Category: Azərbaycan ədəbiyyatı

Mətləb verib

Həmişə qayğımla, diqqətimlə mən,
Oqədər üzləri güldürdüm qağa.
Öz bəxtim üzümə gülmədi , heyif,
Hissimi içimdə öldürdüm qağa.

Könlüm meyl etmədi bərə, bəzəyə,
Ömrümün bəzəyi adım sanımdı.
Tənə vurmadım mən sınmış ürəyə,
Halalıq, dürüstlük tək ünvanımdır.

Kimin cibi dərin, aglı dayazsa,
Bəyənməz ağıldan güc alanları.
Allah el içində uca saxladı,
Halal zəhmətiylə ucalanları.

Dünyanı dərk edib duyandan bəri,
Gözümə yolları göründü qəmin.
Ah çəkdim yerindən tərpətdim yeri,
Pislər dörd tərəfin tutub aləmin.

Alnımın yazısı alın tərimdi,
Əlimin qabarı , fərəhim mənim.
Çoxu sevincindən sığmır dünyaya,
Sevinc göz yaşlarım bəh-bəhim mənim.

Tək bircə gümanım təbimə gəlir,
Şükür ki, Allahım mənə təb verib.
Hər yazı yazanda ruhum dincəlir,
Ay Polad, hərəyə bir mətləb verib.

22.11.2016.

Güvənir

Məni alıb gedir bu düşüncələr,
Tamahkar yalmanır, yala güvənir.
Axtara-axtara itirdim nələr,
O qədər adam var , mala güvənir.

Daşı mum edərəm,daş da olaram,
Yaşı qurudaram, yaş da olaram,
Başsız da qalaram, baş da olaram,
Mən yara, mənə də bala güvənir.

Sevginin ləzzətin dadın görmüşəm,
Ömrümün doğmasın yadın görmüşəm,
Kişi hünərində qadın görmüşəm,
Elə papaqlı var şala güvənir.

Göynəyə-göynəyəközə sığındım,
Sözə arxalandım, sözə sığındım,
Əyriyə dikəldim, düzə sığındım,
Heyif ki, çoxları fala güvənir.

Gözümü oxşayan xal şirin olur,
Hər güldə çiçəkdə bal şirin olur,
Sinədə dəyməmiş kal şirin olur,
Polad nar bağında kala güvənir.

29.06.2015.

Necə deyim

Kiminsə səhvinə, bəd əməlinə,
Göz yumub qəlbimə döz necə deyim?
Uymayıb dünyanın gəlhagəlinə,
Haqqa qul olana söz necə deyim?

Verie misql-misqal alır bir ətək,
Yanan tapılmırsa, halına tək-tək,
Kəsirsə yolunu düzün daş kəsək,
Külə od, tüstüyə köz necə deyim.

Nə ağıl kəsmirsə, nə qəlb yanmırsa,
Yaxşını bilmirsə, pisi anmırsa,
Əyrin görmürsə, düzü qanmırsa,
Qanmaza hər işi çöz necə deyim?

Mənim söz dünyama, söz mülkümə gəl,
Ləli cəvahiri gəzirəm əl-əl.
Əsli çirkin qızı edərsə, gözəl,
Atlasa, qumaşa bez necə deyim?

Kimi baş girləyir baş qata-qata,
Kimi də söz tutur, söz ata-ata,
Kiməsə, gözündən gəlirsə xəta,
Sonra mən o gözə göz necə deyim?

Ömrüm haqq işiçün keçdi savaşda,
Qardaş atsa daşı, günah yox daşda,
Nadan alimdən durursa, başda,
Polada səbr elə, döz necə deyim?

15.08.2015.

Gəlir

Allah özün qoru bizi,
Arvad ərə kələk gəlir.
Pərdələnib, cildə girib,
Tutub üzə ələk gəlir.

Sönmüş ocaq alışanda,
Ağ qaraya qarışanda,
Haqsız haqdan danışanda,
Ağzımdan lap ürək gəlir.

Ümid gəlir güman altdan,
Ay boylanır duman altdan,
Su yeridir saman altdan,
Elə bil ki, mələk gəlir.

Əzməmişəm bir kimsəni,
Əzə bilməz heç kim məni,
Haqqı uca tutub, yəni,
Kişi gəlsə də tək gəlir.

Vay o gündən ki, mərd sına,
Namərdi sən onda qına,
Qohum qardaş qarşısına,
Polad əldə çörək gəlir.

30.05.2014.

YADİNA DÜŞÜRƏMMİ?

Qaldı arxada artıq ömrün xöşbəxt illəri,
İndi mənim əlimə dəyməz sənin əllərin.
Söylə hərdən əsəndə soyuq payız yelləri,
Dağılanda üzünə o pərişan tellərin,
Deyirsənmi olaydıq eşqin gənclik yazında?
Heç olmasa xəyalın dumanlı aynasında
Səninlə bir anlığa gəlıb görüşürəmmi?
Yadına düşürəmmi?

Səadət fürsətini qaçırtdıq sən də, mən də,
Onu köhlən at kimi salmalıydıq kəməndə,
Hərdən sevda yolunu azıb dumanda, çəndə,
Sənə ümid verəcək bir işıq görməyəndə
Bələdçi olurammı cığırlar arasında?
Heç olmasa xəyalın dumanlı aynasında
Səninlə bir anlığa gəlıb görüşürəmmi?
Yadına düşürəmmi?

Gəl indi xatırlayaq bütün olanları biz,
Özümüz yazmalıykən hökmü biz, qərarı biz,
Taleyin əllərinə verdik ixtiyarı biz,
Günah kimdədir görən? Mən bilmirəm! Barı biz
Bir nişanə qoymadıq xatirə dünyasında.
Heç olmasa xəyalın dumanlı aynasında
Səninlə bir anlığa gəlib görüşürəmmi?
Yadına düşürəmmi?

ƏBƏDİYYƏT

Mən sənin nəğmənin əks sədası,
Könlünün tükənməz arzularıyam.
Qışında- bir ilıq payız havası,
Yayında- bir sərin quzey qarıyam.

Gecə zülmətində, qaranlığında
Qəfildən parlayan qəmərinəm mən.
Kədərli çağında, qəmli çağında
Dərdini dağıdan xəbərinəm mən.

Səadətli keçən illərinəm mən,
Mənsiz itirirsən bu səadəti.
Günəşə uzanan əllərinəm mən
Məndədir qəlbinin od hərarəti.

Mən sənin yaşanmış dəqiqələrin,
Hələ yaşanacaq ayın, ilinəm.
Mən sənin məhəbbət adlı əsərin,
Sevgi xallarıyla ötən dilinəm.

Mən sənin….
Təsviri mümkünmü məgər?
Hər şeyi söyləmək çətindir, çətin.
Axı necə deyim… Dağlar, dərələr
Kiçik zərrəsidir əbədiyyətin.

YADIMA SƏN DÜŞÜRSƏN

Hər çiçəyin öz ətri,
hər gülün öz rəngi var,
Hər qəlbin öz istəyi,
öz sözü, ahəngi var.

Hər insan öz ömrünə
dost seçir, həmdəm seçir.
Mənimsə ürəyimdən
qəmli bir nisgil keçir,
Yadıma sən düşürsən.

Göydə bulud dolaşır
axşam düşür, yel əsir,
Heç bilmirəm nədəndir
könlüm belə tələsir.
Yollarına baxıram,
nə gələn var, nə gedən.
Qəlbimdəki intizar
nədir, düşünürəm mən.
Yadıma sən düşürsən.

Təklik üz verir mənə,
çıxıram otağımdan,
Sevgililər küçədə
deyib-gülür mehriban…
Onları belə xöşbəxt
belə məsud görəndə
Duyğular dalğa kimi
çırpınır bu sinəmdə,
Yadıma sən düşürsən.

BAKI

Uzaq elli əziz dostum soruşdu
-Sizin Bakı söylə, necə şəhərdir?
Dedim: -Qardaş, mənim doğma şəhərim
Yazılmamış, oxunmamış əsərdir.

Çıiçək desən- könül açan çiçəyi,
Külək desən- ev uçuran küləyi,
Qasırğada ağ dalğalar ləçəyi,
Sakit gündə gözü mavi Xəzərdir.

Nəğməsidir zavodların fit səsi,
Suya düşüb buruqların kölgəsi.
Ətirlidir bağlarının meyvəsi,
Ağ şanısı elə bil ki, şəkərdir.

Dost görəndə tükənməyir hörməti,
Düşmən görsə, dərya olur nifrəti,
Bir qədər də dəlisovdur adəti,
Əziz dostum, Bakı belə şəhərdir.

LÖVHƏ

Səmada dövrələnirkən buludların düzümü
Zillədim göylərə həsrətlə yol çəkən gözümü.
İldırımlar mənə göstərdi nurlu gündüzümü.

Sübhədək mən belə süzdüm bahar yağışlarını,
Saplı mirvaritək üzdüm bahar yağışlarını,
Güllərin boynuna düzdüm bahar yağışlarını.
* * *
Qüssəli çağlarında
Sənin dodaqlarında
Təbəssüm görünübsə,
Gülüşə bürünübsə
Kədərlərin bir anda-
Bu uğurlu zamanda
Demək hələ mən varam!

Ümid dumanda, çəndə
Səni atıb gedəndə,
Qəlbinə şölə kimi,
Kiçik bir gilə kimi
Təzə ümid dolubsa,
Belə günün olubsa,
Demək hələ mən varam!

Qış şaxtadan qılıncı,
Çiynində ağ yapıncı
Əlini kəsən zaman,
Sərt yellər əsən zaman
Bir çiçək görmüsənsə,
Əyilib dərmisənsə,
Demək hələ mən varam!

Baharınam xəzanda,
Bələdçinəm azanda.
İşığınam zülmətdə,
Həyatınam qürbətdə,
Sənin çətin anında
Mən hazıram yanında,
Demək hələ mən varam!

Sumqayıt şəhər S.Vurğun adına Mərkəzi Kitabxananın uşaq şöbəsində “Qış lövhələri” adlə əyləncəli tədbir keçirilib.
Tədbirdə balaca oxucular qış mənzərələrini əks etdirən əl işləri hazırlayıblar. Rəngli kağızlardan və küknar ağacının qozalarından istifadə olunaraq hazırlanan əl işləri uşaq şöbəsi tərəfindən sərgilənib.
Kitabxanada növbəti tədbir NAKO Edu club tədris mərkəzi ilə birgə baş tutub. “Sehirli kitabların yaşadığı ev “adlı tədbirdə nağıl qəhrəmanları Cırtdan, Göyçək Fatimə və Tıq-tıq xanım tərəfindən qarşılanan qonaqları şöbənin müdiri Yeganə Hüseynova salamlayıb və kitabxana haqqında məlumat verərək onları böyük və kiçik abonement, qiraət zalı, multimedia və nağıl otaqları ilə tanış edib.
Nağıl otaqında balaca qonaqlara nağıl qəhrəmanları Cırtdan və Göyçək Fatimə Azərbaycan xalq nağıllarını oxuyub, əyləncəli oyunlar keçiriblər.
Daha sonra oxu zalında qonaqlar cizgi filmi izləyib, oxucuların əl işlərindən ibarət hazırlanan “Qış lövhələri” sərgisi ilə yaxından tanış olublar.
Sonda NAKO Edu club tədris mərkəzinin müəllimləri əməkdaşlıq və səmimi qarşılanmaya görə təşəkkürünü bildirib və əməkdaşlığın bundan sonra da davam edəcəyini vurğulayıblar.

Sumqayıt şəhər Mədəniyyət və Turizm idarəsinin Mətbuat xidməti

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

OLAN OLDU

“Könül dəftərim” – silsiləsindən

Lənət olsun kor şeytana,
Sevgim, sevdam, yalan oldu.
Həyat çəkdi imtahana,
Sənli dünyam, talan oldu.

Qəfil çarpdı, zalım fələk,
Arzularım getdi hədər.
Məsum vüsal, hey dərbə-dər,
Fələk qisas, alan oldu.

Həyat eşqi, inam söndü,
Dünya gözə dar göründü.
Üz- üvandım, tərsə döndü,
Könül ağlar, nalan oldu.

Kimlər qurdu bu qurğunu?
Hər həsrətin, var bir sonu.
Ala gözlər yol yorğunu,
Möhlət, vədə,dolan oldu.

Bir az qeyrət, bir az hünər,
Fitnə odu susar, sönər.
Dövran, sevən geri dönər
Sən də söylə;- “olan- oldu”…

GÖRÜŞƏCƏYİK

“Könül dəftərim” – silsiləsindən

Ayrılıq gör necə haxladı məni,
Çökdü başım üstə, həsrətin çəni.
Qəflətən gələrmiş, ayrılıq dəmi,
Qismətdə vardısa, görüşəcəyik.

Odlanıb yanırıq, bax için- için,
Karvanı yetişdi, bu qəmli köçün.
Qəlbimdə söylədim, təsəlli üçün;-
Qismətdə vardısa, görüşəcəyik.

Yollar zənci saçı, çözə bilmədik,
Qanadsız quş kimi, süzə bilmədik.
Adadan- adaya, üzə bilmədik,
Qismətdə vardısa, görüşəcəyik.

