Əlişad QARAQASIMLI.”Maarif Soltana”

Tələbə dostum, tanınmış şair Maarif Soltana həsr olunur

Gözünü, könlünü bulud alsa da,
Ölü bulud kimi boylanır, dolur.
İlhamı arabir ayıq olsa da,
Çox zaman gözləri yuxulu olur.

Zamanın özüylə yaranan kəsin
Yerişi-duruşu dağlardan ağır.
Yenilik özgəylə alışan kəsin
Əynindən-başından köhnəlik yağır.

Əsrin tufanına sinə gərməyib
Süsəndən, sünbüldən ötür səmada.
Hələ ilk kitabı işıq görməyib
Yaşayır dahilik iddiasında.

Əyilir köksünə fikirli başı-
Sanki qurtaracaq kimisə, dardan.
Çəkir imtahana dostu, yoldaşı
Özü iki alır imtahanlardan.

Onun bu günümə acıyıb halım:
Bükülür yumaqtək fikrə dalanda.
O qədər tənbəki çəkir bu zalım,
Sinəsi fit çalır nəfəs alanda.

Atıb bir tərəfə eşqi, ilhamı,
Bir az qula asıb Haqqın səsinə:
İmkanım olsaydı, Maarif Soltanı
Çəkərdim yoldaşlıq məhkəməsində!..

Əlişad QARAQASIMLI.”İKİNCİ ANAM”

SRRİ Yazıçılar İttifaqının M.Qorki adına Ədəbiyyat İnstitutunda mənə dərs deyən Rus dili müəlliməm-Korneeva Nina İllarionovnaya böyük məhəbbətlə həsr edirəm.

Gərək ürəyimi hər kəsə açam,-
Bir ülvi məxluqdan öyüd alıram.
Otuzu adlayıb
Ötsə də yaşım,
Hər dəfə yanında uşaq oluram.

Sənli günlərimi duman-çən almaz,
Ömrümün çiçəyi solmaz önündə.
Məndən küçələrdə
Dəcəli olmaz,
Məndən həlimi də olmaz önündə.

Min nöqsan görsən də, hər bir işimdə,
Çəkib qulağımı
Burmamısan heç.
Vaxt olub dərsinə gecikmişəm də
Qayıdıb üzümə
Vurmamısan heç…

Açıb qucağını Ana Vətən də.
Qəlbim də qırılmaz inamdı mənim.
Mənə ikinci bir
Dil öyrədən də,
Deməli,
İkinci Anamdı mənim.

Gərək hər ağırıya-acıya dözəm.
Böyükdür insanın
Səbri, deyirəm.
Bir rus qadınına
İnamdı, desəm,
Çatlamaz Anamın qəbri, deyirəm!..

Əlişad CƏFƏROV.”Qurban olum”

(Azad nəvəmin bir yaşına)

Süd qoxulu isti yumşaq
Yatağına qurban olum.
Təzə-təzə ayaq üstə
Durmağına qurban olum.

Gəl babanı salma dara
Ürəyinə vurma yara
Şirin-şirin xülyalara
Dalmağına qurban olum.

Ruhum uçdu, qəlbim güldü
Çox istəkli nəvəm gəldi.
Həftəsonu babangildə
Qalmağına qurban olum.

İzləyirəm izlərini,
Gəl qatlama dizlərini
Buta-buta gözlərinin
Qapağına qurban olum.

Mələksifət, açıqalın,
Səni sevir, sağın, solun.
Ağlayanda dördkünc olan,
Dodağına qurban olum.

Düşmən çəpərinə daş atdın
Nəslin başını ucaltdın
Azad babanı yaşatdın
Varlığına qurban olum.

Yerinə yetsin diləyin
Şad olsun kövrək ürəyin
Səni bizə eyləyən
Xaliqinə qurban olum.

Əlişad CƏFƏROV.Payız dördlükləri

* * *

Ümidim bahara itməyibdi ki,
Ümidim qəlbimdə yaraqlanıbdı.
Hansı rəssamınsa əsərindəki
Qadıntək ağaclar çılpaqlanıbdı.

* * *
Payızda bir ağac külə bələnib,-
Gizlədə bilməyib bahar heyrətin.
Payız yarpaqların məktub eyləyib
Yazır ünvanına əbədiyyətin.

* * *
Bahar çiçəkləri fikirlərimdə,
Payızlı bir nəğmə dindirib məni.
Qızıl paqonları çiyinlərimdə,-
Payız da rütbəyə mindirib məni…

* * *
Səmanı çiyninə görən aldımı?
Ağaclar anteytək çılpaq yaşayır.
Küləklər tələsən poçtalyonumdu,
Payızdan bahara məktub daşıyır.

Kənan AYDINOĞLU.Yeni şeirlər

1902788_614529541965133_896121757_n

MƏNİM KÖNÜL DÜNYAMIN,
AYNASISAN, AY ANA

Mənim könül dünyamın,
aynasısan, ay ana.
Nə yaxşı ki, bu gün də,
yaşayırsan, ay ana.

Sənsiz dünyanın özü,
Bir cəhənnəm kimidir.
Nikbin ruhlu şeirim,
Kədərlə qəm kimidir.

HANI DİLDƏ DANIŞIM Kİ…

Səhvlərimin üstündə də
anam da danlasın məni.
Hansı dildə danışım ki,
təbiət anlasın məni.

* * *

Baxanda da inanmadın,
axan göz yaşa, anacan.
Indi də qalıb ümidim,
Salamat başa, anacan.

Dəqiqələr itirmişəm
Xoş günləri ötürmüşəm.
Hələ görüb-götürmüşəm,
Çatıb bu yaşa, anacan.

Qoy itməsin heysiyyətin,
Olmasın hədər zəhmətin.
Budur ki, mənim niyyətim:
Ta ki, sən yaşa, anacan.

Rahilə DÖVRAN.Yeni şeirlər

rahileanam

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

ALLAH KƏRİM

“Düşüncələrim” – silsiləsindən

Olan-oldu, keçən-keçdi,
Dəryaz illər ömrü biçdi.
Göz ağladı, qəlb su içdi,
Dəyişmədi heç qədərim.

Sızladıqca qəm kamanım,
Duyulmadı and-amanım.
Olmadı xoşbəxt zamanım,
Qatbaqatdır dağ kədərim.

Qəm karvanın sıx çəkərək,
Dərdlər gəldi çərək-çərək.
Istəsək də xoş gün görək,
Heç bitmədi dərdim, sərim.

Əkssədadır dərd harayı,
Hər anım bir qüssə payı.
Ha çox həsrət, hicran sayı,
Hansın üzüm,hansın dərim?

Çəksə də hey başım bəla,
Dözdüm hər cür qalma-qala.
Bunca dərdə, hər münvəla,
Dövran dedi:-“Allah Kərim”.

BU EŞQİN SONU

“Könül dəftərim” – silsiləsindən

Yenə qısqanclıqdır qəlbimi üzən,
Ala gözlərimdən yaşları süzən.
Beynimdən könlümə sorğular düzən,
Necə olacaqdır, bu eşqin sonu?

Hər dağda, oylaqda qoşa gəzmişik,
Mamırli daşlada xına əzmişik.
Dərdli bənövşəni saça düzmüşük,
Neçə olacaqdır, bu eşqin sonu?

Çəməndə, çayirda iz salan da biz.
Qoşmalar söyləyib, saz çalan da biz,
Can içi- can olub, kam alan da biz,
Necə olacaqdır, bu eşqin sonu?

“Zor bulaq” suyundan eşqi-cam içən,
Lalədən, nərgizdən əlvan don biçən.
Hər yaldan, gədikdən buludtək keçən,
Neçə olacaqdır, bu eşqin sonu?

O ülvi sevgini fələkmi çaldı?
O nazlı çağları, Verənmi aldı?
Sevgimiz, sevdamız yoxsa qocaldı?
Necə olacaqdır, bu eşqin sonu?

Əyməsin zəmanə məni bu qədər,
Sanki əkizimdir qüssə, qəm, kədər.
Getməsin ey Dövran, saf eşqin hədər,
Bitsin vüsal ilə bu eşqin sonu…

Şəfa VƏLİYEVA.””Şairin cənnəti könüllərdədir””

sxv

“Gənc Ədiblər Məktəbi”nin müdavimi, AYB və AJB üzvü,
Prezident təqaüdçüsü, Gənclər müfakatçısı

Rübailin ruhuna ehtiramla…

Rübailin yaradıcılığı haqqında bundan əvvəlki yazımın tarixi 2013-cü ilə aiddir və “Təzadın hikməti” adlanır. Orda şairin xalqın yaddaşındakı kodlardan idrakının gücüylə bəhrələnməsini xüsusi qeyd etmişdim. Və hər dəfə onun hansısa kitabını vərəqləyəndə də sanki eyni ünvana aparan müxtəlif cığırlardan keçirmişəm kimi hisslər yaşayırdım.
“Dar küçələr” şeirini isə internetdən oxudum. O qədər marağımı çəkdi ki, aylardır kompüterimin ekranında saxlayıram bu şeiri. Dəfələrlə oxumuşam, necə deyərlər, şeirin “o yanına-bu yanına keçib düz gözlərinin içinə baxmışam”. Sonunda anladım ki, şeir mənə tam fərqli bir fəlsəfə danışır…
Doqquz bəndlik şeir Rübailin səfər təəssüratı kimi də görünə bilər. Mənsə şeirlə bir ayrı cür danışdım… Şeir mənə ispan mədəniyyətinin alt qatındakı macərapərəst incəsənət fədailəri haqqında “mühazirə oxudu”… Barselonanın dar küçələrində dünya tarixinin müxtəlif dövrlərində ispan təfəkkürünün “insan və zaman”, yaxud “bəşər və bəşəriyyət” tənasübünü necə həll etdiyini şair boyasız, rübəndsiz görə bilib. Və gördüyünü də oxucusundan gizlətməyib:

Bir ispan şəhəri…
Dar küçələri…
Bu dar küçələrin kəlləri dəli…
Hardasan, hardasan, Salvador Dali?
Gəl, mənim şəklimi çək bu şəhərdə!

Uşaqkən filmlərdən və televiziya verilişlərindən həyəcanla izlədiyimiz matador döyüşlərindən tutmuş, çəkildiyi gündən bu yana istər incəsənətin elit təbəqəsini, istərsə də ən adi seyrçini belə təəccübdə saxlayan “Yaddaşın dəyişməzliyi” adlı tablo yaddaşımızda an fərqiylə bir-birini əvəz edir… Və bu an sinir sistemimizi culğalayan ani həyəcan və arxasınca dərin-dərin düşünməyə vadar edən cavabsız sual üzümüzdə olduqca qeyri-adi bir mimika yaradır, əminəm…
Salvador Dali bu məhşur əsərini yaradanda kamamber pendirindən ilhamlandığını gizlətməyib. Pendirin tədricən əriməsi onun üçün əsl enerji püskürməsi rolunu oynayıb. Və rəssam öz əsərilə sanki bütün yaradılışa qarşı üsyan edir. Deyir ki, “zaman hər şeyi yox edir, silir, yaddaşımızda bizimlə birgə yaşayan xatirələr isə zamanı qarşısında diz çökdürür; onlar nəinki qocalmır, əksinə, gündən-günə yenilənir, hər fürsətdə körpə fidan kimi cücərir və hisslərimizlə qidalanaraq boy atır”…

Əlişad CƏFƏROV.Yeni şeirlər

Xalq şairi Rəsul Rzaya

Bu ağır itkini varlığım danar,
Necə ki, ölməzlər ölümü danıb.
Aprelin birində bir dost aldanar,
Aprelin birində bir dost akdanıb.

Uca zirvələri çən-çisək aldı,
Yamaca nə qaldı, yala nə qaldı?
Dünyaya gəlməyin həqiqət oldu,
Dünyadan getməyin yalana qaldı.

Nurlu misraların, odlu sənətin,
Könlümdən kədəri talan eylədi.
Vuruldum aprelin birinə, şair,
Gerçək ölümünü yalan eylədi.

1 aprel 1981-ci il.

Dördlüklər

Dünyanı çiyninə alıbdı qoca,-
Əsir yük altında zəif dizləri.
Sual işarəsi olubdu qoca,
Çoxlu nöqtələr tək ayaq izləri…

* * *

Dörd divar içində bəslənən hər gün
Qapqara bir daşdır, ürək deyildir.
Kim deyir, arabir tamaşa üçün
Bu güniş üfüqlıər gərək deyildir?

* * *

Qovaram qəlbimdən ağrılarımı,
Canımla, qanımla yaradaram mən.
Leysanda islanan misralarımı,
İsti şəfəqlərlə qurudaram mən.

Rahilə DÖVRAN.Yeni şeirlər

rahileanam

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

ÜZÜ DÖNMÜŞ MƏHƏBBƏTİM

Könül dəftərim” silsiləsindən

Yaman düşüb dilə sözüm,
Bu mətləbi necə çözüm?
Qalmayıbdır canda dözüm,
Gözü dönmüş məhəbbətim.

Şux sevincim darda qalıb,
Küskün- küskün fikrə dalıb.
Hicran qəlbi tora salıb,
Közü sönmüş məhəbbətim.

Bal şərbətim olub zəhər,
Yeməyimdir acı qəhər.
Açılmayır çox vaxt səhər,
Məni gömmüş məhəbbətim.

Qönçə idim vaxtsız soldum,
Şaxta vurdu xəzan oldum.
Ağlar bulud kimi doldum,
Qanı donmuş məhəbbətim.

Zalım fələk məni sardı,
Güvəndiyim dağlar qardı.
Bu sevdanın sonu vardı,
Canı yanmış məhəbbətim.

Dövran, tox tut ürəyini,
Vurma yerə kürəyini.
Məhv et fitnə kələyini,
Üzü dönmüş məhəbbətim.

GECƏ YARIDIR

“Düşüncələrim” – silsiləsindən

Axşam çoxdan ötüb, gecə yarıdır,
Beynimdə fikirlər yallı gedirlər.
Hər güman bir fikrin öz açarıdır,
Sanki bir- birini təqib edirlər.

Beynimi zəbt edib şübhə, səksəkə,
Yad hislər tərk etmir əqlimi bir an,
Qəlbə hökm eləyən şeytandır bəlkə,
Ruhum didərgindir, özüm pərişan.

Dünyanın gərdişi, işinə bir bax,
Nə dilim söz tutur, nə əlim qələm.
Əqlim qəlbə demir,-silkin, oyan, qalx…
Qəflətdən oyanam, özümə gələm.

Yenə qalacaqlar nisgilli bu gün,
Kəpənəktək qanad çalan kirpiklər.
Qalmışam fikirlər çəngində üzgün,
Filmtək canlanır olub- keçənlər.

