Category: Azərbaycan ədəbiyyatı

  • Fidan ABBASOVA.”Qəlbim bir aynadır görüb əksini”

    13709950_1005003649577031_1093584011161525792_n

    Qəlbim bir aynadır görüb əksini
    səni tanımağa çalışdım biraz
    deyirəm qoy tutum senin elini
    istisi bu esqin meni yandırmaz?

    Nə bilim bəlkə də, sadəlöv biri
    bəlkədə ürəyi dərdli birisən
    səni düşündükcə anlayıram ki.
    bəlkə də elə sən mənim kimisən..

    Ortaq düşüncəmiz , ortaq arzular
    bəlkədə eynidir dünyamız belə
    sevgidən ən əziz duyğumu de var?
    sevgin ürəyimdə çevrilib simə..

    Qəm çalma o simdə isdəmirəm mən
    sənin həsrətinlə yaşayım belə
    bəlkədə aşiqsən gözləyərəm mən
    qarşıda nəqdər zaman var hələ..

    İncəlmiş , kövrəlmiş etmə nə olar
    qoy azad sevgini bizde yaşayaq
    içi boş bir bardaq söylə heç dolar?
    zamana yetişsin gedən bu ayaq

    Mən səndə tapmışam səadətimi
    ürəyim sevginə əsir düşübdür
    unutma bir ömür məhəbbətimi
    Fidan sevən gündən qərib düşübdür…

  • Kənan AYDINOĞLU.”Şükür kərəminə Ulu Tanrının!”

    Photo Kenan

    Yenə sağ-salamat gəlib çatmışam,
    Şükür kərəminə Ulu Tanrının!
    Kədəri, qüssəni yerə atmışam,
    Şükür kərəminə Ulu Tanrının!

    İki sevən qəlbi yar eyləyibdi,
    Qışda dağ başını qar eyləyibdi.
    Yox ikən məni də var eyləyibdi,
    Şükür kərəminə Ulu Tanrının!

    Bu ömrün bir günü olmayıb hədər,
    Dünyaya gəlməyim yeni xoş xəbər.
    Dağılıb gözümdən: ayrılıq, kədər,
    Şükür kərəminə Ulu Tanrının!

    Fərhad tək yenə də külüng çalmadım,
    Boranda, şaxtada, qarda qalmadım.
    Çətin bir gündə də qarda qalmadım,
    Şükür kərəminə Ulu Tanrının!

    Bəzən də kədərdən əlim qabardı,
    Haqq səsi könlümü haqqa apardı.
    Gözümdən kədəri,qəmi qopardı,
    Şükür kərəminə Ulu Tanrının!

    Köməyə yenə də haqqı ünlədim,
    Kaman tək sızlayıb, ney tək inlədim,
    Haqqın kəlamını yenə dinlədim,
    Şükür kərəminə Ulu Tanrının!

    Allah kəlməsindən əsdi dağdaşı,
    Süzüldü yanaqdan gözümün yaşı.
    Tarix də mənimlə durdu yanaşı,
    Şükür kərəminə Ulu Tanrının!

  • Polad SABİRLİ.”Kimi”

    Polad Sabirli

    Namərd mərdin həsrətində,
    Mərd ilişib çox çətində.
    Özü iblis xislətində,
    Amma gəzir mələk kimi.

    Haqq atında əldə yüyən,
    Mərdəm deyib özün öyən.
    Uzun illər can-can deyən,
    Birdən itdi külək kimi.

    Səhv oxuyur düzə meydan,
    Nahaqq haqqa vermir aman.
    Haram pulla saxlayır can,
    Yağ içində böyrək kimi.

    Çoxdur düzü əyən kəslər,
    Ağa qara deyən kəslər.
    Haram tikə yeyən kəslər,
    Ömr eləyir kələk kimi.

    Polad, ömrü vermə bada,
    Əl uzadıb yetiş dada.
    Ləkə vurma təmiz ada,
    Hiss et məni ürək kimi.

    10.12.2014

  • Polad SABİRLİ.”Var”

    Polad Sabirli

    Çox uzağa gedən oxun,
    Çox dartılmış yayı da var.
    Aza qane olan çoxun,
    Verən əli, payı da var.

    Yaxşı yaman seçən ömrün,
    İynə gözdən keçən ömrün.
    Dərd-qəm yeyib-içən ömrün,
    Xoş ili də, ayı da var.

    Polad, uca olsun adın,
    Gözünə nur hər övladın.
    Həm qohumun, həm də yadın,
    Yaxşısı da, zayı da var.

    03.12.2014

  • Mayisə ƏSƏDULLAQIZI.”Səni sevməmişdim, itirmək üçün!”

    mayisexanim

    Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
    “İctimaiyyət və təhsil” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
    “Qızıl qələm” media mükafatı laureatı

    Nələr gəldi sevgimizin başına,
    Leysan yağdı, kipriyinə, qaşına,
    Yol gedirəm, bir işığın tuşuna,
    Harayımı sənə yetirmək üçün,
    Səni sevməmişdim, itirmək üçün!

    Sənsən sevgi dünyam, belə deyirdin,
    Gümanıma, bir aydınlıq gətirdin,
    Hardan sən özünü mənə yetirdin?!
    Qızılgül bəslərəm, bitirmək üçün,
    Səni sevməmişdim itirmək üçün!

    İndi ki, belədir, unut beləcə,
    Gözləyəcəm sınıq bəxtim gülüncə,
    Bir sevgi istərəm, gəlsin gizlicə,
    Nisgili aradan götürmək üçün,
    Səni sevməmişdim itirmək üçün!

  • Mayisə ƏSƏDULLAQIZI.”Yazığım gəlir”

    mayisexanim

    Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
    “İctimaiyyət və təhsil” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
    “Qızıl qələm” media mükafatı laureatı

    Acı həyatımı qoyub sapanda,
    Səni görən günü uzağa atdım,
    Elə sevinmişdim səni tapanda,
    Sanki itirdiyim kimsəmi tapdım.

    Ömrüm keçibsə də, qəmlə, əzabla,
    Səni gördüm atdım dərdi, nifrəti,
    İndiyədək qəlbim dolub sazaqla,
    Dedim ki, bağlaram sənlə ülfəti.

    Həyat qatarına atıb könlünü,
    Özün də bilmirsən hara gedirsən,
    Bataraq üzürsən sevgi gölünü,
    Sazağa gedirsən,qara gedirsən.

    “Şehli səhərimsən”, demişdim sənə,
    Dediyim sözümə yazığım gəlir,
    Sənin yollarına baxdığım üçün,
    Mənalı gözümə yazığım gəlir.

  • Müzəffər MƏZAHİM.”Unutduq”

    mm

    Qaçanı qova-qova,
    Döndük oda, alova,
    Ürəyini dərd ovan,
    Dayanmışı unutduq.

    Dost gəzdik dərd qandıraq,
    Dərdimizi andıraq,
    And içdik inandıraq,
    İnanmışı unutduq.

    Duymadıq şər-xatanı,
    Ər bildik yurd satanı,
    Harayladıq yatanı,
    Oyanmışı unutduq.

    Neçə inamı əzdik,
    Öyünməyə tələsdik,
    Sınaq meydanı gəzdik,
    Sınanmışı unutduq.

  • Müzəffər MƏZAHİM.”Yoxdursa”

    mm

    Qismətin hardan gələcək,
    Dəryada torun yoxdursa.
    Ucalsan da tez enərsən,
    Əgər qürurun yoxdursa.

    Qapını sərt qış alanda,
    Qalacaqsan əl-amanda,
    Əgər yeddi dəyirmanda,
    Bir ovuc darın yoxdursa.

    Zəhmətlə qazan tər dəni,
    Zəmiyə döndər hər dəni,
    Durub çəkmə yağ dərdini,
    Yeməyə şor yoxdursa.

    Halal yanan ocaq sönməz,
    Haqqa açılan yol dönməz,
    Günəş səni isidənməz,
    Ürəkdə qorun yoxdursa.

  • Tovuzda “Gül”, Qazaxda “Qazax mahalının şairləri” kitablarının imza günü keçirildi

