’ün Cumhuriyeti
Azerbaycan kalbe aldı milleti
Özbekistan da buldu hürriyeti
Yedi devlet bir milletin nesliyiz

Münevver Düver
04.12.2010-Adana

Münevver DÜVER (Türkiye Cümhuriyyeti, Adana).Muhteşem şiirler

1236562_722085574474022_177854009_n

Mahtumgulı Firâği

Devlet Mehmet Azadi’nin hür oğlu
Büyük usta Mahtumgulı Firâği
Bin yedi yüz otuz üç’lerde doğdu
Büyük şair Mahtumgulı Firâği.

Mutasavvıf yanı aşk ile dolmuş
Birçok medresede irfanı bulmuş
Türkmen’lerin büyük alimi olmuş
Türk gururu Mahtumgulı Firâği.

Mahlası Firâği, öz Mahtumkulu
İslam dünyasının gönlünde ulu
İnsanlık durağı, ilmin de yolu
Milli şair Mahtumgulı Firâği.

“Türkmenler bağlasa bir yere beli,
Kurutur kul zulmü, Derya-yı Nil’i.”
Görüp yazmıştı o, sanki bir veli
Sultanımdır Mahtumgulı Firâği.

Münevver Düver
13.12.2010-Adana

Bahtiyar Vahapzade

Azeri ilmiyle doğup’da taşan
Siyasetçi Bahtiyar Vahapzade
Sözleri Şeki’den dünyayı aşan
Yazar, şair Bahtiyar Vahapzade

Zekeriyye ile Hanım’dan geldi
Bir gün profesörlüğe yükseldi
Halk Şairi, Millet Vekili oldu
Filoloji Bahtiyar Vahapzade

Sanatında saflık, doğallık vardı
Samimi ve sıcak duygulu yardı
Azerbaycan halkı gönlüne sardı
Azeri pir Bahtiyar Vahapzade

Kırk eserde şiir, piyes, makale
Yazarak halkına sundu risale
Kozmik düşüncesi yurtta meşale
Kalp sultanı Bahtiyar Vahapzade

Münevver Düver
10.12.2010-Adana

Necati KEÇELİ (Türkiye Cümhuriyyeti, İzmir).Muhteşem şiir

1265648_10201510303413972_1528490523_o

SEN OLURSUN

Sen bir güneş gibi üstüme doğsan
Kışım sen Bahar sen yaz sen olursun
Gökyüzünden yağmur olup da yağsan
Damla sen dolu sen buz sen olursun

Sevgiden gelirmiş kalbin yapısı
Gözden açılırmış bir tek kapısı
Gönül sarayımın olsan tapusu
Acı sen huzur sen haz sen olursun

Aşkı anlattıkça duygulu sözler
Kızarıp, kızarıp gülmez mi yüzler
Uykuya daldıkça şu kara gözler
Rüya sen hayal sen yüz sen olursun

Hep seni arardı ıssız geceler
Seninle çözüldü tüm bilmeceler
Bir seni yazdıkça harfler heceler
Beden sen ayak sen diz sen olursun

Hasretin ateşi içimdeyken köz
Hayallere dalıp aramaz mı göz
İnleyen nağmeyi çalıyorsa saz
Şiir sen beste sen söz sen olursun

Necati diyor ki ömür yolumda
Ağlayan gözümde gülen halımda
Şu gönlümde ki petek, balımda
Tatlı sen şeker sen tuz sen olursun

Necati KEÇELİ
İZMİR 26.09.2013

Nemət HACIƏLİYEV.Yeni şeir

1234565_164022843791194_755412179_n

HƏSRƏTDƏN AĞLAR GÖZLƏRİM

Surələr qızıldan baha,
Əymirsə, baş qullar Şaha,
Dua edəndə Allaha,-
Həsrətdən ağlar gözlərim.

Solmuş yarpağın yazıyam,
Bu dövrandan narazıyam.
Namaz qılanda razıyam,
Yara olsun bu dizlərim.

Tərsinə çevrilib zaman,
Əməllər ölçülən zaman,
Sən dua et, Allah, aman,
Səhvdən çox olsun düzlərim.

Doğru qalsın, yalan getsin,
Pis insanlar gözdən itsin.
Çalışıram ki, düz gəlsin,-
Əməllərimlə sözlərim.

Əyri yolda düz gedərəm,
Haqqın yolunda ölərəm.
Bir gün dünyadan köçərəm,
Sahildən itməz izlərim.

Sevinc HƏMZƏYEVA.Yeni şeirlər

946980_572608526143609_1200498940_n

* * *

Ulu Tanrım
Əmr elədin
əzab doğdum
gecə – gündüz
ölçdüm – biçdim
libas kimi
geydim onu
şaxta gəldi
sazaq oldu
İsti oldu
Soyuq oldu
Tək örtüyüm –
Göndərdiyin iztirabim
Məhəbbətim –
“Yox”dediyin tək yasağım
İniltim laylaya döndü
Avazında uyuyaraq
Sinəm sevgimə tək məzar
Gözüm qəbrimə qan sızar
Bu bir sevgi – Dadı əzabından böyük
Bu bir sevgi – vüsalı bölük – bölük…

* * *

Biri vardi, biri yoxdu
Bir ağac vardı
Kolgəsinə sığınmışdıq
Gövdəsinə sıxılmışdıq
Səhəri bir açardıq biz
Gecəni bir qarşılardıq
Yağış yağar, qar yağardı
Isti olar, gün çıxardı
Qış gələrdi, yaz gedərdi
Payız olar, yay olardı
Günlərimiz birgə, bizim
Sevincimiz, kədərimiz
bir olardı.
Bir ağac vardı
Iri gövdə, özü hündür
Uşaq idik
Oynayardıq, yüyüyərdik, gülüşərdik
Yorulanda gövdəsinə
söykənərək dincələrdik
Gövdəsini dayaq bilib
Arxasında gizlənərdik
“gizləndi – qaç” oynanayanda
Gizlənərdik…
İndi daha böyümüşük
İndi daha uşaq – uşaq oynamırıq
İndi daha yalın ayaq qaçışmırıq
Dalaşmırıq, barışmırıq
Dalaşanda birdəfəlik ayrılırıq
İndi daha ağac yoxdur
Yağan qarı, yağışı
Gələn payız, yaz, qışı
Tək qarşılayıb
Elə tək də yola salırıq
İndi ağac yoxdur daha
Vaxt vardı, əsən külək
Biz əsər eləməzdi
Coşan tufan
Qalxan boran
Bizi heç vaxt üşütməzdi
İndi amma, üşüyürük,
Için – için…
Yadlaşırıq, küsüşürük
Yoxdu daha ağacımız
Yoxdu kölgəsinə sığınmağa,
Qızınmağa
Gəldiyimiz ağacımız…
Yerində bir kötük qalıb
İndi o da təkcə qalıb
İndi o da yetim qalıb
İndi o da yayın qızmar istisində
Yanır-yanır quruyur
Qışın ayaz – sazağında
Qardan – şaxtadan donur
…Bir ağac vardı…
Bizdik onun körpələri…
İndi o da yetim, kimsəsiz
İndi biz də köməksiz…

KÜMBET DERGİSİ 29. SAYISI ÇIKTI

kapak_29k

Değerli okuyucularımız
Yurt içinde ve dışında yankı uyandıran Cemal SAFİ Özel Sayısından sonra 29. sayımız ile yine sizlerleyiz.
Türk kültür ve sanatına hizmet etmeyi şiar edinen Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği ile yayın organı KÜMBET Dergisi faaliyetlerine sizlerden aldığı güçle devam etmektedir. Her sayıda olduğu gibi ehl-i kalem sahibi şahsiyetler birbirinden değerli araştırma ve çalışmalarını, duygularının dışa vuran yansımalarını sizlerle paylaşmaya gayret sarf ettiler.

2013 Ocak ayından bugüne derneğimiz şair ve yazarları ülke çapında yapılan kültür sanat etkinliklerinde bizleri ve sizleri başarıyla temsil ettiler.
Bu sayımızda Türk kültür ve sanatının iki değerli ismi Abdullah Satoğlu ve Yahya Akengin’i kapağımıza da taşıyarak dergimize konuk ettik.
18 Nisan 2013 ‘de Ankara Kabakçı Konağı’nda Ankara Tokatlılar Federasyonu (TOKFED) ve Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği işbirliğiyle Plevne Kahramanı Gazi Osman Paşa ölümünün 113.yılında düzenlen bir programla anıldı. GOP Üniversitesi Öğretim Üyesi Doç.Dr.Alpaslan Demir,Araştırmacı-yazarlarımız Hüseyin Sipahi ve Hasan Akar konuşmacı olarak katıldılar.
Tokat Eski Valilerinden;şu an Merkez Valisi olan Ayhan Nasuhbeyoğlu’nu 18 Nisan 2013’de dernek üyeleri makamında ziyaret ettiler.
Eski Valilerden, şair-yazar Rıza Akdemir vefatının 1.yılında 19 Nisan 2010’da dahaönce kaymakam olarak görev yaptığı Niksar’da, NiksarKaymakamlığı, NiksarBelediyesi, İLESAM ve Tokat Şairler ve Yazarlar Derneğince koordine edilen bir panelle anıldı. Panelist olarak Gazi Üniversitesi Öğretim Üyesi Doç.Dr.Fahri Temizyürek,Emekli Öğretim Üyesi Halistin Kukul,Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü uzmanları Bekir Yeğnidemir,Rıza Akdemir’in kızları Elif Temizyürek ve Şebnem Büber, İLESAM’dan Şair İsmet Bora Binatlı,Emekli Kütüphane Müdürü MerdinYılmaz Melikoğlukatıldılar.
Türk Dünyası Kültür Başkenti seçilen Eskişehir’de 9-11 Mayıs 2013 tarihleri arasında düzenlen etkinliklerde Tokat ilini Tokat Valiliğince seçilen derneğimiz üyesi Hasan AKAR temsil etti.
Simav Belediyesi’nce 17-18 Mayıs 2013 tarihlerinde Şair Asım KISBET Anısına tertip edilen şiir şölenine derneğimiz adına Ali Bal arkadaşımız katıldı.
Gümüşhane’de 31 Mayıs -1 Haziran 2013 tarihleri arasında Gümüşhane Belediyesi ve Ferfene Dergisince ortaklaşa düzenlenen “Dilaver Cebeci Şiir Etkinlikleri” ne Şair Mahmut Hasgül katıldı.
23 Mayıs 2013’de Türk şiirinin efsane isimlerinden Cemal SAFİ’ye Tokat Kent Konseyi-İl Milli Eğitim Müdürlüğü ve Tokat Şairler ve Yazarlar Derneğince 5.Yeşilırmak Şiir Şöleni çerçevesinde sunumunu arkadaşlarımızdan Mahmut Hasgül’ün başarıylayaptığı Vefa Gecesi düzenlendi.
Elazığ’da 21-23 Haziran 2013 de düzenlenen 21 Hazar Şiir Şöleni etkinlikleri kapsamındaki Şiir Akşamları Paneline derneğimiz Başkanı Remzi Zengin katıldı.
Sivas Şairler ve Yazarlar Derneği’nce 28-29 Haziran 2013’de Sivas ve Kangal ilçesinde düzenlenen SİYŞAD 5.Şiir Şölenine dernek üyelerimizden Ahmet Divriklioğlu ve Hasan Akar katıldılar.
Yozgat Şairler ve Yazarlar Derneği ile Sarıkaya Şairler ve Yazarlar Derneği’nce 6-7 Temmuz 2013’de Yozgat ve Sarıkaya’da düzenlenen Sürmeli Şiir Şölenine derneğimizi temsilen Ahmet Divriklioğlu katıldı.
Niksar Belediyesi ve Tokat Şairler ve Yazarlar Derneğince 22-23 Haziran 2013 tarihlerinde düzenlenen “Erzurumlu Emrah’tan Cahit KÜLEBİ’ye Şiir Şöleni”ne ülkemizin değerli 30 şairi katıldı.5.Cahit KÜLEBİ ve Memleketime Bakış Şiir Yarışmasının sonuçları açıklandı. Aynı programlar çerçevesinde Niksar’da Niksar Belediyesi ve AKDEMİR Ailesinin katkılarıyla Rıza AKDEMİR Kütüphanesi törenleaçıldı.
Tokat Valiliği, TokatBelediyesi ve Tokat Kent Konseyi’nce koordineli olarak düzenlenen Kentlerin Buluşmasına derneğimizüyesi, Kent Konseyi Eğitim Kültür ve Sanat Çalışma Grubu Başkanı A.Turan Erdoğan’la birlikte dernek mensupları gerekli desteği vererek etkinliklerin başarılı geçmesini sağladılar.
29 Haziran 2013 Pazartesi günü Ankara Tokatlılar Platformunca verilen İftar Yemeğine Platform Başkanı ve Dergimiz Yayın Danışmanı Prof.Dr.Ertuğrul Yaman ile MahmutHasgül arkadaşımız katıldılar.
Bir acı bir sevinç yaşadık budönemde. Dergimiz sanat danışmanlarından GOP Üniversitesi Öğretim Üyesi Yard. Doç.Dr.Kemal TÜRKER yakalanmış olduğu hastalığına yenik düşerek aramızdan ayrıldı.
Başarılı çalışmalarıyla alanında kendisini gösteren, GOP Üniversitesi Öğretim Üyesi, değerli arkadaşımız Alpaslan Demir. Doçentlik unvanın kazandı. Kendisini buradan tebrik ediyoruz.
Gelecek sayıda buluşmak umuduyla mübarek Ramazan Bayramınızı tebrik ediyor, esenlikler diliyoruz.
Remzi ZENGİN/Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği Başkanı

Son Güncelleme: Çarşamba, 25 Eylül 2013 23:07

Arifə MUXTAROVA.Yeni şeirlər

1003027_487323341361850_129299921_n

YAXŞILIQ QALACAQ

Yaxşılıq eyləyib gətirsən dilə,
Ölərək qiyməti dönəcək külə.

Bəndə qarşısında olsan da mələk,
Haqsızlar dözməyib quracaq kələk.

Atanın, ananın çalış, bil qədrin,
Uyma hər söhbətə, cilovla səbrin.

Qardaşın, bacının zəhmətini bil,
Başın uca olar varsa şirin dil.

Sağ əlin verdiyin sol ələ demə,
Çalış haramları tərk eylə, yemə.

Oxu kəlamları dərk eylə, öyrən,
Qanunsuz işlərə göz yumma, söylən.

Çətinlik görəndə atıl, çat dada,
Yaxşılıq qalacaq qoca dünyada.

Yapışma dünyəvi şöhrətdən, addan,
Sənə qardaş olar, istəsən yaddan.

Yaşa öz dövrünü namus, qeyrətlə,
Qibtə etsin sənə hamı heyrətlə.

ALLAH BUYRUĞU.

Buyurdu Allahım: – “Çox istə məni,
Özünə dost eylə haqqı biləni.
Qaldırsan adımı yüksəkliklərə,
Həyatın qərq olar gözəlliklərə.

Sən qardaş-bacını sev, özünküdür,
Hər biri mərcandır, dürrdür, incidir.
Adım çəkiləndə büzsələr dodaq,
Yaxınlıq eyləyib çağırma qonaq.

Əgər yad dərdinə olarsa şərik,
Deməli yadla mən- səninlə birik.
Əl-ələ yapışıb sevinclə birgə,
Tutarıq həyatda yeni bir cərgə.

Canıntək çox istə ata, ananı,
Halına onlardır candan yanan,
Əgər məni bilsən canından əziz,
Qalibsən həyatda mübarizəsiz.

Bu gözəl sözlərə eyləsən əməl,
Gördüyün hər bir iş görünər gözəl.
Düzgünlük, doğruluq əsasdır bilin,
Məni sevənləri bir daha sevin”.

Arifə MUXTAROVA.Yeni şeirlər

1003027_487323341361850_129299921_n

KİMLƏRLƏ BÖLÜŞDÜRÜM ÜRƏYİMDƏN KEÇƏNLƏRİ.

Hərdənbir qarışır fikirdən mənim bu bəlalı başım,
Cavan ikən qocalıb, yüzdən artıq olub yaşım.
Boylanıb görməyəndə dərdə şərik insanları,
Yaşarır qonur gözüm və çatılır qələm qaşım.

Kimlərlə bölüşdürüm ürəyimdən keçənləri,
Dərdləşib sakit olum söyləyib nələr…nələri.
Sirdaş və dost bilirəm bu dünyadan köçənləri,
Zeynalabdinləri, Həsən bəy Zərdabiləri.

Dirilər ölüyə tay, ölülərsə sirdaş olur,
Fələyin çərxi dönüb ağarmış saçları yolur.
İkiüzlü, hiyləgər mənafeyin güdən kəslər,
Biləni, ağıllını hərdən avam yerinə qoyur.

Olacaqdır axırı belə çirkin oyunların,
Özünü alim bilib, naxıra gedən qoyunların.
Vaxt yetib, zamanıdır ki sobaya atılmağa,
Yaş deyil, qalaqlanıb qalmış quru odunların.

Qardaşını sevməyən Allahı sevə bilməz,
Yalanlar danışarkən kor olar, görə bilməz.
Gördüyü qardaşını sevə bilməyən insan,
Görmədiyi Allahı hardan sevəcək asan?

HAQQ EVİ, NAHAQQ EVİ

Bir girişdə 2 qonşu yaşayırlar.
Bir qonşunun qapısını döyəni çox,
O birinin qapısında bir kimsə yox.
Axı necə həyatdır bu?
Qonşuların birisi haqq, biri nahaqq.
Haqq qalmış tək.
Qəlbidənsə məhəbbəti qucaq-qucaq,
Ətək-ətək.
Bu nahaqqın tanışı çox, bilişi çox,
Axı necə həyatdır bu?
Bu tək haqqın tanışı yox –
yeri-göyü yaradanı, Allahı var,
Qəlb oxşayan kəlamı var.
Hər birimiz haqq evinin qapısını
Döyə bilək,
Haqqın qəlbin sevindirək.

Arifə MUXTAROVA.Yeni şeirlər

1003027_487323341361850_129299921_n

ŞƏHİDLƏR XİYABANI.

