Elşən KAMİLOĞLU.Yeni şeirlər

* * *

Heç biri sən deyildi…
Üç qız gördüm yuxuda
Biri arıq, biri kök, biri də ki ortabab.
Birinin əlində gül, birinin əlində çətir, birinin əlində şərab.
Biri uzun geyimli, biri başında örpək, biri də yarıçılpaq.
Biri evli, biri dul, biri subay, utancaq.
Oxuyurdu üçü də bir ağızdan;
“Göydən üç alma düşməz,
Mənim baxtıma düşməz.
Hanı ağ atlı oğlan,
O yel qanadlı oğlan.
Qeybə çəkildi yoxsa?
Dəryada batdı oğlan?”
Birinin gözü nəmli,
Birininki sürməli.
Birinin gözündə eynək.
Bu gözlərdə yağışlar,
Bu gözlərdə şaxta-qar.
Bu gözləri aldatdılar, ağlatdılar, alçaltdılar, yandırdılar, yaxdılar.
Üç qız gördüm yuxuda,
Könlüm adınla dindi.
Gəldim bir az yaxına
Sənə oxşayırdılar.
Heç biri sən deyildi…

* * *

Səhərə lap az qalıb, yat yuxun şirin olsun.
əgər xoşuna gələn yuxun varsa, çin olsun.
bu ulduzlar hər gecə mənə sarı baxışın.
bir azdan duracaqsan, çox da baxma güzgüyə.
qorxuram gözlərindən, bir gün sənə göz dəyə.
üzün üzümdən uzaq, əllərin əllərimdən.
yaduna sal nə vaxtdır yadına düşmürəm mən.
geyin- keçin yenə də saçlarını sığalla
indi onu arzula, indi onunçun ağla.

Elşən KAMİLOĞLU.Yeni şeirlər

* * *

Həsrət öldürəcək…
Ağlıma gəlməzdi yağış yağacaq,
Düzü istəmirdim yağmağını da.
Pəncərə önündə dayanıb bu vaxt
Yollara kədərlə baxmağımı da.
Indi nə fərqi var, hansı fəsildir,
Dolaşar içimdə ümüdlər ancaq.
Mənə arzuların odu bəs idi
Hardan biləydim ki, yağış yaşacaq.
Dörd divar içində ürək darıxır,
Yer tapa bilmirəm evin içində.
Səninçün nə qədər gərək darıxım,
Səni mən nə qədər sevim içimdə.
Çəkir sənə çəkir bu gecə məni
Həsrət öldürəcək indicə məni.

* * *

Məni apar anamı yox…

Get-gedə səbrim tükənir,
Öz əlimdən yoruluram.
Evdə otura bilmirəm,
Qonaq getdim çətin qalam.

Küçələrdə adam dolu
Sanki hamı yaddır mənə.
Yarpaq olub qarışaydım
Bu şəhərin yellərinə.

Buludların kölgəsi dar,
Yağışların aramı yox.
Ölüm, gəlsəm məni apar,
Məni apar anamı yox…

Hikmət MƏLİKZADƏ.Yeni şeirlər

48000_129777903874457_1650907077_n3

***

Hörüyün elə bil qara ilandır,
Gah sinənə düşür, gah boynuna, qız.
Elə yandırmısan bu əyyamı ki,
Vəzir sənə baxır, şah boynuna, qız.

Mənim də canıma od ələmisən,
Gözüm səni görür, özümü görmür.
Yüz ildi yanıram, bir su atan yox,
Kölgən içimdəki dözümü görmür.

Fələk aramıza sədd atsın deyə,
Sənə qucaq-qucaq güd verib, hayıf.
Sənin süd əmdiyin zavalı qadın,
Hayıf ki, mənə də süd verib, hayıf…

***

Göz kimi qaralıb elçi daşları,
Nədən saç ağardır burda elçilər?
Bir az rəhmin olsun, insafsız adam,
Vallah, yem olacaq qurda, elçilər.

Sən də, çox nazlanma, daşürək pəri,
Hər köhnə daxmadan pir olmaz, vallah.
Ayrı küçələrdə sakinik hələ,
Bu il də ruhumuz bir olmaz, vallah.

…Mən də çox çıxmışam günah dağına,
Kölgəm çox əlləşir asdırsın məni.
Balama demişəm, yer tapılmasa,
O qızın gözündə basdırsın məni…

Hikmət MƏLİKZADƏ.Yeni şeirlər

48000_129777903874457_1650907077_n3

***
Sən,
Ləçəkləri püstə gözəllərin
sinələrinə toxunan
sevda çiçəyisən.
Sən həm də,
ucqar təpələrdə
sağlığına badə qaldırılan
tale işığısan.
Arabir,
bakirə gözəlliyinə
sərxoş baxışlar
uzatmaq keçir içimdən.
Arabir də
Titrək barmaqlarımı
Şüşə kimi hamar,
lalə yarpağı qədər işvəli
yanaqlarından asmaq istəyirəm
qara kəhrəba kimi.
Bəzən də
son qərara gəlmək gücü olan
günahkar adamtək
bir kərə cəsarətlənib
ruh ağlığındakı
əllərindən yapışmaq istəyirəm.
Necə ki, yazağzı nəm duman
alagöz səhərin
pöhrə soyuğundan üşüyən
qayalara yapışır.
Doğrusu,
İçində həyat iksiri qaynayan
eşq qədər odlu gözlərinə baxmaq
gecə yarı çöldə üşəndiyin
qara paltarlı ağ kölgələrin
üzünə baxmaq qədər çətindi.
Durub, düşünürəm indi:
– Sən kimsən?
Mələk, ya qadın?
Yadıma düşmür adın,
Səni sevmək olar?

***
Qaytar nə vermişəm, köçümüz gedir,
Çətin ki, bu ömrü bölüm səninlə.
Həsrət də hicrantək sinəmə yükdür,
Fikrimdən keçmir ki, ölüm səninlə.

…Səni qınamıram, səhv məndədi, qız,
Yenə ərşə qalxıb davası canın.
Bir az ürək qızdır oduma, baxım
Görüm necə çatır havası canın…

Üzümə çəp baxma, ruhum darılır,
Nolar həsrətimin butası olsam?!
Mənə ərk edərsən bu yaşda canım,
Bir gün əllərindən tutası olsam?!

Hikmət MƏLİKZADƏ.Yeni şeirlər

48000_129777903874457_1650907077_n3

***

Ömür tək adamın çəkmədiyi yük,
Ruhum əzab çəkir, dözüm, uyusun.
Gəl gör nə gündədir öpdüyün dodaq,
Gəl, barı barmaq sürt, közüm uyusun.

Min ildi Məcnun da, Leyli puçdu,
Min ildi yuxuda darıxırlar, qız.
Utana-utana qapı döyənlər,
Ömür yollarında karıxırlar, qız.

Gəl qoşa yeriyək bu qısa yolu,
Təklik sərf etməyən fərmandı, vallah.
Sənin gözlərindən qopan hər baxış,
Mənim gözlərimçün dərmandı, vallah.

***

Mən fikir çəkirəm, sən adam şəkli,
Biz bəxtcə, talecə yaxın adamıq.
Yadlar canımızdan kərpic çıxardır,
Biz torpaq deyilik, baxın, adamıq!

Ömrü mey camıydı Ömər Xəyyamın,
Ruhu mey damırdı camın altından.
Məni də bu dəhşət qorxudur, Allah,
Çək məni bu uçuq damın altından…

Yerin üç küncünə ağ tüstü dolub,
Göy yerin üstündə pərdədi demə.
Salam, yalqız küçə – təsəlli yerim:
– O qız çoxdan köçüb, ərdədi demə.

Nemət HACIƏLİYEV.Yeni şeir

1234565_164022843791194_755412179_n

QƏZƏL

Ömrümə gəlibdi qış, payız gedəndən sonra,
Sındı qəlbim puç oldu, yalan biləndən sonra.

Vaxt var idi sevirdim, şübhəsiz inanırdım,-
Bunlar hamısı olubdu səni görəndən sonra.

Gözlədim xoşbəxtliyi ömür qatarında mən,
Xəyallarım çin oldu səni görəndən sonra.

Qovuşub bu həyatım qaranlıq zülmətlərə,
Soyuqluğu hiss edib çıxıb gedəndən sonra.

Çilik-çilik olsa da, qəlbim döyünür hələ,
Neynirəm mən sevgini tənha öləndən sonra?!

Nemət HACIƏLİYEV.Yeni şeir

1234565_164022843791194_755412179_n

GƏRAYLI

Seçilmirdin sən mələkdən,
Amma sevmirdin ürəkdən.
Məni soruşsan, küləkdən,
Deyər qəlbim nimcan olub.

Leyli Məcnun dastandadır,
Könül mülkün zindandadır.
Görəsən indi hardadır,
Yəqin çoxdan peşman olub?!

Gedəni saxlamaz idim,
Amma sənsiz qalmaz idim,
Saralmayıb, solmaz idim,
Qəlbim çoixdan saman olub.

Həyat fani, ölüm ani,
Tanrı yazmış bu fərmanı.
Oxu müqəddəs “Quran”ı,-
İnsan üçün dərman olub.

İnsan, öncə Allahı sev,
Sonra yerdə qalanı sev.
Saf qəlbinlə ürəkdən sev,
Deməsinlər şeytan olub.

Nemət HACIƏLİYEV.Yeni şeir

1234565_164022843791194_755412179_n

QİTƏ

Həyat bir dənizdi üzəsən gərək,
Dayansan, sən boğularsan, batarsan.

Həyat bir ağacdı kölgəsində ol,
Getsən, kənara istidən yanarsan.

Həyat bir oyundu sınaqla dolu,
Çalış diqqətli ol, yoxsa azarsan.

Həyat bir imtahan əgər ki, bezsən,
Açıb sən “Quran”ı varaqlayarsan.

Həyat bir sevgidir, sevgi də həyat,
Yadına salıb məni ağlayarsan.

Həyat bir həyatdı yaradıb Allah,
Düşünmə ki, dünya malı udarsan.

Həyat bir nərdivan üstündə Nemət,
Üzülmə, gah enib, gah da qalxarsan.

Sevinc HƏMZƏYEVA.Yeni şeirlər

198978_130040980400368_2795681_n

* * *

Titrəşən yarpaqların səsi qədər
kövrək, mülayim
Öpüşən ləpənin busəsi qədər
Şirin, tələsik
Gülüşən çiçəyin xəndanı qədər
şaqraq, sevimli
dünyam!
Payızım ol!
Sevim səni
Səhər – axşam
Yağış damcısında
eşq damcısında
Xəzəl üstə, xəzan üstə
Addım – addım
Daban qoyum izin üstə
Izim sevsin izini
Üzüm sevsin üzünü
Yağış altda
Rəqsə dalaq
Sarı – narınc yarpaqların
palitrasında
Bir simfoniya yaradaq:
Əbədi payız simfoniyası
Əbədi eşq simfoniyası…

* * *

Kipriyindən, baxışından od damır
Dama – dama
Ürəyimə, könlümə
Nur etmisən təpə – dırnaq məni sən!
əsir deyim, qul deyim?
Kölə deyim? Yox!
Qoy deyim
Deyə – deyə
Nağıl edib söz etmisən məni sən
Bir cüt görən göz etmisən məni sən
Axan çaysan
Axa – axa durulan
Uca dağsan
Zirvələrdən boylanan
Sən mənasan
Məzmununda doğulan
Ucalıban var etmisən məni sən
Varlığına yar etmisən məni sən!
Sən mənimsən! –
Səma mənim, göy mənim.
Sən mənimsən! –
Dəniz mənim, göl mənim.
Sən mənimsən! –
Səda mənim, çöl mənim
Bir döyünən qəlb etmisən məni sən!
Tək özünə cəlb etmisən məni sən!
Sənə günəş deyim?
Yox, bu çox azdır!
Sənə həyat deyim?
Bu yarısıdır…
Sənə dünya deyim?
Bu harasıdır…
Öz eşqinə şam etmisən məni sən!
Ruhum olub tam etmisən məni sən!

Sevinc HƏMZƏYEVA.Yeni şeirlər

198978_130040980400368_2795681_n

* * *

Sənə dəli dedilər
Sərsəm dedilər
Duyğulu dedilər
Qorxunc dedilər
Sərgərdan dedilər
Yorğun dedilər
İncidinmi bilmədik
Bilsək də heç dinmədik
Əziz dərviş küləklər!

Yalın ayaq
Çılpaq əyin
Başı açıq
Əlləri boş
Aram – aram
Qarış – qarış
Döngələri dönən küləklər
Ağsaqqal küləklər, müdrik küləklər.
Dünya seyrəngahın
Göylər məskənin
Dağlar ucalığın
Yer sükunətin
Çöllər azadlığın
Düz harayların
Üsyankar küləklər,
Qalib küləklər.
Qandalsız küləklər,
Məğrur küləklər.

* * *

Gözlərindən nur damır
Üzündə istək, sevgi
Ürəyin ovcumdaca
Dodağında hənirti

Eşqindən şərab süzüb
Necə də meyxoş olmuşam
Məhəbbətindən içib
Dəli, sərxoş olmuşam.

Sən ruhuma bayatı
Sən ruhuma laylasan
Yazılmamış əfsanə
Görülməmiş röyasan.

Sevinc HƏMZƏYEVA.Yeni şeirlər

198978_130040980400368_2795681_n

* * *

Qəlbimə süzülmüsən
Gözlərimə dirənən əksinlə
Sevimli röyam olmusan…
Damla – damla qanıma işləmisən…
Mən olmusan…
“Mən”də yenilənib
bir yeni “sən” olmuşam…
Səndən ayrı
xəyalınla
baş – başayıq…
Gecə – gündüz
Dincliyimi məndən alan,
Məni sevən
Məni üzən
ayrılığın qollarında
Saman çöpünə döndü
Özü zalım
Xoş xəyalın–
Həmdəm olub, həmdərd olub
Sirdaşımdı,
sədaqətli ömür yarım…
Baş – başayıq…
Səndən sadiq xatirənlə
Illər ötür, ömür yarı
Kipriklərimdə
donmusan,
Baxışımın ucuna
Nəzərlərimə
Həkk olmusan…
Xatirə kimi
Yaddaş kimi
Unudulmaz…
Vaz keçilməz…

* * *

Sarı yarpaq, ağ çiçək
Çiçəklər ləçək – ləçək
Çiçəklər göyçək – göyçək
Sarı yarpaq ağ çiçək
Payız gəlib otağıma
Yarpaqlarla
Sarı – sarı xəzəl olub
Saçım üstə, köksüm üstə səpələnib.
Saplaq – saplaq
Sarı yarpaq otaıma dənlənib.
Payız gəlib
Qızıl olub ana torpaq
Qızıl olub hər ot, ağac
Saplaq – saplaq sarı yarpaq
Qızıl payız mənə qonaq.
İçim payız
Çölüm payız
Saralmaqdan kövrəkləşən saplaq kimi
Yumşaqlaşan iç mənimin
Yarı payız
Bəzəyi, naxışı payız.
Payız kimi düşüncəm də
Sarı, narınc, qızıl kimi
Payız kimi düşüncəm də
Kövrəkləşib, incələnib saplaq olub.
Qucağında bahar payız
Dənə – dənə telə dönən yaşıl payız
Ölə – ölə məcrasında yenidən dirilən payız
Düşüncəm, vüqarım kimi
Enməz- yenilməz payız…

Debüt: Nemət HACIƏLİYEV (Bakı şəhəri).Yeni şeir

1234565_164022843791194_755412179_n

Nemət HACIƏLİYEV (Hacıəliyev Nemət Natiq oğlu) 1990-cı il oktyabr ayının 10-da Bakı şəhərində ziyalı ailəsində anadan olub.1996-2007-ci illərdə Bakı şəhəri 89 saylı orta məktəbdə təhsil alıb.2008-2012-ci illərdə Azərbaycan Dövlət Neft Akademiyasında bakalavr dərəcəsi üzrə ali təhsil alıb.2012-2013-cü ildə ordu sıralarında hərbi xidmətdə olub.
2013-cü ildə Azərbaycan Dövlət Neft Akademiyasının magistratura pilləsinə qəbul olub.
Ədəbiyyata, poeziyaya erkən yaşlarından maraq göstərir.Şeirləri dövri mətbuat səhifələrində, xüsusilə də mədəniyyət və ədəbiyyat portallarında işıq üzü görüb.

EY YAR

Səni sevdim, qədrimi bilmədin, ey yar!
Mən səni sevsəm də, sən sevmədin, ey yar!

Həyat davam edir, öz işin görür,
Amma sən öz işini görmədin, ey yar!

Məni qoydun avarə fani dünyada,
Mən həsrətdən ağlamadım, gəlmədin, ey yar!

Bir busə istədim o bal dodağından,
Mən soldum, saraldım, sən öpmədin, ey yar!

Könül mülkün getdi rəhmətə yoxam mən,
Qəbrimi yad etməyə gəlmədin, ey yar!

Nemət HACIƏLİYEV.Yeni şeir

1234565_164022843791194_755412179_n

BİL

Düzgün yaşa, dolan sadə,
Dostları salgınən yadə.
Nə baş verirsə dünyadə,
Sənin üçün sınaqdı bil.

Valideynlər sənə doğma,
Gül bir az, özüvü boğma.
Mal, dövlət altına yığma,
Bəşəriyyət qonaqdı bil.

Vardır hələ cavan yaşın,
Boş işə qarışıb başın.
Qızıldan toplamaq maşın,
Müvəqqəti maraqdı bil.

Ata, ana əziz sənə,
Can vermişlər, oğul sənə.
Bu dünyada onlar sənə,
Çətinlikdə dayaqdı bil.

Yaxşılıq et çalış hər an,-
Buyurmuş belə Yaradan.
Oxu sən müqəddəs “Quran”,-
Qaranlıqda çıraqdı bil.

Heç kimi sən gəl aldatma,
Çətin gündə dostu atma.
Nemət yazıb çox yaratma,
Düşmənin belə sağdı bil

Nemət HACIƏLİYEV.Yeni şeir

1234565_164022843791194_755412179_n

DOSTUM

Könül mülkün əzab çəksə,
Bir qız tapdalayıb keçsə,
Səni yox, özgəni seçsə,
Mən səni atmaram, dostum!

Pis günündə yanındayam,
Həm sağın, həm solundayam.
Həyat adlı bazardayam,
Mən səni satmaram, dostum!

Çəkmə zəhərdi siqaret,
Hər işini sən düzgün et.
Naməhrəmə sən baxma get,-
Bunlar sənə haram, dostum!

Bir almanı iki bölək,
Sənə ölüm dayaq, kürək.
Nə qədər döyünür ürək,
Səninləyəm, varam, dostum!

Aylar və illər ötsə də,
Cavanlıq gözdən istə sə,
Hamı tərk edib getsə də,
Səni axtararam, dostum!

Münevver DÜVER (Türkiye Cümhuriyyeti, Adana).Muhteşem şiirler

1236562_722085574474022_177854009_n
Toprağım Azerbaycan

Hasretinle doluyum ben
Azerbaycan Azerbaycan.
Özlemlerin yoluyum ben
Azerbaycan Azerbaycan.

Her zaman seni anarım
Hasretin ile yanarım
Budur benim son kararım
Azerbaycan Azerbaycan.

Türk’ün ülküsü sen oldun
Can oldun gönlüme doldun
Özgürlüğü sonra buldun
Azerbaycan Azerbaycan.

Yol oldun gönül çarşıma
Nur oldun ulu marşıma
Sevgisin yüce arşıma
Azerbaycan Azerbaycan.

Sen yakında, ben uzakta
Sensiz yüreğim tuzakta
Bayrağın her an kucakta
Azerbaycan Azerbaycan.