    “Aybkitab” layihəsində nəşr olunan kitabların bölgələrdə təqdimatları davam edir. 11 iyul 2016-cı il tarixində Tovuz rayon Heydər Əliyev Mərkəzində Tovuzun gənc yazarı Gülnar Səmanın bu layihədə çap olunan “Gül” şeirlər kitabının imza günü keçirildi. İyulun 12-də isə Qazax rayon Ədəbiyyat Muzeyində həmin layihədə çap olunan “Qazax mahalının şairləri” almanaxının təqdimatı keçirildi.
    Tovuzda təşkil olunan tədbirin aparıcısı Tovuz rayon Mədəniyyət və Turizm Şöbəsinin müdiri Adil Həsənov müəllif haqqında iştirakçılara məlumat verərək ilk sözü AYB-nin Qazax zona filialının sədri Barat Vüsala verdi. Daha sonra Tovuzun millət vəkili Qənirə Paşayeva belə bir tədbirin Tovuz rayonunda təşkil olunmasını gənclərə dövlət qayğısının bariz nümunəsi kimi səciyyələndirdi. AYB-nin mətbuat katibi və layihənin rəhbəri Xəyal Rza layihə haqqında ətraflı məlumat verərək, hər bir istedadlı müəllifə layihənin qapılarının açıq olduğunu qeyd etdi. Tədbirdə Qazaxın yazarlarından Mustafa Rasimoğlu, Səhlədar Hidayətoğlu Ağstafanın ziyalılarından Firdovsi Heydərli və.s iştirak etdilər. Tovuz yazarlarından İsa Cavadoğlu, Qədir Hümbət, Brilyant Atəş, Yunus Oruclu, Nazim Əhmədoğlu, Novruz Mizani Hafiz, Maarif Həsənoğlu və.s müəllifə təbriklərini ünvanladılar. Gülnar Səmanın ustadı Əbülfət İslam yetirməsinin bu cür uğurlarına çox sevindiyini bildirib, dəstək olan hər kəsə minnətdarlıq etdi. Tovuz rayon Gənclər və İdman İdarəsinin rəisi Sahib Ələsgərov, Tovuz rayon Mərkəzi Kitabxanasının müdiri Güldərən İbrahimova, “Tovuz” qəzetinin baş redaktoru Çingiz Qəribli də təbriklərini çatdırdı. Müəllifin gənc qələn dostlarından Şahinə Könül, Elməddin Nicat, Ruslan Dostəli, Şəhriyar Seyidoğlu, Taleh Mansur, Rüfət Axundlu, Mehman Rasimoğlu, Günel Bayramsoy, Turanə Turan və.s ona yeni yaradıcılıq uğurları arzuladılar. Sonda müəllif tədbirin yüksək səviyyədə keçməsinə görə əziyyəti keçən hər kəsə təşəkkürünü bildirdi.
    Qazaxda keçirilən tədbiri Rayon İcra Hakimiyyətinin başçısı Rəcəb Babaşov açıq elan edərək, qonaqları şairlər məkanı olan Qazaxda salamlamaqdan məmnun olduğunu bildirdi. O, rayonda aparılan quruculuq və abadlıq işləri haqqında məlumat verərək, mədəni sahənin də inkişafının daimi diqqət mərkəzində olduğunu nəzərə çatdırdı. Qeyd etdi ki, bu cür tədbirlərin həyata keçirlməsi üçün dəstəyini əsirgəməyəcək və tədbiri aparmaq üçün sözü AYB-nin Qazax zona filianının sədri Barat Vüsala verdi. Barat Vüsal da filialın uğurları və bölgədə ədəbiyyatın inkişafı haqqında ətraflı məlumat verərək, sözü “aybkitab” layihəsinin müəllifi Xəyal Rzaya verdi. Xəyal Rza layihə çərçivəsində görülən işlər və gələcək planlar haqqında iştirakçıları məlumatlandırdı. Qazaxın qocaman şairi Ələddin İncəli kitabdakı şeirlərin hamısının bir-birindən gözəl olmasının səbəbini də işə məsuliyyətlə yanaşmaqda gördü. Tovuz yazar ziyalıları adından İsa Cavadoğlu, Ağstafa ziyalıları adından Firdovsi Heydərli çıxış etdilər. Qazax zona filialının ədəbi məsləhətçisi Mustafa Rasimoğlu da zəhməti keçən hər kəsə minnətdarlıq etdi. Bölgənin gənc yazarları adından Taleh Mansur çıxış edərək “Hər qazılan qəbrə bir söz basdırın” şeirini söylədi. Tədbirin sonunda Qazax rayon İcra Hakimiyyətinin Başçısı hər kəsə təşəkkür edərək müəllifləri bir daha təbrik etdi.

    Rüfət AXUNDLU
    Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Gəncəbasar bölgəsinin xüsusi müxbiri,
    Tovuz rayonu

  • Nisə QƏDİROVA.”Gəzirəm”

    11153468_731421923638953_1561011028_o

    Azərbycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
    “Qızıl Qələm” Media Mükafatı laureatı,
    “Möhtəşəm Azərbaycan” müstəqil ictimai-siyasi, ədəbi-bədii qəzetinin redaktoru,

    Bələdin könlümə ahı,
    Axtarıb yol, riz gəzirəm.
    Bu dərdə əlac etməyə
    Dərə, təpə düz gəzirəm.

    Gəzirəm başı havalı,
    Əlimdə haqqın qavalı…
    Xəlbir doldurmur çuvalı,
    Hey ələyir söz, gəzirəm.

    Soldurur kədər yazımı,
    İtirir zaman izimi,
    Dara çəkirəm gözümü
    kirpiyimdə köz gəzirəm.

    Gülümsəyib hər zülümə,
    Bir taxt qurmuşam ölümə,
    Əcəl kimi çıx önümə,
    Ünvanımı yaz, gəzirəm.

  • Nisə QƏDİROVA.”Getdin”

    11153468_731421923638953_1561011028_o

    Azərbycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
    “Qızıl Qələm” Media Mükafatı laureatı,
    “Möhtəşəm Azərbaycan” müstəqil ictimai-siyasi, ədəbi-bədii qəzetinin redaktoru,

    Röyamı, gerçəkmi səni gördüyüm,
    İstədim durdurum zamanı, getdin.
    Yandım gözlərinin od-alovunda,
    Oldum baxışının qurbanı, getdin.

    Bir ümid itirdim durna köçündə,
    Ömür-gün yaşadım özgə biçimdə,
    Soldum ləçək-ləçək min dərd içində,
    Ey xəstə könlümün dərmanı, getdin.

    İndi boş yollardan bir qərib ötər,
    Ovcunda göz yaşı, köksündə kədər.
    Bilirdin ayrılıq ölümdən betər,
    Verdin bu amansız fərmanı, getdin…

  • Aydan ABDULLAYEVA.”İndi ən çox…”

    13705205_578501418989939_422069793_n

    Axşamın yeli sərtdi…
    Bacarsan qoru özünü…
    Ayrılığın səndən mərddi…
    Elə bil məndən üzgündü…

    Dodağımdan qopan ah…
    Danmıram… çarəsizəm…
    Bağışlasın məni Allah…
    İndi ən çox… mən sənsizəm…

    Buranın sabahları olmur…
    Rüzgarları daha çoxdu…
    Burda məntək tənhalara,
    Sığınacaq daxma yoxdur…

    Mən darıxan çöl adamı…
    Addımlara yadlaşmışam…
    Mən “ocağın kül adamı…,,
    Ruhum öləcək bu axşam…

    Sənə toxunsun öncə…
    Sonra nə olur olsun…
    Çöl adamı ölüncə,
    Yellər səndən uzaq olsun…

  • Müzəffər MƏZAHİM.”Sevinə-sevinə”

    mm

    Düşmə xəbisin dilinə,
    Uyma yamanın felinə,
    Yaxşılar öz əməlinə
    Baxar sevinə-sevinə.

    Haqqı bu dünyada tanı,
    Təlim elə ruhu canı–
    Yoluna savab karvanı,
    Çıxar sevinə-sevinə.

    Düyünləmə kələfini,
    Pozma halallıq səfini.
    Ayıq ol,
    xain evini
    Yuxar sevinə-sevinə.

  • Müzəffər MƏZAHİM.”Göylərin eşqinə”

    mm

    İtirsək borcu, hesabı,
    Ruh çəkəcək bu əzabı.
    Göylərdən gələn kitabı,
    Oxu, göylərin eşqinə.

    Nurlandıraq qəlbimizi,
    Qoy tox olsun ruhun gözü,
    Yaradıbdır Tanrı bizi,
    Axı, göylərin eşqinə.

    Mənəviyyat bilsək nədir,
    Rahat olar qəlb məbədi,–
    Tutanda bizi əbədi
    Yuxu, göylərin eşqinə.

    Yaxşılıq et savab qazan,
    Allaha yaxın olasan,
    Bu ömrü sanır imtahan,
    Çoxu göylərin eşqinə.

  • Polad SABİRLİ.Həyatı və Yaradıcılığı

    Polad Sabirli

    Polad SABİRLİ(Polad Hüseynqulu oğlu Sabirli) 1973-cü il aprel ayının 6-da Ağsu rayonun Keçdiməz kəndində dünyaya gəlib. Orta təhsilini Bico kənd orta məktəbində alıb.Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universitetində təhsil alıb. “Ədəbiyyat və incəsənət” qəzetində şeirləri dərc olunub. “Poeziyalı ömrüm” adlı ilk şeirlər kitabı 2001-ci ildə oxucuların ixtiyarına verilib. Ailəlidir.iki övladı var. Şeirə, poeziyaya maraq hələ uşaq yaşlarından başlayıb. Məktəb illərində Ağsu rayonunda dərc olunan “Birlik” qəzetində bir sıra şeirləri dərc olunub. Sumqayıt şəhərində yaşayır.

    YOXDUR

    Yanırsan alovun, odun içində,
    Tüstün də görünmür, külün də yoxdur.
    Amanın içində, dadın içində,
    Dinib danışmağa dilin də yoxdur.

    İtirdin kələfin ucunu yaman,
    Bürüyüb qəlbini çiskin, çən, duman.
    Bu taledən aman, qismətdən aman,
    Uzadıb pozmağa əlin də yoxdur.

    Nə fayda sonrakı peşmanlığından,
    Büküldü belin də cavanlığından.
    Bu necə sevgidir yamanlığından,
    Xoş keçən ayın da, ilin də yoxdur.

    Öz əlinlə vurdun qəlbinə yara,
    İndi də düşmüsən çətinə, dara.
    Sevgi bağçasından verməyə yara,
    Çiçəyin də yoxdur, gülün də yoxdur.

    Xoşbəxtlik dilədim sənə Allahdan,
    Hifz etsin qorusun səhvdən, günahdan.
    Qüssədən, kədərdən, amandan, ahdan,
    Ağardı bir qara telin də yoxdur.

    Kim bilir, kim tapan, kimdir itirən,
    Allahdır qisməti bizə yetirən.
    Sənə dəyər verən, şərəf gətirən,
    Polad kimi sevən dəlin də yoxdur.

    27.04.2013

    HAQQA ÇAĞIRIRAM YOL AZANLARI

    Sevilmək insanın öz əlindədir,
    Ağsaqqal demərəm saqqalı ağa.
    Böyüklük qəlbində, əməlindədir,
    Ağadan qul olmaz, quldan da ağa.

    Heç kimi dəyişmək istəmirəm mən,
    İstəmirəm dönüb mən deyən olsun.
    Haqqa çağırıram yol azanları,
    Dili haqq danışan, haqq deyən olsun.

    Bəzən düşmən olur həm doğma, həm yad,
    Düzə düz deyəndə, səhvi dananda.
    Qalmayır həyatda nə ləzzət, nə dad,
    Adam nahaq yerə oda yananda.

    Əbəsdir nadana haqqa gəl demək,
    Ay Polad, zəhmətin getməsin hədər.
    Yoldan azanları düz yola çəkmək,
    Çətindir iynəylə gor qazmaq qədər.

    15.07.2014

    BƏHANƏ ELƏMƏ

    Baş dəyirsə daşdan-daşa,
    Daşı bəhanə eləmə.
    Dildən bəla gəlsə başa,
    Başı bəhanə eləmə.

    Damağının dadı yoxsa,
    Günahının sayı çoxsa,
    Qaşığında nəsə çıxsa,
    Aşı bəhanə eləmə.