Keçən il bir aylığa qonaq oldum vətəndə,
Həmin o qısa anda yarandı nəsə məndə.
Yaman çox darıxırdım, bilmədim ki, nə üçün,
Diqqətlə fikir verin, mənası var sözümün.
Dərin fikirli halda geyinib gödəkçəmi,
Fikirləşdim şəhərdə unudaram mən qəmi.
Düşüncələrim məni apardı lap uzağa,
Ürəyin istəyinə qoymaq olmaz qadağa.

Dağüstü park səsləyib çəkdi məni özünə,
Görəsən bu qəlbimdə göyərib görən bəs nə?
Təmkinlə yavaş-yavaş qalxib yuxarı həmən,
Buralarda duydum var, Arifəni gözləyən.
Uzaqdan görən kimi sevindilər hər biri,
Yəqin duymuş oldular, sevirəm mən vətəni.
Yaxınlaşıb sakitcə görüşdüm onlar ilə,
O an anlamış oldum yara vardır qəlbimdə.
Hərəsi bir tərəfdən hey nazımı şəkdilər,
Qəlbimdəki ağrının dibində gül əkdilər.
Şəhidlərin yatdığı o xiyabanda,
Mən şahidi olmuşam, birgə olan zamanda.
Kimisi gözəl övlad, kimisisə ataydı,
Kimisi su pərisi, kimisisə anaydı.
Təzə ailə qurmuş mehriban iki cavan,
Onlarla fəxr eylədi o gecə AZƏRBAYCAN!
Qoydular məhz o andan məhəbbətin təməlin,
Əlində bayraq oldu həm qocanın, həm gəncin.
Kövrək-kövrək boylanıb ah çəkdim çox dərindən,
Yapışdım mən Tanrının bir anlıq ətəyindən.
Söylədim ki, Tanrıya-” Cavab versin yağıya,
Axı mən dözə bilməm, olan ağrı-acıya”.
“Hansı ağrı-acıdır, səhv dedin bu kəlməni,
Bura qürur yerindir, eşit gülüm bir məni.
Şəhidsiz vətən olmaz, vətənsiz isə şəhid,
Şəhidlər olur ölməz, hərəsi canlı şahid.
Ey vətəni sevənlər! Yad edin siz onları,
Qiymətləndirin hərdən, sizlə sağ qalanları”

Elə bil yatmış idim, birdən nəsə ayıldım,
Yenidən yavaş-yavaş mən geriyə qayıtdım.
Hər birinin çöhrəsin tumarladım astaca,
Vətənin əzizliyin anladım o andaca.
Hər birinin baxışı mənə getmə söylədi,
Kimlərlə bəs bölüşüm qəlbimdəki bu dərdi?
Beləcə xiyabanda sona vurdum günümü,
Hazıram bəxş etməyə vətənə gül ömrümü.
Bu günlər yaşayıram vətəndən uzaq eldə,
Gərək ki tanıtdırım ODLAR YURDUN hər yerdə.

Dedimki dostlarıma- “Yapışağın əl-ələ,
Mehriban olarıqsa pislər qurammaz tələ”
Kömək olsun tək Allah hər bir xoş fikirliyə,
Dostlarımsa düşməsin tənhalığa, təkliyə.

YARADANI SEVƏN ANDAN

Mən öləndə ölən cismim, ruhum sizlə qalacaqdır,
Yazdığımın dəyərini məndən sonra elim, obam duyacaqdır.
Nə qədər ki, vaxt var ikən tez-tələsik yazım,pozum,
Keçmişimə boylanaraq hey baxıram, çoxdur azım.
Kasıb baba ocağından çıxmışam mən, yazdım bilin,
Yaradanı sevən andan çox varlandım, yaradanı siz də sevin.
Aylar ötür, illər keçir, kim bilir ki, sabah nələr olacaqdır,
Yazdığım hər kəlmə sözü xumar edən isti, yanar bir ocaqdır.
Hər yazanda söhbət etdim cavanlarla, qocalarla,
Elə oldu yazdığımı bölüşdürdüm əyri-üyrü, düz yollarla.
Duyuram ki, bəlkə məni başa düşən az olacaq fikirlərim oxunanda,
Çox minnətdar olaram mən oxucuya, oxuduğun dərk eyləsə, bax o anda
Sevinərəm kimsə duya, anlaya,
Təpə deyil yazdıqlarım, sərt qaya,
Yerdə deyil, soraq çatıbdır aya,
Hecalarım – məlhəm duyan, bilənlər,

Məgər həqiqəti demirəmmi mən,
Məgər kor olmuşam, görmürəmmi mən?
Kimdir ağ ayrana qaradır deyən,
İnciməyin – ağa qara deyənlər,

Ürəyimdən keçənləri deyirəm,
Kimsə məndən inciyibdir bilirəm,
İncə qəlbə toxunan bir küləyəm,
Qiymət verər tanıyanlar, bilənlər,

Ağ rəng hər bir dövurdə təmizlik rəmzi olmuş,
Bu rəngə məhəbbətin təməlin Tanrı qoymuş.
Bax odur peyğəmbərə məxsus olmuş ağ dəvə,
Təmizliyi, düzlüyü hər bir yaranmış sevə.

Baloğlan CƏLİL.Yeni şeirlər

imgres

ƏN DƏRİN QUYU.

Gğzlərim ikicə quyudu,gözəl,
Dibi görünməyən ən dərin quyu.
Bir kimsə içinə enməyib hələ,
Aramsız çəkilən suyu quruyur.

Gözlərim ikicə quyudu ,dedim,
Dedim ki,sənin də xəbərin olsun.
Bilməyib içinə enərsən birdən ,
Enəndə ehtiyat kəndirin olsun.

Baxma gözlərimə, min cür inamla,
Aldadıb eyləyər duru su səni.
Dünyada hər kəsə quyu qazılır,
Hər kəsin tapılır kəndir kəsəni.

Sənin də kəndirin çoxdan kəsilib,
Kəbinin özgəyə kəsilib hədər…
Kəbin də hardasa kəndir kimidir,
Bir dəfə kəsilir axıra qədər.

Gözlərim ikicə quyudu mənim,
Dibi görünməyən ən dərin quyu.
Bizim kəndirimiz çoxdan kəsilib,
Hər kəs öz içinə düşüb uyuyur…

Baloğlan Cəlil.

BALOĞLAN CƏLİL
Şəhidliyin uca zirvəsi
Bura Çanaqqala!Şükür Allaha,
Bu yurd” La ilahəillallah “-deyir.
Ruhum bu yerlərə hələ qonmamış
Salavat çevirib,” bismillah “-deyir.

Bura Çanaqqala-ruhlar diyarı,
Mübarək ocaqdı,pirdi burası.
Bura yer üzünün ən pak nöqtəsi,
Şəhidlər yetirən yerdi burası.

Hər gün şəhid olan bəyaz dalğalar
Bəyaz mələklərə dönür arabir.
Gəlib gedənlərə qüsul verərək
Sonra boğazından keçirir bir-bir.

Bura Çanaqqala- şəhidlər yurdu,
Hər daş bulud kimi bir himə bənddi.
Nədən susduğunu soruşa bilsən ,
Nələr çəkdiyini hönkürər indi.

Bura Çanaqqala –canlı bir muzey
Qayası əyilməz əsgər kimidi.
Dərd kimi uzanan dərin dərələr
Savaşdan danışan səngər kimidi.

Bu ulu torpağın hər addımı qan,
Qan verir hələ də hər bir aşırım.
Dəniz sinəsindən çəkilib getmir,
Düşmən gəmisinin açdığı şırım.

Bura Çanaqqala- türkün qeyrəti,
Alınmaz qaladı,keçilməz bərə.
Yad ellər qoynuna girməsin deyə,
Əl-ələ veribdir Egey,Mərmərə.

Bura Çanaqqala –üzü ağ qala.
Bəlkə də ilk adı Çənlibel olub.
Bircə zərbəsindən Misri qılıncın
Açılıb kəmər tək Dardanel yolu.

Burda əfsanəvi Koroğlu kimi
Hər daşın altında bir igid yatır.
Hər gün şəhidlərə gəlib baş çəkir,
Qədim Troyanın qanadlı atı.

Burda daşa dönən tər arzulara
Baxıb ana torpaq daş çiçəkləyir.
Yazda qızılgüllər gəlir səcdəyə,
Qışda göy üzündən qış çiçəkləri.

Sən də asta yeri gələn yabançı,
Bu torpaq kaman tək sıxıla bilər.
Diksinib inciyər yaralı qəlbi,
Küknarlar kükrəyib ox ola bilər.

Kəbə, Mədinə tək baş əy bu yurda,
Bu yurd şəhidliyin uca zirvəsi.
Durub ucalardan seyr edir yenə,
O mavi gözlünün mavi türbəsi.

Bura Çanaqqala !Şükür bu yurda,
Bu yurd “lailahə illallah”-deyir.
Ruhum bu torpağa hələ qonmamış
Salavat çevirib”bismillah”-deyir.

Baloğlan CƏLİL.Yein şeirlər

imgres

YAŞAYIR

(Böyük şairimiz M.İsmayılın yubileyində deyə bilmədiyim şeir)

Səni unudammaz bu dağ, bu dərə,
Çoxun çırpılsa da, azın yaşayır.
Göylərə uçsa da, şair dostların
Hamının sözündə izin yaşayır.

Gözəl xatırlayır «Natəvan» səni,
O masa, o kürsü, o tavan səni.
Həsrətlə gözləyir yurd-yuvan səni,
Kül örtmüş ocaqda közün yaşayır.

Taleyi ovcunda yazılan şair,
Sözləri yüz cürə yozulan şair.
Vətəndə sözündən asılan şair,
Qürbətdə ömrünü qızıl yaşayır.

İçində boylanır bir kənd uşağı,
Qar kimi saflıqdan var yaraşığı.
Şükür ki, yurdunda yar yaraşığı,
Oğuldan qeyrətli qızın yaşayır.

Məni də bu dünya üzüb, üzdürüb,
Hayıf o yerlərdən, hayıf, küsdürüb.
Baloğlan adını Məmməd yazdırıb,
Gedərəm, bilsəm ki, sözüm yaşayır.

BALOĞLAN HAVASI

Məni səndən soruşsalar, deyərsən,
Hələ də gözləri məndədi onun.
Özü qərib-qərib qürbəti gəzir,
Bənövşə ürəyi kənddədi onun.

Gül əkdi, dərdiyi dərd-kədər oldu,
Ömür boşa getdi, gün hədər oldu.
Dərbədər dolandı, dərbədər oldu,
Başı dumanlarda, çəndədi onun.

Sinəm ürəiynin, eşqinin yeri,
Boynuna doladı kəbin-kəndiri.
Bir təndir qaladı, həsrət təndiri,
Misralar əlində kündədi onun.

O idi mənimçün özündən keçdi,
Gözəllər içində bir məni seçdi.
Dünəni heç idi, bu günü heçdi,
Ümidi gələcək gündədi onun.

Əlim əllərinə enib bitmədi,
Baloğlan havası çıxıb getmədi.
O da sevdasına yerdə yetmədi,
Bütün fikri-zikri göydədi onun.

Baloğlan CƏLİL.Yeni şeirlər

imgres

ZÖVLƏ BAYATILARINDAN

Zövlənin şahı mənəm,
Şöhrəti,şanı mənəm.
Qürbətdə qərib-qərib
Əriyən şamı mənəm.

Zəmanə məni
Yordu zəmanə məni.
Can evimdə kimsə yox,
Salsın səhmanə məni.

Gül,gülün ətri gəlir,
Gül güldən ötrü gülür.
Zövlədə gül əkmişəm,
Ufaya ətri gəlir…

KƏBİN -KƏNDİRİMİZ GÖYDƏ KƏSİLDİ

Dünya eşqimizə qadağa qoydu,
Toyumuz yerdə yox, göydə çalındı.
Həzin «Vağzalı»nın qanadı altda,
Bizim ürəyimiz göydə calandı.

Kəbin-kəndirimiz göydə kəsildi,
Nurani Ay baba ulu şahidi.
Bakirə eşqimiz mələk qanadı,
Təzə libasımız buluddan idi.

Halay bulağında ulduz yağışı,
Yağdı başımıza, yağdı o gecə.
Mənim ürəyimdə səssiz-səmirsiz,
Sən adda bir ulduz doğdu o gecə.

Dumana bürünüb Əsli və Kərəm,
Fərhadla yanaşı Şirin də gəldi.
Məcnun Leylasının tutub əlindən,
Məclisin ən şirin yerində gəldi.

«Yallı»ya qoşuldu göyün üzündə,
Şabaş yağışına dönən ahımız.
O vaxtdan hər gecə mələklər kimi,
Qol-boyun uçurlar göydə ruhumuz.

Bizim kəbinimiz göydə kəsildi,
Elə toyumuz da göydə çalındı.

Rafiq ODAY.Yeni şeirlər

Rafiq Oday foto

KİMİ

Yenə gözüm buludlardan nəm aldı,
İstəyini həm almadı, həm aldı.
Ağrılarım ürəyimə cəm oldu,
Vay görmədim hələ belə vay kimi.

Dəli sevdam xəzan dərir, – bar deyil,
Bu sevgidə etirafım ar deyil.
Küllü-aləm daha mənə dar deyil,
Yığılıram öz içimə yay kimi.

Dərd yolçusu qəm atına süvarsa,
Selə dönər gözlərində su varsa.
Göz yaşıyla boz səhranı suvarsa,
Qəbul olar bu Tanrıdan pay kimi.

Hava deyil, «Göyçəgülü» havardı,
Bir ahımla Göyçə gölü qabardı.
Neçə-neçə qönçə gülü apardı,
Fələk, yenə saydığını say, kimi?!

Adım adlar sırasından silgidə,
Mən baş oldum, yenə bu nəhs bölgüdə.
Kərəm, Məcnun, Fərhad qaldı kölgədə,
İndi tutum mən özümə tay kimi?!

KİM SEVƏR Kİ…

Mən haqqa aşiq biriyəm,
Haqqım yox susam, kirirəm,
Açılmaz tanrı sirriyəm,
Məni özgə kim sevər ki…

Xəzan aldı ilk baharı,
Puç eylədi arzuları,
Saçımdakı dümağ qarı,
Dəni özgə kim sevər ki…

Yelə verdik son gümanı,
Baş çəkir qəlbə damanı.
Ruhlara çökən dumanı,
Çəni özgə kim sevər ki…

Bir «yox» var, bir də «bəli» var,
Çiynimdə bir dost əli var.
Yer üzündə bir dəli var –
Səni ozgə kim sevər ki…

Hacı Zərifə NOVRUZOVA.Yeni şeir

1239701_599972280059482_572359492_n

Ulu Öndər, Atam mənim!

Ayın nur saçdığı,
Yollar ilə getmisən, ay Ata!
Ulduzlara çatıb,
Göyləri seyr etmisən, ay Ata!
Aynan, ulduzlarnan
birləşib göydə
Qurub yaratdığın, Vətən torpağına
Qayıt, ay Ata!

Qayıt, Atam mənim,
Ulu Öndərim.
Dağda şəlaləm mənim,
Düzlərdə laləm mənim.
Qayıt, ayrılığa bir son qoylsun!
Qayıt, içimdəki kədər yox olsun!
Qayıt, bax, nur saçan Azərbaycana!
Əhsən de, kəndləri şəhər edən
İLHAMA!

İstəyirəm qəlbindəki,
Arzuların bircə – bircə çin olsun!
İstəyirəm Azərbaycan,
Böyük dövlət, Kainatda tək olsun!
İstəyirəm İLHAMINLA fəxr eləyib,
Qürur duyasan.
İstəyirəm, bütün kənddə, şəhərdə
Göylərə bərq vuran,
Ulduza oxşayan, aya oxşayan
Günəş kimi asimana nur saçan,
Əzəmətli bir abidən ucalsın.

Müqəddəs rəmzi kimi
Qoy, əllərim, əllərinə toxunsun
İllərlə darıxan, Ata – Oğul tək,
Nəfəsim də, nəfəsinlə ovunsun!
Qoy ürəyim, ürəyinlə çırpınsın!

Hacı Zərifə Novruzova,
“Respublika gəncləri” qəzetinin xüsusi müxbiri

Sumqayıt “Şəhər günü”nü qeyd edir

7c707d14458dca7b12d9cf46b7083aaf

64 yaşlı Sumqayıt Şəhər gününü qeyd edir.
Bu gün xarici ölkələrdən və respublikanın bir sıra bölgələrindən Sumqayıta gələn saysız-hesabsız qonaqlar rəngarəng bayramın şahidi olub.
Şəhər günü Sumqayıtın Corat qəssəbəsindən 2 min ildən çox yaşı olan qədim qaladan başlanıb. Tamaşa burada yaradılmış bazar meydanında göstərilib. Bayrama öz qladiatorları ilə birlikdə böyük Roma sərkərdəsi Pompey də gəlib. Bayramın iştirakçıları respublikanın xüsusi sərhəd qoşunları dəstəsinin nümunəvi çıxışlarını izləyib.Sonra bayram Sumqayıtın mərkəzində yerləşən Dövlət Bayrağı Meydanına keçib.
“Şahin” respublika hərbi-idman oyununun qalibi olmuş şəhər məktəblilərinin, habelə şəhərin orta məktəb və məktəbəqədər tərbiyə müəssisələri yetirmələrinin dəstələri son dərəcə gözəl çıxışları ilə qonaqların zövqünü oxşayıblar.
Tədbirə Sumqayıt şəhər İcra hakimiyyətinin başçısı Eldar Əzizov, Baş nazirinin müavini, Qaçqınların və Məcburi Köçkünlərin İşləri üzrə Dövlət Komitəsinin sədri Əli Həsənov, Dövlət Sərhəd Xidmətinin rəisi, Sərhəd Qoşunları Komandanı, general-leytenant Elçin Quliyev, ARDNŞ-in “Azərkimya” İstehsalat Birliyi Müşahidə Şurasının sədri, Milli Məclisin deputatı Muxtar Babayev, millət vəkilləri Hacı Salayev, Leyla Abdullayeva, Pompey şəhərinin vitse-meri Emilio Sabonara, Qubadlı Rayon İcra Hakimiyyətinin başçısı Maliq İsaqov və ictimaiyyət nümayəndələri qatılıblar.
Daha sonra idmançılar, motosikletçilər, habelə Sankt-Peterburqdan gəlmiş barabançı qızlar çıxışlar ediblər. Həmçinin qırıcı təyyarələrin möhtəşəm avia şousu olub.
Bütöv bir günü əhatə edən “Şəhər günü” bayramı axşam saatlarında məşhur türk müğənnisi Rafet El Romanın konserti ilə davam edəcək və bayram tədbiri əsrarəngiz atəşfəşanlıqla yekunlaşacaq.