Yeganə arzumdur dönəm özümə,
Qovuşam hüzurlu nazlı anlara.
Məlhəm röyalarım qonsun gözümə,
Dövran vida etsin nəs zamanlara…

Şəfa VƏLİYEVA.Yeni şeirlər

sxv

“Gənc Ədiblər Məktəbi”nin müdavimi, AYB və AJB üzvü,
Prezident təqaüdçüsü, Gənclər müfakatçısı

* * *

biz sonuncu ayrılığın
sonuncu düşərgəsiyik…
indi burdan da ayrılıb
uzaqlara gedəsiyik…

hələ bitməyib yeni gün,
başlamayıb axşamçağı…
hələ ki, sevgimiz sürgün,
ölüm ömrə boyunbağı…

nə yaxşıdı, ölüm üçün
sonuncu rəqsi eləmək…
şedevrdi, özüm üçün
rekviem`i bəstələmək…

bax, bu ayrılıq dediyin,
yazır dünya tarixini…
bir barmağında oynadır,
Herakl`ını, Axil`ini…

sən də ki…
Nə bilim axı…
hələ vüsal axtarırsan…
utanmasan,
ayrılığın
havasına oynayarsan…

noyabr`ın ilk şeiri…
sənə söylədilərmi?
mənim ağlamağıma
adın yaman yaraşır…
sən də heç düşündünmü?
mənim dəli xəyalım
sənsizliyə alışır…

***
ağlat, sevdam,göz yaşım
koda düşüb
son zənglə…
bax, genetik yaddaşım
boyanıb yenə…
yenə sənli xatirələrlə…
***
heç deyən oldumu ki,
mənim ovuclarımda
ikimiz də ölmüşük…
ikimiz də bilirdik,
biz Nitsşe`ni sevəndə
Allahı öldürmüşük…

Şair İbrahim İlyaslının “Mən bir söz bilirəm” şeirlər kitabından seçmə şeirlər

539

HƏRDƏN BIR DƏLI CIN DEYIR…

Hərdən bir dəli cin deyir:
«Gəl bax şeytanın sözünə.
Şəklini soyun əynindən,
Çıx da dünyanın üzünə».

Kor olanlar görsünlər ki,
Sənin dostun, yadın yoxdur.
Bir səfil dərviş misalsan,
Yoxdur özgə adın, yoxdur.

Cibindən çıxart səsini,
Mətləblərin car olsunlar.
Qanmayanlar və qananlar,
Olubdular, var olsunlar.

Qəlbini kabab eyləyib,
Payla bu ac adamlara.
Yeyib, səyriyib görsünlər,
Kabab hara–adam hara?!

Hərdən bir dəli cin deyir:
«Baxma şeytanın sözünə.
Şəklini geyin əyninə,
Qayıt olmayan özünə».

QARDAŞIM

Salam-Əleykim – Mərhaba,
Qəsdimə duran qardaşım.
Türksən, boyuna qurbanam,
Boynumu vuran qardaşım.

Para belə şirindimi,
Quyun belə dərindimi?!
Soyuqdumu, sərindimi
Allahnan aran, qardaşım?

Biçdiyini kimlər əkib,
Bilərmisən, bilmə təki.
Ürəyimə dağlar çəkib,
Halımı soran qardaşım.

Yoxmu könlüyün təpəri?–
Ömür nədi, anrı-bəri.
Qəlbində qonşu çəpəri,
Dilində TURAN qardaşım.

Haqdandı bu zülmü-zinhar,
Yoxdandı bu qəsdi-qərar.
Nə mənim bir əlacım var,
Nə sənin çaran, qardaşım.

YURDDAŞLARA

Anrı üzü günə qarşı dağların,
Bəri üzü hələ çəndi, dumandı.
Zaman gələr, üstümüzə gün doğar,
Bu gümanlar ürəyimə damandı.

Qürbət deyir ürəyimin parası,
Qan ağlayır qaysaqlanmış yarası.
Azadlığın hürriyyətdir çarası,
Hürr olayım, hürr olmalı zamandı.

Ömür ki, var – ölümlərə hədəfdi,
Can torpağa, ruh göylərə sədəfdi.
Döyüşlərdə şəhid düşmək şərəfdi,
Kölə olmaq, kül olmaqdan yamandı.

Qorunmayan elin haqqı olmayıb,
Haqq deməyən dilin haqqı olmayıb.
Yelin haqqı – selin haqqı olmayıb,
Qarı dünya, qanlı fələk hamandı.

Vətən dedik: – sus dedilər, lal olduq,
Gedən dedik: – «qal oğlu ki, qal» olduq.
Yetər, bunca qorxulara qul olduq,
Qardaşlarım, soydaşlarım, amandı!

GƏLDI

Bu günü də gördük, görməliydik də
Olmayan körpüdən keç vaxtı gəldi.
Yaylaq aran oldu, aran cəhənnəm
Arandan arana köç vaxtı gəldi.

Bəlləndi Göy ilən Yerin qərəzi,
Bağlandı bəşərin bəndi-bərəsi.
Çəkildi göylərə mizan-tərəzi,
«Durna, keçəlini seç» vaxtı gəldi.

Günə güllə kimi açılır səhər,
Hamı can sürüyür elə birtəhər.
Çeşmələr ağudu, irmaqlar zəhər–
Doldur piyaləni iç vaxtı gəldi.

Gizlənən üzüymüş yırtılan astar,
Zatı qırıqlara qul olub xaslar.
Yağı səngərinə satılıb dostlar–
Siyir qılıncını biç vaxtı gəldi.

İbrahim İlyaslı, nəydi gümanın?
Çəkilən vaxtı var gələn dumanın.
Axır ki, heç nəyin «hər şey» zamanı,
Axır ki, «hər şey»in heç vaxtı gəldi.

“Şair İbrahim İlyaslının “Mən bir söz bilirəm” şeirlər kitabından seçmə şeirlər

539

MİNACAT – DİVANİ

Bir divani bağlamaqda, Xudam, kömək ol mənə,
Saz götürüm, dərgahında izininlə söz deyim.
Halallıqla haqqa varmaq qəsdim oldu dünyada,–
Nəfsim çəkdi imtahana imanımı – düz deyim.

Tapındığım Adın oldu, tanıdığım kərəmin,
«La İlahə İlləllah!»dı cövhərində zərrəbin.
Günahlardan yan ötmədim, ver cəzamı birə min,
Könlüm evi abad olsun, can evimə döz deyim.

Cazibəndə dövrəkaram, təcəllana mailəm,
Varın, yoxun könlümcədi, şükür Sənə!– qailəm.
Bəni-Adəm İbrahiməm, səhralarda sailəm,
Sidqimdi Ərşi-əlada, sinəmdi köz-köz – deyim.

YASƏMƏNDƏDI
(təcnis)

Nazınnan oynayar hərə bir gülün,
Könül, sənin meylin yasəməndədi.
Yasəməni tərpən, yasəməni din,
Yasəməni ağla – yasəmən də di.

İrmağa su gələr, dolar arxa da,
Xəlq eləyən Xaliq olar arxa da.
Atişləməz yollar qalar arxada,–
Ya köhlənə yalvar, ya səməndə di.

Təbib, yaram çoxdu, bir di dərməni–
Bir doğrayar məni, bir didər məni.
İbrahim, dərdiyin birdi dərməni,–
Yasəmən misallın YASƏMƏNdədi.

YA DAĞLAR
(təcnis)

Mənim yüküm binəsindən bəllidi,
Çiynimdədi ya dəryalar, ya dağlar.
Zalım fələk, nədi mənə tutduğun?-
Hallarıma yaxın göynər, yad ağlar.

Dost buyurdu:–od ol dedi, odam da,
Dosta qurban ocağım da, odam da.
Üç gündən bir müsafirdi odamda,
Ya zülümlər, ya sitəmlər, ya dağlar.

Sinəm üstü qəmə xırman yeridi,
Qəm karvanı, qəsdin budu, yeri di.
Yan, İbrahim, al kəcavən yeridi,
Dalınca da yad qaralar, yad ağlar.

BU ELDƏ QATIĞA QARA DEYIRLƏR…

Bu eldə qatığa qara deyirlər,
Burda şər çağrılır xeyirin adı.
Bu eldə bütövə para deyirlər,
Burda zəhrimardı şərbətin dadı.

Gecəsi gündüzdü, gündüzü gecə
Axşamı sabahdı, sabahı axşam.
İlahi, dözürəm – dözürəm necə?
İlahi görürsən – dəmirəm, daşam.

Dillənən dilindən çəkilir dara,
Gözü düz görənin ovulur gözü.
Dirəyib divara, alıb hasara
Alma qabığı tək soyurlar sözü.

Deməzlər gözünün üstə qaşın var,
Yamana yaxşı de, yaxşıya pis de.
Dayanıb marıqda çəpik çalanlar,
Haqsıza bağır de, haqlıya sus de!

Taciri ayaqda, darğası başda,
Qoçusu ortada kəshakəsdədi.
Aşığı kababda, mollası aşda,
Şairi kürsüdə gödən bəsləyir.

Qolunu bağlayır, başını kəsir
Daşının üstünə daş qoyanların.
Anası ağlardı, balası yesir
Bu yurdun uğrunda baş qoyanların.

Çıxmır azadlığı top lüləsindən,
Məmləkət basılır – millət götürür.
Nə gündü – bu elin fərarisindən
Bu yurdun qazisi minnət götürür.

Boyaq tapılacaq qaradan artıq,
Bu eldə qatığa ağ deyəcəklər.
Bir az gec olacaq, qoy olur olsun,
Görərsən – gələcək vaxt, deyəcəklər.

KIMDI MƏNI SƏSLƏYƏN

Tanrım, görən mən kiməm,
Nəçiyəm bu dünyada?–
Bir payı quru torpaq,
Üç payı su dünyada!

Adım Peyğəmbər adı,
Özüm adi bir adam.
Bir də bu adilikdən
Bezib çıxan fəryadam.

Qənşərində durduğum,
Aynadakı mənəmmi?
Ruhum mənə dardımı,
Mən ruhuma binəmmi?

Əvvəl-axır deyilən
Bir ölçü-biçi varmı?
Varsa bəs ölçüsüzlük
Nədi, bilmək olarmı?

Bu cismi-can varlıqdı,
Yoxluq divanəsiyəm.
La İlahə İlləllah!
Kimdi məni səsləyən?!

Kənan AYDINOĞLU.Yeni şeirlər

1902788_614529541965133_896121757_n

KAŞ Kİ, SƏN DEYƏN OLAYDI

Ömrün yarı yollarında,
Kaş ki, sən deyən olaydı
Mən deyən heç olmasa da,
Kaş ki, sən deyən olaydı.

Səhvlərimi anladım ki,
Tanrımı heç danmadım ki,
Öz-özümü danladım ki,
Kaş ki, sən deyən olaydı.

Həyat da güləndə üzə,
Yer verəndə saza, sözə,
Mən qalxanda dağa, düzə
Kaş ki, sən deyən olaydı.

YALAN SÖYLƏMƏ

Yurda qonaq olanda,
Elə yalan söyləmə.
Torpağını gəzsən də,
Hələ yalan söyləmə.

Dağın seyrinə çıxsan,
Gülə yalan söyləmə.
Səni dindirsələr də,
Telə yalan söyləmə.

Yanıb bir közə dönmüş,
Külə yalan söyləmə.
Hərdən elimə əsən,
Yelə yalan söyləmə.

Həftəni aldatsan da,
İlə yalan söyləmə.
Dağdan uca Muğana,
Milə yalan söyləmə.

Səni haqlasa ömür,
Belə yalan söyləmə.
Nə atana, anana,
Lələ, yalan söyləmə.

Sığallasa telini,
Yelə yalan söyləmə.
Dəstə-dəstə düzülsə,
Lələ yalan söyləmə.

Sonası qalxıb uçan,
Gölə yalan söyləmə.
Mənə yalan desən də,
Tülə yalan söyləmə.

9 yanvar, 2009.Sumqayıt.

Əlişad CƏFƏROV.Həyatı və Yaradıcılığı

Əlişad CƏFƏROV Üçtəpə kədində anadan olub. Moskvada Maksim Qorki adına Ədəbiyyat İnstitutunu fəqlənmə diplomu ilə bitirib. JB Sumqayıt şəhər təşkilatının sədri, Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının “Poeziya” şöbəsinin müdiri və redaksiya heyətinin üzvüdür. Şeirləri respublikanın ən ünlü mətbu orqanlarında dəfələrlə dərc olunub.

Dünya bu gün

Yenə dinləyirəm son xəbərləri-
Fələstin övladı yurddan qaçaqdır.
Azadlıq altında gizlənənlərin
Arzusu, əməli işğlaçılıqdır.

Oğrunun, əyrinin inadına bax:
Başına tac qoyub xalqını soyur.
Bu dövrün, zamanın inadına bax,
Qara xəbərləri Ağ evlər yayır.

Əzmini, gücünü açıq duyanlar,
Ölkədən-ölkəyə qovğa ələyir.
Mənliyi, varlığı bur heç olanlar,
Yüksək kürsülərdən çıxış eyləyir.

Həyadan, abırdan qalmayıb əsər:
Çoxu öz-özünü öyən olubdur.
Üz-üzə gəlməkdən çəkinən kəslər,
Efirdə döşünə döyən olubdur.

Dalayır qəlbimi min fəğan, min ah,
Silah yarışları başlayır bu gün.
Xalqın əlləriylə düzələn silah,
Xalqın sinəsinə tuşlanır bu gün.

Arzu istəyimi daş belə anlar,
Bütün varlıqlara qəlbim həyandır.
“İnsan hüququ”ndan çox danışanlar,
İnsan hüququnu tapdalayandır.

Qısqanıram mən

Hələ vərəq-vərəq oxunmamışam,
Gedişin-gəlişin oxunur sənin.
Bəyaz əllərinə toxunmamışam,
Küləklər əlinə toxunur sənin.

Otuzu adlayıb gözləmir yaşım,
Sonsuz həsrətindən usanıram mən.
Zülmət gecələrə necə tapşıram,
Səni gündüzlərə qsıqanıram mən?!

Quşlar yuva qurar

Quruyub qalmış çölün düzündə,
Əsən küləklər də mənim yağımdı.
İki gün dustağam bu yer üzündə,
İkicə gün olur azadlığım da.

Aydındır hər kəlmən ay işığıtək,
Əsərəm yarpaqtək sözünün üstə.
Aralı düşərik iki günlüyə,-
Quşlar yuva qurar izinin üstə.

Bermut üçbucağı

Arzular, əməllər gülə bilməyir,
Dəhşətli fikirlə oyanır orda.
Əqrəblər yükünü çəkə bilməyir,
Deyirlər, zaman da dayanır orda.

Dünyaya bir ümman kədər ələdi,
İlan tık qıvrılıb çaldı dünyanı.
İnsan vəhşiliyi azlıq eylədi,
Qorxunc bir dəhşət də aldı dünyanı.

Qaranquş

Ağın başqa yanadı,
Bir yanadı qaran, quş.
Mənə xoş xəbər gətir
Qayçı quyruq qaranquş
Ağın da var, qaran da
Niyə yoxdur sarın, quş?
Baharlı sevincindən
Küləkləri yaran quş
Qismətin bahar olsun
Görməyəsən boran quş
Yazdan mənə köynək ol,
Qayçı quyruq qaranquş.

Rahilə DÖVRAN.Yeni şeirlər

rahileanam

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

VƏTƏN

“Vətənimdir” – silsiləsindən

Vətən, sənin bir zərrənəm,
Torpağında doğulmuşam.
Dənizində, çaylarında,
Saflaşmışam, durulmuşam.

Ürəyimin odusan sən,
Çörəyimin dadısan sən,
Varlığımın adısan sən,
Mən qovğayam, mən vuruşam.

Qayaları yığın-yığın,
Vurğunuyam Haçadağın.
Atəşgahın, Yanardağın,
Alovundan yoğrulmuşam.

Yolun hünər, zəfər yolu,
İgidlərin dəli-dolu,
Bamsu Beyrək, qoç Koroğlu,
Qeyrətinə vurulmuşam.

ANAM NƏQŞİCAHAN

“Vətənimdir” – silsiləsindən

Böyüdüm yurdumun mərd sinəsində,
Köroğlu nərəsi, cəngi səsində.
Məst oldum hürrüyət təntənəsində,
Qəlbdə vətən eşqi, ilhamım rəvan,
Anam Nəqşicahan, ulu Naxçıvan.

Məğrurdur, igiddir ulu yaşında,
Bahar təravətin yaşar qışında.
Min nemət yetirər hər qarışında
Tarixi qədimdir, bu günü cavan,
Anam Nəqşicahan, ulu Navxçıvan.