    Baş görünsə ayaq sənə,
    Kim olacaq dayaq sənə.
    Dərs verirsə uşaq sənə,
    Yaşı bəhanə eləmə.

    Çörəyi ye mərd əlindən,
    Polad, vətən, yurd əlindən.
    Saralırsan dərd əlindən,
    Qışı bəhanə eləmə.

    12.08.2015

    TOPA-TOPA

    Sığınmışam söz dağına,
    Sözdən qala yapa-yapa.
    Şama dönüb əriyirəm,
    Kəsərli söz tapa-tapa.

    Nə yanıb, nə yaradılar,
    Kömək umub aradılar.
    Yaman deyib daradılar,
    Sağa-sola sapa-sapa.

    Haramzadə çox qudurdu,
    Matım-qutum lap qurudu.
    Mənəm-mənəm dedi durdu,
    Yan-yörəni qapa-qapa.

    Nur almışam ziyasından,
    Yoğrulmuşam mayasından.
    Ruhuma söz – qayasından,
    Elə gəlir qopa-qopa.

    Dartıldıqca söz kamanı,
    Polad, ona ver amanı.
    Bilmirəm bu dərd-dumanı,
    Nə yığılıb topa-topa.

    23.09.2015

  • Aydan ABDULLAYEVA.”Bu qadın o adamı hələ də…”

    aydanxanim

    səhərin içində ölürəm elə…
    ya da gecələrdə batıb qalıram…
    sən orda ömrünü verirsən yelə…
    mən burda kiminsə könlün alıram…

    eh… qəfil “uzaqdan sevdiyin” gələ…
    deyə daha getmirəm o uzaq yerə…
    mən də alışmışam daha xəzələ…
    sən də… alışmısan o sazaq yerə…

    gözlərim qəhərdən çilənir aya…
    uzağı tez tanımaq məni incidir…
    o adam yaraşmır belə dünyaya…
    bu qadın o adamı hələ də sevir…

    ötmür gecələri… qalır gecədə…
    ya da ki təkliyə ov olur ancaq…
    küçəyə açılan sınıq pəncərə,
    hələ o adamı çox axtaracaq…

    indi o adam da uzağı qoyub,
    danışır güzgüyə… dərd-sərini…
    o da mənim kimi sevdaya uyub,
    bilirəm… mənsizdi… dəli kimidi…

    indi aynaları qıracaq ya da,
    içdiyi qədəhə acıqlanacaq…
    o da uduzacaq taleyə, bəxtə…
    mənə məktub yazacaq… ya darıxacaq…

    amma gəlməyəcək… uzaqdan əsla…
    mən də getməyəcəm… heyif… çox heyif…
    “1:0” önə keç… və… unut, yaşa…
    “mən gedim… ölümüm məni gözləyir…,,

  • “Qazax mahalının şairləri” almanaxının təqdimat mərasimi keçirilib

    İyulun 12-də respublikanın qərb bölgəsində-Qazax rayonunda yerləşən Qazax Ədəbiyyat Muzeyində Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin Qazax Zona Filialının rəhbəri, Əməkdar incəsənət xadimi, şair Barat Vüsalın təşkilatçılığı və Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin Mətbuat xidmətinin rəhbəri, Gənclər Şurasının sədr müavini, şair-publisist Xəyal Rzanın rəhbərliyi altında “Qazax mahalının şairləri” almanaxının təqdimat mərasimi keçirilib.
    Qazax Ədəbiyyat Muzeyinin Mətbuat xidmətindən verilən məlumata görə, kütləvi informasiya vasitələrinin nümayəndələrinin iştirakı ilə keçirilən tədbirdə respublikanın Gəncəbasar bölgəsində yaşayıb, bədii yaradıcılıq fəaliyyəti ilə məşğul olan yazarlar, rayon sakinləri, ziyalılar yaxından iştirak ediblər.

    Rüfət AXUNDLU,
    Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Gəncəbasar bölməsi üzrə xüsusi müxbiri,
    Qazax rayonu

  • Mayisə ƏSƏDULLAQIZI.”Dediyin o sahildə”

    mayisexanim

    Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
    “İctimaiyyət və təhsil” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
    “Qızıl qələm” media mükafatı laureatı

    Lal xəyallar gördünmü,
    Dediyin o sahildə.
    Oturmuşam qumaş qumlar üstə,
    Qızılı saçlarım dəniz suyundan
    Qıvrım-qıvrım olub.
    Batmışam gecənin dərinliyinə,
    Yaşıl bağların sərinliyinə…
    Uzaqda bir mayak görünür,
    Sanki, dənizdə əldən düşmüş qarı var.
    Qəlbində min-dərdi azarı var…
    Ətrafı dəniz suyundan duz bağlayıb.
    Qəlbi xainlikdən buz bağlayıb…
    Bəlkə o qısqandı səni mənə?!
    Bəlkə, yenə də, məhəbbət
    Nağıllarında uçaq?
    Xəyalları gerçəkdə qucaq?
    Əvvəlki kimi…
    Yenə gələr o dövran,
    Ey gözəl insan…

  • Vüsal YURDOĞLU.”Qismətimə düşən pay”

    vy

    Hər gecə qismətimə
    düşür səmalardan pay,
    Gecənin sahibi, – ay,
    qəlbimdə qurur saray…

    Bu möhtəşəm sarayda,
    üzü səmaya baxan
    Kiçik bir pəncərədən
    uzaqlara boylanıb
    Axtarıram hər yanı,
    itirdiyim dünyanı…

    Saray pəncərəsindən
    boylanan iki gözüm
    Bir nöqtəyə zillənib
    baxır ömür yoluna.
    Gələcəkdən xəbərsiz
    qalmağa olmur dözüm,
    Dözüm olmur taleyin
    növbəti oyununa…

    Neçə sual cavabsız,
    gecə uzun, mən oyaq,
    Qonaq olur qəlbimə
    gecə vaxtı qəm, kədər.
    Yuxusuzluq içində
    dolaşıram bu sayaq,
    Tənhalıqdan yorulmuş,
    ümidsiz və dərbədər…

    İntizarım böyüdür
    içimdəki azarı,
    Gözlərimin önündən
    keçir qatil saatlar.
    Bir az soyuq yel əsir,
    üşüyür gecə yarı
    Ayrı düşmüş sevgilər,
    hicran dadmış həyatlar…

    Sönür qəlbimdəki ay,
    düşür qatı qaranlıq,
    Dolub yorğun beynimə
    fikrimi qarışdırır.
    Unuduram hər şeyi,
    unuduram bir anlıq,
    Üfüqdən doğan günəş
    gözümü qamaşdırır…

    Dan sökülür, səhərin
    al şəfəqi görünür,
    İsinir ürəyimdə
    donub qalmış duyğular.
    Beləcə gələcəyə
    yenə ümid yaranır,
    Nə yaxşı ki, gecənin
    sonunda bir sabah var…

  • Mayisə ƏSƏDULLAQIZI.”Sal məni yadına”

    mayisexanim

    Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
    “İctimaiyyət və təhsil” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
    “Qızıl qələm” media mükafatı laureatı

    Ürəyində məni düşünən zaman,
    Mənsiz darıxdınığını,
    Öz-özünə etiraf etdinmi bir an?
    Düşdümü yadına o sahil?
    Saçlarımın ətri hopdumu, ruhuna,
    Doldumu həyatına?!
    Düşdümü o günlər yadına?
    Bircə öpüşüm etdimi ruhunu saf?
    Etdinmi bunu etiraf?
    Mən sahildə,
    Sən orda…
    Qəlbin darda olanda,
    Məni xatırla bircə an,
    Qoy sükut etsin zaman…
    Sal məni yadına,
    Sevgim nur saçsın həyatına….

  • Müzəffər MƏZAHİM.”Ümid-inam”

    mm

    Gördüklərim bildiklərimdən çox olanda
    təssüflənirəm,
    Heyrətimi gizləyən,
    hər addımımı izləyən
    qüruruma təəccüblənirəm.
    Könülsüz səfərə çıxan
    yolçular kimi,
    Gülləni atıb peşiman olan
    ovçular kimi;
    Heç kəsdən kömək uma bilməyən
    adamlara dönürəm,
    Qaraçı köçündən qalmış
    tonqal kimi
    öz- özümə sönürəm.
    Gecənin qaranlığında ,
    ürəyimin bu nigaran çağında,
    Qələmin ağırlığından,
    Varaqların göz qamaşdıran
    ağlığından
    Qaçıb qısılmışam
    qəlbimdə alışan
    ümüd işığına.
    Bu ümüddən doğulan
    Ürəyimə yığılan
    Təskinlik şahiddir
    Sevinclə kədərin barışığına.
    Qismətimin, taleyimin
    uğuruna inanıram,
    İnamsızlığa qalib gəlib həmişə
    Ümiddən doğan İnam.

  • Müzəffər MƏZAHİM.”Var”

    mm

    Arın günahlardan, qalx ərkanına,
    Ruhunu təmizlə, sinsin canına,
    Qazan cənnətini, dön məkanına,
    Nə olsun dünyanın min bir şəhdi var.

    İnsan bu dünyada əbədi qalmaz,
    Gəldiyi aləmə dönməsə olmaz.
    Allahın insanla bitməz, pozulmaz,
    Kitablar dolusu andı, əhdi var.

    Bir gün qurulacaq mizan-tərəzi,
    Məhşərə çəkəcək tanrımız bizi,
    Sanma bu mətləbi dinin qərəzi,
    Zühuru gözlənən İsa, Mehdi var.

    Əgər birləşərsə kamalla iman,
    Bəxş olar cahana mükəmməl ürfan.
    Mələk zirvəsinə yüksələr insan,
    Çatar məqsədinə kimin cəhdi var.

  • Rafiq ODAY.”Od aydan gələ”

    cenabrafiqoday

    Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
    Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının sədri,
    ”Möhtəşəm Azərbaycan” müstəqil ictimai-siyasi, ədəbi-bədii qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
    ”Qızıl qələm”, “Həsən bəy Zərdabi”, “Qafqaz-Media” mükafatları laureatı,
    Əməkdar jurnalist

    Nola, dərd-sərini bilən tapıla,
    Kimin “bəxşiş”idi çilən, tapıla.
    Gözünün yaşını silən tapıla, –
    Bu bulud ömrünə, Oday, dan gələ.