Rafiq ODAY.Yeni şeirlər

Rafiq Oday foto

GÖTÜRMÜR

Əsmə hər bir yarpaq üstə,
Bu ağac balta götürmür.
Yük olanı torpaq üstə,
Torpağın altı götürmür.

Nə sızlarsan, viran könlüm,
Öz içinə varan könlüm.
Dərdə könül verən könlüm
Başqa ovqatı götürmür.

Bıçaq kürəyə yol tapır,
Haram – çörəyə yol tapır.
Çat hər ürəyə yol tapır,
Ürək hər çatı götürmür.

Ölümü almam eynimə,
Əgər batmasa beynimə,
Dar ağacı, çox öyünmə,
Bu boğaz çatı götürmür.

ARXA DAN GƏLİR

Dərdi dərd edəndə dərdə çevrilir,
Ürəkdə boy atır, sərdə çevrilir,
Dərd var, öndə durur – mərdə çevrilir,
Dərd var, namərd kimi arxadan gəlir.

Haçandı bu çak-çak baş aparmayır,
Zirvənin gözünü yaş aparmayır,
Sel gəlib dərədən daş aparmayır,
Daşlar kövşək vurur, çarxa qan gəlir.

Qanqallar calanır yolumun üstə,
Tonqallar qalanır yolumun üstə,
Ümidim can verir qolumun üstə,
Mən candan oluram, xalxa can gəlir.

Tufandı, şimşəkdi, qasırğadı el,
Firon qulağında bir sırğadı el,
Buğdanın ətrinə yadırğadı el,
Bəs bu nə tamdı ki, arpadan gəlir.

Vaxtdı, qara ruhu odandan ayır,
Bəxtdə uduzanı udandan ayır,
Buyur bu şəfəqi o dandan ayır,
Suya şəfəq düşür, arxa dan gəlir.

Hacı Zərifə NOVRUZOVA.Yeni şeir

1239701_599972280059482_572359492_n

Cəhrayı rəngli dünyam

Dünyanı cəhrayı görmək istədim,
Fələk əzəl başdan göynətdi məni.
Qarşıma sədd çəkdi, qara pərdəni
Talehimi daşa çırpdı, dağıtdı
Məsum ikən ürəyimi,
Kədər aldı, qəm aldı.

O vaxtdan dünyanın rəngi dəyişdi
Cəhrayı rəng görmək üçün dünyanı,
Təzədən yıxılıb, qalxmaq istədim.
İstədim dəryasında batam sevginin,
Əlimdə bərk tutam, əlim sevginin.
Gül ətrini duya – duya sevginin,
Dünyanı cəhrayıya boyayanda gözlərim.
Qaranlıq dünyadan, səsi gəldi sevgimin.

Fələk istədiyin özü bilmədi,
Onu da yolundan pislər çıxartdı.
Bircə Orxanımı alıb apardı,
Özü də bilmədi, niyə apardı?

Aramızda qara pərdə dayandı,
Dünya mənçün cəhrayı yox,
Qara rəngə boyandı.
Nə səsin duyuram,
Nə qara gözlərin öpüb, oxşayıram mən!
Balamın ruhu ilə bir yerdə yatan,
İndi artıq diri – diri bir ölüyəm mən!

16. 09. 2013
Bu şeir Z. Qulievanın qəm dolu dünyasına həsr olunur
Hacı Zərifə Novruzova
“Respublika gəncləri” qəzetinin xüsusi müxbiri

Hacı Zərifə NOVRUZOVA.Yeni şeir

601561_599969033393140_1478104889_n

Qələm neyləsin!

Qaradan yazıldı talehim mənim
Ağ rəngin qaraya gücü çatmadı.
Quranda yazılan “Qələm” surəsi
Ağılar söyləyib, göz yaşı tökdü.

Qələmdə nə günah? Qələm neyləsin?
“Lövhi – məhfuz” u yazan bu qələm,
Ağladı, sızladı, göynədi, yandı.
Mənə taleh yazmadı!
Yazmaq qüdrətində olsa da əgər,
Fələkdən yazılan bu müsibətə
Əfsus ki, qələmin gücü çatmadı.

Bu şeir Z. Qulievanın qəm dolu dünyasına həsr olunur
Hacı Zərifə Novruzova
“Respublika gəncləri” qəzetinin xüsusi müxbiri
24. 09. 2013

Vüqar ƏHMƏD.Həyatı və Yaradıcılığı

1236670_469018896547356_2019245038_n

Vüqar ƏHMƏD (Vüqar Mikayıl oğlu Əhməd) 1963-cü il aprel ayının 17-də Bakı şəhərində anadan olub.
1984-87-ci illərdə Şamaxı rayonu Dərəkənd kəndində dil-ədəbiyyat müəllimi işləyib. Müxtəlif illərdə «Novruz» qəzeti və «Azərbaycan dünyası» nəşriyyatlarında baş redaktor, Azərbaycan Kütləvi İnformasiya Vasitələri həmkarlar komitəsinin sədr müavini vəzifəsində, 1987-ci ildən-2005-ci ilə kimi Azərbaycan Teleradiosunda məsul vəzifələrdə çalışıb. Eyni zamanda AMEA-nın Nizami adına Ədəbiyyat İnstitutunun baş elmi işçisi, Azərbaycan Müəllimlər İnstitutunun professorudur.
Azərbaycan Milli Dram Teatrının (Türk işçi teatrı) ilk direktoru və baş rejissoru Bilal Əhmədin qardaşı nəvəsi, bəstəkar, şair-dramaturq Mövsüm Əhmədin kiçik qardaşıdır.
Ailəlidir, bir oğlu, bir qızı var.
1980-ci ildə Bakıdakı M.Müşfiq adına 18 saylı orta məktəbi, 1984-cü ildə indiki ADPU-nu «Fərqlənmə» diplomu ilə, 1990-cı ildə Pedaqoji Universitetin aspiranturasını bitirib.
1992-ci ildə filologiya elmləri namizədi, 2005-cü ildə isə filologiya elmləri doktoru elmi dərəcəsi almışdır.
«Rus uşaq ədəbiyyatı və Azərbaycan» (Bakı, 1992), «Mircəfər Pişəvərinin həyat mühiti və yaradıcılığı» (Bakı, 1998), «Azərbaycan uşaq ədəbiyyatı» (Bakı, 2006), «Ədəbiyyatşünaslıq» (Bakı, 2007) və s. kimi 25 kitab və 300-dən çox elmi, publisistik məqalə müəllifidir.
Əsərləri İran, Türkiyə, Yunanıstan, Almaniya və digər ölkələrdə çap olunub. Nəğməkar şair kimi 500-dən çox mahnının söz, eləcə də musiqi müəllifidir.
Filologiya elmləri doktoru, professor, Nyu-York EA-nın həqiqi üzvü, eləcə də Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər birlikləri, «Muğam» assosiasiyasının, Bakı şəhəri icra hakimiyyəti ali mədəniyyət şurasının üzvüdür.
«Araz» ali ədəbi, «Abdulla Şaiq», «Məmməd Araz», «İlin nəğməkar şairi», 2 dəfə «Zirvə», «İlin mahnısı» və s. mükafatlarla təltif olunub.

SƏNƏ QURBAN OLSUN CANIM, AY ANA

Ağaran saçların gümüşə çalır,
Düşünən gözlərin xəyala dalır,
Gecələr xəyalın özünlə qalır,
Sənə qurban olsun canım, ay ana.

Gecələr sübhədək qaldın sən oyaq,
Böyütdün zəhmətlə gör neçə uşaq,
Bütün arzulara sən oldun dayaq,
Sənə qurban olsun canım, ay ana.

Uşaqlığın düşüb müharibəyə,
45-də sevindin yad qələbəyə,
Qocalıq da düşdü müharibəyə,
Gülüstanı verdik dığa, gədəyə.

Xoş gün görməmisən, hər anın çətin,
Analar vüqarlı, analar mətin,
Sonunu gözləyin bu qiyamətin,
Sənə qurban olsun canım, ay ana.

Məktəbə gedəndə sevindin necə.
Gözünə yuxu da getmədi belə,
Dərsdən “2” alsam alardın vecə,
Sənə qurban olsun canım, ay ana.

Hər sözə,kəlməyə sən “can” deyərdin,
Biz yeyib doyanda sən də yeyərdin,
Əla geyinsəm də kasıb geyərdin,
Sənə qurban olsun canım, ay ana.

Namazda duanı bizə edərdin,
Bazara, dükana özün gedərdin,
Yıxılıb əzilsəm özün döyərdin,
Sənə qurban olsun canım, ay ana.

Heç bilmədim haçan, nə vaxt böyüdük,
Əllə yox, sözünlə hərdən döyüldük,
Sən olmasan bizdə indi veyildik,
Sənə qurban olsun canım,ay ana.

Şairlər, rəssamlar və bəstəkarlar,
Ana tək bir dahi ola bilmədi,
Südünü itirən qulaqlı karlar,
Allah, ana qədri, niyə bilmədi?

Hanı meydanlarda ana heykəli,
Heykəltaraşların yoxdu əməli,
Anadır dünyanın qiymətli ləli,
Sənə qurban olsun canım, ay ana.

Qızlar müdrikləşir ana olanadan,
Qızlar müdrikləşir ana olanadan,
Analar nigaran qalır baladan,
Ananı müqəddəs edib Yaradan,
Sənə qurban olsun canım, ay ana.

Məmməd ARAZ.Həyatı və Yaradıcılığı

M Araz (2)

İbrahimov Məmməd İnfil oğlu (Məmməd Araz) — şair, tərcüməçi, publisist, 1957-ci ildən AYİ-nın üzvü, Əməkdar mədəniyyət işçisi (1978), Əməkdar incəsənət xadimi (1984), Azərbaycan Dövlət mükafatı laureatı (1988), Azərbaycanın xalq şairi (1991)

Həyatı

Məmməd Araz 1933-cü il oktyabr ayının 14-də Şahbuz rayonunun Nursu kəndində anadan olub. Burada orta məktəbi bitirdikdən sonra Azərbaycan Pedaqoji İnstitutunda təhsil alıb. Tələbəlik illərində institutda yazıçı İsmayıl Şıxlının rəhbərlik etdiyi ədəbiyyat dərnəyiinin məşğələlərində fəal iştirak etmişdir. Burada bəyənilən “Yanın, işıqlarım” şeiri 1952-ci ildə çap edilib. 1954-cü ildə ali təhsilini başa vuran Məmməd Araz əmək fəaliyyətinə doğma kəndindəki orta məktəbdə müəllimliklə başlayıb, sonra Bakıya köçüb Azərbaycan Nazirlər Soveti yanında Baş Mətbuat İdarəsində müvəkkil işləyib. 1959-1961-ci illərdə Moskvada Yazıçılar İttifaqı nəzdindəki Ali ədəbiyyat kurslarının müdavimi olub. Sonra “Ulduz” jurnalının məsul katibi, “Ədəbiyyat və incəsənət” qəzetində, Azərbaycan Dövlət Nəşriyyatında baş redaktorun müavini olmuşdur.
1974-cü ildən ömrünün sonuna kimi “Azərbaycan Təbiəti” jurnalının baş redaktoru olub. Uzun müddət Yazıçılar İttifaqının poeziya bölməsinə rəhbərlik edib. Xidmətlərinə görə Azərbaycan Respublikasının İstiqlal ordeni (1995), bir medalla və Azərbaycan Ali Soveti Rəyasət Heyətinin Fəxri fərmanları ilə təltif edilmişdir. Hacı Zeynalabdin Tağıyev adına milli mükafatın laureatıdır (1992). Onun adına “Məmməd Araz” mükafatı təsis olunmuşdur (1993-cü ildən).
2004-ci ilin 1 dekabrında Bakıda vəfat edib və Fəxri Xiyabanda dəfn olunub.
Məmməd Arazın adının əbədiləşdirilməsi ilə bağlı Azərbaycan Respublikası Prezidenti iki dəfə Sərəncam imzalayıb. Bakının “Gənclik” metro stansiyası yaxınlığında, Atatürk prospekti ilə kəsişən Teymur Əliyev küçəsi bundan sonra Məmməd Arazın adını daşıyacaq.
Publisist İradə Tuncayın atasıdır.
Yazıçı-jurnalist Aqil Abbasın qaynatasıdır.

Əsərləri

Sevgi nəğməsi. Bakı: Azərnəşr, 1959, 68 səh.
Üç oğul atası. Bakı: Uşaqgəncnəşr, 1961, 63 səh.
Araz axır. Bakı: Azərnəşr, 1964, 76 səh.
Mən səni taparam. Bakı: Azərnəşr, 1963, 59 səh.
Anamdan yadigar nəğmələr. Bakı: Azərnəşr, 1966, 152 səh.
Ömür karvanı. Bakı: Azərnəşr, 1967, 136 səh.
İllərdən bəri. Bakı: Gənclik, 1969, 114 səh.
Qanadlı qayalar. Bakı: Azərnəşr, 1973, 190 səh.
Atamın kitabı. Bakı: Gənclik, 1974, 168 səh.
Həyatın və sözün rəngləri. Bakı: Gənclik, 1975, 135 səh.
Oxucuya məktub. Bakı: Gənclik, 1978, 234 səh.
Aylarım, illərim. Bakı: Yazıçı, 1979, 224 səh.
Dünya sənin, dünya mənim. Bakı: Yazıçı, 1983, 310 səh.
Seçilmiş əsərləri (bircildlik). Bakı: Azərnəşr, 1986,
Dünya düzəlmir. Bakı: “Azərbaycan” nəşriyyatı, 1992, 81 səh.
Daş harayı. Bakı: Yazıçı, 1993, 254 səh.
Qayalara yazılan səs. Bakı: Azərnəşr, 1994,
Yol ayrıcında söhbət. Bakı: “Azərbaycan” nəşriyyatı, 1997, 318 səh.
Sənətdə son mənzil olmur. Bakı: “Adiloğlu” nəşriyyatı, 2001, 440 səh.
Ağlayan qayalar. Bakı: “Araz” nəşriyyatı, 2002, 144 səh.
Vətən deyin. Bakı: “Adiloğlu” nəşriyyatı, 2003, 149 səh.
Əsgər andı. Bakı: “Araz” nəşriyyatı, 2003, 98 səh.
Seçilmiş əsərləri (dörd cilddə). I c. Bakı: “Ozan” nəşriyyatı, 2003, 337 səh.
Seçilmiş əsərləri (dörd cilddə). II c. Bakı: “Ozan nəşriyyatı, 2003, 360 səh.
Seçilmiş əsərləri (dörd cilddə), III c. Bakı: “Ozan” nəşriyyatı, 2003, 376 səh.
Seçilmiş əsərləri (dörd cilddə), IV c. Bakı: “Ozan” nəşriyyatı, 2003, 365 səh.

Tərcümələri

(ruscadan)
S.V.Mixalkov. Foma. Bakı: Azərnəşr, 1964, 16 səh.
G.Ağacanyan. Narahat ürək. Bakı: Gənclik, 1974, 83 səh.
M.Svetlov. Şeirlər. Bakı: Azərnəşr, 1975, 204 səh.
N.A.Nekrasov. Rus qadınları. Bakı: Yazıçı, 1983, 124 səh.
Ocaq başında (dünya şairlərinin şeirləri). Bakı: Yazıçı, 1988, 241 səh.