Her zaman seni düşlerim
Seni gönlümde süslerim
Kalbimde seni beslerim
Azerbaycan Azerbaycan.

Toprağın kokusu gelir
Kokusu bağrımı deler
Gözyaşımı sele eler
Azerbaycan Azerbaycan.

Münevver, Güneyin Kızı
Dinmez bağrımdaki sızı
Mevlâ’m ayırmasın bizi
Azerbaycan Azerbaycan.

Münevver Düver

Hür Kazakistan

Türk birliği mücadelesi veren
Yadı gibi Kazak mert Kazakistan
Ulusları bölüp murada eren
Adı gibi Kazak, hür Kazakistan

Varlığın timsali gökteki güneş
Bağımsızlığında yaktı bir ateş
Nursultan Nazarbayev seçildi eş
Adı gibi Kazak, hür Kazakistan

Tatar, Nogay, Kumuk, Türk grubuyla
Moğollar, Cengiz Han, Türk hamuruyla
Avrupa’dan Asya’ya taburyla
Adı gibi Kazak, hür Kazakistan

Astana baş kenti ya da Akmola
Etnik grup için baş koymuş yola
Rus, Alman, Ukrain, Özbek, Tatar Dola
Adı gibi Kazak, hür Kazakistan

Münevver Düver
11.12.2010-Adana

Münevver DÜVER (Türkiye Cümhuriyyeti, Adana).Muhteşem şiirler

1236562_722085574474022_177854009_n

Özbekistan

Hilali severken on iki yıldız
Ayları çağırdı can Özbekistan
Kaynağı uranyum, mermer, altundur
Doğal gaz yağdırdı can Özbekistan

Dokuz yüz doksan bir “Müstaki Günü”
Ramazanla kurban aynıdır dünü
Sekiz martları kadınlar günü
Türkü ağırladı can Özbekistan

Türkiye’yle aynı şekli, iklimi
Gelinlik kızları doku kilimi
Seyhun’la Ceyhun’un diğer dilimi
Coşarak çağladı can Özbekistan

İnsanın kültürlü, okur-yazar’ın çok
İhracatın servet, ithalatın yok
Taşkent’in, Buhara’n sinemde bir ok
Beni yaraladı can Özbekistan

Münevver Düver
15.12.2010-Adana

Kardeş Kırgızistan

SSBD’den doğan bir kızıl güneş
Türk’ün şanı oldun yar Kırgızistan
Kırk kabileyi temsil eden bir eş
Türk’ün yanı oldun yar Kırgızistan

Kurmanbek Bakiyev sen dostça yaşa
Issık köl sıcak göl hep gelsin coşa
Altay ile Tanrı Dağları aşa
Türk’ün anı oldun yar Kırgızistan

“Asya İsviçre’si” derler adına
Manas Destanı’da gelir yâdına
Doyulmaz mısırla pancar tadına
Türk’ün tan’ı oldun yar Kırgızistan

Güzel kentin Bişkek, Talas ve Batken
Çanaç’la yarım bardak çay içerken
Yarış atlarına kımız yüklerken
Türk’ün hanı oldun yar Kırgızistan

Münevver Düver
17.12.2010-Adana

Münevver DÜVER (Türkiye Cümhuriyyeti, Adana).Muhteşem şiirler

1236562_722085574474022_177854009_n

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti

Ay yıldız işlendi beyaz sayfaya
Oldu kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti,
Lefkoşe, Güzelyurt değer dünyaya
Aldı Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti

Şanımız, kanımız, soyumuz birdir
Atamın kanları dökülen yerdir
Askerimiz kardeş subay ve erdir
Aldı Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti

BM. Altmış dört’de barış yapmadı
Rumlar, Türkler’de huzur bırakmadı
Karaoğlan zulmü iyi saymadı
Aldı Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti

Rauf Denktaş, Derviş Eroğlu geldi
Kitabı, kanunu beline aldı
Gönül kapısını halkıyla çaldı
Aldı Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti

Münevver Düver
20.12.2010-Adana

Türkiye’m 2

Gönülden gönüle geçen yol vardır
Ay yıldız aşkıyla birsin Türkiye’m
Dünyada her ırkla dost ile yardır
Kahraman ordunla ersin Türkiye’m

Asya, Avrupa’yı bölen cıvansın
Osmanlı’dan kalan yadigâr hansın
Avrupa Birliği senden utansın
Denizlerle coşan yersin Türkiye’m

Kültürün, Tarihin özün bellidir
Dağın, gölün, ovan, düzün bellidir
Ayda dört mevsimin, güzün bellidir
Bütün dünyaya değersin Türkiye’m

Yedi bölgen turistlerin yatağı
Seksen bir ilin farklı sıcağı
İnsanların kalbi sevgi otağı
Gönül tahtına binersin Türkiye’m

Atatürk kurdu bu cumhuriyeti
Başına getirdi asil milleti
Demokrasi verdi ve hürriyeti
Gözlerimde hep seğersin Türkiye’m

Münevver Düver
21.12.2010-Adana

Hasan AKAR (Türkiye Cümhuriyyeti, Tokat).Muhteşem şiir

Hasan AKAR

SELLER YÜRÜR YAMAÇLARDAN BİR GÜN

Biz alışığız, takma kafana koca reis, fırtınaya, boraya
Savursunlar bizi, utanmadan bir oraya bir buraya

Dalgalara boğsunlar, çıkarsınlar gemimizi karaya
Tabip olsalar sürdürmem merhemlerini yaraya

İsterse karlar yağsın ,yıldırımlar düşürsünler düşümüze
Bilirken riyakârlıkları yaptıkları gitmesin asla gücümüze

Kapılma yeise, bu ülkede mevsimler hep kış gitmez
Sanma ki bu çirkin karanlıklar ebedidir bir gün bitmez

Bahar gelir elbet yüce dağlara, buzlar çözülür gün be gün
Rahmet yağar, karlar erir, seller yürür yamaçlardan bir gün

Hasan AKAR (Türkiye Cümhuriyyeti, Tokat).Muhteşem şiir

Hasan AKAR

KOKLAYIM DEDİ OLMADI

Bir deniz kıyısında bırakmıştım onu öksüzce tek başına
Damla damla su sızdı hayat verdi güneşle kururken toprağa
Aldırmadı fırtınaya, eğmedi boynunu azgın dalgalara
Dualar etti tutundu adını veremediği bir sevdaya

Bilemedi bu denli sevişi, utandı tabiat kol kanat gerdi
Duysa sesini kıyıda belki unutacaktı çektiği derdi
Vefalıydı, bir gün ilk güzde sürgüne uzandı açtı lâle
Koklayım dedi, olmadı kader nasıl koydu lâleyi bu hâle.

Əlirza HƏSRƏT.Yeni şeir

13314_src-300x207

MÜƏLLİM

O məktəb illəri qızıl taxt yerin,
Gül açan arzular könül bağındır.
Ömrünün ən gözəl səadət payı,
Müəllim adıyla ucalmağındır.

Gözəl uşaqlara,gül balalara,
Yazıb-öyrətməkdir müqəddəs işin.
Biz də zərrəsiyik bu Yer üzündə,
Müəllim ömründən doğan Günəşin.

Haçan öyrənirsən şagirdsən elə,
Müəllim olursan öyrədəndə sən.
Dünyanın əbədi cənnət yeridir,
Müəllim nuruna boyanan Vətən!

Sevinc NOVRUZOVA.Məqalə

1157574_203638903145684_242380115_n

Əhali öz sağlamlığı naminə ekoloyi cəhətdən təmiz , keyfiyyətli məhsullardan istifadəyə – “ Azərsüd”-ə üstünlük verəcək

Süd məişətdə ən çox işlətdiyimiz nemətlərdən biridir. Süd məhsullarının faydası çoxdan təsdiq olunmuş bir faktdır. Süd məhsulları mədə şirəsinin ifraz olunmasını stimullaşdırır, bağırsaqların fəaliyyətini və maddələr mübadiləsini yaxşılaşdırır, orqanizm tərəfindən çox tez və asan mənimsənilir.
Bundan əlavə, insan orqanizminə düşdükdə südturşulu bakteriyalar S, B1, B2, B12, D vitaminlərini və hətta təbii antibiotikləri istehsal edir ki, onlar xəstəlikləri törədən mikrobların (o cümlədən, mədə-bağırsaq və vərəm xəstəlikləri törədən mikrobların) inkişafını dayandırır və ya onları məhv edir.
Bu yaxınlarda “Azərsun Holdinq” şirkətinin təşkilatçılığı ilə bir qrup jurnalist və gənc həkim kontingentindən ibarət heyət Kürdəmir Süd Kompleksində oldular. Baxış zamanı qonaqlar burada hər işin yüksək səviyyədə olduğunu, ən müasir avadanlıqlarla təmin olunub və keyfiyyətli südün istehsalı üçün ən yüksək texnologiyaların quraşdırıldığını gördülər.
Kürdəmir Süd Kompleksinin digər süd müəssisələrindən tam fərqli olduğunu gördülər. Yəni bu zavodun ən böyük fərqi ondadır ki, burada heyvanların bəslənməsi tam təbii şəraitdə həyata keçirilir. Sadəcə fermada heyvanların qida ilə bəslənərək süd emal olunmasına deyil, onların otlaqlara çıxarılmasına da şərait yaradılır. Daha dəqiq desək ferma əkin sahəsinin yaxınlığında yerləşdiyindən fermada şərait yaradılır ki, heyvan özü sərbəst şəkildə otlağa getsin, gəzsin, otlasın. Buna görə də ondan əldə olunan süd kifayət qədər keyfiyyətli və digərlərindən daha üstün olur.
“Azərsun Holdinq” şirkətinin əməkdaşı Afiq Səfərov bildirdi ki, Bildiyimiz kimi “Azərsun – Holdinq” ə məxsus Kürdəmir Süd Kompleksinin istifadəyə verilməsində əsas məqsəd yüksək keyfiyyətli məhsulla ölkəni təmin etməkdir.
Kürdəmir Azərbaycanın Mərkəzi Aran rayonudur. Süd sağılandan bir neçə saat sonra, istehsalatdan çıxan kimi artıq Azərbaycanın bütün satış nöqtələrində qısa müddətdə istehlakçılarımıza təqdim olunur. Kompleksin qurulması zamanı yerli mütəxəssislərin əməyindən istifadə olunub. Yüksək səviyyədə qurulan süd istehsalı xətti Azərbaycanda yeganə bu kompleksdədir. Günlük süd istehsalının əsas başlıca şərtlərindən biri günlük istehsal olunması ilə yanaşı, operativ şəkildə satışının təşkil olunmasıdır.
Bu da “Azərsun Holdinq” in malik olduğu çox güclü ticarət – dağıtım, satış potensialının hesabına mümkün olur.
Bizim yerli mütəxəssislərimizin təcrübəsi heç də Avropa, Amerika mütəxəssislərindən geri qalmır, əksinə daha üstündür.
Tədbirdə İnvestisiya bölməsinin layihə mühəndisi Çingiz Abbasov bəzi layihələr haqqında bizi məlumatlandırdı və bildirdi ki,
bəslənən heyvanların iqlimə uyğunlaşması istiqamətində işlər aparılır. Əsasən Almaniyadan, Fransadan və s. ölkələrdən limuzin, şarolin, honştayn cinsli inəklər fermaya gətirilib. Həmin heyvanların məhsuldarlıq göstəriciləri bu gün dünyada yüksək göstəricilərə malikdir. Ətlik, südlük cinslər də vardır. Südlük cinslərimizdən günlük 25 – 35 litr arasında süd əldə etmək imkanımız var. Ətlik cinslərimizdə 1 heyvan 1 ton 200 – 1 ton 300 kq – a qədər ətlik verir. Zavodumuz gələcəkdə qatılaşdırılmış süd ixrac edəcək. Zavodumuz qurulmaq ərəfəsindədir. Bizim zavodumuzda yüksək keyfiyyətli avadanlıqlardan, paslanmaz metallardan istifadə olunur. Kompleks ümumilikdə inkişaf edir.
Gələcəkdə bizim keçi və 3000 heyvan bəsləmə ilə bağlı planlarımız var. Hal – hazırda bu zavodda 200 heyvan bəsləyirik. Eyni zamanda toplama məntəqələrimiz də vardır.
Kompleksdə buzovların ayrıca bəsləmə ferması vardır. Ümumiyyətlə, heyvanlar 3 nəslə bölünür və ayrılıqda bəslənilir. Buzovlar xüsusi vitaminli qida ilə qidalanırlar.
Cənab Prezidentimiz bizim zavodun açılışında olarkən bizi dəstəklədi və təlimat verdi. 4000 ha Padarçöl – Şamaxı ərazisində heyvanların otlması üçün sahə ayrılıb. Kürdəmir süd emalı zavodunda Argentina mütəxəssislərinin heyvandarlıq təcrübəsində təsdiq etdikləri müasir tipli tövlə qurulub. Heyvanlar üçün tam təbii şərait yaradılıb. Damazlıq heyvan təsərrüfatını biz burada yarada bilmişik. Bu isə öz növbəsində çox çətindir. 3 böyük toplama məntəqəmiz var. Azərbaycanın 4 tərəfindən bizə təbii südlər toplanılır. Kürdəmir Süd Kompleksinin məhsuldarlığı günlük 120 ton təşkil edir. Hal – hazırda istehsal etdiyimiz 20 çeşidə yaxın məhsullarımız var. Məsələn: sterizlizə və bakterilizə olunmuş südlərimiz, ayranlarımız və qatıqlarımız var. Ayranın özünün müxtəlif çeşidləri vardır. Təbi nanəli, quru nanəli və sadə ayran. Qatıq növlərimiz – homogen olunmuş qatıq, üzərində qaymaq olan sadə qatıq və kənd qatığı . Qatığın məhsuldarlığı saatda 3 tondur. Maraqlı açıqlamalardan sonra biz zavodla və ferma ilə yaxıdan tanış olub və yeniliklərin əyani şahidi olduq.
Biz inanırıq ki, əhali öz sağlamlığı naminə ekoloyi cəhətdən təmiz , keyfiyyətli məhsullardan istifadəyə – “ Azərsüd”-ə üstünlük verəcək.

Sevinc Novruzova

Hacı Zərifə NOVRUZOVA.Məqalə

1239035_204563266386581_211379483_n

Avropa Azərbaycan Məktəbində yeni dərs ili başladı

16 Sentyabr 2013 – cü il

Bu gün Azərbaycanın bütün təhsil müəssisələrində yeni dərs ilinin başlandığı ilk gündür. Bütün tələbələr, şagirdlər kimi, valideynlərin də sevincinin həddi – hüdudu yoxdur.
Çox hörmətli Prezidentimiz İlham Əliyev cənablarının və xanımı Mehriban Əliyevanın böyük səyi, təşəbbüsü nəticəsində fidan körpələrimizə göstərdikləri qayğı heç bir ölçü vahidi ilə ölçülə bilməz.
Bunu Azərbaycanın bütün rayonlarında, ən ucqar kəndlərində tikilib istifadəyə verilən məktəb binalarının, idman komplekslərinin gəncliyə verdiyi böyük qiymət kimi yazmamaq qeyri – mümkündür.

16 Sentyabr 2013 – cü il.

Mən də bir valideyn kimi övladım Elşad Əzimzadənin yüksək balla qəbul olunduğu Avropa Azərbaycan məktəbinin qarşısında dayanmışam.
Uşaqların ingilis, rus, azərbaycan dillərində hazırladığı bədii proqrama ;
rəqslərə, çox maraqlı səhnələrə baxdıqca insan daxilən bu aləmdən ayrıla bilmir, körpə fidanların çıxışı adamı valeh edir. Məktəbin direktoru, çox sadə, olduqca mehriban, mehriban olduğu qədər də simasından nur yağan Amalya xanım Sezgin öz səmimi, dolğun və sevgi dolu çıxışında valideynlərə, məktəbin bütün şagirdlərinə ən böyük uğurlar, gələcək təhsildə yeni – yeni nailiyyətlər arzuladı.

Bu gün 17. IX. 2013 – cü ildir.

Yeni dərs ilinin 2 – ci günüdür. Yenidən məktəbdəyəm.
Avropa Azərbaycan məktəbində.
Üçüncü sinif məktəbin 2 – ci mərtəbəsindədir. Özüm qələm əhli olsam da, bir valideyn marağı ilə övladım Elşad Əzimzadənin dərsindəyəm.
Müəlliməsi, həm də sinif rəhbəri
2012 – ci ilin “Ən yaxşı müəllim” müsabiqəsinin qalibi;
“Qabaqcıl təhsil işçisi”;
“Metodik vəsait müəllifi”;
25 il iş təcrübəsi olan Talıbova Pərvanə Niyazi qızı ilə söhbət edirəm. Çox səmimiyyətlə, uşaq dünyasının psixologiyasını dərindən bilən, elə ilk gündən onların sevgisini qazanan, həyatının ən şirin anlarını bu məsum körpələrə həsr edən, bu xanımla Azərbaycanın çox savadlı ziyalısı ilə, Pərvanə müəllimə ilə görüşüm sona yetir.
Sonda körpələri şama, Pərvanə müəlliməni isə, adı kimi bir pərvanəyə bənzədirəm…
Əzizim, Pərvanə müəllimə, arzu edirəm ki, şam kimi yanmağa başlayan bu fidanların başına fırlana – fırlana, gələcəyin alimlərin, həkimlərin, müəllimlərin, ən gözəl peşə sahiblərin yetişdirəsiniz.
İndi isə 1 – ci mərtəbədə aşağıda yerləşən yeməkxanadayam. Səliqə – səhman, çox yüksək səviyyədə təşkil olunmuş təmizlik, işçilərin geyimləri, yeməklərin çox çeşidli olması, uşaqlara qayğı və mehribanlıq insanı valeh edir. Yeməklərin çox yüksək səviyyədə olması, bu qədər uşağa valideyn kimi göstərilən nəvaziş, böyük hörmət və izzətə layiqdir.
Bütün bu gördüklərim üçün Nağıyev Aslana, Quliyeva Sunayə xanıma və bunların simasında bütün mətbəxt işçilərinə öz böyük minnətdarlığımı bildirirəm.