Vüsalın uzaqda, bir güman kimi,
Qəddimi əyibdir, yay- kaman kimi.
Hicran sarsa belə, sis- duman kimi,
Qismətdə vardısa, görüşəcəyik.

Vardır zərbi- məsəl, atalar sözü;-
“Kül altda qorunar, ocağın közü”.
Yollardan yığışar, Dövranın gözü,
Qismətdə vardısa, görüşəcəyik…

İNSANLIĞA

Bir günahkar bəndə varsa, yox nicat insanlığa,
Hər bir insan saf əməl versin zəkat insanlığa.

Qoy arınsın büs-bütün hər cür günahdan bəndələr,
Eyləsinlər çox savab işlər barat insanlığa.

Durmadan karvan gedir, yollar uzaqdır, yük ağır,
Sən də ver öz töhfəni, vaxtında çat insanlığa.

Vermə əldən insafı, fürsət var ikən adil ol,
Pak əməllər bəxş edər sonsuz həyat insanlığa.

Sözlərinlə, gəl, Müzəffər, qəlbləri abad elə,
Mənəviyyat müjdəni şövq ilə qat insanlığa.

KİMİYƏM

Sənin eşqinlə, gülüm, cismə gələn can kimiyəm.
Sən küləksən, mən isə kükrəmiş ümman kimiyəm.

Sevgimiz nur selidir, qərq eləyib ömrümüzü,
Sən günəş, mən işığından ağaran dan kimiyəm.

Ömrümüz güllü-gülüstandı bütün, sayəndə,
Sevgimiz bal, sən arı, mən dolu bir şan kimiyəm.

Sən mənim eşqimə təşnə çiçəyimsən, mən isə,
Bir məhəbbət buludu, eşq dolu leysan kimiyəm.

Tapdı xoşbəxtliyini səndə Müzəffər əbədi,
O zamandan elə öz ömrümə mehman kimiyəm.

* * *

Bir arzum var içimdə,səni deyib uçunar,
Qanadı bərkiməmiş qaranquş balasıdı.
Su içməsə bir dəfə titrəyən əllərindən
Ömrüboyu ümidi gözündə qalasıdı…

Hər gecə yuxusunda uçar səsinə sarı,
Hər səhər yuxusundan durar hamıdan öncə.
Çırpar qanadlarını ürəyimin başına,
Səsi tutular,ancaq susmaz sən gəlməyincə.

Bircə sözünə bənddi,min ildi yol gözləyir,
Bir anda təslim olar gəlsən dodaqlaına.
Barı insafın olsun,bir gün gəlib çıxmasan
Özünü çırpıb ölər qəlbimin divarına…

***
Yenə damır ürəyim,
Isladır ağ varağı.
Azalır yavaş-yavaş
Ömrün-günün marağı.

Islanır pəncərəmiz
Payızın nəfəsindən.
Gecələrin yuxusu
Qaçır addım səsindən.

Üşüyür qaranquşun
Eyvanda boş yuvası.
Özümə qəsd edirəm
Hər gecə sözdən asıb…

Narın yağışlar yağır
Kövrək xatirələrdən.
Bürünüb həsrətinə
Yenə üşüyürəm mən.

***

Məni yollar çağırar,
düşüb yola gedərəm.
Bir ömrü sonunacan
bir sağ ola gedərəm.

Yolum adsız dağacan,
ya qaradan ağacan.
Ürəkdən yanağacan
dola-dola gedərəm.

Bir sevda məni danıb,
bu yolda əlim yanıb…
Ya sevgiyə aldanıb,
ya xəyala,gedərəm…

***

İçinə su dolan gəmi kimiyəm,
Elə qərq olmuşam ümidsizliyə.
Qəfil yıxılmışam arzularımdan,
Daha bircə kimsə yetməz köməyə.

Tufanlar qabartmaz ağ yelkənimi,
Mənə yoldaş olan yellər susdular.
Yolumu gözləyən gözlər yoruldu,
Arxamca əl edən əllər susdular…

Mənsiz qəribsəməz bir doğma liman,
Adım bir sahilin yadından çıxar.
Ürəyim bir qara qutudan betər,
Yanmış xatirələr altından çıxar.

Ömür bir səfərdi,bitər nə vaxtsa…
Yalan elə şirin, həqiqət acı.
Mən elə ölmüşəm biganəlikdən,
Daha təsəlliyə yox ehtiyacım.

***

Qanadım çıxmışdı dünən,
Təzə qalxmışdım göylərə.
Sənə güvənmişdim,heyif…
Alıb məni vurdun yerə.

Sənə sığınmışdım bir az,
Yağışa düşən quş kimi.
Dedim bahar olub isit,
Demədim dondur qış kimi.

Hamıdan üzdüm əlimi,
Üz tutmağa yox bir adam.
Üzdə hamının doğması,
Könüldə hər kəsə yadam.

Daha buz tutub ürəklər,
Yoxdu sevgi,yoxdu qılıq…
Gözlə, gəlirəm,təkliyim!
Sevin,səninəm,ayrılıq!

***

Mən tez gəldim dünyaya,
Yoxsa sənmi gecikdin?
Nə yollarda durmaqdan,
Nə baxmaqdan bezikdim.

Of…bu görüş nə imiş,
Bəs nəymiş ayrılıqlar?!
Necə çəksin bu dərdi
Mənim kimi yazıqlar?

Axı indi neyləyim,
yoxsa gülüm bəxtimə?
Ya sən bir asca ağla
Mənimtək bəxti kəmə.

Bu gecə elə uzun…
Ahımdan asılmışam.
Kimsəsiz uşaq kimi
Adına qısılmışam.

Könlüm sığala həsrət,
Bir xoş sözə acam mən.
Məni qırma nə olar,
Tək sənə möhtacam mən.

***
Unutmuşam nə vaxtdı,
xəbərim yox… adımı.
beləmi çıxardırlar
darıxmağın dadını?!

Təklənib sığınmışam
içimdəki kədərə.
Daşıyıram gecəni
kipriyimdə səhərə.

Gəl,külümlə oynama,
çoxdan sönmüş təndirəm.
Nə adamdan-adamam,
nə qəbirdən qəbirəm…

Mən getdiyim yol deyil,
bəlkə də elə sondu…
Əlimdən tutanların
əli çibində dondu…

Boşla,nə varsa,getsin…
dərd etmə,ömrüm-günüm!
Başının üstündən as
səni gördüyüm günü.

Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
“İlham çeşməsi” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü

ÖMÜR

Bu payızı qışa calaq eylədim,
Əkdiyimi yazda alaq eylədim,
Kimi gördüm, öz sözümü söylədim,
Eylədim yağır yolu.

Aran çılpaq, dağlar yaşıl donludu,
Axan selin ağzı qurd tək qanlıdı,
Dağ da, daş da möcüzədi, canlıdı,
Açdım bir cığır yolu.

Naz eyləyir şəlalə dağ çayına,
O, buz bulaq gözəllərə bir ayna,
Öyrənmişəm qartalların qıyına,
Yordum mən fağır yolu
.
Bu dağların hər qayası qızıldı,
Elə bilmə var-dövləti azaldı,
Taleyimə qəmli günlər yazıldı,
Ümidim sıxır yolu.

Qış işində, yaz işində tarazdı,
Dərdə düşən Həkəridi, Arazdı,
Əziz Musa dərddən, qəmdən çox yazdı,
Keçdi bu ağır yolu.

OLUR

Sözünə vəfalı, sadiq çıxanın,
Ömrü uzun olur, günü xoş olur.
Öz evi yıxılır, evlər yıxanın,
Könlü tox olanın, cibi boş olur.

Kaş ki, ilk məhəbbət daşa dəyməsin,
Heç kimin işini fələk əyməsin,
Ana məhəbbəti görməyən kəsin,
Ürəyi daş olur, qəlbi daş olur.

Eşqdir bəzəyən ömrü, həyatı,
Sevgidi insanın qolu, qanadı,
Ürəyi kövrəldir həzin bayatı,
Sevgisiz bir ömür qarlı qış olur.

Gülün bülbülü var, gölün sonası,
Gözlərdi ürəyin billur aynası,
Ağlamaz igidin, mərdin anası,
Namərdin qazancı qan-qarğış olur.

İnsandı dünyanın əşrəfi, tacı,
Qardaşı hörmətə mindirər bacı,
Həyat gah şirindi, gahda kı, acı,
Sevinc də, kədər də gözdə yaş olur.

İnsaf da, mürvət də dinlə yarıdı,
Qeyrət də, namus da ömrün varıdı,
Kim ki haqq, ədalət tərəfdarıdı,
Əziz Musa ilə dost, qardaş olur

VAR

Görünən hər bir şeyin,
İlkini, təməli var.
Yaxşılığın, pisliyin,
Mütləq bir bədəli var.

Dünya tək şənlik deyil,
Dərdləri sənlik deyil.
Uyma, beş günlük deyil,
Axırı, əvvəli var.

Varın artsa öyünmə,
Qürurdan don geyinmə,
Bəxtin yatsa deyinmə,
Eniş-yoxuş, bəli, var.

Asi olma heç zaman,
Çıx şübhə dumanından,
Qorxmaz haqq divanından,
Kimin düz əməli var.

Həyatın hikmətində,
İnsanın xislətində,
Hər kəsin qismətində,
Allahın öz əli var.

SÖZÜN

Kül altında qoyma sönə,
Odunu qaçırma sözün.
Yoğur, vəzlə dönə-dönə,
Zatını qaçırma sözün.

Boşa atma tilovunu,
Vermə yelə alovunu,
Möhkəm saxla cilovunu,
Atını qaçırma sözün.

Varlığına odur xoca,
Qoy əbədi dönsün taca,
Gün kimi, ay kimi uca
Adını qaçırma sözün.

Dur amadə yedəyində,
Yerin olsun ətəyində,
Yığ, ballansın pətəyində,
Dadını qaçırma sözün.

4-Dekabr Qubada ustad şair Ramiz Qusarçaylının rəhbərlik və təsis etdiyi “Ay işığı” ədəbi məclisinin üzvü Mürfəttar Seyidməmmədovun “Nəyi qalıb bu dünyanın”ilk şeirlər kitabının imza günü qeyd olunmuşdur. Qubanın və Qusarın görməli yerlərini gəzəndən sonra dəvət olunan qonaqlar Qusarda “Ay işığı” istirahət zonasına toplaşmışlar. Dəyərli şairin sənət dostları onun yaradıcılığı haqqında çıxış edərək öz ürək sözlərini söyləmişlər. Musiqili-ədəbi gecəni nura, şeirə qərq edən sənət adamları şairi təbrik edərək yeni-yeni yaradıcılıq uğurları arzulamışlar.

Şakir RƏHMAN,
Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının
Sumqayıt şəhəri üzrə xüsusi müxbiri,
(FOTOQRAF-Foto müxbiri)

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

NAZ SAÇIRSAN

“Könül dəftərim” – silsiləsindən

Görən nədir qəbahətim?
Tükənmişəm, yox taqətim.
Yaya dönüb, şah qamətim,
Əda, işvə, naz saçırsan.

Yaradana alqış, əhsən,
Gözəllikdə yeganəsən.
Lalə, Nərgiz, Yasəmənsən,
Günü- gündən gül açırsan.

Kiçik deyil gülüm,- yaşın,
Gəlin olub dost- sirdaşın.
At ətəkdən inad daşın,
Niyə məndən gen qaçırsan?

Yetər qaldım, bəxti qara,
Daha dözüm gəlmir kara.
Gəl, son qoyaq intizara,
Qəlbə qəmə, ox sancırsan.

Ey qəlbimin həyəcanı,
Insaf elə, Haqqı tanı.
Asiliklə, mən Dövranı,
Sönməz oda, sən atırsan…

YADINDAMI

Yadındamı, aylı gecə,
Bulaq başı, salxım söyüd?
Qəlb unutsun onu-necə?
Mən bir pəri, sən bir igid.

Yadındamı, sevgi dolu,
Söylədiyin bal kəlmələr?
Gözlərində samanyolu,
Necə gözəl, xoş ilmələr.

Yadındamı, pıçıldaşan,
O, baş-başa cüt qumrular?
Sevdasıyla qucaqlaşan,
Gah kövrələn, gah da ağlar.

Yadındamı, sən də mənim,
Gözlərimdən öpüb dedin:-
“Mən səninəm, sən də mənim?!”
Sonra həmən, gülümsədin.
Yadındamı???…

03.12.2015.

DÜŞÜNCƏ

Küləklər səmanın silgiləridir,
Sıxdı buludları, yudu göyləri.
Şəfəqlər Günəşin gölgələridir,
Bir anda yandırdı odu göyləri.

Təzadlar olmasa yaşamaz aləm,
Kainat görünməz nizamla dönür.
Qiyamət yaradar təbiətdə kəm,-
Bir ulduz yananda bir ulduz sönür.

Bu sonsuz kəhkəşan nurdan yaranıb,
Günəşi, ulduzu, ayı da nurdur.
Torpağa can verən yağışın, qarın,
Göylərdən süzülən suyu da nurdur.