Xəlil Rza Ulutürk.Həyatı və Yaradıcılığı

загруженное

Həyatı

Xəlil Rza Ulutürk 21 oktyabr 1932-ci ildə Azərbaycanda Salyan rayonunun Pirəbbə kəndində Rza kişinin ailəsində ilk körpə dünyaya göz açdı. Gəlişi ilə ailəyə sevinc bəxş edən uşağa babası Xəlil öz adını verdi. Körpə qayğı və nəvazişlə böyüdü. Onu yeddi yaşından məktəbə göndərdilər.
İki saylı Salyan şəhər orta məktəbində təhsil aldığı ilk illərdən Xəlil öz çalışqanlığı, fərasəti və davranışı ilə müəllimlərin rəğbətini qazandı. O, Salyan şəhər kitabxanasının ədəbiyyat dərnəyinin üzvü idi. 1939-1949-cu illərin məktəb həyatı Xəlilin bədii ədəbiyyat aləminə, necə deyərlər, poeziyanın əzablı, romantik yaradıcılıq meydanına çıxması üçün hazırlıq dövrü oldu. Onun şifahi xalq ədəbiyyatını, klassik ve müasir yazıçıların əsərlərini mütaliə etməsi, istər-istəməz onda yazıb-yaratmağa güclü həvəs oyatmışdı. Xəlil onu həyəcanlandıran, düşündürən hadisələri bəzən poetik dillə ifadə etməyə çalışırdı. Onun ilk mətbu şeri “Kitab” 1948-ci ildə “Azərbaycan pioneri” qəzetində dərc olunmuşdur.
1949-cu ildə Xəlilin Azərbaycan Dövlət Universitetinin filologiya fakültəsinin jurnalistika şöbəsinə daxil olması, Bakı ədəbi mühiti onun yaradıcılıq imkanlarına geniş yol açdı: universitetdə ədəbiyyatşünas-alim Cəfər Xəndanın, sonralar şair Bəxtiyar Vahabzadənin rəhbərlik etdiyi ədəbi dərnəkdə, istərsə də Azərbaycan Yazıçılar Birliyində xalq yazıçısı Mirzə İbrahimovun başçılığı ilə keçirilən “Gənclər günü” məşğələlərində fəal iştirak etməsi Xəlil Rzanın şair kimi püxtələşməsinə ciddi təsir göstərdi.
1954-cü ildə Azərbaycan Dövlət Universitetini bitirən Xəlil Rza əmək fəaliyyətinə “Azərbaycan qadını” jurnalı redaksiyasında başlamışdır. O burada ədəbi işçi vəzifəsində çalışdığı iki ildə (1955-1957) dövri mətbuatda çap etdirdiyi məqalə və şerlərlə ədəbi ictimaiyyətin diqqətini cəlb etmişdir. 1954-cü ildə Xəlil Rza SSRİ Yazıçılar ittifaqının üzvü seçilir. Onun ilk şerlər toplusu – “Bahar gəlir” (1957) kitabı da nəşr olunur. 1957-ci ilin avqust ayında Azərbaycan Yazıçılar İttifaqı Xəlil Rzanı Moskvaya, M.Qorki adına Dünya Ədəbiyyat İnstitutu nəzdində olan ikiillik Ali Ədəbiyyat kurslarına göndərməsi də gənc şairin gələcəyinə inamla bağlı idi. Xəlil Rza Institutda rus ədəbiyyatının görkəmli sənətkarı Pavel Antokolskinin rəhbərlik etdiyi bölmədə poeziyanın nəzəri əsaslarını öyrənməklə yanaşı, dünya xalqlarının mədəni irsi ilə yaxından tanış olmuşdur. Moskvada təhsil illərində görkəmli rus şairi Samuil Marşakın evində və Yasnaya Polyanada dahi Lev Tolstoyun xatirə muzeyində olması, Leninqrada Ermitaj xəzinəsinə kollektiv səfəri, Nazim Hikmət və Mixail Şoloxovla görüşləri gənc şairin xatirəsində dərin izlər buraxmışdır.
1959-cu ildə Xəlil Rza Bakıya qayıtdıqdan sonra Azərbaycan Dövlət Pedaqoji İnstitutunun aspiranturasında təhsilini davam etdirmişdir. O, 1963-cü ildə “Müharibədən sonrakı Azərbaycan sovet ədəbiyyatında poema janrı (1945-1950)” mövzusunda yazdığı dissertasiyanı uğurla müdafiə etmiş, fılologiya elmləri namizədi elmi dərəcəsinə layiq görülmüşdür. Onu institutda müəllim kimi saxlamışlar. Tələbə auditoriyasına müəllim kimi daxil olduğu gündən Xəlil Rza dərs proqramı çərçivəsi ilə məhdudlaşmamış, vətənpərvərlik ruhlu mühazirələrində qədim milli bəşəri dəyərlərimizdən və doğma dilimizdən ürək yanğısı ilə söhbət açmışdır.
Xəlil Rza Azərbaycan dilinin saflığı, əcnəbi dilin təsirinə məruz qalmaması üçün özünəməxsus mübarizə yolu da seçmişdi. Harada olursa-olsun doğma dilində təmiz danışmayan müsahibindən eşitdiyi hər yabançı kəlmə üçün 5 qəpik cərimə tələb edər, “danışığından məmnun qaldığı soydaşlarını bir manat məbləğində mükafatlandırardı”. Beləliklə, o, müasirlərinin diqqətini ana dilinin safhğını qorumağa cəlb etməyə, digər tərəfdən ruslaşdırma siyasətinə qarşı mübarizə aparmağa çalışardı. Əlbəttə, bütün bunlar dövlətin hakim dairələrinin nəzər-diqqətindən yayınımr, çox çəkmir ki, onun ictimai-pedaqoji fəaliyyəti məhdudlaşdırılır. “Bilik” cəmiyyəti yolu ilə Azərbaycan rayonlarına göndərilməsi qadağan olunur. Şair Sabir Rüstəmxanlı yazır:
“Xəlil Rzanı başa düşməyənlər çox idi. Onun cəsarətli vətəndaşlıq şerlərini dinləməkdən belə qorxanların sayı min-min idi. O, kürsüyə qalxanda durub salonu tərk edirdilər. Xəlilin antisovet, antiimperiya çıxışlarına dəlilik kimi baxanlar, onun səsini kəsməyə çalışan, yüksək kürsülərə yolunu bağlayan, onu kiçiltmək istəyənlər Xəlil Rza istedadının Allah vergisi olduğunu, şairin Allah hökmü ilə danışdığını dərk edə bilmirdilər”.
Xəlil Rza Azərbaycan Dövlət Pedaqoji İnstitutundan uzaqlaşdırır. Onu Azərbaycan Elmlər Akademiyasının Nizami adına Ədəbiyyat İnstitutuna dəvət edirlər. Burada Xəlil Rza bütün qüvvəsini elmi-tədqiqat işinə və bədii yaradıcılığa həsr edir. Azərbaycan-Özbək ədəbi əlaqələri, Maqsud Şeyxzadənin həyat və yaradıcılığı haqqında monoqrafık əsərlər üzərində çalışır. Buna baxmayaraq, Xəlil Rza yenə də “şübhəli şəxs” kimi təqib olunur, onun imkanlarını məhdudlaşdırır, “təhlükəli ictimai mübarizə” yolundan çəkindirməyə çalışırlar.

Yaradıcılığı

1984-cü ildə şairin “Ömürdən uzun gecələr” adlı kitabı və SSRİ xalqlarının dillərindən tərcümə edilmiş poetik əsərlərdən ibarət “Qardaşhq çələngi” toplusu ictimaiyyət tərəfindən Azərbaycan SSR Dövlət mükafatına təqdim olunsa da, hakim dairələrin etinasızlığı ilə qarşılandı. Bu soyuq münasibət onu sarsıtmadı. Şairin ən böyük vəzifəsini yazıb yaratmaqda görən Xəlil Rza yorulmadan var qüvvəsi ilə çalışır; yeni şerləri, elmi araşdırmaları ilə təsəlli tapır. 1985-ci ildə “Maqsud Şeyxzadənin bədii yaradıcılığı və Azərbaycan-Özbək ədəbi əlaqələrinin aktual problemləri” mövzusunda doktorluq dissertasiyası müdafiə edir. 1986-cı ildə Azərbaycan ədəbiyyatının inkişafındakı xidmətlərinə görə ona əməkdar incəsənət xadimi fəxri adı verilir.

Xəlil Rzanın azadlıq səsi

1980-ci illərin axırlarında xalq azadlıq hərəkatı genişləndiyi zaman Xəlil Rzanın gur səsi Azərbaycanın bütün regionlarında eşidilirdi. O, bütün varlığı ilə xalq hərəkatına qoşulmuşdu, hər yerdə rus şovinist siyasətini, Dağlıq Qarabağ torpağına təcavüz edən erməni daşnaklarını odlu-alovlu çıxışları ilə ifşa edirdi.

Biz Türküstan elləriyik,
Qeyrət, qüdrət selləriyik.
Daşnakları qovan bizik,
Dar gözləri ovan bizik.
Yetər meydan suladılar,
Yurdumuzu taladılar.
Bakımızı əzizləyək.
Əqrəblərdən təmizləyək!
Şölə versin bu ləl, mərcan –
Ermənisiz Azərbaycan!

Son günlərini yaşayan sovet imperiyası ömrünü uzatmaq üçün 1990-cı ilin yanvarında Azərbaycanın paytaxtı Bakıda dinc əhaliyə vəhşicəsinə divan tutdu. Bu qətliam, soyqırım siyasəti Qorbaçovun və onun əlaltılarının iradəsi ilə icra edilirdi. Bütün dünyanın açıq fikirli adamları bu aksiyanı, bəşər tarixində misli görünməmiş qətliamı lənətlə qarşıladılar. Sovet ordusu tərkibində zirehli tanklarla, hərbi gəmilər və müasir silah növləri ilə yaraqlanıb xüsusi tapşırıqla Bakını gülləbaran edənlərin törətdiyi cinayətlər Xəlil Rzanı sarsıtmışdı. O, bütün qüvvəsi ilə gecə-gündüz dinclik bilmədən, ürəyini məşələ çevirib xalqı düşmənlərə qarşı mübarizəyə səsləyirdi: xarici ölkə jurnalistlərinə verdiyi müsahibələrdə 20 yanvar hadisələrini, Qorbaçovun və onun əlaltılarının qanlı əməllərini dünya ictimaiyyətinə çatdırmağa çalışırdı.
1990-cı il yanvann 26-da Xəlil Rza SSRİ Dövlət Təhlükəsizliyi əməkdaşlan tərəfindən həbs edilib Moskvaya Lefortovo həbsxanasına göndərilir. Aramsız sorğu-sual, ağır ittiham şairin iradəsini qıra bilmir, o, zindanda da mübarizəsini davam etdirir. 8 ay 13 gün öz mühitindən təcrid olunmuş şair odlu-alovlu qəlbinin işığında “Lefortovo gündəliyini, 200-dən çox, şer, poema və məktubunu qələmə alır. Bu əsərlər mübariz şairin ictimai-siyasi dünyagörüşünü əks etdirməklə yanaşı, öz siqləti, bədii dəyəri, məzmunu cəhətdən milli poetik fikri zənginləşdirən misilsiz abidədir. “Lefortovo gündəliyi” şairin qəbul etdiyi Ulutürk təxəllüsünün vəsiqəsidir.
Xəlil Rza 1990-cı il yanvarın 29-dək – 40 illik ədəbi-bədii yaradıcılığı dövründə öz əsərlərini “Xəlil Xəlilov”, “Xəlil Xəlilbəyli”, “Xəlil Odsevər”, “Xəlil Rza” təxəllüsləri ilə çap etdirmişdi. “Xəlil Rza Ulutürk” təxəllüsü isə şairin keçdiyi mübarizə yolunun, ədəbi-mənəvi axtarışlarının məntiqi nəticəsi idi. Şair ömrünün son illərində, dörd il beş ay, 22 gün – 1994-cü il iyun ayının iyirmi ikisinədək, dünyasını dəyişən günədək yazdığı şerlərdə və nəşr etdirdiyi kitablarda Xəlil Rza Ulutürk imzasını qoymuşdur. Şairin vəfatından sonra, onun ömür-gün yoldaşı, vəfadar Firəngiz xanım XX əsrin axırlarından bu günədək Xəlil Rzanın şerlərini, gündəliklərini və tərcümələrini sahmana salıb sanballı kitab halında Xəlil Rza Ulutürk imzası ilə nəşr etdirməkdədir. O, Xəlil Rzanın yarımçıq işlərini – “işıq üzü görməyən küll halında qalmış əsərlərini” nəşr etdirməklə “onunla nəfəs alır”, onu yaşadır, onu ölməzliyə, əbədiyyətə qovuşdurur.
Lefortovo həbsxanasında şəkər xəstəliyi olan Xəlil Rzanın səhhəti pozulmuşdu. 1990-cı il oktyabrın 9-da yatab qatarında Moskvadan Bakıya gətirilən Xəlil Rza, bir ay davam edən məhkəmə prosesindən sonra azadlığa buraxıldı.
1991-ci il mayın 6-da Xəlil Rza “Türk milləti mükafatı laureatı” fəxri adına layiq görülür. Bir ildən sonra, 1992-ci ildə ona Azərbaycan Respublikasının Xalq şairi fəxri adı verilir. Süleyman Dəmirəlin tapşırığı ilə cərrah Paşa adına Şəfa evində onun şəkərini və gözlərini müalicə edirlər. May ayının 19-da Həsaki Qəlb xəstəxanasında Xəlil Rzanın ürəyində cərrahiyyə əməliyyatı aparılır. 1993-cü il fevral ayının 11-də Bakıya qayıdan Xəlil Rza ayağından çıxarılan şırımın yeri bitişmədiyindən müalicə komissiyasında həkimlərin nəzarəti altında saxlanılır. Lakin çox çəkmir ki, həkimlərin məsləhətinə görə, şairi Almaniyaya göndərirlər. 1993-cü il avqust ayının 23-də Xəlil Rza Firəngiz xanımla Bakı-İstanbul-Köln təyyarə marşurutu ilə Almaniyaya gedir, Zolenger şəhər klinikasında müalicəsini davam etdirir. Bakıya qayıdan Xəlil Rzanın bir müddətdən sonra yenə vəziyyəti ağırlaşır, onu Kardiologiya İnstitutunda müalicə edirlər.
Azərbaycan Respublikasının Prezidenti Heydər Əliyevin Fransaya rəsmi səfəri zamanı Xəlil Rza və Firəngiz xanım da nümayəndə heyətinin tərkibinə daxil edilmişdi. Bu tarixi səfər Xəlil Rzanın son səfəri oldu. Fransa səfərindən sonra tez-tez ön cəbhə bölgələrində, məktəb və mədəniyyət ocaqlarında, görüşlərdə çıxışlar edib şerlər oxuması, narahat həyat tərzi, yaradıcılıqla ciddi məşğul olması onu haldan salıb vəziyyətini ağırlaşdırdı. Sonrakı müalicə nəticə vermədi. 1994-cü il iyunun 22-də bədii yaradıcılığının barlı-bəhərli çağında şairin vətən eşqi, xalq məhəbbəti ilə çırpınan ürəyi döyünməkdən qaldı.
Xəlil Rza Ulutürk Fəxri Xiyabanda dəfn olundu, onun məzari üstündə şairin əzəmətli heykəli yüksəldildi.
Azərbaycan xalqının milli mübarizəsində xüsusi xidmətlərinə görə xalq şairi Xəlil Rza Ulutürk (ölümündən sonra) “İstiqlal” ordeni ilə təltif edildi.

Əsərləri

Bahar gəlir. Bakı: Uşaqgəncnəşr, 1957, 40 səh.
Sevən gözlər. Bakı: Azərnəşr, 1959, 84 səh.
Məhəbbət dastanı. Bakı: Uşaqgəncnəşr, 1961, 92 səh.
Mənim günəşim. Bakı: Azərnəşr, 1963, 52 səh.
Qollarını geniş aç. Bakı: Azərnəşr, 1965, 115 səh.
Krasnodon qartalları. Bakı: Gənclik, 1967, 128 səh.
Yeni zirvələrə. Bakı: Azərnəşr, 1971, 180 səh.
Ucalıq. Bakı: Gənclik, 1973, 168 səh.
Doğmalıq. Bakı: Azərnəşr, 1977, 184 səh.
Məqsud Şeyxzadə. Bakı: Bilik cəmiyyəti, 1978, 67 səh.
Taparam səni. Bakı: Yazıçı, 1980, 268 səh.
Məqsud Şeyxzadənin bədii yaradıcılığı. Bakı: Elm, 1981, 233 səh.
Marallar da duz yeyərmiş. Bakı: Gənclik, 1981, 155 səh.
Ömürdən uzun gecələr. Bakı: Gənclik, 1982, 152 səh.
Hara gedir bu dünya. Bakı: Yazıçı, 1983, 280 səh.
Daşdan çıxan bulaq. Bakı: Gənclik, 1986, 190 səh.
Məndən başlanır vətənim. Bakı: Yazıçı, 1988, 338 səh.
Davam edir 37. Bakı: Gənclik, 1992, 528 səh.
Ayla günəş arasında. Bakı: Yazıçı, 1992, 548 səh.
Qəhrəman Təbrizim. Bakı: Gənclik, 1994, 348 səh.
Uzun sürən gənclik. Bakı: Azərnəşr, 1994, 435 səh.
Türkün dünyası. Bakı: “Qorqud” nəşriyyatı, 1994, 351 səh.
Mən Şərqəm. Bakı: Elm, 1994, 766 səh.
Bağışla, ey vətən. Bakı: “Qorqud” nəşriyyatı, 1996, 146 səh.
Uzun sürən gənclik. Bakı: Kitab cəmiyyəti, 1997, 127 səh.
Ömür kitabını yazan şairə. Bakı: “Mütərcim” nəşriyyatı, 1998, 110 səh.
Lefortovo zindanında. Bakı: “Azərbaycan” nəşriyyatı, 1998, 240 səh.

Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı Təbriz Xəlilbəylinin atasıdır.

İstinadlar

↑ “X. R. Xəlilova (Xəlil Rza Ulutürkə) “Azərbaycan Respublikasının xalq şairi” fəxri adının verilməsi haqqında” Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 24 aprel 1992-ci il tarixli, 699 nömrəli Fərmanı (azərb.)
↑ X.Rza. “Ömür kitabı”nı yazan şairə. Bakı, 1998, səh. 5.

Elşən KAMİLOĞLU.Yeni şeirlər

QƏZƏL

Ömrün sonrasını çərxi-fələkdən soruşun,
Allahın buyruğunu, gəlsə mələkdən soruşun.

Quşların nəğməsini duysa buludlar dayanar.
Bağbanın söhbətini bağda çiçəkdən soruşun.

Fərhadın dağ aşıran qəlbini dağlar bürüyüb,
Məcnunun ahlarını çöldə küləkdən soruşun.

Nədir tənhalıq onu hər kəsə sormaq nə üçün?
Çəkiniz təkliyə tənhalığı təkdən soruşun.

Dünənin haqlısı haqsız olur heyrət eləmə,
Bu günün haqlısı kimdir, gələcəkdən soruşun.

Elşəni çox güləyən görüncə, arsız deməyin.
Çəkdiyi qəmləri köksündə ürəkdən soruşun.

* * *

Tək qalmaq istəyirəm.
Ağlamaq istəyirəm,
Hardadır göz yaşlarım?
Mən özümdə deyiləm,
Siz allah,bağışlayın.
Çığırmaq istəyirəm
İçimdə batır səsim.
Meylə dolu piyaləm,
İçməyə yox həvəsim.
Göylərə yetmir əlim
Yerdə canım üzülür.
Qələmə yatmır əlim
Ürəyimdə söz ölür.
Gün olur bir kəlmə də
Dinib danışmıram mən.
Məni inandırın ki,
Bu dünyada varam mən.
Tək qalmaq istəyirəm,
Bəzən tamam tək-tənha.
Tənhalıq mümküm deyil,
Qismət olub Allaha.

