Category: Azərbaycan ədəbiyyatı

Ay ellər,bilmirəm niyə dinmirlər,
On bir yox,on iki oylağım gedib.
Xankəndinin adın niyə demirlər,
Məktəb dərsliyində on bir yazırlar.
Niyə bu tarixi düzgün yazmırlar?

İyirmi altı dekabr ilk gedən şəhər,
Xankəndi olubdu bəlkə bilmirlər.
Min doqquz yüz doxsan birdə ay ellər,
Xankəndindən elimi qovladılar.
Niyə bu tarixi düzgün yazmırlar?

On iki yara var mənim qəlbimdə,
On iki ad yatır bu ürəyimdə.
On iki qisas var bu əllərimdə,
Qövr edir sinəmdə axı yaralar.
Niyə bu tarixi düzgün yazmırlar?

Məktəb dərsliyində bunları gördüm,
Qalmadı kimsəyə qalmadı sözüm,
On iki şəhəri axtardı gözüm.
Məni dara çəkdi yenə o dağlar,
Niyə bu tarixi düzgün yazmırlar?

Mehri deyir,on iki şəhər gedib,
Düşmən ürəyimin başını didib.
Yenə o yurdlardan xəbərlər gəlib,
Pozulur sərhədlər,heç dayanmırlar,
Niyə bu tarixi düzgün yazmırlar?

Kiyev 07-04-2015

(İşğal oldu26-12-1991 )

Mən gəzdiyim oylaqlarda,
Xankəndimdə düşmən gəzir.
Qızıl kimi torpaqlarda,
Xankəndimdə düşmən gəzir.

Biz yer verdik erməniyə,
Nankor çıxdı bu çörəyə,
Həsrətliyik el görməyə,
Xankəndimdə düşmən gəzir.

Xankəndiydi onun adı,
Özü boyda bir dünyaydı,
Yapışdı Stepan adı,
Xankəndimdə düşmən gəzir.

Vətən, bir gün gələcəyəm,
Öz adını verəcəyəm,
Səninlə bir güləcəyəm,
Xankəndimdə düşmən gəzir.

Mehri deyib,deyəcəkdi,
Vətəninə gələcəkdi,
Düşmənləri əzəcəkdi,
Xankəndimdə düşmən gəzir.

Kiyev 04-04-2015

Ürəyimə axıb dolan,
Bu həyatdan qüvvət alan,
Arzularım ,istəklərim,
Könlümdəki duyğularım,
Ömrün tale qarğışına,
Duyğu seli yağışına,
İslanmışam,ömür yarı,
Könül dolu arzularım ,
Mənim varım,dövlətimdir,
Həsrət dolu yanğılarım,
Topladığım sərvətimdir.
Yoxdur daha ağrı acım,
Bu həyatın çətinliyi dərd əlacım,
Alışmışam bu həyatın sərt üzünə,
Arzularım,istəklərim,
Könlümdəki duyğularım,
Ömrü sarmış qayğılarım,
Nəyim varsa alışmışam,
Mən həyatın sərt üzüylə barışmışam.
Yoxdur daha qorxum mənim,
Boranından ,tufanından,
Lap dəhşətli bir anından.
Mən özümü tanıyıram,
Bu həyatın sərt üzündən gəlib keçən,
Çətin yolda çətinliyə alışmışam.
MEHRİBAN. 01 01 2016.

Zaman keçir dövran keçir ,gün keçir,
Öz ömrümüz hərdən bizdən yan keçir,
Taleyimiz bəxt əlindən su içir,
Yarı gerçək,yarı yalan dünyadı.

Bu dünyada kim qazana ,kim yeyə,
Yalan görən ,hər yalana düz deyər,
Nəyin var talayıb ,qəddini əyər,
İndi yaman götür,talan dünyadı.

Taxt üstünə taxt gətirsən fayda yox,
Ömürlərdi gəldi-gedər qayda yox,
Neçə gəldi,neçə getdi say da yox,
Taxtlısını taxtdan salan dünyadı.

Böl əlində qazandığın tikəni,
Əlin tutsun yükü ağır çəkən
Yamanları yaxşı yola çəkən ol,
Yaxşı adla sənə qalan dünyafı.

Salxımlanar,yolların buz naxışı,
Qar üstündə bir iz donar,büsbütün.
Ağacların koğuşunda can verər,
Həsrətimi keçər,adlayar çətin.