Hacı Zərifə Novruzova,
“Respublika gəncləri” qəzetinin xüsusi müxbiri
Bakı şəhəri, 18.09.2013

Hacı Zərifə NOVRUZOVA.Məqalə

1234743_204562886386619_1700612287_n

Mənim Prezidentim, mənim qardaşım

Siz oğlunuzu və yaxud qızınızı valideynlik fərəhi xatirinə həyata gətirib, tərbiyə etmirsiniz. Sizin ailənizdə, sizin başçılığınız altında gələcək vətəndaş, gələcək xadim və gələcək mübariz yetişir.
S. Makarenko

Bəli, Heydər ata, Zərifə ana, sizin dünyamıza, Azərbaycan adlı bir məmləkətə bəxş etdiyiniz bu ilahi varlıq da, eynən belədir. Həm gözəl vətəndaş, həm gözəl xadim, həm də ata yolunun mübariz davamçısı, bəşər tarixinə yeni səhifələr yazan, sadə, igid, mütləq qəlb gözəlliyi və qeyri – adi insani hisslərlə dolu olan bu oğula, bu varlığa…
O, Balzakın bir kəlamını çatdırmaq istəyirəm:
“Ata həmişə öz atalıq səadətindən feyz almalıdır”!
Canım qardaşım, əziz Prezidentim, bax elə ulu öndərimiz, Heydər atamız da, ruhən öz atalıq səadətindən feyz alır.
Çünki, siz onun istəklərindən də irəli getmisiniz!
Onun ruhu bu gedişatından razı və gecə – gündüz sizə duaçıdır, ona görə ki, Azərbaycan məmləkəti və Azərbaycan xalqı onun vuran ürəyi, düşünən beyni və gözləri idi.
Ərəblər deyir: “Atasına hörmət edən adamın ömrü uzun olar”.
Siz də atanıza hörmət əlaməti olaraq əlinizə alovlu məşəl alıb, böyük Azərbaycanı nura, işığa qərq edirsiniz!
Çox uzaq bir diyara, desəm ki, Savalan dağının ətəklərinə çox yaxın olan bir rayona, Yardımlı rayonuna, dağların başında qərib intizarlı, uzun bir yolu, gözdən uzaq, könüldən iraq diyara gəlmisiniz və gəlişinizlə o diyara nur və bərəkət gətirmisiniz.
Azərbaycan tarixində ilk dəfədir ki, o yollara asfalt çəkdirəndə siz, o qərib yollar, o möcüzəli, əzablı yolları yuxarı qalxan da siz!
Mən o yolları düz 35 ildir ki, ildə bir dəfə də olsa, qalxıram, amma təsəvvürümə belə gətirə bilməzdim ki, mənim Prezidentim, mənim qardaşım o narahat yolları, uzun yolları maşın karvanı ilə haçansa qalxacaq?
Atanız kimi bütün çıxışınız bədahətən, diliniz, danışığınız sərbəst və səlist, xarici ölkələrdə, lap elə ABŞ – da ingilis dilində çıxışınız vaxtı televiziya ekranından əl çəkmirəm.
Deyirəm, Tanrı sizi qorusun! Əziz Prezidentim, Əziz qardaşım!
Hər yerdə, hər məclisdə boyunuz hamıdan uca olsun, canınız sağlam olsun, Azəri xalqının əbədiyaşar Prezidenti olasınız.
Çünki, siz bütün türk dünyasının böyük oğlu, müstəqil Azərbaycan dövlətinin qurucusu və banisi, dünya şöhrətli siyasətçi, fenomenal şəxsiyyət olan Heydər Əliyevin oğlusunuz! Damarlarınızda ümummilli lider və xalqımızın müdrik rəhbərinin qanı axır.
P. A. Holbax yazırdı:
“Hakimiyyət yalnız o vaxt böyük nemət olur ki, onu əldə edən adama təbiət və tərbiyə alicənablıq, qüvvətli ruh, geniş ürək, dərin ağıl, böyük təcrübə verilmişdir”.
Tanrı bu gözəl xüsusiyyətlərin və keyfiyyətlərin hamısını yalnız sizə vermişdir.
Çünki, sizin soykökünüz – babanız, atanız – ananız, dayınız, əminiz – bir sözlə, bütün sülalə, bütün nəsliniz, alim, akademik və dünya siyasətindən başı çıxan, daxili aləmləri xeyirxahlıqla dolu olan günəşdirlər.
Günəşi örtsə də qara buludlar,
Yenə günəş adlı bir qüdrəti var.
Nizami

Lakin hakimiyyət daxilində baş verən bəzi oliqarx məmurların çəkişmələri və həmişə olduğu kimi, seçki qabağı başlanan hərc – mərclik, narahatçılıq, söz – söhbət, sadə xalq kütləsini çaşdırmaq, sabitləşən abu – havanı pozmaq, hər kəsin öz funksiyasını yerinə yetirə bilməməsi və bəzi qurumların şəxsi söz – söhbətlərinin qəzetlərdə çap olunması, lazımsız yazıları, mənasız, məntiqsiz, yerində və vaxtında işlədilməməsi, insanların əsəbləri ilə oynayan böyük qalmaqal və dava – dalaşdan başqa bir şey deyil.
Pifaqor demişkən:
“Sənin haqqında nə düşünürlər, düşünsünlər. Ədalətli hesab etdiyin işi gör”.
Mənim Prezidentim, mənim qardaşım oliqarx məmurların çəkişmələri qoy sizi darıxdırmasın, çünki siz “ədalət” deyilən, ədalətli hesab olunan işlərlə, xalqın rifah halının yüksəlməsi üçün lazım olan bütün əməllərlə məşğulsunuz!
Siz xalqın ürəyi ilə yaşayan insan, xalqın ürəyinə çox yaxın bir rəhbərsiniz!
K. Marks yazırdı:
“Tarix o adamları böyük adamlar hesab edir ki, onlar ümumi məqsəd üçün çalışmış, özləri isə nəcib adamlar olmuşlar”.
İndiki dövrdə K. Marksın bu tövsiyyəsini yerinə yetirməyə bilmərik.
Bütün böyük vəzifəli insanlardan tutmuş, kiçik vəzifəli insanlara qədər, hamı, ümumi məqsəd üçün gündən – günə gözəlləşən, böyüyən, işığa, nura qərq olan, dövlətimiz, şöhrətimiz, canımız olan böyük Azərbaycanımız üçün çalışmalıyıq, qurmalıyıq, yaratmalıyıq!!!

Hacı Zərifə Novruzova
“Respublika gəncləri” qəzetinin xüsusi müxbiri
Şirvan şəhəri

Ahmet DİVRİKLİOĞLU (Türkiye Cümhuriyyeti, Tokat).Muhteşem şiir

294986_147984975329598_1905161564_n

ULUORTALARDA. KALMASI

Dun gece aradim seni her yerde
Yagmurun altinda gece yarisi
Sokaklar bosaldi herkes evinde
Lanetledim boyle kaderi,sansi

Neyime gerekti sevmesi seni
Seven aci ceker degil ki yeni
Unutmadim ama Asli,Kerem’i
Derler ya benim ki bir kalp agrisi

Kalp agrisi muzmin marazli yara
Bir de sansin yoksa bahtinsa kara
Dusmusse ki gonul sen gibi yare
Ciledir bir derttir asik olmasi

Sen mi? Ne asigi nedir ki sevgi
Senin icin bos soz anlamsiz belki
Ben yuregime soz dinletemem ki
Bilemezsin ,zordur icten yanmasi

Dun gece aradim seni her yerde
Yanmiyordu lamban acikti perde
Oksuz gibi idim bilesin bende
Zormus ortalarda yanliz kalmasi

Ahmet DİVRİKLİOĞLU (Türkiye Cümhuriyyeti, Tokat).Muhteşem şiir

294986_147984975329598_1905161564_n

BIR. PARCA

Canimi darlara cekersin yine
Ne de bitmez hincin ,kinin var imis
Gozumu acarim korkuyla gune
Boylesi yasamak ne de zor imis

Bilmiyorum derdin nedir benimle
Cevirirsin benli entrika,hile
Dusurmek istersin alem diline
Bil ! Insani insan yapan ar imis

Yirttin o perdeyi acirim sana
Kasdedersin san ki benim canima
Bil ki hak,hukuk var kalmaz yanina
Yaradanin hukmu ates,nar imis

Yanarsin yaktikca beni boylesi
Ben Hak derim duyar sahibi sesi
Yaslara koyarsin cumle,herkesi
Demek bu halimiz sana kar imis

Kar imis halimiz darda oldukca
Unutulmaz adin dunya durdukca
Ne olur adam ol gayri bir parca
Densin akil basa uygun yar imis

Ahmet DİVRİKLİOĞLU (Türkiye Cümhuriyyeti, Tokat).Muhteşem şiir

294986_147984975329598_1905161564_n

KORKUYORUM

Korkuyorum
Can’a hasret var gibi
Korkuyorum
Onsuz olmak zor gibi

Korkuyorum ;
Ayaz caldi geceyi
Boran aldi yuceyi
Unuttum ben gulmeyi
Korkuyorum

Korkuyorum ;
Kabus oturdu duse
Bir el bastirdi dose
Bir el uzatmaz kimse
Korkuyorum

Korkuyorum ;
Alnimda soguk terler
Dusumde zebaniler
Beynimi kemirirler
Korkuyorum

Korkuyorum ;
Acmiyor hava yine
Dustum katran icine
Gun inmez seherime
Korkuyorum

Korkuyorum ;
Sensizim
Korkuyorum ;
Gel gayri Can ikizim

Bəxtiyar VAHABZADƏ.Həyatı və Yaradıcılığı

240px-Bəxtiyar_Vahabzadə

Vahabzadə Bəxtiyar Mahmud oğlu (16 avqust,1925 – 13 fevral, 2009)- şair, dramaturq, ədəbiyyatşünas, 1945-ci ildən Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Azərbaycanın xalq şairi (1984), filologiya elmləri doktoru (1964), professor, Azərbaycan MEA-nın həqiqi üzvü (2000), Azərbaycanın Əməkdar incəsənət xadimi (1974), Azərbaycan Dövlət mükafatı laureatı (1976), SSRİ Dövlət Mükafatı laureatı (1984), M.F.Axundov adına ədəbi mükafatın laureatı (1988), Azərbaycan Respublikası Ali Sovetinin deputatı (1990), millət vəkili (1995, 2000).

Həyatı

Bəxtiyar Vahabzadə 1925-ci ildə Şəki şəhərində fəhlə ailəsində anadan olmuşdur. Kiçik yaşlarında ikən ailəliklə Bakıya köçmüşlər (1934). Burada orta məktəbi qurtarandan sonra ADU-nun filologiya fakültəsində təhsil almışdır (1942-1947). Universitetin aspiranturasında saxlanmış, “Səməd Vurğunun lirikası” mövzusunda namizədlik dissertasiyası müdafiə etmişdir (1951). Bədii yaradıcılığa 1943-cü ildə “Ana və şəkil” adlı ilk şerini çap etdirdikdən sonra başlamışdır. O vaxtdan dövri mətbuatda şeirləri, elmi məqalələri, rəyləri müntəzəm çap olunur. “Mənim dostlarım” adlı ilk kitabında toplanmış lirik şeirlərdə faşizmə qarşı mübarizədə qalib çıxmış xalqın duyğu və düşüncələri əksini tapmışdır. Onun lirik şeir və poemalarında, mənzum pyeslərində müasir dövrün problemləri lirik-fəlsəfi planda, yeni əlvan boyalarla təsvir edilir. “İkinci səs”, “Vicdan”, “Yağışdan sonra”, “Yollara iz düşür”, “Fəryad” və “Hara gedir bu dünya”, “Özümüzü kəsən qılınc”, “Cəzasız günah”, “Dar ağacı”, “Rəqabət” (1960-2003) pyesləri Azərbaycan Dövlət Akademik Milli Dram Teatrında tamaşaya qoyulmuşdur. Tənqidçi-ədəbiyyatşünas kimi də fəaliyyət göstərmişdir. “Səməd Vurğunun həyat və yaradıcılığı” mövzusunda doktorluq dissertasiyası müdafiə etmişdir (1964). Azərbaycan Dövlət Universitetində Müasir Azərbaycan ədəbiyyatı kafedrasının professoru vəzifəsində çalışmışdır (1950-1990). 1990-cı ildə təqaüdə çıxmışdır. Azərbaycan MEA-nın müxbir üzvü (1980), sonra həqiqi üzvü (2000) seçilmişdir. 1981-ci ildə SSRİ Yazıçılarının VII qurultayında SSRİ Yazıçılar İttifaqı İdarə Heyətinin üzvü seçilmişdir. O, həmçinin Azərbaycan Yazıçılar İttifaqının İdarə Heyətinin və Ağsaqallar Şurasının üzvü idi (1991). Ədəbi-bədii prosesin yorulmaq bilməyən təbliğatçısı və təşkilatçısı kimi tanınırdı. Azərbaycan KP Bakı şəhər Komitəsinə üzv və bir neçə çağırış Bakı xalq deputatları Sovetinə və X çağırış Azərbaycan Ali Sovetinə, 1995 və 2000-ci illərdə Azərbaycan Milli Məclisinə deputat seçilmişdir. 1976-cı ildə “Leninlə söhbət” və “Muğam” poemalarına görə Azərbaycan Dövlət mükafatına layiq görülmüşdür. “Qırmızı Əmək Bayrağı” və “İstiqlal” (1995) ordenləri ilə təltif olunmuşdur.
Bəxtiyar Vahabzadə 60-cı illərdən başlayan milli azadlıq hərəkatının öncüllərindən biri idi. O, 1958-ci ildə yazdığı “Gülüstan” poeması ilə iki yerə parçalanmış Azərbaycanın tarixi faciəsini dilə gətirmiş, rus və fars imperiyasının pəncəsi altında inləyən Azərbaycan xalqının azadlıq və istiqlal uğrundakı ədalətli mübarizəsinə qoşulmuşdur.
Bu poemaya görə 1962-ci ildə şair “millətçi” damğası ilə Azərbaycan Dövlət Universitetindən çıxarılmış, yalnız 2 ildən sonra işə bərpa edilmişdir. (Zəruri qeyd: Professor Şirməmməd Hüseynov Bəxtiyar Vahabzadənin işdən çıxarılmadığını bildirir: “Bəxtiyarı işdən çıxara bilməzdilər, çünki bu, ciddi ajiotaja səbəb ola bilərdi. Məcburən onu doktorluq müdafiəsi üçün elmi məzuniyyətə göndərdilər). Sovet rejimində milli varlığı tapdanan, hər cür məhrumiyyətlərə məruz qalan millətin dərdlərini rəmzlər və müxtəlif ədəbi üsullarla ifadə etmiş, iri həcmli poemaları və pyeslərində hadisələri ya tarixə, ya da başqa ölkələrə keçirərək öz millətinin dərdlərini dilə gətirmişdir. Birbaşa Sovet diktaturasını ifşa edən əsərlərini isə şair, sovet ittifaqı dağılandan sonra “Sandıqdan səslər” başlığı altında nəşr etdirmişdir.
B.Vahabzadə 70-dən artıq şeir kitabının, 2 monoqrafiyanın, 11 elmi publisist kitabın və yüzlərlə məqalənin, eləcə də tarixi və müasir mövzuda 20-dən artıq iri həcmli poemanın müəllifidir. Şairin əsərləri – şeir kitabları, dramları və publisistik yazıları dünyanın bir çox dillərinə, o cümlədən ingilis, fransız, alman, fars, türk, polyak, ispan, macar, keçmiş Sovetlər Birliyi xalqlarının dillərinə tərcümə edilmişdir.
2009-cu il fevral ayının 13-də, 84 yaşında uzun sürən xəstəlikdən sonra Bakıda vəfat etmişdir.

Xatirəsi

Türkiyənin Adana şəhərində Bəxtiyar Vahabzadə adına Sosial Elmlər Litseyi var.
Əsərləri[redaktə]1. Mənim dostlarım. Bakı: Azərnəşr, 1949, 65 səh.
2. Bahar. Bakı: Uşaqgəncnəşr, 1950, 49 səh.333666
3. Ədəbi heykəl. Bakı: Azərnəşr, 1951, 60 səh.
4. Dostluq nəğməsi. Bakı: Uşaqgəncnəşr, 1953, 63 səh.
5. Çinar. Bakı: Uşaqgəncnəşr, 1956, 62 səh.
6. Sadə adamlar (poema). Bakı: Azərnəşr, 1956, 124 səh.
7. Xalq şairi Səməd Vurğun. Bakı: ADU-nun nəşriyyatı, 1956, 129 səh.
8. Ceyran. Bakı: Uşaqgəncnəşr, 1957, 163 səh.
9. Aylı gecə. Bakı: Azərnəşr, 1958, 127 səh.
10.Şəbi hicran. Bakı: Uşaqgəncnəşr, 1959, 89 səh.
11.Seçilmiş əsərləri. Bakı: Azərnəşr, 1961, 273 səh.
12.Etiraf; Şəbi hicran. Bakı: Uşaqgəncnəşr, 1962, 187 səh.
13.İnsan və zaman. Bakı: Azərnəşr, 1964, 228 səh.
14.Bir ürəkdə dörd fəsil. Bakı: Azərnəşr, 1966, 236 səh.
15.Seçilmiş əsərləri. Bakı: Gənclik, 1967, 411 səh.
16.Səməd Vurğun. Bakı: Azərnəşr, 1968, 346 səh.
17.Köklər-budaqlar. Bakı: Gənclik, 1968, 134 səh.
18.Dəniz-sahil. Bakı: Gənclik, 1969, 142 səh.
19.Dörd yüz on altı. Bakı: Gənclik, 1970, 133 səh.
20.Bir baharın qaranquşu. Bakı: Gənclik, 1971, 168 səh.
21.Dan yeri. Bakı: Gənclik, 1973, 260 səh.
22.Seçilmiş əsərləri (2 cilddə). I c. Bakı: Azərnəşr, 1974, 283 səh.
23.Seçilmiş əsərləri (2 cilddə). II c. Bakı: Azərnəşr, 1975, 250 səh.
24.Sənətkar və zaman. Bakı: Gənclik, 1976, 298 səh.
25.Açıq söhbət. Bakı: Gənclik, 1977, 173 səh.
26.Sadəlikdə böyüklük. Bakı: Yazıçı, 1978, 335 səh.
27.Açılan səhərlərə salam. Bakı: Yazıçı, 1979, 230 səh.
28.Pyeslər. Bakı: Gənclik, 1980, 355 səh.
29.Payız düşüncələri. Bakı: Yazıçı, 1981, 365 səh.
30.Muğam. Bakı: Yazıçı, 1982, 132 səh. (ərəb əlifbası ilə)
31.Vətən ocağının istisi. Bakı: Gənclik, 1982, 181 səh.
32.Seçilmiş əsərləri (2 cilddə). I c. Bakı: Yazıçı, 1983, 425 səh.
33.Seçilmiş əsərləri (2 cilddə). II c. Bakı: Yazıçı, 1984, 448 səh.
34.Səməd Vurğun. Bakı: Gənclik, 1984, 377 səh.
35.Özümüzlə söhbət. Bakı: Azərnəşr, 1985, 264 səh.
36.Dərin qatlara işıq (məqalələr). Bakı: Yazıçı, 1986, 318 səh.
37.Axı dünya fırlanır. Bakı: Yazıçı, 1987, 204 səh.
38.Gəlin açıq danışaq. Bakı: Azərnəşr, 1988, 210 səh.
39.Lirika. Bakı: Azərnəşr, 1990, 214 səh.
40.Ümidə heykəl qoyun. Bakı: Yazıçı, 1993, 124 səh.
41.Vətəndaş. Bakı: Gənclik, 1994,
42.Fəryad. Bakı: Azərbaycan, 1995,
43.Körpü çaydan uzaq düşüb. Bakı: Azərbaycan, 1996,
44.Bir ömür yuxu. Bakı: Azərbaycan, 1998,
45.İstiqlal. Bakı: Gənclik, 1999,
46.Ağıl başqa, ürək başqa. Bakı: Azərbaycan, 2000,
47.Ağ atlı oğlan. Bakı: Təhsil, 2002,
48.Əsərləri (I c.). Bakı: Azərbaycan, 2001, 544 səh.
49.Əsərləri (II c.). Bakı: Azərbaycan, 2002, 576 səh.
50.Əsərləri (III c.). Bakı: Azərbaycan, 2002,512 səh.
51.Əsərləri (IV c.). Bakı: Çaşıoğlu, 2002, 608 səh.
52.Əsərləri (V c.). Bakı: Çaşıoğlu, 2002, 504 səh.