Elşən KAMİLOĞLU.Yeni şeirlər

* * *

Heç biri sən deyildi…
Üç qız gördüm yuxuda
Biri arıq, biri kök, biri də ki ortabab.
Birinin əlində gül, birinin əlində çətir, birinin əlində şərab.
Biri uzun geyimli, biri başında örpək, biri də yarıçılpaq.
Biri evli, biri dul, biri subay, utancaq.
Oxuyurdu üçü də bir ağızdan;
“Göydən üç alma düşməz,
Mənim baxtıma düşməz.
Hanı ağ atlı oğlan,
O yel qanadlı oğlan.
Qeybə çəkildi yoxsa?
Dəryada batdı oğlan?”
Birinin gözü nəmli,
Birininki sürməli.
Birinin gözündə eynək.
Bu gözlərdə yağışlar,
Bu gözlərdə şaxta-qar.
Bu gözləri aldatdılar, ağlatdılar, alçaltdılar, yandırdılar, yaxdılar.
Üç qız gördüm yuxuda,
Könlüm adınla dindi.
Gəldim bir az yaxına
Sənə oxşayırdılar.
Heç biri sən deyildi…

* * *

Səhərə lap az qalıb, yat yuxun şirin olsun.
əgər xoşuna gələn yuxun varsa, çin olsun.
bu ulduzlar hər gecə mənə sarı baxışın.
bir azdan duracaqsan, çox da baxma güzgüyə.
qorxuram gözlərindən, bir gün sənə göz dəyə.
üzün üzümdən uzaq, əllərin əllərimdən.
yaduna sal nə vaxtdır yadına düşmürəm mən.
geyin- keçin yenə də saçlarını sığalla
indi onu arzula, indi onunçun ağla.

Elşən KAMİLOĞLU.Yeni şeirlər

* * *

Həsrət öldürəcək…
Ağlıma gəlməzdi yağış yağacaq,
Düzü istəmirdim yağmağını da.
Pəncərə önündə dayanıb bu vaxt
Yollara kədərlə baxmağımı da.
Indi nə fərqi var, hansı fəsildir,
Dolaşar içimdə ümüdlər ancaq.
Mənə arzuların odu bəs idi
Hardan biləydim ki, yağış yaşacaq.
Dörd divar içində ürək darıxır,
Yer tapa bilmirəm evin içində.
Səninçün nə qədər gərək darıxım,
Səni mən nə qədər sevim içimdə.
Çəkir sənə çəkir bu gecə məni
Həsrət öldürəcək indicə məni.

* * *

Məni apar anamı yox…

Get-gedə səbrim tükənir,
Öz əlimdən yoruluram.
Evdə otura bilmirəm,
Qonaq getdim çətin qalam.

Küçələrdə adam dolu
Sanki hamı yaddır mənə.
Yarpaq olub qarışaydım
Bu şəhərin yellərinə.

Buludların kölgəsi dar,
Yağışların aramı yox.
Ölüm, gəlsəm məni apar,
Məni apar anamı yox…

Hikmət MƏLİKZADƏ.Yeni şeirlər

48000_129777903874457_1650907077_n3

***

Hörüyün elə bil qara ilandır,
Gah sinənə düşür, gah boynuna, qız.
Elə yandırmısan bu əyyamı ki,
Vəzir sənə baxır, şah boynuna, qız.

Mənim də canıma od ələmisən,
Gözüm səni görür, özümü görmür.
Yüz ildi yanıram, bir su atan yox,
Kölgən içimdəki dözümü görmür.

Fələk aramıza sədd atsın deyə,
Sənə qucaq-qucaq güd verib, hayıf.
Sənin süd əmdiyin zavalı qadın,
Hayıf ki, mənə də süd verib, hayıf…

***

Göz kimi qaralıb elçi daşları,
Nədən saç ağardır burda elçilər?
Bir az rəhmin olsun, insafsız adam,
Vallah, yem olacaq qurda, elçilər.

Sən də, çox nazlanma, daşürək pəri,
Hər köhnə daxmadan pir olmaz, vallah.
Ayrı küçələrdə sakinik hələ,
Bu il də ruhumuz bir olmaz, vallah.

…Mən də çox çıxmışam günah dağına,
Kölgəm çox əlləşir asdırsın məni.
Balama demişəm, yer tapılmasa,
O qızın gözündə basdırsın məni…

Hikmət MƏLİKZADƏ.Yeni şeirlər

48000_129777903874457_1650907077_n3

***
Sən,
Ləçəkləri püstə gözəllərin
sinələrinə toxunan
sevda çiçəyisən.
Sən həm də,
ucqar təpələrdə
sağlığına badə qaldırılan
tale işığısan.
Arabir,
bakirə gözəlliyinə
sərxoş baxışlar
uzatmaq keçir içimdən.
Arabir də
Titrək barmaqlarımı
Şüşə kimi hamar,
lalə yarpağı qədər işvəli
yanaqlarından asmaq istəyirəm
qara kəhrəba kimi.
Bəzən də
son qərara gəlmək gücü olan
günahkar adamtək
bir kərə cəsarətlənib
ruh ağlığındakı
əllərindən yapışmaq istəyirəm.
Necə ki, yazağzı nəm duman
alagöz səhərin
pöhrə soyuğundan üşüyən
qayalara yapışır.
Doğrusu,
İçində həyat iksiri qaynayan
eşq qədər odlu gözlərinə baxmaq
gecə yarı çöldə üşəndiyin
qara paltarlı ağ kölgələrin
üzünə baxmaq qədər çətindi.
Durub, düşünürəm indi:
– Sən kimsən?
Mələk, ya qadın?
Yadıma düşmür adın,
Səni sevmək olar?

***
Qaytar nə vermişəm, köçümüz gedir,
Çətin ki, bu ömrü bölüm səninlə.
Həsrət də hicrantək sinəmə yükdür,
Fikrimdən keçmir ki, ölüm səninlə.

…Səni qınamıram, səhv məndədi, qız,
Yenə ərşə qalxıb davası canın.
Bir az ürək qızdır oduma, baxım
Görüm necə çatır havası canın…

Üzümə çəp baxma, ruhum darılır,
Nolar həsrətimin butası olsam?!
Mənə ərk edərsən bu yaşda canım,
Bir gün əllərindən tutası olsam?!

Hikmət MƏLİKZADƏ.Yeni şeirlər

48000_129777903874457_1650907077_n3

***

Ömür tək adamın çəkmədiyi yük,
Ruhum əzab çəkir, dözüm, uyusun.
Gəl gör nə gündədir öpdüyün dodaq,
Gəl, barı barmaq sürt, közüm uyusun.

Min ildi Məcnun da, Leyli puçdu,
Min ildi yuxuda darıxırlar, qız.
Utana-utana qapı döyənlər,
Ömür yollarında karıxırlar, qız.

Gəl qoşa yeriyək bu qısa yolu,
Təklik sərf etməyən fərmandı, vallah.
Sənin gözlərindən qopan hər baxış,
Mənim gözlərimçün dərmandı, vallah.

***

Mən fikir çəkirəm, sən adam şəkli,
Biz bəxtcə, talecə yaxın adamıq.
Yadlar canımızdan kərpic çıxardır,
Biz torpaq deyilik, baxın, adamıq!

Ömrü mey camıydı Ömər Xəyyamın,
Ruhu mey damırdı camın altından.
Məni də bu dəhşət qorxudur, Allah,
Çək məni bu uçuq damın altından…

Yerin üç küncünə ağ tüstü dolub,
Göy yerin üstündə pərdədi demə.
Salam, yalqız küçə – təsəlli yerim:
– O qız çoxdan köçüb, ərdədi demə.

Nemət HACIƏLİYEV.Yeni şeir

1234565_164022843791194_755412179_n

QƏZƏL

Ömrümə gəlibdi qış, payız gedəndən sonra,
Sındı qəlbim puç oldu, yalan biləndən sonra.

Vaxt var idi sevirdim, şübhəsiz inanırdım,-
Bunlar hamısı olubdu səni görəndən sonra.

Gözlədim xoşbəxtliyi ömür qatarında mən,
Xəyallarım çin oldu səni görəndən sonra.

Qovuşub bu həyatım qaranlıq zülmətlərə,
Soyuqluğu hiss edib çıxıb gedəndən sonra.

Çilik-çilik olsa da, qəlbim döyünür hələ,
Neynirəm mən sevgini tənha öləndən sonra?!

Nemət HACIƏLİYEV.Yeni şeir

1234565_164022843791194_755412179_n

GƏRAYLI

Seçilmirdin sən mələkdən,
Amma sevmirdin ürəkdən.
Məni soruşsan, küləkdən,
Deyər qəlbim nimcan olub.

Leyli Məcnun dastandadır,
Könül mülkün zindandadır.
Görəsən indi hardadır,
Yəqin çoxdan peşman olub?!

Gedəni saxlamaz idim,
Amma sənsiz qalmaz idim,
Saralmayıb, solmaz idim,
Qəlbim çoixdan saman olub.

Həyat fani, ölüm ani,
Tanrı yazmış bu fərmanı.
Oxu müqəddəs “Quran”ı,-
İnsan üçün dərman olub.

İnsan, öncə Allahı sev,
Sonra yerdə qalanı sev.
Saf qəlbinlə ürəkdən sev,
Deməsinlər şeytan olub.

Nemət HACIƏLİYEV.Yeni şeir

1234565_164022843791194_755412179_n

QİTƏ

Həyat bir dənizdi üzəsən gərək,
Dayansan, sən boğularsan, batarsan.

Həyat bir ağacdı kölgəsində ol,
Getsən, kənara istidən yanarsan.

Həyat bir oyundu sınaqla dolu,
Çalış diqqətli ol, yoxsa azarsan.

Həyat bir imtahan əgər ki, bezsən,
Açıb sən “Quran”ı varaqlayarsan.

Həyat bir sevgidir, sevgi də həyat,
Yadına salıb məni ağlayarsan.

Həyat bir həyatdı yaradıb Allah,
Düşünmə ki, dünya malı udarsan.

Həyat bir nərdivan üstündə Nemət,
Üzülmə, gah enib, gah da qalxarsan.

Sevinc HƏMZƏYEVA.Yeni şeirlər

198978_130040980400368_2795681_n

* * *

Titrəşən yarpaqların səsi qədər
kövrək, mülayim
Öpüşən ləpənin busəsi qədər
Şirin, tələsik
Gülüşən çiçəyin xəndanı qədər
şaqraq, sevimli
dünyam!
Payızım ol!
Sevim səni
Səhər – axşam
Yağış damcısında
eşq damcısında
Xəzəl üstə, xəzan üstə
Addım – addım
Daban qoyum izin üstə
Izim sevsin izini
Üzüm sevsin üzünü
Yağış altda
Rəqsə dalaq
Sarı – narınc yarpaqların
palitrasında
Bir simfoniya yaradaq:
Əbədi payız simfoniyası
Əbədi eşq simfoniyası…

* * *

Kipriyindən, baxışından od damır
Dama – dama
Ürəyimə, könlümə
Nur etmisən təpə – dırnaq məni sən!
əsir deyim, qul deyim?
Kölə deyim? Yox!
Qoy deyim
Deyə – deyə
Nağıl edib söz etmisən məni sən
Bir cüt görən göz etmisən məni sən
Axan çaysan
Axa – axa durulan
Uca dağsan
Zirvələrdən boylanan
Sən mənasan
Məzmununda doğulan
Ucalıban var etmisən məni sən
Varlığına yar etmisən məni sən!
Sən mənimsən! –
Səma mənim, göy mənim.
Sən mənimsən! –
Dəniz mənim, göl mənim.
Sən mənimsən! –
Səda mənim, çöl mənim
Bir döyünən qəlb etmisən məni sən!
Tək özünə cəlb etmisən məni sən!
Sənə günəş deyim?
Yox, bu çox azdır!
Sənə həyat deyim?
Bu yarısıdır…
Sənə dünya deyim?
Bu harasıdır…
Öz eşqinə şam etmisən məni sən!
Ruhum olub tam etmisən məni sən!

Sevinc HƏMZƏYEVA.Yeni şeirlər

198978_130040980400368_2795681_n

* * *

Sənə dəli dedilər
Sərsəm dedilər
Duyğulu dedilər
Qorxunc dedilər
Sərgərdan dedilər
Yorğun dedilər
İncidinmi bilmədik
Bilsək də heç dinmədik
Əziz dərviş küləklər!

Yalın ayaq
Çılpaq əyin
Başı açıq
Əlləri boş
Aram – aram
Qarış – qarış
Döngələri dönən küləklər
Ağsaqqal küləklər, müdrik küləklər.
Dünya seyrəngahın
Göylər məskənin
Dağlar ucalığın
Yer sükunətin
Çöllər azadlığın
Düz harayların
Üsyankar küləklər,
Qalib küləklər.
Qandalsız küləklər,
Məğrur küləklər.

* * *

Gözlərindən nur damır
Üzündə istək, sevgi
Ürəyin ovcumdaca
Dodağında hənirti

Eşqindən şərab süzüb
Necə də meyxoş olmuşam
Məhəbbətindən içib
Dəli, sərxoş olmuşam.

Sən ruhuma bayatı
Sən ruhuma laylasan
Yazılmamış əfsanə
Görülməmiş röyasan.

Sevinc HƏMZƏYEVA.Yeni şeirlər

198978_130040980400368_2795681_n

* * *

Qəlbimə süzülmüsən
Gözlərimə dirənən əksinlə
Sevimli röyam olmusan…
Damla – damla qanıma işləmisən…
Mən olmusan…
“Mən”də yenilənib
bir yeni “sən” olmuşam…
Səndən ayrı
xəyalınla
baş – başayıq…
Gecə – gündüz
Dincliyimi məndən alan,
Məni sevən
Məni üzən
ayrılığın qollarında
Saman çöpünə döndü
Özü zalım
Xoş xəyalın–
Həmdəm olub, həmdərd olub
Sirdaşımdı,
sədaqətli ömür yarım…
Baş – başayıq…
Səndən sadiq xatirənlə
Illər ötür, ömür yarı
Kipriklərimdə
donmusan,
Baxışımın ucuna
Nəzərlərimə
Həkk olmusan…
Xatirə kimi
Yaddaş kimi
Unudulmaz…
Vaz keçilməz…

* * *

Sarı yarpaq, ağ çiçək
Çiçəklər ləçək – ləçək
Çiçəklər göyçək – göyçək
Sarı yarpaq ağ çiçək
Payız gəlib otağıma
Yarpaqlarla
Sarı – sarı xəzəl olub
Saçım üstə, köksüm üstə səpələnib.
Saplaq – saplaq
Sarı yarpaq otaıma dənlənib.
Payız gəlib
Qızıl olub ana torpaq
Qızıl olub hər ot, ağac
Saplaq – saplaq sarı yarpaq
Qızıl payız mənə qonaq.
İçim payız
Çölüm payız
Saralmaqdan kövrəkləşən saplaq kimi
Yumşaqlaşan iç mənimin
Yarı payız
Bəzəyi, naxışı payız.
Payız kimi düşüncəm də
Sarı, narınc, qızıl kimi
Payız kimi düşüncəm də
Kövrəkləşib, incələnib saplaq olub.
Qucağında bahar payız
Dənə – dənə telə dönən yaşıl payız
Ölə – ölə məcrasında yenidən dirilən payız
Düşüncəm, vüqarım kimi
Enməz- yenilməz payız…

Debüt: Nemət HACIƏLİYEV (Bakı şəhəri).Yeni şeir

1234565_164022843791194_755412179_n

Nemət HACIƏLİYEV (Hacıəliyev Nemət Natiq oğlu) 1990-cı il oktyabr ayının 10-da Bakı şəhərində ziyalı ailəsində anadan olub.1996-2007-ci illərdə Bakı şəhəri 89 saylı orta məktəbdə təhsil alıb.2008-2012-ci illərdə Azərbaycan Dövlət Neft Akademiyasında bakalavr dərəcəsi üzrə ali təhsil alıb.2012-2013-cü ildə ordu sıralarında hərbi xidmətdə olub.
2013-cü ildə Azərbaycan Dövlət Neft Akademiyasının magistratura pilləsinə qəbul olub.
Ədəbiyyata, poeziyaya erkən yaşlarından maraq göstərir.Şeirləri dövri mətbuat səhifələrində, xüsusilə də mədəniyyət və ədəbiyyat portallarında işıq üzü görüb.

EY YAR

Səni sevdim, qədrimi bilmədin, ey yar!
Mən səni sevsəm də, sən sevmədin, ey yar!

Həyat davam edir, öz işin görür,
Amma sən öz işini görmədin, ey yar!

Məni qoydun avarə fani dünyada,
Mən həsrətdən ağlamadım, gəlmədin, ey yar!

Bir busə istədim o bal dodağından,
Mən soldum, saraldım, sən öpmədin, ey yar!

Könül mülkün getdi rəhmətə yoxam mən,
Qəbrimi yad etməyə gəlmədin, ey yar!

Nemət HACIƏLİYEV.Yeni şeir

1234565_164022843791194_755412179_n

BİL

Düzgün yaşa, dolan sadə,
Dostları salgınən yadə.
Nə baş verirsə dünyadə,
Sənin üçün sınaqdı bil.

Valideynlər sənə doğma,
Gül bir az, özüvü boğma.
Mal, dövlət altına yığma,
Bəşəriyyət qonaqdı bil.

Vardır hələ cavan yaşın,
Boş işə qarışıb başın.
Qızıldan toplamaq maşın,
Müvəqqəti maraqdı bil.

Ata, ana əziz sənə,
Can vermişlər, oğul sənə.
Bu dünyada onlar sənə,
Çətinlikdə dayaqdı bil.

Yaxşılıq et çalış hər an,-
Buyurmuş belə Yaradan.
Oxu sən müqəddəs “Quran”,-
Qaranlıqda çıraqdı bil.

Heç kimi sən gəl aldatma,
Çətin gündə dostu atma.
Nemət yazıb çox yaratma,
Düşmənin belə sağdı bil

Nemət HACIƏLİYEV.Yeni şeir

1234565_164022843791194_755412179_n

DOSTUM

Könül mülkün əzab çəksə,
Bir qız tapdalayıb keçsə,
Səni yox, özgəni seçsə,
Mən səni atmaram, dostum!

Pis günündə yanındayam,
Həm sağın, həm solundayam.
Həyat adlı bazardayam,
Mən səni satmaram, dostum!

Çəkmə zəhərdi siqaret,
Hər işini sən düzgün et.
Naməhrəmə sən baxma get,-
Bunlar sənə haram, dostum!

Bir almanı iki bölək,
Sənə ölüm dayaq, kürək.
Nə qədər döyünür ürək,
Səninləyəm, varam, dostum!

Aylar və illər ötsə də,
Cavanlıq gözdən istə sə,
Hamı tərk edib getsə də,
Səni axtararam, dostum!

Münevver DÜVER (Türkiye Cümhuriyyeti, Adana).Muhteşem şiirler

1236562_722085574474022_177854009_n
Toprağım Azerbaycan

Hasretinle doluyum ben
Azerbaycan Azerbaycan.
Özlemlerin yoluyum ben
Azerbaycan Azerbaycan.