Üzür Yer gəmimiz öz ləngəriylə,
Sonsuz kainatın ənginliyində.
Hələ də qorunur sirr səngəriylə,
Dünya öz tükənməz zənginliyində.

BİLƏ-BİLƏ

Düşmən danır haqqımızı,
Həqiqəti bilə-bilə.
Min fəsadla ləkələyir,
Əmanəti, bilə-bilə.

Olan-olmazı talayır,
Kökümüzü baltalayır,
Hər fürsətdə tapdalayır,
Ləyaqəti, bilə-bilə.

Dörd yanımız şeytan, iblis,
Bəd fikirli xain-xəbis,
Hər yandan yağdırır pis-pıs,
Həqarəti, bilə-bilə.

Böhtan yayır barəmizdə,
Qurdalanır yaramızda,
Qarışdırır aramızda,
Ədavəti, bilə-bilə.

Nə həs qanır, nə hüs qanır,
Nə yorulur, nə usanır,
İrişə-irişə danır,
Ədaləti, bilə-bilə.

Söz gəzirlər sözümüzdə,
Qıl çəkirlər gözümüzdən,
Axtarırlar özümüzdə,
Qəbahəti, bilə-bilə.

Qalmışıq bu çilədə biz,
Çırpınırıq tələdə biz,
Aldanırıq hələ də biz,
Bəd niyyəti bilə-bilə.

Nədir bəla, nədir illət?
Yetər, çırpın, oyan millət,
Bəsdir çəkdin bunca zillət,
Xəyanəti bilə-bilə.

Birləş, qoru torpağını,
Qoru vahid bayrağını,
Qeyrətinlə poz yağının,
Vəhdətini bilə-bilə.

Dekabrın 1-də “Hüseyn Cavid Ədəbi Məclisi”nin təşkilatçılığı ilə Yeni Yasamal 1-də yerləşən 286 saylı tam orta məktəbdə tanınmış şair, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Prezident təqaüdçüsü, Əli Kərim adına Sumqayıt şəhər Poeziya klubunun direktoru İbrahim İlyaslı ilə görüş keçirildi.Kütləvi informasiya vasitələrinin, ictimaiyyət nümayəndələrinin iştirakı ilə keçirilən tədbirdə məktəblilər və poeziyasevərlər iştirak etdilər.
Tədbiri giriş sözü ilə “Hüseyn Cavid Ədəbi Məclisi”nin sədri, şair Kəmaləddin Qədim açdı. O, iştirakçıları salamlayaraq, məclisimizin fəaliyyəti barədə qısa məlumat verdi. Sonra İbrahim İlyaslının yaradıcılığını izlədiyini və şairin qələminin uğurundan söhbət açdı. Çıxış üçün söz Məclisin üzvlərindən filologiya üzrə fəlsəfə doktoru, şair Adilə Nəzərə verildi. Adilə xanım İbrahim İlyaslını öncə milli-mənəvi dəyərlərimizə sahib çıxan, əslini unutmayan, barışdan yana, türk olmanın haqlı qürurunu yaşayan bir şair, ozan, eyni zamanda ədəbiyyatımızın, mədəniyyətimizin xidmətində layiqincə dayanan bir məsul şəxs kimi, sonra isə sirli-sehrli, irfan yolu ilə seçilən şeirlər müəllifi kimi tanıdığını, qələminin vurğunu olduğunu qeyd etdi. Şairin şeirlərindən nümünələr oxudu. Sonra çıxış üçün söz şair-publisist Mübariz Məsimoğluna verildi. O, belə ədəbi tədbirlərin məktəblərdə keçirilməsinin önəmindən danışdı, şagirdlərin Azərbaycanın şairlərini, yazıçılarını – bir sözlə yaradıcı adamlarını tanıması baxımından bu görüşlərin faydalı olacağını qeyd etdi. Şagirdlərə əlifbadan başlayaraq ümumi ədəbiyyatın nə olduğunu, şeir nədir, şair kimdir? – deyə anlatdı. Milli duyğuların aşılanması baxımından İbrahim İlyaslının şeirlərini öyrənməyi tövsiyyə etdi.
Məktəblilərdən Hüseynbəyli Əfsanə, Tağızadə Sənan, Əliyeva Aida, Vəlizadə Səbinə, Zeynalova Tamilla şairin şeirlərini qiraət etdilər.
Hüquq elmləri doktoru, professor Məhəbbət Dəmirçiyeva söz alaraq, şairi təbrik etdi, İ.İlyaslının xüsusilə təbiət şeirlərini bəyəndiyini vurğuladı. Növbəti təbrik Sultan xanımdan gəldi. O, tədbirin təşkilatçılarına və şairə uğurlar arzuladı. Daha sonra iştirakçılardan tanınmış şair və yazıçı kimi oxucular tərəfindən sevilən Vaqif Nəsib Sarıhüseynoğlu Hüseyn Cavidi yad edərək məclisimizə və şairə uğurlu yol arzuladı. O, H.Cavidin “Qız məktəbində” şeirini məktəblilər üçün səsləndirdi.
Tədbir iştirakçılarından Aləm Kəngərli, Nəriman Zeynalzadə, Kamil Məhərrəmoğlu, Arzu Nehrəmli, İlqar Türkoğlu, Niyaz Əsgərov, Firudin Şahbuz, Ələsgər Talıboğlu, Surxay Qocayev, Rəhim Mehnət, Yusif Məhəmmədoğlu təbriklərə qoşuldular və şairdən şeirlər oxumasını arzu etdilər.
Şair İbrahim İlyaslı fasilələrlə, xüsusilə auditoriyanın çoxunun məktəblilərdən ibarət olduğunu nəzərə alaraq milli ruhda yazılmış şeirlərindən səsləndirdi. O, tədbirin təşkilatçılarına və iştirak edən qonaqlara təşəkkür etdi.
Tədbirin aparıcısı, şair Kəmaləddin Qədim də öz novbəsində gələn qonaqlara, xüsusilə, tədbirin keçirilməsi üçün şərait yaradan məktəbin direktoru Samir Mehdizadəyə və iştirak edən müəllim heyətinə təşəkkürünü bildirdi. Tədbirin sonunda xatirə şəkilləri çəkdirildi.

Şakir RƏHMAN,
Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının
Sumqayıt şəhəri üzrə xüsusi müxbiri,
(FOTOQRAF-Foto müxbiri)

Azərbycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
“Qızıl Qələm” Media Mükafatı laureatı,
“Möhtəşəm Azərbaycan” müstəqil ictimai-siyasi, ədəbi-bədii qəzetinin redaktoru,

Nəyə gərək

Göz deyirsə dil deyəni,
Danışmağın nəyə gərək?
Köz qalmırsa yandığından
Alışmağın nəyə gərək?

Arzu sonsuz,ömür qısa,
Tez itirdik nə tapdıqca.
Bəxt dediyin qaradırsa,
Çalışmağın nəyə gərək?

Boş ümüddü yanıb sönüb,
Ömür zülmətə bürünüb.
Sevmirsənsə, geri dönüb
Barışmağın nəyə gərək?

Ağlarsan

Dönüb getdin, sən də bir gün
Yetməzsən başa,ağlarsan.
Sevənləri şəhər-axşam,
Görərsən qoşa,ağlarsan.

Ümidlərin puça çıxar,
Fələk üzünə kəc baxar,
Başın üstə şimşək çaxar,
Baxıb yağışa ağlarsan.

Səsini çox çəkmə zilə,
Aldadarlar gülə-gülə,
Bacarırsan innən belə,
Sevgisiz yaşa…ağlarsan!

Yalnız

Səni bədnəzərdən ğözüm qoruyar,
Sənin gözmuncuğun gözümdü yalnız.
As onu yaxandan, tək səni görsün,
Baxıb doymayan göz bizimdi yalnız.

Tutmadım heç nədən mən ikiəlli,
Tək özüm özümə verdim təsəlli,
Sözə bağlılığım, sözümdən bəlli,
Məni ilk tanıdan sözümdü yalnız.

Gah sağında qaldım, gah da solunda,
Gah ətəyindəyəm, gah da yalında,
Yıxılıb-dururam şeirin yolunda,
Arxadan boylanan, izimdi yalnız.

Zirvəyə yol gedər, təpədən, düzdən,
Başa bəla gələr gəzəyən gözdən,
Kimdi fayda görən, hər quru sözdən,
Yalanı qorxudan düzümdü yalnız.

Qorxuram sənsizlik qəddimi əyə,
Kor kimi baxıram sənsiz hər şeyə,
Eşqim bulud olub, sığınıb göyə,
Məni baş eyləyən, dözümdü yalnız.

Bildim

Sözü sözün üstə qoyub,
Sözdən qala qura bildum.
Nahaqqın düz gözün oyub,
Haqq yolunda dura bildim.

Gülə-gülə dərd, qəmimi,
Üst-üstə gəlib cəmimi,
Ağ varaqda qələmimi,
Mən o ki var, yora bildim.

Haramzadə kalanların,
Haqsızların, yalanların,
Mən də gözü olanların,
Düz gözündən vura bildim.

Qürdü mənə kim tələni,
Öz-özünə etdi yəni,
Qardaşdan gələn zərbəni,
Ürəyimdə yara bildim.

5.11.2016

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

YAŞADIM

1- Dekabr Ustad Məmməd Arazın anım günü münasibəti ilə şairin –
“Bu da belə bir ömürdü yaşadım” –şeirinə

Zaman-zaman seyrəlibdir dost,tanış,
Dörd fəslim də qışdır, yağır qar, yağış.
Əllər göydə, Rəbbə dua, yalvarış,
“Bu da belə bir ömürdü yaşadım”.

“Ətdən çəpər, yad gözünə oxdu”lar,
Hanı oğul?,hanı qzım? –yoxdular.
Körpü altdan axıb keçdi çox sular,
“Bu da belə bir ömürdü yaşadım”.

Xatirəynən, xəyallarnan ovundum,
Hisslərimə vəkil oldum, sovundum.
Fələk çarpdı,tərsim oldu uvandım,
“Bu da belə bir ömürdü yaşadım”.

Araz üstə Xudafərin, daş kilim,
Ömür boyu Təbriz dedi, hey dilim.
O tay dərdi, əbədilik nisgilim,
“Bu da belə bir ömürdü yaşadım”.

Qurban ollam pak adına vətənin,
Ocaq oldum gur oduna vətənin.
Vətən daşı olub Ana vətənin,
“Bu da belə bir ömürdü yaşadım”.

Intizardı həm Borçalı, Savalan,
Şuşa, Laçın,Ağdam,Göyçə,İrəvan.
Qəlbi,bağrı, yurdu kimi hey talan,
“Bu da belə bir ömürdü yaşadım”.

Məmməd Araz ocağından od alan,
Dövran oldum, el-obaya səs salan.
Odlar qızı,kökü üstə ucalan,
“Bu da belə bir ömürdü yaşadım”.

QOCALIRAM

“Mənim dünyam” – silsiləsindən

Olsam da ömrümün orta çağında,
Hərdən xəyalımda uşaq oluram.
Babamın, nənəmin gül qucağında,
Şirin xəyallara dalıb, qalıram.

Hər sabah saçların ana darayan,
Cır səsin eyvana, bağçaya yayan.
Daraqdan qaçmağa çarə arayan,
O, totuş qız kimi, “şivən” salıram.

Darayı çit donun, hövlək deyinən,
Ətrafa, hər kəsə, şövqlə öyünən.
Kiçicik, şən qəlbi, tıp- tıp döyünən,
Ürkək ahu kimi, nəfəs alıram.

Salıb “gəlinciyin”, ayaq nənniyə,
Hey sığal çəkirəm, uyusun deyə.
Necə incə, kövrək, xoş bir hədiyyə.
Hərdən gülümsəyir, hərdən doluram.

Gözəl anıları olana nə qəm?
Ötən xatirələr, hey olur həmdəm.
Beləcə yaranır , yanaqda şəbnəm,
Boynuna al Dövran,- day qocalıram…

ANAMSIZ

Dünya işığına həsrətdi anam,
Dünyanın işığı söndü anamsız.
Nə qədər sağ idi qoymadı sınam,
Qəddim də, qəlbim də sındı anamsız.

Həm sevincim idi, həm qəmim idi,
Könlümə yeganə həmdəmim idi.
Mənim kəhkəşanım, aləmim idi,
Gen dünya zindana döndü anamsız.

Ümid qaynağımdı, mehribanımdı,
Sevgisi, qayğısı can dərmanımdı,
Dərdimi açdığım tək ünvanımdı,
Yanar ürəyim də dondu anamsız.

Darıxa-darıxa ağlayır içim,
Bu qərib dünyadan hayana köçüm,
Azmışam, tənhayam necə yol seçim,
Yollarım dumandır, çəndir anamsız.

Bu ölüm həyatı gözümdən saldı,
Analı dünyamı əlimdən aldı,
Burda yaşamağa səbəbmi qaldı,
Göylər də başıma endi anamsız.

YAXINAM

Tanrı pıçıldayır mənə:
Mən sənə səndən yaxınam.
Əbədi, sönməz od kimi,
Qəlbinə gündən yaxınam.