Hər küçə,döngədə yeni bir zəfər,
Yoxdur köhnəlikdən əlamət,əsər.
Şanlı səhifədir, doğan hər səhər,
Hüsnünə valehdir hər ölkə, cahan,
Anam Nəqşicahan, ulu Naxçıvan.

Dillər əzbəridir adı- sanı var,
Hər qarış torpaqda şəhid qanı var.
Qazidir milləti,şöhrət- şanı var,
Tutub yağılara həmişə divan,
Anam Nəqşicahan, ulu Naxçıvan.

Qoç oğuz elidir, qaynayır həyat,
Qorqud diyarına yaraşır büsat.
Rəhbəri Koroğlu,- altında “Qırat”,
Şanına nəğmələr hey qoşur Dövran,
Anam Nəqşicahan, ulu Naxçıvan…

Şəfa VƏLİYEVA.Yeni şeirlər

sxv

“Gənc Ədiblər Məktəbi”nin müdavimi, AYB və AJB üzvü,
Prezident təqaüdçüsü, Gənclər müfakatçısı

***

Bir də qayıt, bir də gəl,
Bir də ölüm-itim mən…
Sonra yenə çıxıb get,
Kol dibində bitim mən.

Arada qırpım gözümü,
Döyüm kirpiklərimi.
Dilim qıymaz özümə,
Söyüm sevdiklərimi…

Aylar keçsin, öyrənim,
Çayı sənsiz içməyi.
Qaranquşa söyləyim,
Qəlbdən-qəlbə köçməyi.

“Gülmək” taxım üzümə,
Axı, güclü qadınam.
Öpüm yatım şəklini,
Yolun düşsün yuxuma.

Nolur, bir də qayıt gəl,
Bir də ayrılaq, bir də…
Sən boylanan sözlərə
“Şeirlərdi”-deyirlər…

* * *

Sifətim nərgiz rəngində…
Duruşum bənövşə kimi… ( Elməddin Nicat )

Hər bəxtin qara kitabı
Yarımçıq istəkdə deyil…
Tanrının mürəkkəb qabı
Bənövşəyi rəngdə deyil…

Duruşum,gülüşüm payız…
Sarı günüm… qara baxtım…
Köçdü baxışıma nərgiz
Getdiyin yollara baxdım…

Sən ey payızın adamı…
Arzuların pöhrə-pöhrə…
Qoy unutdursun adımı
Qucağındakı o körpə…

( köhnə şeirdi… )…….

Şəfa EYVAZ.Yeni şeirlər

1423756700_sefa-xanim

* * *

Yağırsan yağışım
Damla-damla
Göy üzündən,
Gözlərimdən,
Baxışımdan…

Yağırsan yağışım
İsladırsan həzin-həzin
Yer üzünü,
Göy üzünü,
Üst-başımı…

Yağırsan yağışım
Silirsən pəncərəmdən
Əl izimi,
Ad yazımı,
Naxışımı…

Yağırsan yağışım
Gözləmirsən yığam gedəm
Bu yağışlı yer üzündən
Taleyimi,
Ürəyimi,
Ruhumu…

2014.28.01

* * *

Bütün şəhər Sənə bənzəyən insanlarla doludu…
Və mən indi Sənə bənzəyən üzlər arasında tamamilə tənhayam,
Bilirsənmi?
Bir həsrətə dözə bilməzkən
Hər saniyə Səninlə üz-üzə gəlmək…
İntihar etmiş məsumiyyətin
Göy üzündə asılı qalan
Son iniltisini duymaq kimidi…

Əziz MUSA.Yeni şeirlər

em

Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
“İlham çeşməsi” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü

O ÜRƏK Kİ, SƏN DƏ VAR

O ürək ki, səndə var,
Dərdimə ağlamazsan,
Məni qan aparsa da,
Yaramı bağlamazsan,
O ürək ki, səndə var,

Halma acımazsan,
Dünya uçub dağıla,
Sən qapımı açmazsan,
Q ürək ki, səndə var,

Baxıb bir ah çəkməzsən.
Görsən ki, lap ölürəm,
Göz yaşı da tökməzsən.
O ürək ki, sən də var,

Qara daşdı sinəndə.
Gözlərini yummusan,
Göydən sevgi enəndə.
O ürək ki, səndə var,
Yanmazsan dərdə, qəmə.
Sənin gözəlliyinə,
Aldanmışam mən demə.

ÖYRƏDİM SƏNƏ

Gəl uzaq durmayaq bir-birimizdən,
Eh nədir, ax nədir, öyrədim sənə,
Bu eşqin oguna yanaq, yaxılaq,
Az nədir, çox nədir. öyrədim sənə.

Danış hər kəlməni sinəmə yazım,
Baxışlar dinirsə, dil nəyə lazım,
Qoyma bu yollarda mən çaşım, azım,
Ac nədir, tox nədir öyrədim sənə.

Səni görən gündən ömrüm girovdu,
Sevda yollarımda taleyim ovdu,
Dərdini çəkməkdən saçım qırovdu,
Var nədir, yox nədir, öyrədim sənə.

Mən keçib gəlmişəm dumandan, çəndən,
Ayıra bilmirəm gözümü səndən,
O qaşı, kipriyi gizlətmə məndən,
Yay nədir, ox nədir, öyrədim sənə.

Səni düşünürəm, mən səni, hər an.
Ölüb, dirilirəm, söküləndə dan,
Fələyi yandıran, qəlbi yandıran,
Od nədir, ah nədir , öyrədim sənə.

Abdulla MƏMMƏD.Yeni şeirlər

abdullamuellim

SÖYLƏMƏ NAĞIL MƏNƏ!

Baxışlarım buludlanıb,
Gözümün qanı qaralıb.
Dərd üstümə qanadlanıb,
Sözümün canı qaralıb.

Yazımda selə dönməyən
Gözləmə-gələ dünənin.
Payızda gülə dönməyən,
Gözündən ələ dünəni.

Gəl,söyləmə nağıl mənə,
Tərifləmə yağını,yar.
Yağı verməz ağıl mənə,
Dost çıxarsa ağını,yar.

Yumruq boyda bir ürəkdə,
İki sevgi necə sığar?..
Nərgiz qoxulu çiçək də
Həsrətinə gecə sıxar.

Göz yaşı-payız yağışı
Muncuqlar yar yanağında.
Yol çəkər qəlbin baxışı
Öpüb susqun dodağından.

Qüssəyəm başdan ayağa,
Gözüm tək bəxtim qaralıb.
Yar verib məni ayağa,
Güvən dağımı qar alıb.

Hər çiçəkdə şeh ağlayar,
Ləçək-ləçək gülər dərdim.
Qapını gecə bağla,yar,
Birdən qonaq gələr dərdim…

Azərbaycan.Quba.

17.01.2017.

KÜLÜMDƏ KÖZƏRƏN GİLEYƏM,GÜLÜM.

Bir cüt göz gəzirəm məni ağlaya,
Yağan göz yağışı qəmi dağlaya.
Ürək arayıram məni bağlaya,
Qəribə eşqimin qərib selinə.

Sevilə bilmədim sevdiyim qədər,
Sevinə bilməyən sevgimmi hədər?!
Sevdim,sevdiyimə sevindi qədər
Daş atıb ömrümün sükut gölünə.

Dil açır sözümə dönən o çağım,
Qürbəti andırır dinən o çağım.
Kimi isitdisə dünən ocağım,
Bu gün ağız büzür nəmli külünə.

Qınama dünyanı-dünya qəbirdə,
Xəncəri korşalan qınam səbirdə.
Gülmə içimdəki göyərən dərdə,
Ağla qəribsəyən tənha gülünə.

Bu sevda ot deyil göyərə bir də,
Od deyil alışa bu qərib dərdə.
Başıma iş açma durduğum yerdə,
Calayıb yalanı qəlib dilinə.

Gözə kül üfürüb sovurma külü,
Külümdə közərən gileyəm,gülüm.
Sözümü izləyən güləyən,gülüm.
Çətin ki o çağlar düşə əlinə!

22.04.2016.
Azərbaycan.Quba.

Əlirza Həsrəti doğum günü münasibətilə təbrik edirik! (1 Noyabr 1963-cü il)

ehe

HARDAN GİRİM QOLUNA

Gözlərimdə gülür dan,
Yarı ruham,yarı can.
Hər qəribin ahından,-
Bir sözsüz qəzəl çıxır.

Heykəlidir qu eşqin,
Gözümdəki su eşqin.
Arasında bu eşqin,-
Gül solub,xəzəl çıxır.

Keçirəm sağ-soluna,
Hardan girim qoluna?
Sevənlərin yoluna,-
Ayrılıq gözəl çıxır.

HAVAYIDIR XƏRCLƏDİYİN XATİRƏM

Havayıdır xərclədiyin xatirəm,
Könlümdə bir güman yeri saxla,get.
Aramızda baxışını çıraq qoy,
Gözlərimi kirpiyinlə bağla,get.

Bu qürbətdə hər ağacın barı yox,
Qırov tutan gül üstündə arı yox.
Dumanı yox,çovğunu yox,qarı yox,
Yaxşı olar,sinəmdəki dağla get.

Eşələmə,o qaralan külümdür,
Kül altında köz olmaq da zülümdür.
Bundan belə ayrılıqdır,ölümdür,
Ürəyini boşalt biraz ağla,get.

BU YERDƏ AYRILSAQ,YERİNƏ DÜŞƏR

Bir sevda bağlayıb şoran sinəmdə,
Kimdir ürəyimi yoran sinəmdə?
Məlhəm də götürmür yaram sinəmdə,
Qorxuram əl vursan,dərinə düşər.

Nəzir elədiyim ocaqsan,pirsən,
Yalandan başına məni çevir sən.
Elə divanəsən,elə sevirsən,
Kim görsə,bu eşqin şərinə düşər.

Dönübdür yenilməz qoşuna hicran,
Gəlmir ki tələyə,qurşuna hicran.
Çəkilməz belə öz xoşuna hicran,
Bu yerdə ayrılsaq,yerinə düşər.

Kamran Murquzovu doğum günü münasibətilə təbrik edirik! (25 oktyabr 1989-cu il)

10730926_708473925888118_1815156677351752954_n

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin VƏ Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Rəhbərliyi Sizi, yeni nəsil Azərbaycan gəncliyinin istedadlı nümayəndəsini, Sumqayıt jurnalistika məktəbinin layiqli yetirməsini, Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin (gundelik.info) Baş redaktorunu , Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının (edebiyyat-az.com) və “kenanaydinoglu.com” Mətbuat xidmətinin rəhbərini, “Kümbet”, eğitim, kültür, sanat ve edebiyat dergisinin Azərbaycan təmsilçisinin Baş məsləhətçisini və və Usare” iki aylık kültür, sanat ve edebiyat dergisinin Azərbaycan təmsilcisinin Mətbuat xidmətinin rəhbərini, tərcüməçi-jurnalistini doğum gününüz münasibətilə səmimi qəlbdən təbrik edirik, Sizə uzun ömür, möhkəm cansağlığı, xoşbəxtlik, işlərinizdə bol-bol uğurlar diləyir!
Sevib, sevdiyiniz insanların əhatə dairəsində olmaq diləyi ilə İnşAllah!

Mətbuat xidməti

Kamran AYDIN (Murquzov Kamran Aydın oğlu)- şair, publisist, tərcüməçi, jurnalist . Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Mətbuat xidmətinin rəhbəri (2012), Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin Baş redaktoru (2013), Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü (2015), Kümbet” eğitim, kültür, sanat ve edebiyat dergisinin Azərbaycan təmsilcisinin Baş məsləhətçisi (2015), “Usare” iki aylık kültür, sanat ve edebiyat dergisinin Azərbaycan təmsilcisinin Mətbuat xidmətinin rəhbəri (2016)

1989-cu il oktyabr ayının 25-də Bakı şəhərində ziyalı ailəsində anadan olub.2008-2013-cü illərdə Azərbaycan Dövlət İqitisad Universitetinin Mühasibat Uçotu və Audit fakültəsində bakalavr dərəcəsi üzrə ali təhsil alıbidir.
Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının təşəbbüsü və təçkilatçılığı ilə ilə həyata keçirilən “Yeni nəsil Azərbaycan gəncliyinin inkişafına dəstək” layihəsi çərçivəsində “Azerbaycan toprağına düşüp güzarın, Yunusum!”” adlı şeiri Osmanl ıtürkcəsində Azərbaycan türkcəsində Qardaş Türkiyə Cümhuriyyətinin Tokat şəhərində fəaliyyət göstərən TOSAYAD (Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği) rüblük orqanı “Kümbet” eğitim, kültür, sanat ve edebiyat dergisinin yeni 41 və Kahramanmaraş şəhərində fəaliyyət göstərən “Usare” iki aylık kültür, sanat ve edebiyat dergisinin 14. sayında dərc olunaraq, ictimaiyyət nümayəndələrinin nəzərinə çatdıırlıb.

Kənan Aydınoğlunu doğum günü münasibətilə təbrik edirik! (25 oktyabr 1989-cu il)

1902788_614529541965133_896121757_n

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin VƏ Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Rəhbərliyi Sizi, yeni nəsil Azərbaycan gəncliyinin istedadlı nümayəndəsini, Sumqayıt jurnalistika məktəbinin layiqli yetirməsini, Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin (gundelik.info) Mətbuat xidmətinin rəhbərini, Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının (edebiyyat-az.com) Baş məsləhətçisini, “Kümbet”, eğitim, kültür, sanat ve edebiyat dergisinin Azərbaycan təmsilçisinin Məsul katibini, tərcüməçi-jurnalistini doğum gününüz münasibətilə səmimi qəlbdən təbrik edirik, Sizə uzun ömür, möhkəm cansağlığı, xoşbəxtlik, işlərinizdə bol-bol uğurlar diləyir!
Sevib, sevdiyiniz insanların əhatə dairəsində olmaq diləyi ilə İnşAllah!

Mətbuat xidməti

Kənan AYDINOĞLU (Murquzov Kənan Aydın oğlu) 1989-cu il oktyabr ayının 25-də Bakı şəhərində ziyalı ailəsində anadan olub.2008-2012-ci illərdə Sumqayıt Dövlət Universitetinin Filologiya fakültəsində bakalavr dərəcəsi üzrə ali təhsil alıb.”Ömürdən bir səhifə” (Bakı, “Adiloğlu”, 2007) və “Ömrün yarı yolunda” (Bakı, “MK”, 2010) şeirlər kitabının müəllifidir.Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin Mətbuat xidmətinin rəhbəridir.Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının baş redaktorudur.Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvüdür.

Rahilə DÖVRAN.Yeni şeirlər

rahileanam

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

Y A D A S A L I R A M

Çox xəyala dalıram,
Donub səssiz qalıram.
Hey yadıma salıram,
Gözəl nənə,babamı-
Öz elimi,obamı.

Məni xəyal götürür,
Yurd-yuvama gəririr.
Şimşəklərdən ötürür,
“Həsən” arxı boyunca-
Seyr edirəm doyunca.

Xəyallar muncuq-muncuq,
Xatirələr yarımçıq.
Gözəl,doğma Qaraçuq,
Evləri bağ-bağatlı-
Hər gənci bir ağ atlı.

Aynabəndli evimiz,
“Cırtdan”ımız,”Div”imiz.
Sevərdik hər birimiz,
Baba nağıllarını,
Nənə qoğallarını.

Səhər,həm axşam çağı,
Babam gəzərdi bağı.
Oxşardı hər budağı,
Alça,ərik,tut,üzüm-
Meyvələr düzüm-düzüm.

