Category: Azərbaycan ədəbiyyatı

Dadmışam

Nazik biləklərin, çiçək əllərin,
Ən xoş çağın, ən xoş halın dadmışam.
Lalə yanaqların, şəkər ləblərin,
Ay üzlü camalın, xalın dadmışam.

Mənə candan əziz, can deyən yarın,
Eşqimə vəfadar, düz etibarın,
Sevgi bağındakı əncirin, narın,
Dünyanın ən gözəl malın dadmışam.

Dümdüz şux qamətin, ipək bədənin,
Məni sərməst edən, salxım gilənin,
Ağappaq buxağın, mərmər sinənin,
Hələ yetişməmiş, kalın dadmışam.

Öldürdü Poladı, şən gülüşlərin,
Nəvaziş göstərən xoş vərdişlərin,
Qönçə dodaqların, sədəf dişlərin,
Arasından beçə balın dadmışam.

20.03.2015.

Təzədən doğuluram mən

Əgər dərd sinəmdə dağ olmasaydı,
Hünərim hardaydı şeir yazmağa.
Sözüm çiçək açıb bağ olmasaydı,
Bədxah başlayardı ayaq qazmağa.
**
Bədxah əl çəkməyir bəd əməlindən,
Onun ki,əzəldən niyyəti budur.
Düz işi əyir o, lap təməlindən,
Neyləsin yazığın adəti budur.
**
Şair ilham alır öz vuruşundan,
Bədxahı yoxdur ki, istedadsızın.
Mən qalib çıxmışam söz vuruşundan,
İşi sürünməkdi qol-qanadsızın.
**
Qələmim varağı qaraldır, çünki,
Sözün qarşısında ağarır üzüm.
Sözə ona görə baş əydim mən ki,
Məni söz dağına qaldırır sözüm.
**
Kağızın üstündə gəzdi qələmim,
Mən sözə əyildim, ucalım deyə.
Sözü əzizlədi, əzdi qələmim,
Sözdən bəhrələnim güc alım deyə.
**
Ürəkdən süzülür, dilimdən gəlir,
Elə bil pətəkdən baldı süzülən.
Yaxşı ki, söz yazmaq əlimdən gəlir,
Müzəffər əsgərtək sözdü düzülən.
**
Məni uca tutdu kağızla qələm,
Öz yolumu tapdım, azdım kağızda.
Niyyəti xoş olan, heç edərmi qəm?
Şeirlərim gəzdi dildə, ağızda.
**
Qarşımda ağ varaq qaralan təki,
Elə bil təzədən doğuluram mən.
Poladın şeirdi, sözdü məsləki,
Əgər sözüm varsa, tox oluram mən.
6.11.2016.Polad Sabirli.

Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
“İlham çeşməsi” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü

MƏNƏM

Əl tutmağı şərəf sayan,
Elə həyan, yurda həyan,
Dərd içində çapalayan,
Yaxşıların biri mənəm.

Öndə oldum mən həmişə,
Adım düşdü dilə- dişə,
Mat qalmışam mən bu işə,
Tay hamıdan geri mənəm.

Zirvələrdə əsdim, coşdum,
Vətənə nəğmələr qoşdum,
Şəhid getdi neçə dostum,
Neyləyim ki, diri mənəm,

Gözü yaşlı, gözü nəmli,
Hər misrası zilli, bəmli,
Bu dünyanın dərdli, qəmli,
Həsrət adlı şeiri mənəm.

GÖZƏL NƏ VARSA

Ay güllərin tacı, sən olan yerdə,
Çiçəyi neynirəm, gülü neynirəm,
Sən elə mənimçün dünya malısan,
Qızılı neynirəm, ləli neynirəm.

Sən olan dünyada ömür bahardı,
Ətrindən doymuram gülüm, çiçəyim.
Sən varsan bu aləm könlümə yardı,
Səninlə xoşbəxtəm hüri, mələyim.

Zülmətə qərq olar sevgisiz həyat,
Ömrümün Ayı sən, Günəşi sənsən.
Sevgindi qəlbimə, ruhuma qanad,
Vallah gözəllikdə sən bir dənəsən.

Eşqinlə nəğmələr qoşuram sənin,
Sən varsan heç zaman batmaram yasa.
Mən səni de nəyə bənzədim axı?
Sənə bənzədirəm gözəl nə varsa.

Azərbycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
“Qızıl Qələm” Media Mükafatı laureatı,
“Möhtəşəm Azərbaycan” müstəqil ictimai-siyasi, ədəbi-bədii qəzetinin redaktoru,

Nədir

Dərin rəğbət bəslədiyim Reyhan xanim Baxşıyevanın oğlu

Orxan balamizın əziz xatirəsinə. Reyhan Baxshiyeva

Yaman ağır imiş dost xəyanəti,
Sən hardan biləydin xəyanət nədir?
Dostluğu ayaqlar altina salan,
Nankorlar bilmədi dəyanət nədir.

Sən könül sindirmaq bilməzdin, oğul,
Dostlar ağlayanda gülməzdin, oğul.
Coşub çağlayardım dinməzdin, oğul,
Bir yol soruşmazdin bu xiffət nədir?

Nələri düşünmür ana ürəyi,
Alışır sinəsi. yanır kürəyi.
Əsərdi qəlbimdə şübhə küləyi,
Şübhəm gerçək oldu, bu qismət nədir?

Ahımdan çatlayır daşlar, hardasan,
Sinəmdə ağır bir daş var, hardasan,
Səni darda qoydu dostlar, hardasan,
Dön, göstər onlara sadaqət nədir?

Dəniz gözlərimdə, təlaşdayam mən,
Hər gün dalğalarla savaşdayam mən,
Sormayin necəyəm, nə yaşdayam mən,
Ömrümə verdiyim əsarət nədir?

Orxanim ən gözəl dərdim, sərimdi,
Hər bir xatirəsi ləl-cövhərimdi.
Səbri özü versin Allah kərimdi,
Dözüm, deyim ya rəbb, bu qüdrət nədir?

Bir gün

Bir gün unudular sənin də adın,
Başına- gözünə döyərsən sən də.
Bağrını yandıran alovun, odun
Tüstüsü gözünə dolar güləndə.

Bir gün əməllərin çıxar qarşına,
Başını yamanca qatar bu dünya.
Üstündə əsdiyin hər nəyin varsa,
Əlüstü özgəyə satar bu dünya.

Bir gün gözlərindən yaş gilə-gilə,
Süzülər gizlicə yanaqlarına.
Qonar yuvasına dönən quş kimi,
‘Bağışla” kəlməsi dodaqlarına.

Noyabrın 16-da Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Azərbaycan Respublikasının Əməkdar mədəniyyət işçisi, Dövlət mükafatı laureatı, Azərbaycan Respublikası Prezidentinin fəxri təqaüdçüsü, şair-publisist Fikrət Sadıq 86 yaşında dünyasını dəyişib.
Qeyd edək ki, görkəmli şair Fikrət Sadıq 1975-ci ildən bu günə qədər Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin poeziya üzrə məsləhətçisi vəzifəsində çalışmışdı.

Kamran MURQUZOV,
Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının
Mətbuat xidmətinin rəhbəri,
Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü.

Xalq şairi, Əməkdar incəsənət xadimi, şair-dramaturq Nəriman Həsənzadənin “Seçilmiş Əsərləri”nin II cildinin elektronn versiyası-pdf formatda Yeni Yazarlar ve Sənətçilər Qurumu ilə Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin tərəfdaşlıq etdiyi Milli Virtual-Elektron Kitabxanaya-“Kitabxana.net” saytına yerləşdirilib. Yeni Yazarlar ve Sənətçilər Qurumunun mətbuat xidmətindən Gundelik.info-ya bildiriblər ki, sevimli Xalq şairimizin “Seçilmiş Əsərləri”nin 7 cildliyinin hər birinin elektron versiyası Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının xətti ilə göndərilib.Əsas məqsəd yeni nəsli çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatında özünəməxsus yeri və çəkisi olan şair-filosof Nəriman Həsənzadənin poemaları ilə yaxından tanış etməkdən ibarətdir.
Qeyd edək ki, AYB Ağsaqqallar Şurasının sədri, Fərdi prezident təqaüdçüsü, şair-dramaturq Nəriman Həsənzadənin Seçilmiş Əsərləri”nin 7 cildliyi Bakı şəhərində “Promotey” nəşriyyatı tərəfindən 2010-cu ildə nəfis tərtibatla işıq üzü görmüşdü.

Kamran MURQUZOV,
Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının
Mətbuat xidmətinin rəhbəri,
Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü.

Cəbrayılın Biləsuvardakı 11 nömrəli məcburi köçkün qəsəbəsində “Azərbaycan Yazarlar Klubu” İctimai Birliyinin “Canımız Qarabağ, yazımız Qarabağ” layihəsi çərçivəsində ziyalılar, gənclər və ictimaiyyət nümayəndələri ilə görüş keçirilib.

AZƏRTAC xəbər verir ki, 20 minə qədər əhalinin məskunlaşdığı ərazidə rayon icra hakimiyyəti də yerləşir.

Görüşdə Əli Kərim adına poeziya klubunun sədri, şair İbrahim İlyaslı, Azərbaycanda Atatürk Mərkəzinin baş redaktoru, “Türk Dünyası” İctimai Birliyinin sədri, şair Dəyanət Osmanlı, “Ədalət” qəzeti baş redaktorunun birinci müavini, şair-publisist Əbülfət Mədətoğlu və layihənin rəhbəri, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin müşaviri, Azərbaycan Yazarlar Klubunun sədri, yazıçı-publisist Elçin Hüseynbəyli iştirak ediblər.

Cəbrayıl Rayon İcra Hakimiyyəti başçısının müavini Tapdıq Nəsirov bildirib ki, qələm adamlarının bölgəyə səfəri və məcburi köçkünlərlə görüşü çox əlamətdardır və silahla qələmin birliyinə işarədir.

Elçin Hüseynbəyli layihənin məqsədi barədə danışarkən bildirib ki, layihə Azərbaycan Respublikası Prezidenti yanında Qeyri-Hökumət Təşkilatlarına Dövlət Dəstəyi Şurasının qrantı əsasında həyata keçirilir və ordumuza dəstək, Qarabağ uğrunda müqəddəs savaşımıza yazarlar tərəfindən töhfə vermək məqsədi daşıyır.

Tədbirdə çıxış edənlər torpaqlarımızın tezliklə azad ediləcəyinə və insanların gözlərində görünən kədərin sevinclə əvəz olunacağına inandıqlarını bildiriblər. Rayon ziyalıları bu xoş missiyanı alqışlayıblar, şairlər vətənpərvərlik mövzusunda yazdıqları şeirləri oxuyublar.

Sonda yazarlar öz kitablarını qəsəbə kitabxanasına hədiyyə edib və xatirə şəkli çəkdiriblər.

Mənbə: azertag.az

Mən qəlbimi itirdim,
Bir yoxuş çıxanda.
Sən enirsən indi, əzizim.
Qaytararsan qəlbimi
əgər rastına çıxsa…
Mən qəlbimi itirdim,
O gün yağış yağanda.
Siz tərəflər gündü, bilirəm…
Qurudarsan qəlbimi
əgər rastına çıxsa…
Mən qəlbimi itirdim,
Bu qış soyuğunda.
Könlüm üşüyəndi mənim, əzizim,
İsidərsən qəlbimi
əgər rastına çıxsa…
Mən qəlbimi itirdim…
Yad insanlar çoxluğunda.
Tək qalmağa qorxurdu o,
Əzizim,
Ovudarsan qəlbimi
əgər rastına çıxsa…
08.11.2016. Shefa Eyvaz

Qorxu…

Qorxaq doğulduq bu həyata…
qorxaq.
daha gözümüz açılmadan
üsyan etdik həyata, qorxularla
səsimizlə…
qorxduq həyatın bizə hazırladıqlarından…
bəlkə daha doğular-doğulmaz,
əl-ayağımıza vurulan buxovlar qorxutdu bizi…
həyat bu olsa gərək…
bizi azadlıqdan ayıran bələk.
bəlkə də.

Qorxaq doğulduq həyata…
yetmədi, qorxaq böyüdük…
uşaqkən əllərimizə vurdular
öyrənmək istədiyimizə toxunduğumuzda,
istiyə toxunduq… oddan qorxduq,
yıxıldıq, yeriməkdən…
həyata ilk addımlar atdığımızda.

Qorxaq doğulduq həyata…
qorxduq.
qarşımıza çıxan təpələri dağ sandıq,
kiçicik baryerləri yüksək divarlar…
öyrəndik lazımsızları gözümüzdə böyütməyə
beləcə aldandı gözlərimiz də…
qorxaq böyüdük…

Qorxmamaq lazımdı halbuki…
qorxmamaq.
barmağımızı çatdıra bildiyimizə həyatımızla tutunmaq
savaşa bilmək əllərimizi yandıran odla,
mübarizə aparmaq dizimizi sıyıran
daşla-torpaqla…
yenmək qorxularımızı
irəliyə addımlamaq, ancaq irəli
hətta bəlkə həyatımız bahasına…
bacarmadıq…

Biz həyata qorxaraq doğulduq…
qorxaraq böyüdük…
qorxaraq öləcəyik
Əcəl adlı zəngin son sədasından…

nə idi qorxu, qorxmaq?!
Bəlkə də qorxmaq, qorunmaqdı yox olmaqdan…
kim bilir???
11 sentyabr 2012…

QAÇMA BU EŞQİMDƏN, A ZALIM OĞLU

Mən könül duyğusu, könül açarı,
Qaçma bu eşqimdən, a zalım oğlu.
Bağlama üzümə üzünü barı,
Qaçma bu eşqimdən, a zalım oğlu.