Filmoqrafiya[redaktə]1. Akademik Yusif Məmmədəliyev (film, 2005)
2. Azərbaycan naminə (film, 2005)
3. Bakı bağları. Buzovna (film, 2007)
4. Bəxtiyar Vahabzadə (film, 1987)
5. Bəxtiyar Vahabzadə (film, 2003)
6. Bizim qəribə taleyimiz (film, 2005)
7. Böyük ömrün anları (film, 2006)
8. Dünya şöhrətli məzun (film, 2003)
9. Habil Kaman (film, 1984)
10.İstiqlal şairi (film, 1996)
11.Kamil (film, 1997) 12.Qəmbər Hüseynli (film, 2007)
13.Qisas (film, 1991)
14.Qızlar (film, 2007)
15.Liderlik missiyası. 1-ci hissə (film, 2008)
16.Mətbuat fədaisi (film, 2007)
17.Mirzə Babayev (film, 2001)
18.Muğam (film, 1995)
19.Muğamat var olan yerdə… (film, 2009)
20.Toğrul Nərimanbəyov (film, 1966)
21.Zirvəyə doğru (film, 2007)

ATATÜRK

Atatürkün atası! Adi cəfakeş bir ata,
Öz kiçik külfətinin cövrünü çəkmiş bir ata,
Bir böyük millətə ancaq ata əkmiş bir ata!
Atatürkün anası! Adi bir insan, bir ana.
Zaman ötdükcə nədən səcdə qılır hər kəs ona?
Bir böyük millətə bir gün ata doğmuş o ana.
Atatürkün sinəsi, yurdun almmaz qalası!
Atatürk millətinin həm atası, həm balası!
Nədir arzum, diləyim tanrıdan imanla bu gün?
Talanan, bağrına dağlar çəkilən xalqım üçün:
Yeni fikrin küləyindən qoca millət darana,
Bizi birləşdirəcək bir Atatürküm yarana!

1992-1998

MƏN TÜRKƏM

Sən bizi aldatdın illərdən bəri,
Mən çərxi-fələkdən dərs götürmüşəm.
Özgə anasından süd əmənləri,
Özgə qulluğunda duran görmüşəm.

Bəsdir dözdüyümüz ölümdən betər,
Köhnə bazardakı o köhnə nırxa.
Milləti yüz yerə caladın, yetər,
Yüz arxın suyunu qatma bir arxa.

Əslimi, nəslimi tanıyıram mən,
Qarışıq deyiləm, özümdən hürkəm.
Sən kimsən, sən nəsən, özün bilərsən,
Mən ilk qaynağımdan türk oğlu türkəm!

Sübutdur, dəlildir, ağlın qibləsi,
Dəyişə bilərsən adımı ancaq.
Canım çıxanadək qəlbimin səsi,
“Türkəm” – gerçəyini pıçıldayacaq.

Noyabr, 1995

Ədalət NİCAT.Yeni şeirlər

217829_516458328381268_61900860_n

Danışır sazın

Aşıq Kəmalə Qubatlıya.
Qubatlıda bitən bu zərif gülün,
Adını tarixə yazın Kəmalə.
Alının yazısı haqqdan yazıdı,
Saza yazılıbdı yazın, Kəmalə

Yuvasın qurubdu könlündə sözlər,
Dərdin saza açır hamıdan gizlər,
Dupduru dənizdi eşqili gözlər,
Adamı öldürür nazın ,Kəmalə.

Saz sənin , sən sözün oldun həyanı,
Qorudun isməti abır-həyanı,
Nağıllara bənzər könül dünyanı
Dil açıb danışır sazın ,Kəmalə.

Kalustoklular
Ziyalı olmayıb özün ziyalı sayanlara
Özü özündən bezir
Pencək yazığı üzür
İstidə necə dözür
Yay bu kalustoklular
Vay bu kalustoklular

Sinəyə salır izi,
Dalğası tutur dizi,
Tamam bezdirib bizi,
Tay bu kalustoklular.
Vay bu kalustoklular.

Düzgünə dodaq büzdü,
Guya özləri düzdü,
Əllidi yoxsa yüzdü,
Say bu kalustoklular.
Vay bu kalustoklular.

Üz var üzə çıxırlar,
Elmimizi yıxırlar,
Ziyalını sıxırlar,
Oy bu kalustoklular.
Vay bu kalustoklular.

Arxasızlara cumar,
Arxalıya göz yumar,
Yetim – yesirdən umar
Pay bu kalustoklular.
Vay bu kalustoklular.

Ədalət NİCAT.Yeni şeirlər

217829_516458328381268_61900860_n

Məşğulam.

Ay İbrahim, sən sevməklə məşğul ol,
Mənsə dərd-qəm çəkmək ilə məşğulam.
Gecə-gündüz dayanmadan göz yaşın,
İldır-ildır tökmək ilə məşğulam.

Arif olan hər mətləbi incələr,
Ruh göylərə pərvazlanıb dincələr,
Ay çıxanda tək oturub gecələr
Öz içimi sökmək ilə məşğulam.

Hav götürən yaralarım simləyib,
Dərdlərimi alaq basıb çimləyib,
Pərən düşən xoş günləri cəmləyib,
Yamaq edib tikmək ilə məşğulam.

Sağollaşan necə-necə illəri,
Yelə verdim şəvə kimi telləri,
Söz bağından pöhrələnmiş gülləri
Bu könlümdə əkmək ilə məşğulam.

Arzularım zaman ilə daşlaşıb,
Duyğularım daşa dönüb daşlaşıb,
Ədalətəm ömür qalam yaşlaşıb
Yavaş-yavaş çökmək ilə məşğulam.

KÖÇÜM GƏLİM

Bənzərsən yaz gəlişinə,
Tamarzıyam gülüşünə,
Gülüm sənin görüşünə
Hansı yolu seçim gəlim?

Səbrim çatmır daha canan,
Mənəm eşq oduna yanan,
Qapınızdan qoymur anan,
Pəncərədən keçim gəlim.

Ömrü ələyinlə ələ,
Məni öz sevginlə bələ,
Ədalətə bir yer elə
Ürəyinə köçüm gəlim.

Ədalət NİCAT.Yeni şeirlər

217829_516458328381268_61900860_n

* * *

Təbriz, Bakı doğma, əziz,
Dərdləri də qoşa, Vətən.
Göyçə,Dərbənd, İravan tək,
Qan ağlayır Şuşa, Vətən.

Yarımçıqdı çox işimiz,
Həddən ləngdi yerişimiz,
Hələ zəfər yürüşümüz,
Çatmayıbdı başa, Vətən.

Birləşməmək xalqa ləkə,
Bölünməyək bölgə-bölgə,
Üstündən çəkilsin kölgə,
Daim azad yaşa, Vətən.

Həsrətlə gözlədik danı,
Qaranlığın sonu hanı?
Şəhidlərin axan qanı,
Gedəcək mi boşa, Vətən.

Ədalət yurdun yurddaşı,
Hopub qana qan yaddaşı,
Lazımsa yurda baş daşı,
Döndər onu daşa , Vətən.

Qarabağ

Bir tərəfin hündür dağlıq,
Bir tərəf aran ,Qarabağ.
Süküt əgər ölümdüsə,
Bu deyil çarən, Qarabağ.

Canımızdan ayrılıb can,
Tapdaqlarda verirsən can,
Qusdurmasaq düşmənə qan,
Sağalmaz yaran, Qarabağ.

Düşdüyümüz böyük tələ,
Dərdlər yükdü şələ-şələ,
Hamı verərsə əl-ələ,
Çəkilər boran, Qarabağ.

Heyif inandıq çatana,
Qoşulduq ara qatana,
Qənim olsun yurd satana,
Müqəddəs Quran ,Qarabağ.

Dünyaya,qoy, car olsun,car,
Gəlməyənə ar olsun,ar,
Arxa dursalar,arxan var,
Bütöv bir Turan, Qarabağ.

Hikmət MƏLİKZADƏ.Yeni şeirlər

48000_129777903874457_1650907077_n3

***

Apar bu köpəyin qızını, bezdim,
İncimə bu acı sözümdən, Tanrı.
Canım kötük deyil baltalayalar,
Nə qədər utanım özümdən, Tanrı?

Yazığam, hər nəyəm, sonunda buyam,
Mənim pulum yoxdur canımı alım.
Cəllad da hazırdı, kötük də, ancaq
Ürəyim qıymır ki, qanımı alım.

Bir ana möhtacdır min paslı fikir,
Ömür dağ çayıtək çağlayır gendə.
Qalxım, bir söz deyim bu yalqız çağa,
Kimsə adam kimi ağlayır gendə.

Yollar köç aparır qara çöllərə,
Qorx ki, yarı yolda kömür qurtarsın.
Apar bu köpəyin qızını, Tanrı,
Apar, mən də susum, ömür qurtarsın.

***

Heç gözüm tutmadı bu sərt adamı,
Tamah hərisidir, mərəzi artıb.
Sənin bu adamla nə işin var, qız?
Onun sənə qarşı qərəzi artıb.

Daha baxışların yad kölgə salır,
Daha əvvəlkitək qənim deyilsən.
Sənə nə olub ki, zavalı qadın,
Mənim ola-ola mənim deyilsən?

Eh, nə çətin imiş vüsala dözmək…
Məcbur eləməyin tapım sevgimi.
Külüngüm əlimdə, ağlım başımda,
Tanrı, ta imkan ver çapım sevgimi.

Hikmət MƏLİKZADƏ.Yeni şeirlər

48000_129777903874457_1650907077_n3

***

Ruhum yad malıdır, əlini burax,
Sənə nə verirsə, təzə verir o.
Əcələ sürtürsən başını tez-tez,
Guya baxışına məzə verir o.

Gözlərin adamı yüz səmtə çəkir,
Sanki eşq yolusan hamımız üçün.
Bəsdir göz oynatdın, hava soyuyur,
Bir az qarğı göndər damımız üçün.

Gəl, qurtar özünü bu ehtirasdan,
Günahdan çatlayıb dan, bilmirsən, qız?!
Sevgi də, yanğı da səninçün birdir,
Hər şeyi özünə man bilmirsən, qız.

***

Gəl, oda düşürəm, qapımı bağla,
Kimsə cəhd eləyir çənəmi sıxa.
Ruhum dua yazır ağ yuxulara,
Qoymur sənin kimi sənəmi sıxa.

Yüz ildi dən atır kölgəm boz düzə,
Dənin bircəciyi bitmir, əzizim.
Həsrət yara salar lal ürəyinə,
Tək eşqin atəşi itmir, əzizim.

Bəlkə çəpər çəkim fikrin dağılsın?!
Qız, sənin nə qədər söz atanın var?
Nədən narahatsan, qoy getsin o köç,

Hikmət MƏLİKZADƏ.Yeni şeirlər

48000_129777903874457_1650907077_n3

***

Ömür tək adamın çəkmədiyi yük,
Ruhum əzab çəkir, dözüm, uyusun.
Gəl gör nə gündədir öpdüyün dodaq,
Gəl, barı barmaq sürt, közüm uyusun.

Min ildi Məcnun da, Leyli puçdu,
Min ildi yuxuda darıxırlar, qız.
Utana-utana qapı döyənlər,
Ömür yollarında karıxırlar, qız.

Gəl qoşa yeriyək bu qısa yolu,
Təklik sərf etməyən fərmandı, vallah.
Sənin gözlərindən qopan hər baxış,
Mənim gözlərimçün dərmandı, vallah.

***

Kamına yetirik kal yuxuların,
Quru çöl kimidi, balınca su at…
Həsrət də adama güc verir bəzən,
Qorxma, baxışının dalınca su at.

Bir dəfə baxarlar geriyə, nazlım,
Cahan bir anlığa taxtın olmur ki…
Demə nə vaxt gedər uzağa bu köç,
Bilirəm, sənin də vaxtın olmur ki.

Çox da naz eləmə, iştahın artar,
Yetən bu nisgili təzə bilər, qız.
Ürək qapı deyil, on kərə açma,
Kimsə eşq bağında gəzə bilər, qız.

Elşən KAMİLOĞLU.Yeni şeirlər

* * *

Mən ki, yanndayam
Ən çətin günündə yada düşürəm.
Gəlib axtarırsan, soraqlayırsan.
Qəm tüğyan edəndə, yada düşürəm.
Mən ki, yanndayam nə ağlayırsan.
Ən çətin günündə özündən deyən,
Arxalandıqların arxasız olur,
Ən çətin günündə mən səninləyəm,
Ürəyin toxtayır, kefin durulur,
Yad oldu,üz çevir yaxının yadlaş.
Ən uzaq bildiyin yaxın olarmış,
Dost var ömür boyu ayaq altda daş,
Su tək axıb gedən dostlar da varmış.
Gec-tez xeyri-şəri qoyar yerinə
Əbədi Allahdır, fani cahandır.
Pərvanələr daim işığa gələn,
Şamsa qaranlıqda xatırlayandı.

* * *

Pəncərə
Baxdım, gözlərim yaşardı,
Tərləmədi o pəncərəm.
Dinmədi mən danışdıqca,
Dinləmədi o pəncərəm.
Göyərdi o dipcəkləri,
Açılmadı o pəncərəm.
Doydü şəhərin küləkləri,
Açılmadı o pəncərəm.
Daş atdım, çıxan olmadı,
Boylanıb baxan olmadı.
Görmədim kölgən görünə,
Yandı, söndü o pəncərəm.
Bitdi bizim faciəmiz,
Pərdələndi o pəncərəm.

Elşən KAMİLOĞLU.Yeni şeirlər

* * *

Belə həyat istəmirəm.
Bu pəncü-dü, bu şeş-cahar.
At zərləri, xanalara düz daşları.
Zər nə versə, nə göstərsə, oynayırıq biz daşları.
Daşlar əgər yerbəyersə, yanbayansa daha yaxşı.
Bu xanadan o xanaya daşıyırıq gah o daşı, gah bu daşı.
Əl qol atıb yer tuturuq, baş xanada gözümüz var, zər tuturuq.
Burda nə bir həyəcan var, nə bir fikir,
zərin hökmü bizi ora-bura çəkir.
Qalibiyyət zərdən asılı,
məğlubiyyət zərdən asılı.
Ovcundadır, amma hökmü səndə deyil.
Kor-koranə zərləri at,
qismətdən pay nədir görən?
….belə oyun istəmirəm,
belə həyat istəmirəm.

* * *

Bir mənəm…
Bir mənəm , bir şərab, bir də dörd divar.
Divarda kölgəmdi, kölgəmdə qubar.
Pəncərəmdə işıq, yollar qaranlıq.
Gələn qocalıqdır, gedən cavanlıq.
Bir ömür yaşadım yuxuya bənzər,
Bir sevgi yaşadım qorxuya bənzər.
Dağınıq aləmdə viranə dünyam
Arzular məndən tez getdi dünyadan.
Gözlərim yol çəkdi, yol gedə-gedə
Nə yol verən oldu, nə yol öyrədən.
Başımın üstündə sönən ulduzum,
Göydə bu ulduza, bir qəbir qazın.
Bir mənəm , bir şərab, bir də dörd divar.
Nə zəng vuran, nə də gəlib gedən var.
Dolur ürəyimə boşalır dərd-qəm,
Boşalır piyaləm, dolur piyaləm.
Bəxşiş kiminədi, qarğış kiminə,
Dil dinmək istəmir əl boş olanda.
Mən ayıq olanda sərxoş kimiyəm,
Tamam ayılıram, sərxoş olanda.

Elşən KAMİLOĞLU.Yeni şeirlər

* * *

Bir ömür yaşadıq.
Bu gün keçdi, üz tutub
Hər sabaha yaşadıq.
Ümüdimizi bağlayıb
Bir Allaha yaşadıq.
Bir daş atdı hər ötən,
Lağa qoydu hər yetən.
Bu sınıq pəncərədən
Baxa-baxa yaşadıq.
Ömür ötdü qayğıda,
Min sualda sorğuda.
Bizi qorxuda-qorxuda.

* * *

Məndən nigaran qalmayın.
Məndən nigaran qalmayın,
Ölsəm xəbər tutarsınız.
Birdən birə yada salıb,
Birdən də unudarsnız.
Kimi bu dunyadan küsüb
Kimi vətənindən qaçaq.
Haqlıya olun bələdçi
Haqsız özü yol tapacaq
Ömür könüldə dəmbədəm
Mərhum arzular yan-yana
Nə çoxdur ağıl öyrədən
Dəli oluram az qala.
Gecələr uzun- uzadı
Səhəri gözlə hər axşam
Dişimi dişimə tutub
Mən bax belə yaşamışam
Baxır gözlərim güzgüyə
Tanıya bilmir heç mən
Məni sevənlər içində
Sevdiklərimin heç biri

İbrahim İLYASLI.Yeni şeirlər

Ibrahim-Ilyasli1-300x2253

HARDASAN DÜNYANIN HALAL ADAMI

Hardasan dünyanın halal Adamı,
Hardasan, varmısan?–Səsimə səs ver.
Məndən o tərəfə sən tükənirsən,
Səndən bu tərəfə mənə nəfəs ver.

Məndən o tərəfə, səndən bu yana,
Nə kökdədi dünya, xəbərin varmı?
Tapşırıb yellərə, büküb al-qana,
Bir ürək yollasam sənə çatarmı?

Bilərmisən hankı məmləkətdənəm,
Hansı millətdənəm bilərmisən sən?
Bu aciz halıma ucalığından,
Baxıb acı-acı gülərmisən sən?

Vurnuxub qalmışam dünya içində,
Mənə bir yol salğa özünə doğru.
Qurtulum bəşərin adiliyindən,
Sürünüm mübarək izinə doğru.

Hardasan dünyanın halal Adamı?–
Sən haqsan, sən varsan!–Səsimə səs ver.
Qapında ən sadiq nökərin ollam,
Mənə bu Şahlığı, nolar, tələs ver.
DƏVƏSI ÖLMÜŞ ƏRƏBIN DƏRDI
Qalx, ərəb, qalx yeriyək
Külək qalxacaq, külək.
Səhra qum çadrasını
Başımıza örtəcək.

Nəriman Həsənzadə

Nə ərəb tərpənir, nə külək kəsir,
Sovurur səhranı belədən-belə.
“Yenə bir həsirdi – bir məmmədnəsir””“,
Bir də gözlərindən sellənən sudu –
Yoğurur səhranı belədən-belə.

Yerdən od püskürür, göydən qan yağır,
Təbrizli, Bakılı “”ərəb”“in üstə.
Min ildi yağanlar buracan yağır,
Yağır Ərdəbilə, yağır Dərbəndə.
Müsəlman gavurdan nicat gözləyir,
Döşənib ağrıyan tərəfi üstə.

Gah yadı qənimdi, gah da qardaşı,
“”Ərəb“ ağlamasın – “ərəb”“ neyləsin?
Şuşa qalasından, Qoşqar dağından
Muğan düzlərinə atılıb daşı,
Qara günə qalıb Qarabağları,
Qara bağlamasın “ərəb”“ neyləsin?!

Gah Moskovdan gəlir, gah Nyu-Yorkdan,
“Qaxılıb yerində otur!“ – fərmanı.
Bu millət görür də, bilmək istəmir:
Onu yurd-yuvaya qaytaran deyil,
Urusun “ Qırmızı papaq“ nağılı,
İngilisin “Ötür-ötür“ fərmanı.

Nazbalınc qoyulub başının altda,
Layla çalanların çoxalıb sayı.
“Qrant“ əmizdirib bihuşdarıynan,
Sırımaq istəyir Azərbaycana,
Avropa yeni bir “Gülüstan”“ payı.

Səksən bayrağı var səkkiz milyonun,
Qalıb umuduna səksən namərdin.
Təkcə dəvə dərdi olsa nə vardı,
Səkkiz milyon ruhu xəstə dərdidi,
Mən dəvəsi ölmüş ərəbin dərdi,
Sən dəvəsi ölmüş ərəbin dərdi!

İbrahim İLYASLI.Yeni şeirlər

Ibrahim-Ilyasli1-300x2253

YIXILIR

Ürəklər eşqə atlanır,
Ağıl nəfsindən yıxılır.
Şair sözündən qatlanır,
Aşıq səsindən yıxılır.

Nuhun əyyamından bəri
Sirri birdi bəndələrin;
Kişi «yox»undan gəbərir,
Zənən «hə»sindən yıxılır.

Hərə qalxır öz ipinə,
Kim düzünə, kim çəpinə.
Hamı özünün dibinə,
Öz zirvəsindən yıxılır.