Nənəm qazan asardı,
Ətri evi basardı.
İy hasardan aşardı,
Dayım tutar dürməyi,
Boşaldardı çölməyi.

Fərqi yoxdu ağ-qara,
Dırmaşardıq tutlara.
Çatardıq buludlara.
Həm çırpar həm yeyərdik,
Doyub rəhmət deyərdik.

Sönüb ulduzum,ayım,
Kəsilib bayram payım.
İgid Məzahir dayım,
Bir qoçu tək yeyərdi,
Heç doymadım deyərdi.

Babamın dan ulduzu,
Hanı Elmira qızı?
Xəzana dönüb yazı.
Alıb onu da əcəl,
Mələk olub O,gözəl.

Xəyallarım dardadır,
Dumandadır,qardadır.
Anam Surə hardadır?
Dönüb uzaq ulduza,
Görünmür oğul-qıza.

İtirdik Naziləni,
Qədir-qiymət biləni.
Qocalmamış öləni,
Ceyrangöz,ahu bacım,
Həsrətim,ağrım,acım.

Tərlanım,turac bacım,
Başdakı altun tacım.
Həm dərdim,həm əlacim.
Ağ qar yağıb başına,
Çatıb altmış yaşına.

Yıxılıb qəlb sarayım,
Susub hayım –harayım.
Qocalıb Zəfər dayım,
Dərd,qəmini üyüdür,
Bilmir kimi böyüdür.

Nənənin dağ lalası,
Babanın gül balası.
Uçub qəsri,qalası.
Xəyallardır həmdəmi,
Onlarla qovur qəmi.

12.02.2012.

QOÇ KOROĞLULAR

“Düşüncələrim” – silsiləsindən

Görən niyə belə dəyişib dünya,
Ərənlər, igidlər alınmır saya.
Ürəklər daş olub, üzlər sərt qaya
Qıratı, Düratı çapır oğrular-
Hardasız, hardasız , Qoç Koroğlular?!

Çənlibel dönübdür bazar yerinə,
Dəlilər qurşanıb bez alverinə.
Qəm qüssə qəlblərə, çöküb dərinə,
Gözlərdə yaş donub ,könüldə qübar-
Hardasız, hardasız, Qoç Koroğlular?!

Həmzənin nə qədər mülkü, bazarı,
Saymaqla qurtarmaz sərvəti, varı.
Biznesdir, alverdir qeyrəti, arı,
Hasanxan soyundan qaynatası var-
Hardasız, nardasız, Qoç Koroğlular?!

Dəmirçi oğlunun fənadır halı,
Bükülüb qaməti, sanki at nalı.
Bəlli Əhməd, Səfər, həm İsabalı,
Işçi bazarında çoxdan quldular-
Hardasız, hardasız, Qoç Koroğlular?!

Çənlibel bülbülü o ,Aşıq Cünun,
Zamana uyaraq dəyişib donun.
Şo-biznes, toylarda keçirir günün,
Hər şadlıq sarayı bunu doğrular-
Hardasız, hardasız, Qoç Koroğlular?!

Qəlbi qan ağlayır, gözdə intizar,
Marketdə satıcı işləyir Nigar.
Artıq nə hörməti, nə də şanı var,
Güvənci dağlara çoxdan yağıb qar-
Hardasız, hardasız , Qoç Koroğlular?!

Gurlasın yenidən “Cəngi”nin səsi,
Açılsın tarixin yeni səhifəsi.
Dağları titrətsin dəli nərəsi,
Əldə “Misri”qılınc, əldə “Zülfüqar”-
Qalxsın Çənlibelə ,Qoç Koroğlular?!

Şəfa EYVAZ.”Gözümü yollardan yığışdırmışam”

1423756700_sefa-xanim

Bütün ağrıları çəkib sinəmə,
Bir ovuc ürəyə sığışdırmışam.
Daha gözlədiyim kimsə qalmayıb,
Gözümü yollardan yığışdırmışam.

Gündüz gözü, gecə könlü yorarmış…
Gecə uzun, ulduzları saymışam.
Bu gecə nə qorxu, nə də dəhşət var,
Hamsını yuxuma qarışdırmışam.

Bəlkə məsləhətdir, alıb aparar,
Duaların ətəyindən tutmuşam.
Ha suvarsan qara daşı göyərmir,
Allah, yer üzündən çox yorulmuşam.

19.10.2017.

Şəfa VƏLİYEVA.”Bu divarın o üzündə”

sxv

“Gənc Ədiblər Məktəbi”nin müdavimi, AYB və AJB üzvü,
Prezident təqaüdçüsü, Gənclər müfakatçısı

Bu divarın o üzündə
Tükənmiş arzular qalıb,
Yaddan çıxıb…
Sol gözümdə
Bir əlçim bulud taxılıb…
Bir az keçsin…
Yağmağı var
Bu buludun damcı-damcı…
Ürəyimdən qalxmağı var,
Hələ “körpədi” bu sancı…
Bu divarın eşiyində
Bir mələk var…
Gələcək o…
“Ağ gün” məni bəzəyəndə
Hamıdan tez biləcək o!

Kənan AYDINOĞLU.”Vurğun qələmindən çıxan şeirlər”

1902788_614529541965133_896121757_n

Vurğun qələmindən çıxan şeirlər,
Daşlardan su kimi süzülüb gəlir.
Dostluqda sədaqət, sevgidə inam,
Qızların telindən düzülüb gəlir.

Moskvadan Bakıya gələn qonaqlar,
Hələ ilk baxışdan bükülüb gəlir.
Nizami şerinin hər bir bir misrası
Günəşi nurundan tökülüb gəlir.

Sərvəti bol olan ana torpağa,
Qəm də sevinc kimi üzülüb gəlir.
İrandan Bakıya keçmək istəyən,
Bir İran taciri büzülüb gəlir.

Rahilə DÖVRAN.Yeni şeirlər

rahileanam

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

EŞQİN ÇIRAĞI

“Könül dəftərim” – silsiləsindən

Bulud kimi tutulmuşam səhərdən,
Açılmayır könül acı qəhərdən.
Yemək- içmək betər ağu- zəhərdən,
Sinəmdə sönübdür eşqin çırağı.

Allah lənət etsin yazı pozana,
Soyuq su ələyib isti qazana.
Dönmüşəm həyatda Dəli Ozana,
Olmuşam obanın, elin qınağı.

Könül yuvamızı etmisən bərbad,
Hicran, kədər qəlbdə açıb qol- qanad.
Ən incə hislərim mənə olub yad,
Saçıma toxunmur sevgi darağı.

Artdıqca hey artdı günahın sayı,
Çevrildi sərt qışa ömrümün yayı.
Söylə necə oldun dönük, hərcayı?
Məhv etdin köksümdə çağlar fərağı.

Çəkmədin saçlara döyunca tumar,
Bilmədin bədxahlar bizləri qınar.
Dövranı özündən eylədin kənar,
Leylitək səhradan gəlir sorağı.

HƏDƏR

“Düşüncələrim” – silsiləsindən

Söyləsək də cahan mülkü,
Zəmanənin gərdişinə.
Çiynimizdə yaşam yükü,
Qatılmışıq gedişinə.

Hey dözmüşük bu həyatın,
Ağrısına, acısına.
Kimi çox vaxt həsrət qalıb,
Qardaşına, bacısına.

Dəryaları yaranıbdır,
İnsanların göz yaşından.
Dağı- daşı odlanıbdır,
Dərdlilərin qarğışından.

Bəşər oğlu usanmayır,
Bəd keçsə də hər bir günü.
Hər anını ömür sayır,
İtirməyir ümidini.

Qəsb etsə də şirin canı,
Dövran, möhnət, qüssə, kədər.
Sil qəlbindən həyacanı,
Yaşanmasın ömür hədər.

Şəfa VƏLİYEVA.”Dəliyəm… Sənə oxşadım,”

sxv

“Gənc Ədiblər Məktəbi”nin müdavimi, AYB və AJB üzvü,
Prezident təqaüdçüsü, Gənclər müfakatçısı

***

Altdan-altdan qımışıram,
Daha ürəkdən gülmürəm…
Aşikara alışıram,
Gizlincə sevə bilmirəm…

Dəliyəm… Sənə oxşadım,
Öyrətdin özünə məni…
Bəxtim bəxtinə oxşasın,
Sözüm də sözünə sənin…

Aşiq yarın görsün deyə,
Dağlar başını əyməz ki?
Getdin… Arxanca səpməyə,
Gözümün yaşı yetməz ki?

(2013)

Şəhla RAMAZANQIZI.Yeni şeirlər

* * *

Bir səhər küləyi əsəs incədən,
Saçlarım beləcə dağılıb gedər.
Ümidsiz arzular qız ürəyinin,
Sevgi dənizində boğulub gedər.

Üzümə güləndə alovlu günəş,
Gözümdən sənsizlik süzülüb düşər.
Günəştək başımda gəzən xəyalın,
QIsılar qəlbimə qarışanda şər.

Gün gedər, Ay gələr səfərdən evə,
Gözlərim hələ də yola dikilər.
Təqvim də, saat da yuxuya gedər,
Mənim yuxularım ərşə çəkilər.

* * *

Görürsən ürəyin yanır, alışır.
Sevgidən araya söz düşən kimi.
Yadına düşəcək payız çiçəyin,
Məhşər ayağında görüşən kimi.

Yolboyu sürünən dəniz küləyi,
Yenə qulağına pıçıldayacaq.
Payız xəzanında ayaq səsimi,
Bir şəhər uzaqdan qəlbin duyacaq.

Ruhunu tərpədən sarışın payız,
Yenə gözlərini qamaşdıracaq.
Gəlib həyatına tək, bircəciyin,
Ağlını yerindən qarışdıracaq.

Qəhərdən hər gecə sabahlaradək,
Yaşaya bilməyib boğulacaqsan.
Ölüb hər gecəni səhər olunca,
Məni sevmək üçün doğulacaqsan.

Unutmaq istəsən sevgimi deyil,
Qəlbindən qopart at söz yaddaşını.
Deyək ki , yox etdin hər şeyi başdan,
Necə siləcəksən öz yaddaşını?

Şəfaqət CAVANŞİRZADƏ.”Erməni ailəsinin qonağı oldum” (Hekayə)

Bugün işğal olunmuş rayonlarımızın birinə; Zəngilana getmişdim.Zəngilandakı ikimərtəbəli evlər üçmərtəbəli olmuşdu. Yollar da fərqli olmuşdu. Hündür binaların arasında həyət evləri tikilmişdi. Qaldığımız binanın üçüncü mərtəbəsində bizi aparan erməni tərcüməçinin ailəsinin qonağı olduq. Tale elə gətirmişdi ki, uşaqlığımın keçdiyi binada yaşayırdılar.
Deyirəm, “Bu binada yaşamışıq. İkinci mərtəbəsində. İkinci mərtəbədə kimlər yaşayır?” Sualım yersiz idi, ermənidən başqa kim yaşaya bilərdi?
– Türk ailəsi yaşayır- dedi, təəccübləndim. Deyəsən, “türk bizim düşmənimizdir” deyəndə, ermənilər biz azərbaycanlıları nəzərdə tuturdular. Türklərdən də hər il Ermənistana gələnlər az deyildi. Başqa ölkələrdə onsuzda azəri-erməni işbirliyi olurdu.
Xahiş elədim, türk ailəsinin qapısını döydük. Bizi yaxşı qarşıladılar. Gənc ailədilər. Evdə o qədər də dəyişiklik eləməmişdilər.Çıxmamışdan əvvəl atam təzəlikcə təmir eləmişdi evi. Öz əlləriylə!…
Mətbəx şkafımızı necə qoymuşduqsa, elə də qalmışdı.Uşaqlıq xatirələrim yadıma düşdü, gözlərim doldu. Erməni yanımda olmasaydı, əllərimi divarda gəzdirərdim, uşaq kimi ağlayardım. Atamın oynamağımız üçün sonradan genişləndirdiyi eyvanda indi türkün uşaqları oynayırdı. Bu mənə bir az təsəlli vermişdi. Erməni uşaqları qonaq gələndən gələnə oynayacaqdılar.
Qubadlıya da getmək istədim, erməni kimlərlə danışdı, bilmədim, dedi, növbəti gəlişdə mümkündür. İndi yerlər dolub.Turist kimi Zəngilanı xeyli gəzdim, məni pis qarşılayan, sifət edən ermənilərə hirsimi içimdə boğa-boğa göz süzdürürdüm, arxamca erməni dilində nə danışdıqlarını anlamırdım, çiynimi atırdım. Yaxşı qarşılayan ermənilərə isə, gülümsəyib, öz dilimdə ” minnətdaram” deyirdim. Başqa ölkənin vətəndaşı kimi gəlmişdim, hörmətsizlik etməyə nə onların, nə də mənim ixtiyarım yox idi.
Dəniz necə gedib çıxıb o tərəflərə bilmədim. Yəqin, ərəblər kimi süni dəniz yaradıblar.Qayaların üstündən keçə-keçə qayıtmalı oldum.Sonra tərtəmiz suyuyla məni özünə çəkən dənizə düşdüm, ayaqlarım sərinlədi. Sərhəddə ailəmi saxlamışdılar. Sərhəddəki restorandan uzun zəncir uzanıb yolumu kəsirdi. Zənciri götürüb restoran tərəfə atdım, ətrafımı erməni polisləri necə dövrəyə aldılarsa, özümü terorçu kimi hiss elədim. Ailəmi yoxladılar, məndən başqa!…
Məni niyə yoxlamadıqlarını soruşdum.
– Sənə inanırıq,pislik edən adama oxşamırsan?- ermənilərin biri azərbaycanca dedi.
– Guya ailəm pislik edəndir? – soruşdum.
– Düşmən düşməndir!…Restoran sahibinin əmrlərini yerinə yetiririk.
– Restoranın sahibi kimdir?
– Azərbaycanlıdır, adını deyə bilmərəm.
Və mən deməyə söz tapmadım. Deməli, məkanın sahibi həmvətənin də olsa, sərhədi keçdinsə, düşmən düşməndir!
Ölkəmə keçdim, yuxudan oyandım!!!

Şəlalə ADİLQIZI.”Ağ yol”

Bəmbəyaz saçlarım
Hər dənəsi bir ağ yoldur.
Hərəsi bir dərd yolunda
Ağarıbdır, uzanıbdır.
Dərdlərim uzandıqca
Saçlarım uzandı.
Qəm-kədər çoxaldıqca
Saçlarım ağardı.
Saçlarım dərdlərimin sayı qədərdir.

Ağ tellərimin hərəsi bir yol,
Bu yollar hörükdədir,
Ətəyi də düyünlüdür.
Ömür yollarım dolaşıq,
Çalın-çarpazdır.
Sonu da hörüyün ucu tək düyünlüdür.
Saçlara qar yağanda saçlar ağarmır,
Başa dərdlər yağanda
Saç ağarır…

Əziz MUSA.Yeni şeirlər

em

Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
“İlham çeşməsi” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü

ÇOXALIR

Baxan yoxdu nəsiyyətə, söhbətə,
İbdi çoxu üzün tutur qürbətə,
Dözmək olmur ayrılığa, həsrətə,
Ayrılıqdan dərd çəkənlər çoxalır,
El-obadan perikənlər çoxalır.

Yol-irizi çayır basır, bağlayır,
Bu ayrılıq ürəkləri dağlayır,
Həyət-baca yetim qalıb, ağlayır,
Dərd səpənlər, qəm əkənlər çoxalır,
El-obadan perikənlər şoxalır.

Yapınçıdan ayrı düşür çobanlar,
Bağ-bağçadan əlin çəkir cavanlar,
Qəm gətirir gələn günlər, zamanlar,
Qərib yurda kül tökənlər çoxalır,
El-obadan perikənlər çoxalır.