Yarandım sudan, atəşdən,
Müqəddəs ruhla görüşdən,
Göylərə aydan, günəşdən,
Torpağa dəndən yaxınam.

Ömürdür ilk-son pənahım,-
Içimə sığmayır ruhum…
Göylərdə dolanır ahım,
Dağlara çəndən yaxınam.

Qiyamət öz içimdədir,
Gəlişimdə, köçümdədir,
O dünya mən biçimdədir,
Mən ona ündən yaxınam.

Bir bölük dərddi dərdim,
Dərdim bölük-bölükdü.
Dedim bir məlhəm qoyum,
Gördüm bölük-bölükdü.

Bu dərdin qan adımı?
Toxundun qanadımı?
Üstünə qanadımı
Sərdim, bölük-bölükdü.

Seçmədi sərdə fəndim,
Keçmədi dərdə fəndim,
Bu nasıl dərd, əfəndim? –
Sordum, bölük-bölükdü.

Gəl yaşayaq bir ömür,
Dərvişsayaq bir ömür.
Mən başayaq bir ömür,
Sürdüm, bölük-bölükdü.

Bu bazar, açıq bazar,
Özündən ha çıx – bazar…
Ərənlər məzar-məzar,
Yurdum bölük-bölükdü.

Yazıq millətimin halına yazıq
nə qədər dözməli bu haqsızlığa
nə qədər razıyıq o qədər acıq
ölsən tulayarlar boş alaçığa..

Qalxdı işıq pulu qalxdı qaz pulu
qışı keçirdirik qalın paltoda
götürə bilmirəm bu haqsızlığı
yeməyə heçnə yox otur stolda..

Gözünü qapıya dikərək boylan
sabaha çıxasan ya çıxmayasan
millətim nə olar ayıl yuxudan
bəlkə yerdən yerə çaxılmayasan..

Ruhu tox, gözü ac üsdə duranlar
nə qədər dözməli bəsdi yalanlar
millətin qaınını içib doyanlar
yazıqdır bu millət , bu ac insanlar.

Keçdi başımızdan aprel savaşı
unutduq dənizdə batan qardaşı
Binada çarəsiz yanan soydaşı
hansı yerə qoyaq hansı vicdana.

Dinəni kəsirlər dilinin üsdə
düz sözü bəs necə söyləməyəsən
Artıq dözmək olmur bir yaşıq gözdə
bu soyuq qış ilə inildəyirsən.

Nə yaxşı şer var dərdim boşalır
bir azda qəlbimə təsəlli verdim
gün keçir , ay ötür insan qocalır
çevrilib arxaya əllvida dedim…..

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyi və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Rəhbərliyi və Kollektivi Sizi, yeni nəsil Az\rbaycan gəncliyinin istedadlı nümayəndəsini, zərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyi və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Redaksiya heyətinin Fəxri üzvünü və əməkdaşını, gənc xanım yazarını doğum gününüz münasibətilə səmimi qəlbdən təbrik edir, Sizə uzun ömür, möhkəm cansağlığı, xoşbəxtlik, işlərinizdə uğurlar diləyir!
Dodaqlarınızdan gülüş, yanaqlarınızdan təbəssüm əskik olmasın! Sevib, sevdiyiniz insanların əhatə dairəsində olun! İnşAllah!

Mətbuat xidməti

Beynəlxalq Mətbuat Mərkəzində “Mahmud Kaşqari Medalı” laureatlarına ödüllərin təqdimetmə mərasimi keçirilib. Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Prezident təqaüdçüsü, Əli Kərim adına Poeziya Klubunun direktoru, şair İbrahim İlyaslı Ümumtürk mədəniyyəti qarşısında göstərdiyi xidmətlərə görə “Mahmud Kaşqari Medalı”na layiq görülüb.

Şakir RƏHMAN,
Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının
Sumqayıt şəhəri üzrə xüsusi müxbiri,
(FOTOQRAF-Foto müxbiri)

Sumqayıt şəhər Poeziya Evində Azərbaycan Respublikasının Xalq şairi, Əməkdar incəsənət xadimi, Fərdi Prezident təqaüdçüsü, filologiya elmləri doktoru, professor, şair-dramaturq Nəriman Həsənzadənin 85 illik yubileyinə həsr edilmiş tədbir keçirilib.
Tədbiri şairin “Zirvə” şeiri ilə açan Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Prezident təqaüdçüsü, Əli Kərim adına Poeziya Klubunun direktoru, şair İbrahim İlyaslı yubilyar şairin ömür və yaradıcılıq yolundan söz açıb və şairi yubileyi münasibətilə təbrik edib.
Tədbirdə çıxış edən professor Rüstəm Kamal, tənqidçi Vaqif Yusifli, yazıçı-publisist Atababa İsmayıloğlu, şair Əşrəf Veysəlli, cənublu şair Aqşin Ağkəmərli, şairə Ofelya Babayeva və digərləri Xalq şairi Nəriman Həsənzadə yaradıcılığı haqqında ətraflı çıxış edib, şairlə bağlı maraqlı xatirələrini söyləyiblər.
Tədbirdə bədii qiraətçilər Gülbəniz Abbasova, Amil Babayev və Elvin Əlizadənin ifasında şairin müxtəlif illərdə yazdığı şeirlər böyük maraqla dinlənilib, xanəndə Təhmiraz Şirinovun ifasında səslənən mahnılar, Aşıq İlham Aslanbəyli, Aşıq Şəhriyar Qaraxanlı, Aşıq Pəri məclisinin gənc nümayəndələrinin ifasında saz havaları xoş ovqat yaradıb.
Sonda Sumqayıtda son zamanlar gedən quruculuq işlərindən söz açan Xalq şairi Nəriman Həsənzadə tədbirin təşkilatçılarına öz səmimi minnətdarlığını bildirib, həyatı və fəaliyyəti ilə bağlı xatirələrini bölüşüb, şeirlərindən nümunələr söyləyib.

Paytaxtın Nərimanov rayonunda fəaliyyət göstərən “Ziyalı Ocağı” İctimai Birliyinin maliyyə dəstəyi ilə həyata keçirilən layihə çərçivəsində işıq üzü görən “Buta” Türk Dünyası Şairlərinin bədii yaradıcılıq nümunələri toplusunun təqdimat mərasiminin keçirilmə vaxtı dəyişdirilib.Birliyin mətbuat xidmətindən Edebiyyat-Az.Com-a bildiriblər ki, toplunun təqdimat mərasimi gələn ilin yaz aylarında respublikanın paytaxtı Bakı şəhərində keçiriləcək.Layihənin rəsmi informasiya dəstəyi Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyi (Gundelik.info) və Azərbaycanın Mədəniyyət və Portalı (Edebiyyat-Az.Com) olacaq.Təqdimatda mədəniyyət, ədəbiyyat, incəsənət xadimlərinin, media təmsilçilərinin, ictimaiyyət nümayəndələrinin, bədii yaradıcılıq nümunələri çap olunan müəlliflərin də iştirakı gözlənilir.
Qeyd edək ki, Buta” Türk Dünyası Şairlərinin almanaxının redaktoru “Ziyalı Ocağı” İctimai Birliyinin Başkanı, Sumqayıt Dövlət Univetsitetinin mətbu orqanı “Sumqayıt Universiteti” qəzetinin baş redaktoru, araşdırmaçı-yazar İlahə Bayandurdur.

Gülnarə ŞÖHRƏDDİNQIZI,
“Möhtəşəm Azərbaycan”

“Gənc Ədiblər Məktəbi”nin müdavimi, AYB və AJB üzvü,
Prezident təqaüdçüsü, Gənclər müfakatçısı

Gele bilirmisin?
Gel…
Gide bildiyin gibi gel …
Gidişini kucaklayan yolları
Sana tarif edemem…
Bitanem…
Gel…
Bildiyin gibi gel….

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

ŞƏNGÜLÜMLƏ, ŞÜNGÜLÜM

“Uşaq şeirlərim” – silsiləsindən

Saqqalları əlçim-əlçim,
Vardır iki bala keçim.
Bilmirəm ki, necə seçim?
Hansı- alagöz Şəngülüm?-
Hansı qaragöz Şüngülüm?.

Ikisi də, ala-bula,
Ikisi də, üzü yola.
Giribdilər, bax qol-qola,
Hansı –alagöz Şəngülüm?-
Hansı- qaragöz Şüngülüm?.

Səs-küyləri göyə çatır,
Bir- birinə buynuz atır.
Biri durur, biri yatır,
Hansı –alagöz Şəngülüm?-
Hansı –qaragöz Şüngülüm?…

ÖMRÜN FƏSİLLƏRİ

“Mənim dünyam” – silsiləsindən

Bu dünyada hər şeyin var zamanı,
Yaradandır nizamlayan hər anı.
Dərə çəni, dağlar sevər dumanı,
Yaz gəlməsə axan çaylar çağlamaz,
Gül- çiçəklər qönçə, buta bağlamaz.

Yay zamanı hamı sevər yaylağı,
Zümrüd meşə, yaşıl çəmən, bulağı.
Yal- yamaclar olar könül oylağı,
Duman, nə sis qar yağdırıb çığlamaz,
Şən buludlar, gözün sıxıb ağlamaz.

Son baharda quşlar çıxar səfərə,
Elat enər dağdan- düzə, şəhərə.
Hacət yoxdur ağlamağa, qəhərə,
Təbiətin taxtı, tacı laxlamaz,
Ulu dağlar qışda qonaq saxlamaz.

Ahıl, qoca möhkəm tutar əsasın,
İstər sürsün hər anının səfasın.
Fani dünya sonda alar qisasın,
Dövran, əcəl xəzan çiçək qoxlamaz,
Payız- yazı, nə qış- yayı haxlamaz…

GÖTÜRMƏZ

Öz yükünü özün daşı,
Bu dünya şələ götürməz.
Gözlərindən axan yaşı,
Bir kimsə ələ götürməz.

Gözün tox, qəlbin dolusa,
Bəndəsən, Allah qulusan.
Getdiyin haqqın yolusa,
Əyri əmələ götürməz.

Sevgi ələm yanğısıdır,
Vüsalsız qəm yanğısıdır,
Bu od Kərəm yanğısıdır,
Bu dərdi Lələ görürməz.

Həyatın hər cür üzü var,
Eniş-yoxuşu, düzü var,
Qəlbində ki, qəm izi var,
Ürəyin çilə götürməz,

Ömür yollarda əsirdir,
Hər yolun məramı sirrdir,
Sonsuzluğun yolu birdir,
Hər yol əcələ götürməz.

VAR

Görünən hər bir şeyin,
İlkini, təməli var.
Yaxşılığın, pisliyin,
Mütləq bir bədəli var.

Dünya tək şənlik deyil,
Dərdləri sənlik deyil.
Uyma, beş günlük deyil,
Axırı, əvvəli var.

Varın artsa öyünmə,
Qürurdan don geyinmə,
Bəxtin yatsa deyinmə,
Eniş-yoxuş, bəli, var.

Asi olma heç zaman,
Çıx şübhə dumanından,
Qorxmaz haqq divanından,
Kimin düz əməli var.

Həyatın hikmətində,
İnsanın xislətində,
Hər kəsin qismətində,
Allahın öz əli var.

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

SEVİMLİ DOSTUM, ƏZİZ BACIM RAYA XANIMIN CİYƏRPARASI CULİDANI DOĞUM GÜNÜ MÜNASİBƏTİLƏ TƏBRİK EDİR.
NƏNƏSİNƏ VƏ VALİDEYİNLƏRİNƏ TƏBRİKLƏRİMİ GÖNDƏRİRƏM. CULİDE

Nənənin gül balası,
Gözü mərcan Culide.
Al yanaqlı lalası,
Culidə, can Culide.

Gözümün qarasısan,
Dərdimin çarasısan.
Qəlbimin parasısan,
Culide, can Culide.

Şükür səni verənə,
Dünya bəxş edib mənə.
Xoş sevincsən nənənə,
Culide, can Culide.

Ömrün yaz, bahar olsun,
Allah sənə yar olsun.
Atan, anan var olsun,
Culide, can Culide.

Yaşam –həyat oyunu,
Böyü, tanıt soyunu,
Nənə görsün toyunu,
Culide, can Culide.

KOROĞLU DASTANI

“Uşaq şeirlərim” – silsiləsindən

Babam mənə danışıb,
“Koroğlu “ dastanını.
Rövşən necə alıbdır,
Atasının qanını.

Hasan Paşa çıxarmış,
Atasının gözünü.
Rövşən “misri” qılıncla,
Demiş ona sözünü.

Həmin gündən adına,
Deyilib Qoç Koroğlu.
Yetib məzlum dadına,
Olub Vətənin oğlu.

Çapa-çapa “Qırat”ın,
Yurd seçib “Çənlibel”i.
Dastan edib həyatın,
Qoruyub doğma eli.

DAĞILSIN TÜRKMƏNÇAY MÜQAVİLƏSİ

“Dağılsın Türkmənçay müqaviləsi,
O tayda, bu tayda kədərlə birgə”.
Müəllif

On fevral həminki Türkmən kəndində,
Sənəd imzalanır xalq əleyhinə.
Ortada ikiyə bölünən vətən,
Yenə də bölünür rusun xeyrinə.

