Afət VİLƏŞSOY.”Sil”

Ovsunla həsrəti, dizlərində yat,
Bu nə yolçuluqdu,bu necə mənzil?!
Məni bu dağılmış ürəyindən at,
Səni bu dağılmış ürəyimdən sil.

Düşmə gözlərimdən,öz-özünü yıx,
Ömrümdən mərd oğlu,kişi kimi çıx,
Məni həsrətinin sinəsinə sıx,
Səni bu dağılmış ürəyimdən sil.

Gözümdə bir damcı yaş saxlamadın,
Ağlımın üstündə baş saxlamadın,
Qəlbimdə daş üstə daş saxlamadın,
Səni bu dağılmış ürəyimdən sil.