Mehmet BALCI.”Zamanla”

Zamanla ağarır senin de saçın
Çizgilerle dolar yüzün zamanla
Bırakıp gidiyor herkes dünyayı
Sırayla yolcuyuz bizler zamanla

Yıllar aldığını vermiyor geri
Günlerim yıl oldu o günden beri
Seninle beraber geçen günleri
İnsan ne kadar da özler zamanla

Kalbimi sarıyor yorgun duygular
Yorgun olsa iyi kırgın duygular
Gözlerime uzak oldu uykular
Hatırlanır acı sözler zamanla

Sen gideli döndüm kemik deriye
Eskiden ne kaldı bir bak geriye
Bana bir gün huzur vermedin diye
Senin de yüreğin sızlar zamanla

Benden uzaklarda nasıl da hürsün
Benim bu özlemim yıllarca sürsün
Bir gün gelir elbet sen de görürsün
Nasıl yokuş olur düzler zamanla

Mutluyum diyenler gelsin beriye
Gam çekme sen mutlu olmadın diye
Dünyanın dertleri bize hediye
Gelip geçicidir hazlar zamanla

Bir gün yaptığına olursun pişman
Senin yaptığını yapmıyor düşman
Olmadın Mehmedin derdine derman
Yakacak kalbini közler zamanla