Her zaman seni anarım
Hasretin ile yanarım
Budur benim son kararım
Azerbaycan Azerbaycan.

Türk’ün ülküsü sen oldun
Can oldun gönlüme doldun
Özgürlüğü sonra buldun
Azerbaycan Azerbaycan.

Yol oldun gönül çarşıma
Nur oldun ulu marşıma
Sevgisin yüce arşıma
Azerbaycan Azerbaycan.

Sen yakında, ben uzakta
Sensiz yüreğim tuzakta
Bayrağın her an kucakta
Azerbaycan Azerbaycan.

Her zaman seni düşlerim
Seni gönlümde süslerim
Kalbimde seni beslerim
Azerbaycan Azerbaycan.

Toprağın kokusu gelir
Kokusu bağrımı deler
Gözyaşımı sele eler
Azerbaycan Azerbaycan.

Münevver, Güneyin Kızı
Dinmez bağrımdaki sızı
Mevlâ’m ayırmasın bizi
Azerbaycan Azerbaycan.

Münevver Düver

Hür Kazakistan

Türk birliği mücadelesi veren
Yadı gibi Kazak mert Kazakistan
Ulusları bölüp murada eren
Adı gibi Kazak, hür Kazakistan

Varlığın timsali gökteki güneş
Bağımsızlığında yaktı bir ateş
Nursultan Nazarbayev seçildi eş
Adı gibi Kazak, hür Kazakistan

Tatar, Nogay, Kumuk, Türk grubuyla
Moğollar, Cengiz Han, Türk hamuruyla
Avrupa’dan Asya’ya taburyla
Adı gibi Kazak, hür Kazakistan

Astana baş kenti ya da Akmola
Etnik grup için baş koymuş yola
Rus, Alman, Ukrain, Özbek, Tatar Dola
Adı gibi Kazak, hür Kazakistan

Münevver Düver
11.12.2010-Adana

Münevver DÜVER (Türkiye Cümhuriyyeti, Adana).Muhteşem şiirler

1236562_722085574474022_177854009_n

Özbekistan

Hilali severken on iki yıldız
Ayları çağırdı can Özbekistan
Kaynağı uranyum, mermer, altundur
Doğal gaz yağdırdı can Özbekistan

Dokuz yüz doksan bir “Müstaki Günü”
Ramazanla kurban aynıdır dünü
Sekiz martları kadınlar günü
Türkü ağırladı can Özbekistan

Türkiye’yle aynı şekli, iklimi
Gelinlik kızları doku kilimi
Seyhun’la Ceyhun’un diğer dilimi
Coşarak çağladı can Özbekistan

İnsanın kültürlü, okur-yazar’ın çok
İhracatın servet, ithalatın yok
Taşkent’in, Buhara’n sinemde bir ok
Beni yaraladı can Özbekistan

Münevver Düver
15.12.2010-Adana

Kardeş Kırgızistan

SSBD’den doğan bir kızıl güneş
Türk’ün şanı oldun yar Kırgızistan
Kırk kabileyi temsil eden bir eş
Türk’ün yanı oldun yar Kırgızistan

Kurmanbek Bakiyev sen dostça yaşa
Issık köl sıcak göl hep gelsin coşa
Altay ile Tanrı Dağları aşa
Türk’ün anı oldun yar Kırgızistan

“Asya İsviçre’si” derler adına
Manas Destanı’da gelir yâdına
Doyulmaz mısırla pancar tadına
Türk’ün tan’ı oldun yar Kırgızistan

Güzel kentin Bişkek, Talas ve Batken
Çanaç’la yarım bardak çay içerken
Yarış atlarına kımız yüklerken
Türk’ün hanı oldun yar Kırgızistan

Münevver Düver
17.12.2010-Adana

Münevver DÜVER (Türkiye Cümhuriyyeti, Adana).Muhteşem şiirler

1236562_722085574474022_177854009_n

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti

Ay yıldız işlendi beyaz sayfaya
Oldu kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti,
Lefkoşe, Güzelyurt değer dünyaya
Aldı Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti

Şanımız, kanımız, soyumuz birdir
Atamın kanları dökülen yerdir
Askerimiz kardeş subay ve erdir
Aldı Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti

BM. Altmış dört’de barış yapmadı
Rumlar, Türkler’de huzur bırakmadı
Karaoğlan zulmü iyi saymadı
Aldı Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti

Rauf Denktaş, Derviş Eroğlu geldi
Kitabı, kanunu beline aldı
Gönül kapısını halkıyla çaldı
Aldı Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti

Münevver Düver
20.12.2010-Adana

Türkiye’m 2

Gönülden gönüle geçen yol vardır
Ay yıldız aşkıyla birsin Türkiye’m
Dünyada her ırkla dost ile yardır
Kahraman ordunla ersin Türkiye’m

Asya, Avrupa’yı bölen cıvansın
Osmanlı’dan kalan yadigâr hansın
Avrupa Birliği senden utansın
Denizlerle coşan yersin Türkiye’m

Kültürün, Tarihin özün bellidir
Dağın, gölün, ovan, düzün bellidir
Ayda dört mevsimin, güzün bellidir
Bütün dünyaya değersin Türkiye’m

Yedi bölgen turistlerin yatağı
Seksen bir ilin farklı sıcağı
İnsanların kalbi sevgi otağı
Gönül tahtına binersin Türkiye’m

Atatürk kurdu bu cumhuriyeti
Başına getirdi asil milleti
Demokrasi verdi ve hürriyeti
Gözlerimde hep seğersin Türkiye’m

Münevver Düver
21.12.2010-Adana

Hasan AKAR (Türkiye Cümhuriyyeti, Tokat).Muhteşem şiir

Hasan AKAR

SELLER YÜRÜR YAMAÇLARDAN BİR GÜN

Biz alışığız, takma kafana koca reis, fırtınaya, boraya
Savursunlar bizi, utanmadan bir oraya bir buraya

Dalgalara boğsunlar, çıkarsınlar gemimizi karaya
Tabip olsalar sürdürmem merhemlerini yaraya

İsterse karlar yağsın ,yıldırımlar düşürsünler düşümüze
Bilirken riyakârlıkları yaptıkları gitmesin asla gücümüze

Kapılma yeise, bu ülkede mevsimler hep kış gitmez
Sanma ki bu çirkin karanlıklar ebedidir bir gün bitmez

Bahar gelir elbet yüce dağlara, buzlar çözülür gün be gün
Rahmet yağar, karlar erir, seller yürür yamaçlardan bir gün

Hasan AKAR (Türkiye Cümhuriyyeti, Tokat).Muhteşem şiir

Hasan AKAR

KOKLAYIM DEDİ OLMADI

Bir deniz kıyısında bırakmıştım onu öksüzce tek başına
Damla damla su sızdı hayat verdi güneşle kururken toprağa
Aldırmadı fırtınaya, eğmedi boynunu azgın dalgalara
Dualar etti tutundu adını veremediği bir sevdaya

Bilemedi bu denli sevişi, utandı tabiat kol kanat gerdi
Duysa sesini kıyıda belki unutacaktı çektiği derdi
Vefalıydı, bir gün ilk güzde sürgüne uzandı açtı lâle
Koklayım dedi, olmadı kader nasıl koydu lâleyi bu hâle.

Əlirza HƏSRƏT.Yeni şeir

13314_src-300x207

MÜƏLLİM

O məktəb illəri qızıl taxt yerin,
Gül açan arzular könül bağındır.
Ömrünün ən gözəl səadət payı,
Müəllim adıyla ucalmağındır.

Gözəl uşaqlara,gül balalara,
Yazıb-öyrətməkdir müqəddəs işin.
Biz də zərrəsiyik bu Yer üzündə,
Müəllim ömründən doğan Günəşin.

Haçan öyrənirsən şagirdsən elə,
Müəllim olursan öyrədəndə sən.
Dünyanın əbədi cənnət yeridir,
Müəllim nuruna boyanan Vətən!

Sevinc NOVRUZOVA.Məqalə

1157574_203638903145684_242380115_n

Əhali öz sağlamlığı naminə ekoloyi cəhətdən təmiz , keyfiyyətli məhsullardan istifadəyə – “ Azərsüd”-ə üstünlük verəcək

Süd məişətdə ən çox işlətdiyimiz nemətlərdən biridir. Süd məhsullarının faydası çoxdan təsdiq olunmuş bir faktdır. Süd məhsulları mədə şirəsinin ifraz olunmasını stimullaşdırır, bağırsaqların fəaliyyətini və maddələr mübadiləsini yaxşılaşdırır, orqanizm tərəfindən çox tez və asan mənimsənilir.
Bundan əlavə, insan orqanizminə düşdükdə südturşulu bakteriyalar S, B1, B2, B12, D vitaminlərini və hətta təbii antibiotikləri istehsal edir ki, onlar xəstəlikləri törədən mikrobların (o cümlədən, mədə-bağırsaq və vərəm xəstəlikləri törədən mikrobların) inkişafını dayandırır və ya onları məhv edir.
Bu yaxınlarda “Azərsun Holdinq” şirkətinin təşkilatçılığı ilə bir qrup jurnalist və gənc həkim kontingentindən ibarət heyət Kürdəmir Süd Kompleksində oldular. Baxış zamanı qonaqlar burada hər işin yüksək səviyyədə olduğunu, ən müasir avadanlıqlarla təmin olunub və keyfiyyətli südün istehsalı üçün ən yüksək texnologiyaların quraşdırıldığını gördülər.
Kürdəmir Süd Kompleksinin digər süd müəssisələrindən tam fərqli olduğunu gördülər. Yəni bu zavodun ən böyük fərqi ondadır ki, burada heyvanların bəslənməsi tam təbii şəraitdə həyata keçirilir. Sadəcə fermada heyvanların qida ilə bəslənərək süd emal olunmasına deyil, onların otlaqlara çıxarılmasına da şərait yaradılır. Daha dəqiq desək ferma əkin sahəsinin yaxınlığında yerləşdiyindən fermada şərait yaradılır ki, heyvan özü sərbəst şəkildə otlağa getsin, gəzsin, otlasın. Buna görə də ondan əldə olunan süd kifayət qədər keyfiyyətli və digərlərindən daha üstün olur.
“Azərsun Holdinq” şirkətinin əməkdaşı Afiq Səfərov bildirdi ki, Bildiyimiz kimi “Azərsun – Holdinq” ə məxsus Kürdəmir Süd Kompleksinin istifadəyə verilməsində əsas məqsəd yüksək keyfiyyətli məhsulla ölkəni təmin etməkdir.
Kürdəmir Azərbaycanın Mərkəzi Aran rayonudur. Süd sağılandan bir neçə saat sonra, istehsalatdan çıxan kimi artıq Azərbaycanın bütün satış nöqtələrində qısa müddətdə istehlakçılarımıza təqdim olunur. Kompleksin qurulması zamanı yerli mütəxəssislərin əməyindən istifadə olunub. Yüksək səviyyədə qurulan süd istehsalı xətti Azərbaycanda yeganə bu kompleksdədir. Günlük süd istehsalının əsas başlıca şərtlərindən biri günlük istehsal olunması ilə yanaşı, operativ şəkildə satışının təşkil olunmasıdır.
Bu da “Azərsun Holdinq” in malik olduğu çox güclü ticarət – dağıtım, satış potensialının hesabına mümkün olur.
Bizim yerli mütəxəssislərimizin təcrübəsi heç də Avropa, Amerika mütəxəssislərindən geri qalmır, əksinə daha üstündür.
Tədbirdə İnvestisiya bölməsinin layihə mühəndisi Çingiz Abbasov bəzi layihələr haqqında bizi məlumatlandırdı və bildirdi ki,
bəslənən heyvanların iqlimə uyğunlaşması istiqamətində işlər aparılır. Əsasən Almaniyadan, Fransadan və s. ölkələrdən limuzin, şarolin, honştayn cinsli inəklər fermaya gətirilib. Həmin heyvanların məhsuldarlıq göstəriciləri bu gün dünyada yüksək göstəricilərə malikdir. Ətlik, südlük cinslər də vardır. Südlük cinslərimizdən günlük 25 – 35 litr arasında süd əldə etmək imkanımız var. Ətlik cinslərimizdə 1 heyvan 1 ton 200 – 1 ton 300 kq – a qədər ətlik verir. Zavodumuz gələcəkdə qatılaşdırılmış süd ixrac edəcək. Zavodumuz qurulmaq ərəfəsindədir. Bizim zavodumuzda yüksək keyfiyyətli avadanlıqlardan, paslanmaz metallardan istifadə olunur. Kompleks ümumilikdə inkişaf edir.
Gələcəkdə bizim keçi və 3000 heyvan bəsləmə ilə bağlı planlarımız var. Hal – hazırda bu zavodda 200 heyvan bəsləyirik. Eyni zamanda toplama məntəqələrimiz də vardır.
Kompleksdə buzovların ayrıca bəsləmə ferması vardır. Ümumiyyətlə, heyvanlar 3 nəslə bölünür və ayrılıqda bəslənilir. Buzovlar xüsusi vitaminli qida ilə qidalanırlar.
Cənab Prezidentimiz bizim zavodun açılışında olarkən bizi dəstəklədi və təlimat verdi. 4000 ha Padarçöl – Şamaxı ərazisində heyvanların otlması üçün sahə ayrılıb. Kürdəmir süd emalı zavodunda Argentina mütəxəssislərinin heyvandarlıq təcrübəsində təsdiq etdikləri müasir tipli tövlə qurulub. Heyvanlar üçün tam təbii şərait yaradılıb. Damazlıq heyvan təsərrüfatını biz burada yarada bilmişik. Bu isə öz növbəsində çox çətindir. 3 böyük toplama məntəqəmiz var. Azərbaycanın 4 tərəfindən bizə təbii südlər toplanılır. Kürdəmir Süd Kompleksinin məhsuldarlığı günlük 120 ton təşkil edir. Hal – hazırda istehsal etdiyimiz 20 çeşidə yaxın məhsullarımız var. Məsələn: sterizlizə və bakterilizə olunmuş südlərimiz, ayranlarımız və qatıqlarımız var. Ayranın özünün müxtəlif çeşidləri vardır. Təbi nanəli, quru nanəli və sadə ayran. Qatıq növlərimiz – homogen olunmuş qatıq, üzərində qaymaq olan sadə qatıq və kənd qatığı . Qatığın məhsuldarlığı saatda 3 tondur. Maraqlı açıqlamalardan sonra biz zavodla və ferma ilə yaxıdan tanış olub və yeniliklərin əyani şahidi olduq.
Biz inanırıq ki, əhali öz sağlamlığı naminə ekoloyi cəhətdən təmiz , keyfiyyətli məhsullardan istifadəyə – “ Azərsüd”-ə üstünlük verəcək.

Sevinc Novruzova

Hacı Zərifə NOVRUZOVA.Məqalə

1239035_204563266386581_211379483_n

Avropa Azərbaycan Məktəbində yeni dərs ili başladı

16 Sentyabr 2013 – cü il

Bu gün Azərbaycanın bütün təhsil müəssisələrində yeni dərs ilinin başlandığı ilk gündür. Bütün tələbələr, şagirdlər kimi, valideynlərin də sevincinin həddi – hüdudu yoxdur.
Çox hörmətli Prezidentimiz İlham Əliyev cənablarının və xanımı Mehriban Əliyevanın böyük səyi, təşəbbüsü nəticəsində fidan körpələrimizə göstərdikləri qayğı heç bir ölçü vahidi ilə ölçülə bilməz.
Bunu Azərbaycanın bütün rayonlarında, ən ucqar kəndlərində tikilib istifadəyə verilən məktəb binalarının, idman komplekslərinin gəncliyə verdiyi böyük qiymət kimi yazmamaq qeyri – mümkündür.

16 Sentyabr 2013 – cü il.

Mən də bir valideyn kimi övladım Elşad Əzimzadənin yüksək balla qəbul olunduğu Avropa Azərbaycan məktəbinin qarşısında dayanmışam.
Uşaqların ingilis, rus, azərbaycan dillərində hazırladığı bədii proqrama ;
rəqslərə, çox maraqlı səhnələrə baxdıqca insan daxilən bu aləmdən ayrıla bilmir, körpə fidanların çıxışı adamı valeh edir. Məktəbin direktoru, çox sadə, olduqca mehriban, mehriban olduğu qədər də simasından nur yağan Amalya xanım Sezgin öz səmimi, dolğun və sevgi dolu çıxışında valideynlərə, məktəbin bütün şagirdlərinə ən böyük uğurlar, gələcək təhsildə yeni – yeni nailiyyətlər arzuladı.

Bu gün 17. IX. 2013 – cü ildir.

Yeni dərs ilinin 2 – ci günüdür. Yenidən məktəbdəyəm.
Avropa Azərbaycan məktəbində.
Üçüncü sinif məktəbin 2 – ci mərtəbəsindədir. Özüm qələm əhli olsam da, bir valideyn marağı ilə övladım Elşad Əzimzadənin dərsindəyəm.
Müəlliməsi, həm də sinif rəhbəri
2012 – ci ilin “Ən yaxşı müəllim” müsabiqəsinin qalibi;
“Qabaqcıl təhsil işçisi”;
“Metodik vəsait müəllifi”;
25 il iş təcrübəsi olan Talıbova Pərvanə Niyazi qızı ilə söhbət edirəm. Çox səmimiyyətlə, uşaq dünyasının psixologiyasını dərindən bilən, elə ilk gündən onların sevgisini qazanan, həyatının ən şirin anlarını bu məsum körpələrə həsr edən, bu xanımla Azərbaycanın çox savadlı ziyalısı ilə, Pərvanə müəllimə ilə görüşüm sona yetir.
Sonda körpələri şama, Pərvanə müəlliməni isə, adı kimi bir pərvanəyə bənzədirəm…
Əzizim, Pərvanə müəllimə, arzu edirəm ki, şam kimi yanmağa başlayan bu fidanların başına fırlana – fırlana, gələcəyin alimlərin, həkimlərin, müəllimlərin, ən gözəl peşə sahiblərin yetişdirəsiniz.
İndi isə 1 – ci mərtəbədə aşağıda yerləşən yeməkxanadayam. Səliqə – səhman, çox yüksək səviyyədə təşkil olunmuş təmizlik, işçilərin geyimləri, yeməklərin çox çeşidli olması, uşaqlara qayğı və mehribanlıq insanı valeh edir. Yeməklərin çox yüksək səviyyədə olması, bu qədər uşağa valideyn kimi göstərilən nəvaziş, böyük hörmət və izzətə layiqdir.
Bütün bu gördüklərim üçün Nağıyev Aslana, Quliyeva Sunayə xanıma və bunların simasında bütün mətbəxt işçilərinə öz böyük minnətdarlığımı bildirirəm.

