Ahmet ÇELEBİ.”İçimdeki sesler”

Kesildi yağmurlar kesildi rahmet.
Sessizliği artık düşüneceğim
İçimde acılar kızıl kıyamet
Bu ateşte inan üşüyeceğim

Susmuş gönül derdim öyle bir zahmet
Kaderle tevekkül bölüşeceğim
İsyana dalmadan gösterip keramet
Belâya bakıp da gülüşeceğim

Ey beni ben yapan içimdeki ses
Seninle büyüyor inanç dalları
Kırıldı dünyamda küçücük kafes
Senle geçerim aşılmaz yolları

Telli turnaların gümüş kanadı
Rüyamdan düşmüştü günlük falıma
Ruhum vurgun yedi buna ağladı
Günah binmiş artık dünya salıma

Ey yoluna dünyayı yığan kişi
Elbette ki yolsuz kalacaksın
Ölüm geldi hâlâ bitmedi işi
İnan dünyaya boşa dalacaksın

İçimde bir ses var ölüm çalıyor
Duymaya gücüm görmeye gözüm yok
Bir o, var kulağım sesi arıyor
Özümde ses var sesimde özüm yok

İçimde bir ses var benden ötede
Aradığım bendim sonsuz âlemde
Gölgemi buldum varlığım nerede
Cevaplarım, soru yazan kalemde