Tellərim nə vaxtdır bir ələ həsrət,
Qönçə məhəbbətim bir dilə həsrət,
Solur sevda bağım bir gülə həsrət,
Qaçma bu eşqimdən, a zalım oğlu.

Ümidlər pərəndi, arzular daşqın,
Ömür vəfasızdı, zamansa çaşqın,
Gəl məni özündən eyləmə qaçqın,
Qaçma bu eşqimdən, a zalım oğlu.

Mən eşqin dəlisi, mən eşqin açı,
Çəkmişəm bu yolda çox ehtiyacı,
Ya öldür, ya da ki, eylə əlacı,
Qaçma bu eşqimdən, a zalım oğlu.

Məni məndən alıb zamanım, vaxtım,
Eşqin sarayında əyilib taxtım,
Sən gəlin taleyim, ya da qız baxtım,
Qaçma bu eşqimdən, a zalım oğlu.

Bir dağam, dərdimi kimə söylərəm,
Yolunda can qoyub, ömür ələrəm,
Nəcibə adında huri mələyəm,
Qaçma bu eşqimdən a zalım oğlu.

BƏLALI EŞQİN

Eh…mənim ömrümü yarı eylədi,
Utancaq, ismətli, həyalı eşqin.
Ağardıb saçımı, qarı eylədi,
Sənin daş ürəkli, qayalı eşqin.

Saldı, körpü saldı, könlüm evinə,
Hicranı qoymadı vüsalım dinə,
Düşüb gözlərimin yenə sehrinə,
Oxlayır qəlbimi bəlalı eşqin.

Sinir ürəyimə dərd boxçasıyla,
Könlümü oxşayır xoş baxışıyla,
Bir rəssam əlinin qəm fırçasıyla,
Min yol naxışlayır boyalı eşqin.

Sevda bağçasında səfil eyləyib,
Məni Leyli kimi o kül eyləyib,
Hər nə eyləyibsə qəfil eyləyib,
Düşübdü bəxtimə sayalı eşqin.

AY ÖMRÜMÜ ALAN ADAM

Ömrümün birçək vaxtıdı,
Yaşımın çiçək vaxtıdı,
Sevgimin ləçək vaxtıdı,
Ay ömrümü alan adam.

Ürəyimlə məzələndim,
Eşqim üçün çox ələndim,
Bu sevgim üçün diləndim,
Ay ömrümü alan adam.

Nə olum həvəsim qalıb,
Nə ölüm həvəsim qalıb,
Səndən özgə kimsəm qalıb?
Ay ömrümü alan adam.

Qış bəxtimə xoş kimiyəm,
Bir az əliboş kimiyəm,
Öz ömrümə bir günüyəm,
Ay ömrümü alan adam.

Gündüzümün gözü qara,
Can kəlməmin üzü qara,
Kəfən adlı bezim qara,
Ay ömrümü alan adam.

16.11.2016.

MEYİN İÇİBDİ

Eşqin bu könlümə ərməğan kimi,
Ayazda, şaxtada gün doğan kimi,
Alovlu səhraya nur yağan kimi,
Könlümdə nazının gülü açıbdı!

Ömrümə nur saçan çıraq kimisən,
Qələminə sadiq varaq kimisən,
Nə olsun uzaqsan, qıraq kimisən,
Könlümə qəmzənin odu saçıbdı!

Sevginin ətrini alıb bu könül,
Meylini üzünə salıb bu könül,
Rəsmin, xəyalınla qalıb, bu könül,
Minlərin içindən səni seçibdi!

Yanaq lalə kimi, xəfif allıdı,
Ləçəyə oxşayan dodaq ballıdı.
Ruhum nəğmə deyir, yaz əhvallıdı,
Bu könül nazının meyin içibdi!

12.10.2016

“HƏ” SÖZÜN

İsmətə qısıldın, susdun, dinmədin,
Deyəsək bir kəlmə dilində qaldı.
Qürur zirvəsindən düşüb enmədin,
Sevda baxçasını duman, çən aldı!

Hələ də dilində o, bircə kəlmə,
Rəsmim ürəyinin küncündə, əsir!
Dodaqda yarpaqtək əsdikcə kəlmə,
Hicran divə dönür, yolları kəsir!

Tutaş kipriklərin qaldırıb gülüm,
Çəkmə gözlərimdən ahu gözünü.
Dilindən könlümə saldırıb, gülüm,
Pıçılda qəlbimə bir “HƏ” sözünü!

11.10. 2016

KEÇİNCƏ

Kim deyir ki, mən dayaqsız yıxıllam,
Damla kimi ümmanlarda boğullam?..
Öz boynuma ilgək olub sıxıllam,
Örkən olub doğanaqdan keçincə.

Məqam gəzir hələ düşmən hiyləsi,
Gah qılıqdır, gah qorxudur tələsi,
Belimizi yağır edir şələsi,
Ayılmırıq badalaqdan keçincə.

İçimdəki vüqar adlı gücü duy,
Bu, inamın, əqidənin gücüdür,
Birləşəndə ağıl ilə gec udur,
Dözəsiyəm bu sınaqdan keçincə.

Duyammasam günahımı, cəbrimi,
Öz uyrdumda yad qazacaq qəbrimi,
Dişlərimə tutam gərək səbrimi,
O tənədən, bu qınaqdan keçincə.

Qoşulmaram, yolda qalar yedəklər,
Mən azadam, qoy eşitsin güdüklər,
Çox olacaq aşırımlar, gədiklər,
Bu tufandan, boğanaqdan keçincə.

VƏTƏNDİR

(Balalar üçün)

Sənə çörək, su verən,
Bolluca ruzu verən,
Şip-şirin arzu verən,
Ulu torpaq Vətəndir.

Müqəddəsdir Ana tək,
Qoynu əlvan gül-çiçək,
Qoyma sola, becər,ək,
Bu barlı bağ Vətəndir.

Bu gördüyün çöl-çəmən,
Sarı zəmi, bollu dən,
Zirvəsi bulud əmən,
Vüqarlı dağ Vətəndur.

Gözəl göllər, guşələr,
Şəlalələr, köşələr,
Gur çaylar, sıx meşələr,
Qaynar bulaq Vətəndir.

Ayla, ulduzla qalxan,
Üç məğrur rəngələ baxan,
Uğrunda qanlar axan,
Uca bayraq Vətəndir.

Himni könül dindirən,
Coşduran, sevindirən,
Qəlbini isindirən,
Bu gur ocaq Vətəndir.

Əzizinəm, yaxşı gül,
Yaxşı danış, yaxşı gül.
Biçərsən, qanqal ölməz,
Amma solar yaxşı gül.

Əzizinəm, gül olmaz,
Arpadan sümbül olmaz.
Yüz il eşşək qanqalı
Çiçək aça, gül olmaz!

Divanədə tac olmaz,
Od yanmasa sac olmaz.
Ağıllı baş can saxlar,
Qanadlı quş ac olmaz.

Quş vurular gözündən,
İnciməyin sözümdən.
Bəni adəm görmüşəm
İlan baxar gözündən.

Gördüm, görməmiş olum,
Bildim, bilməmimiş olum!
Qələt etdim, üzünə
Güldüm, gülməmiş olum.

Belə, yalandı dünya,
Dərdə salandı dünya.
Bir üzü doğru olsa,
Biri yalandı dünya.

Dağ vardı dağlar üstə,
Qönçə budağlar üstə.
İndi bayquş oxuyur
Büllbüllü bağlar üstə.

2009

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

ŞEİR YARANIR

“Mənim dünyam” – silsiləsindən

Önümdə bəm- bəyaz,
təzə gəlinlik kimi,
yazılmamış ağ vərəq.
Yazacağım şeir üçün toplayıram
fikrimi,…
Əlimdə- kamana qoyulub gərilmiş,
atışa hazır oxa bənzər,
tək olan qara gözünü hədəfinə,
məsum ağ kağıza tuşlamış qələm.
Həyəcanla gözləyir ki,
təbimlə razılaşam,
ilk misralarımı yazmaq üçün,
qərara gələm.
Qulağımda- beynimi döyəcləyən,
məni uyumamağa səsləyən,
divar saatının susmayan ritmi –
tıq, tıq, tıq…
Aydındır. Yenə yoxdur mənə,
nə dinclik, nə də ki,
rahatlıq…
Əlacım hər şeydən üzülür.
Sevgili qələmimdən,
sevdiyim ağ vərəqə,-
ürəyimdə, əqlimdə bəslədiyim,
nə varsa süzülür…

MƏN OLDUM

“Könül dəftərim” – silsiləsindən

Qəlbində qurdum pusu,
Oldum könül ovçusu.
Sevdiyimin yox suçu,
Aşiq olan, mən oldum.

Sevdanı asan sandım,
Alışdım, alovlandım.
Ov edərkən, ovlandım,
Qəlbi talan, mən oldum.

Eşqdə olmaz qadağa,
Canım yara sadağa.
Mən qul oldum,o ağa,
Ağlar, nalan, mən oldum.

Yazan yazdı yazını,
Sevdim xoş avazını,
Çəkdim cəfa, nazını.
Gültək solan, mən oldum.

Dövrandır Haqq qisməti,
Hörmət, iffət, isməti.
Eşqindən dönməz qəti,
Ona qalan, mən oldum…

Sumqayıt şəhər Poeziya Evində Əli Kərim adına “Poeziya” klubunun təşkilatçılığı ilə AYB üzvü, Qarabağ müharibəsi əlili, şair Ədalət Nicatın 50 illik yubileyi və yeni nəşr olunmuş “Sözüm üşüyür” adlı şeirlər kitabının imza günü münasibətilə tədbir keçirilib.
Sumqayıt şəhər Mədəniyyət və Turizm idarəsinin Mətbuat xidmətindən edebiyyat-az.com-a bildiriblər ki,
gecəni giriş sözü ilə Poeziya Evinin direktoru, şair İbrahim İlyaslı açaraq Ədalət Nicatın ömür və yaradıcılıq yolundan söz açıb, yubilyarı təbrik edib.
Daha sonra yazıçı-dramaturq Əyyub Qiyas, professor Vaqif Yusifli, filologiya elmləri doktoru, BSU-nun professoru Rüstəm Kamal, XAQANİ Poeziya Evinin direktoru, şairə Aybəniz Əliyar, şair-publisist Sevinc Məmmədova çıxış edərək Ədalət Nicatın yaradıcılığı haqqında fikirlərini bildirib, şairi təbrik edərək xoş arzularını çatdırıblar.
Şairin dostları Ayaz Arabaçı, Həmid Ormanlı, Zirəddin Qafarlı, Nadir Azayoğlu, Əli Nəcəfxanlı, Xan Rəsuloğlu, Süleyman Sərraf, Elvin Əlizadə, Şəfaqət Ağayeva çıxış edərək qələm dostlarına yubileyi münasibətilə ürək sözlərini çatdırıblar.
Gənc aşıqlardan Anar və Seymur Laçınlı yubilyarı saz havaları ilə təbrik edib.

Qəlbinin, könlünün qapısı bağlı,
Ona bir nəfəslik qoyaydın , barı!
Günlər ötüşdükcə qaralı, ağlı,
Həsrətdən, hicrandan doyaydın, barı!

Könlümdən, gözümdən uzaqda durub,
İztirab odunda alışıb yanma!
Kədərdən, qəhərdən bir xeymə qurub,
İçində gizlənib, sevgini danma!

Qəlbinin qapısın açıb önümə,
Bu eşqli könlümə bir künc verəydin!
Ya da ki , yas tutub qara günümə,
Məzarım üstünə çiçək sərəydin!

Könlündə söndürüb sevda işığın,
Qəlbini zülmətə gəl oda etmə!
Gəlib də vüsala yetir aşiqin,
Qəhərdə ərimə, həsrətdə itmə!

13. 10. 2016.

Ana yurdum,-taleyimin, baxtımın,
Ana dilim,- varlığımın aynası.
Səndən ayrı qəlbim bir an toxtamır,
Sən anamın şirin-şəkər laylası.

Od ürəkli oğulları görənlər,
Odlar yurdu söylədilər adına.
Şöhrətinə uzananda yad əllər,
Kür biləkli Babək çatdı dadına.

Şah Xətai qələmiylə dilini,
Qılıncıyla torpağını qorudu.
Yad sözlərin sovurduqca külünü,
Düşmənlərin dili, qəddi qurudu.

Düşündükcə taleyini bu gün mən,
Nə Arazda günah gördüm, nə səndə.
Baş açmadıq bu qarışıq düyündən,
Gec ayıldıq,- yolumuzu kəsəndə.

Ürəyinə od götürüb odundan,
İgidlərin qanda qeyrət bəsləyir.
Yüz illərdir ad saxlayıb yadında,
Dədəm Qorqud sahibini gözləyir.

Layiq olsam o inama, o ada,
Halal etsən çörəyini, bəsimdir.
Sərhədlərə sığışmayan inadam,
Şimşəklərim harayımdır, səsimdir.

Babalardan əmanətim, mirasım,
Sevincinlə, kədərimlə mənimsən.
Gələcəyə qanadlanan murazım,
Əsrlərdən keçib gələn ünümsən.

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

V Ə T Ə N İ M
/Qəzəllərim – silsiləsindən/

Sevin, gül, fəxr et könül, vardır şöhrət, şanım mənim,
Var Odlar Yurdu kimi, dövrü-qədim bir Vətənim.

