Azərbaycanlı gənc yazar Nemət TAHİR.Yeni şeirlər (VII hissə)

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Qarabağ bürosunun rəhbəri

Zülmət və şam…

Zülməti də sevmək olarmış,demək
Sən qaranlıq otaq,mənsə yanar şam.
Donmuş pərvanələr tökülmüş yerə,
Mən də sənin kimi yalnız qalmışam.

Niyə aydınlatmır işığım səni?
Nə hənirtin gəlir,nə istilik var.
Lal sükutdan qorxub körpə uşaqtək
Qısılıbdır küncə ağlayır divar…

Yaşamaq bəhanəsi

Yaşamaq üçün gərək bu cəmiyyətin
ritmini tutasan
Kimliyini,məqsədini unudasan
 Bunların dilində danışasan…
Yox,mən bu hünərin sahibi deyiləm,bacarmaram
Ümid edirəm ədalət tərəzisi qurular.
Kənardan mənə baxıb ,qəhqəhə çəkən ümidlərim.
Əlacım olsa, içimdən birdəfəlik qovaram sizi
Əlacım olsa, bir qaşıq suda yox,göz yaşlarımda boğaram sizi
Önümdə  uzun bir tunel.
 Nə işıq görünür, nə qatar gəlir
İrəli gedim getməyim tərəddütdəyəm
Yenə ümidlərim irəli səsləyir
Bu tunelin sonunda məni
Ya həqiqət,ya ölüm gözləyir
Yox!ölmək olmaz!
Axı bir yanda sevdiklərim var
Digər yanda intiharı günah sayan Tanrım
Aha! Deyəsən, yaşamağa bəhanə tapdım..