Cumakul RECEB.”TÜRKİY TİLİM (TÜRK DİLİM)”

Başım üzre sen misâl-i sayeban Türkiy tilim,
Közge nur, belge medaru, tenge can Türkiy tilim.
(Başımın üstünde gölge gibisin Türk dilim,
Göze nur, bele kuvvet, tene can Türk dilim.)

Menge tünler Yessevî’den mesneviler söyleding
Songra bahş etting sen til, zeban Türkiy tilim.
(Bana geceleri Yesevi’den mesneviler söyledin,
Sonra bahş ettin sen dil, lisan Türk dilim.)

Pâk teningge tıg-ı hançer sançtiler ağyarlering
Kaşğariy bitgen kitabden tapting şan Türkiy tilim.
(Pak tenine hançer okunu sapladılar düşmanların
Kaşgari’nin yazdığı kitaptan buldun şan Türk dilim.)

Yığlading garlar içinde ah urib, feryad çekib,
Song Nevaiy bağrıdan tapding mekân Türkiy tilim.
(Ağladın mağaralar içinde ah çekip, feryad ederek
Sonunda Nevaî’nin bağrında mekân buldun Türk dilim)

Mirza Babür’den gazel keltirding Hint mülkiden,
Yığladı song Merğılanu Andican Türkiy tilim
(Mirza Babür’den gazel getirdin Hint mülkünden,
Ağladı sonra Mergılan ve Andican Türk dilim)

Şeyh Sadi kişveri hayalım bend etib,
Eyleding Yuşkinni menge yanmayan Türkiy tilim.
( Şeyh Sadi gibi hayalimi bağlayıp
Eyledin Puşkin’i benimle yan yana Türk dilim.)

Menge Meşrebden muhammes söyledingu ah urib,
Songra göz yaş tökti hatta asman Türkiy tilim.
(Bana Meşreb’den muhannes söyledin ah çekerek
Sonra göz, yaş döktü; hatta gökyüzü Türk dilim)

Kuş eding sen, tek kanatın bedniyetler kırkdılar
Kadiriy bağrıda kurding aşiyan Türkiy tilim.
(Kuş idin sen, lakin kanadını kötü niyetliler kırdılar,
Kadirî’nin bağrında kurdun yuva Türk dilim.)

Kapkara tünlerde sen dep yığladi Usmanlering,
Boldi Furkat öz elide lâmekân Türkiy tilim.
(Kapkara gecelerde sen diye ağladı Osmanlılar,
Oldu Furat öz yurdunda mekânsız Türk dilim.)

Har tanenge başge köterdi ErkinuAbdullaler,
Keldi başing üstide hür zaman Türkiy tilim.
( Dikenli tenini göğe yükseltti Erkin ve Abdullalar
Geldi başın üstüne hür zaman Türk dilim.)

Şiir: Cumakul RECEB
Türkiye Türkçesine Aktaran: Ertuğrul YAMAN
(Türkistan Çınarı/Ankara -2018, s:73)