Dostuna-dost olubdur, düşmənini edib zəlil,
Həm daşı, həm torpağı xainlərə olub qənim.

Ərləri, ərənləri at belində, əldə qılınc,
Tarixi hünər dolu, həm bu günüm, həm dünənim.

Ucaldıb bayrağını beş qitənin üstə bu gün,
Xalqları, ölkələri valeh edir şux gülşənim.

Dillərdə dastan olub ehtişamı, əzəməti,
Qurbanam qeyrətinə, qeyri hara mən güvənim?…

Dövrana fəxarətdir olmaq ona “vətən daşı”,
Haqqımdır cənnətməkan, vətənimlə qürrələnim.

05.11.2015.

DUZ DAĞI
/”Vətənimdir ” – silsiləsindən/

Ay elimin sevinci,
Naxçıvanın duz dağı.
İlahidən dürr-inci,
Naxçıvanın duz dağı.

Saf, ağ duzu təzə-tər,
Yer altında qızıl, zər.
Hər qayası şah əsər,
Naxçıvanın duz dağı.

Bir varsan ki, tükənməz,
Düşmənlərin çəkənməz.
Sənə eşqim heç sönməz,
Naxçıvanın duz dağı.

Ləçəyisən gülümün,
Sərvətisən elimin.
Ləzzətisən dilimin,
Naxçıvanın duz dağı.

Qayaların şir, aslan,
Baxışından qorxarsan.
Ay Nun eli Nuh çıxan,
Naxçıvanın duz dağı.

ATAMIN ƏLİNƏ BAXIRAM,GÜLÜM!
(“Tələbəlik illəri” silsiləsindən)

Atamın əlinə baxıram,gülüm,
Özüm qazanmıram çörəyi hələ.
Dost-tanış yanında gödəkdir dilim,
Rahat nəfəs almır ürəyim hələ.

İyirmi yaşımı haqlasam belə,
Əl tuta bilmirəm ata-anama.
Bacara bilmirım ürəyim ilə,
Hələ tələbəyəm məni qınama.

Mən ki bir ocağı qoyub gəlmişəm,
Orda məndən həsrət gizləyənlər var.
Demirəm-obamdan doyub gəlmişəm,
Yolumu ümidlə gözləyənlər var.

Hələ ki sevinci qüssə dalayır,
Hələ ki arzular çeşmə-çeşmədir.
Arzuya yön olan yollar dolayı,
Ümidlə yaşanan ömrüm çeşmədir.

Hələ bu cahandan tələblərim çox-
Hələ ev tikməli,ad almalıyam.
Səndəsə gözləmək hövsələsi yox…
Görünür mən sənə yad olmalıyam.

Çəkmə imtahana baxışla məni,
Qınama ürəkdən gələn sözümü.
Bağışla gözəlim,bağışla məni,
Hələ ki,gəzirəm özüm-özümü.

Atamın əlinə baxıram,gülüm,
Özüm qazanmıram çörəyi hələ.
Dost-tanış yanında gödəkdir dilim,
Rahat nəfəs almır ürəyim hələ.

Azərbaycan.Bakı.1984

ÜZÜNÜN SUYUNDAN GÖZÜM SU İÇMİR

Üzünü ağ etmir üzgörənliyin,
Üzünün suyunu töküb gedirsən.
İçindən bulanıb üzünün suyu,
Suyunda lillənib çıxıb gedirsən.

O qədər üz görüb üzün dünyada,
Üzünün ağlığı üzdə qalmayıb.
Üzünü çevirib üzlər üzündən,
Üzünə üz tutan üz də qalmayıb.

Üzünün suyundan gözüm su içmir,
Üzündə bozarır saxta qürurun.
Səndə bu üz ki var,çətin durula
Üzündə,gözündə Məhəmməd(s.) nuru.

Üzünə tutmağa ələk gəzirsən,
Üzündə üz varmı ələk tutası?
Hələ söz deməyə bir üzün də var-
Üzünə çökdükcə içinin pası?!

Çevirib astarın üzünə üzün,
Üz varmı bir daha üzə çıxasan?
Çətin ki qədərin bataqlığından,
Nəfsinin üzündən üzə çıxasan.

Azərbaycan.Quba.
30.05.2000.

GƏLDİM

Nə vaxtdı mən sənə gələ bilmirdim,
Sevdanı səninlə bölə bilmirdim,
Danışa bilmirdim, gülə bilmirdim,
Yolları yollara calayıb gəldim.

Yar oldum mehrabdan enən sevginə,
Yel oldum külünə dönən sevginə,
Eşqimi qor etdim, sönən sevgnə,
Sevgi tonqalını qalayıb, gəldim.

Könlüm ki, Könlünə olubdu həmdəm,
Daha olmayacaq nə kədər, nə qəm,
İnan, getməyəcəm, yenidən gələm,
Həsrəti, hicranı talayıb, gəldim.

17. 10. 2016

GÜNAHA BATIR

Bulud tutub göz – qaşını,
Payız tökür göz yaşını,
Yerə sərib üst – başını,
Ağaclar günaha batır!

Yuvasının yox tavanı,
Atıb, tərk edib yuvanı,
Gözə alıb ab – havanı,
Quşlar kol, ağacda yatır.

Geyib qara çuxasını,
Səma açıb yaxasını,
Alıb şimşək toxasını,
Dağı çapır, düzü çapır.

16. 10. 2016

GÖYLƏRİN EŞQİNƏ

İtirsək borcu, hesabı,
Ruh çəkəcək bu əzabı.
Göylərdən gələn kitabı,
Oxu, göylərin eşqinə.

Nurlandıraq qəlbimizi,
Qoy tox olsun qəlbin gözü,
Yaradıbdır Tanrı bizi,
Axı, göylərin eşqinə.

Mənəviyyat bilsək nədir,
Rahat olar qəlb məbədi,–
Tutanda bizi əbədi
Yuxu, göylərin eşqinə.

Yaxşılıq et savab qazan,
Allaha yaxın olasan,
Bu ömrü sanır imtahan,
Çoxu göylərin eşqinə.

TORPAQLARIMIZ

Fərəhim, iftixarım, ey qarı torpaqlarımız,
Ən qədim tariximin memarı torpaqlarımız.

Keçdi düşmən əlinə fitnə-fəsad, hiylə ilə.
İndi yoxdur əlimizdə yarı torpaqlarımız.

Hərə bir tarix icad eyləyərək işğal edib,
Amma hifz etmədədir aşkarı torpaqlarımız.

Başqasından kömək ummaqla qorunmaz ki, Vətən.
Qayıda öz gücümüzlə barı torpaqlarımız.

Gücümüz, qeyrətimiz bəs eləyər, tarixə bax,
Yetirib gör nə qədər sərdarı torpaqlarımız.

Yurdumun tarixini təhrif edənlər bilsin,
Əsla qəbul eləməz murdarı torpaqlarımız.

Bir çiçəkdir bu Vətən, bəslə, Müzəffər, gec-tez,
Göməcək üstünə qonmuş xarı torpaqlarımız.

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

Dövlət bayrağı gününüz mübarək!

Pak duyğudur, dum- duru,
Könüllərin qüruru.
Ay- Ulduzu göz nuru,
Qayə, amal bayrağım!

Yüksəlibdir Ayacan,
Ülvi hisslər, həyəcan.
Simvolu,- Azərbaycan,
Hürr, istiqlal bayrağım!

Türk oğlunun şöhrəti,
Azad, güclü dövləti.
Köks qabardır qüdrəti,
Ulduz, Hilal bayrağım!

Dövranın iftixarı,
Əzəməti, vüqarı.
Milli sərvəti, varı,
Üçrəngli, al bayrağım!

Niyə məni tək yaratdın,Allahım,
Necə dözüm bu ağrıya,acıya?
Görən nədir bu dünyada,günahım?
Anam da yox bu halıma acıya.

Nə bacım var,nə qızım var dünyada,
Varaq üstə hönkürürəm sözbəsöz.
Gözdən düşən,dərdimə yar dünyada
Söz atanın neştərinə dözhadöz.

Çiçəklənən sevdamı yel vurandan,
Çiçək-çiçək çiçəklənən kədərəm.
Qədərimlə misra-misra dərd udan,
Bu dünyanın boğazında qəhərəm.

İndən belə çiçəkləməz gözümdə,
Kipriyimdə muncuqlanan gümanım.
Göz dağıymış yerə düşən sözüm də,
Qəlb dağlayır məni məndən umanım.

Hara getsəm üz döndərib özümdən,
Qəlbə dinclik verən deyil yaddaşım.
Gün görmədim bu dünyanın üzündən,
Bəlkə sənlə sənsizliyə yadlaşım?!

Sözüm yerə düşənəcən sən demə
Kaş düşəydi inamsızlıq gözündən.
Yazılana döz ürəyim,qəm yemə,
Dərd göyərir asıldığım sözümdən!

Azərbaycan.Quba.
11.01.2016.

Verdim bi ürəyi, bayrağın olsun,
Zülməti qəlbindən, könlündən silsin!
Verdim bu ürəyi, bayrağın olsun,
Namusdan, qeyrətdən, eşqdən tikilsin!

Verdim bu ürəyi, bayrağın olsun,
Onsuz bircə an da qalma heç zaman!
Döyünsün, xoş sədan, sorağın olsun,
Köksündən aşağı salma, heç zaman!

Verdim bu ürəyi, bayrağın olsun,
Müqəddəs sevgiylə qoru, sən onu!
Ruhuna ruh versin, dayağın olsun,
Bu eşqin, sevginin olmasın sonu!

Verdim bu ürəyi, bayrağın olsun,
İçində qövr edən şəhid qanıdı!
Zirvəyə ucalan növrağın olsun,
Bayraq kətan deyil, qəlbdi, canlıdı!

Verdim bu ürəyi, bayrağın olsun,
Başının üstündə saxla hər zaman!
Saçına əl çəkən darağın olsun,
Gözün onda olsun, yoxla hər zaman!

09.11.2016

Gün kimi şölə saçır şanlı zəfər bayrağımız,
Sabaha yollar açır nurlu, hünər bayrağımız.
Qəhrəman nəslimizin töhfəsidir bayrağımız,
Neçə xalqın bərəkət süfrəsidir bayrağımız.

Xalqımın nurlu ziyasından alıb şəfqətini,
O böyük, şanlı dühasından alıb şəfqətini,
Birliyin “Urra” sədasından alıb qüdrətini,
Dinimiz, türklüyümüz, ər qanıdır bayrağımız,
Yurdumun, millətimin dastanıdır bayrağımız.

Haqq-ədalət yolunun məşəlidir, sönməyəcək,
Sancılıbdır bəşərin zirvəsinə, enməyəcək,
Daima dalğalanır, şölələnir nur seli tək,
Müstəqil ölkəmizin şöhrətidir bayrağımız,
İnamı, iftixarı, qüdrətidir bayrağımız.

Dalğalandıqca dönür düşmənimin göz dağına,
Bənzəyir nurlu, al-əlvan açılan sübh çağına,
Dönəcək yer üzünün sülh daşıyan bayrağına,
Yer verər hər kəsə altında uca bayrağımız,
Dönəcək daima aləmdə taca bayrağımız.

Vəliyev Əliağa Həsənağa oğlu (Əliağa Kürçaylı) — şair, dramaturq, tərcüməçi, 1951-ci ildən Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü.

Həyatı

Bakı Dəmir Yolu Texnikumunda birillik mühasiblər kursunda oxuduqdan sonra baş mühasib olmuş, Salyan Dram Teatrında eyni vəzifəyə dəyişilmişdir (1946-1947). Bu dövrdə onda poeziyaya güclü maraq oyanmışdır. “Sənin gözlərin” adlı ilk şeiri ilə (“Azərbaycan gəncləri”, 1946) ədəbiyyata gəlişi uğurlu olmuş, mərkəzi və respublika dövri mətbuatda müntəzəm çıxış etmişdir. Salyan radio qovşağında redaktor işləmiş, gənc yazıçıların I Respublika müşavirəsində iştirak etmişdir (1947). Bakıda fəhlə gənclər orta məktəbinin son sinfini bitirib ADU-nun Filologiya fakültəsinə daxil olmuşdur. Onu M.Qorki adına Ədəbiyyat İnstituduna təhsil almağa göndərirlər, a-havası düşmədiyindən geri qayıdıb universitetdə təhsili davam etdirir (1949-1954), eyni zamanda “Kommunist” qəzeti redaksiyasında ədəbi işçi, “Ədəbiyyat və incəsənət” qəzetində şöbə müdiri (1953-1955) işləyir. Moskvada ali ədəbiyyat kursunun dinləyicisi (1955-1957), “Azərbaycan gəncləri” qəzeti zredaksiyasında şöbə müdiri (1959-1965), “Azərbaycan” jurnalı redaksiyasında məsul katib, Azərbaycan Yazıçılar İttifaqı nəşriyyat şöbəsinin rəisi (1965-1966), “Literaturnıy Azerbaydjan” jurnalı redaksiyasında məsul katib, Azərbaycan Dövlət Nəşriyyatında redaktor (1966-1967) işləmiş, sonra bir müddət yaradıcılıq fəaliyyəti ilə məşğul olmuş, yazıçılar ittifaqında dramaturgiya bölməsinə rəhbərlik etmiş (1975), “Yazıçı” nəşriyyatında (1978-ci ilin mayından ömrünün axırınadək baş redaktor olmuşdur.
1980-ci il fevralın 11-də vəfat etmişdir.