    Paklıqdan yoğrula könül məbədi,
    Ziyarət edənlər deyə Kəbədi.
    Zülmətdən qurtula ruhun əbədi,
    Nuru günəş verə, od aydan gələ.

    “Sürü”nü yığmağa gen dərən ola,
    “Çoban”lar çomaqla gön dərən ola,
    Qələbə müjdəsin göndərən ola, –
    Bir zəfər şeri də Odaydan gələ.

  • Rafiq ODAY.”Ruhsuz viran qalan can ağlayacaq…”

    cenabrafiqoday

    Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
    Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının sədri,
    ”Möhtəşəm Azərbaycan” müstəqil ictimai-siyasi, ədəbi-bədii qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
    ”Qızıl qələm”, “Həsən bəy Zərdabi”, “Qafqaz-Media” mükafatları laureatı,
    Əməkdar jurnalist

    Hələ ki, gözlərim sellər ələyir,
    Küssən, ürəyim də qan ağlayacaq.
    Günahkar üzünə tutub ələyi,
    Ruhsuz viran qalan can ağlayacaq…

    Qoşulub gecəyə gedəcək ahım,
    Dağları, daşları didəcək ahım,
    Günəşün üzünü örtəcək ahim,
    Sökülə bilməyən dan ağlayacaq…

    Başda görəmmədim, ayaqda yoxsan,
    Uyğuda tapmadım, oyaqda yoxsan,
    Gözəl, bu tərsliyi burax da, yoxsa,
    Şərəf sızlayacaq, şan ağlayacaq.

    Ürək möcüzələr adası deyil,
    Nə də ki, saxlama odası deyil.
    Belə israr etmə, qadası, deyil…
    Etməsən, dərk elə, qan, – ağlayacaq!

  • Rahilə DÖVRAN.”Dəli könlüm”

    rxd

    Şairə-jurnalist-publisist
    Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
    “Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

    Yenə coşdu, daşdı, bu dəli könlüm,
    Götürdü özüynən məni dağlara.
    Nə vaxt coşacağın, mən hardan bilim,
    Özüm güzar salım, göy yaylaqlara.

    Köhləndi fərəhdən qəlbimin tarı,
    Ilhamım bələndi gülə, çiçəyə.
    Dağa halay tutdu bulud qatarı,
    Təbim qaş- göz etdi, şehli qönçəyə.

    Sevinc savaş açdı kədərə, qəmə,
    Qübarı əritdi bulaq nəğməsi.
    Mizrab tumar çəkdi, hey sarı simə,
    Qondu sətirlərə qəlbimin səsi.

    Mehdən ləpələnən lalə dənizi,
    Qərq edib yamacı, yalı al qana.
    Qayalar, sal daşlar dağın kənizi,
    Təzimdə dayanıb, səssiz yan- yana.

    Otlardan boylanır kəklik fərəsi,
    Dağın mehmanların təlasla süzür,
    Hay salıb aləmə çayın nəğməsi,
    Çöl qazı qoynunda ahəstə üzür.

    Göl güzgü tutubdur, zümrüd meşəyə,
    Yam-yaşıl ağaclar gölün təkində.
    Ağsaçlı zirvə də, uyub nəşəyə,
    Buludla qol- boyun, gəzir əksində.

    Dövran səpdi dağa könül qayğısın,
    Nuş etdi fərəhlə, dağ səfasından.
    Ələdi yaylağa dərdin, ağrısın,
    Yük tutdu qəlb dolu saf şəfasından.

  • Rahilə DÖVRAN.”Ürəyim”

    rxd

    Şairə-jurnalist-publisist
    Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
    “Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

    Ayrılıq ağır dərd, ayrılıq yaman,
    Onunla həmdərddir yanıqlı kaman.
    Mənə dayaq oldun hər vaxt, hər zaman,
    Amandır ürəyim,dayanma hələ.

    Nəmlənib kipriklər, tordur gözlərim,
    Quruyub boğazım, donub sözlərim.
    Taqətdən düşübdür, zirək dizlərim,
    Amandır ürəyim, dayanma hələ.

    Dərdlər asi olub, verməyir aman,
    Qəlbim yaralıdır, yoxdur heç güman.
    Sənə yalvarıram, əlimdə Quran,
    Amandır ürəyim, dayanma hələ.

    Donub təbb, ilhamım, susub qəlb tarım,
    Xəzana dönübdür güllü, gülzarım.
    Qapını qış kəsib, ötüb baharım,
    Amandır ürəyim, dayanma hələ.

    Qoy nota alınsın bu gözəl şeir,
    Görsünlər taleyə, Dövran baş əyir.
    Əldəki qələm də, yalvarıb deyir,
    Amandır ürəyim, dayanma hələ…

  • Abdulla MƏMMƏD.”Çəkirəm”

    13466280_1626932517553363_7754307136934153916_n

    1

    Gözlərim mizan tərəzi,
    Yalanı,düzü çəkirəm.
    Günlərimdən şirə kimi
    Ağrılı sözü çəkirəm.

    Alnımın qırışlarına
    Çəkirəm yaş ürəyimi.
    Çəkirəm göz yaşlarına
    Daşdan çıxan çörəyimi.
    Gündə yeddi rəngə çalan
    İnsafsız üzdən çəkirəm.

    Qəlbimi ilan tək çalan
    Allahsız sözdən çəkirəm.
    Baxışından söz çəkirəm
    Quşu gözündən vuranın.
    Astarına üz çəkirəm

    Məni dərdimdən soranın.
    Söz arası baxışımla
    Ağlı dayaza çəkirəm.
    Söz-söz yağan yağışımla
    Gecikən yaza çəkirəm.

    2

    Nə çəkirəm- Allah bilir,
    Sarı simdə dinə-dinə.
    Görən qiyamətmi gəlir?!
    Şair susur el dərdinə.

    Göz dağı tək qalaq-qalaq,
    Dərd üstə dərdim yüklənir.
    Yad əllərdə sönən ocaq
    Dərdimdə dinir köklənib…

    Çəkirəm siqaret kimi,
    Sümürürəm hey dərdimi.
    Dərd didir ömrü qurd kimi,
    Çəkməyə dərdim birdimi?!

    3

    Hərə çəkir öz içində,
    Mən söz içində çəkirəm.
    Çölüm özgəni yandırır
    Özüm içimdə çəkirəm.

    Çəkirəm öz əməlimdən,
    Öz dilimdən, öz əlimdən,
    Üz döndərən gözəlimdən,
    Tənha gecəmdən çəkirəm.

    Sevincimə qəm sirdaşdır,
    Qəlb açdığım qəlbi daşdır,
    Sağım,solum qəlpə daşdır,
    Daşın içində çəkirəm.

    4

    Çəkirəm,qardaş,çəkirəm,
    Özüm boyda daş çəkirəm.
    Hər daşı çəkəndə bir yol
    O Dünyaya baş çəkirəm!

    …Çəkib özümə çökürəm,
    Qəmli sözümə çökürəm.
    Gördüyün Dünyanı,canım.
    Nəmli gözümə çəkirəm!

    Azərbaycan.Quba.
    27.12.2013.

  • Abdulla MƏMMƏD.”Səhvini arama məndə”

    13466280_1626932517553363_7754307136934153916_n

    1

    Gözlərim mizan tərəzi,
    Yalanı,düzü çəkirəm.
    Günlərimdən şirə kimi
    Ağrılı sözü çəkirəm.

    Alnımın qırışlarına
    Çəkirəm yaş ürəyimi.
    Çəkirəm göz yaşlarına
    Daşdan çıxan çörəyimi.
    Gündə yeddi rəngə çalan
    İnsafsız üzdən çəkirəm.

    Qəlbimi ilan tək çalan
    Allahsız sözdən çəkirəm.
    Baxışından söz çəkirəm
    Quşu gözündən vuranın.
    Astarına üz çəkirəm

    Məni dərdimdən soranın.
    Söz arası baxışımla
    Ağlı dayaza çəkirəm.
    Söz-söz yağan yağışımla
    Gecikən yaza çəkirəm.

    2

    Nə çəkirəm- Allah bilir,
    Sarı simdə dinə-dinə.
    Görən qiyamətmi gəlir?!
    Şair susur el dərdinə.

    Göz dağı tək qalaq-qalaq,
    Dərd üstə dərdim yüklənir.
    Yad əllərdə sönən ocaq
    Dərdimdə dinir köklənib…

    Çəkirəm siqaret kimi,
    Sümürürəm hey dərdimi.
    Dərd didir ömrü qurd kimi,
    Çəkməyə dərdim birdimi?!

    3

    Hərə çəkir öz içində,
    Mən söz içində çəkirəm.
    Çölüm özgəni yandırır
    Özüm içimdə çəkirəm.

    Çəkirəm öz əməlimdən,
    Öz dilimdən, öz əlimdən,
    Üz döndərən gözəlimdən,
    Tənha gecəmdən çəkirəm.

    Sevincimə qəm sirdaşdır,
    Qəlb açdığım qəlbi daşdır,
    Sağım,solum qəlpə daşdır,
    Daşın içində çəkirəm.

    4

    Çəkirəm,qardaş,çəkirəm,
    Özüm boyda daş çəkirəm.
    Hər daşı çəkəndə bir yol
    O Dünyaya baş çəkirəm!

    …Çəkib özümə çökürəm,
    Qəmli sözümə çökürəm.
    Gördüyün Dünyanı,canım.
    Nəmli gözümə çəkirəm!

    Azərbaycan.Quba.
    27.12.2013.

  • Mayisə ƏSƏDULLAQIZI.”Bir gün”

    mayisexanim

    Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
    “İctimaiyyət və təhsil” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
    “Qızıl qələm” media mükafatı laureatı

    Bir gün yuxudan ayılıb görsən ki,
    Dediyin vəzifədə oturmusan,
    Deyərsən mənə.
    Kasıbın olanından qoluma vurum,
    Bər-bəzəkli kabinetinə təbrikə gəlim.
    Orda adımızdan danışmalısan,
    Deməli, bizə qarışmalısan…
    Bizlərin kabineti çox sadədir,
    Qəlbmizdə sevgi səsi.
    Dilimizdə haqq, mərhəmət nəğməsi.
    Bəlkə də, bizdən uzaqlaşdıqca,
    Ruhən yoxsullaşdıqca,
    Deyəcəksən ki,
    Bura başqa bir məkandır,
    Başını itirir adam.
    Burdakı adamlar özü zəifdir,
    Adamları var, atam!