GÖZƏLLƏMƏ

Gözəllik bəşərə görk olsun deyə,
Qıydı Yer üzünə fələklər səni.
Dayandı səcdənə ulduzlu Göylər,
Qısqandı Allaha mələklər səni.

Billah, belə sevda gəlməz hər başa–
Od suya calandı, alğış qarğışa.
Yanıb kül olunca qıldı tamaşa
Şövqündən əriyən bəbəklər səni.

Şimşəklər teyləndi qəfil üstümə,–
Döndü qəflətxanam altı-üstünə.
Susadı qanıma, durdu qəsdimə
Öpüb oxşadıqca küləklər səni.

Qüdrətim çatmadı vəsfi-halına,
Pir deyib, əyildim gül camalına.
Belə çoxmu gördü qul misalına,
İblis yuvalanmış ürəklər səni?

VARsansa – varımsan, YOXsansa yoxum,
Ən halal zülmümsən, ən haram yuxum.
Sağ qalınca cismim, ölüncə ruhum
Müdam ayağına iməklər sənin.

İbrahim İLYASLI.Yeni şeirlər

Ibrahim-Ilyasli1-300x2253

* * *

Ya Rəbb, bəlayi-eşq ilə qıl aşina məni,
Bir dəm bəlayi-eşqdən etmə cüda məni.

M.Füzuli

Məni ömrüm boyu çək imtahana,
Mənə ömrüm boyu zülm elə, nolar.
Görüm nə çəkibdi dəli-divana,
Görüm eşq əhlinə zülm ilə nolar.

Təsəlli umduqca kəs umudumu,
Görüm necə olur candan usanmaq.
Tutuşub odlara, deyim – budumu
Füzulidə yanmaq, Vaqifi qanmaq!

Yaşıl ağac olam, qara daş olam
Yolların üstündə bitməyə qoyma.
Sərgərdan ruh olam, kəsik baş olam
Qoyma vüsalına yetməyə, qoyma.

Zülmət gecələrdə ağca şam kimi,
Əriyim rəngində bu qara baxtın.
Görüm aşiqliyin nədi tilsimi,
Görüm şahı kimdi bu qannı taxtın.

Məni ömrüm boyu çək imtahana,
Mənə ömrüm boyu zülm elə, nolar.
Görüm nə çəkibdi dəli-divana,
Görüm eşq əhlinə zülm ilə nolar.

SƏNDƏN ÖTƏRI

Səni görən divanədi,
Bilirəm, səndən ötəri.
Göz yaşımla dağı-daşı,
Dəlirəm səndən ötəri.

Uydurmadım daha nələr?…
Tükənibdi bəhanələr.
Qonşunuza axşam-səhər,
Gəlirəm səndən ötəri.

İbrahiməm, için-için
Göynəyirəm, gedir köçün.
Ölmürəm yaşamaq üçün,
Ölürəm səndən ötəri!

Esmira RƏHİMLİ.Yeni şeir

Esmira-Rehimli4-222x300

Günəşim
          
Salam, xoş gəldin,
Günəşim mənim.
Güldün üzümə,
Budaqlarım isindi,
Tumurcuqlqrım cücərdi,
Çiçəyim çırtladı!
Gəlməsəydin,
Qışın sərt üzü
Öldürəcəkdi məni.
Kəsib odun edəcəkdi
Yeyənlər bəhərimi.
Salam, xoş gəldin,
Həyatımı mənə gətirdin,
Əli dolu gələn qonağım mənim!
Baxdım, səhərlər nə gözəlmiş,
Buludlar yolum-yolum.
Baxdım, gecələr nə gözəlmiş,
Ulduzlarla qol-boyun.
Oyatdın qış boyu yatmış ruhumu,
Gətirdin baharımı.
Meh əsib sığalladı
Xumar-xumar hallarımda.
Quşlar gəldi,
Yuva qurdu qollarımda.
Sənin sayəndə eşitdim nəğmələrini,
Bilsən nə qədər sevindirdin məni!
Salam, xoş gəldin,
Günəşim mənim,
Getmə daha!
Mən çiçəkləyən ağacam,
Vermə məni odunluğa,
Atma məni tənhalığa!
Getmə daha,
Getmə daha!

Esmira RƏHİMLİ.Yeni şeir

Sən gəldin

Sən gəldin,
Artıq səmalardan
Güllü budaqlara qonmağa başladım.
Sən gəldin,
Həyatımı alt-üst eylədin,
Hamar yuxularım əyişdi.
Sən gəldin,
Sənin zövqünlə ətirlənirəm,
Çiçəkli qoxularım dəyişdi.
Sən gəldin,
Mənim sevdiklərim qaldı bir yana,
Sənin sevdiklərinə
Baxmağa başladım.
Sən gəldin,
Səndən ayrılmamaqçün
Ölümdən qorxmağa başladım,
Qorxmağa başladım…

Esmira RƏHİMLİ.Yeni şeir

* * *

Qəlbin kitab kimidir,
Yazılar dolu.
Gözlərinin pəncərəsindən
Oxuyuram onu.

Qəlbin səma kimidir!
Sən heç gün çıxanda
Səmanı gördünmü?
Fırtınalardan xəbəsiz,
Buludsuz, təmiz…
Doğrunu gördünmü, doğrunu!
Nə qədər ümüdsüz, aciz…
Amma oğru hər zaman haqlı,
Hər şey ona caiz!
Gözləri qəmsiz, kədərsiz…

Sən heç dənizin səsini
Eşitmisənmi?
Danışmır, heç nə demir,
Onu anlayırsan…
Danışma, heç nə demə,
Səni anlayıram!

Qəlbin zirvə kimidir,
Ucalığına qısqanacaqlar səni.
Nəfsin qapı kimidir,
Böyüklüyünə qısqanacaqlar səni.
Səninçün qadınlar bacı, kişilərlər qardaş,
Səni sənin təmizliyinə qısqanacaqlar.
Qısqanclar qaranlıq quyu kimidir,
Səni sənin işığına qısqanacaqlar.
Zalım, təkəbbürlü, qəddar adamlar
Səni sənin mərhəmətinə qısqanacaqlar!

Qorxma!
Qorxdunsa bu zarafatdır…
Əgər inandınsa,
Qəlbləri oxumaq
Çox asanddır…

Bu gün Üzeyir Hacıbəyovun doğum günüdür

Üzeyir bəy Əbdülhüseyn oğlu Hacıbəyov (18 sentyabr 1885, Şuşa (Ağcabədi k.) – 23 noyabr 1948, Bakı) — dünya şöhrətli bəstəkar, görkəmli musiqişünas alim, publisist, dramaturq, pedaqoq və ictimai xadim, müasir Azərbaycan peşəkar musiqi sənətinin və milli operasının banisi, Azərbaycanın əməkdar incəsənət xadimi (1935), SSRİ xalq artisti (1938), Stalin Mükafatı laureatı (1941), “Lenin Ordeni” və “Qırmızı Əmək Bayrağı” ordeni laureatı, Azərbaycan Elmlər Akademiyasının akademiki (1945), professor (1940), Azərbaycan Bəstəkarlar İttifaqının sədri (1938-1948), Azərbaycan Dövlət Konservatoriyasının rektoru (1928-1929, 1939-1948), Azərbaycan EA İncəsənət İnstitutunun direktoru (1945-1948),

Həyatı

Vyanada Üzeyir Hacıbəyovun abidəsi (Müəllif: Ömər Eldarov)

Üzeyir Hacıbəyov kənd mirzəsi ailəsində doğulub, ailədə üç qardaş, iki bacı olublar. Bircə Üzeyirdən başqa uşaqların hamısı Şuşada doğulub. Evin dördüncü uşağı olan Üzeyirin Şuşada yox, Ağcabədidə anadan olmasının da öz tarixçəsi var. Üzeyir bəyin atası Əbdülhüseyn Xurşidbanu Natəvanın şəxsi mirzəsi olmaqla yanaşı, həm də xan qızının Ağcabədidə olan təsərrüfatına rəhbərlik edirdi. Ona görə də ilin çox hissəsini orda keçirirdi. Şirin xanım da Üzeyirə hamilə olarkən Ağcabədiyə gedib yoldaşına baş çəkmək, sonra yenidən Şuşaya qayıtmaq qərarına gəlir. Bacılarına baş cəkmək üçün yolunu əvvəlcə Ağdamdan salır. Ancaq bacıları onu tez buraxmaq istəmir. Şirin xanımı 8 bacının hərəsi bir az öz evində qonaq saxlayır. Ağcabədiyə gedəndə isə artıq gec olur, Şuşaya qayıda bilmir. Ona görə də gələcəyin dahisi olacaq bu oğlanı elə Ağcabədidə dünyaya gətirir. 1 aydan sonra isə dəvənin üstündə kəcavə düzəldib, Şirin xanımı Üzeyirlə birgə Şuşaya gətirirlər. Valideynləri Ağcabədidən Şuşaya köçdükdən sonra ilk təhsilini buradakı iki sinifli rus-türk məktəbində almışdır. Şuşanın zəngin musiqi-ifaçılıq ənənələri Hacıbəyovun musiqi tərbiyəsinə müstəsna təsir göstərmişdir. Onun ilk müəllimi Azərbaycan musiqisinin gözəl bilicisi, dayısı Ağalar bəy Əliverdibəyov olmuşdur.
Bəstəkar Müslüm Maqomayevin bacanağı idi.
Bəstəkar Niyazinin əmisi idi.
Bəstəkar Nazim Əliverdibəyovun, skripkaçı Rasim Əliverdibəyovun, dirijor Kazım Əliverdibəyovun, pianoçu Nüşabə Əliverdibəyovanın xalası oğludur.
Bəstəkar Əfrasiyab Bədəlbəylinin atasının xalası oğlu idi.

Karyera və yaradıcılığı

O, 1899-1904-cü illərdə Qori Müəllimlər Seminariyasında təhsil almışdır. Onun dünyagörüşünün formalaşmasında seminariya böyük rol oynamışdır. Hacıbəyov seminariya illərində qabaqcıl dünya mədəniyyəti ilə yaxından tanış olmuşdur. O, burada Avropa musiqi klassiklərinin əsərlərini mənimsəmiş, skripka və baritonda çalmağı öyrənmiş, xalq mahnı nümunələrini nota köçürmüşdür. Seminariyanı bitirdikdən sonra Hacıbəyov 1904-cü ildə Cəbrayıl qəzasının Hadrut kəndinə müəllim təyin edilmişdir.
Hacıbəyov Rusiyada 1905-1907-ci illər inqilabı ərəfəsində Bakıya gəlmiş, Bibiheybətdə, sonralar isə “Səadət” məktəbində dərs demiş, 1907-ci ildə Bakıda Azərbaycan türkcəsində “Hesab Məsələləri” və “Mətbuatda İstifadə olunan Siyasi, Hüquqi, İqtisadi və Əsgəri Sözlərin Türki-Rusi və Rusi-Türki Lüğəti”ni nəşr etdirmişdir.[2]
Hacıbəyov bədii yaradıcılığa publisistika ilə başlamışdır. O, “Kaspi”, “Həyat”, “İrşad”, “Tərəqqi”, “Həqiqət”, “İqbal”, “Yeni İqbal” qəzetlərində və “Molla Nəsrəddin” jurnalında “Ordan-burdan”, “O yan-bu yan” və s. başlıqlar altında “Ü”, “Filankəs”, “Behmankəs” və s. gizli imzalarla dövrün mühüm ictimai-siyasi, maarifçilik məsələlərinə dair çoxlu məqalə, felyeton və satirik miniatürlər dərc etdirmişdir.
Hacıbəyovun 1908-ci il yanvarın 12-də (yeni üsulla 25-də) Bakıda Hacı Zeynalabdin Tağıyevin teatrında göstərilən “Leyli və Məcnun” operası ilə təkcə Azərbaycanda deyil, bütün müsəlman Şərqində opera sənətinin əsası qoyulmuşdur. Hacıbəyov operanın librettosunu Füzulinin eyni adlı poeması əsasında yazmışdır.
Hacıbəyov 1909-1915-ci illərdə bir-birinin ardınca “Şeyx Sənan” (1909), “Rüstəm və Söhrab” (1910), “Şah Abbas və Xurşud banu” (1912), “Əsli və Kərəm” (1912), “Harun və Leyla” (1915) muğam operaların librettosunu xalq dastanları və rəvayətlər, Firdovsinin “Şahnamə” əsərinin motivləri əsasında yazmışdır. O, “Leyli və Məcnun”dakı üslub xüsusiyyətlərini və estetik sənət prinsiplərini sonrakı operalarında da davam etdirmişdir.
Xalq dastanı əsasında bəstələdiyi “Əsli və Kərəm” operasında Hacıbəyov muğamatla bərabər aşıq musiqisindən də istifadə etmişdir.
O, Azərbaycanda musiqili komediya janrının yaradıcısıdır (komediyalarının mətnini də özü yazmışdır). Onun “Ər və arvad” (1909, ilk tamaşası: 1910), “O olmasın, bu olsun” (1910, ilk tamaşası: 1911), “Arşın mal alan” (1913) musiqili komediyalarında inqilabdan əvvəlki Azərbaycan məişəti, xalq adət və ənənələri əksini tapmışdır. Hacıbəyov 1911-ci ildə musiqi təhsilini artırmaq üçün Moskvaya getmiş, həmin il burada filarmonik cəmiyyətin musiqi kurslarında, 1913-cü ildə isə Peterburq konservatoriyasında oxumuşdur. Peterburq dövrü Hacıbəyovun yaradıcılığında mühüm rol oynamış, o, “Arşın mal alan” musiqili komediyasını məhz burada yaratmışdır.
Hacıbəyov 1921-ci ildə Bakıda Azərbaycanlı tələbələr üçün ilk musiqi məktəbini – Azərbaycan Dövlət Türk Musiqi Məktəbini (sonralar texnikum) təşkil etmişdir.
1926-cı ildən Azərbaycan Dövlət Konservatoriyasında fəaliyyət göstərən Hacıbəyov burada nəzəriyyə, harmoniya, Azərbaycan musiqisinin əsasları fənlərindən dərs demiş, konservatoriya yanında ilk çoxsəsli Azərbaycan xor kollektivi yaratmışdır.
O, 1927-ci ildə Müslüm Maqomayevlə birgə ilk “Azərbaycan türk el nəğmələri” məcmuəsini nəşr etdirmişdir. Hacıbəyov 1931-ci ildə Azərbaycan Radio Komitəsi yanında ilk notlu xalq çalğı alətləri orkestri təşkil etmişdir.
1937-ci il aprelin 30-da Azərbaycan Dövlət Akademik Opera və Balet Teatrında ilk dəfə tamaşaya qoyulan “Koroğlu” operası (librettosu H.İsmayılov və Məmməd Səid Ordubadinindir) Hacıbəyov yaradıcılığının zirvəsini təşkil edir. Azərbacan opera sənətinin incilərindən sayılan bu operada Üzeyir bəy ilk dəfə olaraq klassik opera formasına riayət edərək bitkin ariyalar, kütləvi xor səhnələri, müxtəlif ansambllar, balet nömrələri, reçitativlər yaratmışdır.
O, “Koroğlu” operasında simfonik orkestrin tərkibinə Azərbaycan xalq musiqi alətlərini daxil edərək orkestrin rəngarəng səslənməsinə nail olmuşdur.
Üzeyir bəy Azərbaycan musiqisində köklü dönüş yaratmış dahi bəstəkardır. O, 19-cu əsrin əvvəllərinədək şifahi xalq musiqi sənəti şəklində mövcud olan Azərbaycan milli musiqisini Qərbi Avropa bəstəkarlıq məktəblərinin nailiyyətləri, forma və janrları ilə zənginləşdirmiş, Azərbaycan və ümumiyyətlə Şərq musiqisinin gələcək inkişaf perspektivlərini, estetik prinsiplərini müəyyənləşdirmişdir.
Hacıbəyov həm də böyük musiqişunas alim idi. O, müasir Azərbaycan elmi musiqişunaslığının əsasını qoymuş, musiqiyə dair çoxlu məqalələr yazmış, tədqiqatlar aparmışdır.

Üzeyir Hacıbəyovun qəbirüstü abidəsi

Hacıbəyovun “Arşın mal alan” musiqili komediyası ingilis, alman, çin, ərəb, fars, polyak, ukrayna, belorus, gürcü və s. dillərə tərcümə edilmişdir.
Üzeyir bəy Hacıbəyovun anadan olmasının 100 illik yubileyi dövründə böyük təntənə ilə keçirilmişdir.UNESKO-nun görkəmli şəxsiyyətlərin ildönümü və 1985-ci ilin mühüm hadisələri təqviminə əsasən Hacıbəyovun yubileyi beynəlxalq miqyasda da qeyd edilmişdir.
2010-cu ildə Azərbaycanda və dünyada Üzeyir bəy Hacıbəyovun anadan olmasının 125 illik yubileyi təntənə ilə qeyd edildi. Bakıda 18-28 sentyabr ərəfəsində “Üzeyir Hacıbəyli – 125” Beynəlxalq Musiqi festivalı keçirildi.[3]
Musiqili komediyaları[redaktə]
1909 – “Ər və arvad”. 3 pərdədə. Librettosu Üzeyir Hacıbəyovundur. İlk tamaşa 1910-cu il mayın 24-də (iyunun 6-da) Bakıda, Nikitin qardaşlarının teatr-sirkində olmuşdur.
1910 – “O olmasın, bu olsun”. 4 pərdədə, əvvəlcə 3 pərdədə idi (hamam səhnəsi 1915-ci ildə yazılmışdır). Librettosu Üzeyir Hacıbəyovundur. İlk tamaşa 1911-ci il aprelin 25-də (mayın 8-də) Bakıda, Mayılov qardaşlarının teatrında olmuşdur.
1913 – “Arşın mal alan”. 4 pərdədə. Librettosu Üzeyir Hacıbəyovundur. İlk tamaşa 1913-cü il oktyabrın 25-də (noyabrın 7-də) Bakıda, Hacı Zeynalabdin Tağıyevin teatrında olmuşdur.
İnstrumental müşayiətli xor əsərləri[redaktə]
1919 – “Azərbaycan”. Xor və orkestr üçün. Sözləri Əhməd Cavadındır.
“Milli marş”. Xor və orkestr üçün. Sözləri Üzeyir Hacıbəyovundur.
1930 – “Himn”. Xor və simfonik orkestr üçün. Sözləri Üzeyir Hacıbəyovundur.
1934 – “Kantata”. M. Firdovsinin 1000 illiyinə həsr olunub. Xor və simfonik orkestr üçün.
“Qızıl əsgər marşı”. Solist, xor və fortepiano üçün. Sözləri Məmməd Səid Ordubadinindir.
1936 – “Azərbaycan xalq mahnılarının xor üçün işləmələri”. Xalq çalğı alətləri ansamblı və ya fortepianonun müşayiəti ilə xor üçün (“Ay bəri bax”, “Gedək gəzək bağçada”, “Aman nənə”, “Nə gözəldir”, “Lolo”, “Sən gözəl”, “Ləlli”).
“Süvari marşı”. Xor və fortepiano üçün.
“Piyadalar marşı”. Xor və fortepiano üçün.
1938 – “Kantata”. Solist, xor, simfonok orkestr və rəqs qrupu üçün. Sözləri Süleyman Rüstəmindir.
“Ölməz sənətkar Mirzə Fətəli Axundovun anadan olmasının 125 illiyi münasibətilə”. Xor və fortepiano üçün. Sözləri H. Natiqindir.
1939 – “Kantata”. Solist, xor, simfonik orkestr və rəqs qrupu üçün.
1942 – “Vətən və cəbhə” kantatası. Solist, xor, simfonik orkestr və rəqs qrupu üçün. Sözləri Üzeyir Hacıbəyovundur.
“Ey Vətən”. Xor və fortepiano üçün. Sözləri Səməd Vurğunundur.
1945 – “Azərbaycan SSR Dövlət himni”. Xor və simfonik orkestr üçün. Sözləri Səməd Vurğun və Süleyman Rüstəmindir.
“Qələbə himni” (“Zəfər himni”). Xor və simfonik orkestr üçün. Sözləri Səməd Vurğunundur.
“Stalinə salam”. Xor və simfonik orkestr üçün. Sözləri Süleyman Rüstəmindir.
1947 – “Kantata”. Nizami Gəncəvinin 800 illiyinə həsr olunmuşdur. Xor və simfonik orkestr üçün. Sözləri Süleyman Rüstəmindir.