Mükafatları

Azərbaycan SSR əməkdar incəsənət xadimi — 30.07.1979

Kitabları

Arifin bağçası. Bakı: Uşaqgəncnəşr, 16 səh.
Salam, gələcək illər. Bakı: Azərnəşr, 4, 112 səh.
Gözəllik. Bakı: Azərnəşr, 195856 səh.
Cavabsız məktublar. Bakı: Azərnəşr, 1960, 76 səh.
Nargindən əsən külək. Bakı: Uşaqgəncnəşr, 1961, S səh.
Şeirlər. Bakı: Azərnəşr, 1963, 90 səh.
Əsmər və Zəfər. Bakı: Azərnəşr, 1964, 32 səh.
Səfərə çıxıram. Bakı: Azərnəşr, 1965, 212 səh.
Durnalar cənuba uçur. Bakı: Gənclik, 1967, 255 səh.
Seçilmiş əsərləri. Bakı: Azərnəşr, 1969, 488 səh.
Yollarda axtar məni (şeirlər və poemalar). Bakı: Gənclik, 1970, 180 səh.
Həyatın dolayları. Bakı: Azərnəşr, 1973, 232 səh.
Dünya ovcumdadır (şeirlər və poemalar). Bakı: Gənclik, 1976, 243 səh.
Bütövlük (şeirlər və poemalar). Bakı: Yazıçı, 1978, 60 səh.
Ülkər. Bakı: Yazıçı, 1980, 23 səh.
Qəlbin sıxılsa əgər… (şeirlər və poemalar). Bakı: Yazıçı, 1987, 300 səh.
Seçilmiş əsərləri. Bakı: Azərnəşr, 1989, 344 səh.
Seçilmiş əsərləri. Bakı: Şərq-Qərb,2004, 400 səh.

Tərcümələri
(ruscadan)

Sergey Yesenin. Şeirlər və poemalar. Bakı: Azərnəşr, 1965, 182 səh.
Sergey Yesenin. Qadına məktub. Bakı: Gənclik, 197(, 170 səh.
Dante Aligyeri. İlahi Komediya. Bakı: Azərnəşr, 1973, 546 səh.
Sergey Yesenin. Şeirlər və poemalar. Bakı: Azərnəşr, 1975, 253 səh.

Bakı

Uzaq elli əziz dostum soruşdu
-Sizin Bakı söylə, necə şəhərdir?
Dedim: -Qardaş, mənim doğma şəhərim
Yazılmamış, oxunmamış əsərdir.

Çıiçək desən- könül açan çiçəyi,
Külək desən- ev uçuran küləyi,
Qasırğada ağ dalğalar ləçəyi,
Sakit gündə gözü mavi Xəzərdir.

Nəğməsidir zavodların fit səsi,
Suya düşüb buruqların kölgəsi.
Ətirlidir bağlarının meyvəsi,
Ağ şanısı elə bil ki, şəkərdir.

Dost görəndə tükənməyir hörməti,
Düşmən görsə, dərya olur nifrəti,
Bir qədər də dəlisovdur adəti,
Əziz dostum, Bakı belə şəhərdir.

Yadına düşürəmmi?

Qaldı arxada artıq ömrün xöşbəxt illəri,
İndi mənim əlimə dəyməz sənin əllərin.
Söylə hərdən əsəndə soyuq payız yelləri,
Dağılanda üzünə o pərişan tellərin,
Deyirsənmi olaydıq eşqin gənclik yazında?
Heç olmasa xəyalın dumanlı aynasında
Səninlə bir anlığa gəlıb görüşürəmmi?
Yadına düşürəmmi?

Səadət fürsətini qaçırtdıq sən də, mən də,
Onu köhlən at kimi salmalıydıq kəməndə,
Hərdən sevda yolunu azıb dumanda, çəndə,
Sənə ümid verəcək bir işıq görməyəndə
Bələdçi olurammı cığırlar arasında?
Heç olmasa xəyalın dumanlı aynasında
Səninlə bir anlığa gəlıb görüşürəmmi?
Yadına düşürəmmi?

Gəl indi xatırlayaq bütün olanları biz,
Özümüz yazmalıykən hökmü biz, qərarı biz,
Taleyin əllərinə verdik ixtiyarı biz,
Günah kimdədir görən? Mən bilmirəm! Barı biz
Bir nişanə qoymadıq xatirə dünyasında.
Heç olmasa xəyalın dumanlı aynasında
Səninlə bir anlığa gəlib görüşürəmmi?
Yadına düşürəmmi?

Lövhə

Səmada dövrələnirkən
buludların düzümü
Zillədim göylərə həsrətlə
yol çəkən gözümü.
İldırımlar
mənə göstərdi
nurlu gündüzümü.

Sübhədək
mən belə süzdüm
bahar yağışlarını,
Saplı mirvaritək üzdüm
bahar yağışlarını,
Güllərin boynuna düzdüm
bahar yağışlarını.

Yadıma sən düşürsən

Hər çiçəyin öz ətri,
hər gülün öz rəngi var,
Hər qəlbin öz istəyi,
öz sözü, ahəngi var.

Hər insan öz ömrünə
dost seçir, həmdəm seçir.
Mənimsə ürəyimdən
qəmli bir nisgil keçir,
Yadıma sən düşürsən.

Göydə bulud dolaşır
axşam düşür, yel əsir,
Heç bilmirəm nədəndir
könlüm belə tələsir.
Yollarına baxıram,
nə gələn var, nə gedən.
Qəlbimdəki intizar
nədir, düşünürəm mən.
Yadıma sən düşürsən.

Təklik üz verir mənə,
çıxıram otağımdan,
Sevgililər küçədə
deyib-gülür mehriban…
Onları belə xöşbəxt
belə məsud görəndə
Duyğular dalğa kimi
çırpınır bu sinəmdə,
Yadıma sən düşürsən.

Əbədiyyət

Mən sənin nəğmənin əks sədası,
Könlünün tükənməz arzularıyam.
Qışında- bir ilıq payız havası,
Yayında- bir sərin quzey qarıyam.

Gecə zülmətində, qaranlığında
Qəfildən parlayan qəmərinəm mən.
Kədərli çağında, qəmli çağında
Dərdini dağıdan xəbərinəm mən.

Səadətli keçən illərinəm mən,
Mənsiz itirirsən bu səadəti.
Günəşə uzanan əllərinəm mən
Məndədir qəlbinin od hərarəti.

Mən sənin yaşanmış dəqiqələrin,
Hələ yaşanacaq ayın, ilinəm.
Mən sənin məhəbbət adlı əsərin,
Sevgi xallarıyla ötən dilinəm.

Mən sənin….
Təsviri mümkünmü məgər?
Hər şeyi söyləmək çətindir, çətin.
Axı necə deyim… Dağlar, dərələr
Kiçik zərrəsidir əbədiyyətin.

Qüssəli çağlarında…

Qüssəli çağlarında
Sənin dodaqlarında
Təbəssüm görünübsə,
Gülüşə bürünübsə
Kədərlərin bir anda-
Bu uğurlu zamanda
Demək hələ mən varam!

Ümid dumanda, çəndə
Səni atıb gedəndə,
Qəlbinə şölə kimi,
Kiçik bir gilə kimi
Təzə ümid dolubsa,
Belə günün olubsa,
Demək hələ mən varam!

Qış şaxtadan qılıncı,
Çiynində ağ yapıncı
Əlini kəsən zaman,
Sərt yellər əsən zaman
Bir çiçək görmüsənsə,
Əyilib dərmisənsə,
Demək hələ mən varam!

Baharınam xəzanda,
Bələdçinəm azanda.
İşığınam zülmətdə,
Həyatınam qürbətdə,
Sənin çətin anında
Mən hazıram yanında,
Demək hələ mən varam!

Xərclədim gəncliyi…

Xərclədim gəncliyi qara pul kimi
Yerini bilmədən, əsirgəmədən.
Vardan-yoxdan çıxan bir yoxsul kimi
Oxu axtarıram, axtarıram mən.

Kefdəmi, nəşələr qucağındamı
Getdi o illərim, getdi gəncliyim?
Gözəl xanımların dodağındamı
Soyuq öpüş kimi itdi gəncliyim?!

Culyetta

Səni mənim qədər kimsə anlamaz,
Kimsə duya bilməz səni mənimtək.
Sən ölmək istədin dünyada bir az,
Beş saat…
Bir saat…
Bir qədər ölmək!

Sonra yenə qalxıb soyuq məzardan
Duymaq məhəbbətin şirin dadını.
Sənə söyləyərdi hamı o zaman
Cavan Romeonun gözəl qadını.
Vəssalam.
Yaxşıdır bəlkə bu ölüm –
Yenə dirilirsən, ömr eləyirsən.
Sevgidə Culyetta,
A mənim gülüm,
Belə bir oyunu istəmirəm mən.

Əgər baş tutsaydı bu oyun, düzü,
Min ləkə gələrdi saf məhəbbətə.
Nə sən, nə devdiyin Romeo özü
Qovuşa bilməzdi əbədiyyətə.

Uşaq oyuncağı deyil məhəbbət,
Onun əzabı da, nəşəsi də var.
O, həqiqət sevir, yalnız həqiqət –
Həqiqi bir həyat!
Həqiqi məzar!

Bir ovuc günəş

İlk dəfə anamdan eşitdim bunu:
Bir ovuc günəşin nə olduğunu.
Naqafil səsdən, bir gurultudan
Bizi bürüyərdi qorxu, həyəcan.
Faşist təyyarəsi gəlir sanardıq,
Torpaq qazmalarda daldalanardıq.
Elə ki qaranlıq qazmaya girdik,
Anam söylənirdi, gileylənirdi:
“Bir ovuc günəş də qəhətdi bizə,
Qaranlıq yazılıb taleyimizə…”

O gündən bir ovuc günəş sözünü,
Bir ovuc günəşin, nurun özünü
Gəzdirdim qəlbimdə öz qanım kimi.
Nəmli daxmaların dərmanı kimi.
Bildim o həyatdır, güldür. çiçəkdir.
Hamıya hər yerdə günəş gərəkdir.
Gərəkdir barmaqlıq arxasında da,
Laləli düzlərin yaxasında da.
Ya bir ovuc olsun, ya da bir qətrə –
O gərək nurunu salsın hər yerə.

Al günəş parlayır indi elimdə,
Bütöv bir günəş var mənim əlimdə.
Lakin gizləyərək öz həsrətini,
Bir ovuc günəşin hərarətini
Gözləyən xalqlar var, qəbilələr var.
Günəşsiz açılan neçə səhər var.
Günəşsiz günləri açıram bu gün,
Anamın sözləri keçir qəlbimdən.
Bir ovuc günəşi gətirmək üçün
Bir ömür piyada yol gedirəm mən.

Səninkidir

Nə çox pəncərə var şəhərimizdə,
Ən çox işıqlısı…
O səninkidir!
Gör neçə qağayı üzür dənizdə,
Ən ağı-bəyazı
O səninkidir!

Nəzər sal xurmayı, sarı saçlara,
Ən tündü, qarası…
O səninkidir!
Qəlbimi bəzəyir neçə min yara,
Ən dərin yarası…
O səninkidir!

Mənim borc alınmış bir həyatım var.
Əmanət bir həyat…
O səninkidir!
Mənim şair kimi ülvi adım var,
Ləkəsiz, təmiz ad…
O səninkidir!

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

SƏMƏD VURĞUNA

”Şair,nə tez qocaldın sən?!

Dədə Vurğun döğru deyir,
“Şair olan qəm də yeyir.
Şair qəlbi dərd kanıdır,
Sehirli, sirr məkanıdır.
Qəlb sədası hər bir şeir
Pıçıldayır mənə pəsdən:-
“Şair, nə tez qocaldın sən?!”

Heyran- heyran hey ğəzdiyim,
Sinəsində ot əzdiyim.
Zümrüd meşə göy yaylaqdan,
Qarli zirvə, “Zorbulaq”dan,
Hər sətrinə gül düzdüyüm
Duydum qoşma, təcnisimdən:-
“Şair, nə tez qocaldın sən?!”

Hərdən əsir soyuq külək,
Səbəbini biləm gərək.
Ömür boyu sirdaş olan,
Gah boşalan, gah da dolan.
Yurda, elə bağlı ürək
“Üzəvura, deyir hərdən:-
Şair, nə tez qocaldın sən?!”

Yazdıqlarım sərvət, varım,
Nəğməkardır həyat tarım.
Şərəfimlə ömür sürdüm,
Yaxşı gördüm, yaman gördüm…
Hey ox oldum, yayı tarım
Səda gəldi hədəflərdən:-
“Şair, nə tez qocaldın sən?!”

Saç ağartdım, əldə qələm,
Dop- doludur hələ sinəm.
Gur bulaqdır təbim mənim,
Sadiq yarım, hürr vətənim.
Yaratdıqca mənə nə qəm?
Qoy deməsin yarım, Vətən:-
Dövran, “nə tez qocaldın sən?!”…

OLMUSAN

Qəzəllərim- silsiləsindən

Görən nə səbəbdir gülüm,belə qansız olmusan,
Görmürəm gül üzümü,yoxsa inamsız olmusan.

Hey edirsən bəhanə,gəlməyirsən heç görüşə,
Səbəbin söylə bilim,niyə amansız olmusan.

Yəqin ki,eyləyibdir sevməyənlər ərzi-giley,
Uyub bədxah sözünə,ruhsuz və cansız olmusan.