Belə getsə boşalacaq kənd-kəsək,
Məzarları dağıdacaq yel, külək,
Heç bilmirəm nə oyundu, nə kələk,
Baxışlarda duman, çənlər çoxalır,
El-obadan perikənlər çoxalır.

Qərib ruhlar yer tapmayır özünə,
Qürbət baxmır qəriblərin üzünə,
Ata, ana burda döyür dizinə,
Yad ellərdə ev tikənlər çoxalır,
El-obadan perikənlər çoxalır.

GƏLMİR

Ar-namus biilməyən adam,
Gözə gəlmir, Əziz Musa.
Əyrilərə gələn fürsət,
Düzə gəlmir, Əziz Musa.

Xoş olur yazın nəğməsi,
Şirindi bülbülün səsi,
Ha axtar gülün qönçəsi,
Sözə gəlmir, Əziz Musa.

Hər sözün üstündə əsək,
Sevgisiz köklənməz ürək,
Köhnənin qədrin bilməsək,
Təzə gəlmir, Əziz Musa.

Həyat nədi bilməz naşı,
Vermə yelə yayı, qışı,
Hər insanın ömür yaşı,
Yüzə gəlmir, Əziz Musa.

Yurd-yuva qiymətli inci,
Bu qismətdən nə küs, inci,
Dünyanın bir xoş sevinci,
Bizə gəlmir, Əziz Musa.

Görkəmli Azərbaycan şairi Əliağa KÜRÇAYLI haqqında deyilənlər

“Bu cavanın böyük gələcəyi var. Mən onun əsərlərini oxuyanda öz gənclik illərimi xatırlayıram”
Səməd Vurğun. (xalq şairi).

Əliağa Kürçaylı poeziyada ardıcıl surətdə işləyən,çalışan, çox yazan, özü də əsasən yaxşı yazan şairlərimizdəndir.
Cabir Novruz.(xalq şairi)

İstəkli qələm dostumuz Əliağa Kürçaylı bu gün sıralarımızda olmasa da, qiymətli əsərləri səfərindən qalmayacaq. Onların son mənzili, son dayanacağı həmişə oxucuların könül aləmi olacaq.
Bəkir Nəbiyev (akademik)

Günlər keçəcək, şerlərin gəzəcək dodaq-dodaq sənsiz, Məhəbbətin gəzəcək ürək-ürək sənsiz.
Rəsul Rza (xalq şairi)

Nəğməsində Kür harayı, nəfəsində Muğan düzü-
Ömrü boyu oxuduğu kitab idi Muğan düzü.
Məmməd Araz (xalq şairi)

Mən Əliağa Kürçaylını, 1980 – ci ildə vəfat etsə də,bu gün bizimlə bir sırada addımlayan, sabaha doğru addımlarımızda bizimlə bir olan, sevincimizdə də, kədərimizdə də görünən bir şair kimi hiss edir, duyuram.
Vaqif Yusifoğlu (şair)

Görkəmli Azərbaycan şairi Əliağa KÜRÇAYLI

Vəliyev Əliağa Həsənağa oğlu (Əliağa Kürçaylı) — şair, dramaturq, tərcüməçi, 1951-ci ildən Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü.

Əliağa Həsənağa oğlu Vəliyev 1928-ci il fevral ayının 20-də Salyan rayonu Kürqaraqaşlı kəndində doğulub. Orta məktəbin 9-cu sinfindən təhsilini yarımçıq qoyub, 1944-1946-cı illlərdə Zaqafqaziya Dəmir Yolu İdarəsinin Salyan şöbəsində mühasib işləməyə başlayıb.Daha sonra Bakı Təbabət Texnikumunda birillik mühasiblər kursunda oxuduqdan sonra baş fəhlə olmuş, Rusiya Dram Teatrında eyni vəzifəyə dəyişilmişdir (1946-1947). Bu dövrdə onda poeziyaya güclü maraq oyanmışdır. “Sənin gözlərin” adlı ilk şeiri ilə (“RUSİYA GƏNCLƏRİ, 1946) ədəbiyyata gəlişi uğurlu olmuş, mərkəzi və respublika dövri mətbuatda müntəzəm çıxış etmişdir. Moskva radio qovşağında redaktor işləmiş, yaşlı yazıçıların I . müşavirəsində iştirak etmişdir (1947). Bakıda fəhlə gənclər orta məktəbinin son sinfini bitirib İİO-nun Filologiya fakültəsinə daxil olmuşdur. Onu M.Qorki adına Ədəbiyyat İnstitutuna təhsil almağa göndərirlər, abu-havası düşmədiyindən geri qayıdıb universitetdə təhsili davam etdirir (1949-1954), eyni zamanda “Diaform” qəzeti redaksiyasında ədəbi işçi, nsksnavə incəsənət” qəzetində şöbə müdiri (1953-1955) işləyir. Bakıda ali ədəbiyyat kursunun dinləyicisi (1955-1957), “Azərbaycan gəncləri” qəzeti redaksiyasında şöbə müdiri (1959-1965), “Azərbaycan” jurnalı redaksiyasında məsul katib, Azərbaycan Yazıçılar İttifaqı nəşriyyat şöbəsinin rəisi (1965-1966), “Literaturnıy Azerbaydjan” jurnalı redaksiyasında məsul katib, Azərbaycan Dövlət Nəşriyyatında redaktor (1966-1967) işləmiş, sonra bir müddət yaradıcılıq fəaliyyəti ilə məşğul olmuş, yazıçılar ittifaqında dramaturgiya bölməsinə rəhbərlik etmiş (1975), “Yazıçı” nəşriyyatında (1978-ci ilin mayından ömrünün axırınadək) baş redaktor olmuşdur.
1980-ci il fevralın 11-də vəfat etmişdir.

Mükafatları

Azərbaycan SSR əməkdar incəsənət xadimi — 30.07.1979

Ədəbiyyat siyahısı

1. Arifin bağçası. Bakı: Uşaqgəncnəşr, 1953, -16 səh.
2. Salam gələcək illər. Bakı: Azərnəşr, 1954, -112 səh.
3. Səfərə çıxıram. Bakı: Azərnəşr, 1956, 212 səh.
4. Gözəllik. Bakı: Azərnəşr, 1958, 56 səh.
5. Cavabsız məktublar. Bakı: Azərnəşr, 1960, 76 səh.
6. Nargindən əsən külək. Bakı: Uşaqgəncnəşr, 1961, S səh.
7. Şeirlər. Bakı: Azərnəşr, 1963, 90 səh.
8. Əsmər və Zəfər. Bakı: Azərnəşr, 1964, 32 səh.
9. Durnalar cənuba uçur. Bakı: Gənclik, 1967, 255 səh.
10.Seçilmiş əsərləri. Bakı: Azərnəşr, 1969, 488 səh.
11.Yollarda axtar məni. Bakı: Gənclik, 1970, 180 səh.
12.Həyatın dolayları. Bakı: Azərnəşr, 1973, 232 səh.
13.Dünya ovcumdadır. Bakı: Gənclik, 1976, 243 səh.
14.Bütövlük (şeirlər və poemalar) Bakı:Yazıçı, 1978, 60 səh.
15.Ülkər (şeirlər və poemalar) Bakı: Yazıçı, 1980, 23 səh.
16.Qəlbin sıxılsa əgər… (şeirlər və poemalar) Bakı:Yazıçı 300 səh.
17.Seçilmiş əsərləri. Bakı: Azərnəşr, 1989, 344 səh.
Şeirləri Xəzər Universiteti Nəşriyyatı tərəfindən çap olunan Azərbaycan Sevgi Poeziyası toplusunun İkinci kitabına (Bakı, 2009) daxil edilmişdir (Tərtibçi: Hamlet İsaxanlı).

Tərcümələri (ruscadan)

1. Sergey Yesenin. Şeirlər və poemalar. Bakı: Azərnəşr,
1965, 182 səh.
2. Sergey Yesenin. Qadına məktub. Bakı: Gənclik,
1971, 170 səh.
3. Aligyeri Dante. İlahi komediya. Bakı: Azərnəşr,
1973, 546 səh.
4. Sergey Yesenin. Şeirlər və poemalar. Bakı: Azərnəşr,
1975, 253 səh.

Dövri mətbuatda.

1. Yusifli Vaqif.Dünya səndən kimlər keçdi: Əliağa Kürçaylı haqqında Söz // 525-ci qəzet.- 2012.- 15 sentyabr.- N 167.- S. 26.
2. Əliağa Kürçaylı // Kaspi.- 2010.- 27-29.- N 209.- S. 15.
3. Vahid Təranə. Əliağa Kürçaylı adlı bir şair vardı // Mədəniyyət.-2011.- 25 noyabr.- №87.- S. 12.
4. Kürçaylı Əliağa.Mənim nəyim var? : Şeir / Ə. Kürçaylı // Yeni Azərbaycan.- 2011.- 05 fevral.- № 22.- S. 11.
5. Əlövsət Bəşirli. Çıxıram qəlblərin səyahətinə:{Şair Əliağa Kürçaylı} // 525-ci qəzet.- 2010.- 18 dekabr.- № 232.- S.21.
6. Şəhla Qaryağdıoğlu.Dünya mənə zindan oldu: {Şair Əliağa Kürçayının 80 illiyi} // Mədəni-maarif.- 2008.- № 11.- S. 45-52.
7. Qulam Sadıq.Bahar ömürlü şair: {Əliağa Kürçaylı} // Mədəniyyət.- 2008.- 14 iyun.- № 52.- S. 12.
8. Hacızadə Nahid.Ellər xatırlayar məni: {Əliağa Kürçaylı-80} //
Ədəbiyyat.- 2008.- 11 iyul.- № 26.- S. 3.

Əliağa Kürçaylının sözlərinə bəstələnmiş mahnılar.

1.”Gəl barışaq” – Mus: Elza İbrahimova.
2. “Gedək üzü küləyə” – Elza İbrahimova.
3. “Mən sənin yanına gəlirdim” – Elza İbrahimova.
4. “Səslə məni” – Elza İbrahimova.
5. “Buludlar” – Vasif Adıgözəlov.
6. “Mən gəzirəm hər yanı” – Vasif Adıgözəlov.
7. “Qarabağım mənim” – Zəfər Cəfərov.

İnternetdə

Rahilə DÖVRAN.Yeni şeirlər

rahileanam

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

GÖNDƏRƏSƏN

“Könül dəftərim” – silsiləsindən

Ya Rəbb, yarı görcək, aşiqi oldum,
Ağlar bulud kimi, yamanca doldum.
Payız yarpağıtək saralıb, soldum,
Könül isitməyə, yay göndərəsən.

Gəlsin gül ömrümə bahar,yaz kimi,
Qonsun sinəm üstə telli saz kimi.
Çəksin hər cəfamı sərvi- naz kimi,
Bu aşiq qəlbimə, pay göndərəsən.

Ağ atlı igidtək, kəhər belində,
Səmum küləyitək, tumar telində.
Sevirəm kəlməsi bitsin dilində,
Sevda harayıma, hay göndərəsən.

Eşqi məskən salsın qəlbdə, canımda,
Mehri- məhəbbəti coşsun qanımda.
Yanıma yaraşan, olsun yanımda,
Sevgimə- sevgisin, tay göndərəsən.

Dəyərin dərk edək zamanın, anın,
Birgə tutaq nəbzin fani dünyanın.
Sevincdə qərq olsun, ömrü Dövranın,
Zülmət gecəsinə, Ay göndərəsən.

YA RƏBB QURTAR MƏNİ

“Könül dəftərim” – silsiləsindən

Yağmura dönməyə hazır buludam,
Qədər aman vermir, dərdi unudam.
Fələyin çəngində sızlayan udam,
Ya Rəbb, qurtar məni, fələk felindən.

Kamantək inləyir sədəfli sazım,
Dönüb qarlı qışa baharım, yazım.
Qüssədir, hicrandır, alnımda yazım,
Ya Rəbb, qurtar məni,qəmin əlindən.

Yanaqda iz salıb duzlu göz yaşım,
Xəyal, xatirədir sadiq sirdaşım.
Nisgildən qurtulmur bəlalı başım,
Ya Rəbb qurtar məni,kədər selindən.

Bəxt aça bilməyir düyün, ilməni,
Dil tapa bilməyir, haqlı kəlməni.
Dərdimi bilməyən, qınayar məni,
Ya Rəbb, qurtar məni, elin dilindən.

Ömür vəfa etmir, acımır zaman,
Nə sevənim qalıb, nə də ki, heyran.
Diz çöküb önündə, yalvarır Dövran-
Ya Rəbb, qurtar məni, qurtar zülümdən…

Şəfa VƏLİYEVA.Yeni şeirlər

sxv

“Gənc Ədiblər Məktəbi”nin müdavimi, AYB və AJB üzvü,
Prezident təqaüdçüsü, Gənclər müfakatçısı

Cib dəsmalım

qat kəsibdi nə vaxtdı
tikdiyim cib dəsmalı…
hər ilməsi nağıllı,
bəzəyi eşq misallı…

elə bil sevəni yox
çoban qızıdır, yazıq…
barmaq sığalını çox,
həm də çox axtarırıq…

ikimiz də küsmüşük
modern variantdan;
boyu bircə bükümlük
saya kağız dəsmaldan…

dəsmalımla üz-üzə
bu gün xeyli baxışdıq…
utandıq…
və dünənə
küskün bir naz da satdıq…

***

Onda dördüncü ayın
Üçüncü həftəsiydi…
Özümə ağlamağım
Uşaqlığın səsiydi…

Sən böyütdün bu qızı…
Böyümək bu imişsə…
Nə çoxu, nə də azı
Bölüşmək bu imişsə…

İndi gücüm də çatmaz
Qovmağa dərd-qəmləri…
Deyir: “Ağlamaq olmaz!”
Gəncənin həkimləri…

Nə bilirlər axı, nə?!
Mənim göz yaşım nədir?
Gözlərimin şəklindən
“Qorxub qaçmağı” nədir?

Yenə Bakıdan küsüb
Dəli qızın yuxusu…
Bəlkə də bilib…
Gülüb
Sevdasına çoxusu…

Özü “gəlincik” olan
Qızın oyunumu var?
Yığıb qəlb “sandığına”
Dərdi “sonuna” saxlar…

2015

***

Kim dedi ki, səninçün
Bu qız təkcə ağlayır?
Bürünüb küçələrə
Bütün Gəncə ağlayır…

Kim dedi axı sənə
Bu qız ölür dərdindən?
Gizlənib döngələrə
Gəncə susur qəhrindən…

Kim uydurub bu sözü:
-Bu qız sənsiz öləcək?
İnanma, ömrüm-günüm,
Qıymaz sevənə Gəncə.

* * *

Ay anam qızılgül, nənəm qızılgül…
Ölüm qucağında, laylam yel olsun,
Yağışlar süzülsün butalarından.
Ağrıyan tərəfim, qıyma, sol olsun,

Ürək boyun əyir xətalarıma.
Düşüm torpağına, andım gül olsun,
Ölsəm, sinə daşım çiçək qoxusun.
Dərdi ki, çəkirəm, dərd əsil olsun,

Bu qızın şairlər yozsun yuxusun.
Gülüşüm yaraşmır ləçəklərinə,
Bağrındakı xarın mənəm, qızılgül…
Tutulsa sol yanım, uyut ətrinlə,
Ay anam qızılgül, nənəm qızılgül…

2015

Rahilə DÖVRAN.Yeni şeirlər

rahileanam

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

ŞƏHİD OĞLUM

Şəhid anasının dilindən

Dərdə boyun əymişəm,
Göz yaşımı silmişəm.
Məzarına gəlmişəm,
İgid oğlum, can balam.