Orkestr əsərləri

1928—1933
“Kolxoz şöllərində”. Xalq çalğı alətləri orkestri üçün.
“Arazbarı”. Simfonik orkestr üçün.
“Təntənəli marş”. Azərbaycan Türk Teatrının 10 illiyinə həsr olunmuşdur. Simfonik orkestr üçün.
“Fantaziya №1”. Xalq çalğı alətləri orkestri üçün.
“Fantaziya №2”. Xalq çalğı alətləri orkestri üçün.
1941
“Cəngi”. Xalq çalğı alətləri orkestri üçün.
Kamera-instrumental əsərləri[redaktə]
1925—1945
“Aşıqsayağı”. Skripka, violonçel və fortepiano üçün.
“Uşaq albomu”. Fortepiano üçün.
“Sonatina”. Fortepiano üçün.
“Uşaq pyesləri”. Fortepiano üçün.
Xoreoqrafik miniatürlər[redaktə]
1919
Azərbaycan. “Qaytağı” (Dağıstan).

Romans-qəzəllər

1941
“Sənsiz”. Səs və fortepiano üçün. Sözləri Nizami Gəncəvinindir (Azərbaycan dilinə tərcüməsi Cəfər Xəndanındır).
1943
“Sevgili canan”. Səs və fortepiano üçün. Sözləri Nizami Gəncəvinindir (Azərbaycan dilinə tərcüməsi Mirvarid Dilbazinindir).

Mahnılar

1918
“Çırpınırdı Qara dəniz”. Səs və fortepiano üçün. Sözləri Əhməd Cavadındır.
1927
“Yetim quzu”. Səs və fortepiano üçün. Sözlərinin müəllifi məlum deyil.
“Bir quş düşdü havadan”. Səs və fortepiano üçün. Sözlərinin müəllifi məlum deyil.
1930
“Qaragöz”. Səs və xalq çalğı alətləri ansamblı üçün. Sözləri H. Natiqindir.
1932
“Komsomolçu qız”. Səs və fortepiano üçün. Sözləri Məmmədhüseyn Təhmasibindir.
1933—1934
“Süvari mahnısı”. Səs və fortepiano üçün. Sözləri H. Natiqindir.
“Pilotlar”. Səs və fortepiano üçün. Sözləri M. Seyidzadənindir.
“Bayram günü”. Səs və fortepiano üçün. Sözləri M. Seyidzadənindir.
1941
“Çağırış”. Səs və fortepiano üçün. Sözləri S. Əliyevanındır (İlk variantı “Mazut” adı ilə 30-cu illərdə yazılmışdır).
“Şəfqət bacısı”. Səs və fortepiano üçün. Sözləri Səməd Vurğunundur.
1942
“Vətən ordusu”. Səs və fortepiano üçün. Sözləri Səməd Vurğunundur.
“Yaxşı yol”. Səs və fortepiano üçün. Sözləri Süleyman Rüstəmindir.
“Ananın oğluna nəsihəti. Səs və fortepiano üçün. Sözləri aşıq M. Bayramovundur.
“Döyüşçülər marşı”. Səs və fortepiano üçün. Sözləri Səməd Vurğunundur.

Filmoqrafiya

Arşın mal alan (film, 1917)
Arşın mal alan (film, 1945)
Doğma xalqıma (film, 1954)
Bəxtiyar (film, 1955)
O olmasın, bu olsun (film, 1956)
Arşın mal alan (film, 1965)
Üzeyir Hacıbəyov (film, 1965)
Üzeyir Hacıbəyov (film, 1976)
Üzeyir ömrü (film, 1981)
Nəğməkar torpaq (film, 1981)
Nizami (film, 1982)
Salam, Zeynəb! (film, 1982)
Üzeyir Hacıbəyov (film, 1986)
Prima (film, 1992)
Əliyevin əli (film, 2000)
Hər şey olduğu kimi. Beşinci film. Rəşid Behbudov (film, 2000)
80 kilometr yerin altı ilə (film, 2002)
Bəxtiyar Vahabzadə (film, 2003)
Azərbaycan naminə! (film, 2004)
Məşədi İbad-94 (film, 2005)
Unudulmuş qəhrəman (film, 2005)
Böyük ömrün anları (film, 2006)
Bakı bağları. Mərdəkan (film, 2007)
Qəmbər Hüseynli (film, 2007)
Qızlar (film, 2007)
Maestro Niyazi (film, 2007)
Mənim atam Əliövsət Sadıqov (film, 2007)
Mətbuat fədaisi (film, 2007)
Cümhuriyyətə doğru üç addım (film, 2008)
Bir ovuc torpaq (film, 2009)

Bu gün Məhəmmədhüseyn Şəhriyarın anım günüdür

Seyid Məhəmmədhüseyn Behcət Təbrizi (Məhəmmədhüseyn Şəhriyar) (1906 – 18 sentyabr 1988) — daha çox Şəhriyar təxəllüsü ilə tanınan böyük Azərbaycan – İran şairi. Şeirlərini Azərbaycan və fars dillərində yazmışdır.

Məhəmmədhüseyn Şəhriyar 1906-cı ildə Təbriz şəhərinin Bağmeşə bölgəsində, o zamanın tanınmış hüquqşünaslarından Hacı Mirağa Xoşginabinin ailəsində dünyaya gəlmişdir. Məhkəmədə vəkillik etməklə ailəsini dolandıran atası şeiri və musiqini çox sevən bir ziyalı idi. Anası Kövkəb xanım da şifahi xalq yaradıcılığından, klassik irsimizdən, xüsusən, Seyid Əzim Şirvaninin qəzəllərindən bəzi nümunələri tez-tez oğlu Şəhriyar üçün oxuyardı. Şəhriyar Təbrizdə orta təhsil alıb, Tehran Universitetinin tibb fakültəsini bitirsə də 19-20-ci illərin ortalarından etibarən artıq istedadlı bir şair kimi tanınmağa başlamışdı. Məhəbbət lirikasının böyük korifeyləri Hafiz və Füzulinin qəzəlləri ilə müqayisəyə qadir olan sevgi şeirləri, dünyanın, həyatın mahiyyəti barədə fəlsəfi düşüncələri əks etdirən hikmətli qəsidələr, real həyat müşahidələrinin məhsulu kimi yaranan lirik poemalar müəllifi olan sənətkarı Azərbaycan şeirinin ən yüksək zirvələri sırasına ucaldan, ilk növbədə onun vətənpərvərlik duyğuları aşılayan, milli həmrəylik ideyasını təbliğ edən əsərləri olmuşdur. Şəhriyar klassik şeirin bütün şəkillərində yazmış, ədəbiyyatı yüksək məzmunlu qəzəl, qəsidə, məsnəvi, qitə və rübailərlə zənginləşdirmişdir. Hansı üslubda yazmasından asılı olmayaraq onun bir mövzusu var idi – Vətəninin mənəvi bütövlüyünü görmək, can qardaşlarının xoş sədasını eşitmək. Həyatının böyük bir hissəsini İranın müxtəlif şəhərlərində, Azərbaycandan uzaqlarda yaşamağa məcbur olan Şəhriyar özünün qəriblik qismətini vətənin taleyilə müqayisə edir, bu paralellikdə rəmzi bir məna görürdü:

Səndən ayrı düşsəm də mən, eşqin ilə yaşayıram,
Yaralanmış qəlbim kimi, qəlbi viran Azərbaycan…
Vətən eşqi məktəbində can verməyi öyrənmişik,
Ustadımız deyib heçdir vətənsiz can, Azərbaycan!
Şəhriyarın ürəyi də səninki tək yaralıdır,
Azadlıqdır mənə məlhəm, sənə dərman Azərbaycan!

Şəhriyar Təbrizdə orta təhsilini bitirdikdən sonra Tehrana gedərək, əvvəlcə 1921-ci ildə Tehran Dar-ül-fünununda, sonra isə Tibb fakültəsində ali təhsil almağa başlamışdır. Lakin fakültənin sonuncu kursunda təhsilini yarımçıq qoyub dövlət qulluğuna girməyə məcbur olmuşdur.

Şəhriyarın ilk şeir kitabı 1931-ci ildə Tehranda üç böyük şair və alimin – Məliküşşüəra Baharın, Səid Nəfisinin və Pəjman Bəxtiyarinin müqəddimələri ilə nəşr olunmuşdur.

“Heydərbabaya salam” pоeması

M.Şəhriyarı XX əsr Azərbaycan poeziyasının nəhəngləri sırasına ucaldan ilk növbədə onun ölməz “Heydərbabaya salam” poeması olmuşdur. Əsər əslində şairin uşaqlıq yaddaşında yaşayan ucqar bir kəndin xiffəti ilə yazılsa da, qüdrətinin böyüklüyünə görə bütöv Vətən haqqında dastan kimi oxunur. Milli ədəbiyyatın və mədəniyyətin qorunması və inkişafı uğrunda fədakarlıqla çalışan vətənpərvərlərin səyi ilə “Heydərbabaya salam” əsəri 1954-cü ilin mart ayında Təbrizdə nəşr olunmuşdur. Həmin nəşrə müqəddimə yazmış alimlər – Mehdi Rövşənzəmir və Əbdüləli Karəng onu yüksək qiymətləndirmiş, bu poemanın dünya ədəbiyyatının bir sıra nadir əsərləri ilə eyni səviyyədə dayandığını göstərmişlər.

Təbrizin Şairlər məqbərəsi

Şəhriyar “Heydərbabaya salam” əsəri ilə Azərbaycan türkünün milli həyatını bütün cəhətləri ilə göstərməyə müvəffəq оla bilmişdir. Bəzilərinin dediyi kimi, bu əsər qısa bir zaman fasiləsində yaranmayıb. Bu əsər illərdən bəri Vətəndən ayrı düşmüş, Vətən həsrəti, Vətənə qоvuşmaq arzusu ilə yaşayan, Vətən üçün qəlbi yanan Şəhriyarın ürəyində dönə-dönə təkrarlanmış və yalnız anasının Tehrana gəlişindən sоnra qələmə alınmışdır.
Sadə bir fоrmada yazılan pоema hələ əlyazma şəklində yayılaraq şöhrət tapmış və dövrün ziyalılarının diqqətini özünə cəlb etmişdir. Pоema iki hissədən ibarətdir. Şəhriyar pоemanın birinci hissəsini Tehranda, ikinci hissəsini isə Təbrizdə yazmışdır.
Əsərin birinci hissəsi 1952-ci ildə tamamlanmışdır. Şəhriyarın həyatından göründüyü kimi 1952-ci ildə anasının ölümündən sоnra о, Tehranı tərk edərək Təbrizə yоla düşür. Düzdür, mənbələrdə Şəhriyarın İranın digər şəhərlərinə, xüsusilə Şiraza getmək fikrində оlduğunu qeyd edirlər. Lakin, ata-baba yurdunun şirin xatirələri ilə yaşayan, “Heydərbabaya salam” kimi bir pоema yazan, daim təəssübkeşlik mövqeyindən çıxış edən Şəhriyar məhz Təbrizə üz tuta bilərdi. M.Rövşənzəmir bu haqda yazırdı: “Heydərbaba dağı bir gün yerlə-yeksan оla bilər, yer üzərindən silinə bilər. Ancaq nə qədər ki, Azərbaycan xalqının həssas qəlbi döyünür, Şəhriyarın bu şeri nəsildən-nəsilə ötürüləcək və yaddaşda qalacaqdır”.
1954-cü ildə “Heydərbabaya salam” əsərinin Təbrizdə nəşr оlunmuş ilk çapına ikinci müqəddimə yazan Əbdüləli Karəng оlmuşdur. Əbdüləli Şəhriyarın ən yaxın dоstlarından biri və Azərbaycanın əski abidələrinin tədqiqatçısı, bir çоx kitabların müəllifidir. Ə.Karəng pоemaya yazdığı müqəddimədə həm Şəhriyar dühasının böyüklüyündən, həm də pоemanın xüsusi məziyyətlərindən söhbət açır.
Kitabda maraq dоğuran cəhətlərdən biri də “Heydərbabaya salam” pоemasında işlədilmiş şəxs və yer adı göstəricilərinin izahatı ilə əlaqədardır. Həmin izahlar say etibarilə 74 izahat şəklində qruplaşdırılmışdır və demək оlar ki, pоemanın birinci hissəsində bütün adlar izah оlunaraq оxucunun pоema bоyu heç bir çətinlik çəkmədən göstərilən şəxs və yer haqqında tam məlumatlanmasına imkan yaradır. Bu izahatlar Şəhriyarın dili ilə verilir. Lakin kitabda həmin izahlar Mirzə Tahir Xоşnevisin xətti ilə yazılmışdır. Pоemadakı şəxs və məkan adlarının izahını ustad Şəhriyar demiş, Mirzə Tahir isə qələmə almışdır.
Məhəmmədhüseyn Şəhriyarın vəfat etdiyi gün, yəni 18 sentyabr hər il İranda “milli şeir günü” kimi qeyd edilir.
Vəsiyyətinə görə Təbrizin Şairlər məqbərəsində dəfn olunmuşdur.

Əsərləri

Heydərbabaya salam. Təbriz: 1954.
Seçilmiş əsərləri. Bakı: 1966.
Bütün əsərləri (4 cilddə). Tehran: 1971.
Aman ayrılıq. Bakı: 1981.
Divani-Türki. Təbriz: 1992.
Yalan Dünya. Bakı: 1993.
Heydər babaya salam. Bakı: Azərnəşr, 1998, 80 səh. (Tərtibçi: Pənah Xəlilov)

Kənan AYDINOĞLU.Şeir

QADIN AĞLAMAQÇÜN YARANMAYIBDI

(Sevimli tələbə yoldaşım Səbinə Yusifovaya)

Soykökə bağlılıq, yurda bağlılıq,-
Qəhrəman bir yurdun canında olmuş.
At çapan Koroğlu dəlilərinin,
Sapandı, qılıncı yanında olmuş.

Əsrlər boyunca ər meydanında,
Fərhad tək qayanı bir ana yarmış.
Yaxşı ki, bir xalqa xidmət göstərən,
Cəsur bir diyarda qadınlar varmış.

Ömrün sınağından üzü ağ çıxmış,
Min igid gözündə darda da belə.
Yaşınıb, utanıb, çəkinməmişdi,
Boranda, şaxtada, qarda da belə.

Şairlər bir yurddan geri qayıtmaz,
Qadının hüsnündən ilham almamış.
Nigar da, Həcər də qəhrəmanlıqda,
Koroğlu, Babəkdən geri qalmamış.

Qəlbi ovsunlayan siyah telləri,
Kim sənə dedi ki, daranmayıbdı?!
Üzündə sevinci görəndə bildim,
Qadın ağlamaqçün yaranmayıbdı.

Kənan AYDINOĞLU.Yeni şeirlər

ATATÜRK RUHUNA SALAMLAR OLSUN!

“Azərbaycanın sevinci sevincimiz, kədəri kədərimizdir.Azərbaycan sevinirsə, biz də sevinirik.Azərbaycan üzülürsə, biz də üzülürük”.

Mustafa Kamal Atatürk.

Ulu öndərimdi babam ATATÜRK,
Ruhuna hər zaman rəhmətim olsun!
Türküstan elində, ulu diyarda,-
Adını anmağım hörmətim olsun!

Ruhuyla gecələr dərdləşməyim də,
Mənim üçün ən böyük söhbətim olsun!
Türküstan şerinin yayılmağında,
Şairəm, mənim də zəhmətim olsun!

Cümhur Başkanımız Atatürk sözü,
Şeir dünyasında külfətim olsun.
Qardaş Türkiyənin hər bölgəsiylə,
Bu gözəl dünyada ülfətim olsun!

“Türküstan və Türklər bölünməz”-deyən,
Şeir dünyasında ümmətim olsun!
Qəbrini ziyarət etmək hər zaman,
Dünyada ən böyük niyyətim olsun!

Kənan AYDINOĞLU.
“Hüseyn Arif” Ədəbi Birliyinin üzvü.
3 iyul 2013.Bakı şəhəri.

Kənan AYDINOĞLU.Şeirlər

XƏTRİNƏ DƏYMƏLİ DEYİLDİM AXI…

(Sevimli tələbə yoldaşım Müzəffərova Gülnara)

Günah işlədib qadın qəlbinə dəydim. Həmin gün özümü
günahkar hiss etdim. Bu misralar həmin münasibətlə yazılıb.
Müəllif.
Bir Allah hökmüylə illər uzunu,
bəlkə yaxşılığı görməmisən sən?!.
Xətrinə dəyməli
deyildim axı,
necə ki xətrimə dəyməmisən sən.

SƏNİ ALQIŞLAYACAM

(Sevimli tələbə yoldaşım Müzəffərova Gülnara)

Şeir yazsan, inan ki, səni alqışlayacam.
Sənə hədiyyə kimi, kitab bağışlayacam.
Qayğılara bürünüb, güləssən əvvəlki tək.
Sənin dodaqlarında açacaq yeni çiçək.
Ömrünün hər anında qayğıya bürünəssən,
Səmimi gülüşünlə sən gözəl görünəssən.
Yenə də kövrək qəlbin axşamacan coşacaq,
Şair qardaşın sənə yeni şeir qoşacaq.
Daha tökülməyəcək gözündən həsrət yaşı,
Atacaqsan çiynindən asılan yükü, daşı.

Vaqif SƏMƏDOĞLU.Həyatı və Yaradıcılığı

Vəkilov Vaqif Səməd oğlu (Vaqif Səmədoğlu) — şair, dramaturq, publisist, 1970-ci ildən Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Əməkdar incəsənət xadimi (1989), Azərbaycanın Xalq şairi (1999), Azərbaycan Respublikası Milli Məclisinin deputatı (2000, 2005).
Vaqif Səmədoğlu 1939-cu il iyunun 5-də Bakı şəhərində, məşhur Azərbaycan şairi Səməd Vurğunun ailəsində anadan olmuşdur. Bülbül adına musiqi məktəbində, Üzeyir Hacıbəyov adına Azərbaycan Dövlət Konservatoriyasında təhsil almışdır. Azərbaycan Sovet Ensiklopediyası Baş redaksiyasında incəsənət redaksiyasının müdiri (1968-1971), “Oğuz eli” qəzetinin baş redaktoru (1992-1994) vəzifələrində çalışmışdır. “Humay” mükafatı laureatıdır (1998).
Azərbaycanın xalq şairi Səməd Vurğunun oğludur.
Əməkdar mədəniyyət işçisi Xavər Vəkilovanın oğludur.
Azərbaycanın xalq yazıçısı Yusif Səmədoğlunun qardaşıdır.
Əməkdar mədəniyyət işçisi Aybəniz Vəkilovanın qardaşıdır.
Görkəmli ictimai-siyasi xadim, tarixçi alim, yazıçı, pedaqoq, Mehdixan Vəkilovun qardaşı oğludur.