Eylə qeyrət ki,bizə, toxunmasın fəsli-xəzan,
Sən bahar çiçəyisən,sissiz,dumansız olmusan.

Inamım var sabaha,görəcəyəm gül üzünü,
Inan öz sevdiyinə,yoxsa gümansız olmusan.

Təlaşın varsa gülüm,həvalə et sən- Dövrana,
Kimsələr söyləməsin vaxtsız,zamansız olmusa

DALĞIN BAXIŞINA BAXA BİLMİRƏM!

Dalğın baxışına baxa bilmirəm,
Sənin ki, gözlərin dan işığıydı.
Dünən gözlərində dinən sözlərin,
Sevən ürəyinin danışığıydı.

Daha düz oxumur özündə sözün,
Sözündə məhəbbət dağım-dağımmış.
Nifrətin gözündə peşiman qüssə,
Dilinin riyası röya dağımmış.

Sən demə susarmış gözündə sözün,
Gözümün dünyası sözümün canı.
Çətin kimsə sevə mənim tək səni,
Salma qəribliyə sözümü, canım.

Çılğın dəniz kimi coşqun dalğalı,
Sevdalı qəlbimdə qədərim sənsən.
Yapışıb yaddaşın yaş yaxasından
Sızlayan sözümdə qəhərim sənsən.

Sən demə bu sevda alın yazısı,
Qüssəsi ölüncə bəs edər mənə.
Ümidim üzülməz nazilsə belə
Qədər toy tutsa da bəs qədər mənə.

Gülüm, üz çevirib o gül üzündən
Tale gül üzünü səndən, sən məndən.
Bəlkə bağışlayım günəşi sənə,
Barı uzaq olsun çisən,çən səndən.

Dalğın baxışınla baxsam dünyaya,
Başını itirər bu dünya belə.
Səni sevəcəyəm son nəfəsəcən,
İçimi göynədən nisgilin ilə!

Bülbül yuvasıyam kövrək budaqda,
Sevdalı ürəyim bübülə həsrət,
Qənim kəsildiyin göz yaşlarınla
Dərdim çiçəkləyir tər gülə həsrət…

Dalğın baxışına baxa bilmirəm,
Sənin ki gözlərin yar işığıydı.
Dünən gözlərində dinən sözlərin
Sevdalı qəlbimin yaraşığıydı.

Azərbaycan.Quba.
23.05.2016.

QADASI.

Mən bu yolda saçlarımı ağartdım,
Ağarmadı sənsiz günüm,qadası.
Qədərimə de, nə qədər göz yumum?
Ötüşməyir çənsiz günüm qadası.

Göz yaşınam-quru dərdə yaşam mən,
Sel deyiləm dağ çayı tək daşam mən.
Bəlkə sənin nəzərində daşam mən?
Üzə gülmür ayım, günüm, qadası.

Nəsibimmiş şimşək kimi çaxmağın,
İntizarın od püskürən çaxmağım…
Olmasaydı eşq qapısın çaxmağın,
Ağlamazdı sənli günüm, qadası.

Fikirlərin nə qaradır, nə ağdır,
Yersiz küsüb, inciməyin nahaqdır.
Bilməyirsən-nə yalandır, nə haqdır?
Yetmir sənə ürək ünüm, qadası?!

Sənsiz yağır yağmur ümid yollara,
Barı bir yol bu yollardan yol ara!
Canım nədir, ürəyimi yollaram,
Sən istəsən ömrüm-günüm qadası.

Qayıt, gülüm-könlüm gülsün, gülüm, sən
Gül üzünlə bir üzümə gülümsə.
Gözlərimdə qəlbən gülən gülümsən,
Gəlsən, gülər ayım, günüm, qadası.

Gəl, gülüm, gül, gül ömrümün mənası,
Qəmlə ötən günlərimdən məna sız.
Abdullayam, sənsiz ömrü mənasız.
Calayıram günə günü, qadası.

Azərbaycan.Quba.
08.06.2016.

SÖZ ETSİN

Qədərsiz sevginə ümman kimiyəm,
Eşqinlə, sevdanla doldur nəhrimi.
Sevdanın acıyam, uman kimiyəm,
Gətir sevincimi, itir qəhrimi.

Hələki uzaqsan, əlim çatmayır,
Ruhumdu ruhunun qonağı olan.
Gecələr dincəlmir, yazır, yatmayır,
Könüldü fəraqdan saçımda solan!

Yanıbdı bu saçlar kədər közündə ,
İtirib rəngini olub bımbəyaz .
Qəlbimi ehtiva edir özündə,
İçində payızdı, nə bahar, nə yaz.

Saçıma sığal çək, rəngi durulsun,
Əlinin təması külü köz etsin.
Könlümdə sevgidən xeymə qurulsun,
Dilə düşsün bu eşq, bilən söz etsin!

SEVGI – MƏHƏBBƏT

Bir dayan, doyunca baxım üzünə,
Rəsmimi həkk edim qumral gözünə,
“Sevmək nə gözəldi “- söylə özünə,
Həyat cövhəridi sevgi – məhəbbət!

Sevgi – məhəbbətlə ömr edir əyyam,
Bu eşqə, sevgiyə eyləmə qiyam,
Cahan gövhəriyik söyləmiş Xəyyam,
Duyğu gövhəridi sevgi – məhəbbət!

Qəlbləri dolduran ümman kimidi,
Könüldə inləyən kaman kimidi,
Elə yer kimidi, zaman kimidi,
Bəşər məhvəridi sevgi – məhəbbət!

Tanrının sevgisi yaratdı onu,
Ülvi məhəbbətdi həm canı, donu,
Sevgi bərqərarsa yetişməz sonu,
Cahandan bəridi sevgi – məhəbbət!

Atır səhralara Məcnun da edir,
Çaldırır sazını Cünun da edir,
Şeir də yazdırır, məmnun da edir, )))
Şair şeiridi sevgi – məhəbbət!

18. 10. 2016

SÖZ ETSİN

Qədərsiz sevginə ümman kimiyəm,
Eşqinlə, sevdanla doldur nəhrimi.
Sevdanın acıyam, uman kimiyəm,
Gətir sevincimi, itir qəhrimi.

Hələki uzaqsan, əlim çatmayır,
Ruhumdu ruhunun qonağı olan.
Gecələr dincəlmir, yazır, yatmayır,
Könüldü fəraqdan saçımda solan!

Yanıbdı bu saçlar kədər közündə ,
İtirib rəngini olub bımbəyaz .
Qəlbimi ehtiva edir özündə,
İçində payızdı, nə bahar, nə yaz.

Saçıma sığal çək, rəngi durulsun,
Əlinin təması külü köz etsin.
Könlümdə sevgidən xeymə qurulsun,
Dilə düşsün bu eşq, bilən söz etsin!

SEVGI – MƏHƏBBƏT

Bir dayan, doyunca baxım üzünə,
Rəsmimi həkk edim qumral gözünə,
“Sevmək nə gözəldi “- söylə özünə,
Həyat cövhəridi sevgi – məhəbbət!

Sevgi – məhəbbətlə ömr edir əyyam,
Bu eşqə, sevgiyə eyləmə qiyam,
Cahan gövhəriyik söyləmiş Xəyyam,
Duyğu gövhəridi sevgi – məhəbbət!

Qəlbləri dolduran ümman kimidi,
Könüldə inləyən kaman kimidi,
Elə yer kimidi, zaman kimidi,
Bəşər məhvəridi sevgi – məhəbbət!

Tanrının sevgisi yaratdı onu,
Ülvi məhəbbətdi həm canı, donu,
Sevgi bərqərarsa yetişməz sonu,
Cahandan bəridi sevgi – məhəbbət!

Atır səhralara Məcnun da edir,
Çaldırır sazını Cünun da edir,
Şeir də yazdırır, məmnun da edir, )))
Şair şeiridi sevgi – məhəbbət!

18. 10. 2016

MİLLƏTİM

Küsmə taleyindən, baxtından, oyan,
Çox keçib durğunluq vaxtından, oyan,
Enmə Şah İsmayıl taxtından, oyan,
Qorqud ümidini, qırma millətim.

Tarix ələyindən çıxmısan narın,
Dünyaya bəllidir üzün, astarın,
Düşmənin nə qədər olsa da harın,
Önündə boynunu burma, millətim.

Ləkədir yurdunda köçkünlük sənə,
Nə verdi bu süstlük, üzgünlük sənə,
Yaraşmır baxtından küskünlük sənə,
Əlləri qoynunda durma, millətim.

Olma ehtiyaca, olma kölə sən,
Namərdlər önündə susma belə sən,
Qarşıda aşrım çox, kükrə hələ sən,
Özünü enişdə yorma, millətim.

Bəsdir, yarı yolda qurdun bardaşı,
Səbrlə göyərtdin o qara daşı,
Qoyma ki, korşala tarix yaddaşı,
Özünü özgədən sorma, millətim.

RAMİL

Neftçala rayonunun Aşağı Qaramanlı kəndindən
Qarabağ uğrunda döyüşlərdə şəhid olmuş
zabitimiz leytinant İmanov Ramil Davud oğlunun əziz xatirəsinə.

Vətən sevgisindən, məhəbbətindən,
Təpər, dözüm aldı, güc aldı Ramil.
Öz zabit adına şərəf gətirdi,
Qüdsal əməliylə ucaldı Ramil.

Vətənə xidmətdi müqəddəs andı,
Daim bu eşq ilə alışdı, yandı,
Yurdun keşiyində sayıq dayandı,
Hər dəfə düşməndən öc aldı Ramil.

Bildi torpağına həyan ömrünü,
Şərəflə yaşadı cavan ömrünü,
Ləyaqətlə verdi qurban ömrünü,
Vaxtdan ölməzliyi bac aldı Ramil.

Sevib inandığı saf ülviyyətdən,
Azadlıq amallı bəşəriyyətdən,
Sonsuz ucalıqdan, əbədiyyətdən,
Şəhidlik adında tac aldı Ramil.

Ömrünə bənzəyir solmaz çiçəklər,
Ruhunu hifz edir göydə fələklər,
Çaldıqca əbədi layla mələklər,
Cəsur ürəklərə saçıldı Ramil.

Sumqayıt şəhər Mədəniyyət və Turizm idarəsinin və Corat qəsəbə mədəniyyət evinin birgə təşkilatçılığı ilə Əli Kərim adına Poeziya Evində Mədəniyyət və İncəsənət Universitetinin dosenti, sənətşünaslıq üzrə fəlsəfə doktoru Məleykə Alıqızı ilə görüş keçirilib. Görüşə Məleykə Alıqızının tələbələri və sənət dostu, aktrisa Həlimət Sultan da qatılıblar.
Sumqayıt şəhər Mədəniyyət və Turizm idarəsinin Mətbuat xidmətindən [url=http://gundelik.info/][color=#990000][b]Gundelik.info[/b][/color][/url]-ya bildiriblər ki, tədbiri giriş sözü ilə açan Sumqayıt şəhər Mədəniyyət və Turizm idarəsinin rəisi Mehman Şükürov qonaqları salamlayıb və şəhərimizdə görməkdən məmmunluğunu ifadə edib, xoş arzularının çatdırıb.
O, bildirib ki, bu qəbildən olan görüşlərin şəhərimizdə təşkili əhalidə böyük maraq doğurur və mədəniyyət müəssisələrinə olan diqqəti artırır. Şəhərdə görülən işlərdən danışan idarə rəisi qonaqları əsaslı təmir olunmuş Sumqayıt Dövlət Dram Teatrının binası və Heydər Əliyev Mərkəzi ilə yaxından tanış olmağa dəvət edib.
Daha sonra söz sənətkarlara verilib. Tamaşaçılar Məleykə Alıqızının və Səlimət Sultanın ifasında Əhməd Cavadın, Almas İldırımın, Musa Yaqubun, Ramiz Rövşənin şeirlərini maraqla dinləyiblər.
Daha sonra sənətkarın tələbələrinə söz verilib. Xəyyam Abdullayev, Nuranə Dadaşova, Fatimə Fidayeva çıxış edərək müəllimləri haqqında xöş sözlər söyləyib, sevgi və arzularını ifadə ediblər.
Tədbirə qatılan Məleykə Alıqızının tələbəsi gənc müğənni Emin Nəsirlinin ifasında “Çırpınırdı Qara dəniz” mahnısı, muğam üçlüyünün ifasında muğam parçaları və xalq mahnıları tədbir iştirakçıları tərəfindən maraqla qarşılanıb.

Sumqayıt şəhər Mədəniyyət və Turizm idarəsinin mətbuat xidməti

İlhamım yar olub qara buluda,
Çıxıbdı qəlbimdən, dönübdü yada,
Yağdıqca yağışlar, süzülür o, da
Daha necə yazım, daha nə deyim!

Daha yaşadıqca, durduqca burda,
Ruhum sığışmayır bu yerə, yurda,
Artıq kömək etmir təbil də, sur da,
Daha necə yazım, daha nə deyim!

İçimdə əsdikcə səmum yelləri,
Qəlbimi yalayır soyuq dilləri,
Könül də qaldırmır zindan əlləri,
Daha necə yazım, daha nə deyim!

Söylənən kəlmələr nifaq salırsa,
Rəngini dəyişir, tərs rəng alırsa,
Bu ürək xiffətə, qəmə dalırsa,
Daha necə yazım, daha nə deyim!?

21.10.2016

Ayazdan, şaxtadan, çovğundan sonra,
Səmada doğulan bir günəş kimi,
Ətalət, sükutdan, durğundan sonra
Ruhum alov saçan bir atəş kimi,
Qəlblərə nur kimi axacam, deyir!