  • Mayisə ƏSƏDULLAQIZI.”Bakirə dalğalar”

    mayisexanim

    Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
    “İctimaiyyət və təhsil” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
    “Qızıl qələm” media mükafatı laureatı

    Utanıram qoynunuza girim,
    Ey bakirə dalğalar,
    Gümüşü ləpələr.
    İnsanıq, çiy süd əmmişik,
    Bəzən əyrini doğru bilmişik.
    Dayandım hüzurunuzda,
    Körpə kimi.
    Sahil ilə, aranızda körpü kimi.
    Uzaqdan ehtirasla hayqırırsız,
    Çılpaq qoynuma girmək üçün.
    Bakirə dalğalar,
    Elə bil, sizi qucmağa
    Cismimdə nəsə çatışmır.
    Qəlbim yalanla barışmır.
    Əgər əfv etsəniz məni,
    Keçən il,
    Sizi qucandan sonra,
    Payızda xəyanət etdim sizə…
    Xəyanətim düşdü yadıma,
    İstəmirəm gedəm, günahımın badına…
    Əgər əfv etsəniz bakirə ləpələr,
    Qəlbimiz yenidən sevişər…
    … Dayandım hüzurunuzda,
    Körpə kimi.
    Sahil ilə, aranızda körpü kimi…

  • Mais TƏMKİN.”Dastanlaşdım, nağıllandım”

    10646868_273655359498567_6620189188081019440_n

    Gözümde dünya nennidi,
    Ìçinde hey, yirgalandim.
    Körpelikde çiy süd emdim,
    Böyüdükce lovgalandim.

    Her gün ömrüm daraldiqca,
    Keder mene yar olduqca,
    Rengi-ruhum saraldiqca,
    Öz ömrüme sirgalandim.

    Felek kec baxdi üzüme,
    Al-qani yaxdi gözüme.
    Göz ya$im axdi üzüme,
    Lepelendim-dalgalandim.

    Dünyanin qubari meni…
    Etdi qem xirdari- meni.
    Kitab kimi Tanri meni
    Oxuduqca, varaqlandim.

    Aydan-aya, ilden-ile,
    Adim gezdi elden-ele.
    Qemke$ kimi dü$üb dile,
    Dastanla$dim, nagillandim.

    Bu dünya meni qansiz tek,
    Heçe saydi, bir cansiz tek.
    Atasiz tek, anasiz tek,
    Xeyallarda sigallandim.

    Günden-güne dolub ya$a,
    Nefsimi qoymadim ça$a.
    Ba$im deydi, da$dan-da$a,
    Müdrikle$dim, agillandim.

    14.09.2013

  • Mais TƏMKİN.”Ağlayar”

    10646868_273655359498567_6620189188081019440_n

    Men ölende, dönüb qara,
    Göy üzünü yara-yara,
    Hemdem olub buludlara,
    Hönkürüb ahim aglayar.

    Ömrüm sona çatib yeter,
    Bu adetdir, gelen geder.
    Savabima qibte eder,
    Baxib, günahim aglayar.

    Bir evin sönüb çiragi,
    Neçe qelbe çeker dagi.
    Keçen güne deyib agi,
    Gelen sabahim aglayar.

    Sigal çekib ba$da$ima,
    Qerq olacaq göz ya$ina.
    Döner qebrimin ba$ina,
    Cismime ruhum aglayar.

    04 dekabr 2012

  • Müzəffər MƏZAHİM.”Mehman”

    mm

    1993-cü ildə Neftçala rayonunun Aşağı Qaramanlı kəndindən könüllü birinci Qarabağ müharibəsinə getmiş, tankçı, Ağdam rayonunun Gülablı kəndi uğrunda gedən döyüşdə qəhrəmancasına vuruşub tankı ilə birgə yanıb şəhid olmuş Haqverdiyev Mehman Əbülhəsən oğlunun əziz xatirəsinə.

    Sən nurlu könüllərdə yanar bir ada döndün,
    Eşqindən alıb çınqını sönməz oda döndün,
    Sınmış ana qəlbində inildər uda döndün,
    Çatdın əməlinlə əbədi şöhrətə, Mehman!

    Düşmənlərə qan udduraraq heyfini çıxdın,
    Qarşındakı səngərləri, sərhədləri yıxdın,
    Ön cərgədə atəş kimi, şimşək kimi çaxdın,
    Mat qaldı hamı səndəki bu qeyrətə, Mehman.

    Aldın Vətənin çağrışını, əmrini, getdin,
    Sən qoşdun ölümsüzlüyə öz ömrünü, getdin.
    Xalqın qələbə arzusunu işdə göyərtdin,
    Ellər də inandı bu böyük qüdrətə, Mehman.

    Yoxdursa məzarın, adına məskən ürəklər,
    Arzun, diləyin, məsləkin hər qəlbdə çiçəklər,
    Səndən nur alan cümlə nəsillər səni bəklər,
    Layiqdir adın hər məqama, hörmətə, Mehman!

  • Müzəffər MƏZAHİM.”Anasızlıq”

    mm

    Dünyanı salıbdır nəzərimdən anasızlıq,
    Min dərd keçiribdir üzərimdən anasızlıq.

    Həsrətdən ürək çırpınır atəşlər içində,
    Çıxmaz nə yadımdan, nə sərimdən anasızlıq.

    İnsafı olaydı azacıq taleyimin kaş,
    Başdan silinəydi qədərimdən anasızlıq.

    Etmiş məni ahu kimi ağlar bu yaşımda,
    Sonsuzdur, böyükdür kədərimdən anasızlıq.

    Əhvalımı sorsan deməyə söz tapa bilməm,
    Onsuz da yağır tər-təhərimdən anasızlıq.

    Həsrətlə keçən günlərimin yoxdur hesabı,
    Boylanmadadır hər səhərimdən anasızlıq.

    Bihudə deyildir dözümün yaşı durulmaz,
    Dolmuş içimə öz qəhərimdən anasızlıq.

    Qəlbimdə, Müzəffər, əbədi sızlayacaqdır,
    Daim anasızlıq, anasızlıq, anasızlıq.

  • Tovuz rayon Heydər Əliyev Mərkəzində “Gül” kitabının imza günü keçiriləcək

    Ədəbiyyat-Az.Com xəbər verir ki, iyulun 11-də saat 15:00-da Tovuzun gənc yazarı Gülnar Səmanın “Gül” şeirlər kitabının imza günü keçiriləcək.
    Prezident təqaüdçüsü və Gənclər və İdman Nazirliyinin mükafatçısı olan Gülnar Səmanın “Gül” kitabı “aybkitab” layihəsində çap olunub. Bu layihənin rəhbəri AYB-nin mətbuat katibi Xəyal Rzadır. Kitabın ön sözünün müəllifi filologiya üzrə elmlər doktoru, həm də müəllifin elmi rəhbəri Vaqif Yusiflidir. Kitabın redaktoru prezident təqaüdçüsü şair İbrahim İlyaslı, üz qabığının tərtibatçısı rəssam Nəvai Metindir.
    Xatırladaq ki, AMEA-nın Ədəbiyyat İnstitutunun doktorantı olan müəllifin üçüncü kitabı “Gül”ün ilk təqdimatı 3 may 2016-cı il tarixində Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin Natəvan klubunda olmuşdur. Kitabın ilk imza günü 29 may 2016-cı ildə “Kitabevim.az”da keçirilmişdir.
    11 iyul saat 3-də gerçəkləşdiriləcək imza günü müəllifin doğulduğu Tovuzda rayonunda ilk kitab təqdimatı olacaq. Maraqlananlar dəvətlidir.

  • Mais TƏMKİN.”Yaxşılıq”

    10646868_273655359498567_6620189188081019440_n

    Bu dünyada şəfəq saçan günəşdi,
    Ömürlərə bir zinətdi yaxşılıq.
    İnsanların bir-birinə sevgisi,
    Etibardı, sədaqətdi yaxşılıq.

    Tanrının gözündə qiymətli ləldi,
    Bəşər üçün qoyulmuş bir təməldi.
    Yaradana ən xoş gələn əməldi,
    Səxavətdi, ibadətdi yaxşılıq.

    Qaranlıq gecədə aydı bədirli,
    Sehrli nəğmədi, sözlü, sətirli.
    Bir bahardı təravətli, ətirli,
    Gül-çiçəkli təbiətdi yaxşılıq.

    Yaxşı insan yaxşılıqla ucalıb,
    Haqqın dərgahından qüvvət, güc alıb.
    Məsəl var: ,,Əl tutmaq Əlidən qalıb”
    Danılmayan həqiqətdi yaxşılıq.

    Başımız üstündə haqqın sayəsi,
    Əsil insanlığın əsil qayəsi,
    Məhəmməd kəlamı, Quran ayəsi,
    Möcüzəli bir hikmətdi yaxşılıq.

    Baxma ki sən, doğrudan çox əyri var,
    Mais Təmkin, heç vaxt olmaz əyri, var.
    Yamanlığa yaxşılığın xeyri var,
    Peyğəmbərdən bir adətdi yaxşılıq.

    09.04.2006

  • Mais TƏMKİN.”Düşməsin”

    10646868_273655359498567_6620189188081019440_n

    Allahdır insanı göyə qaldıran,
    Ucalmaq eşqinə hərə düşməsin.
    Qadın o qadındır, kişi o kişi,
    Tamahı qızıla, zərə düşməsin!

    Tanrım, eşit sözlərimi dilimdən,
    Qoru yaxşıları vaxtsız ölümdən.
    İsmətsiz ,,qadın”ın bəd əməlindən,
    Ərkanlı bir kişi şərə düşməsin.

    Bülbüllər dolansa bağça-bağları,
    Xoş keçər ömrününün gözəl çağları.
    Tülkü, çaqqal qoy gəzməsin dağları,
    Aslanın bəxtinə dərə düşməsin.

    Qananlar baxmasın qanmaz əlinə,
    Ağıllını düçar etmə zülümə.
    Palanı mindirib atın belinə,
    Yəhərin qisməti xərə düşməsin.