Ruslar qarşılayır bunu fərəhlə,
Onun nə vecinə torpaq kimindi.
Şimalı cənubdan ayıran zaman,
Torpaq bizimdisə günah kimindi?!

Ovuca sığmayan bu Ana torpaq,
Rusun nəzərində bu gün kiçilir.
Tökülən millətin bax o al qanı,
Qədəhə süzülüb
burda içilir.
Əsgərlər durubdu dəstəbədəstə,
Onların içndə biri seçilir.

Danlaya-danlaya fikri içində,
Əhdindən indicə dönmək istəyir.
Əynində boz şinel, başında papaq,
Elə bil kim isə dinmək istəyir.

Bax budur həminki bizim qəhrəman,
Yenə də içində fəryad qoparır.
Fikirlər, duyğular aləmi onu,
Özündən uzağa-haqqa aparır.

Səhərdən ətrafa boylanan günəş,
Ömrü gül-çiçəklə yenə bəzəyir.
Axı o neyləsin onun da ömrü,
Aldanmış sahibsiz itə bənzəyir.

SƏNƏD İMZALANDI TÜRKMƏN KƏNDİNDƏ

“Pozulsun Türkmənçay müqaviləsi,
Nə hücum, nə qırğın, nə bir dərd olsun”.
Nəriman Həsənzadə

Sənəd imzalandı Türkmən kəndində,
İkiyə bölündü bu ana torpaq.
Düzü, gözləməzdim rus öz əliylə,
Xalqın tarixinə kədər yazacaq.

Şimalla cənubu ayrı saldılar,
O tayda, bu tayda axdı göz yaşı.
Araz da çağladı tarixlə birgə,
Yasa qarışanda millətin başı.

Təbriz qardaşından ayrı düşəndən.
Bakının gözləri yenə yol çəkir,
İnana bilməsən həmin sənədə,
Gəl, gör ki, millətin başı nə çəkir.

Şair etdilər

Tək özün düşünər, düşüncəsi dar,
Elə nəsə umar, kara gəlməz o.
Könül ovundurmaz, ancaq qəlb qırar,
İnsafa gəlməz o, ara gəlməz o.

Hərə öz kefində, öz halındadı,
Zənmətsiz qazanclar, başa dəyibdi.
Kişinin vüqarı kamalındadı,
O qədər sözüm var, daşa dəyibdi.

Haqq-divan olmayıb, yoxdu bu yerdə,
Oturub haqlıyla, haqsız diz-dizə.
Haqqı tanımayan çoxdu bu yerdə,
Haqsıza rast gəldim, haqq gəzə-gəzə.

Özümə güvənib qələbə çaldım,
Məni mən eləyən, mənliyim oldu.
Haqqı uca tutdum, özüm ucaldım,
Haqqa aparan yol, ən ali yoldu.

Arzularım yatıb köksümdə dən-dən,
Hər nə etdilərsə, bir-bir etdilər.
İndi minnətdaram, ətrafıma mən,
Mənə dərd verdilər, şair etdilər.

Hər kəs vicdanıyla, qalsın baş-başa,
Bir belə təlaşdan, kar aşmaz Polad.
İnsanlıq məhv olub, dönməsin daşa,
Bədbin olmaq sənə, yaraşmaz Polad.

10.08.2015.

Ömrü

Haqq ucadır, biz quluyuq,
Vermək olmaz boşa ömrü.
Olmasın buz kimi soyuq,
Döndərməyək qışa ömrü.

Həyatın hər naxışında,
Hər kəs yaşar öz xoşunda,
Ey gül, eniş yoxuşunda,
Bir keçirək qoşa ömrü.

Odda qovrul, közdə yaşa,
Ürəkdə qal, gözdə yaşa,
Xoş müqəddəs sözdə yaşa,
Qoyma dəysin daşa ömrü.

Saç ağardıb yüz çağında,
Ata baba ocağında,
Aşiqinin qucağında,
Kim vurmaz ki, başa ömrü?

Qəlb oxşayar ismətli yar,
Abır, həya, mərifət, ar,
Polad, bil ki, hər üzü var,
Sevə-sevə yaşa ömrü.

2.01.2015.

MISRAMSAN MƏNIM!

Camalın ay kimi, xoşdur niyyətin,
Görənlər gizlədə bilmir heyrətin,
Sən mənim ismətim, namus, qeyrətim,
İgid xatunumsan, Saramsan mənim!

Gündə milyon kərə kəşf eləsm də,
Taleyə, ömrümə yar diləsəm də,
Şerimlə, sətrimlə vəsf eləsəm də,
Hələ deyilməmiş misramsan mənim!

Sən mənim dağ gülüm, yanağı laləm,
Telləri alnında cığalı haləm,
Nə vaxtdır vurğunam, sənə mailəm,
Qaşları, gözləri qaramsan mənim!

RUhum səndə qalıb, gözüm sənlədi,
Nitqim səndə qalıb, sözüm sənlədi,
Qəlbim səndə qalıb, özüm sənlədi,
Canıma, ürəyə paramsan mənim!

06. 11. 2016

..NƏ DƏ İSTƏYİM

Tanrı üz göstərmir, dönübsə yada,
Əlim asılısa, yetmirsə dada,
Ümidi, arzunu atmışam oda,
DAha nə arzum var, nə də istəyim!

İçimdə baharım qışa dönübdü,
Ürəyim bir parça daşa dönübdü,
İztirab gözlərdə yaşa dönübdü,
Daha nə arzum var, nə də istəyim!

İndi zirvəsində soyuyan qaram,
İndi sinə üstdə çalmayan taram,
Ürəkdə qan saçır, sızlayır yaram,
Daha nə arzum var, nə də istəyim!

İndi sözə baxmır sərrast yerişim,
DƏyişib, tərsinə dönüb gərdişim,
Daha bacarmıram tutum, dirəşim,
Daha nə arzum var, nə də istəyim!

06 11 2016

ÇOX DA ARXALANMA

Güvənmə rütbəyə, səlahiyyətə,
Dağ olsan qəddimi əyməz varlığın.
Çox da arxalanma vara, dövlətə,
Bircə misrama da dəyməz varlığın.

Bu gün hökm sənin, meydan sənindir,
Çap yalın atını belədən belə.
Yer sənin, göy sənin, ümman sənindir,
Nə qədər istəsən xor bax bu elə.

“Burda mən, Bağdadda kor xəlifədir,
Kimsə çıxa bilməz qarşıma “— dedin.
“Burdakı nemətlər mənə töhfədir,
Qonub şahlıq quşu başıma”—dedin,

Dövləti taladın doymadı gözün,
Yetim-yesirin də haqqını yedin,
O qədər qudurdun, sırtıldı üzün,
“Mənəm bu yerlərin allahı”—dedin.

Vətən səlahiyyət, rütbə verəndə,
Nəfsə yox, güvənər adam ağlına.
Millət qəhrəmanı olmaq yerinə,
Oldun xalq düşməni, qadam ağlına.

BİR DƏ XƏBƏR TUTURSAN Kİ…

Bu dünya xəlbir dünyadır,
İçində saxlamaz bizi.
Gəlib sahmana salarıq,
Gedəndə ağlamaz bizi.

Hər gün keçdiyim yolları,
Oxuyub bitirəm gərək.
Daşıdığım qısa ömrü,
Mənzilə yetirəm gərək.

Qırılan son umuddan da,
Sıxılır canı admaın.
Azca qara buluddan da,
Qaralır qanı adamın.

Hər şey verib Tanrı, hətta,
Aşımızı qarışdırır.
Ömrü də oyuncaq verib,
Başımızı qarışdırır.

Bir də xəbər tutursan ki,
Bir anlıq aman qalmayıb.
Ruh da yır-yığış eləyib,
Qalmağa zaman qalmayıb.

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyi və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının “Cənubi Qafqaz Xalqları üzrə xüsusi müxbir”i,
İraq Türkmən Yazarlar Birliyinin, Dərbənd Ədəbiyyatçılar Birliyinin, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü

OLUR

Nə ağırmış bu dünyanın gedişi,
Gəlişimiz bayram olur toy olur.
Nə zamansa bu dünyadan köçməmiz,
Ağrı olur, haray olur, vay olur.

Ata Ana sevinir biz gələndə,
Laylay süzür Anaların dilində.
Görürsən ki, vaxt yetişib öləndə,
Arzuların, əməllərin zay olur.

Gəlişinlə dünyada yer edirsən,
Həyat boyu taleyini güdürsən.
Vaxt yetişir bu dünyadan gedirsən,
Arxanca göz yağışları çay olur.

Zeynəb, səndə tanı fani dünyanı,
İtirdin qardaşı, Ata, Ananı.
Bu həyatda, xoşbəxt gün görən hanı,
Hərə üçün dərddən, qəmdən pay olur.

QARDAŞ YARASI

Gözümü yumuram, gözümdə odur,
Həsrətdən saralan üzümdə odur.
Hər dilimə gələn, sözümdə odur,
Necə ağır imiş qardaş yarası.

Ətrafa baxıram yanımda odur,
Cismimdə qaynıyan canımda odur.
Damarımda odur, qanımda odur,
Necə ağır imiş qardaş yarası.

Əlimi açıram, əlimdə odur,
Sızlayan qəlbimdə, dilimdə odur.
İçim odsuz yanır külümdə odur,
Necə ağır imiş qardaş yarası.

Zeynəbəm, bu ağır cağımda odur,
Gülü xəzan olmuş bağımda odur.
Zirvəsi qan sızan dağımda odur,
Necə ağır imiş qardaş yarası

“Yenə gözlərindən həsrət tökülür,
bu səhər sübh çağı işıq yerinə”.
Müəllif

Yenə də yol çəkir gözlərin, şair,
Duyub yaşadıqca ömrün gününü.
Bəzən də bir insan tapa bilməyir,
Sevib-sevilməyin əsl yönünü.

Amma bu işdə də təcrübən çoxdu,
Çünki sən bir ömrü girov qoymusan.
Qadınsız bir ömrün hər bir anını,
Qadınsız yaşayıb birgə duymusan.

Dərd-səri saydıqca sətirbəsətir,
Mətləbdə gəlmədin de, hara qədər?!
Bəlkə də sevmirdi Fərhad Şirini,
Həsrətin çəkdiyin bir Sara qədər.

Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndəsi, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, “Cəsarətli qələm” media mükafatı laureatı, nəğməkar-şairə Zeynəb Dərbəndlinin “Elim Karabağ” şeiri Türkiyə türkcəsində İraq Respublikasında ən böyük 4-cü böyük şəhəri Kərkükdə fəaliyyət göstərən “Pinar dərgisində çap olunub.

“Gənc Ədiblər Məktəbi”nin müdavimi, AYB və AJB üzvü,
Prezident təqaüdçüsü, Gənclər müfakatçısı

Yanğından çıxmış kimiyəm…
Saçlarımda kül qoxusu…
Yerin göyə naz dəmiyəm,
Ovcumda məhşər qorxusu…

Boyumdan böyük sevdalar
Sığa bilmir ürəyimə.
Döngə-döngədisə yollar
Bu dünya mənim nəyimə?!

Büküb saxladığım dərdi
Bilməyə adam gəzirəm…
Üzülməyə ömür yetir,
Gülməyə məqam gəzirəm…

Şəklin üçün …

Sürüşür əllərim, gözündən düşür,
Yarımçıq gülüşün bütöv həsrətdi.
Ürəyimə bir qar havası düşüb…
Donuq baxışların pis əlamətdi.

Bunun adı yoxdur…
Sənin adın var
Başlayan cümlədə, bitən ümiddə.
Sənə oxşatdığım neçə kədər var
Sənə yaşatdığım hisslər içində?

Büküb əllərini dərddi çəkdiyin?
Özümə dərd edib nəyə yanıram?
Bəlkə sənə göndərim bu şəklini?
Bəlkə…
Yox ey, yox, utanıram…

(2015)

Gedir

(Daha dünən körpə uşaq olduğu halda bu gün gəlin köçən qızlarımıza)

Hərə öz köçünü tapır dünyada,
Durna qatarı tək düzülür gedir.
Körpə qızlarımız böyüyür, Allah,
Əlləri yuvadan üzülür, gedir.

İllər göz qırpımı uçur beləcə…
Neçə ki körpədi anlamaq olmur.
Hər xırda şey üstə danlamaq olmur,
O incə dodağı büzülür gedir.

“Vağzalı” sədası çalınır, Allah!
Evdən inci gedir, evdən dürr gedir.
Özü qanad açır, ancaq göz yaşı,
Məsum yanağından süzülür, gedir.

SEVGİ

Sevgi elə belə olmur ki?!
Sevginin gülən gözləri olur.
Sevgi sən görən deyil ki?!
Sevginin bapbalaca əlləri olur.

Sevgi elə belə olmur ki?!
Sevginin dadı var, şirin bal kimi.
Sevgi sən görən deyil ki?!
Sevginin qəlbi olur körpə quş kimi.

Sevgi elə belə olmur ki?!
Sevgi ayaq tutub evdə də gəzir.
Sevgi sən görən deyil ki?!
Sevgi hərdən şıltaqlıq edir.