Lənət qara qurşuna,
Baxmadı gənc yaşına.
Səni aldı tuşuna,
Sərvi- boylum, can balam.

Düşmən qənimin oldu,
Haqq verən vədən doldu.
Gülüm- gülzarım soldu,
Qoç Koroğlum, can balam.

Nə söyləyim yarına?
Məğrur, möhkəm dayana.
Qıyacaq şirin cana,
Yolu bağlım, can balam.

Anan qurban boyuna,
Necə gəldin oyuna?
Qoç demişdim toyuna,
Qara toylum, can balam.

Tez alınsın qisasın,
Dövran bitirsin yasın.
Vətən, anan yaşasın,
Şəhid oğlum, can balam.

DOĞRU YOL

“Düşüncələrim” – silsiləsindən

Deyinməyək zəmanəyə, dövrana,
Gələn bahar, gedən qışda nə günah?
Yolçu olan ömür adlı karvana,
Fəğan etməz güzərana, çəkməz ah.

Hər bir anın, dəqiqənin hökmü var,
Ömrə gərək zinət olsun yaşamın.
Əməllərdir səndən sonra yadigar,
Biləsən ki, sönməyəcək gur şamın.

Bərk tutasan zəmanənin nəbzini,
Qalmayasan məhvərindən kənarda.
Sığallayıb babaların izini,
Azmayasan nə tufanda,nə qarda.

Gen durasan hiylə, məkr, tamahdan,
Niyətin də, əməlin də, saf ola.
Dar zamanda qaçmayasan qabaqdan,
Adın,sanın günü-gündən ucala.

Qəlbin çarpsın yurdun üçün,xalq üçün,
Dövran kimi doğma yurda bağlı ol.
Hünərinlə zəfər qazan hər bir gün,
El yolunda çarpışmaqdır doğru yol.

Şəfa VƏLİYEVA.”Ayaqlarım qatran olar”

sxv

“Gənc Ədiblər Məktəbi”nin müdavimi, AYB və AJB üzvü,
Prezident təqaüdçüsü, Gənclər müfakatçısı

Ayaqlarım qatran olar
Izlərinə yapışar…
Vəhşiləşər cığırlar;
Gedişinçün qapışar.

Keçib getdiyin vədə
Heykəlləyər zamanı…
Təsəllidi şəklin də.
“Saxlayıram samanı”…

Qulağım səsə düşər
Böcəklər ötüşəndə…
Barmaqlarım öpüşər
Kirpiklər sevişəndə…

Ah…
Nə xoş mənzərədi
Yenə yuxu görürəm…
Adın əzbərimdədi
Adından ev hörürəm..

Hərf-hərf ucalan
Bəxtin qızıl sarayı.
Sənsiz kimdi qocalan
Axı məndən savayı?!

Yaxşı ki, gedişlərin
Dadı-duzu kəm olur..
Fələyin əl işləri
Əzəlindən nəm olur…

Yoxsa bağrım çatlardı
Bu səhra yoxluğunda…
Başınımı ağrıtdım?
Əfv et…
Sənsiz qorxuram.

Əliağa KÜRÇAYLI.”Vətən”

Azərbaycan SSR Dövlət mükafatı laureatı, Azərbaycan SSR Əməkdar incəsənət xadimi

Mən səndənbir yaşıl budaq istədim,
Sən mənə bəxş etdin zümrüd meşələr.
Mən səndən kiçik bir otaq istədim,
Sən mənə bəxş etdin dilbər güşələr,

Mən səndən adicə həyat istədim,
Sən məni çıxartdın min-min səhərə.
Mən səndən kiçik bir qanad istədim,
Sən məni uçurdun ənginliklərə.

Mən səndən bir dəstə çiçək istədim,
Mənimçün dörd fəsil yaz elədin sən.
Mən səndən ilhamlı ürək istədim,
Sən mənə təb verdin minyon ürəkdən.

Mən səndən kiçik bir sevinc istədim,
Sən mənə bəzş etdin bütöv səadət.
Mən səndən bir parça bürünc istədim,
Sən mənə bəxş etdin xəzinə,dövlət.

Mən səndən istədim açıq biralın,
Sən mənə bəxç etdin əzəmət,vüqar.
Məndə başı açıq ayağı yalın
Yolunda can qoysam, yenə az olar.

Bəlkə,buna görə əzəmətlisən-
Nəyin var vermisən əsigəmədən!
Sən bir ana kimi səzavətlisən,
Anam Azərbaycan, Vətən, can Vətən

Zəlimxan YAQUB.Şeirlər

Azərbaycanın Xalq şairi

YUNUS İMRƏYƏ

Məni məndə gəzmə, məndə deyiləm,
Bir mən vardır məndə, məndən içəri.
Yunus İmrə

Heç gərək yoxuymuş səni görməyə,
Əllərim toxunan budaqdasanmış.
Yaşıl zəmilərə baxdım, düşündüm,
Səpilən dən kimi torpaqdasanmış!

Səhrada, çəməndə, güldə, çiçəkdə,
Barda, bərəkətdə, duzda, çörəkdə,
Ulu sevgi kimi canda, ürəkdə,
Şirin nəğmə kimi dodaqdasanmış!

Od kimi baxışda, nur kimi üzdə,
Qan kimi damarda, güc kimi dizdə,
Ruh kimi bədəndə, gün kimi gözdə,
Səs kimi könüldə, qulaqdasanmış!

Qəlbimə sirdaşsan, könlümə yarsan,
Hayana boylandım, hər yerdə varsan.
Gülsəm, dodağımda çiçək açarsan,
Ağlasam, yaş kimi yanaqdasanmış!

Yağdın varlığıma qarla, yağışla,
Hopdun iliyimə nurlu baxışla.
Bağışla, Yunusum, məni bağışla,
Mən elə bilirdim uzaqdasanmış!!!

DÜNYANIN YAXŞI ŞERİ

Ulu ozanımız Yunus İmrəyə

Nurlu gözdə bəslənir, odlu canda yaranır,
Çaxır şimşəklər kimi, bircə anda yaranır.
Gah qanlı davalarda, gah zindanda yaranır,
Dünyanın yaxşı şeri hər gün yazılan deyil!

Xəzinəsi tükənməz ağır eldi, obadı,
Dilqəmin məktubunu öpən badi-səbadı.
Şəhriyarın dilindən qopan “Heydərbaba”dı,
Dünyanın yaxşı şeri hər gün yazılan deyil!

Dünən dərin bildiyin bu gün dayaz görünür,
Yazdığın yazılarda nə qış, nə yaz görünür.
Zəiflər bolluğunda yaxşılar az görünür,
Dünyanın yaxşı şeri hər gün yazılan deyil!

Oğulsan, axarına, zərbəsinə qarşı dur,
O, zülmə, ədavətə, xəyanətə qarşıdır.
Məhməd Akif Ərsoyun sərt “İstiqlal marşı”dır,
Dünyanın yaxşı şeri hər gün yazılan deyil!

Doğulan çox olsa da, neyləsin doğan ana,
Hər gün dünyaya gəlmir nə Yunus, nə Mövlana.
Dahilik zərrə-zərrə hopur iliyə, qana,
Dünyanın yaxşı şeri hər gün yazılan deyil!

Qəlb incələ-incələ iynəyə sap olsa da,
Can quruya-quruya quruyub çöp olsa da,
Qalaq-qalaq yazılar yığılıb çap olsa da,
Dünyanın yaxşı şeri hər gün yazılan deyil!

Kökü qədimdən qədim, Adəmdən, Nuhdan gəlir,
Qarışıb qandan keçir, süzülüb ruhdan gəlir.
Ruh da, qan da, nəfəs də qadir Allahdan gəlir,
Dünyanın yaxşı şeri hər gün yazılan deyil!

Məhəmmədhüseyn ŞƏHRİYAR.”Yalan dünya”

images

Bu dünya fanidir, fani,
Bu dünyada qalan hanı?
Davud oğlu Süleymanı
Təxt üstündən salan dünya.
Xəstə Qasım

Sənin bəhrən yeyən kimdir?
Kiminkisən? Yeyən kimdir?
Sənə doğru deyən kimdir?
“Yalan dünya, yalan dünya!”

Səni fərzanələr atdı,
Qapıb divanələr tutdu,
Kimi aldı, kimi satdı,
Satan dünya, alan dünya,

Atı əzəl dağa saldıq,
Yorulduqca dalı qaldıq.
Atı satdıq, ulaq aldıq,
Yəhər oldu palan, dünya.

Çatıb səndən keçən keçdi,
Əcəl camın içən keçdi,
Olan-oldu, keçən-keçdi,
Nə istirdin alan dünya.

Boğulaydın doğan yerdə,
Doğub, xalqı boğan yerdə,
Oğul nəşin oğan yerdə
Ana zülfün yolan dünya.

Qazanıb, hey talanıbsan,
Qalanıb hey calanıbsan,
Əzəldən çalxalanıbsan,
Yenə də çalxalan, dünya!

Nənə qarnı ilk beşiyin,
Qəbristanlıq sən deşiyin.
Nə içərin, nə eşiyin,
Qaranlıq bir daları dünya.

Səni bayquşlar alqışlar,
Dəli viranəni xoşlar.
Dolan əqlə səni boşlar,
İçi boşla dolan dünya.

Sənə Qarunlar allandı,
Qızıldan təlli qallandı,
Batıb zülmatə quylandı,
Ölüb təlli qalan dünya.

Ocaq ikən sönəymişsən,
Çanaq ikən çönəymişsən,
Nə pis qan nənəymişsən
Nağıl! Yalan-palan dünya.

Biri ayna, biri pasdır,
Biri aydın, biri kasdır,
Gecə toydur, səhər yasdır,
Gül içində solan dünya.

İgidlərin başın yeyən,
Qocalar bozbaşın yeyən,
Qəbirlərin daşın yeyən,
Özü yenə qalan dünya!

Nə qandın, kim gül əkəndir?
Kim qılınc tək qan tökəndir?
Teymur hələ kürəkəndir,
Çingiz canın alan dünya.

Yaman qurğu, yığılaydın!
Tufanlarda boğulaydın!
Noleydi bir dağılaydın,
Bizi derdə salan dünya.

Süleyman RÜSTƏM.Şeirlər

116

Azərbaycanın Xalq şairi

ŞAİR QARDAŞIMA MƏKTUB

Qoy söyləyim ürəyimin sözünü,
Bir kərə də görməmişəm üzünü,
Nigaranam, yetir mənə özünü
Məhəbbətin bağrımdadır, Şəhriyar,
Mənim ürək ağrımdadır, Şəhriyar.

Kim deyir ki, ünvanımız ayrıdır,
Nə adımız, nə sanımız ayrıdır,
Nə canımız, nə qanımız ayrıdır,
Ürək birdir, bədən birdir, Şəhriyar,
Vətən birdir, vətən birdir, Şəhriyar.

Havaları nə gözəlmiş bu yazın,
Araz üstdən çatdı mənə avazın,
Yarı canım bu tayında Arazın,
Yarı canım yanındadır, Şəhriyar,
Şerin, sözün ətir dadır, Şəhriyar.

Gülşənlərdə çiçəkləri dindirən,
Gözəlləri, göyçəkləri dindirən,
Sevgi dolu ürəkləri dindirən
“Heydərbaba”n nə gözəldir, Şəhriyar,
Nə qəsidə, nə qəzəldir, Şəhriyar.

Hər canlıdan sənə bu can yaxındır,
Uzaq deyil yol ki, yaman yaxındır,
Qaşla gözün arasından yaxındır,
Gəl-gəl deyir sonbeşiyim, Şəhriyar,
Qurban sənə ev-eşiyim, Şəhriyar.

Hicran odu sinəmizi yaxdı, gəl,
Səndən ötrü ürəyimiz axdı, gəl,
İstəyirsən əncir-üzüm vaxtı gəl
Məclislərdə başda otur, Şəhriyar,
Ürəyimdə arzum budur, Şəhriyar.

Gəl qəmləri küləklərə verim, gəl,
Öz bağımdan sənə güllər dərim, gəl,
Sən məni gör, mən də səni görüm, gəl,
Demə ömür xəzansızdır, Şəhriyar,
Əcəl yaman amansızdır, Şəhriyar.

Beşikdəki quş yuxulu körpələr,
Dodaqları süd qoxulu körpələr,
Babaları dağdan ulu körpələr
Bizi əvəz edəcəklər, Şəhriyar,
Yolumuzla gedəcəklər, Şəhriyar.

Qoy bir də qan çilənməsin torpağa,
Yer üzündə nə qul olsun, nə ağa,
Şənlik qursun Təbriz, Mərənd,
Marağa Dilə gəlsin kamanımız,
Şəhriyar, Belə keçsin dövranımız, Şəhriyar.

Gəl Bakıya bağım-bağçam güləndə,
Bircə ovuc torpaq gətir gələndə.
Dostlar qatsın torpağıma öləndə,
Bəlkə onda kama çatam, Şəhriyar,
Son mənzildə rahat yatam, Şəhriyar!!

18 may 1968

DOST KİMİ, QARDAŞ KİMİ

Meşədə quşlar artıq oxumur kef-damaqlı,
Günəş üstdə bulud var göz üstündə qaş kimi.
Payız gəlib… çəmənlər görünür qaşqabaqlı,
Hərdən yağış çiləyir torpağa xaşxaş kimi.

Cığırların al-əlvan, rəngbərəngdir örtüyü,
Havalara sovrulur yuvalardan quş tükü.
Görünür gözlərimə palıdların kötüyü
Bərkə-boşa dözümlü qaya kimi, daş kimi.

Sabah yəqin hər tərəf bürünəcəkdir qara,
Qoynu çəmənli dağlar, dözməkçün soyuqlara,
Qışdan sonra bir daha qovuşmaqçın bahara –
Verəcəkdir baş-başa dost kimi, qardaş kimi.

Uca dağlar qoynunda – Lerikdəyəm mən yenə,
Payız öz nəfəsiylə qəm gətirib gülşənə.
Hərdən günəş doğanda, görünür aydın mənə-
Savalanın təpəsi çalpapaqlı baş kimi.

Canlanır göz önümdə hər an başqa mənzərə,
Yağan yağış altında yuyunduqca dağ-dərə –
Yarpaqların ucundan damcılar düşür yerə
Gözdən axan yaş kimi.

Qış qapını kəsdirib yurd salacaq bu yerdə,
Küləklərin mahnısı qalxacaq pərdə-pərdə.
Şaxta baba əliylə bütün pəncərələrdə
Min naxış çəkəcəkdir mahir bir nəqqaş kimi.

Gün gah çıxır, gah batır, sıxır qəlbimi hicran,
Yürüyür dağlar üstə buludlar karvan-karvan.
Yol çəkən gözlərimi çəkmirəm Savalandan.
Qanı qanımdan olan qardaşım Balaş kimi!

Osman SARIVƏLLİ.Şeirlər

Azərbaycanın Xalq şairi

Bu yerlər

Yaxın sirdaş kimi, əziz dost kimi,
Qolunu boynuma saldı bu yerlər.
Mənim bu nisgilim vardı əzəldən,
Oxşayıb könlümü aldı bu yerlər.

Göylərə uçsam da bağlıyam yenə,
Əziz dogma yurda, doğma Vətənə…
Min eldə min nemət dadmışam, mənə-
Şəkərdi bu yerlər, bu yerlər!

Aşıq eldən alır öz nəfəsini,
Gəldim eşitməyə elin səsini;
Könlümün dil açan kəməçəsini,
Zərif əllərilə çaldı bu yerlər.

Obanın, oymağın sordum yaşını,
Dağlar təzim edib əydi başını.
O dəm alim kimi çatıb qaşını,
Dərin xəyalata daldı bu yerlər.