    Mais, ağrımasın ayağın, qolun,
    Arif olanlarla bir yerdə olun.
    Deyirəm, həyatda heç zaman yolun,
    Qanmazlar cəm olan yerə düşməsin!

  • Müzəffər MƏZAHİM.”Bizi”

    mm

    Nə qədər böhtandan, nahaqdan qaçdıq,
    Yenə gəlib tapdı şər, böhtan bizi.
    “Dosta” qapımızı ürəklə açdıq,
    Saldı min əzaba bu “nöqsan” bizi.

    Tarix zülmət yolda sınıq əsadır,
    Yalanın, yamanın ömrü qısadır.
    Duya bilərdikmi fitnə-fəsadı,
    Zaman etməsəydi imtahan bizi?

    Tutuldu yolumuz, bəndi-bərəmiz,
    Təkcə özümüzə qaldı çarəmiz,
    Dar gündə edilən tövbələrimiz,
    Qurtara bilmədi günahdan bizi.

    İşığa aldanıb zülmətdə qaldıq,
    Divə əsir olduq, töhmətdə qaldəq,
    Vüsal deyə-deyə həsrətdə qaldıq,
    Arxayınlıq yıxdı hər zaman bizi.

    Boylandıq tarixin xarabasından,
    Gördük yurdumuzu qoyublar viran,
    Vətənin dərdinə olmasaq həyan,
    Alarmı qoynuna bu məkan bizi?

    Dağılan məmləkət göz dağımız tək,
    Olanlar, keçənlər həqiqət, gerçək,
    Birləşə bilərik əl-ələ versək,
    Hələ də yaşadır bu güman bizi.

  • Müzəffər MƏZAHİM.“SƏADƏTDİR AZADLQ” poemasından

    mm

    Misli görünməmiş qırğındı, qırğın,
    Bakı qan içində çabalayırdı.
    Düşmən bir günahsız , silahsız xalqın,
    Sınmaz inamını bombalayırdı.

    Ələk-vələk edib tanklar şəhəri,
    Ölüm gəzdirirdi tırtırllarında.
    Atdılar üstünə böhtanı , şəri,
    Qəzəbdən titrəyən oğulların da.

    O gecə sübhəcən insan qırdılar,
    Xalqın qırmaq üçün iradəsini.
    Bütün keçidlərə tələ qurdular,
    Güya batırdılar haqqın səsini.

    Bu ölüm durmadan gəzdi hər yanı,
    Neftçala , Lənkəran qana boyandı.
    Susdura bilmədi Azərbaycanı,
    Düşmən qəzəbindən odlara yandı.

  • Mayisə ƏSƏDULLAQIZI.”Çarəsiz qadın”

    mxe

    Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
    “İctimaiyyət və təhsil” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
    “Qızıl qələm” media mükafatı laureatı

    Gecə düşür, çöl soyuq,
    Şaxtadan naxış düşüb,
    Divara oyuq-oyuq.
    Bir qadın gördüm bu an,
    Dedi ki, “carəsizəm…
    Neçə şikayət etdim,
    Bunu kimə söyləyim?
    İmkanım yox, işim yox,
    Bədbaxt canım, neyləyim?”
    Bəlkə də bəxtin şamı
    Əvvəlki tək yanmayır.
    Məhəbbət bülbülləri,
    Səsinə oyanmayır.
    Bəlkə də uca Tanrı,
    Səni adam sanmayır.
    Gedirsən soyuq gecə,
    Səni hara aparır?!.
    İmkansız xəyalların,
    Səni səndən qoparır.
    Baxırsan boş cibinə,
    Dünya sənə dar gəlir,
    Evdəki körpələrə,
    “Ananızam” demək də,
    İnan sənə ar gəlir!
    Eşit, çarəsiz qadın,
    Onsuz da sən anasan,
    Ucadır sənin adın…
    Allah açsın yolunu,
    Var etsin əl-qolunu.
    Onsuz da bu dünyada,
    Kimsə bilmir sonunu.
    İnsanlıq da dəyişib,
    Geyib vəhşət donunu.
    Kimsə bilsə sonunu,
    Gözü qan-yaş ağlayar,
    Ürəyi kösövləyər,
    Yara qaysaq bağlayar.
    Eşit, çarəsiz qadın!
    İnan ki, zalımların
    Gözləri doyan deyil.
    Bu etibarsız dünya,
    Kimsəyə qalan deyil.

  • Rafiq ODAY.Həyatı və Yaradıcılığı

    cenabrafiqoday

    Rafiq ODAY ( Bayramov Rafiq Hüseyn oğlu) 23 iyul 1960-cı ildə Naxçıvan MR Şərur rayonunun Şəhriyar kəndində anadan olub. 1983-1988-ci illərdə Naxçıvan Dövlət Universitetinin filologiya fakültəsində təhsil almışdır. Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvüdür.Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının sədridir.”Möhtəşəm Azərbaycan” müstəqil ictimai-siyasi, ədəbi-bədii qəzetinin təsisçisi və baş redaktorudur.Azərbaycan Respublikasının “Əməkdar jurnalisti”dir.Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Portalının təsisçisi və direktorudur.Qardaş Türkiyə Cümhuriyyətinin Tokat şəhərində fəaliyyət göstərən TOSAYAD (Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği) rüblük orqanı “Kümbet” eğitim, kültür, sanat ve edebiyat dergisinin Azərbaycan təmsilcisinin Başkanıdır.”Qızıl qələm”, “Həsən bəy Zərdabi”, “Qafqaz-Media” mükafatları laureatıdır.”Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının inkişafına dəstək”, “Çağdaş Türkiyə ədəbiyyatının inkişafına dəstək”, “Kütləvi informasiya vasitələrinin inkişafına dəstək”, “Yeni nəsil Azərbaycan gəncliyinin inkişafına dəstək”, “Çağdaş Azərbaycan nəsrinin inkişafına dəstək” layihələrini həyata keçirən ilk AZƏRBAYCANLI ŞAİRDİR.
    “Sən ulu öndərisən bu xalqın, bu millətin” və “Ali Baş Komandan!” şeirləri Türkiyə türkcəsinə tərcümə olunub.Şeirləri “Kümbet” eğitim, kültür, sanat ve edebiyat dergisində dəfələrlə çap olunub.

    Sən ulu öndərisən bu xalqın, bu millətin

    Müasir Azərbaycan dövlətinin qurucusu və memarı, Azərbaycan xalqının Ümummillilideri Heydər Əlirza oğlu Əliyevin anadan olmasının 90 illik yubileyinə

    Sən zülmət gecələrin bir ümid çırağısan,
    Sən elin ağsaqqalı, sən yurdun dayağısan,
    Sən hürriyyət sədası, azadlıq sorağısan,
    Hər qarışda izin var, bu izi silmək çətin,
    Sən ulu öndərisən bu xalqın, bu millətin.

    Vətənin hər daşını sevginlə naxışladın,
    Bu yurda kəc baxanın yolunu yoxuşladın,
    Sən qalan ömrünü də xalqına bağışladın,
    Əbədiyyət rəmzi var kökündə bu ülfətin,
    Sən ulu öndərisən bu xalqın, bu millətin.

    Əshabi-kəhf timsallı neçə pirlər burada,
    Hər qayanda qorunur neçə sirlər burada,
    Sənə yön çevirdilər “91-lər” burada,
    Bir daha bəlli oldu xalqına sədaqətin,
    Sən ulu öndərisən bu xalqın, bu millətin.

    Sən haqqa arxa durdun, əsarətə yox dedin,
    Acın dərdini bilməz heç bir zaman tox, dedin,
    Oyan, ey ulu millət, qaranlıqdan çıx dedin,
    Aydınlıq nuru qonsun üzünə məmləkətin,
    Sən ulu öndərisən bu xalqın, bu millətin.

    Bu dövlətin qırılmaz təməlində yaşarsan,
    Ən müqəddəs, ən ülvi əməlində yaşarsan,
    Vətən sevdalıları cəm elində – yaşarsan,
    Xalq görür bəhrəsini çəkdiyin hər zəhmətin,
    Sən ulu öndərisən bu xalqın, bu millətin.

    Sənə xalq məhəbbəti sonsuz – dərindən dərin,
    Yüksəliş müjdəlidi hər açılan səhərin,
    Daha yolu rəvandı aşılmaz zirvələrin,
    Bütün dünya çevirib yurduma öz diqqətin,
    Sən ulu öndərisən bu xalqın, bu millətin.

    Ən böyük əmanətin İlham Əliyev bizə,
    Bir də müqəddəs Vərən – döğma ocaq, ev bizə.
    Onunçün o, qatır ki, gecəsini gündüzə,
    Heç zaman laxlamasın özülü bu qüdrətin,
    Sən ulu öndərisən bu xalqın, bu millətin.

    Azərbaycan – Türkiyə qardaşlıq nümünəsi,
    Bütün cahan bir ola boğa bilməz bu səsi,
    Hələ qarşımızdadır Qarabağ təntənəsi,
    Ürəyində gömərik düşmənin bəd niyyətin,
    Sən ulu öndərisən bu xalqın, bu millətin.

    And içirik günəşin sübh doğan çağına,
    And içirik qan ilə boyanan torpağina,
    And içirik üçrəngli müqəddəs bayqağına,
    Kokünü kəsəcəyik hər zülmün, hər zillətin,
    Sən ulu öndərisən bu xalqın, bu millətin.

    Ali Baş Komandanım!

    Azərbaycan Respublikasının Prezidenti, Azərbaycan Respublikası Silahlı Qüvvələrinin Ali Baş Komandanı İlham Əliyev cənablarına

    Bütün türk dünyasının gözü dikilib sana,
    Türk dünyası bir yana, Azərbaycan bir yana,
    Yüz milyonluq millətə Azərbaycan bir ana,
    O mənim görən gözüm, o mənim cismim, canım,
    Ali Baş Komandanım!

    Şəhərlər kəndə dayaq, kəndlər şəhərə arxa,
    Ay gecəyə nur çilər, günəş səhərə arxa,
    Şükür, yenə su gəldi bir vaxt su gələn arxa,
    Azadlıq naxışıyla zinətlənir hər anım,
    Ali Baş Komandanım!