Kitabları

Yoldan teleqram. 1968
Mən burdayam, ilahi. 1996
Uzaq yaşıl ada. 1996

Filmoqrafiya

1001-ci qastrol (film, 1974)(tammetrajlı bədii film)
Ağır şkaf (film, 1971)
Ayrılıq bir dənizmiş… (veriliş, 2002)
Beşmərtəbəli evin altıncı mərtəbəsi (film, 1996)
Bəxt üzüyü (film, 1991)
Bircəciyim (film, 1986)
Cin mikrorayonda (film, 1985)
Çıxılmaz vəziyyət (film, 1983)
Evləri göydələn yar (film, 2010)
Evləri köndələn yar (film, 1982)
Gün keçdi (film, 1971)
Xəzinə (film, 1970)
Karvan (film, 1995)
Qətl günü (film, 1990)
Nəğməkar torpaq (film, 1981)
Toya dəvətnamə (film, 1973)
Vurğun ocağı (film, 2003)
Yaşıl eynəkli adam (film, 1987)
Yaşıl eynəkli adam-2 (film, 1999)
Yaşıl eynəkli adam-3 (film, 2002)
Yumurta (film, 2003)

* * *

Son gecədir bu gün yenə,
Sabah yenə son səhər.
Son yel dolur son yelkənə,
Qayıq üzür birtəhər…

Axırıncı ağacdır bu,
Əsir sonuncu külək.
Bağlayıb sonuncu yolu
Yenə sonuncu fələk…

İndi son küçə üstünə
Yağacaq son addımlar.
Yenə dönəcəklər tinə
Sapsarı son adamlar…

Doğulur sonuncu insan,
Sonuncu insan ölür.
Yenə son dəfə ağlayan
Son dəfə gülən olur…

1963

* * *

Doğuldum 1939-da,
1937-də tutuldum.
48-də nənəm öldü,
ömrümdə ilk dəfə
ölüyə ağladım.
Balıqlar saxladım
akvariumda.
Açıq qaldı pəncərəm
bir qış gecəsi.
Dondu balıqlar…
İndi 1965-in
yanvar gecəsidir.
Deyəsən yaşamaq istəyirəm.

1965

Yusif SƏMƏDOĞLU.Həyatı və Yaradıcılığı

Yusif Səmədoğlu (tam adı: Vəkilov Yusif Səməd oğlu) — nasir, 1958-ci ildən Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Azərbaycan komsomolu mükafatı laureatı (1970), Azərbaycanın Əməkdar İcnəsənət xadimi (1980), Azərbaycan Respublikası Ali Sovetinin deputatı (1990)

Həyatı

Yusif Səmədoğlu 1935-ci il dekabrın 25-də Bakı şəhərində anadan olmuşdur. Moskvada Yazıçılar İttifaqı nəzdində olan M.Qorki adına Ədəbiyyat institutuna daxil olmuşdur (1953). Həmin İnstitutun IV kursundan ADU-nun filologiya fakültəsinin beşinci kursuna dəyişilmişdir (1957-1958). “Azərbaycan ” jurnalı redaksiyasında ədəbi işçi, nəsr şöbəsinin müdiri (1960-1965), C.Cabbarlı adına “Azərbaycanfilm” kinostudiyasında kinostudiyanın ssenari redaksiya heyətinin üzvü (1965-1969), baş redaktoru, “Azərbaycanfilm” kinostudiyasının direktor müavini (1969-1976), “Ulduz jurnalının baş redaktoru (1976-1987), “Azərbaycan” jurnalının baş redaktoru (1987-ci ildən) vəzifələrində işləmişdir. Azərbaycan Yazıçılar Birliyi katibliyi heyətinə (nəsr üzrə katib) seçilmişdir (1991).
“220 saylı otaq” (1960), “Qalaktika” (1973), “Qətl günü” (1987) kitablarının müəllifi olmuşdur.1998-ci il avqustun 17-də vəfat etmişdir.

Filmoqrafiya[redaktə]
Axırıncı maqın sonu (film, 1974)
Azərbaycan SSR (film, 1971)
Azərbaycan teatrının 100 illiyi (film, 1974)
Cəlil Məmmədquluzadə (film, 1966)
Çiçək yağışı (film, 1971)
Dostluq məşəli (film, 1965)
Səməd Vurğun (film, 1966)
Foto “Fantaziya” (film, 1970)
Göllərin tacı (film, 1966)
Qətl günü (film, 1990)
Monrealda Azərbaycan günü (film, 1967)
Polşada Azərbaycan günləri (film, 1970)
Səmt küləyi (film, 1973)
Yeddi oğul istərəm… (film, 1970)
Həmçinin bax[redaktə]
Azərbaycanın xalq şairi Səməd Vurğunun oğludur.
Əməkdar mədəniyyət işçisi Xavər Vəkilovanın oğludur.
Əməkdar mədəniyyət işçisi Aybəniz Vəkilovanın qardaşıdır.
Azərbaycanın xalq şairi Vaqif Səmədoğlunun qardaşıdır.
Görkəmli ictimai-siyasi xadim, tarixçi alim, yazıçı, pedaqoq, Mehdixan Vəkilovun qardaşı oğludur.

Səttar QARAĞACLI.Həyatı və Yaradıcılığı

Settar Qarağaclı(Xudiyev Settar Süleyman oğlu)1956-cı ilde Sabirabad rayonunun Qarağac kendinde anadan olub.1973 -cü ilde N. Tusi adına ADPU-nun filologiya fakültesini bitirmişdir. Hazırda doğulduğu kendde müellim işleyir.1986-cı ilde Azerbaycan Tehsil Nazirliyi terefinden” Baş müellim” adına layiq görülmüşdür.
1975-ci ilden respublika metbuatında elmi, bedii, publisistik yazılarla çıxış edir. Xalq şairi Fikret Qocanın(1986) teqdimatı ile “Ulduz”, Müzeffer Şükür Mechulun teqdimatı ile(1991) “Genclik”jurnallarında şeirleri çap olunub.Bununla yanaşı,şeirleri” Azerbaycan qadını”, “Qobustan”jurnallarında,” Yazıçı” neşriyyatının” Yeni sesler”poeziya almanaxında(1986)derc olunub.1209-cu ilde”Haqqın sirdaşıyam”adlı şeirler kitabının(“Nurlan”-2009)müellifidir.
Sabirabadda fealiyyet gösteren”Suqovşan” edebi birliyinin feal üzvlerindendir. Son illerde Yazıçılar Birliyinin xetti ile neşr olunmuş”Aran” Edebi Toplusunda,”Sözün sehri”. “Her sözü az demek daha xoş olar”, ” Sabirabadın söz ser veti”,”Söz dünyası”kitab-almanaxlarında çoxlu sayda şeirleri çap olunmuşdur.
Ailelidir.3 övladı vardır.

DAĞ ÇAYI
Meylimi çekirsen bu gözelliye,
Bürünüb qumaşa,lele dağ çayı.
Senin qonağınam birce günlüye,
Donmuşam heyretden hele,dağ çayı!

Yatıb yalmanına dağın qayası,
Burda her çiçeyin rengi, boyası.
Qoy baxım üreyim, gözüm doyası
Sağında,solunda güle, dağ çayı!

Güneşi gizletdin dağlar başında,
Ne sirler gezirem bu telaşında?
Arınıb,daranıb çaylaq daşında
Hara yollanırsan bele dağ çay?

Settarı qınağa çeker bu hesret,
Gözünden yayıoaz bu heya, ismet.
Gedergi qonaqdır, bir de ya qismet,
Senin görùşüne gele, dağ çayı.

SÖZ AĞRISI
Qol qoymaram her günaha,
İçimde var köz ağrısı.
Üreye güc gelir daha
Ürekdeki”döz” ağrısı.

Halallıqdır, haqdır andı,
Könlüm qeme aşiyandı.
Ezabını daşıyandı
Öz saldığım iz ağrısı.

Axar çayda süzüb geldim,
Dağı-daşı gezib geldim,
Ter gülleri üzüb geldim,
Sızlamadı diz ağrısı.

İl ötdükce yaş artacaq,
Evim-pirdi qelbim-ocaq.
Belke meni yaşadacaq
Canımdakı söz ağrısı.

Səttar QARAĞACLI.Yeni şeirlər

İNSANIN QEMİ OLMASA

Ağac kökünden quruyar
Torpağın nemi olmasa.
Qocalıq da gereksizmiş
Cavanlıq demi olmasa.

Bendesi çox, Tanrı tekdi,
İş-gücümüz el-etekdi.
Papağı güne vermekdi
Yaşamaq çemi olmasa.

Güc qoldan, dizden düşermi,
Saçlara tez den düşermi,
Dünya heç gözden düşermi
İnsanın qemi olmasa?

DÜNYANI
İnsanlar uydular tamaha niye?
Tutmadıq çiçeye, güle dünyanı.
Varlılar sığmayır ne yere, göye,
Saldılar ne yaman dile dünyanı.

Kime yeterince derddi,beladı,
Kimine sehradı, yaşıl taladı.
Tarixde çox şahlar meydan suladı,
Getire bilmedi ele dünyanı.

İnsanlar getmeyib yola, görmüşem,
Düzlerin yolunda çala görmüşem.
Yaltaqlar hürüyüb yala , görmüşem,
Men bele bilmezdim, bele dünyanı.

Tebiet incidi, qızıldı,leldi,
Ömrün şerafeti obadı, eldi.
Yamanlar elinde fitnedi, feldi,
Yaxşılar yaşadır hele dünyanı.

Men dedim ne abır,heya itmesin,
Gül-çiçek yerine qanqal bitmesin.
Allahım, sene de acıq getmesin,
Bendeler verdiler yele dünyanı.

Səttar QARAĞACLI.Yeni şeirlər

TORPAĞA DÖNESİYİK BİR GÜN

Ocaq yanıb küle dönür,
Ocaq tek sönesiyik bir gün,
Gahdan öleziyen çıraq,
Gah kibrit denesiyik bir gün.

Ayaq qoymadıq qırağa,
Vurulduq ana torpağa.
Dağ tek ucalsaq da qağa,
Dağldrdan enesiyik bir gün.

Dünyanın her reng boyası,
Tanışdır sevinci, yası.
Elimiz torpaq teması,
Torpağa dönesiyik bir gün.

TERİFİNİ
Düz vermedik bu dünyada
Çoxun,azın terifini.
Niye dilde dastan etdik
Biz dayazın terifini?

Öz semtine esir külek,
Elenmeye vardır elek.
Qışa perseng elemeyek
Güllü yazın terifini.

Settar, derde oldun heyan,
Öz sözünü eyle beyan.
Ecdadını tanımayan
Bilmez sazın terifini.

Bu gün Xalq şairi Hüseyn Arifin anım günüdür

10335726_630733263662185_1590584312_n

Hüseynzadə Hüseyn Camal oğlu (Huseyn Arif) – şair, 1949-cu ildən AYİ-nın üzvü, “Qızıl oraq” mükafatı, (1971), “Azərbaycan Dövlət Mükafatı” laureatı (1978), Azərbaycanın xalq şairi (1989).

Həyatı

Hüseyn Arif 1924-cü il iyunun 15-də Ağstafa rayonunun Yeni gün kəndində anadan olub.Bakı pedaqoji məktəbində (1937-1940), ADU-nun şərqşünaslıq fakültəsində (1946-1951) təhsil almışdır. Moskvada Maksim Qorki adına Ədəbiyyat İnstitutunun aspiranturasına daxil olmuşdur (1951-1952).Xarici ölkələrlə Dostluq və Mədəni Əlaqələr Azərbaycan cəmiyyətində şöbə müdiri (1957-1959),”Azərnəşr”in Bədii Ədəbiyyat Redaksiyasında böyük redaktor (1965-1967),”Gənclik” nəşriyyatında bədii ədəbiyyat redaksiyasının müdiri (1967-1968),Azərbaycan Aşıqlar Birliyinin sədri (1984-1992) vəzifələrində işləmişdir. 1991-ci ildə Azərbaycan Yazıçılar Birliyi Ağsaqqallar Şurasının üzvü seçilmişdir.
Hüseyn Arif 1992-ci il sentyabrın 14-də Bakıda vəfat etmiş, doğulduğu kənddə dəfn olunmuşdur.

Ədəbi fəaliyyəti

Ədəbi fəaliyyətə İkinci Dünya müharibəsi illərində başlamışdır. Onun ribrettosu əsasında 1957-ci ildə “Azad” tamaşası M.F.Axundov adına Opera və Balet teatrında, “Yolda” poması əsasında yazdığı eyniadlı pyesi 1974-cü ildə M.Qorki adına Gənc Tamaşaçılar Teatrında tamaşaya qoyulmuşdur.
1971-ci ildə “Dağ Kəndi” poemasına görə “Qızıl Oraq” mükafatina layiq görülmüşdür. Əsərləri keçmiş SSRİ və bir sıra xarici ölkə xalqlarının dillərinə tərcümə olunmuşdur. Mahnılarına musiqi bəstələnmişdir. 1976-cı ildə Yuqoslaviyada (Sarayevo) Beynəlxalq poeziya günlərinin, 1979-cu ildə Liviyada SSRİ gunlərinin iştirakçısı olmuşdur.

Əsərləri

1. Yeni həyat yollarında (şerlər). Bakı: Azərnəşr, 1950, 45 səh.
2. Mən sülhə səs verirəm. Bakı: Azərnəşr, 1951, 31 səh.
3. Rus dili müəlliməsi (şerlər). Bakı: Uşaqgəncnəşr, 1954, 52 səh.
4. Məhəbbət nəğmələri. Bakı: Azərnəşr, 1956, 22 səh.
5. Dostluq telləri (şerlər). Bakı: Uşaqgəncnəşr, 1960, 80 səh.
6. Yolda (poema). Bakı: Azərnəşr, 1962, 111 səh.
7. Ömür çeşməsi. Bakı: Azərnəşr, 1963, 112 səh.
8. Sibir töhfələri (şerlər). Bakı: Azərnəşr, 1964, 56 səh.
9. Torpaq eşqi. Bakı: Azərnəşr, 1964, 84 səh.
10. Yollar və xatirələr. Bakı: Azərnəşr, 1966, 334 səh.
11. Duru göl əfsanəsi. Bakı: Gənclik, 1969, 74 səh.
12. Seçilmiş əsərləri (şerlər və poemalar). Bakı: Azərnəşr, 1969, 230 səh.
13. Bahar gələndə. Bakı: Azərnəşr, 1969, 120 səh.
14. Sən mənimlə get. Bakı: Gənclik, 1970, 248 səh.
15. Söylə, yadındamı? Bakı: Gənclik, 1972, 205 səh.
16. Qocalan deyiləm. Bakı: Gənclik, 1978, 351 səh.
17. Seçilmiş əsərləri (iki cilddə). I c. Bakı: Azərnəşr, 1975, 300 səh.
18. Seçilmiş əsərləri (iki cilddə). II c. Bakı: Azərnəşr, 1975, 283 səh.
19. Ömür gözəlsə. Bakı: Gənclik, 1978, 351 səh.
20. Şamxor su-elektrik stansiyası (şerlər). Bakı: İşıq, 1979, 24 səh.
21. Ömür deyir (şerlər). Bakı: Gənclik, 1981, 138 səh.
22. Ayrı düşəli (şerlər). Bakı: Gənclik, 1983, 280 səh.
23. Dilqəm (şerlər və poemalar). Bakı: Yazıçı, 1984, 240 səh.
24. Seçilmiş əsərlər (2 cilddə). I c. Bakı: Yazıçı, 1985, 408 səh.
25. Seçilmiş əsərlər (2 cilddə). II c. Bakı: Yazıçı, 1985, 252 səh.

Məqalələri

1.”Aşıq Alını axtarıram”, “Elm və həyat” jurnalı, Bakı, 1968, №2, səh.12.
2.”Aşıq Alı”, “Azərbaycan” jurnalı, Bakı, 1969, №9, səh.199-203.

XALQSIZ XALQ ŞAİRLƏRİ

Bir həyat şairi var,
Bir də vaxt şairləri.
Eldən, gündən xəbərsiz
Saray, taxt şairləri.

Biri haqqa daş atar,
Biri kölgədə yatar,
Kim sevib, kim yaşadar
Bu bədbəxt şairləri.

Biri var, üzdəniraq
Haça dil, hazıryaraq.
Qapı, baca, künc, bucaq
Əl-ayaq şairləri.

Hüseyn Arif, nə xəbər
Nə qədərmiş nə xəbər
Başsız başa keçənlər
Xalqsız xalq şairləri.

 

BİZ AYRI DÜŞƏLİ

O günlər yuxuydu, yoxsa həqiqət,
Bəlkə bir düyünlü sirr idi, getdi.
O arzu, o ümid, o söz, o söhbət
Dodaqdan süzülən dürr idi, getdi.

Şırşırlar oyandı, çağladı dağlar,
Çiçəklər boylandı, bəzəndi bağlar.
Biz ayrı düşəli bir qərib bahar,
Yanımdan xəbərsiz yeridi, getdi.

Buludlar üfüqə çəkildi lay-lay,
Zəmilər biçildi, buğdalar tay-tay
Biz ayrı düşəli bir alovlu yay
Çölləri, düzləri bürüdü getdi.

Bulaqlar boynunda üşüdü yarpız,
Yarpaqlar, budaqdan endi aramsız.
Biz ayrı düşəli bir yorğun payız,
Sarı çuxasını sürüdü, getdi.

Axdı damcı-damcı buz salxımları,
Sellər yaraladı bürcü, hasarı.
Biz ayrı düşəli bir qışın qarı
Gözümün içində əridi, getdi.

Könlümdə dörd fəslin qəmi, nisgili,
Möhnətin sonu yox, qəmin sahili,
Yetmiş vida ili, ayrılıq ili,
Ömrün günlərinin biriydi, getdi.
Bir dağ kəli yaraladım zirvədə

Bir dağ kəli yaraladım zirvədə
Baş titrədi, ayaq əsdi, daş axdı.
Bir canlını candan saldı bir zədə
İki gözdən iki damla yaş axdı.

Düşünmədim, anadır, ya baladır,
Ovçu atar ov bərədən keçəndə
Ala tula qanlı daşı yaladı,
O sönürdü tikanlığın içində.

Qabaqlaşdıq sökülməmiş qızıl dan,
Mən silahlı, o silahsız bu yerdə.
Yarıyolda ayrı düşdü qatardan,
Mən günahlı, o günhasız bu yerdə.

Öz halına təkcə özü ağladı,
Kimi var ki, kim dayana yanında.
Dil uzadıb, nəm torpağı yaladı,
Sumu keçdi xəyalından son anda.

Dodaq yanır, yanaq yanır, üz yanır,
Buludumu, dumanımı əyləsin?
Boylandıqca baxış yanır, göz yanır,
Bu yanğıyla sellər, sular neyləsin?

Ağır-ağır dartıb bükdü dizini,
Muncuqladı kirpiklərdə donan tər.
İndən belə toz basacaq izini,
İndən belə nə yürüş var, nə səfər.

Birdən-birə elə çırpdı özünü,
Sağ buynuzu qopub qaldı qayada.
Ey Hüseyn, müxtəsər et sözünü,
Bu qan səni tutasıydı, tutdu da.

Gözəllərə

(zarafatyana)

Gözəllər, söyləyin bu necə işdi,
Qiyməti şöhrətə ada verdiniz?
Kədəri yaxının üstünə atıb,
Sevinci aparıb yada verdiniz?

Hər saxta gülüşə, hər yalan sözə,
Aldanıb düşdünüz dolaşıq işə.
Sonralar möhnətlə gəlib üz-üzə
Ömrü közə tutub, oda verdiniz.