Buz ürəyin köləsiyəm,haçandı,
Qarı qışa,qışı qara qatmışam.
Vücudumda rüzgarı var,nəmi var,
Öləziyir,ömür adlı yanan şam.

Bəs deməzmi,çəkdirdiyi fələyin,
Yığmayır,bu dərdin əlin-ətəyin.
Çalammazsan,bu dağların havasın,
Çoban qızı buz tutanda tütəyin.

Gileyini,xalıtəki dürmələ,
Əzəl-axır anan-dədən dünyadı.
Çağasında çırtma çalıb sevinən,
Diri gəlib ölü gedən dünyadı.

02.01.16.

Yeriyib yıxılaram,
Duraram,ağır-ağır.
Sənsizəm,yollarıma,
Yağış yağır,qar yağır.

Mənə həsrət rəngini,
Çöz dedin,sonucu sən.
Bu yoldan o yana yox,
Bu yolun son ucu sən.

Sərmişəm,başım üstə,
Çəkib,dərdimi bir-bir.
Dilim qabar,deməkdən,
Ay insafsız,ya səbir!

Toxu məni,ilməyəm,
Nədir,bunca qaş-qabaq.
Gileyin əlindəyəm,
Yığıldım,yumaq-yumaq.

Yeriyib yıxılaram,
Duraram,ağır-ağır
Sənsizəm,yollarıma
Yağış yağır,qar yağır…

03.01.16.

Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
“İctimaiyyət və təhsil” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru

Qələm dostumuz Qədiməli Əhmədin “Hələ də baxırsan” şeirinə cavab olaraq.

Uzaq yollara baxıram,
Sənsizlikdə üşüyürəm,
Bəzən öz-özümə,
Yetmək üçün hey qaçıram,
Tövşüyürəm.
Deyirsən, yarpaqların,
Vaxtsız saraldı…
Ruhumu çiskin aldı.
Sənsiz heç nəyin,
Ətri, dadı yox!
Qəlbimdə sənsizliyin adı yox!
Nə yanında ola bilmirəm,
Nə sənsiz qala bilmirəm.
Sonra deyirsən ki,
Hələ də baxırsan uzaq yollara,
Ruhundan tökülən sarı yarpaqlara!!

Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
“İctimaiyyət və təhsil” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru

Qələm dostumuz Qədiməli Əhmədin “Dibi görünmür bataqlıqların” şeirin oxudum. Xəyalən məni çox uzaqlara apardı. Ürəyimdə belə bir şeir qaynaqlandı.

Ölüm bir keçiddir,
Axirət dünyasına.
Əbədilik sevdasına.
Bəlkə də,
Məhəbbətdə dərinlik azalıb,
Yanan ürəklərə
Sərinlik azalıb.
Kəndimizə gedəndə,
Xəyalımdan uşaq vaxtı gördüyüm
Qayıtmayan səhər keçir.
Gəlin köçdüyüm,
Havası tutqun,
Bəzən, gecələri qorxunc şəhər keçir.
Ölüm də axirətə qədər,
Bu dünyada
Yaşayır qəribliyini.
Özümüz bilmədən,
Körpələrimiz də,
Gözümüz önündə,
Yaşayır gələcək yetimliyini.
… Ölüm bir keçiddir,
Axirət dünyasına.
Əbədilik sevdasına.
Fikirləşəndə…ürəyə salmamaq olmur,
Vaxtı çatıbsa,
Bu dünyada qalmaq olmur…

Payız elə getdi, qış belə gəldi,
Ayrılıq küləyi əsdi bir ucdan.
Görüşə bilmədik, bu necə dərddi?
Qar da yolumuzu kəsdi bir yandan.

Sanki acıq çıxır təbiət bizdən,
Görüşmək vədəmiz uzanır yaman.
Həsrət də qar kimi gözlərimizdən,
Yağıb sinəmizdə qoparır tufan.

Bölündük sevginin fəsillərinə,
Eşqimiz, baharkən, özümüz qışıq.
Bəlkə ömrümüzün son illərindən,
Bəxtin yollarına atılmış daşıq?!

Eh… yenə səbrimin üstünə əsir,
Sənin göndərdiyin şaxta, qar, boran.
İnan ki, yolumu eşqimiz kəsir,
Yoxsa, bu yollarda kimdi ki, duran?!

