Marqarita SOSNİTSKAYA.”Ana” (Hekayə)

MARQARİTA SOSNİTSKAYA SSRI Yazıçılar İttifaqının M. Qorki adına Ədəbiyyat İnstitunu bitirib. Hazırda İtaliyanın Milan Universitetində rus dili müəlliməsidir.

Mavi gözlü, yanaqları zənəxdanlı həddən artıq sevincli və gülərüz tibb bacısı tələbə yataqxanasındakı otaga daxil olanda Cəfər üzünü divara çevirərək çarpayısında uzanmışdı. Qapının açıldıgını eşidən Cəfər agır-agır geri döndü.
Cəfər Mockva universitetlərindən birində aspirant idi və tələbə yataqxanasında ayrıca bir otaqda yaşamaq huququ əldə edə bilmişdi. Onun otaq yoldaşı da aspirantdır. Otaqdakı ikinci
Çarpayı da ona aiddir. Əlavə çarpayının sahibi başqa bir yerdə yaşayırdı. Deyilənə görə o təzəcə tanış oldugu qızın yanında itib batdıgından yataqxanaya nadir hallarda gəlirdi. Tələbə yataqxanasında boş qalan çarpayı üçün hətta Cəfərdən cüzi miqdarda məvacib də alırdı və bu da hər iki aspiranta sərf edirdi. Bir sözlə, hə iki aspirantın müstəqil yaşayış yeri vardı. Moskvalı gənclərlə qışın oglan çagı Lenin adına bagda futbol oynayan Cəfər üzücü qrip xəstəliyinə tutulmuşdu: başı agrıyır, arabir titrıdir, ürəyi bulanır, mədəsinsə sancılar əmələ gəlirdi. Bir gün öncə təcili yardım maşını gəlmiş və onun üçün müalicə kursu yazmışdı. Və bu müalicə kursu çərçivəsində tibb bacısı qapını döymədən ərkyana otaga daxil oldu. Sarişin saçlı, mavi gözlərində həyat eşqi qaynayan tibb bacisinı görən Cəfəri həyəcan bürüdü. Bu gözəl-göyçək, mələk simalı xanımın qarşısında şalvarını aşagım çəkib necədayanacaqdı?
Tibb bacısı yüksək əhval-ruhiyyə də inamla masaya yaxınlaşaraq ag, qırmızı rəngli balaca çemodanını onun üzərinə qoyub şəstlə qapagını qaldırdı. Hə, cavan oglan, hətta hiss belə etməyəcəksiniz. Sanki agcaqanad sancacaq. O şpris və ampulanı çıxararaq ampulanın nazik hissəsini incə və zərif barmaqlari ilə qoparıb hava kimi şəffaf mayeni şprisə doldurdu. Cəfər sakitcə uzanaraq tibb bacisının hərəkətlərini diqqətlə izləyirdi.
-Cavan oğlan, siz nahaq yerə narahat olursunuz,- deyərək tibb bacısı pasiyentinin qaldırmağa həyəcanını aradan qaldırmağa çalışdı. Bu virus siçan-pişik oyunu oynamır, hətta sizin kimi sağlam gəncləti belı böyrü üstə yıxır.
Lakin Cəfər tibb bacısının sözlərinə inanmadı, çünki o danışdıqca gülür, dodaqlarında isə təbəssüm bərq vururdu.
– Mənim pasiyentim tək siz ki ,– deyə gülərüz tibb bacısı gən aspirantı vətəndaşlıq borcunu yerinə yetirməyə çağırdı.
Cəfər hərəkətsiz qalmışdı.
-Bax, mən heç bilmirdim ki, virus hətta eşitmə qabiliyyətinə belə mənfi təsir göstərir. İlahi, bura necə də qaranlıqdır.
Tibb bacısı şprisi balaca çemodana qoydu və pəncərənin boz pərdəsini çəkdi.Cəfərin gözləri qamaşdı. Tibb bacısı geri döndü və Cəfərin başı üzərində divarda işığa qərq olmuş gənc qadının portretini gördü.
-Ah, necə də gözəl qadındır,- deyə tibb bacısı həyəcanla dilləndi.
-Doğrudanmı gözəldir?- Cəfər oturaraq yerini rahatladı
– Qeyri-adi gözəldir!
Tibb bacısı yenidən gözəllik qarşısında həyəcanını gizlədə bilmədi.
Baxmayaraq ki gzəllik qanunları baxımındand portretdəki qsdının burnu nisbətən qalın və dodaqları bir tərəfdən incə, digər tərəfdən isə qalın görünsə də , ümumilikdə alnına tökülmüş dalğalı ipək saçları, iri, ala gözlərini əhatə etmiş uzun kiprikləri onu daha da gözəl edirdi. Qadının baxışları həm sadə, həm də mənalı idi, köynəyinin ağ yaxalığı tünd rəngli donunu işıqlandırırdı.
Tibb bacısı portretdən gözlərini çəkə bilmirdi. Qadının gülər və şən gözləri sevinc dolu şəfəq saçırdı.
Cəfər tibb bacısının portretə diqqətlə baxdığını görüb heç bir vaxr kimsəyə demədiyini ona dedi:
– Ana. Bu mənim anamdir.
-Çox gəncdir,-deyə tibb bacısı həyəcanla dilləndi. O, sadəcə həyacansız danışa bilmədi: füsunkar varliğın gücü və sevinci onun daxilindən fəvvarətək bayıra vururdu.
-Bu anamın sonuncu fotoşəklidir,- Cəfər çətinliklə dilləndi və tibb bacısındaqn gözlərini yayındırdı.
-Necə?!- deyə həyəcanın gizlədə bilməyən tibb bacısı bu sözlərə inanmaq belə istəmədi.
-Mənim anam üç yaşım olanda dünyasını dəyişibvə mərhəmət ifadə edən sözlərinə hopdu.
-Bədbəxtliyə bir bax!
Cəfərin ürəyi aramsız olaraq çırpınmağa başladı.
-Doğum zamanı öldü. Deyilənlərə görə Anam seçim qarşısında qalıb: özümü sağ qalsın, körpəsimi? Anam körpəsini, mənim kiçik qardaşımı seçib. Atam sonradan evləndi və Anamdan geriyə qalan iki bacı, üç qardaş oldu.
Anan necə də seçimini düz etməyib,-deyə tibb bacısı ağrılı-ağrılı dilləndi.
Cəfər onun əlindən tutdu.
-Çox sağ olun, təşəkkür edirəm! Anam bizi tək qoymamalı idi. Onun sonradan başqaa övladları da ola bilərdi, biz isə yetim qalmazdıq. Görünür o zaman Anamız yalnı övladlarını düşünüb.
-Necə də gözəl qadındır,-deyə tibb bacısı titrək səslə dilləndi.
Cəfər gözlərini əlləriylə qapayıb divara tərəf döndü.
O, iynənin ona necə vurulduğunu artıq hiss belə etmədi. Yalnız tibb bacısı balaca çamadanını səssizcə qapayıb ehmalca qapıya yaxınlaşanda Cəfər dönərək dedi:
-Doğrudamı mənim Anam gözəldir.

Rus dilindən çevirdi: Əlişad CƏFƏROV.