Sevgi elə belə olmur ki?!
Sevginin dili var, danışa bilir.
Sevgi sən görən deyil ki?!
Sevgi ata deyir, ana söyləyir…
Sevgi elə belə olmur ki!

Azərbycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
“Qızıl Qələm” Media Mükafatı laureatı,
“Möhtəşəm Azərbaycan” müstəqil ictimai-siyasi, ədəbi-bədii qəzetinin redaktoru,

Səni

Yandın eşqin oduna külləri apardı səni,
Azdın eşq bağçasında gülləri apardı səni,

Göz yaşın dumduruydu, qarışmazdı dəryalara,
Bəs nədəndi əğyarın selləri apardı səni?

Şam kimi əritməkdən qorxmadım mən ömrümü,
Yanmadın, həm ömrünün illəri apardı səni.

Qarışıb fəsli xəzana üzünün rəngi nədən,
Soldurub bağın fələk, yelləri apardı səni?

Nisəyəm,alnı açıq,nəfsi toxam dünyada,
Aldadıb xəyanətin dilləri apardı səni.

ŞƏHİD

Yolu haqqın yoludur, haqqı ömür bilər şəhid,
Adı qan yaddaşıdır, kim deyir ki, ölər şəhid?

Sarılıb torpağa verdi canını, sönmədi de,
Açılan hər sabahın gündüzünə dönər şəhid.

Axsa qanın su təki, kimsəyə de faydası nə,
Könlündə vətən eşqi, dərdlərinə gülər şəhid.

Bir çiçək soraqladım, adı qərənfildi demə,
Çöküb məzar daşına, göz yaşını silər şəhid.

Kömək ol bizlərə Tanrım, sən özün eylə nəsib,
Azad olsa vətənim, rahat uyuyar hər şəhid.

Nisəni boğsa qəhər-qəm, ümidi itməz həmən,
Düşünər küllü-dərdi çəkdi sinədə ər şəhid.

Mətləb verib

Həmişə qayğımla, diqqətimlə mən,
O qədər üzləri ğüldürdüm qağa,
Öz bəxtim üzümə gülmədi, heyif,
Hissimi içimdə öldürdüm qağa.

Könlüm meyl etmədi bərə, bəzəyə,
Ömrümün bəzəyi adım sanımdır.
Tənə vurmadım mən sınmış ürəyə,
Halalıq, dürüstlük tək ünvanımdır.

Kimin cibi dərin, ağlı dayazsa,
Bəyənməz ağıldan güc alanları.
Allah el içində uca saxladı,
Halal zəhmətiylə ucalanları.

Dünyanı dərk edib, duyandan bəri,
Gözümə yolları göründü qəmin.
Ah çəkdim yerindən tərpətdim yeri,
Pislər dörd tərəfin tutub aləmin.

Alnımın yazısı, alın tərimdi,
Əlimin qabarı, fərəhim mənim.
Çoxu sevincindən sığmır dünyaya,
Sevinc göz yaşlarım, bəh-bəhim mənim.

Tək bircə gümanım təbimə gəlir,
Şükür ki, Allahım mənə təb verib.
Hər yazı yazanda, ruhum dincəlir,
Ay Polad, hərəyə bir mətləb verib.

22.11.2016.

Mənə Allah köməkdir

Həm bu günəm, həm dünən,
Boğulsam da, seldə mən,
Amma yenə keçmərəm,
Namərd tikən körpüdən.

Dərd üstümə yeridi,
Ürək yağım əridi,
Diri var ölüyə tay,
Ölü var ki,diridi.

Güvəndiyim o dağın,
Qar aldı hər xoş çağın,
Gözümə kül üfürür,
İşinə bax alçağın.

Verdiyin tam veribdir,
Arzuma kam veribdir,
Şükr edirəm Allaha,
Mənə ilham veribdir.

Polad sərtlik deməkdir,
O, hər kəsə örnəkdir,
Kömək olmaz minnətli,
Mənə Allah köməkdir.

15.08.2014.

SÖYLƏYİR

Əlimə toxunan əlinə qurban,
Sevirəm söyləyən dilinə qurban,
Qəlbində desən də çatacaq mənə
O,sözdü qəlbimə, könlümə dərman!

O, sözün çəkisi cahandan ağır,
İstərsən pıçılda, istərsən çığır,
Əzizim, o parlaq, sevən gözündən,
Üstümə elə bil səadət yağır!

Sevirəm söyləyir rəngi gözünün,
Sevirəm söyləyir rəngi üzünün,
Sevgiyə bürünmüş mələk kimisən
Canlı heykəlisən “sevgi” sözünün!

Nə qədər ruhum var sevəcəm səni,
Eşqimin baş tacı edəcəm səni,
İlahi bəxş etsin bizə bir ömür
Vüsalla gül açsın sevda gülşəni!

02.11.2016

SEVGI NAXIŞI

Bu ürəyə, alov düşüb, qor düşüb,
ALovu görünmür, içindən yanır.
Ağlamaqdan gözlərinə tor düşüb,
Damlayan göz yaşı, içinə damır!

Divarı yuxalıb, yoxdu tavanı,
Döyür pəncərəsin sevgi yağışı.
Günəş boylansa da duymur havanı,
Qapısı, bacası sevgi naxışı.

Fikri, düşüncəsi yarı, nigarı,
Bir başqa düşüncə qapısın açmır.
Eşq düşüb qismətə, olub biyarı,
Parlamır qəməri, nurunu saçmır.

Vüsal arzusunda inləyir ürək,
Həsrətə, hicrana tabı qalmayıb.
Özü -öz səsini dinləyir ürək,
Yaxşı ki, Sükuta ürək dalmayıb! !!!

05. 11. 2016

ÖYRƏNİRƏM

Dünya mənim yaşıdımdır,
Mən dünyanın uşağıyam.
Ömür məndən yuxarıdır,
Mən ölümdan aşağıyam.

Bu dünyanı seyr edirəm,
Tale adlı pəncərədən.
Fələk ölü hazırlayır,
Mənim kimi biçarədən.

Ömrü ömrüm qədərdirsə,
Qədər nədən qədir bilmir.
İnsafını Allah kəsib,
Möhlət, aman nədir bilmir.

Bu dünya tək mənzillidir,
Rahat ömür sürən yoxdur.
Qapısında bir giriş var,
Çıxışını görən yoxdur.

Yaşamağı hamı blir,
Yaşanmağı öyrənirəm.
Çox daşıdım, son mənzilə
Daşınmağı öyrənirəm.

TAMAH

Adəmin yediyi buğda dənidir,
Bütün bəlalara təməldir tamah.
İnsanın şeytana uyan günüdür.
Şərin törətdiyi əməldir tamah.

Ondan pöhrələdi əyrilik, yalan,
Düzlük, mənəviyyat edildi talan,
Diddi bir-birini aldanan, alan,
Bəşərin məhvinə yönəldi tamah.

Varlıya, kasıba bölündü bəşər,
Düşdü qarışığa xeyir ilə şər,
Nəfs güc gələndə daşı da deşər,-
Qarından başacan yüksəldi tamah.

Daim fikirləri məşğul edən o,
İnsanı özünə bir qul edən o.
Bütün cinayəti məqbul edən o,
Ürəyə uzanan bəd əldir tamah.

Nə yerdən göyərib, nə göydən enib,
Könüldə doğulub, fikirdə dinib,
Çox zaman, çox yerdə nahaqqa dönüb,
Haqqa, ədalətə güc gəldi tamah.

“Dövlətimizin gələcəyi sizin əlinizdədir”

Noyabrın 23-də Azərbaycanın Bütövlüyü Uğrunda Cəmiyyət Azərbaycan Respublikasının Prezidenti yanında Qeyri-Hökumət Təşkilatlarına Dövlət Dəstəyi Şurasının maliyyə dəstəyi ilə həyata keçirdiyi “Vətənpərvərlik hissinin yüksəldilməsində QHT-lərin rolunun artırılması” layihəsinin yekun tədbirini keçirib. Tədbir Nizami rayonundakı 328 saylı tam orta məktəbdə baş tutub. Əvvəlcə layihənin rəhbəri Məlahət Xəlilova layihənin yekunları ilə bağlı məlumat verib. Bildirib ki, günümüzün əsas prioritet mövzusuna çevrilən vətənpərvərlik hissinin yüksəldilməsi hökumətin, eləcə də Heydər Əliyev Fondu və Azərbaycan Respublikasının Prezidenti yanında Qeyri Hökumət Təşkilatlarına Dövlət Dəstəyi Şurasının daim diqqətdə saxladığı məsələlərdən olub. Bu yöndə davamlı olaraq tədbirlər keçirilir. Layihə rəhbəri bildirib ki, Azərbaycanın Bütövlüyü Uğrunda Cəmiyyət Azərbaycan Respublikası Prezidenti yanında Qeyri-Hökumət Təşkilatlarına Dövlət Dəstəyi Şurasının maliyyə dəstəyi ilə həyata keçirdiyi “Vətənpərvərlik hissinin yüksəldilməsində QHT-lərin rolu” layihəsi çərçivəsində son tədbirini keçirir: “Avqustun 5-dən dekabrın 5-dək 4 aylıq müddətə nəzərdə tutulan layihə çərçivəsində Bakı şəhərində, ziyalılar və mətbuat nümayəndələrinin iştirakı ilə 5 dəyirmi masa və mətbuat konfransı keçirilib: “KİV-də vətənpərvərlik hissinin təbliği ilə bağlı silsilə məqalələr dərc edilmişdir. 2 şəhid ailəsini- aprel döyüşlərində şəhid olmuş Bağırov Emin İmran oğlu və Qurbanlı Fəxrəddin Seyfəddin oğlunun ailəsini ziyarət etdik. Eyni zamanda, şəhid qəhrəmanların keçdikləri həyat və döyüş yolu, onların Azərbaycanın ərazi bütövlüyü, işğal altında olan torpaqların geri alınmasında göstərdikləri qəhrəmanlıqların media vasitəsilə ictimailəşdirilməsi üçün müsahibələr alındı. 2 orta məktəbdə müasir bədii tarixi romanlar müəlliflərinin- Yunus Oğuz, Aqil Abbas, Elçin Hüseynbəylinin əsərləri ilə(“Nadir şah”, “Təhmasib şah”, “Əmir Teymur”, “Sultan Arpaslan”, “Batman qılınc”, “Şah Abbas” və s.) bağlı müəllim və şagirdlərdən ibarət geniş auditoriyaya və mətbuat vasitəsilə ictimaiyyətə geniş məlumat verildi”.
328 saylı tam orta məktəbin ədəbiyyat müəllimi Nadir Həsənov bildirib ki, gənc nəsil vətənpərvərlik nümunəsini Azərbaycanın qəhrəman oğulları və yaradıcı şəxsiyyətlərindən əxs etməlidir.
Yazıçı Elçin Hüseynbəyli qeyd edib ki, əsil vətənpərvər olmaq üçün yaxşı oxumaq lazımdır. Gənclərin vətənpərvər olması üçün doğma vətənimiz Azərbaycan haqda bilikləri yetərli olmalıdır: “Torpaqlarımızın 20 faizinin işğal olunmasının səbəblərindən biri də bu məmləkət haqqında biliklərin yetərli olmamasıdır. Yaxşı ki, hazırda ölkəni tanımaq üçün “Vətəni tanıyaq” adlı kampaniya həyata keçirilir”. Onun sözlərinə görə, gənc nəslin vətənpərvər kimi formalaşmasında bu ruhda yaradılan əsərlərin rolu böyükdür: “Vətənpərvərliyin dərk edilməsi üçün yazıçı-publisist Yunus Oğuzun tarixi romanlarını oxumağa ehtiyac var. Onun əsərləri sadə, şagirdlərin başa düşəcəyi dildə yazılıb. Düzdür, vətənpərvərlik mövzusuna müxtəlif tərzdə yanaşmaq olar. Ancaq onun əsil mahiyyətini dərk etmək təhsildən keçir. Əslində, təhsil almadan da vətənpərvər olmaq olar. Lakin, dövlətimiz gənc nəslin savadlanması üçün hər şeyi edirsə bundan yalnız yararlanmaq gərəkdir. Dövlətin və valideynlərin qayğısını qiymətləndirmək özü də vətənpərvərlikdir. Əgər indiki nəsil təhsilli, savadlı vətənpərvər olacaqsa, onların övladları da bu yolu davam etdirəcəklər”.
Qarabağ qazisi, “Vətəninfo.az” saytının baş redaktoru Nahid Canbaxışlı qeyd edib ki, Vətən uğrunda döyüşə atılan qazilər özlərinə Vətənin daşını yastıq, torpağını yorğan biliblər. Bu isə o deməkdir ki, Vətən uğrunda döyüşmək vətənpərvərlikdən irəli gəlir: “Vətəni sevmək güc ilə yox, ağılla olmalıdır. Yəni, vətənpərvər olmaq üçün yazıçıların əsərlərini oxumaq kifayət etmir, həm də bu hissləri yaşamaq lazımdır. Biz hələ bütöv Azərbaycan deyilik, bölünmüş, işğal altında qalan torpaqlarımız var. Azərbaycanın bütövlüyünü təmin etmək üçün gələcək nəslin fiziki və mənəvi gücünə ehtiyac var. Bu gücü vətənpərvər oğullardan və ərsəyə gətirilən əsərlərdən almaq olar”.
Yazıçı, publisist, ABUC-un sədri Yunus Oğuz qeyd edib ki, ərsəyə gətirdiyimiz əsərlərdə əsas məqsədimiz vətənpərvər övladlar yetişdirməkdir: “Siz fəxr etməlisiniz ki, müstəqi Azərbaycanın övladlarısız. Mənim ömrümün 31 ili Sovet imperiyasının dövrünə düşüb. Bu nəslin qafasını dəyişdirmək çətin olduğundan işimizi gənc nəsli vətənpərvər ruhda tərbiyə etmək üzərində qurmuşuq. Biz istəsək də istəməsək də dövlətimizin gələcəyi sizin əlinizdə olacaq. Bu dövlətin aparıcıları-ziyalıları, aydınları, məmurları siz olacaqsınız”. Onun sözlərinə görə, vətənpərvərliyin təbliğinin əsası uşaq bağçalarında qoyulmalıdır. İnsanlar hələ uşaq olarkən dərk etməlidirlər ki, millətin mövcud olması üçün onun dili, tarixi, mədəniyyəti olmalıdır: “Şübhəsiz ki, buna qarşı xarici təsirlər olacaq. Çalışacaqlar ki, millətin dilini, tarixini, mədəniyyətini dəyişsinlər. Ancaq millətin ziyalıları belə halların qarşısını almağa borcludurlar. Necə ki, dahi Üzeyir Hacıbəyov “tarixi Nadiri yarıya qədər oxumuşam” ifadəsi ilə millətə xatırlatdı ki, sizin Nadir şah kimi böyük şəxsiyyətiniz var”. O, əlavə edib ki, Sovet dönəmidə tariximiz təhrif olunmuş formada təqdim edilirdi, yad ideologiyalar təbliğ olunurdu: “Hüseyn Cavid, Mikayıl Müşfiq inkar edilirdi. Millət, dil, tarix uğrunda çalışanlar güllələnirdi. Bu gün isə biz öz tarix, dil və mədəniyyətimizin sahibiyik”. Y.Oğuz əlavə edib ki, Avropa kosmopolit ideologiyasını sərgiləməkdədir: “Bu ideologiyada ailə, dövlət düşüncəsi yoxdur. Bizdə isə ailə kiçik dövlət hesab olunur. Odur ki, gənclər anlamalıdırlar ki, vətənpərvərlik təkcə döyüşlə bitmir. Vətənpərvərlik gözəl sənətlə, elinə, obasına, Vətəninə yaxşılıqla müşahidə olunur”.
Çıxışlardan sonra mövzu ilə əlaqədar media nümayəndələrinin və şagirdlərin sualları cavablandırılıb. Sonda 328 saylı məktəb adından yazıçı-publisist Yunus Oğuza xatirə plaketi təqdim olunub.