Doludan, leysandan, yağışdan sonra
Səmada iz qoyan göyqurşağıtək,
Dünyaya bir təzə baxışdan sonra
Könlüm də, Ruhum da haqqaşığıtək,
Pislik, istibdadı yıxacam, deyir!

Özünə qapılan qəfəsdən sonra
Nəğmələr söyləyən bir qarğı kimi,
Aldığı ikinci nəfəsdən sonra
Qıy vurub yüksələn bir qırğı kimi,
Əlyetməz zirvəyə çıxacam, deyir!

23. 10. 2016

Bir günahkar bəndə varsa, yox nicat insanlığa,
Hər bir insan saf əməl versin zəkat insanlığa.

Qoy arınsın büs-bütün hər cür günahdan bəndələr,
Eyləsinlər çox savab işlər barat insanlığa.

Durmadan karvan gedir, yollar uzaqdır, yük ağır,
Sən də ver öz töhfəni, vaxtında çat insanlığa.

Vermə əldən insafı, fürsət var ikən adil ol,
Pak əməllər bəxş edər sonsuz həyat insanlığa.

Sözlərinlə, gəl, Müzəffər, qəlbləri abad elə,
Mənəviyyat müjdəni şövq ilə qat insanlığa.

Sənin eşqinlə, gülüm, cismə gələn can kimiyəm.
Sən küləksən, mən isə kükrəmiş ümman kimiyəm.

Sevgimiz nur selidir, qərq eləyib ömrümüzü,
Sən günəş, mən işığından ağaran dan kimiyəm.

Ömrümüz güllü-gülüstandı bütün, sayəndə,
Sevgimiz bal, sən arı, mən dolu bir şan kimiyəm.

Sən mənim eşqimə təşnə çiçəyimsən, mən isə,
Bir məhəbbət buludu, eşq dolu leysan kimiyəm.

Tapdı xoşbəxtliyini səndə Müzəffər əbədi,
O zamandan elə öz ömrümə mehman kimiyəm.

Yalnız Sənə yazdım eşq məktubumu
Çünki başqasına baxa bilmədim
Qələm əllərimdə illər uzunu
Səndən başqasına yaza bilmədim

Yalnız Sənə yazdım eşq məktubumu
Sevgimi saxlayıb gizlədəmmədim
Həm əvvəli yazdın həm də sonunu
Qədərdən kənara çıxa bilmədim

Yalnız Sənə yazdım eşq məktubumu
Kərəm tək əsliyə yana bilmədim
İllərlə sakitcə büküb boynumu
Kimsə hüzurunda dura bilmədim

Yalnız Sənə yazdım eşq məktubumu
Roman qəhrəmanı ola bilmədim
Fərhadtək çırmayıb əlim qolumu
Şirinçün dağları yara bilmədim

Yalnız Sənə yazdım eşq məktubumu
Mülkündə ortağı görə bilmədim
Məcnuntək qaçaraq səhranı qumu
Leyliyçün divanə ola bilmədim

Yalnız Sənə yazdım eşq məktubumu
Sənsiz bircə an da qala bimədim
Sevmədim şan şöhrət,qızıl,pulunu
Dünyanın zövqünü ala bilmədim

Yalnız Sənə yazdım eşq məktubumu
Etibarlı bir dost tapa bilmədim
Bircə səndə tapdım güvən duyğumu
onunçün mən Səndən qopa bilmədim

Yalnız Sənə yazdım eşq məktubumu
Şeytanın yanında dura bilmədim
Səninçün seçirəm cənnət yurdunu
Rəhmətindən uzaq ola bilmədim

Yalnız Sənə yazdım eşq məktubumu
Qəlbim sənə aid məndə bilmədim
Bürümüş durumda bütün ruhumu
Sevgin məhəbbətin yox deyəmmədim

Yalnız Sənə yazdım eşq məktubumu
Başlanğıc da Allah sonu da Allah
Sevgiylə yoğurdun qul vücudunu
Sevdirən də Allah sevən də Allah.

Axtarır

Simasını itirənlər,
Üz qoymayıb, üz axtarır.
Ömrə dərd-qəm gətirənlər,
Onda bunda düz axtarır.

Meydən cana gəlir, canı,
Beləsində həya hanı?
Nə dini var, nə imanı,
Beşcə arşın bez axtarır.

Hər işində etibarsız,
Əli əyri, qəlbi barsız,
Üzə gülür arsız-arsız,
Kül içində köz axtarır.

Ürək, tab et, döz bu dərdə,
Aralıqdan qalxdı pərdə,
Həm xeyirdə, həm də şərdə,
Astarı yox, üz axtarır.

Hər çiçəkdə, güldə Polad,
Hər ağızda, dildə Polad,
Sevə-sevə eldə Polad,
İnci gəzir, söz axtarır.

9.06.2015.

Həqiqəti deyən az olur

Əlim gətirirdi, qazancım vardı,
Çox idi dövrəmdə dostum, tanışım,
Elə ki, kasıblıq tutdu yaxamdan,
Bir-bir dağıldılar, tək qaldı başım.

Çox vaxt dil çıxardıb, yalvaran adam,
Adamı diliylə sancır ilantək.
Hər işə gizlində pəl vuran adam,
Gül kimi görünür, batır tikantək.

Dost kimi gözümə görünən yaltaq,
Mən dara düşəndə, gözümdən itdi.
Gözdən pərdə asan “qəhrəman” qorxaq,
Qəfil yoxa çıxdı biryolluq getdi.

Mən onun yolunda yanıb kül oldum,
Halıma yalandan yanmağı varmış.
Mən onu dərindən dartan əl oldum,
Xoş günə çıxanda, danmağı varmış.

Yaman güvənirdim əhdə, ilqara,
Özümü öz zənnim aldatdı mənim,
Gülə-gülə vurdu qəlbimə yara,
Dondurdu qanımı qaraltdı mənim.

Yaltağın biri də, arada gəzdi,
Gördü ki, dardayam, çıxdı aradan,
Güclüyə yalmandı gücsüzü əzdi,
Heyif ki, gec seçdim ağı qaradan.

Dostluğun körpüsü halal bir loxma,
Bu halal loxmadan, yeyən az olur.
Polad, haqqa sığın, çətindən qorxma,
Bil ki, həqiqəti deyən az olur.

22.10.2016.

Üşüyərmi görəsən,
De, qonaq da, İlahi?!
Pəncərə də qırıqdı,
Bu otaqda, İlahi!

Yurdun torpaq, daşı var,
Aqil ilə naşı var.
Həsrətin göz yaşı var.
Bu yarpaqda, İlahi!

Dağlar çənə bürünür,
Dünya gözəl görünür.
Xatirələr sürünür,
Bu ocaqda, İlahi!

Böyük Türkün əslidir,
Koroğlunun nəslidir.
Ömrün bahar fəslidir,
O Qazaxda, İlahi!

Çətinə sinə gərdim,
Şeir aparıb, gəldim.
Haray qoparıb, gəldim,
Mən uzaqda, İlahi!

Ay doğur, günəş batır,
Ömür otuza çatır.
Babək, Koroğlu yatır,
Bu torpaqda, İlahi!

Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin
Mətbuat xidmətinin rəhbəri,
Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü.
Bakı şəhəri.2-3 noyabr 2016-cı il.

Ən yeni dövr Azərbaycan ədəbiyyatının birinci mərhələsində (1918-1950) yaşayıb, bədii yaradıcılıq fəaliyyəti ilə məşğul olan gənc şairlərdən biri Süleyman Rüstəm idi.Erkən yaşlarından yaradıcılığa başalayan və qısa zaman kəsiyində öz yaradıcılıq münifestini elan edən istedadlı şair Süleyman Rüstəm sovet hakimiyyətinin öncədən müəyyən etdiyi siyasətin tələblərinə uyğun olaraq, yaradıcılıq fəaliyyətini uğurla davam etdirmişdir.
“Partbiletim sol cibimdə, ürəyimin başındadı” misrası sovet şairin ən məşhur deyimlərindən biri kimi diqqəti cəlb edir.Geniş və zəngin yaradıcılıq yolu keçən şair-dramaturq Süleyman Rüstəm istər xalq şeiri, istərsə də klassik üslubda bədii yaradıcılıq nümunələri ərsəyə gətirməyə müəssər olmuşdu.Həmyaşıdları kimi, o da Azərbaycan Yazıçılar İttifaqına üzv qəbul olunmuş, Əməkdar incəsənət xadimi, Xalq şairi, SSRİ dövlət mükafatına layiq görülmüşdür.
XX əsrin 70-ci illərindən etibarən, yaradıcılığında daha çox klassik üslunbda yazdığı şeirlərə, xüsusilə də qəzəllərə təsadüf olunur.Mövzu-ideya, forma-məzmun sənətkarlığı baxıımından yüksək sənətkarlıq nümunələri sayılmağa layiq olan həmin nümunələr qısa zaman ərzində muğam ifaçılarının repertuarında özünə yer tapdı.Şeirlərinin bir qisminə isə bəstəkarlar tərəfindən mahnılar bəstələndi.Dillər əzbərinə çevrilən həmin nəğmələr sonradan karifey sənətkarlarımızın da ifasında mədəniyyət və incəsənətimizin inkişafında özünəməxsus mərhələ kimi xarakterizə olundu.
Hələ keçən əsrin əvvələrində Azərbaycan ədəbiyyatının mühüm məsələlərindən biri hesab olunan şimal-cənub həsrəti digər həmyaşıdları, xüsusilə Məhəmmədhüseyn Şəhriyar və Bulud Qaraçorlu Səhənd kimi, şair Süleyman Rüstəmin də zəngin yaradıcılığından yan keçməmişdi.O taylı, bu taylı Azərbaycan həsrəti ilə yaşayan sevimli şairimiz bu ağrıya, bu acıya dözə bilməmiş, qəlbinin dərinliyindəki ən saf və səmimi duyğuları nəzmə çəkməyə müəssər olmuşdu.Bu baxımdan “Təbrizim”, “Təbrizli Analar” şeirləri xüsusilə seçilir:

Mən təbrizli analara bələdəm,
Fəxrimdir bu əziz, qoçaq analar.
Körpəsinin beşiyinin başında,
Sübhə qədər qalar oyaq analar.

Gənclik illərindən etibarən, xalqın adət-ənənəsini dərindən öyrənməyə başlaması, daha çox xalq şeirinə meyl göstərməsi, böyüyüb, boya-başa çatdığı və vurğunu olduğu doğma yurdumuz Azərbaycan təbiətinin gözəlliklərini vəsf etməkdən doymaması deyilənlərə əyani sübutdur.“Gəlsin” rədifli şeirini misal göstərmək olar:

Vətənimin seyrinə çağırıram elləri,
Sərvət görmək istəyən Azərbaycana gəlsin!

Xalq şairi Süleyman Rüstəmin geniş və zəngin yaradıcılıq fəaliyyəti SSR Rəhbərliyinin daim diqqətində olmuş, nəticədə Sovet ədəbiyyatının inkişafındakı xidmətlərə görə müxtəlif fəxri adlara layiq görülmüşdü.Anadan olmasının 100 və 110 illik yubleyləri dövlətimizin başçısı Prezident cənab İlham Əliyevin sərəncamına uyğun olaraq, republikanın müxtəlif rayon və şəhərlərində dövlət səviyyəsində qeyd olunmuşdu, əsərləri kütləvi tirajla işıq üzü görmüşdü.Nəfis tərtibatla işıq üzü görən həmin kitablar respublikanın orta və ali təhsil müəssələrinin kitabxanalarına hədiyyə edilmişdi.
Keşməkeşli ömrün ən çətin günlərində belə, mənsub olduğu xalqın yanında olmağı bacaran istedadlı qələm sahibi Xalq şairi Süleyman Rüstəmin Fəxri Xiyabanda dəfn olunması xalqın şair oğluna bəslədiyi sevgi ehtiramın təcəssümü kimi qəbul olunmalıdır.

Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin
Mətbuat xidmətinin rəhbəri,
Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü
Bakı şəhəri.3 noyabr 2016-cı il.

Gözlər baxır həsrət ilə,
Yolun üstdən “yollar çəkir”.
Baxışların şəfqət ilə,
İzlərimə çiçək əkir!

O baxışın, o , gözlərin,
Aşiqi mən, vurğunu mən.
Cana məlhəm bal sözlərin,
Qəlbdə vurur sən gedəndən!

Xəyalımda çiçəkləri,
Baxışımla dərim gərək.
Bircə- bircə ləçəkləri,
Könlümüzə sərim gərək!

Çiçək ətri gəlsin gərək,
Ruhumuzdan, qəlbimizdən.
Duyğulardan çələng hörək,
Dəstə tutaq eşqimizdən!

Bu sevginin ətiriylə,
Nəfəs verək, nəfəs alaq.
Xəyalların çətiriylə,
Daldalanaq, birgə qalaq!

24.10. 2016

Gözəllər içində sən birincisən,
Ömrümün bəzəyi, sən bir incisən,
Günəşim qaralar məndən incisən,
Könlümə mərhəm ol, sevdiyim ol, gəl!

Gövhərsən, yaqutsan, ya almazmısan,
Aşiqi yanına qiz almazmısan,
Alıb eşq bağına tez salmazmısan,
Könlümə mərhəm ol, sevdiyim ol, gəl!

İndi mən saydıqca daşı- qaşları,
Qaldırıb endirmə kaman qaşları,
Yoxsa boyayaram bəytaz saçları(((
Könlümə mərhəm ol, sevdiyim ol, gəl!