Vidadi xanlardan görmədi kərəm,
Vaqifə dağ çəkdi burda min sənəm.
Öldü qoç Koroğlu, öldü xan Kərəm
Sinəsi kədərli qaldı bu yerlər.

Kim minit Qazağın dilboz atını,
Götürür toyların şal xalatını…
Şeirin, sənətin mükafatını,
Hər zaman hər yanda aldı bu yerlər.

Qazax, 5 yanvar 1938

Mən Qazağa gəlmişəm

Vaxt olub ki, bu yerləri dolanıb
Bir ov üçün min sorağa gəlmişəm.
Düşüb arxasından, başı alovlu,
Boz arandan, göy yaylağa gəlmişəm.

Nə çəkmədim hələ cavan yaşımda?
Oda düşdüm min bir sevda başımda,
Xatirəm var torpağında, daşında,
Mənə tanış bir oylağa gəlmişəm.

Yer üzündə min bir cənnət olsa da,
Bağ-bağçası mələklərlə dolsa da,
Tayı yoxdur bu yerlərin dünyada-
Cənnət kimi bir torpağa gəlmişəm.

Günəş doğdu, parçalandı çən, duman,
Güldü bizim üzümüzə dağ, aran…
Əziz gündür-hər yan çalan, çağıran,
Şən büsata, xoş növrağa gəlmişəm.

İllər keçir, ömür yarı, gün yarı;
Necə atım etibarı, ilqarı?
Bayram günü sizin kimi dostları
Görmək üçün mən Qazağa gəlmişəm.

Qazax 1948

Hüseyn ARİF.Şeirlər

Azərbaycanın Xalq şairi

Qədim Gəncə çinarları

Bir-birinə dayaq olur,
Qədim Gəncə çinarları.
Axşam-səhər oyaq olur
Qədim Gəncə çinarları

Yeri öpər, höyü qucaq,
Meh toxunar, ətir saçar,
Kölgəsini dosta açar,
Qədim Gəncə çinarları.

Vaxt dolanar fəsil-fəsil,
Dözümdə dağ, çəkimdə fil,
Hər küləkdən qopan deyil,
Qədim Gəncə çinarları.

Pıçıldaşan yarpaqları,
Nəğmə deyən dodaqları,
Necə oxşar qulaqları
Qədim Gəncə çinarları.

Çay boyu qatar-qatardı,
Əsrlərdən yadigardı,
Dünya görmüş babalardı –
Qədim Gəncə Çinarları.

Qocaldım

Gəzdim qarış -qarış ana torpağı,
Nə yaxında ,nə uzaqda qocaldım.
İsti ,soyuq heç var varmadım fərqinə
Nə aranda , nə yaylaqda qocaldım.

Məlhəmdi dağ moruğu,bağ narı,
Hər kimsənin öz istəyi ,öz yarı.
Görməyəndə qədir bilən dostları
Çil-çırağlı ağ otaqda qocaldım.

Altmışımda zirvələri aşanda ,
Yaş on beşdi!- Söyləmişəm bu anda.
“Millət!” -deyə-satqın coşub-daşanda
Belə çağda ,belə xavta qocaldım.

Hüsyn Arifəm , yaxşılara yananam,
Ömür boyu yamanlara yamanam.
Sevinəndə -qoca ikən cavanam,
Qəmlənəndə -cavanlıqda qocaldım.

Mirvarid DİLBAZİ.Şeirlər

Azərbaycanın Xalq şairi

Yasəmən gül açıb, bəzəyib bağı,
Qönçəyə dolubdur gülün budağı,
Bölümdə qaldıqca vətən torpağı
Mən bu gözəlliyi duya bilmirəm,
Bahar sevincinə uya bilmirəm.

Sarmaşıb çəməndə yenə gül-gülə,
Nəğməli quşlar da gəliblər dilə,
Mən elə qəmliyəm, qəmliyəm elə,
Bu gözəllikləri duya bilmirəm,
Bahar sevincinə uya bilmirəm.

Şuşam, Qarabağım, dağlar maralı!
Siz də yaralısız, mən də yaralı,
Elim düşən gündən sizdən aralı,
Bu gözəllikləri duya bilmirəm,
Bahar sevincinə uya bilmirəm.

Sinəmdə dağı var Əskiparanın,
Ağrısı azalmırheç bu yaranın,
Düşmənlərə qalan dağım, aranım,
Sizsiz gözəlliyi duya bilmirəm,
Bahar sevincinə uya bilmirəm.

Gün doğub, ürəyim işıqlanmayır,
Könlümdə çıraq yox, şam da yanmayır,
Çoxdandır saçlarım xınalanmayır,
Ürəyim şəhidlər qəbristanıdır,
Gözlərimdən axan göz yaşı deyil,
Şəhid qanıdır.

* * *

Sən-qəhqəhə,
Mən-göz yaşı.
Hardasan, könlüm sirdaşı?
Tufanlıdır ömrün qışı.
Sən gül!
Mən gülə bilmirəm.
Şənlik içindəykən aləm,
Nədir könlümdəki bu qəm?
Neyləyim ki, mən bəxti kəm
Dərdimi bilə bilmirəm.
Qəm əyib məğrur başımı,
İtirmişəm sirdaşımı,
Selə dönən göz yaşımı
Üzümdən silə bilmirəm.
Səhrada bitmiş bir güləm,
Fəsli quraq keçən iləm.
İstəyirəm sənsiz öləm,
Neyləyim, ölə bilmirəm.

Ülkər Piriyevanı doğum günü münasibətilə təbrik edirik! (24 avqust 1987-ci il)

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyi və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Rəhbərliyi və Kollektivi Sizi, yeni nəsil Azərbaycan gəncliyinin istedadlı nümayəndəsini, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyi və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Baş redaktor müavini, DGTYB üzvünü doğum gününüz münasibətilə səmimi qəlbdən təbrik edir, Sizə uzun ömür, möhkəm cansağlığı, xoşbəxtlik, işlərinizdə uğurlar diləyir!
Dodaqlarınızdan gülüş, yanaqlarınızdan təbəssüm əskik olmasın! Sevib, sevdiyiniz insanların əhatə dairəsində olun! İnşAllah!

Mətbuat xidməti

Allahım sən alma bu gözəlliyi..

Düşüb yer üzünə Tanrıdan gəlir,
Torpaq gözəlliyi, su gözəlliyi.
Hələ qoy yaşayaq günlər içində
Allahım sən alma bu gözəlliyi..

Bir üzü qaranlıq bir üzü işıq ,
Elə başdan-başa dünya yaraşıq.
Hələ gözəllikdən heç doymamışıq,
Allahım sən alma bu gözəlliyi..

Haqq ilə nahaqqı ayırır insan,
Ruhunu söz ilə doyurur insan..
Qəlbini içindən sıyırır insan,
Allahım sən alma bu gözəlliyi..

Hər xeyir tapılar bir itən şərdə,
Nə deyim sonumda gizlənən dərdə..
Gözəllik eşqiylə gəzir bəşər də,
Allahım sən alma bu gözəlliyi..

Gözlərindən həsrət yağır

Gözlərindən həsrət yağır,
Ay yağışa düşən bəndə.
Vaxtsız gəlib yer üzünə,
Təktənha yetişən bəndə.

Götür ürkək baxışları,
Söykə dünyanın dizinə.
Saxla düşən ulduzları,
Yapışdır göyün üzünə

Bir gün için çıxıb çölə,
Çatacaq göyün üzünə.
Aldadıb ömür də səni,
Atacaq göyün üzünə.

Ürəyimə yağış yağır bu gecə

Gözlərindən baxışların tökülür,
Od nəfəsim sənlə dara çəkilir…
Varlığımda eşq sarayı tikilir,
Bir xəbərsiz eşq yaranır gizlicə,
Ürəyimə yağış yağır bu gecə..

Bəxtim sənə nə göz yaşı ol deyir,
Nə tökülən göylər daşı ol deyir..
Bir ürəyin gəl sirdaşı ol deyir,
Arzularla ötüb gedir gün necə,
Ürəyimə yağış yağır bu gecə..

Baxışınla gözlərimə dolanda,
Ta qayıtma… Sığın onda qal onda…
Adın qəlbdə, taleyinsə alında,
Sənsiz günüm nə yaşana, nə keçə,
Ürəyimə yağış yağır bu gecə..

Gecə

Gəl bağrıma daş tək basıl,
Uyu qoynumda gecə…
Uşaq nağıllardan bezib,
Böyüklər ağılardan.
Dərdlərim salxım kimi,
Asılıbdır tənəkdən,
Min bir dərdi ələrəm
Biri keçməz ələkdən.
Dünya da bir ələkdir..
Keçən heç vaxt
Diri keçməz ələkdən..
Dünyanın işinə matam doğrusu,
Canavar gözünü çıraq eləyir.
Qanun keşiyində milyon oğrusu,
Qəpik oğrusunu dustaq eləyir..

Qocalır atam…

Baharı yaşayıb yetişir qışa,
İndi tellərinə qar alır atam.
Elə yaşadığı əzab içində,
Qocalır İlhai, qocalır atam.

Baxışı çıraqdı, Odu çıraqdı,
Müqəddəs bir sevgi qəlbinə axdı.
Bu da bir, alnıma yazdığın baxtdı,
Qocalır, İlahi qocalır atam.

İllər yarpaq-yarpaq uçur ömründən,
Şaxtalar, sazaqlar keçir ömründən.
Zaman öz qanını içir ömründən,
Qocalır, İlahi qocalır atam.

Sənin ömüründə qurulan həyat,
İsti baxışında axtarır nicat.
Əlləri gör necə oloubdur, çat-çat,
Qocalır, İlahi, qocalır atam.

Hələ, sabahlara çəkir yaşını,
Görür həyatında bəxt savaşını.
Haqlayır günbəgün ömrün qışını,
Qocalır, İlahi, qocalır atam.

Rahilə DÖVRAN.”Ala məstanım”

rahileanam

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

“Uşaq şeirlərim” – silsiləsindən

Özün ağıllı sayır,
Tanımayır çöl,bayır.
Bütün günü oynayır,
Mənim ala məstanım.

Nə gözəldi xoş səsi,
Miyo-miyo nəğməsi,
Yaradanın töhfəsi,
Mənim ala məstanım.

Gözləri var hər yanda,
Qaçın cırmaq atanda.
Xoruldayır yatanda,
Mənim ala məstanım.

Şəfa VƏLİYEVA.”Ay sonuncu pəncərədir”

sv

“Gənc Ədiblər Məktəbi”nin müdavimi, AYB və AJB üzvü,
Prezident təqaüdçüsü, Gənclər müfakatçısı

Ay sonuncu pəncərədir,
Zülmət əksin olan evdə…
Dan yeri əl eyləməkdir
Vida üçün gəldiyində…

Bu tövr ağlamaq asan,
Umub-küsmək də nisyədi…
Kaş, yolları unudasan,
Hər dönüşün min “niyə”di…

Bu şəhərlə sevişirsəm
Öpmə qəmli nəğmələri…
Utanarsan,durub örtsəm
Həya rəngli pərdələri?

Gəlmisən, yay da ötüşür,
Yarpaqlar da ayaq bağı…
Bax, romantiklər görüşüb:
-Şəfa və Mahrasa bağı…

2017

Şəfaqət Cavanşirzadəni doğum günü münasibətilə təbrik edirik (18 avqust 1987-ci il)

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Rəhbərliyi Sizi, yeni nəsil Azərbaycan gəncliyinin istedadlı nümayəndəsini, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının “Nəsr” bölməsinin Baş redaktorunu, Redaksiya heyətinin üzvünü və əməkdaşını, Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyinin üzvünü, doğum gününüz münasibətilə səmimi qəlbdən təbrik edir, Sizə uzun ömür, möhkəm cansağlığı, xoşbəxtlik, işlərinizdə, ədəbi-bədii yaradıcılığınızda bol-bol uğurlar diləyir! Dodaqlarınızdan gülüş, yanaqlarınızdan təbəssüm əskik olmasın! Sevib, sevdiyiniz insanların əhatə dairəsində olun!

Mətbuat xidməti

“Dünyanın gözəl şeiri Yunus Əmrədən gəlib”

sv

“Gənc Ədiblər Məktəbi”nin müdavimi, AYB və AJB üzvü,
Prezident təqaüdçüsü, Gənclər müfakatçısı

“Dünyanın şair taleyi…” Bu, Taleh Mansurun essesidi. Həmin esseni oxuyandan sonra Taleh üçün bir dost məktubu da yazmışdım. O qədər təsirlənmişdim ki… Və nədənsə, məhz o esseni oxuyandan sonra bütün şairlərin yaradıcılığında lirik obrazlar arasında şair obrazını axtarıram. “Görüm, kim “ÖZ”ünü anlada bilir?“-deyə…
Elə buna görə Kənan Aydınoğlunun şeirləri içərisində də axtardığım obrazı tapacağım ümidi ilə yola çıxdım… Gördüm ki, Kənan Aydınoğlu şeirində hələ də kədərdən yaranan misraların gözəlliyini danışır. Bildiyimiz, izaha, sübuta ehtiyac duymadığımız bir poeziya qanunu daha var: “Ən gözəl şeirlər sevgiliyə yazılır”. Kənan da ən gözəl şeirlərini sevdasının ovuclarında sevdalısına göndərir:

Qəlbimi sevgiyə, şeiri sevgiyə,
Bu gün səsləməkdən yorulmadım heç.

Yaşamının anlamını izah etməkçün böyük mənada etirafa ehtiyac duymur Kənan Aydınoğlu. Onun üçün sevmək-yaşamaqdır… Sevmək-varoluşun özüdür… Sevmək-bütün məbədlərdən ucalan ən qutsal duaların əks-sədasıdır… Və sevgi üçün axan bir gilə göz yaşı haqqa tapınmanın ən qısa yoludur:

Nə bilim, bəlkə də sənin göz yaşın
Mənim hisslərimi haqqa aparar?!

“İllərin arxasında candakı ruhu gördüm”… Bu da gənc şairin misrasıdır. Uzun-uzun düşündüm bu misraya. Anlamağa çalışdım ki, Kənan bu misrada hansı mesajı çatdırmaq istəyir oxucularına. Duruxub qaldım, ta ki, növbəti misra məni illərin o tayına səsləyənədək: “Dünyanın gözəl şeiri Yunus Əmrədən gəlib”. Burda artıq anlamışdım illərin arxasında candakı ruhun narahatlığını… Bəlkə də, çox adam bilmir, Yunusun bir məqamı da Azərbaycanımızdadır. Qax rayonu, Oncallı kəndində… Yadıma 2014-cü ildə o məqama getdiyim, ordakı Oğuz qəbristanlığında ruh əhvalımın başqa bir dünyada yaşayırmış kimi vücudumu titrətməsi düşdü… Bir də Əskişəhərin daş döşənmiş yolları… Bir də Sarıköydəki məzar… Bütün bunları yenidən yaşamış kimi mən də ruhumdan süzdürdüm Kənanın misrasını: “Dünyanın gözəl şeiri Yunus Əmrədən gəlib”.