Hacı Zərifə Novruzova,
“Respublika gəncləri” qəzetinin xüsusi müxbiri
Bakı şəhəri, 18.09.2013

Hacı Zərifə NOVRUZOVA.Məqalə

1234743_204562886386619_1700612287_n

Mənim Prezidentim, mənim qardaşım

Siz oğlunuzu və yaxud qızınızı valideynlik fərəhi xatirinə həyata gətirib, tərbiyə etmirsiniz. Sizin ailənizdə, sizin başçılığınız altında gələcək vətəndaş, gələcək xadim və gələcək mübariz yetişir.
S. Makarenko

Bəli, Heydər ata, Zərifə ana, sizin dünyamıza, Azərbaycan adlı bir məmləkətə bəxş etdiyiniz bu ilahi varlıq da, eynən belədir. Həm gözəl vətəndaş, həm gözəl xadim, həm də ata yolunun mübariz davamçısı, bəşər tarixinə yeni səhifələr yazan, sadə, igid, mütləq qəlb gözəlliyi və qeyri – adi insani hisslərlə dolu olan bu oğula, bu varlığa…
O, Balzakın bir kəlamını çatdırmaq istəyirəm:
“Ata həmişə öz atalıq səadətindən feyz almalıdır”!
Canım qardaşım, əziz Prezidentim, bax elə ulu öndərimiz, Heydər atamız da, ruhən öz atalıq səadətindən feyz alır.
Çünki, siz onun istəklərindən də irəli getmisiniz!
Onun ruhu bu gedişatından razı və gecə – gündüz sizə duaçıdır, ona görə ki, Azərbaycan məmləkəti və Azərbaycan xalqı onun vuran ürəyi, düşünən beyni və gözləri idi.
Ərəblər deyir: “Atasına hörmət edən adamın ömrü uzun olar”.
Siz də atanıza hörmət əlaməti olaraq əlinizə alovlu məşəl alıb, böyük Azərbaycanı nura, işığa qərq edirsiniz!
Çox uzaq bir diyara, desəm ki, Savalan dağının ətəklərinə çox yaxın olan bir rayona, Yardımlı rayonuna, dağların başında qərib intizarlı, uzun bir yolu, gözdən uzaq, könüldən iraq diyara gəlmisiniz və gəlişinizlə o diyara nur və bərəkət gətirmisiniz.
Azərbaycan tarixində ilk dəfədir ki, o yollara asfalt çəkdirəndə siz, o qərib yollar, o möcüzəli, əzablı yolları yuxarı qalxan da siz!
Mən o yolları düz 35 ildir ki, ildə bir dəfə də olsa, qalxıram, amma təsəvvürümə belə gətirə bilməzdim ki, mənim Prezidentim, mənim qardaşım o narahat yolları, uzun yolları maşın karvanı ilə haçansa qalxacaq?
Atanız kimi bütün çıxışınız bədahətən, diliniz, danışığınız sərbəst və səlist, xarici ölkələrdə, lap elə ABŞ – da ingilis dilində çıxışınız vaxtı televiziya ekranından əl çəkmirəm.
Deyirəm, Tanrı sizi qorusun! Əziz Prezidentim, Əziz qardaşım!
Hər yerdə, hər məclisdə boyunuz hamıdan uca olsun, canınız sağlam olsun, Azəri xalqının əbədiyaşar Prezidenti olasınız.
Çünki, siz bütün türk dünyasının böyük oğlu, müstəqil Azərbaycan dövlətinin qurucusu və banisi, dünya şöhrətli siyasətçi, fenomenal şəxsiyyət olan Heydər Əliyevin oğlusunuz! Damarlarınızda ümummilli lider və xalqımızın müdrik rəhbərinin qanı axır.
P. A. Holbax yazırdı:
“Hakimiyyət yalnız o vaxt böyük nemət olur ki, onu əldə edən adama təbiət və tərbiyə alicənablıq, qüvvətli ruh, geniş ürək, dərin ağıl, böyük təcrübə verilmişdir”.
Tanrı bu gözəl xüsusiyyətlərin və keyfiyyətlərin hamısını yalnız sizə vermişdir.
Çünki, sizin soykökünüz – babanız, atanız – ananız, dayınız, əminiz – bir sözlə, bütün sülalə, bütün nəsliniz, alim, akademik və dünya siyasətindən başı çıxan, daxili aləmləri xeyirxahlıqla dolu olan günəşdirlər.
Günəşi örtsə də qara buludlar,
Yenə günəş adlı bir qüdrəti var.
Nizami

Lakin hakimiyyət daxilində baş verən bəzi oliqarx məmurların çəkişmələri və həmişə olduğu kimi, seçki qabağı başlanan hərc – mərclik, narahatçılıq, söz – söhbət, sadə xalq kütləsini çaşdırmaq, sabitləşən abu – havanı pozmaq, hər kəsin öz funksiyasını yerinə yetirə bilməməsi və bəzi qurumların şəxsi söz – söhbətlərinin qəzetlərdə çap olunması, lazımsız yazıları, mənasız, məntiqsiz, yerində və vaxtında işlədilməməsi, insanların əsəbləri ilə oynayan böyük qalmaqal və dava – dalaşdan başqa bir şey deyil.
Pifaqor demişkən:
“Sənin haqqında nə düşünürlər, düşünsünlər. Ədalətli hesab etdiyin işi gör”.
Mənim Prezidentim, mənim qardaşım oliqarx məmurların çəkişmələri qoy sizi darıxdırmasın, çünki siz “ədalət” deyilən, ədalətli hesab olunan işlərlə, xalqın rifah halının yüksəlməsi üçün lazım olan bütün əməllərlə məşğulsunuz!
Siz xalqın ürəyi ilə yaşayan insan, xalqın ürəyinə çox yaxın bir rəhbərsiniz!
K. Marks yazırdı:
“Tarix o adamları böyük adamlar hesab edir ki, onlar ümumi məqsəd üçün çalışmış, özləri isə nəcib adamlar olmuşlar”.
İndiki dövrdə K. Marksın bu tövsiyyəsini yerinə yetirməyə bilmərik.
Bütün böyük vəzifəli insanlardan tutmuş, kiçik vəzifəli insanlara qədər, hamı, ümumi məqsəd üçün gündən – günə gözəlləşən, böyüyən, işığa, nura qərq olan, dövlətimiz, şöhrətimiz, canımız olan böyük Azərbaycanımız üçün çalışmalıyıq, qurmalıyıq, yaratmalıyıq!!!

Hacı Zərifə Novruzova
“Respublika gəncləri” qəzetinin xüsusi müxbiri
Şirvan şəhəri

Ahmet DİVRİKLİOĞLU (Türkiye Cümhuriyyeti, Tokat).Muhteşem şiir

294986_147984975329598_1905161564_n

ULUORTALARDA. KALMASI

Dun gece aradim seni her yerde
Yagmurun altinda gece yarisi
Sokaklar bosaldi herkes evinde
Lanetledim boyle kaderi,sansi

Neyime gerekti sevmesi seni
Seven aci ceker degil ki yeni
Unutmadim ama Asli,Kerem’i
Derler ya benim ki bir kalp agrisi

Kalp agrisi muzmin marazli yara
Bir de sansin yoksa bahtinsa kara
Dusmusse ki gonul sen gibi yare
Ciledir bir derttir asik olmasi

Sen mi? Ne asigi nedir ki sevgi
Senin icin bos soz anlamsiz belki
Ben yuregime soz dinletemem ki
Bilemezsin ,zordur icten yanmasi

Dun gece aradim seni her yerde
Yanmiyordu lamban acikti perde
Oksuz gibi idim bilesin bende
Zormus ortalarda yanliz kalmasi

Ahmet DİVRİKLİOĞLU (Türkiye Cümhuriyyeti, Tokat).Muhteşem şiir

294986_147984975329598_1905161564_n

BIR. PARCA

Canimi darlara cekersin yine
Ne de bitmez hincin ,kinin var imis
Gozumu acarim korkuyla gune
Boylesi yasamak ne de zor imis

Bilmiyorum derdin nedir benimle
Cevirirsin benli entrika,hile
Dusurmek istersin alem diline
Bil ! Insani insan yapan ar imis

Yirttin o perdeyi acirim sana
Kasdedersin san ki benim canima
Bil ki hak,hukuk var kalmaz yanina
Yaradanin hukmu ates,nar imis

Yanarsin yaktikca beni boylesi
Ben Hak derim duyar sahibi sesi
Yaslara koyarsin cumle,herkesi
Demek bu halimiz sana kar imis

Kar imis halimiz darda oldukca
Unutulmaz adin dunya durdukca
Ne olur adam ol gayri bir parca
Densin akil basa uygun yar imis

Ahmet DİVRİKLİOĞLU (Türkiye Cümhuriyyeti, Tokat).Muhteşem şiir

294986_147984975329598_1905161564_n

KORKUYORUM

Korkuyorum
Can’a hasret var gibi
Korkuyorum
Onsuz olmak zor gibi

Korkuyorum ;
Ayaz caldi geceyi
Boran aldi yuceyi
Unuttum ben gulmeyi
Korkuyorum

Korkuyorum ;
Kabus oturdu duse
Bir el bastirdi dose
Bir el uzatmaz kimse
Korkuyorum

Korkuyorum ;
Alnimda soguk terler
Dusumde zebaniler
Beynimi kemirirler
Korkuyorum

Korkuyorum ;
Acmiyor hava yine
Dustum katran icine
Gun inmez seherime
Korkuyorum

Korkuyorum ;
Sensizim
Korkuyorum ;
Gel gayri Can ikizim

Bəxtiyar VAHABZADƏ.Həyatı və Yaradıcılığı

240px-Bəxtiyar_Vahabzadə

Vahabzadə Bəxtiyar Mahmud oğlu (16 avqust,1925 – 13 fevral, 2009)- şair, dramaturq, ədəbiyyatşünas, 1945-ci ildən Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Azərbaycanın xalq şairi (1984), filologiya elmləri doktoru (1964), professor, Azərbaycan MEA-nın həqiqi üzvü (2000), Azərbaycanın Əməkdar incəsənət xadimi (1974), Azərbaycan Dövlət mükafatı laureatı (1976), SSRİ Dövlət Mükafatı laureatı (1984), M.F.Axundov adına ədəbi mükafatın laureatı (1988), Azərbaycan Respublikası Ali Sovetinin deputatı (1990), millət vəkili (1995, 2000).

Həyatı

Bəxtiyar Vahabzadə 1925-ci ildə Şəki şəhərində fəhlə ailəsində anadan olmuşdur. Kiçik yaşlarında ikən ailəliklə Bakıya köçmüşlər (1934). Burada orta məktəbi qurtarandan sonra ADU-nun filologiya fakültəsində təhsil almışdır (1942-1947). Universitetin aspiranturasında saxlanmış, “Səməd Vurğunun lirikası” mövzusunda namizədlik dissertasiyası müdafiə etmişdir (1951). Bədii yaradıcılığa 1943-cü ildə “Ana və şəkil” adlı ilk şerini çap etdirdikdən sonra başlamışdır. O vaxtdan dövri mətbuatda şeirləri, elmi məqalələri, rəyləri müntəzəm çap olunur. “Mənim dostlarım” adlı ilk kitabında toplanmış lirik şeirlərdə faşizmə qarşı mübarizədə qalib çıxmış xalqın duyğu və düşüncələri əksini tapmışdır. Onun lirik şeir və poemalarında, mənzum pyeslərində müasir dövrün problemləri lirik-fəlsəfi planda, yeni əlvan boyalarla təsvir edilir. “İkinci səs”, “Vicdan”, “Yağışdan sonra”, “Yollara iz düşür”, “Fəryad” və “Hara gedir bu dünya”, “Özümüzü kəsən qılınc”, “Cəzasız günah”, “Dar ağacı”, “Rəqabət” (1960-2003) pyesləri Azərbaycan Dövlət Akademik Milli Dram Teatrında tamaşaya qoyulmuşdur. Tənqidçi-ədəbiyyatşünas kimi də fəaliyyət göstərmişdir. “Səməd Vurğunun həyat və yaradıcılığı” mövzusunda doktorluq dissertasiyası müdafiə etmişdir (1964). Azərbaycan Dövlət Universitetində Müasir Azərbaycan ədəbiyyatı kafedrasının professoru vəzifəsində çalışmışdır (1950-1990). 1990-cı ildə təqaüdə çıxmışdır. Azərbaycan MEA-nın müxbir üzvü (1980), sonra həqiqi üzvü (2000) seçilmişdir. 1981-ci ildə SSRİ Yazıçılarının VII qurultayında SSRİ Yazıçılar İttifaqı İdarə Heyətinin üzvü seçilmişdir. O, həmçinin Azərbaycan Yazıçılar İttifaqının İdarə Heyətinin və Ağsaqallar Şurasının üzvü idi (1991). Ədəbi-bədii prosesin yorulmaq bilməyən təbliğatçısı və təşkilatçısı kimi tanınırdı. Azərbaycan KP Bakı şəhər Komitəsinə üzv və bir neçə çağırış Bakı xalq deputatları Sovetinə və X çağırış Azərbaycan Ali Sovetinə, 1995 və 2000-ci illərdə Azərbaycan Milli Məclisinə deputat seçilmişdir. 1976-cı ildə “Leninlə söhbət” və “Muğam” poemalarına görə Azərbaycan Dövlət mükafatına layiq görülmüşdür. “Qırmızı Əmək Bayrağı” və “İstiqlal” (1995) ordenləri ilə təltif olunmuşdur.
Bəxtiyar Vahabzadə 60-cı illərdən başlayan milli azadlıq hərəkatının öncüllərindən biri idi. O, 1958-ci ildə yazdığı “Gülüstan” poeması ilə iki yerə parçalanmış Azərbaycanın tarixi faciəsini dilə gətirmiş, rus və fars imperiyasının pəncəsi altında inləyən Azərbaycan xalqının azadlıq və istiqlal uğrundakı ədalətli mübarizəsinə qoşulmuşdur.
Bu poemaya görə 1962-ci ildə şair “millətçi” damğası ilə Azərbaycan Dövlət Universitetindən çıxarılmış, yalnız 2 ildən sonra işə bərpa edilmişdir. (Zəruri qeyd: Professor Şirməmməd Hüseynov Bəxtiyar Vahabzadənin işdən çıxarılmadığını bildirir: “Bəxtiyarı işdən çıxara bilməzdilər, çünki bu, ciddi ajiotaja səbəb ola bilərdi. Məcburən onu doktorluq müdafiəsi üçün elmi məzuniyyətə göndərdilər). Sovet rejimində milli varlığı tapdanan, hər cür məhrumiyyətlərə məruz qalan millətin dərdlərini rəmzlər və müxtəlif ədəbi üsullarla ifadə etmiş, iri həcmli poemaları və pyeslərində hadisələri ya tarixə, ya da başqa ölkələrə keçirərək öz millətinin dərdlərini dilə gətirmişdir. Birbaşa Sovet diktaturasını ifşa edən əsərlərini isə şair, sovet ittifaqı dağılandan sonra “Sandıqdan səslər” başlığı altında nəşr etdirmişdir.
B.Vahabzadə 70-dən artıq şeir kitabının, 2 monoqrafiyanın, 11 elmi publisist kitabın və yüzlərlə məqalənin, eləcə də tarixi və müasir mövzuda 20-dən artıq iri həcmli poemanın müəllifidir. Şairin əsərləri – şeir kitabları, dramları və publisistik yazıları dünyanın bir çox dillərinə, o cümlədən ingilis, fransız, alman, fars, türk, polyak, ispan, macar, keçmiş Sovetlər Birliyi xalqlarının dillərinə tərcümə edilmişdir.
2009-cu il fevral ayının 13-də, 84 yaşında uzun sürən xəstəlikdən sonra Bakıda vəfat etmişdir.