Sən getdin göynədi sinəmdə ürək,
Yox olub əridi ömrün illəri.
Soldu qucağımda arzularım tək,
Dərib gətirdiyin sevda gülləri.

Sən getdin… arxanca baxan gözlərim –
Su səpdi yoluna aydınlıq üçün.
Dilimdə ilişib qalan sözlərin,
Bir haray salmadı, bilmədim neyçün?

Sən getdin… eşqinin bahar naxışı,
Min ilmə toxudu payız ömrümə.
Gözümdən süzülən sevda yağışı.
Sanki qılıncını çəkdi könlümə.

Get gülüm, – qınama sənsiz səbrimə,
Küləklər yan alar, sellər yan alar.
Get barı, tez qayıt, mənim xətrimə,
«Sənsizlik» dərd olub məndən can alar.

( ilin ilk şeiri)

Vəsf edə bilmirəm ötən illəri,
Ömrümə yazılıb, qaradan-qara.
Hansı gözəlliyi tutub gözümə,
Deyim ki, cəfakeş oldun ömrümə.

Sözüm var dilimdə bitməz tükənməz,
Bu dövran, dilimi, lal eləyibsə,
Rəssam tək, firçanı çəkib üzümə,
Bəs necə baxım mən, elin gözünə.

Hər ötən illərin yarası dərin,
Qatbaqat şerimdə, qövr eyləyibdir.
Çevrilib bir azda arxaya baxsam,
İllərin, naləsi dövr eyləyibdir.

Deyirəm, bu ildə ilk sözüm kimi,
Bilmirəm ələkdən, ələnən nədir.
Ən böyük istəyim, zalım fələkdən,
Verməsin dərdləri bir dözüm kimi.

Ağırdı, çəkməyək dərdlərin yükün,
Çiynimiz qabardı, əllər buxovlu.
Nənələr əyirən kələf dolaşıb,
Kilimlər toxunmur, əldə bu xovlu.

02.01.2015.

Bir daha görməzsən gözündə məni,
Həsr edib yazdığın sözündə məni.
Ayaqlar altında kölgələr kimi,
Axtarıb tapmazsan özündə məni.

Sürüyər dolanbac bu dövran səni,
Yadından çıxarmaz bu mövlan səni.
Ruhuma qarışıb, uçsan göylərə,
Sındırıb yıxacaq bu cövlan səni.

Soruşub demərəm, hara detmisən,
Qəlbimi dəlib sən, yara getmisən.
Vəfasız, bəlkə də məni unudub,
Bir başqa sevdaya, yara getmisən.

Yoluna çıxmaram dön demək üçün,
Yandırdın canımı sön demək üçün.
Sevgimlə kiçildin, azdın yolunu,
Ümidsiz buraxdım öl demək üçün.

02.01.2016.

“Sən yalnız sevgi şeirləri yaz!” – bunu çoxları deyib mənə…

Sevgi nə cür olur – izahı varmı?
Düşüncəm – sevgidi, ruhum – sevgidi.
Görəsən sevənin günahı varmı?
Göz yaşım – sevgidi, ahım – sevgidi.

Sevgidən doğulub mənim hər anım,
Ota da sevgim var, quşa da sevgim.
Hər kiçik zərrəyə qaynayır qanım,
İnsana da sevgim, daşa da sevgim.

Minbir rəngə çalır təbiət yenə,
Hər gülün ləçəyi öpülsün gərək.
Çöllərə imılıq yağış yerinə
İnsanın sevgisi səpilsin gərək.

Torpaqdan cücərən yaşıllıq deyil,
Sevgidir – Tanrının öz ülfət payı.
Sevgiyə dönməsə, bil ki, haqq deyil –
Təmizlik, halallıq, mərifət payı.

Bu da bir sirr olub yer yaranandan,
İnsan olan niyə insanı sevdi?!
Hikmətin nuruyla qəlb daranandan,
Məhəmmədi sevdi, İsanı sevdi.

Adəmin Həvvaya mehri yaşatdı
Bu sonsuz ərzi də, insanlığı da.
Möcüzə yaradan sehri yaşatdı
“Quran”ı, “İncil”i, İsalığı da.

İdrakın gücü yox – dərk edə bilsin,
Yer niyə Göy ilə həmahəng durur?
Sevgi qanad verir – yol gedə bilsin
İnsanın sınmayan eşqi – qüruru.