Buza döndü qələm, bozardı kağız,
Arxamı qış kəsdi, qarşımı payız.
Yüzünüz bir şair yaratmadınız,
Biriniz yüz şair bada verdiniz…

Sən dərsə gəlməyəndə…

Düşür yadıma hərdən
Məktəb həyətində mən
Yoluna göz dikərdim,
Qəlbim sızlardı birdən
Sən dərsə gəlməyəndə…

Durub-durub anardım,
Gizli-gizli yanardım.
Neçə dostun içində
Özümü tək sanardım.
Sən dərsə gəlməyəndə…

Zəng səsi ucalardı,
Uşaqlar söz alardı.
Gözlərim boş masanda.
Fikrim səndə qalardı
Sən dərsə gəlməyəndə…

Dözməyib buna bəzən
Düşüb gah da həvəsdən
Nə danım həqiqəti,
Qaçardım mən də dərsdən
Sən dərsə gəlməyəndə…

A QIZLAR

Siz elə kimsəylə oturub, durun,
Könlünüz nə desə yetirsin sizə.
Bir əli daş-qaşla oynasın onun,
Bir əli gül-çiçək bitirsin sizə.
Xidmətmi gərəkdir?
Hər xidmət hazır,
Burda beçə balı, orda ət hazır
Mənzil istəsəniz, imarət hazır,
Günəşi ovcunda gətirsin sizə.

Hüseyn Arifin bir ərzi də var,
Çoxdankı, çoxları çox şey arzular.
Sevəndə katibi sevin, a qızlar,
Şairin nəyi var, nə versin sizə?!

MEŞƏBƏYİ

Kef üstündə kefimizi
Gəldi, sordu meşəbəyi.
– Buyur! – dedik, atdan enib,
Bardaş qurdu meşəbəyi

Qamçısını atdı sola,
Çantasını çəkdi dala.
Şirin-şirin, bala-bala
Bizlə vurdu meşəbəyi.

İsti kabab, təzə fətir
Doymaq olmur, yenə gətir.
Bığlarını arada bir
Eşib durdu meşəbəyi

Altımışı verib yelə
Düşməyibdir ruhdan hələ
Qarşıdakı bir gözələ
Göz də vurdu meşəbəyi.

Yatdı biri – keflənərək,
Birini də yıxdı külək.
Hüseynlə axıradək
Möhkəm durdu meşəbəyi
AY MİRZƏ DAYI

Aşıq Mirzə Bayramova

Mən beşikdə ikən telli sazınla
Laylamı sən çaldın, ay Mirzə dayı
Yenə dilləndirdin “Yanıq Kərəmi”
Canıma od saldın, ay Mirzə dayı.

Ağır toylar gördün, nişanlar gördün,
Mahaldan-mahala atını sürdün.
Gəlinlər gətirdin, qızlar köçürdün,
Çox nəmərlər aldın, ay Mirzə dayı.

Sənət meydanında imtahan olur,
Hüseynin əhvalı pərişan olur.
Səsin tutulanda könlüm qan olur,
Sən niyə qocaldın, ay Mirzə dayı?

İbrahim İLYASLI.Yeni şeirlər

KIMDI MƏNI SƏSLƏYƏN

Tanrım, görən mən kiməm,
Nəçiyəm bu dünyada?–
Bir payı quru torpaq,
Üç payı su dünyada!

Adım Peyğəmbər adı,
Özüm adi bir adam.
Bir də bu adilikdən
Bezib çıxan fəryadam.

Qənşərində durduğum,
Aynadakı mənəmmi?
Ruhum mənə dardımı,
Mən ruhuma binəmmi?

Əvvəl-axır deyilən
Bir ölçü-biçi varmı?
Varsa bəs ölçüsüzlük
Nədi, bilmək olarmı?

Bu cismi-can varlıqdı,
Yoxluq divanəsiyəm.
La İlahə İlləllah!
Kimdi məni səsləyən?!

HƏRDƏN BIR DƏLI CIN DEYIR…

Hərdən bir dəli cin deyir:
«Gəl bax şeytanın sözünə.
Şəklini soyun əynindən,
Çıx da dünyanın üzünə».

Kor olanlar görsünlər ki,
Sənin dostun, yadın yoxdur.
Bir səfil dərviş misalsan,
Yoxdur özgə adın, yoxdur.

Cibindən çıxart səsini,
Mətləblərin car olsunlar.
Qanmayanlar və qananlar,
Olubdular, var olsunlar.

Qəlbini kabab eyləyib,
Payla bu ac adamlara.
Yeyib, səyriyib görsünlər,
Kabab hara–adam hara?!

Hərdən bir dəli cin deyir:
«Baxma şeytanın sözünə.
Şəklini geyin əyninə,
Qayıt olmayan özünə».

İbrahim İLYASLI.Yeni şeirlər

QARDAŞIM

Salam-Əleykim – Mərhaba,
Qəsdimə duran qardaşım.
Türksən, boyuna qurbanam,
Boynumu vuran qardaşım.

Para belə şirindimi,
Quyun belə dərindimi?!
Soyuqdumu, sərindimi
Allahnan aran, qardaşım?

Biçdiyini kimlər əkib,
Bilərmisən, bilmə təki.
Ürəyimə dağlar çəkib,
Halımı soran qardaşım.

Yoxmu könlüyün təpəri?–
Ömür nədi, anrı-bəri.
Qəlbində qonşu çəpəri,
Dilində TURAN qardaşım.

Haqdandı bu zülmü-zinhar,
Yoxdandı bu qəsdi-qərar.
Nə mənim bir əlacım var,
Nə sənin çaran, qardaşım.
YURDDAŞLARA

Anrı üzü günə qarşı dağların,
Bəri üzü hələ çəndi, dumandı.
Zaman gələr, üstümüzə gün doğar,
Bu gümanlar ürəyimə damandı.

Qürbət deyir ürəyimin parası,
Qan ağlayır qaysaqlamış yarası.
Azadlığın hürriyyətdir çarası,
Hürr olayım, hürr olmalı zamandı.

Ömür ki, var – ölümlərə hədəfdi,
Can torpağa, ruh göylərə sədəfdi.
Döyüşlərdə şəhid düşmək şərəfdi,
Kölə olmaq, kül olmaqdan yamandı.

Qorunmayan elin haqqı olmayıb,
Haqq deməyən dilin haqqı olmayıb.
Yelin haqqı – selin haqqı olmayıb,
Qarı dünya, qanlı fələk hamandı.

Vətən dedik: – sus dedilər, lal olduq,
Gedən dedik: – «qal oğlu ki, qal» olduq.
Yetər, bunca qorxulara qul olduq,
Qardaşlarım, soydaşlarım, amandı!

İbrahim İLYASLI.Yeni şeirlər

ƏFƏNDIM

Düşmən də çəkməsin mən çəkənləri,
Mən çəkən zülümdən olmaz, əfəndim.
Adamlar bir yana, bu məmləkətdə
Quş da salamımı almaz, əfəndim.

Həmdəmim odlardı, sirdaşım sular
Könlümü qəriblik bular, ha bular.
Qeybdən nida gəldi:–Boşalan dolar!
«Quyu, su tökməklə dolmaz”!», əfəndim.

Boranlar adlayaq, xəzanlar keçək –
Ömür-gün yalandı, vaxt-vədə gerçək.
Mənim gözlərimlə sulanan çiçək,
Ömrü billahında solmaz, əfəndim.

Yeddinci qatında haqqım var deyə,
Sidqinən eşqimi bağladım Göyə.
Tutlar saza dönə, qarğılar neyə
Qoşub qəmlərimi çalmaz, əfəndim.

Tapdım çəmini də, tutdum dilə də,
Necə hökm elədi, getdim elə də.
DÜNYA söylədiyin qaldı belə də,
Bə deyirdin, «belə qalmaz, əfəndim».

GƏLDI

Bu günü də gördük, görməliydik də
Olmayan körpüdən keç vaxtı gəldi.
Yaylaq aran oldu, aran cəhənnəm
Arandan arana köç vaxtı gəldi.

Bəlləndi Göy ilən Yerin qərəzi,
Bağlandı bəşərin bəndi-bərəsi.
Çəkildi göylərə mizan-tərəzi,
«Durna, keçəlini seç» vaxtı gəldi.

Günə güllə kimi açılır səhər,
Hamı can sürüyür elə birtəhər.
Çeşmələr ağudu, irmaqlar zəhər–
Doldur piyaləni iç vaxtı gəldi.

Gizlənən üzüymüş yırtılan astar,
Zatı qırıqlara qul olub xaslar.
Yağı səngərinə satılıb dostlar–
Siyir qılıncını biç vaxtı gəldi.

İbrahim İlyaslı, nəydi gümanın?
Çəkilən vaxtı var gələn dumanın.
Axır ki, heç nəyin «hər şey» zamanı,
Axır ki, «hər şey»in heç vaxtı gəldi.

Münevver DÜVER (Türkiye Cümhuriyyeti, Adana).Muhteşem şiirler

Türkmenistan

Gurbangulı Berdımuhammedov’la
Bahçelerin gülüsün Türkmenistan
Aşkabat, Türkmenabat, Daşoğuz’la
Oğuzların balısın Türkmenistan

Türklüğün gururu şanı adında
Mertliğin destanı vardır yadında
Beş yıldızlı Ay Türk her dem yanında
Şanlı Türk’ün dalısın Türkmenistan

Tejen, Murga, Mari ve Türkmen başı
Nehirleri, sana döker gözyaşı
Dağlarında petrol altundur taşı
Cevherlerle dolusun Türkmenistan

Eğitime destek devlet okulun
Sanat, kültüre açıktır kolun
Dilin, dinin, ırkın aşktır her yolun
Özgürlüğün yolusun Türkmenistan

Münevver Düver
01.12.2010-Adana

Can Türkmenistan

Uygur Devleti’nden gelir boyların
Bozkır’lardan almış güzel huyların
Göktürk’lerden özü buldu soyların
Soyuna kurbanım can Türkmenistan.

Yabgu Devletiyken oldun bir Bozok
Diğer kardeşinin adı da Üçok
Hasretliğin cana sapladı bir ok
Soyuna kurbanım can Türkmenistan.

Adın İslam, Horasan’a ettin göç
Selçuklulara hep candan verdin güç
Kıpkaçlar hücumla işlediler suç
Soyuna kurbanım can Türkmenistan.

Akınlar başladı Anadolu’ya
Göç başlar İran’a birde Bolu’ya
Kimisi kapıldı kızgın doluya
Soyuna kurbanım can Türkmenistan.

Bir yandan Rus sardı biryandan İran
Göktepe’de Türkmen’dir Rus’u kıran
Savaşlardan nasır tuttu hep yaran
Soyuna kurbanım can Türkmenistan.

27.05.2010
SÖZ: Münevver Düver.
Yorum: Nezir kaya

Münevver DÜVER (Türkiye Cümhuriyyeti, Adana).Muhteşem şiirler

Can Azerbaycan

Sekiz köşeli bir yıldız yanında
Hilalin kazıldı can Azerbaycan
Türki devletleri her an yanında
Ardarda dizildi can Azerbaycan

Azeri, Osmanlı, Çağatay, tatar
Kıpçak, Türkmen, Selçuk kalbinde atar
Bahtiyar Vahapzade özü katar
Tarihe çizildi can Azerbaycan

İlham Heydaroğlu Devlet Bakanı
Bakü, gence, Sumgayıt, Lankeran’ı
Denizde Hazar’dır özgür akanı
Aras, Kür sezildi can Azerbaycan

Petrolün, bakırın, demirle kurşun
Dünyalara değer merkezi çarşın
Elli dokuz Rayon Bölge’ne karşın
Yürekler ezildi can Azerbaycan

Münevver Düver
09.12.2010-Adana

Azerbaycan’ım

Rus’ların zulmüne daim direndin
Halkına azimle gücü verendin
Düşmanı yerlere atıp serendin
Kahramanların var Azerbaycan’ım.

Ruhuma katıp da bir can bilmişim
Canının içinde canan olmuşum
Sevgi deryasında aşkı bulmuşum
Kalpteki güzel yar Azerbaycan’ım.

Damarımda atan taze kanımsın
Derdimin dermanı hem de canımsın
Bedendeki ağrım, sen sol yanımsın
Canıma can katar Azerbaycan’ım.

Aras Nehri sende, Karabağ sende
Nahçıvan’ın aşkı çıkmaz bedende
Münevver mektubu yazıp gidende
Bakü gülü kokar Azerbaycan’ım.

Münevver Düver

Münevver DÜVER (Türkiye Cümhuriyyeti, Adana).Hayatı ve Yaratıcılığı

TÜRKÇE

Sanata 30 yılını veren Çok Yönlü Sanatçı,
Münevver Düver

Orta Asya Türkü olan Bozoklar, 24 oğuz boylarından, Yıldızhan’ın Avşar boyundan olup Orta Asya’nın hazar denizi kıyısından Horasan yolu ile Anadolu ya gelmişlerdir. Bu büyük göçte aile Kadirli, Kozan, Adana, Çukurova ya yerleşmiştir. Kalabalık bir nüfusa sahip olan ailedeki birçok kişide sanatçı ruhu vardır. Şair olan anneanne ve anne buna bir örnektir.
Adana doğumlu Münevver Düver’in, şiire olan ilgisi beş yaşında başlamış, Çocuklar Var adlı ilk şiirini o yıllarda yazmıştır. Henüz çocukken farkına varmıştır dünyadaki çelişkilerin. Bir şeker bayramında, şeker ve harçlık toplayan çocukları görünce, o anda bulunduğu restoranda bardakların altında bulduğu bir kâğıt peçeteye yazdığı şiir şöyledir;

Çocuklar Var

Çocuklar var tarlalarda doğan
Çocuklar var taşlıklarda uyuyan
Çocuklar var
Çocuklar var ipek yastıklar da büyüyen
Çocuklar var ana yüzü görmeyen
Ve çocuklar var doğmadan ölen
Uçurtmaya balona hasret

Sonraki yıllarda da şiirle ilgisini kesmeyerek yazmaya devam etmiştir. Şiirlerinde Vatan, bayarak, şehit, anne, özgürlük, sevgi, barış, dostluk, Türk dünyası ve memleket gibi konulara yer vermiştir.
Görevi nedeniyle birçok kenti dolaştıktan sonra tekrar Adanaya dönerek, 10 yıla yakın Kültür Bakanlığına bağlı personel olarak çalışmıştır Bu görevden ayrıldıktan sonra gazeteciliğe başlamış, Adana’da yayımlanan Zirve gazetesinde Şiir Sayfası editörlüğü ve Yayım Kurulu Üyeliği yapmıştır. Ayrıca Adana’da haftalık yayımlanan Türkay Haber Gazetesi’nin kültür sanat yönetmenliğini yapmakta ve aynı gazetede ‘Sanat Penceresi’ başlığı altında kültür, sanat ve edebiyat yazıları yayımlanmaktadır. Yayım hayatını Ankara da sürdüren Haber 2000 gazetesinin Akdeniz temsilciliğini sürdürmektedir.
Şu günlerde CanByMix Müzik – Sinema Yapımı Genel koordinatörlüğünü ayrıca ses sanatçısı Kemal Arda ve Ozan Alperen Kekilli’nin basın danışmanlığını yürütmektedir.
Bu güne dek konuları Şiir, Araştırma, Tiyatro Oyunu ve Anı olan 25 kitap yayımlamıştır.
Doğa ve İnsan konulu 180 fotoğraf ile 9 yerde kişisel sergi açmış ve birçok karma sergilere katılmıştır. Eserleri birçok gazete, dergi TV ve Radyolarda yurtiçi ve yurtdışında yayımlanmıştır. Türkiye’nin değişik yörelerindeki gazete ve dergiler ile internet gazete ve dergilerinde de yazıları yayınlanmaktadır.
TÜRK DÜNYASI ile İlgili çalışmaları devam etmektedir. Yazıları Arapça, Farca, Türkmence, Azeri Türkçesi, Türkmenistan Türkçesi, Kırgızistan Türkçesi, Kazakistan, Özbekistan, Rusça, İngilizce, Almanca ve Fransızca dillerine çevrilerek o ülkelerce de değerlendirilmiştir. Bu bağlamda, çok değişik kurum, kuruluşlardan birçok onurluk ve ödül almıştır.
Şiir ve yazıları birçok şiir antolojilerinde yer almış, Kimi antoloji kitaplarında yayın kurulu görevini üstlenmiştir. Bu arada 49 şiiri bestelenmiştir.
2011 yılında Sözleri Münevver Düvere, müziği Rahmetli Nezir kaya’ya ait olan TÜRKİYE’m adlı Müzik Albümündeki eserler onüç dilde notalarıyla birlikte kitap haline getirilmiştir. İki müzik parçasını görüntü eşliğinde veren filimde ve bir kısa filimde yer almıştır.
2005 Zirve Gazetesi Kültür Sanat Edebiyat başarı ödülü,
2008 Haber Türkay Gazetesi Kültür, Sanat, Edebiyat çalışmaları Üstün hizmet ödülü,
Hikmet Okuyar Türkiye Sevdası Projesinde Türk şiirini ve şiir ile il ve ilçelerimizin tanıtılmasında 2007 Türkiye birinciliği, Güzel kadirli Şiiri ile KÜLTÜR SANAT, EDEBİYAT ödülü,
13. Hikmet Okuyar 2010 Şiire Üstün Hizmet Ödülü,
2010 yılının en iyi Şairi, Çukurova 2. Altın TURAÇ ödülü
HÜSEYİN NİHAL ADSIZ adlı Şiiri ile Türklük temalı şiir yarışması ödülü Sanatçı Düver’in aldığı ödüller arasındadır.
2010 yılında, İstanbul Şiir Akademisinin, Bahtiyar Vahapzade adına düzenlediği şiir yarışmasında “Bahtiyar Vahapzade Anısına” adlı şiiri ile
2011 yılında İstanbul Şiir Akademisinin, 2. Cengiz Aytmatov adına düzenlediği şiir yarışmasında “Cengiz Aytmatov Anısına” adlı şiiri, beğeniye seçilenlerin yayımlandığı kitaba alınmıştır.
Münevver Düver, Niğde Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Öğrencisi Betül Uçak tarafından tez konusu olmuştur.
Yapımını CanByMix Müzik – Sinema şirketinin üstlendiği Adana Belgeselinin senaryosu ve Genel koordinatörlüğünü yapmıştır.
Birçok Derneklerde aktif üye olup, Çukurova Oğuz Boyları, Avşarlar ve Emekliler derneklerinde yönetimdeki görevine devam etmektedir.
Çukurova güzel şiir okuma yarışmasının projesinde yer almış ve Genel koordinatörlülüğünü yapmıştır.
Münevver Düver Sanat HABER adlı internet gazetesinde Farklı ülkelerden katılan saygın Köşe yazarları ile Türk Dünyası haberlerinin yanı sıra, kendi şiir, roman ve tiyatro oyunlarını ve birçok sanatçının eserlerini yayınlayarak, edebiyat dünyasına hizmet etmektedir.
Sanata 30 yılını veren Münevver Düver’in Yedi Devlet bir Millet Turan’a Giden Yol, Özerk Türk Cumhuriyetleri, Türk Yıldızları gibi çalışmalarla Türk dünyasına katkıları sürmektedir.
Aria Kunste der Berlin Akademi Ödül Konseyi Başkanlığı tarafından Almanya ve elli yedi ülke arasındaki sanatsal, akademik ve bilimsel iş birliğinin kurulmasına ve gelişmesine katkıda bulunmak amacı ile kendi dalında yılda bir kişiye verilmesi öngörülen 2012 Avrupa Edebiyat Ödülü ve Avrupa Liyakat Nişanına aday gösterilmiştir.
Çok yönlü sanatçı Münevver Düver’in özveri sevgi, hoşgörü ve merhameti ilke edinerek sürdürdüğü sanat yaşamında nice başarılarla anılmasını dilerim.

B. Hülya Ekmekçi
01.01.2013