“Olaylar” İnformasiya Agentliyinin Mətbuat xidməti

Xilas edər bəşəriyyəti
ən qorxunc bəlalardan,
Dünyanı ən böyük
müsibətlərə sürükləyər.
Alovu bir anda ram edər,
Yanar odu körükləyər.
Sevincindən ənginliklər
göy qurşağına dönüşər,
Qəzəbindən iki qara bulud,
İki qara qoça dönüb
bir-biri ilə döyüşər.
Güləndə düzü-dünya,
çiçək açar,
Ağlayanda yer üzü
Nuhun tufanına dönər,
Hərdən sevgisi nifrətə,
nifrəti sevgiyə çevrilər,
Gün olar mələklər
ziyarətinə enər.
Bəzən ağzına qıfıl vursan da
susdura bilməzsən,
Bəzənsə məsum-məsum baxar,
nə danışar, nə dinər.
Bəzən bir kitaba dönər –
Bir anın içində oxuyub
çıxarsan başa,
Bəzən bir səhifəsinin üstündə
aylarla baş sındırarsan,
Sonra da hər şeydən bezib
öz başında daş sındırarsan.
Nə etsən faydası yox,
nə desən faydası yox,
Bir amansız döyüşdü,
üsulu, qaydası yox.
Amma yenə də sevər, sevər, sevərsən,
tükənməz bir eşqlə sevərsən.
Əriyərsən sevincində, sevgisində,
kədərində, nifrətində,
Bəzən özü də mat qalar
yaratdığına
Uca Qüdrətin də…
Bütün bunlara rəğmən,
Qoruyub saxlar
Cənnətin ayaqları altında olma statusun,
Ən uca, ən ülvi adın,
Bəşəriyyətin ən böyük möcüzəsi –
qadın, qadın, qadın…

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

C Ü C Ə L Ə R İ M

“Uşaq şeirlərim” – silsiləsindən

Ipək kimi yup-yumuşaq,
Mənım qəşəng cücələrim.
Tumarlayır hər bir uşaq,
Mənım qəşəng cücələrim.

Cik- cikləri sevinc yayır,
Bir-birinə çox oxşayır.
Görməyiblər heç çöl-bayır,
Mənim qəşəng cücələrim.

Yup- yumuru sarı yumaq,
Baxmaq ilə olmur doymaq.
Biz nə qədər gen dayanaq?
Mənim qəşəng cücələrim.

Su içəndə baxır göyə,
Dən tökürəm bəlkə yeyə.
İstəyirəm tez böyüyə,
Mənim qəşəng cücələrim.

AĞRI DAĞ

Ey türk torpağının qüdrət simvolu,
Varlığın düşməni əzir, ağrıdır.
Zirvəndən başlanır kəhkəşan yolu,
Yurdun qeyrətisən adın Ağrıdır.

Sıldırım qayalar nəhəngdən nəhəng,
İgid babaların başda börküdür.
Mərd oğlun, mərd qızın qəzəbli pələng,
Qartal avazları mahnı, türküdür.

Köksündə neçə min düyünlü sirr var,
Laçınlar, şahinlər qıyya çəkərlər.
Parlayan ulduzlar qəndil, çıraqlar,
Buludlar çiçəyi şehə bükərlər.

Haçadağ bir ömür qəmini çəkdi,
Külək gətirərdi sənə xəbəri.
Qardaşsız qəlbinə qaranlıq çökdü,
Səndən böyük idi onun kədəri.

Sənə qovuşalı bilmirəm nədən,
Türkün zəfərinə ellər əl çalır.
Sevincdən yatmıram gecə sübhəcən,
Zirvən ucaldıqca düşmən alçalır.

Ağrı, Haçadağa sarılıb deyə,
Dövranam, zamanı alqışlayıram.
Həsrət buxovları qırılıb deyə
Tarixin səhvini bağışlayıram

23.11.2015.

Noyabrın 23-də “Olaylar” İnformasiya Agentliyndə Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin Mətbuat xidmətinin rəhbəri, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü, gənc yazar Kənan Aydınoğlunun Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndəsi, İraq Türkmən Yazarlar Birliyinin, Dərbənd Ədəbiyyatçılar Birliyinin Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, “Cəsarətli qələm” media mükafatı laureatı, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının “Cənubi Qafqaz xalqları üzrə xüsusi müxbir”i, nəğməkar-şairə Zeynəb xanım Dərbəndlinin həyat və yaradıcılığına həsr olunan “Zeynəb Dərbəndli yaradıcılığının spesifik xüsusiyyətləri” (http://olaylar.az/news/sosial/200564)sərlövhəli məqaləsi dərc edilib.
Qeyd edək ki, bundan öncə cari ilin yanvar ayının 27-də Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Baş redaktoru, şair-jurnalist Kənan Aydınoğlunun Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndəsi, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, “Qızıl qələm” media mükafatı laureatı, şairə-publisist-jurnalist Rahilə Dövranın bədii yaradıcılıq fəaliyyətindən bəhs edən “Rahilə Dövranın zəngin yaradıcılıq fəaliyyəti” adlı sərlövhəli məqaləsi dərc edilərək, ictimaiyyət nümayəndələrinin nəzərinə çatdırılmışdı.

Kamran MURQUZOV,
Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının
Mətbuat xidmətinin rəhbəri,
Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü.

Yenə göyərçinə dönüb xəyalım,
Sənə- mələyinə məktub gətirir.
Yenə zirvələrdən enib xəyalım,
Sənə ətəklərdə güllər bitirir.

Məktubu-naməni açmaram , demə,
O , zərfdə sevdalı ürək döyünur!
Güllərə dəymərəm, biçmərəm, demə,
Bu qəlbim bir dəli eşqlə öyünür!

Yenə göyərçintək süzür xəyalım,
İlahi bir eşqlə göyə millənir.
Yenə ümmanlarda üzür xəyalım,
Həsrətli ney kimi dinir, dillənir!

Əzizim, tez göndər öz cavabını,
Ürək qəfəsində səkdikcə səkir!
Xəyal lələklərə düz, cavabını,
Könül intizarda, gözlər yol çəkir!

03.11.2016

Bir gün Babək inamından doğulub,
Bu dünyaya gələsiyəm, gələsi.
Xəyanətin yarasından sağalıb,
Ömrüm boyu güləsiyəm, güləsi.

Sinəmdədir ağrıları hər dağın,
Daha yada fürsət verməz korluğum,
Vətən adlı bu müqəddəs varlığın,
Gözlərinin giləsiyəm, giləsi.

Şöhrətimi yadellilər çox danıb,
Arzularım tonqal-tonqal qalanıb,
Dustaq olub ulu dilim, talanıb,
Hələ yadlar köləsiyəm, köləsi.

Bu torpağa bəd fikirlə gələnin,
Millətimə tənə edib gülənin,
Vətənimi parçalayıb bölənin,
Ürəyini böləsiyəm, böləsi.

Coşqun-coşqun dalğalardan keçərəm,
Araz-Araz sularından içərəm,
Sərhədləri doğrayaram, biçərəm,
Koroğlunun dəlisiyəm, dəlisi.

Misri qılınc, – misri qəzəb əlimdə,
Oğuzların cəng havası dilimdə,
Geci-tezi bu böhtanlar selində,
Varlığımı biləsiyəm, biləsi.

Qalx a Dədə, al Qopuzu, çal görək,
Bəlkə onda cana gələk, kükrəyək,
Bu min ilin yuxusunu ləkətək,
Tariximdən siləsiyəm, siləsi.

Bağışlama günahımı, amandır,
Yollarımız hələ çəndir, dumandır,
Belə gündə bağışlanmaq yamandır,
Bir də yatsam öləsiyəm, öləsi.

Sumqayıt şəhər Poeziya Evində S.Vurğun adına Mərkəzi kitabxananın uşaq şöbəsinin təşkilatçılğı ilə “Ruhuna ruzidir mənim yazdığım” adlı tədbir keçirilib.
AYB Sumqayıt bölməsinin sədri şair Sabir Sarvanın 60 illik yubileyi münasibətilə keçirilən tədbir azyaşlı oxucuların təşəbbüsü ilə baş tutub.
Tədbirdə balaca oxucular Əli Hüseynov, Nəzrin Hüseynova, Zəhra Bəşirova, Zərifə Ataşova, Gülarə Məlikrzayeva, İlkanə Yusifzadə, Aysu Hüseynli, Xoşqədəm Bağıyeva, Nəzrin Ağayeva, Rəqsanə Bayramova və Şəbnəm Quliyeva şairin müxtəlif illərdə yazdığı şeirləri ifa ediblər, kitablarından ibarət sərgi haqqında biblioqrafik xülasə veriblər.
Tədbirdə həmçinin valideyn Şəlalə Bağıyevanın ifasında “Rəqqasə” şeri, balaca rəssam Ayan Ağayevanın şairin yubileyinə həsr etdiyi portreti, Surxay Abdullayevin sazda ifası, o cümədən, şairə Gülnarə Cəmaləddinin yubilyarla bağlı xatirələri böyük maraqla qarşılanıb.
Daha sonra şair Sabir Sarvan şeirlərini oxuyub, oxucuların suallarını cavablandırıb, xatirə şəkli çəkdirib.
Sonda S.Vurğun adına Mərkəzi kitabxanın uşaq şöbəsinin müdiri Yeganə Hüseynova çıxış edərək yubilyarı təbrik edib, xoş arzularını çatdırıb. Uşaqlara və valideynlərə kollektiv adından öz təşəkkürünü bildirib.

Sumqayıt şəhər Mədəniyyət və Turizm idarəsinin Mətbuat xidməti

Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
“Azad qələm” ədəbi-bədii, ictimai-publisistik qəzetinin və
“Ali Ziya” ədəbi-bədii, elmi-publisistik jurnalının təsisçisi və baş redaktoru

Ata yurdum

Nə vaxt gedirəmsə ata yurduma,
Məni kədər qovur, qəm qucaqlayır,
Bir ata harayı, qardaş nisgili,
Açıb qollarını məni haqlayır.