Bəlkə də dilindən çıxan bir kəlmə,
Şairin ən böyük əsəriymiş, eh…

Kənan Aydınoğlunun “şah əsər” hesab etdiyi də elə “ƏLAHƏZRƏT SÖZ”dür… Və Kənan “SÖZ”ün ucalığını bildiyini də təvazökarlıqla dilə gətirir. Bu gün çoxlarının guya adi hal kimi baxdığını şeirində elə səmimiyyətlə söyləyir ki, oxuduqda az qaldım arxivimdəki bütün çap olunduğum qəzetlərə şeir yazam… Kənan yazır ki:

Qəzetdə çıxanda bir-iki yazım,
Gülərdi üzümə bu həyat mənim…

Düzdü, Kənan bu əhvalı keçmiş zamana aid edir, lakin mən hələ də qəzetdə çıxan bir misrama, bir cümləmə, kiminsə müsahibədə çəkdiyi adıma görə həyata, taleyə, Tanrıya şükür edirəm.
Belə… Uğur olsun, Kənan Aydınoğlu! Gəl, sonuncu şükrü birgə edək: “SÖZü anladana şükür!”

Şəfa Vəli (Gəncə)

Rahilə DÖVRAN.Yeni şeirlər

rahileanam

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

G E C Ə L Ə R

“Düşüncələrim” – silsiləsindən

Şəvə, qara tülün çəkib başına,
Gəlir həmdəm ola dərd sirdaşına.
Olur dərdəyanan, həmdərd, aşina,
Lal- dinməz, ulduzlu,aylı gecələr.

Çox şükür Xaliqin verdiyi paya,
Könül qucaq açır ulduza, aya.
Xəyal, xatirələr gəlməyir saya,
Lal- dinməz, ulduzlu, aylı gecələr.

Olur qəlb tarının lal çahargahı,
Əridir kədəri, qübarı, ahı.
Qovur könüldəki suçu, günahı,
Lal- dinməz, ulduzlu, aylı gecələr.

Axşamlar durulur damarda qanı,
Hüzura can atır, insanın canı.
Sehriylə ovudur şair Dövranı.
Lal- dinməz, ulduzlu, aylı gecələr.

MƏNİ

“Könül dəftərim” – silsiləsindən

Keçir ürəyinin saf süzgəcindən,
Köçür şah damarla qanına məni.
Qəlbində kök salım şux düyğutək mən,
Endir ümmanlardan yanına məni.

Axı mən Xudadan alın yazınam,
Dilinin əzbəri, xoş avazınam.
Aşiqin yandıran telli sazınam,
Götür sıx sinənə, canına məni.

Şərəfin, şöhrətin, şanın olaram,
Bəyaz gecələrdə Danın olaram,
Canının içində, canın olaram,
Hopdur zamanına, anına məni.

Əldə dəmir əsa gəzsən cahanı,
Hər yerdə gözlərin gəzər Dövranı.
Bizimtək yarına yaraşan hanı?
Döndər sultanına, xanına məni…

Şəfa VƏLİYEVA.”Yine izlerken onları”

sv

“Gənc Ədiblər Məktəbi”nin müdavimi, AYB və AJB üzvü,
Prezident təqaüdçüsü, Gənclər müfakatçısı

Yine izlerken onları
Kıskançlıkdan ölüyorum…
Yine dönüyor başım,
Bi daha deliriyorum…

Bu sabah da geldi yine
Gökyüzünden
Leyla gibi damlalar…
Sarmaş-dolaş sevişiyor
Damlalarla çınarlar…

Geberiyorum kahrımdan…
Ölüyorum…
Kimse bilmiyor…
Bu sabah vahşetle haykırıyorum:
-Yağmurlar beni sevmiyor!

2017

Rahilə DÖVRAN.Yeni şeirlər

rahileanam

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

SEYRİ – SƏFA

“Vətənimdir” – silsiləsindən

Gəlsə də yay fəsli,yaylaqda yazdır,
Heç solmaz dağların gülü,çiçəyi.
Zirvə yay tanımır,hey qarı vardır,
Qırov bağlayıbdır dağın birçəyi.

Rayihə bürüyüb yalı,çəməni,
Şəfalı bitkilər ürkəkcə baxir.
Yamaclar yamyaşıl,sanki səməni,
Qar suyu dərədə şur ilə axır.

Baldırqan,gicitkən,qaraqınığa,
Lilpar qantəpərə qaş-göz eyləyir.
Süsən,solmazgülü yanaq-yanağa,
Həmərsün səhləbə nəğmə söyləyir.

Əsgərtək düzülüb çobanyastığı,
Seyrana çıxıbdır boymadərənlər.
Yemşanın təzəcə “tərləyir bığı”,
Quşburnu,kəkotu,-olğun ərənlər.

Güc alıb çisəkdən,çəndən,dumandan,
Ələyəz,əvəlik şux,dilim-dilim.
Təkqıçlı göbələk boylanır qından,
Boyunu göstərir şomu,cincilim.

Yarpız,nanə,çaşır,quzuqulağı,
Şövq ilə sarmaşıb,girib qol-qola.
Dövrəyə alaraq nazlı bulağı,
Gizlicə,həsrətlə baxırlar yola.

Buz kimi havası,ətirli mehi,
Sanki bir behiştdir bulud kölgəsi.
Məst edir ruhları ot,çəmən şehi,
Dövran,bir cənnətdir Odlar ölkəsi.

DƏLİ KÖNLÜM

“Vətənimdir” – silsiləsindən

Yenə coşdu, daşdı, bu dəli könlüm,
Apardı özüynən məni dağlara.
Nə vaxt coşacağın, mən hardan bilim,
Özüm güzar salım, göy yaylaqlara.

Köhləndi fərəhdən qəlbimin tarı,
Ilhamım bələndi gülə, çiçəyə.
Dağa halay tutdu bulud qatarı,
Təbim qaş- göz etdi, şehli qönçəyə.

Sevinc savaş açdı kədərə, qəmə,
Qübarı əritdi bulaq nəğməsi.
Mizrab tumar çəkdi, hey sarı simə,
Qondu sətirlərə qəlbimin səsi.

Mehdən ləpələnən lalə dənizi,
Qərq edib yamacı, yalı al qana.
Qayalar, sal daşlar dağın kənizi,
Təzimdə dayanıb, səssiz yan- yana.

Otlardan boylanır kəklik fərəsi,
Dağın mehmanların təlasla süzür,
Hay salıb aləmə çayın nəğməsi,
Çöl qazı qoynunda ahəstə üzür.

Göl güzgü tutubdur, zümrüd meşəyə,
Yam-yaşıl ağaclar gölün təkində.
Ağsaçlı zirvə də, uyub nəşəyə,
Buludla qol- boyun, gəzir əksində.

Dövran səpdi dağa könül qayğısın,
Nuş etdi fərəhlə, dağ səfasından.
Ələdi yaylağa dərdin, ağrısın,
Yük tutdu qəlb dolu saf şəfasından.

Şəfa VƏLİYEVA.Yeni şeirlər

sv

“Gənc Ədiblər Məktəbi”nin müdavimi, AYB və AJB üzvü,
Prezident təqaüdçüsü, Gənclər müfakatçısı

İtmiş bir məhəbbət adalarıydı,
Ömür xəritəmdə sənli cizgilər.
Ya da, yad əlindən dad-amanıydı…
Hardasa duyulmaz bir harayıydı,
Toydan bir gün sonra sınan güzgülər.

Nə yaman, nə yaman həsrətin varmış,
İzlər addım-addım, hara getsəm mən.
Sənə gedən yollar nə yaman darmış…
Uzaqda olmağın, demə, yaşatmış,
Yoxsa mən küsərdim ömürdən-gündən.

Sən uzaq… Çox uzaq coğrafi bir kəşf,
Adasan, körfəzsən, dənizsən, nəsən?
Bəlkə savannalar, tropik meşə?
Bəlkə də bir zərif, incə bənövşə…
Ya bəlkə, quruca bir səhrasan sən?!

lll

Bir uzaq yola çıxmışam,
Dönüşüm yoxdu, bilirəm…
Səninçün yoxa çıxmışam,
Enişim yoxdu, bilirəm…

Necə əzabdı sevməyim,
Gərək səni atmayaydım…
Məhəbbətimin qanlısı,
Təkcə səni tutmayaydım…

Qatiliyik bir sevdanın
İkimiz… Bilə bildinmi?
Qəbrə qoyduğun ümidi
İkimiz bilə bildinmi?

lll

Güldüm…Gülüşüm də ağladı səni,
Saxta təbəssümüm könül həyası…
Əynimə yaraşmır qadın görkəmi,
Dodaqda səyriyən kədər boyası…

Dəyir pəncərəmə quşların səsi,
Çatmır qulağıma pıçıltıların…
Bu qırıq ürəyin ölmüş həvəsi,
Öldürüb bir qadın duyğularını…

Lal-dinməz susacaq taleyim yenə,
Boşanmış qadıntək boynu bükülüb.
Yas çadırı qurub hisslərim sənə,
Ehsan süfrəsinə ümid tökülüb…

lll

Sifətim nərgiz rəngində,
Duruşum bənövşə kimi…
(Elməddin Nicat)

Hər bəxtin qara kitabı,
Yarımçıq istəkdə deyil…
Tanrının mürəkkəb qabı
Bənövşəyi rəngdə deyil…

Duruşum… gülüşüm payız…
Sarı günüm, qara baxtım…
Köçdü gözlərimə nərgiz…
Getdiyin yollara baxdım…

Sən ey, payızın adamı…
Arzuların pöhrə-pöhrə…
Qoy unutdursun adımı…
Qucağındakı o körpə…

Gəncə

“BUTA-2” Antologiyasının təqdimat tədbirinə həsr edilmiş proqram

Əziz Dostlar! Türk Dünyası Şairlərinin bir araya gəlməsi səbəbiylə hazırlanan, araya-ersəyə gətirilən
“BUTA-2” Antologiyasının təqdimat tədbirinə həsr edilmiş proqramı Sizin diqqətinizə çatdırırıq.

15 Aqustos (08) 2017.
Qonaqların qarşılanması və Oteldə (dörd ulduzlu) yerləşdirilməsi.
13:00 Nahar
14:00 Bakı şəhər Fəxri Xiyabanı və Şəhidlər Xiyabanını ziyarət
15:00 Bakının ən uca nöqtəsi olan Dağüstü Park gəzintisi.
18:00 “Buta” Kitabının təqdimat mərasimi. (Mərasim restoranda baş tutacaq və yeməklidir).
22:00 Qonaqların otelə dönüşü

16 Avqust (08) 2017-ci il

8:00 Səhər yeməyi.
8:30 Azerbaycanın tarixi yerlərinə seyahət çərçivəsində – bölgələrə ekskursiya. Tarixi yerləri ziyarət-maddi-mədəniyyət örnəkləri ilə tanışlıq. Yaşıllıqlar qoynunda, dağlar ətəyində, sazlı-sözlü, musiqili, yeməkli bir səyahət günü.
Axşama otelə dönüş.

17 Avqust (08) 2017-ci il

9:00 Səhər yeməyi
9:30-da Kitab muzeyi ilə tanışlıq
İçəri şəhər və Qız qalası ilə tanışlıq
Seyid Yəhya Bakuvi həzrətlərini ziyaret
13:00 Günorta yeməyi
14:00 Bakı bulvarına səyahət.
Gəmi ilə Dəniz səyahəti.
18:00 Axşam yeməyi
19:00 Şamlı parkda, çay stolu ətrafında şeir dəqiqələri

18 Avqust (08) 2017-ci il.

9:00 Səhər yeməyi.
10:00 Ticarət mərkəzində sərbəst alış-veriş.
12:00 Qonaqların yola salınma mərasimi.
Not: Mesrefler qatılmaq isteyen şairlerin özlerine aiddir.
Toplam masraf- gidiş geliş+ konaklama+yemek dahil kişi başı 275 dolar tutuyor
Tədbirə qatılmaq istəyənlər proqramla yaxından tanış ola biler ve suallarını verə bilərlər. Əlaqe telefonları; +99455-330-58-30, +994,5054230-05,

Rafiq ODAY.Yeni şeirlər

YAZIĞIN GƏLSİN

Çiynini fil yükü altına vermə,
Qarışqa, özünə yazığın gəlsin.
Misqalla ölçülən öz yükün ilə,
Barış qal, özünə yazığın gəlsin.

Çox da ömrü boyu əkin əkməyən,
Həmişə sahibdi dolu təknəyə.
Olarsan özgənin yükün çəkməyə
Alışqan, özünə yazığın gəlsin.

Dönməmiş uğruna it ulyanlara,
Dinməzcə qoşul yat uyuyanlara.
Mənəmlik havasın at – milyonlara
Qarış qal, özünə yazığın gəlsin.

Özü bir oyundu, düzü, dünyanın,
Seyrəlir birbəbir düzü dünyanın.
Edərlər başına düzü-dünyanı,
Darısqal, özünə yazığın gəlsin.

XƏBƏRİN OLSUN

Sənə məktub yazmışam,
Dedim xəbərin olsun.
Yol üstəyəm, tez oxu,
Gedim, xəbərin olsun.

Demirəm ki, yaxın gəl,
Olum varın, yoxun, gəl…
Qoy elə uzaqdan əl
Edim, xəbərin olsun.

Göz yaşını sər qurut,
Bəbəyində tər qurut.
Su saxlamır hər qurunt,
Yetim, xəbərin olsun.

Gecəyə ay sərmişdin,
Səhərə gün dərmişdin,
Biraz qəm göndərmişdin,
Yedim, xəbərin olsun.

Tədirginsən, bəlli, sən,
Hər halından bəllisən,
Deyirmişsən dəlisən, –
İdim, xəbərin olsun!

11.08.2017.

Rahilə DÖVRAN.Yeni şeirlər

rahileanam

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

SINIQ KÖNÜL

“Könül dəftərim” -silsiləsindən

Qərq olubdu intizarda,
Gecə- gündüz ahu- zarda.
Arzu, iistək, sevgi harda?
Çəbnəm süzür sınıq könül.

Dözə bilmir hicranına,
Qıyacağdır öz canına.
Gec qalmadan dön yanına,
Qəmdə üzür sınıq könül.

Həsrət qalıb gözlərinə,
Baldan şirin sözlərinə.
Ala gözdən izlərinə,
İnci düzür sınıq könül.

Təçüb edir yazıq Dövran,
Qübar, qüssə, kədər, hər an.
Sənsizlikdə bunca zaman,
Necə dözür sınıq könül?…

BİLMİRƏM

“Sonetlərim” – silsiləsindən

Nə vaxtdır hicrana çələng hörürəm,
Bitəcəkmi həsrət hələ bilmirəm.
Hara baxıramsa səni görürəm,
Ağlar gözlərimi silə bilmirəm.

Boş bir quş yuvası bu könül sənsiz,
Kimsəsiz, viranə, quru budaqda.
Bir ömür yaşandı fərəhsiz, şənsiz,
Sevgi nəğmələri dondu dodaqda.

Ayrılıq yelləri əsəndən bəri,
Könül sevdasından küsəndən bəri,
Meylini salıbdır badəyə, meyə.

Ümidim əl açan dilənçi kimi,
Ömrə yamaq vurur pinəçi kimi,
Hicranın yarası qapansın deyə.

Şəfa VƏLİYEVA.“Ayrılıq ölüm deyil ki…”

sv

“Gənc Ədiblər Məktəbi”nin müdavimi, AYB və AJB üzvü,
Prezident təqaüdçüsü, Gənclər müfakatçısı

***

“Ayrılıq ölüm deyil ki…”
-deyib də getməyə nə var…
Bax, o qaraçı deyir ki:
-Yollara gülməyə nə var…

İzlərinlə naxışlanmır,
Cığırlar yiyəsiz qalıb.
Gicitkənlər ovxalanmır,
Quzuqulağı qocalıb…

O kənd bir başqa darıxıb…
O kənd bizi axtarırmış…
Dağlar kənd yoluna baxıb
Dərə boyu ağlayırmş…

Fikrin varmı, kiriyərmi
BİZi görsə o dağ kəndi?
Həyasından əriyərmi
Aramızda həsrət bəndi?

2015