Xatirəsi

Türkiyənin Adana şəhərində Bəxtiyar Vahabzadə adına Sosial Elmlər Litseyi var.
Əsərləri[redaktə]1. Mənim dostlarım. Bakı: Azərnəşr, 1949, 65 səh.
2. Bahar. Bakı: Uşaqgəncnəşr, 1950, 49 səh.333666
3. Ədəbi heykəl. Bakı: Azərnəşr, 1951, 60 səh.
4. Dostluq nəğməsi. Bakı: Uşaqgəncnəşr, 1953, 63 səh.
5. Çinar. Bakı: Uşaqgəncnəşr, 1956, 62 səh.
6. Sadə adamlar (poema). Bakı: Azərnəşr, 1956, 124 səh.
7. Xalq şairi Səməd Vurğun. Bakı: ADU-nun nəşriyyatı, 1956, 129 səh.
8. Ceyran. Bakı: Uşaqgəncnəşr, 1957, 163 səh.
9. Aylı gecə. Bakı: Azərnəşr, 1958, 127 səh.
10.Şəbi hicran. Bakı: Uşaqgəncnəşr, 1959, 89 səh.
11.Seçilmiş əsərləri. Bakı: Azərnəşr, 1961, 273 səh.
12.Etiraf; Şəbi hicran. Bakı: Uşaqgəncnəşr, 1962, 187 səh.
13.İnsan və zaman. Bakı: Azərnəşr, 1964, 228 səh.
14.Bir ürəkdə dörd fəsil. Bakı: Azərnəşr, 1966, 236 səh.
15.Seçilmiş əsərləri. Bakı: Gənclik, 1967, 411 səh.
16.Səməd Vurğun. Bakı: Azərnəşr, 1968, 346 səh.
17.Köklər-budaqlar. Bakı: Gənclik, 1968, 134 səh.
18.Dəniz-sahil. Bakı: Gənclik, 1969, 142 səh.
19.Dörd yüz on altı. Bakı: Gənclik, 1970, 133 səh.
20.Bir baharın qaranquşu. Bakı: Gənclik, 1971, 168 səh.
21.Dan yeri. Bakı: Gənclik, 1973, 260 səh.
22.Seçilmiş əsərləri (2 cilddə). I c. Bakı: Azərnəşr, 1974, 283 səh.
23.Seçilmiş əsərləri (2 cilddə). II c. Bakı: Azərnəşr, 1975, 250 səh.
24.Sənətkar və zaman. Bakı: Gənclik, 1976, 298 səh.
25.Açıq söhbət. Bakı: Gənclik, 1977, 173 səh.
26.Sadəlikdə böyüklük. Bakı: Yazıçı, 1978, 335 səh.
27.Açılan səhərlərə salam. Bakı: Yazıçı, 1979, 230 səh.
28.Pyeslər. Bakı: Gənclik, 1980, 355 səh.
29.Payız düşüncələri. Bakı: Yazıçı, 1981, 365 səh.
30.Muğam. Bakı: Yazıçı, 1982, 132 səh. (ərəb əlifbası ilə)
31.Vətən ocağının istisi. Bakı: Gənclik, 1982, 181 səh.
32.Seçilmiş əsərləri (2 cilddə). I c. Bakı: Yazıçı, 1983, 425 səh.
33.Seçilmiş əsərləri (2 cilddə). II c. Bakı: Yazıçı, 1984, 448 səh.
34.Səməd Vurğun. Bakı: Gənclik, 1984, 377 səh.
35.Özümüzlə söhbət. Bakı: Azərnəşr, 1985, 264 səh.
36.Dərin qatlara işıq (məqalələr). Bakı: Yazıçı, 1986, 318 səh.
37.Axı dünya fırlanır. Bakı: Yazıçı, 1987, 204 səh.
38.Gəlin açıq danışaq. Bakı: Azərnəşr, 1988, 210 səh.
39.Lirika. Bakı: Azərnəşr, 1990, 214 səh.
40.Ümidə heykəl qoyun. Bakı: Yazıçı, 1993, 124 səh.
41.Vətəndaş. Bakı: Gənclik, 1994,
42.Fəryad. Bakı: Azərbaycan, 1995,
43.Körpü çaydan uzaq düşüb. Bakı: Azərbaycan, 1996,
44.Bir ömür yuxu. Bakı: Azərbaycan, 1998,
45.İstiqlal. Bakı: Gənclik, 1999,
46.Ağıl başqa, ürək başqa. Bakı: Azərbaycan, 2000,
47.Ağ atlı oğlan. Bakı: Təhsil, 2002,
48.Əsərləri (I c.). Bakı: Azərbaycan, 2001, 544 səh.
49.Əsərləri (II c.). Bakı: Azərbaycan, 2002, 576 səh.
50.Əsərləri (III c.). Bakı: Azərbaycan, 2002,512 səh.
51.Əsərləri (IV c.). Bakı: Çaşıoğlu, 2002, 608 səh.
52.Əsərləri (V c.). Bakı: Çaşıoğlu, 2002, 504 səh.

Filmoqrafiya[redaktə]1. Akademik Yusif Məmmədəliyev (film, 2005)
2. Azərbaycan naminə (film, 2005)
3. Bakı bağları. Buzovna (film, 2007)
4. Bəxtiyar Vahabzadə (film, 1987)
5. Bəxtiyar Vahabzadə (film, 2003)
6. Bizim qəribə taleyimiz (film, 2005)
7. Böyük ömrün anları (film, 2006)
8. Dünya şöhrətli məzun (film, 2003)
9. Habil Kaman (film, 1984)
10.İstiqlal şairi (film, 1996)
11.Kamil (film, 1997) 12.Qəmbər Hüseynli (film, 2007)
13.Qisas (film, 1991)
14.Qızlar (film, 2007)
15.Liderlik missiyası. 1-ci hissə (film, 2008)
16.Mətbuat fədaisi (film, 2007)
17.Mirzə Babayev (film, 2001)
18.Muğam (film, 1995)
19.Muğamat var olan yerdə… (film, 2009)
20.Toğrul Nərimanbəyov (film, 1966)
21.Zirvəyə doğru (film, 2007)

ATATÜRK

Atatürkün atası! Adi cəfakeş bir ata,
Öz kiçik külfətinin cövrünü çəkmiş bir ata,
Bir böyük millətə ancaq ata əkmiş bir ata!
Atatürkün anası! Adi bir insan, bir ana.
Zaman ötdükcə nədən səcdə qılır hər kəs ona?
Bir böyük millətə bir gün ata doğmuş o ana.
Atatürkün sinəsi, yurdun almmaz qalası!
Atatürk millətinin həm atası, həm balası!
Nədir arzum, diləyim tanrıdan imanla bu gün?
Talanan, bağrına dağlar çəkilən xalqım üçün:
Yeni fikrin küləyindən qoca millət darana,
Bizi birləşdirəcək bir Atatürküm yarana!

1992-1998

MƏN TÜRKƏM

Sən bizi aldatdın illərdən bəri,
Mən çərxi-fələkdən dərs götürmüşəm.
Özgə anasından süd əmənləri,
Özgə qulluğunda duran görmüşəm.

Bəsdir dözdüyümüz ölümdən betər,
Köhnə bazardakı o köhnə nırxa.
Milləti yüz yerə caladın, yetər,
Yüz arxın suyunu qatma bir arxa.

Əslimi, nəslimi tanıyıram mən,
Qarışıq deyiləm, özümdən hürkəm.
Sən kimsən, sən nəsən, özün bilərsən,
Mən ilk qaynağımdan türk oğlu türkəm!

Sübutdur, dəlildir, ağlın qibləsi,
Dəyişə bilərsən adımı ancaq.
Canım çıxanadək qəlbimin səsi,
“Türkəm” – gerçəyini pıçıldayacaq.

Noyabr, 1995

Ədalət NİCAT.Yeni şeirlər

217829_516458328381268_61900860_n

Danışır sazın

Aşıq Kəmalə Qubatlıya.
Qubatlıda bitən bu zərif gülün,
Adını tarixə yazın Kəmalə.
Alının yazısı haqqdan yazıdı,
Saza yazılıbdı yazın, Kəmalə

Yuvasın qurubdu könlündə sözlər,
Dərdin saza açır hamıdan gizlər,
Dupduru dənizdi eşqili gözlər,
Adamı öldürür nazın ,Kəmalə.

Saz sənin , sən sözün oldun həyanı,
Qorudun isməti abır-həyanı,
Nağıllara bənzər könül dünyanı
Dil açıb danışır sazın ,Kəmalə.

Kalustoklular
Ziyalı olmayıb özün ziyalı sayanlara
Özü özündən bezir
Pencək yazığı üzür
İstidə necə dözür
Yay bu kalustoklular
Vay bu kalustoklular

Sinəyə salır izi,
Dalğası tutur dizi,
Tamam bezdirib bizi,
Tay bu kalustoklular.
Vay bu kalustoklular.

Düzgünə dodaq büzdü,
Guya özləri düzdü,
Əllidi yoxsa yüzdü,
Say bu kalustoklular.
Vay bu kalustoklular.

Üz var üzə çıxırlar,
Elmimizi yıxırlar,
Ziyalını sıxırlar,
Oy bu kalustoklular.
Vay bu kalustoklular.

Arxasızlara cumar,
Arxalıya göz yumar,
Yetim – yesirdən umar
Pay bu kalustoklular.
Vay bu kalustoklular.

Ədalət NİCAT.Yeni şeirlər

217829_516458328381268_61900860_n

Məşğulam.

Ay İbrahim, sən sevməklə məşğul ol,
Mənsə dərd-qəm çəkmək ilə məşğulam.
Gecə-gündüz dayanmadan göz yaşın,
İldır-ildır tökmək ilə məşğulam.

Arif olan hər mətləbi incələr,
Ruh göylərə pərvazlanıb dincələr,
Ay çıxanda tək oturub gecələr
Öz içimi sökmək ilə məşğulam.

Hav götürən yaralarım simləyib,
Dərdlərimi alaq basıb çimləyib,
Pərən düşən xoş günləri cəmləyib,
Yamaq edib tikmək ilə məşğulam.

Sağollaşan necə-necə illəri,
Yelə verdim şəvə kimi telləri,
Söz bağından pöhrələnmiş gülləri
Bu könlümdə əkmək ilə məşğulam.

Arzularım zaman ilə daşlaşıb,
Duyğularım daşa dönüb daşlaşıb,
Ədalətəm ömür qalam yaşlaşıb
Yavaş-yavaş çökmək ilə məşğulam.

KÖÇÜM GƏLİM

Bənzərsən yaz gəlişinə,
Tamarzıyam gülüşünə,
Gülüm sənin görüşünə
Hansı yolu seçim gəlim?

Səbrim çatmır daha canan,
Mənəm eşq oduna yanan,
Qapınızdan qoymur anan,
Pəncərədən keçim gəlim.

Ömrü ələyinlə ələ,
Məni öz sevginlə bələ,
Ədalətə bir yer elə
Ürəyinə köçüm gəlim.

Ədalət NİCAT.Yeni şeirlər

217829_516458328381268_61900860_n

* * *

Təbriz, Bakı doğma, əziz,
Dərdləri də qoşa, Vətən.
Göyçə,Dərbənd, İravan tək,
Qan ağlayır Şuşa, Vətən.

Yarımçıqdı çox işimiz,
Həddən ləngdi yerişimiz,
Hələ zəfər yürüşümüz,
Çatmayıbdı başa, Vətən.

Birləşməmək xalqa ləkə,
Bölünməyək bölgə-bölgə,
Üstündən çəkilsin kölgə,
Daim azad yaşa, Vətən.

Həsrətlə gözlədik danı,
Qaranlığın sonu hanı?
Şəhidlərin axan qanı,
Gedəcək mi boşa, Vətən.

Ədalət yurdun yurddaşı,
Hopub qana qan yaddaşı,
Lazımsa yurda baş daşı,
Döndər onu daşa , Vətən.

Qarabağ

Bir tərəfin hündür dağlıq,
Bir tərəf aran ,Qarabağ.
Süküt əgər ölümdüsə,
Bu deyil çarən, Qarabağ.

Canımızdan ayrılıb can,
Tapdaqlarda verirsən can,
Qusdurmasaq düşmənə qan,
Sağalmaz yaran, Qarabağ.

Düşdüyümüz böyük tələ,
Dərdlər yükdü şələ-şələ,
Hamı verərsə əl-ələ,
Çəkilər boran, Qarabağ.

Heyif inandıq çatana,
Qoşulduq ara qatana,
Qənim olsun yurd satana,
Müqəddəs Quran ,Qarabağ.

Dünyaya,qoy, car olsun,car,
Gəlməyənə ar olsun,ar,
Arxa dursalar,arxan var,
Bütöv bir Turan, Qarabağ.

Hikmət MƏLİKZADƏ.Yeni şeirlər

48000_129777903874457_1650907077_n3

***

Apar bu köpəyin qızını, bezdim,
İncimə bu acı sözümdən, Tanrı.
Canım kötük deyil baltalayalar,
Nə qədər utanım özümdən, Tanrı?

Yazığam, hər nəyəm, sonunda buyam,
Mənim pulum yoxdur canımı alım.
Cəllad da hazırdı, kötük də, ancaq
Ürəyim qıymır ki, qanımı alım.

Bir ana möhtacdır min paslı fikir,
Ömür dağ çayıtək çağlayır gendə.
Qalxım, bir söz deyim bu yalqız çağa,
Kimsə adam kimi ağlayır gendə.

Yollar köç aparır qara çöllərə,
Qorx ki, yarı yolda kömür qurtarsın.
Apar bu köpəyin qızını, Tanrı,
Apar, mən də susum, ömür qurtarsın.

***

Heç gözüm tutmadı bu sərt adamı,
Tamah hərisidir, mərəzi artıb.
Sənin bu adamla nə işin var, qız?
Onun sənə qarşı qərəzi artıb.

Daha baxışların yad kölgə salır,
Daha əvvəlkitək qənim deyilsən.
Sənə nə olub ki, zavalı qadın,
Mənim ola-ola mənim deyilsən?

Eh, nə çətin imiş vüsala dözmək…
Məcbur eləməyin tapım sevgimi.
Külüngüm əlimdə, ağlım başımda,
Tanrı, ta imkan ver çapım sevgimi.

Hikmət MƏLİKZADƏ.Yeni şeirlər

48000_129777903874457_1650907077_n3

***

Ruhum yad malıdır, əlini burax,
Sənə nə verirsə, təzə verir o.
Əcələ sürtürsən başını tez-tez,
Guya baxışına məzə verir o.

Gözlərin adamı yüz səmtə çəkir,
Sanki eşq yolusan hamımız üçün.
Bəsdir göz oynatdın, hava soyuyur,
Bir az qarğı göndər damımız üçün.

Gəl, qurtar özünü bu ehtirasdan,
Günahdan çatlayıb dan, bilmirsən, qız?!
Sevgi də, yanğı da səninçün birdir,
Hər şeyi özünə man bilmirsən, qız.

***

Gəl, oda düşürəm, qapımı bağla,
Kimsə cəhd eləyir çənəmi sıxa.
Ruhum dua yazır ağ yuxulara,
Qoymur sənin kimi sənəmi sıxa.

Yüz ildi dən atır kölgəm boz düzə,
Dənin bircəciyi bitmir, əzizim.
Həsrət yara salar lal ürəyinə,
Tək eşqin atəşi itmir, əzizim.

Bəlkə çəpər çəkim fikrin dağılsın?!
Qız, sənin nə qədər söz atanın var?
Nədən narahatsan, qoy getsin o köç,

Hikmət MƏLİKZADƏ.Yeni şeirlər

48000_129777903874457_1650907077_n3

***

Ömür tək adamın çəkmədiyi yük,
Ruhum əzab çəkir, dözüm, uyusun.
Gəl gör nə gündədir öpdüyün dodaq,
Gəl, barı barmaq sürt, közüm uyusun.

Min ildi Məcnun da, Leyli puçdu,
Min ildi yuxuda darıxırlar, qız.
Utana-utana qapı döyənlər,
Ömür yollarında karıxırlar, qız.

Gəl qoşa yeriyək bu qısa yolu,
Təklik sərf etməyən fərmandı, vallah.
Sənin gözlərindən qopan hər baxış,
Mənim gözlərimçün dərmandı, vallah.

***

Kamına yetirik kal yuxuların,
Quru çöl kimidi, balınca su at…
Həsrət də adama güc verir bəzən,
Qorxma, baxışının dalınca su at.

Bir dəfə baxarlar geriyə, nazlım,
Cahan bir anlığa taxtın olmur ki…
Demə nə vaxt gedər uzağa bu köç,
Bilirəm, sənin də vaxtın olmur ki.

Çox da naz eləmə, iştahın artar,
Yetən bu nisgili təzə bilər, qız.
Ürək qapı deyil, on kərə açma,
Kimsə eşq bağında gəzə bilər, qız.

Elşən KAMİLOĞLU.Yeni şeirlər

* * *

Mən ki, yanndayam
Ən çətin günündə yada düşürəm.
Gəlib axtarırsan, soraqlayırsan.
Qəm tüğyan edəndə, yada düşürəm.
Mən ki, yanndayam nə ağlayırsan.
Ən çətin günündə özündən deyən,
Arxalandıqların arxasız olur,
Ən çətin günündə mən səninləyəm,
Ürəyin toxtayır, kefin durulur,
Yad oldu,üz çevir yaxının yadlaş.
Ən uzaq bildiyin yaxın olarmış,
Dost var ömür boyu ayaq altda daş,
Su tək axıb gedən dostlar da varmış.
Gec-tez xeyri-şəri qoyar yerinə
Əbədi Allahdır, fani cahandır.
Pərvanələr daim işığa gələn,
Şamsa qaranlıqda xatırlayandı.

* * *

Pəncərə
Baxdım, gözlərim yaşardı,
Tərləmədi o pəncərəm.
Dinmədi mən danışdıqca,
Dinləmədi o pəncərəm.
Göyərdi o dipcəkləri,
Açılmadı o pəncərəm.
Doydü şəhərin küləkləri,
Açılmadı o pəncərəm.
Daş atdım, çıxan olmadı,
Boylanıb baxan olmadı.
Görmədim kölgən görünə,
Yandı, söndü o pəncərəm.
Bitdi bizim faciəmiz,
Pərdələndi o pəncərəm.

Elşən KAMİLOĞLU.Yeni şeirlər

* * *

Belə həyat istəmirəm.
Bu pəncü-dü, bu şeş-cahar.
At zərləri, xanalara düz daşları.
Zər nə versə, nə göstərsə, oynayırıq biz daşları.
Daşlar əgər yerbəyersə, yanbayansa daha yaxşı.
Bu xanadan o xanaya daşıyırıq gah o daşı, gah bu daşı.
Əl qol atıb yer tuturuq, baş xanada gözümüz var, zər tuturuq.
Burda nə bir həyəcan var, nə bir fikir,
zərin hökmü bizi ora-bura çəkir.
Qalibiyyət zərdən asılı,
məğlubiyyət zərdən asılı.
Ovcundadır, amma hökmü səndə deyil.
Kor-koranə zərləri at,
qismətdən pay nədir görən?
….belə oyun istəmirəm,
belə həyat istəmirəm.

* * *

Bir mənəm…
Bir mənəm , bir şərab, bir də dörd divar.
Divarda kölgəmdi, kölgəmdə qubar.
Pəncərəmdə işıq, yollar qaranlıq.
Gələn qocalıqdır, gedən cavanlıq.
Bir ömür yaşadım yuxuya bənzər,
Bir sevgi yaşadım qorxuya bənzər.
Dağınıq aləmdə viranə dünyam
Arzular məndən tez getdi dünyadan.
Gözlərim yol çəkdi, yol gedə-gedə
Nə yol verən oldu, nə yol öyrədən.
Başımın üstündə sönən ulduzum,
Göydə bu ulduza, bir qəbir qazın.
Bir mənəm , bir şərab, bir də dörd divar.
Nə zəng vuran, nə də gəlib gedən var.
Dolur ürəyimə boşalır dərd-qəm,
Boşalır piyaləm, dolur piyaləm.
Bəxşiş kiminədi, qarğış kiminə,
Dil dinmək istəmir əl boş olanda.
Mən ayıq olanda sərxoş kimiyəm,
Tamam ayılıram, sərxoş olanda.