Sən mənim çiçəyim, şəbingülümsən,
Eşqim səndə ada, lazur gölümsən,
Küləyəm, dağımsan, orman , çölümsən,
Könlümə mərhəm ol, sevdiyim ol, gəl!

25.10.2016

Ruhumuza çəkilən yanar dağdır Xocalı,
Qisas yaddaşımıza bir mayaqdır Xocalı.
İllərdir haray çəkir əsir qalmış o ellər,
Yadlaşır doğma diyar dəyişdikcə nəsillər.
Bu yurdun dağlarında, düzlərində dolaşan,
Bir ac yalquzaq kimi uğuldayan, ulaşan,
Sərgərdan küləklərə qarışıb haray səsi,
Zülümlə qətl edilən körpələrin naləsi.
Günahsız qadınların, qocaların fəryadı,
Uyuyan vicdanları diksindirir, oyadır.
Öc almağa çağırar bu susmaz səslər bizi,
Dinclik, rahatlıq verməz , döyüşə səslər bizi.
Yağmalayıb yurdumu erməni qatilləri,
Millətimin qanına batıb murdar əlləri.
İntiqam məqamıdır, ey yurdun igidləri,
Bu cənnət yurdumuzdan qovaq sülək itləri.
Şəhidlərin ruhuna məlhəm qisasımızdır,
Ağlayıb sızıldamaq əbədi yasımızdır.
Yolumuzu gözləyir Şuşa, Laçın, Xocalı,
Bizim əlimizdədir Qarabağın açarı.
Nicat gözləyən yurda qeyrətimizdir əlac,
Nə kimsədən kömək um, nə də kimsəyə əl aç.

Atlan igidim, dada yetiş, Allaha and iç,
Qeyrətlə, inamla yola düş, bir daha and iç,
Bu yurdur bizə dünyada candan baha, and iç,
And iç, bilirəm mərd igidim dada yetəndir,
Namus da, əmanət də bu torpaqdır, Vətəndir.

Yoxdursa onu qoruyan əsgər, Vətən ağlar,
Birləşməsə yumruq kimi ərlər, Vətən ağlar,
Boş qalsa bu dar gündə də səngər, Vətən ağlar,
Ağlar, o kömək görməsə bil, ərliyimizdən,
Gəl, atəşə dönsün gücümüz birliyimizdən.

“Haqqdan ucalan bayrağımız bir daha enməz”,
Heç kəs bu müqəddəs, ulu yoldan geri dönməz,
Yoxdursa ürək atəşimiz torpaq isinməz,
Dağlar kül olar hər yağı düşmən od aparsa,
Versək bir ovuc torpağımızdan yad aparsa.

Qan-qan deyənin qan iyi var hər kələyində,
Acgöz qaraçı nəfsi yatıb hər diləyində,
Son fitnəsi də keçmədi sərraf ələyindən,
Heç heyvan özü bir belə haqqı daşa qaxmaz,
Hər yersizə yer versə də xalqım başa qaxmaz.

Birlikdədir güc, səngərimiz hər qala, hər bənd,
Versin Bakı, Təbriz əl-ələ, bir də ki, Dərbənd,
Dönsün öz ulu keçmişinə Borçalı, Xankənd,
Min köhlənini Urmiyadan Göycəyəcən çap,
Xalqın, Vətənin dərdinə mərdanə nicat tap.

Hər yandan açıb üstümüzə ağzını böhtan,
Fır-fır dolanır ortada bir sərsəri şeytan,
Meydan açalım, fitnəkara süngülü meydan,
Atlan, yola düş, xalqımızın hərbi bilinsin,
Qaldır igidim yumruğunu, zərbi bilinsin.

Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin
Mətbuat xidmətinin rəhbəri,
Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü

Böyük fəxr hissi ilə Ümummilli lider Heydər Əliyevdən
sitatlar gətirən Əziz qardaşım Ülvi Qarayevə

Ömrün çətin günlərini,
Yaşamışam mən də, qardaş!
Öndərin hər kəlməsini,
Unutma gəl, sən də, qardaş!

Araya düşdükcə yenə,
Yurdun, elin toy-düyünü.
Kitab kimi varaqlanır,
Ömrümüzün hər bir günü.

Müəmmalar ilin denən,
Görək hansı ayındadı?!
Qədim tarix, zəngin sərvət,-
Yurdumuzun payındadı.

Şeirlərim keşik çəksin,
Məndən sonra izim üçün.
Bu torpağın hər qarışı,
Yaradılıb bizim üçün.

Hər insanın bu dünyada,
Doğması da, yadı da var.
Hikmət dolu Haqq “Quran”da,
Ana yurdun adı da var.

MaşAllah! Heç yorulmadın,
Pis əməldən əl çəkirsən
Hər məqamda, hər saatada,
Öndərdən misal çəkirsən.

Bakı şəhəri.2 noyabr 2016-cı il.

Oktyabrın ayının 31-i saat 11:00-da Yunis Əmrə İnstitutu Bakı Türk Mədəniyyət Mərkəzində bir qrup gənc yazarın təşkilatçılığı ilə bütöv Azərbaycanın ünlü şairi Ustad şair Məhəmmədhüsyen Şəhriyarın oğlu Hadi ŞƏHRİYARın bir qism ziyalılar, ədəbiyyat nümayəndələri və gənc yazarlarla görüşü baş tutmuşdur. Tədbiri giriş sözü ilə açan gənc şair Emil Rasimoğlu hər kəsi salamladıqdan sonra Məhəmmədhüseyn Şəhriyarın keçməkeşli və çoxşaxəli həyat və yaradıcılığından söz açmış, nitq söyləmişdir.
Sonra Mərkəzin əməkdaşı Əli İhsan Çevik, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin Güney Azərbaycan şöbəsinin müdiri şair Sayman Aruz, Ustad Şəhriyarın oğlu Hadi Şəhriyar, Təbrizli tənqidçi Məhəmməd Rəhmanifər, Urmiyalı şairə Sümayə Əsədi, şair Fərqanə Mehdiyeva, ədəbiyyatşünas-tənqidçi İradə Əlili, şair Nəriman Zeynalzadə, gənc yazar İntiqam Yaşar, “Buta fm Radio və Televiziya” MMC-nin baş redaktoru, gənc yazar Şahanə Müşfiq və başqaları çıxış edərək ölməz Şair Məhəmmədhüseyn Şəhriyarın həyat və yaradıcılığı, onun Güneyli, Cənublu Azərbaycan ədəbiyyatındakı yeri və rolu haqqında geniş fikirlər sərgiləmişlər. Gənc aşıq Dərya Cəbrayıllının ifası tədbirə ayrı maraq qatmışdır.Görüşün sonunda xatirə şəkilləri çəkilib.
Onu da xatırladaq ki, ustad şairin oğlu Hadi Şəhriyar artıq 5 gündür paytaxtımızda qonaqdır.

Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Mətbuat xidməti

Sumqayıt şəhər Mədəniyyət və Turizm idarəsinin mətbuat xidmətindən Ədəbiyyat-Az.Com bildiriblər ki, Sumqayıtda uşaqların asudə vaxtının təşkili, mədəniyyət və incəsənət sahəsinə olan maraqlarının artırılması məqsədilə silsilə tədbirlər keçirilib.
N.Nərimanov adına mədəniyyət mərkəzində “Müasir Qafqaz Rəqsi” və “Dəcəllər” rəqs qruplarının birgə konserti bu qəbildən olan tədbirlərdəndir. Xareoqraflar Fərhad Dadaşov və Elnarə Xəlilova tərəfindən hazırlanmış konsert proqramında rəqs qruplarının ifasında milli rəqslərimizlə yanaşı qafqaz xalqlarının, eləcə də hind və özbək xalqlarının rəqsləri tamaşaçılar tərəfindən alqışlarla qarşılanıb. Konsertdə həmçinin vətənpərvərlik mövzusunda illüziya nömrələri, o cümlədən, slink shou böyük marağa səbəb olub.
Daha bir tədbir isə S.Vurğun adına Mərkəzi Kitabxananın uşaq şöbəsində baş tutub.
Belə ki, uşaqların mütaliə maraqlarının artırılması və kitabxanalara cəlb olunması məqsədilə tədbir keçirilib. Uşaqlar “Payız mozaikası” mövzusunda rəngli kağızlardan istifadə etməklə öz əl qabiliyyətlərini, istedad və bacarıqlarını nümayiş etdiriblər. Valideynlərə tədbirin keçirilməsində sərbəst imkanlar yaradan kitabxana kollektivinə sonda təşəkkür edilib və belə tədbirlərin davamlı olması arzulanıb.
Xatırladaq ki, artıq uşaq şöbəsində “Bizim rənglər dünyamız” adlı guşə yaradılıb və burada oxucuların əl işlərinin nümayişinə başlanılıb.

Sumqayıt şəhər Mədəniyyət və Turizm idarəsinin mətbuat xidməti

Kiminə çox rahat gediləcək yol
Kiminə keçilməz qaladır dünya
Birinə ruzidən bərəkətdən bol
Birinə aclıqdan çaladı dünya

Solunda birinə məzar olanda
Sağında toy edən haydadı dünya
Bir üzü qaranlıq zülmət qalanda
Bir üzü günəşli aynadı dünya

Kimini yaddaşa möhkəm həkk edib
Kimi unutduran havadı dünya
Neçə firovunlar burda məhv edib
Sultan Süleymana qalmadı dünya

Kiminə mehriban qayğıkeş bir dost
Kimisinə çox sərt qabadı dünya
Kimə qorunacaq güvənli bir post
Kimə arxa dönən yabadı dünya

Bəzi zamanlarda sözünə bütün
Bəzənsə sözünü satandı dünya
Bəzən güvənilir möhkəm bir sütun
Bəzən də aranı qatandı dünya

Hərdən sel su tufan boran çən duman
Hərdən sakitləşən şıltaqdı düya
Hərdən inandırır adamı yaman
Əslində iki üz yaltaqdı dünya

Söz ilə aldadıb üzünə gülüb
Güya ki, arxanda durandı dünya
Hərləyib fırlayıb toruna salıb
Xəyanətlə zərbə vurandı dünya

Özü də seyr edir seyrəngahında
Qədərin içində yol alıb dünya
Son mənzil görsənir qibləgahında
Qiyamət gününə az qalıb, dünya!
Qiyamət gününə az qalıb, dünya!

SƏNİ YARALI SEVDİM

Gözdən, könüldən uzaq
Düşüb aralı, sevdim.
Oxlanıb kirpiyinlə,
Səni yaralı sevdim.

Lalələr qan içində,
Ha alış, yan içində.
Dağda duman içində
İtən maralı sevdim.

Heykəl qurub xəzəldən,
Eşq umdum hər gözəldən.
Bu dünyanı əzəldən
Ağlı-qaralı sevdim.

GÖRƏK KİM GÖZƏL AYRILIR

Gün keçdi dağın dalına,
Dağ sevindi bu halına.
Gəl ayrılıq vağzalına,
Görək kim gözəl ayrılır?!

Çiçəklədi tökdüyün qan,
Ruha tamarzıdır bu can.
Nəğmə öpür dodağımdan,
Könlümdən qəzəl ayrılır.

Sil ömrün-günün pasını,
Saxlayaq sevda yasını.
Payız açıb yaxasını.
Budaqdan xəzəl ayrılır.

DÜNYANIN DÜZƏLMƏK
TƏHLÜKƏSİ VAR

Şimşək işığına düşdü gözlərim,
Buludlar dərdimə məlhəm aradı.
Sabahı ürəklə qarşılamağa,-
Ümidim sevdiyim adamlaradı.

Kölgəm də haçandır düşüb dalımca,
İstidən çəkinmir, soyuqdan qaçmır.
Yaxşı ki, dilənmir kölgəm adamtək,
Yaxşı ki, heç kimə əlini açmır.

Gəlmir xoşunuza divanəliyim,
Ruhumu çarmıxa çəkən adamlar!
Atın özünüzü Yer kürəsindən,-
Dünyanın düzəlmək təhlükəsi var!.

KÖNÜL HEYRAN OLUB UCALIQLARA

Quşlar dimdiyini şehə batırıb,
İbadət eləyir yarpağın üstə.
Torpağın altından çıxan nə varsa.
Tapır qiymətini torpağın üstə.

Hər dağ bir təpənin əlindən tutub,
Könül heyran olub ucalıqlara.
Sən də ayağını Yerə möhkəm bas,
Özünə dağlar tək ucalıq ara.

Vətən torpağına bərəkət verir,
Bu zəhmət çiçəyi alın tərimiz.
Hər doğan Günəşin şəfəqlərində.-
Gülüb aynalanır ümidlərimiz.

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

Çox gəncdim, naşıydım, həm də cavandım,
Həyat görməmişdim, həm də əvvamdım.
Bilmirdim hayan üz, hayan uvandım,
Hardan peyda olub gözümə dəydin?
Kaş məni özünə öyrətməyəydin.

Bilmədim vallahi,bu necə işdi,
Səni görcək ayım, günüm dəyişdi.
Bilmədim baharmı, yoxsa ki qışdı,
O vaxt öz yolunla çıxıb gedəydin,
Kaş məni özünə öyrətməyəydin.

Onda həm göyçəkdin, həm də ki, mətin,
Məni yoldan etdi boyun, qamətin.
Belə lütf önündə dayanmaq çətin,
Bağçamın gül açmış budağın əydin,
Kaş məni özünə öyrətməyəydin.

