Xalq şairi Vahid ƏZİZ.Yeni şeirlər (II hissə)

BİLMİRƏM-NƏ CÜRƏ,AMMA BİR ZAMAN…

Çoxdan eşitmişdim:”At da muraddı,
səndən yayındısa,özgə yetəcək”,
gördüm–neçəsini tərkindən atdı,
eh,hələ o qədər yəhər tökəcək!

Həyatım Şeytanın feli kimidir,
pəl vuran Fələyin əli kimidir,
məhəbbət ilanın dili kimidir–
yollar ayrıldısa,zəhər tökəcək!

Zərifdir,hər yetən gülə vurulmaz,
könlüm tutduğundan,Vallah,qırılmaz,
imanlı insanın gözü tutulmaz,
xəbisin gözünü qəhər tökəcək,

Gül,qurban olaram yadda saxlasan,
ruhum havalanar sellər ağlasan,
bil ki,məkanından nigaran olsam,
dərdlərin üstümə şəhər tökəcək,

Bu şənhər gəmilər çəkən bir liman,
Xəzər ildən-ilə çirklənən ümman,
bilmirəm-nə cürə,amma bir zaman,
bizimlə hesabın Xəzər çəkəcək…

DÜNYA YAMAN DƏYİŞİB…

XƏBƏRDARLIQ…

Dünya yaman dəyişib,
tamam xarabı çıxıb,
cıdırçı ata minib,
sürəndə yabı çıxıb,

Ya birtəhər dolanır,
ya da baş girlədirik,
yaman günlü adam çox,
biz hələ şükürlüyük,

Bir babat dolanırırıq,
beş-üç ara qatan var,
arada aldanırıq;
“atanşik” var,atan var,

Quldur var kisəsindən
yüz dilənçi tökülər,
sərvətindən fil çökər,
dəvə beli bükülər,

Burda qapıb-xaricdə
kef çəkir,pul paylayır,
Yurdunda dul analar
min-min yetim saxlayır!

Bu yetimlərin çoxu
Şəhid balalarıdı,
ay imanın itirmiş,
Vətən övladlarıdı!!

Nə olar,zaman keçər,
yetimlər də böyüyər,
(bircə qorxduğum budur)
beş-on dəyyusa görə
Yurdla haqq-hesab çəkər…