Vüsalə Vətənxan MEHRİ.Yeni şeirlər

“İçmişəm”

Yoxdu çarəm ey könül, əlbət bu gündən içmişəm,
Aşiqəm, meyxanədən xəlvət bu gündən içmişəm.

Çün nigarım yox, könül gülşəndə bülbül binəva,
Hali rüsvayəm, edib işrət bu gündən içmişəm.

Saqiya, meydir bu badəm içrə, ya şərbətmidir?
Süzdügün dəmdən dilim şərbət bu gündən içmişəm.

“Mərifətdən qıl həzər” söylər Nəsimi adəta,
Əl-həzər ondan, edib adət bu gündən içmişəm.

Olmuşam nəfsə məlaib, ey cəmaət, siz məni,
Nola zəhm ilə edin töhmət bu gündən içmişəm.

Gərçi bu söhbətlə iman əhlini mən çaş edib,
Söylərəm bunca yalan söhbət “bu gündən içmişəm.”

Mehriyəm, yox xanədanımda şərabxor kəs olan,
İçdigim eşqdir, olun rahət bu gündən içmişəm.

21.04.2019.

İmam Zaman ağamızın mövludu münasibəti ilə keçirilən “İntizar” qəzəl müsabiqəsinin qaliblərindən oldum! Ustadımız şeyx hacı Gülbala Fənaiyə xüsusi təşəkkür!

*Qəzəl*

Gəl, hardasan? (İmam Zaman)

Müntəzirdir gözlərim, ey məhliqa gəl, hardasan,
Bu qaranlıq aləmə bəxş et ziya, gəl hardasan.

Ey Əlinin yadigarı, ey ədalət mənbəyi,
Ey pənahı cümlə məzlumun, ağa, gəl hardasan.

Yoxdu vəslindən səva biçarə könlümçün dəva,
Etmək üçün ta bu bimarə şifa gəl, hardasan.

Ey dili qüdrətli şahım, ey həqiqi rəhbərim,
Hicrdən bu binəva eylər nəva gəl, hardasan.

Ey könüllər həmdəmi, gəl ey müsəffai-bəşər,
Ey nicatı aləmin, ey müctəba, gəl, hardasan?

Eylərəm bir ömrdür ki daği-firqətdən fəğan,
Gəl yolunda bu canım olsun fəda, gəl, hardasan.

Mən cəmalü hüsnünə daim münacat eylərəm,
Mehrin ilə aləmə eylə nida, gəl hardasan.

27.03.2019.

Bahariyyə

Əyyami-bahar gəldi, yenə fəsli-xəzan getdi,
Çıx seyrə könül, bağu gülüstanda çiçək bitdi.

Bülbül sevinib şura gəlib ney kimi dilləndi,
Solmuş bu bağın guşəsi min şövq ilə gülləndi.

Don geydi çəmən rəngi yaşıl, nəqşi al-əlvan gül,
Verməkdə nigarın da sənə şadlığı əylən, gül.

Bundan belə tut könlünü xoş, eyləmə dərdü qəm,
Eşq əhli yetib vəslə, bahar çağı olar xürrəm.

Topraq oyanıb, çöldə xəfif yaz küləyi vardır,
Canlanmış ağaclarda da növbər diləyi vardır.

Novruz bəzəmiş süfrəmizi, zövqü səfa vermiş,
Şükr eylə bu naz-neməti ey can ki, Xuda vermiş.

Ey Mehri, sevin, ki yenə bayramdır, üzün gülsün.
Könlün çiçək açsın, həyat eşqiylə gözün gülsün.

Qalmaz əbədi eşqin …

İnsan ona mehmansan, bağlanma bu dünyayə,
Surətlərə meyl etmə, ver könlüvü mənayə,
Bənzət bu fəna mülkü ilğım dolu səhrayə,
Gər sevməsən Allahı, şövq etməsən Üqbayə,
Qalmaz əbədi eşqin, fikrində nə bir qayə.

Dünyayə görə, insan, salma ləkə vicdana,
İzzətli ömür sürmək lazımdı hər insana,
Acgözlük edib uysan hər zinəti dövrana,
Əlbət də batar cismin, hüsnün vəli rüsvayə,
Qalmaz əbədi eşqin, fikrində nə bir qayə.

Qaç sən bu fəna mülkün hər cahu-cəlalından,
Sərf etməyə səy eylə hər vaxtı halalından,
Allah buyurub xüms et öz əldəki malından,
Gərçi nəzər etməzsən Qur’anda gəlib ayə,
Qalmaz əbədi eşqin, fikrində nə bir qayə.

Cəhd eylə zəlil insan qurtulmağa zillətdən
Gəl haqqa, təfəkkür et, əl çək daha qəflətdən,
Bir ləhzə Vüsalə sən ayrılma həqiqətdən,
Göz dikmə bu dünyayə, ömrün gedəcək zayə,
Qalmaz əbədi eşqin, fikrində nə bir qayə.

24.12.2016.

Mənbə: http://www.edebiyyat-az.com