Eşq yox ki, həyatda dərdsiz, cəfasız,
Sanmazdım olarsan, bunca vəfasız.
Ömrə çökdü zülmət günəşsiz, aysız,
Dövrana bu zülmü sən etməyəydin,
Kaş məni özünə öyrətməyəydin.

30.10.2015.

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

Vaxt çatanda ağ libası geyinməyə,
Hacət qalmır təkəbbürə, öyünməyə.
Başlayırlar, əldə təsbeh deyinməyə
Sanki varmış bu günədək öndə duran,
Yada düşür oruc, namaz, həm də Quran.

Sığışmayır ziyarətlər günə, aya,
“Canıdişdə” qatlaşırlar hər bəlaya.
Güzar düşür Məşhəd, Həccə, Kərbəlaya
Hamı olur minbərlərə alın vuran,
Yada düşür namaz, oruc, həm də Quran.

Açarını qazanmaqçün axirətin,
Inkar edir vəbalların, qəbahətin.
Namazlarda ön cərgədə durur mətin
Dönüb olur molla, mömün yüz- yüz vuran,
Yada düşür namaz, oruc, həm də Quran.

“Küpü süzür” zorbaların, harınların,
Anlayırlar faniliyin varın- karın.
Toplamaqçün əkdikləri “əməl barın”
Mələk olur qəlb sındıran, könül qıran,
Yada düşür oruc, namaz, həm də Quran.

Nə ziyarət, nə nəzirlər çatmaz dada,
Axirəti qazanarlar bu dünyada.
Çiyindəki mələkləri salıb yada
Nöqtə qoyur misrasına şair Dövran,
Yada düşür oruc, namaz, həm də Quran…

Bir gözümdə dəli sevdam,
Bir gözümdə bəyaz günah.
Sağ ovcumda ürəyimdir,
Sol ovcumda güman,Allah!

Üzümə gülən qədərim
Sevindirir doğmaları.
Sözümə qibtə edənə
Nuş olmur söz loxmalarım.

Eşqlə yandım diri-diri,
Hər günümü üzdü gülüm.
Kül altında közüm diri,
Gələn günə közdü külüm.

Yarı bəndə,yarı mələk,
Yarı sevinc,yarı dərdəm.
Yarı röya,yarı gerçək,
Qədərimin yarı dərdəm.

Yarı quldur,yarı cənab,
Yarı yolun yarı canım.
Sevincimə yarımadın,
Barı dərdə yarı canım.

Söz altında yoxdur yerim,
Yol gedirəm,haqq əynimdə.
“Ol” sözündən yaranmışam,
Gedəsiyəm söz çiynində.

Dilimdə kədərim böyüyür Allah,
Böyüyür,ağzıma sığmayır daha.
Qədərim sevinci kürüyür,Allah,
Ürəyim köksümə sığmayır daha.

Daha daşdan keçən sözüm daş olub
Yağır ürəklərin daş xarasına.
Ümidlə yaşanan dözüm daş olub
Atılır göz ilə qaş arasına.

Torpaq yad əlində,qeyrət yuxuda,
Atılan söz oxum hey daşa dəyir.
Girəvə gözləyir qorxu pusquda,
Hədələr önündə kədər baş əyir.

Ağarır başımda qara günlərim-
Yağır saçlarıma qar kimi qədər.
Hərə öz ömrünə kəsilir qənim,
Hərə itkilərə dözür birtəhər.

…Mənim kədərimdir o Dərbənd qalam,
Babamın yurdunda qonaq kimiyəm.
Qında korşalarmış ər qala-qala,
Dünyanın ovcunda balıq kimiyəm.

Mənə-öz kədərim bəsimdir,mənə
Bəsimdir Təbrizim,bəsimdir Göyçəm.
Arazım,Samurum bəsimdir mənə,
Bəsimdir Xocalım yerdən göyəcən!..

Dilimdə kədərim böyüyür yaman,
Böyüyür,sözümə sığmayır,Allah!
Günlərim sevinci kürüyür yaman,
Ürəyim sözümə sığmayır,Allah!

Azərbaycan.Quba.
25.11.1995.

SANİYƏ SAYIR

Dəqiqəm sənsizdi, saatım sənsiz,
Gecəni gündüzdən indi gəl ayır.
Qalmışam sevgiyə, eşqə güvənsiz,
Könlüm də, qəlbim də saniyə sayır.

Günüm bir il olub, sönüb günəşi,
Gecənin zülməti qaraltmış gözüm.
Qəlbdə tüğyan edir həsrət atəşi,
Hicrinə əzizim, qalmayıb dözüm.

Baxışım yollarda ilişib qalıb,
Zaman da insafsız, yollar da sonsuz.
Zaman ki, ömrümü çaldıqca çalıb,
Çiskinli payızdı yarpaqsız, donsuz.

Sən gəlsən ömrümün dəyişər fəsli,
Yox olar payızı, yetişər yazı.
Gəl yetir özünü sevda nəfəslim,
Gətir baharımı, itir ayazı.

27.10.2016

EYLƏMƏ

Həsrətə, hicrana dalmışsa gözlər,
Gözlərə qəhərdən bulud çökəcək.
Kədər buluduyla dolmuşsa gözlər,
Yağış yağrıracaq, leysan tökəcək.

İntizar, iztirab dondursa qəlbi,
Ağrısı, acısı gözə axacaq.
Sevdanın atəşi yandırsa qəlbi,
Yanağı göz yaşı köztək yaxacaq!

Yaşlı gözlərini gördükcə, gülüm,
Göz yaşın qəlbimin taxtın uçurur.
Kipriyin yaşlara hördükcə, gülüm,
Bir nisgil talenin baxtın uçurur!

Ciyərim dağlama, bağrım teyləmə,
Yaşlı gözlərinə baxa bilmirəm.
Ruhumu qoparıb məndən eyləmə,
Naçaram, gözlərin silə bilmirəm!

26. 10. 2016

QURBANI OLSUN!

Gözümün önündə xəyalın durub,
Demək ki, səbəb var, görüşə gəlib.
Naəlac kimidi, boynunu burub,
Gəlibsə güvənib, pənahı bilib!

Səndən uzaqdayam, çatmayır əlin,
Ruhumu göndərdim, dayağın olsun!
Getməsə ayağın, ağrısa belin,
Demişəm qaldırsın, ayağın olsun!

Dolsun nəfəsinə, dolsun gözünə,
Sızlayan könlünün dərmanı olsun!
Doğması, öz canı, bilsin özünə,
Ağrıyan qəlbinin qurbanı olsun!

Tezliklə xəyalın gülüşlə gəlsin,
Gətirsin ruhumu, qaytarsın geri.
Nigaran qəlbimdən nisgili silsin,
Sükuta qərq olub, bomboşdu yeri!

30. 10. 2016

KEÇİM GEDİM!

Mənə yolum göstər , Allah,
Bu nə yoldu, cığır təki.
Könül xoş gün istər, Allah,
Susub durub, fağır təki.

Nadanlar var yolum ustdə,
Hiyləgərlər qazır izim.
Qoyma olsun ruhum xəstə,
Bükülməsin qəmdən dizim!

Sevincin az, ələmin çox,
Payız gedir, qışın gəlir.
Hərisliklə gələnin çox,
Nə gəlirsə, naşın gəlir!

Bir yol eylə, keçim gedim,
Yoxuşunu düzən eylə.
Nur çeşməndən içim, gedim,
Haqqa gedim, gülə- gülə!!!

28.10.2016

Ətəyində qocaldığım zirvədir,
Arzulardan bac aldığım zirvədir,
Ömür verib ucaldığım zirvədir,
Bu zirvənin zəhmi məni qorxudur.

Dörd tərəfim baxılmamış mənzərə,
Bir qəriblik çəni çöküb hər yerə,
Pıçıltımdan uğuldayır dağ, dərə,
Tənhalığın vəhmi məni qorxudur.

Sıxılıram gur alqışlar içində.
Təklənirəm yad baxışlar içində,
Yol gedirəm ağ yağışlar içində,
Taleyimin rəhmi məni qorxudur.

Duyulduqca doğmalığın itkisi,
Göz yaşardır ürəyimin tüstüsü,
Əllərimdə dost əlinin istisi,
Ayrılığın fəhmi məni qorxudur.

Pilləkənlərdə əyləşib
İki səfil yanaşı,
Onların soyuqluğundan
Buza dönüb altlarındakı
Pilləkən daşı.
Birinin əlində
Pivə şüşəsi,
O birinin qarşısında
Boşalmış, yalanmış
Koserv qutusu.
Hərəsi öz aləmində…
Biri tez-tez gəyirir,
O biri tez-tez əsnəyir.
Adam it günündədir,
İt isə adam olmaqdan ötəri
İtliyindən çıxıb deyəsən
bir az…
Hər canlı özündən çıxmasa
Dünyada səfil olmaz.

Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının sədri,
”Möhtəşəm Azərbaycan” müstəqil ictimai-siyasi, ədəbi-bədii qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
”Qızıl qələm”, “Həsən bəy Zərdabi”, “Qafqaz-Media” mükafatları laureatı,
Əməkdar jurnalist

Şəxsiyyətinə hörmət, sənətinə rəğbət bəslədiyim,
respublikanın Əməkdar artisti Elnarə xanım Abdullayevaya

Tanrının bəxş etdiyi ilahi səsə qurban,
Adam istər canını bu səsə kəsə qurban.

Olanlar çox tapılar fəda qeybdən gələnə, –
Mən razı olarammı özgəsi desə qurban.

Zilində dağ tərpənir, bəmində daş oynayır,
Dünyaya laylay deyən yanıqlı pəsə qurban.

Aman, bu nə hayqırış, aman, bu necə nalə?! –
Bülbül ilə girdiyin eşq adlı bəhsə qurban.

Səbrim yox gendən gələm vəslinə qovuşmağa,
İzin ver qoy yetirim özümü kəsə qurban.

Davud heyran qalardı, olsaydı bu zamanda,
İnan o da deyərdi bu səsə nəsə qurban.

Oday dinləyir səni canında min təlatüm,
Hər dəfə yüz yol deyir o, əsə-əsə qurban.

Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının sədri,
”Möhtəşəm Azərbaycan” müstəqil ictimai-siyasi, ədəbi-bədii qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
”Qızıl qələm”, “Həsən bəy Zərdabi”, “Qafqaz-Media” mükafatları laureatı,
Əməkdar jurnalist

Kül olsun bu ağıl ilə,
Başına, ağıl yiyəsi.
Adam öncə bir düşünüb,
Daşınar, ağıl yiyəsi.

Hayıf bu boya-buxuna,
Loxluğun üzdən oxunar,
Baxıb etmədin axı ar
Yaşına, ağıl yiyəsi.

Özünsən qəsdinə duran,
Toxunur şəstinə duran,
Niyə qoydun oran-buran
Qaşına, ağıl yiyəsi.

Olmusan hava alanı,
Gələn minib havalanır.
Çirp başını Savalanın
Daşına, ağıl yiyəsi.

Çıxarmısan lap ağını,
At üstündən qapağını.
Bircə yol qoy papağını,
Qarşına, ağıl yiyəsi.

Yol varmı yolunca, qafil?
Dünyada qalınca, qafil –
Tanrım tuş eyləsin qəfil
Qurşuna, ağıl yiyəsi.

Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin
Mətbuat xidmətinin rəhbəri,
Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü

Gözümün önündə indicə, qardaş,
Tarix varaqlanır bir kitab kimi!
Bu dünya yenə də qəriblərdəndi,
Ömrümə yazılan bir əzab kimi.

Deyirlər Təbriz də Gəncəmiz kimi,
Ana torpağıma dayaq olubdu.
Həsrət də, nisgil də şair ömrümə,
Gör neçə ildi ki, qonaq olubdu.

Babək, Koroğlular yetirib Vətən,
Meydanda döyüşüb, candan keçiblər.
Vətən uğrundan şəhid olmağı,-
Özünə ən böyük şərəf seçiblər.

Vaxt olub, Ərdəbil Marağam kimi,
Ağlayıb, ağlayıb gözləri dolub.
İranda-Təbrizdə Milli qəhrəman,
Yetişib, adı da Səttarxan olub.

Ustad Şəhriyarın yolun gözləyib,
Güllər də bağçada, saralıb, solur.
Təbrizin göz yaşı qurumur deyə,
Gəncə həsrətindən saçını yolur.

Bakı şəhəri.29 oktyabr 2016-cı il.

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

“Mənim dünyam” – silsiləsindən

Bir hasar çəkmisən, yıxa bilmirəm,
Gözümdə intizar, baxa bilmirəm.
Kədər, qəm selindən çıxa bilmirəm,
De, niyə dəyişdin , dünyamı mənim?

Nə tez doydun məndən, sözün qalmayıb,
Necə alışdın ki, közün qalmayıb.
Bu eşqin yolunda, izin qalmayıb,
De, niyə dəyişdin, dünyamı mənim?

Başına od yağsa sərin bilirsən,
İlan zəhərini, şirin bilirsən.
Hər üzə güləni, pirin bilirsən,
De, niyə dəyişdin, dünyamı mənim?

Qalmışam yaxınla, yadla üz- üzə,
Yanar təndirdəyəm, badla üz- üzə.
Təkcəyəm, quruca adla üz- üzə,
De, niyə dəyişdin, dünyamı mənim?

Bir eşqi, sevdanı, xar elədin sən,
Şəvə saçlarıma, qar ələdin sən.
Dünyanı Dövrana, dar elədin sən,
De, niyə dəyişdin, dünyamı mənim?…