    Yacuc-Macuc «yan»ların – boyuna qibtəsi var,
    Min illik Dədə-Qorqud boyuna qibtəsi var,
    Vətən, millət sevdalı soyuna qibtəsi var,
    İnam, güvənc yerimsən – bunu mən necə danım,
    Ali Baş Komandanım!

    Neçə yüz milyonların çörəyi səndən keçir,
    Cahanın qan paylayan ürəyi səndən keçir,
    İlləri aydan soruş, ayları gündən keçir,
    Gör hansı kürsülərdən təriflənir ad-sanım,
    Ali Baş Komandanım!

    Heydər baba naxşı var yurdun hər qarışında,
    Dünya baş əymiş ona siyasət yarışında,
    Bir çözümü olmalı sülhün də, barışın da,
    BMT-yə, ATƏT-ə nəsə qaynamır qanım,
    Ali Baş Komandanım!

    Bizə dostu düşməndən 20 Yanvar seç dedi,
    Şovinist ocağında neçə «yan» var – seç dedi.
    Önündə bir körpü var – bu körpüdən keç dedi,
    Qoy yazılsın tarixə haqq sədalı ünvanım,
    Ali Baş Komandanım!

    Xocalı faciəsi tarixin dərsi bizə,
    Neçə tale çarxının fırlandı tərsi bizə,
    Bizi ərzə tanıtdı, tanıtdı ərzi bizə,
    Bircə anda yetişdi dada Şahi-Mərdanım,
    Ali Baş Komandanım!

    İyirmi faiz torpağım yağıda qala bilməz,
    Çala, çapa, talaya, dağıda – qala bilməz,
    Bundan artıq millətim ağıda qala bilməz,
    Gülsün artıq çöhrələr, sevinsin dörd bir yanım,
    Ali Baş Komandanım!

    Vətənə layiq oğul, Sənə sadiq əsgərik,
    Haqqa qılınc çalanın qollarını bükərik,
    Yurdun hər kədərinə, sevincinə biz şərik,
    Vətən qürur mənbəyim, Vətən şərəfim, şanım,
    Ali Baş Komandanım!

    Azərbaycan güvənir müzəffər ordusuna,
    Qoymaz yağı önündə bu xalqı ordu, sına,
    İstər tufanda yoxla, yağışda, qarda sına,
    Bir nərə çək, dəniztək aşıb-daşsın meydanım,
    Ali Baş Komandanım!

    Ulu öndər eşqinə qılıncı qından çıxar,
    Gündə min dona girən iblisi dondan çıxar,
    Qanı qanla yuyarlar, bu xalqı qandan çıxar,
    Ucalsın haqq bayrağım, zəfərlə doğsun danım,
    Ali Baş Komandanım!

  • Kənan AYDINOĞLU.Şeirlər

    Photo Kenan

    Kənan AYDINOĞLU (Murquzov Kənan Aydın oğlu) 1989-cu il oktyabr ayının 25-də Bakı şəhərində ziyalı ailəsində anadan olub.2008-2012-ci illərdə Sumqayıt Dövlət Universitetinin Filologiya fakültəsində bakalavr dərəcəsi üzrə ali təhsil alıb.”Ömürdən bir səhifə” (Bakı, “Adiloğlu”, 2007) və “Ömrün yarı yolunda” (Bakı, “MK”, 2010) şeirlər kitabının müəllifidir.Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin Mətbuat xidmətinin rəhbəridir.Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının baş redaktorudur.Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvüdür.

    Tabloda rəqəmlər dəyişir, Ustad!

    XX əsr Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndəsi, o taylı, bu taylı şair Ustad Məhəmmədhüseyn
    Şəhriyara sevgi və sayqılarla!

    Halım da dəyişir qoca dünyaya,
    Baxdıqca hər dəfə öz pəncərəmdən.
    Müəllif

    Əzəldən dünyayla sözüm çəp gəldi,
    Gəl mənim halımı sorma, ay Ustad!
    Bu dünya onsuz da düzələn deyil,
    Çox da öz-özünü yorma, ay Ustad!

    Hər dəfə yurduma qış gələn günü,
    Mən ki öz sözümlə Səni anmışam.
    Rəsmini tabloda gördüyüm gündən,
    Eşqinlə, ey Ustad, alovlanmışam.

    Şimalın Cənubla görüş anı tək,
    Gözümün yaşını töküb ağladım.
    İnandım bir zaman görüşəcəyik,
    Yenə Haqq Allaha ümid bağladım.

    Şükürlər olsun ki, Uca Allaha,
    Ümidim yenə puç olmadı heç.
    Ustadsan, şagirdəm həyatım boyu,
    Bir suçum var isə gəl suçumdan keç.

    Vahid Azərbaycan övladlarıyıq,
    Səngərdə əsgərlər döyüşür, Ustad!
    Yeni il gəldikdəkcə hər dəfə, düzü,
    Tabloda rəqəmlər dəyişir, Ustad!

    Bu dünya şairin nəyinə gərək?!

    Günahı duayla yuyub gəlibdi,
    Ömrü şeir üçün qoyub gəlibdi,
    Onsuz da dünyadan doyub gəlibdi,
    Bu dünya şairin nəyinə gərək?!

    Divara daş kimi vurulub qalan,
    Bir göz qrpımında durulub qalan,
    Yalan üzərində qurulub qalan,
    Bu dünya şairin nəyinə gərək?!

    Süleyman mülküdü qalan ha deyil,
    Şairi yadına salan ha deyil.
    Şairin könlünü alan ha deyil,
    Bu dünya şairin nəyinə gərək?!

    Əhd-peyman bağlamaz sonuna qədər,
    Dağılmaz gözündən qəm ilə kədər.
    İstər gündüz olsun, istərsə səhər,
    Bu dünya şairin nəyinə gərək?!

    Sevinib, şadlanıb, gülən deyil ki,
    Ömrü başa vurub ölən deyil ki,
    Sevinci, kədəri bölən deyil ki,
    Bu dünya şairin nəyinə gərək?!

  • Əlirza HƏSRƏT.Yeni şeirlər

    ehe

    İLAHİ

    Coşğun dəniz könlümdə,
    Ləpəyə bax,ilahi.
    Tək əllərin çaldığı,-
    Çəpiyə bax,ilahi.

    Bir pətəksiz şan yerdə,
    Oldum pərişan yerdə.
    Sular qarışan yerdə,-
    Köpüyə bax,ilahi.

    Məndən düşüb ayna yan,
    Yoxdur qanım qaynayan.
    Kölgəsiylə oynayan,-
    Köpəyə bax,ilahi.

    Qürbətdə vətən tutan,
    Ruhumsan bədən tutan.
    Dağın əlindən tutan,-
    Təpəyə bax,ilahi!

    BİR ADAMLIQ YER KÜRƏSİ ŞƏKLİNDƏ

    Vədə verib bel bağlama dağlara,
    Hər zirvədə duman olmaz,qar olmaz.
    Bir adamlıq Yer kürəsi şəklində,-
    Məndən başqa bu dünyada Yer olmaz.

    Gözəlliklər məskənidir bu diyar.
    Nə faydası,könül açsa gülə xar?!
    Söyüdü var,çinarı var,sərvi var,-
    Bəsləməklə hər ağacda bar olmaz.

    Bu sevdayla nə qul oldum,nə ağa,
    Saçlarını çətir eylə,gəl bağa.
    Könül quşum budaq gəzir qonmağa,-
    Mən bilirdim səndən mənə yar olmaz…

  • Elnarə GÜNƏŞ.”Eylər-eylər

    ____kil

    “Dağ çiçəkləri” ədəbi dərməyi, İsmayıllı yazarları,
    Ağsu yazarları ictimai ədəbi birlikləri və “İti qələm” Respublika ədəbi birliyinin üzvü

    Adam var ki, qızıl libas geyindir,
    Söyləyəcək bu çox ucuz geyimdir.
    Tərif etsən, deyəcək boş deyimdir,
    Çəkilən zəhməti, zay eylər-eylər.

    Adam da var can evindən talanıb,
    Kökü üstə od-ocaqlar qalanıb.
    Ruh adamı tərki-dünya yaranıb,
    Payın umsan, ürək pay eylər-eylər.

    Mən bircə yol gördüm əzəldən bəri,
    Odur dünyaların gövhəri, zəri.
    Sahibi qüdrətdir, yoxdur bənzəri,
    Qışın ortasında, yay eylər-eylər.

  • Əziz MUSA.Yeni şeirlər

    em

    Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
    “İlham çeşməsi” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
    Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü

    ƏRİK AĞACI

    Bu dərd çiçəklədi, barını gördüm,
    Baxdım, gözüm doldu, çoxaldı dərdim,
    Sinəmi palaz tək altına sərdim,
    Barını görmədin ərik ağacı.

    Qönçə çiçəklərin düşdü şaxtaya,
    Qoruya bilmədi səni dağ, qaya,
    Çiçəyinin barı çıxmadı yaya,
    Barını görmədin ərik ağacı.

    Küləklər o körpə saçını yoldu,
    Ağrılar, acılar gözünə doldu,
    Q qönçə çiçəklər qönçə də soldu,
    Barını görmədin ərik ağacı,

    Bu dərd çəkiləsi dərd deyil bacı,
    Bilirəm çətindi bu ağrı, acı,
    Sən ey bar ağacı, sevgi ağacı,
    Barını görmədin ərik ağacı.

    Üzünə gülmədi bu yaz, bu bahar,
    Qəfildən üstünü aldı şaxta, qar,
    Yanında nazlanır gilas, gilanar,
    Barını görmədin ərik ağacı.

    Baharda dumana, çənə büründün,
    Qəlbin açılmadı, qəmə büründün,
    Balasın itirən anaya döndün,
    Barını görmədin ərik ağacı.

    Ağla gözüm, ağla hələ

    Canım qalıb bax, o dağda,
    Bülbül ötməz tay o bağda,
    Ruhum gəzir Qarabağda,
    Dərdim belə, qəmim belə,
    Ağla gözüm, ağla hələ.

    Ah- nalə dərdin boyatı,
    Dilimdə bitib bayatı,
    Cidardan açın bu atı,
    Tarlam belə, zəmim belə,
    Ağla gözüm, ağla hələ.