Nə atam hay verib çıxır qarşıma,
Nə də ki, qardaşım ötürür məni.
Ələnir dünyanın qasrı başıma,
zaman damla-damla itirir məni.

atamın əkdiyi bar ağacları,
ayrılıqdan için-için qovrulur.
quruyub gilənar, nar ağacları,
elə bir həsrətdən külü sovrulur.

körpə ağacların körpə budağı,
qardaş salamını yetirir mənə.
qəfil dolu vurmuş solan yarpağı,
kövrəlib öpürəm mən dönə-dönə.

Beləcə, gəzirəm bağı-bağçanı,
Həsrətin dumanı çöküb hər şeyə.
itib səliqəsi, itib sahmanı,
Atamın əlləri dəyməyir deyə…

Özümüzə tale yazdıq

Üzülməyən sevgimizin,
ürəyini niyə üzdük?!
Özümüz də heç bilmədən,
Yolumuzu tərsə düzdük.

Yol gözləyən izimizin,
Dedik həsrət, kədər bizim,
Şirin dadan sevgimizin,
Badəsinıə acı süzdük.

Kim uduzub, kim nə udub,
Şirin anları unudub,
Fələyin əlindən tutub,
Özümüzə tale yazdıq..

Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
“İlham çeşməsi” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü

QARABAĞA QAR YAĞIR

Qardaş daha qalmadı,
Gediləsi bir məkan,
Qapım çoxdan bağlanıb,
Sınıb köhnə nərdivan.

Uzun çəkdi deyəsən,
Yağan qəmli yağışlar,
Yavaş-yavaş seyrəlir,
Köhnə dostlar, tanışlar.

Yollar itir, bağlanır,
Uçur bir-bir körpülər,
O yerləri görmədən,
Böyüyəcək körpələr.

Saman çöpü qalmayıb,
İndi hardan yapışaq.
Bu dağ yaman qəlbidi,
Bu dağı necə aşaq.

Belə də zülm olarmı,
Qılınc qında paslanır.
Qarabağa qar yağır,
Burda ürək, can yanır.

ÖLƏM

Ümidim hələ sönmür ki,
Bu göylər susub, dinmir ki,
Ruhum dağlardan dönmür ki,
Bir rahat can verəm, öləm.

Boynu bükük qalıb dağlar,
Qürbətdə bir qərib ağlar,
Tanrıdan bir istəyim var,
O yurdu bir görəm, öləm,

Dinə tarın sarı simi,
Unudam həsrəti, qəmi,
Ürəyimi süfrə kimi,
Yamaclara sərəm, öləm.

Bülbüllər qalmyıb bağda,
Bəyquşlar dolaşır dağda,
Cəbrayılda, Diridağda,
Bir bənövşə dərəm, öləm.

İstedadlı şair dostum, qardaşım Əbülfəz Ülviyə

Haqqa kəc baxanın kor olar gözü,
Şər dərs şər gətirər, ülvi dərs ülvi.
Tanrısız olanın sevilməz sözü,
Tanrıdan gələnlər müqəddəs, ülvi.

Dedin gül göyərməz qanqal içində,
Di gəl bu hikməti qan, qal içində,
Şişə çəkilərəm manqal içində, –
Olmasa içimdən qopan səs ülvi.

Doğulduq, dünyanı, aləmi gördük,
Neçə dərdi gördük, ələmi gördük,
Əlinə alandan qələmi gördük,
Qələm sahibində bu həvəs, ülvi.

Qopdu Əlincədən Nuhun tufanı,
Ərzi lərzə saldı bu Hun tufanı,
Şerin tufanıdı ruhun tufanı,
Gətirər özüylə o, nəfəs ülvi.

Şeirdən alınmaz qala yaratdı,
İstədi əbədi qala, yaratdı,
Demirəm Sokratdı, Hippokratdı, –
Kamil bir insandi Əbülfəz Ülvi.

İnsan əşyalaşır, yalnız qalanda…
Qapı, pəncərənin dili olurmuş.
Evinə dönəndə salam verəni,
Qapı dəstəyinin əli olurmuş…

Günəş incidirmiş yuxulu gözü,
Divar eşidirmiş dediyi sözü.
Oyanıb çıxanda oxşayan üzü
Çırpılan qapının yeli olurmuş…

Olmurmuş sən demə uçmaq həvəsi,
İnsan asılırmış qanadlarından…
Tuturmuş adamın əl-ayağından,
Qapılar taleyə zəli olurmuş.

Döngə tərs olurmuş düz yerisən də,
Yollar dolaşırmış illər içindən.
İnsan da çıxırmış ömür çərxindən,
Qapılar ardında dəli olurmuş…

20.11.2016

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

“Ömürdən, gündən” – silsiləsindən

Dindirməyin, dop-doludur ürəyim,
Bir kimsəyə bükülməyib biləyim.
Xəncər yeri, ox yeridir kürəyim,
Namərd düşmən hey arxadan vurubdur,
Çərxi- fələk artıq, məni yorubdur.

Ruha, cismə, qana hopub mətanət,
Olmayıbdır əməlimdə xəyanət.
Tomrisəm mən, əkizimdir dəyanət,
Qeyrət, iffət, namus məni sorubdur,
Şərxi- fələk artıq, məni yorubdur.

Bənzərim yox bir kimsəyə dünyada,
Simurğ olub, hey çatmışam, mən dada.
Sovuşmayıb ətrafımdan qan- qada,
Mənfur yağı fitnədən tor qurubdur,
Çərxi- fələk artıq məni yorubdur.

Qasırğalar, fəlakətlər, bəd illər,
Qışa dönüb yurdda bütün fəsillər.
Qara geyib neçə- neçə nəsillər,
Zalım fələk sanki qəsdə durubdur,
Çərxi- fələk artıq məni yorubdur.

Halı fəna, halı yaman hər yanın.
Görəmmədik ömrün- günün xoş anın,
Düzəlmədi heç nizamı dünyanın,
Yaş da ötdü- Dövran,ömür qürubdur,
Çərxi – fələk məni yaman yorubdur…

Azərbycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
“Qızıl Qələm” Media Mükafatı laureatı,
“Möhtəşəm Azərbaycan” müstəqil ictimai-siyasi, ədəbi-bədii qəzetinin redaktoru,

Gözlərim buludtək dolub,
Qınama, qınama məni.
Allah, dözümüm qalmayıb,
Sınama, sınama məni.

Bir eşqim var adı xəta,
Mən yandıqca yanır o da.
Ay ellərim, yetin dada,
Bürüyün ahıma məni.

Haqq adlanan divandayam,
Usandığım bir candayam.
Gecələr ah-fəğandayam,
Gömün sabahıma məni.

Utancaq sevgilitək, ilhamım gecə gəlir,
Mən ilhamıma yaram, ilhamım da, yar mənə.

Mən sözü də sevirəm, yarı sevdiyim kimi,
Məni uca tutdular, verdilər vüqar mənə.

Hər sözü öz yerində, söyləyənə min əhsən,
Sözün özü eylədi, bax bunu iqrar mənə.

Qaynayanda sözüm də, bulaq kimi sinəmdə,
Ruhum göylərdə gəzir, dayanır qahmar mənə

Şam kimi əriyirəm, hər sözün üstündə mən,
Çünki ilhamım edir, hər vaxt etibar mənə.

Ölürəm, dirilirəm bir sözüm söz olunca,
Sözü boş buraxmıram,o olur şikar mənə.

Minnətdaram təbimə, məni üzü ağ etdi,
Mən onu əziz tutdum, o da xoş rəftar mənə.

Poladam, sədaqətlə, sözün xidmətindəyəm,
Sözün də sevgilimtək, çox inamı var mənə.

13.11.2016.

Göz görüb, ürək sevib,
Girmisən ürəyimə.
Ümman eşqimdən içib,
Dönmüsən mələyimə.

Hara baxsam da ,inan,
Səni görür bu gözlər.
Acı həsrətdən yanan,
Ürək yolunu gözlər!

Qalıb qulağı səsdə,
Nəğmə səsini istər.
Döyünür eşq həvəsdə,
Gəl ki, camalın göstər.

Qapını döyür payız,
Qoyma saralsın, solsun.
Qəm çəkir, qalıb yalqız,
Gəl ki, səninki olsun!

31.10.2016

Düşmə xəbisin dilinə,
Uyma yamanın felinə,
Yaxşılar öz əməlinə
Baxar sevinə-sevinə.

Haqqı bu dünyada tanı,
Təlim elə ruhu canı–
Yoluna savab karvanı,
Çıxar sevinə-sevinə.

Düyünləmə kələfini,
Pozma halallıq səfini.
Ayıq ol,
xain evini
Yıxar sevinə-sevinə.

Bir sevgi oduna atıb özünü,
Çevirib külünü, eşib közünü,
Yar yoxsa söyləsin kimə sözünü,
Həsrətdən, hicrandan xəstə ürəyim!

Ağladır, sızladır qəm, qüssə, qəhər,
Köksümdə dayanıb, durub bir təhər,
Gözləyir yolunu hər gecə , səhər,
Bağlayıb güllərdən dəstə, ürəyim!

Hüsnünün rəsmini hörüb divara,
Sevdadan, sevgidən qalıb avara,
Könül baxçasında eşqmi suvara?
Özü döyüntüdə, səsdə , ürəyim!

Sevib vurulmusan dağlar qızına,
Dönüb taleyinə, alın yazına,
Dözüb qəmzəsinə, dözüb nazına,
Səbrlə, dözümlə istə, ürəyim!

10. 10. 2016

Göz yaşı ürəkdən süzülər , axar,
Kiprikdən qopdusa , yanaqda durmaz.
Hər şeyin öz yeri , öz məqamı var,
Meyvə yetişdisə budaqda durmaz.

Fələk öz işində , – qan-qadasında,
Sevinc əsir qalıb qəm adasında,
Ağa günahından , qul xatasından,
Tanrı kərəmindən qıraqda durmaz.

Təndir soyuqdursa kündə neyləsin,
Mərd ,
namərd işlədən fəndə neyləsin,
Allah dağıdana bəndə neyləsin,
Özülü çürük ev dayaqda durmaz.

Hər ocaq başında isinməz ürək,
Üzü ağ eləyər halal duz-çörək,
Duyub anlamağa qəlb odu gərək,
Sevənlər bu oddan uzaqda durmaz.

Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin
Mətbuat xidmətinin rəhbəri,
Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü.

Ön Asiyada türkdilli təsəvvüf ədəbiyyatının ilk böyük şairi,
Ustadım Yunus Əmrəyə sevgi və sayqılarla!

Şamdan öncə nə yaxşı ki, Ulu Tanrının hökmüylə,
Azərbaycan torpağına dəydi ayağın, Şairim!
Misraların qəlbindəki güc-imandan xəbər verir,-
Tək Tanrıdı bil ki, yenə sənin dayağın, Şairim!

Xatirələr yada düşür görünəndə duman, çən də,
Görüşünə gəlmək üçün çox çalışdım, Ustad, mən də,
Şeirlərdən inci-inci düzdün təsbih kimi Sən də,
Sən elə bir ocaqsan ki, sönməz ocağın, Şairim!

Mövlanamla bir məclisdə oturubsan, danışıbsan,
Bir ümmansan ömrü boyu sən çaylara qarışıbsan.
Kin-küdurət saxlamadın, küsülüylə barışıbsan,
ATATÜRKÜN qürurudu Sənin torpağın, Şairim!

Atilladan yadigardı Böyük Türkün soyu, Ustad!
Çox görmüşəm bu dünyada mən də yası, toyu, Ustad!
Kənan Sənin həsrətini çəkdi ömrü boyu, Ustad!
Məzarının önündədi, Sənin qonağın, Şairim!

Bakı şəhəri.17 noyabr 2016-cı il.

“Mərhəmətli olmağa tələsin” xeyriyyə aksiyasına qoşulanların marşı

Tanrı bizə beş verib, birini də biz verək,
Əyriylə işimiz yox, nə veririk düz verək,
Bunu hər il etməyi özümüzə söz verək,
Elə edək bir kimsə bilməsin, əzizlərim,
Mərhəmətli olmağa tələsin, əzizlərim.

Böyük Vətən sevgisi kiçik kənddən başlayır,
Kiməsə arxa durmaq bircə fərddən başlayır,
Bilin, Cənnətin yolu mərhəmətdan başlayır,
Bu hiss canında yaşar hər kəsin, əzizlərim,
Mərhəmətli olmağa tələsin, əzizlərim.

Tanrının mərhəməti başınızdan ələnsun,
Düzü-dünya saflığa, ülviliyə bələnsin,
Bir körpə gülüşündən hər yana nur çilənsin,
Musiqiyə dönüşsün – bir həzin, əzizlərim,
Mərhəmətli olmağa tələsin, əzizlərim.

Sinəsində ürək yox, qara daş bəsləyən var,
Pulu övladından çox oxşayıb-süsləyən var,
Baxın, orda – uzaqda deyəsən səsləyən var,
Gedəyin arxasınca bu səsin, əzizlərim,
Mərhəmətli olmağa tələsin, əzizlərim.

İmkanım yoxdur deyib, amandır, dad etməyək,
Bir qoğal da bəs eylər kimsəni şad etməyə,
Bir nağıl da bəs eylər könlü abad etməyə,
Kərəm görüb sevinsin Lələsin, əzizlərim,
Mərhəmətli olmağa tələsin, əzizlərim.

16.11.2016