    Görünmür bu yolun sonu,
    Bir dərd gedir, gəlir onu,
    Açılmır suların donu,
    Dəryam belə, gəmim belə,
    Ağla gözüm, ağla hələ.

    Gözlərimdən qaçıb yuxum,
    Daşa dəyib sevda oxum,
    Orda qalıb varım, yoxum,
    Çoxum belə, kəmim belə,
    Ağla gözüm, ağla hələ.

    Çal qardaşım, çal “Cəngi” ni,
    Qına qoyma xəncətini,
    Uçur düşmən səngərini,
    Qurum belə, nəmim belə,
    Ağla gözüm, ağla hələ.

  • Vüsal YURDOĞLU.”Bu da bir sevgi tarixçəsidi…”

    vy

    Bu da bir sevgi tarixçəsidi…
    14 iyun, yağışlı yay axşamında görüşdüyümüz gün… yadımdadır…
    Yadımdadır, həmin gün, həmin görüş…
    Bu görüş bizim ilk görüşümüz,
    Gələcəyə ümidimiz idi…
    Görüşdük…
    Bir sevgi də biz qapdıq ulduzlu səmadan…
    Görüşdük…
    Yaşadığımı dərk etdim mən səni tanıyanda…
    Yeni təqvim olmuşdu bu sevgi tarixçəsi,
    Yox idi bu təqvimdə səndən, məndən özgəsi…
    Yaşayırdıq,
    Təzadlı qismətimizin sevimli oyununu bilmədən…
    Yaşayırdıq,
    Təqvimimizin ayrılıqlı sonu gəlmədən…
    Səndən, taleyimdən, və… sevincli anlardan ruhlanmışdım,
    Ayrılacağımız gündən xəbərsiz,
    Hələ ikimizə aid,
    içində yalnız sən və mən olan çox şeyləri
    arzulamışdım…
    Biz…,
    böyüdürdük sevgimizi ürək adlı bələkdə körpəmiz kimi..
    Hələ o vaxt həyat da görünürdü gözümüzə tərtəmiz kimi…
    İstəyirdik, həsrəti davamlı görüşlərlə öldürərək geridə qoyaq,
    İndi isə ayrılmışıq, tək-tənha, otağımda
    keçmişdə qalmış həmin yağışlı günü,
    səni düşünürəm, o ilk görüşü xatırlayaraq…
    Bəlkə bir gün yenə gələrsən ömrümə, -deyirəm…
    Görmürəm daha,
    Yollarına boylanan gözümü kor edibdir eynək…
    Görmürəm daha,
    Görə bilmirəm sənsizliyimin sonunu,
    Yollara uzanır ümidsiz baxışım gecədən səhərədək…
    Yorulmuşam…
    Qələmim yazmaqdan, vərəqim yazılmaqdan yorulub,
    Beynim düşüncələrdən, nəticə səbəbdən narazı…
    Gətirmədi bəxtimiz,
    lənətə gəlsin bəxtimizin mümkünsüzü, olmazı!…
    Özümü unuduram, tənhalıqda intihara can atır istək,
    Qocalıram, alnımın qırışları dalğalanır dəniz tək…
    Bu da bir sevgi tarixçəsidir,
    Danışmaq da yaşamaq kimi çətin gəlir, neynək…

  • Vüsal YURDOĞLU.”Həsrət”

    vy

    Həyatımda tək mirvarım,
    Göz bəbəyim, uzaq yarım.
    Lap kəsilib ixtiyarım,
    Həsrət bizə yaraşarmı?

    Daim xəyal qurar aşiq,
    Vəsf etməyə sözüm əskik.
    Nazın belin kimi nazik,
    Əlim vursam, dolaşarmı?

    Ağ üzündə xalın gördüm,
    Gözüm qaldı, gözə gəlmə!
    Aşiqini salma qəmə,
    Sevinc qəmə bulaşarmı?

    Xar olmağa gücüm yetməz
    Məhəbbətin yollarında.
    Qolbaq olsam qollarında,
    Yarım mənlə savaşarmı?

    Bilən bilir haralıyam,
    Eşq oxundan yaralıyam.
    Sevdalımdan aralıyam,
    Görən, fikrim qarışarmı?

    Məni dərdə salan dilbər,
    Gecə keçər, sən gəlməzsən.
    Nə çəkirəm, heç bilməzsən,
    Ürək gizlin danışarmı?

    Vüsal qalar saya-saya,
    Göz yaşları dönər çaya.
    Haray salsam bu dünyaya
    Məndən səbəb soruşarmı?

  • Rahilə DÖVRAN.”Gəlmədin”

    rxd

    Şairə-jurnalist-publisist
    Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
    “Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

    Heç də sanma asandı,
    Sənsiz həyat, gümandı.
    Yazıq könlüm usandı,
    Sevdiyimi, bilmədin.

    Ey daş ürək, gül sinə,
    Yol tapmadım köksünə.
    Saldın məni pis günə,
    Dərdi mənlə, bölmədin.

    Olacaqdın baş tacım,
    Dərdlərimə əlacım.
    Xoş ağrımsan, xoş acım,
    Baxma üzə, gülmədin.

    Toxunmadım telinə,
    Qərq oldum qəm selinə.
    Düşdüm əğyar dilinə,
    Göz yaşımı, silmədin.

    Ötdü gənclik zamanı,
    Tükəndi and,amanı.
    Kim sevər ta- Dövranı,
    Hey səslədi, gəlmədin…

  • Rahilə DÖVRAN.”İstək”

    rxd

    Şairə-jurnalist-publisist
    Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
    “Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

    Neyləyim ki, uzaqdayam, çox uzaq,
    Əlim yetmir dağın zirvə qarına.
    Şəhərdə yox sərin hava, meh, sazaq,
    Tamarzıyam yaylaqların barına.

    Yaşıl yala bulud sala kölgəsin,
    Dalğalana nazlı-nazlı ot dəniz.
    Dinləyəsən küləklərin nəğməsin,
    Onda görən deyər sənə gülbəniz.

    Dağ armudu aça sənə çətrini,
    Dövrə vura samavarın tüstüsü.
    Şiş-kababın ocaq yaya ətrini,
    Otlar poza əyin-başın ütüsün.

    Nuş edəsən hər cür nazı, neməti,
    Ilham gələ ruhun, təbin köklənə.
    Vəsf edəsən gördüyün hər hikməti,
    Qələmindən dürr, incilər ələnə.

    Qucaq dolu nərgiz, lalə, bənövşə,
    Dövran dönə çiçək ola, gül ola.
    Qada, bəla,qübar ondan gen düşə,
    Evə dönə sevdasıyla qol-qola.

  • Şəfa VƏLİYEVA.”Tüm sabahlar fərqlidi…”

    1915291_748109358667106_2463672035380493579_n

    “Gənc Ədiblər Məktəbi”nin müdavimi, AYB və AJB üzvü,
    Prezident təqaüdçüsü, Gənclər müfakatçısı

    Bundan öncə və sonra
    Tüm sabahlar fərqlidi…
    Bu sabah umutlara
    Geyindirdiyim dərddi…

    Pəncərəmdən süzülən
    Gün işıqları solğun…
    Yanağıma düzülən
    Yaş təkəmseyrək…
    Nolsun…

    Nolsun sənsizləmişəm?!
    Sən ki, çox uzaqdasan.
    Ağlamışam…
    Hirslənmişəm…
    Nolsun…
    Bu sabah yoxsan!

    Çiynimdə battaniyə,
    Əlimdə kağız dəsmal
    Yalvarram sənsizliyə…
    Gəl, təkliyi başa sal.

    De ki, sevirsən məni…
    De ki, ağlamaq olmaz!
    De ki, yoxluğun boyda
    Dünyaya sığmaq olmaz!

    Bir də, yadıma sal ki,
    Durub çay içməliyəm.
    Mənə gələn yoldakı
    Səni gözləməliyəm!!

  • Şəfa VƏLİYEVA.”Sən bildinmi, bilmirəm…”

    1915291_748109358667106_2463672035380493579_n

    “Gənc Ədiblər Məktəbi”nin müdavimi, AYB və AJB üzvü,
    Prezident təqaüdçüsü, Gənclər müfakatçısı

    Üşüdünmü bu axşam?
    Keçdimmi ürəyindən?
    Mən elə darıxmışam.
    Sən bildinmi, bilmirəm…

    Ütüləyib yığdığım
    Xatirələri açdım.
    Bir vaxtlar utandığım
    Şəkillərinə baxdım.

    Adın şəkdim… bəzəndi
    Dünyam nişanlı qıztək.
    Günlər ürək üzəndi,
    Gəl, ömrün ipini çək.

    Gəl, götür əllərimdən
    Əlinin yaddaşını…
    Pozmağa da cəhd elə
    “Dəli”nin yaddaşını.

    Üz bütün ümidləri,
    De ki, heş olmamışam.
    Yandırdım şəkilləri,
    Üşüdünmü bu axşam?

  • Nazir Ziya TALISTANLI.”Evin qadını”

    http://s06.radikal.ru/i179/1607/57/069f81e378ce.jpg

    Evin işığıdı, yaraşığıdı,
    Dadıdı, duzudu evin qadını.
    Yaxşısı sərvətdi, vardı, dövlətdi,
    Halal-haqq yazıdı evin qadını.

    Odur el içində hörmət gətirən
    Kişi şərəfinə, kişi adına.
    Zaman-zaman adlı-sanlı kişilər,
    Borclu olub evindəki qadına.

    Əkinçidir,biçinçidir hər zaman,
    Ən dar günə xırmanında dəni var.
    Dərdi könlündədir, yükü çiynində,
    Anadır, hər dərdə dözən günü var.

    Ağ gündə ağ olar, qarada qara,
    Aldanandı hərdən yar olanda da.
    Bəzən bir namərdlə çürüdər ömrün,
    “ Yoluna göz dikər yorulanda da “.

    Tanrıdan olsa da hər gözəlliyi,
    Nə qədər bəzənsə yenə də azdır.
    Heç kəs axtarmasın çöldə xoş günü,
    Ömür öz evində bahardır, yazdır.

    Kişinin ən ağır dərdi, əzabı,
    Qadınla bölünüb azalmalıdır.
    Ən gözəl nəğmələr, gözəl şeirlər
    Evin qadınına yazılmalıdır.