Sevgi – ürəklərdə çağlayan bulaq,
Bu sudan dadmağa tələsər hər kəs.
Bir qəlbi min qəlbə bağlayan bulaq,
Min il aşıb-daşa, eşqi tükənməz.

Sevgiylə doğulur insan anadan,
Qonur çiynimizə sevgi mələyi,
Sevir ölə-ölə, ölür sevdadan,
İnsanın sevgiyə təşnə ürəyi.

29. 06.2009

Bayırda qar yağır… bayır üşüyür,
Çəmən soyuqlayır, çayır üşüyür.
Qar altda sərçənin payı üşüyür,
Qar üstdə iz salır ləpirlər indi.

Bacanın tüstüsü donur havada,
Lopa qar qar üstə qonur havada.
Dəni bir-birindən qapıb havada,
Qarğalar gözünə təpirlər indi.

İtlər dayaq gəzir bir cüt, bir təkə,
Qayanın burnunda silkinir təkə.
Nənələr böyrünə yığıb mütəkkə,
Nağılı noğultək səpirlər indi.

Ocaqda çırthaçırt odun alışır,
“Ruhlardır, yəqin ki, bizdən danışır”.
Müqəddəs göylərdə gəzib-dolaşır
O ulular indi, o pirlər indi…
26.01.2005

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

İstedadli qələm sahibi, görkəmli jurnalist, şair-publisist-Kənan Aydınoğluna Yeni il hədiyyəsi

Nə vaxtdı ürəkdən, qəlbdən keçirdi,
Səninçün qardaşım, bir şeir yazım.
Qismət bu günəymiş, təbb izin verdi,
Çağladı ilhamım, coşdu avazım.

Bilmədim əziz dost,nədən başlayım?
Haradan başlayım, harda qurtarım?
Necə tərif edim,ya alqışlayım?
Ram oldu qələmə tam ixtiyarım.

Əqidən, əməlin hamıya bəlli,
Bir anın keçməyib yurdsuz, vətənsiz.
Özü düz, sözü düz, saleh əməlli,
Çox şey itirərdik, olsaydıq sənsiz.

Qələmindən axan dürlər, incilər,
Olub könüllərin bəzəyi, zəri.
Zər qədrin əziz dost,zərgərlər bilər,
Iti qələminin yoxdur bənzəri.

Bütün yazdıqların dillər əzbəri,
Yeddidən- yetmişə, künül həmdəmin.
Hikmət sərrafısan, illərdən bəri,
Ümmanlar fəth edir poetik gəmin.

Ədəbi aləmin mətin dərvişi,
Geydin dəmir çarıq, dəmirdən əsa.
Sevmədin bitməmiş, yarımçıq işi,
Tutduğun yolundan, dönmədin əsla.

İllərlə dinlədin qəlbinin səsin,
Könülsüz bir cümlə, kəlmə yazmadın.
Bu xalqa sən yetir zəfər müjdəsin,
Parlasın “Portal”ın, yüksəlsin adın.

O1.01.2016-cı il.Naxçıvan Muxtar Respublikası.

Sən ey payız çiçəyi,
Gör nə düşüb bəxtinə.
Içimdə bir sevgi var,
Necə oxşayır sənə.

Durnalar köçdü getdi,
Yoxsa yoxdu xəbərin?
Ömrü gödək olurmuş
Payızda sevgilərin…

Mən bilmədim bu sevda
Hardan düşdü könlümə.
Indi gizli dərdimi
Deyəmmirəm heç kimə.

Külək əsir,tökülür
Ağacların yarpağı.
Məni həsrət üşüdər,
Səni payız sazağı.

Səhərdi…günəş çıxıb…
Gəl sevinmə bu başdan.
İndi hələ payızdı,
Xəbərin yoxdu qışdan.

Yollarına boylanıb
səni gözləmək gözəl…
Gözümü yolda qoyma,
nolar, bir azca tez gəl.

Qısılıb bir bucağa
boynumu bükmüşəm bax.
Gedib sənə çatdımı
gizlicə çəkdiyim ah?

Kipriyimlə gecənin
Pərdəsini sökmüşəm.
Həsrətin kölgəsində
özümə ev tikmişəm…

Axı, girov qoymuşam
eşq yolunda bu canı.
Yaxşıca tanıyırsan
sən bu qərib ünvanı.

Sən ki yaxşı bilirsən
nələr çəkib bu ürək…
Yadından çıxmasın ha,
dönəndə mənə baş çək.

Bu gecə qayğılar da yatıb
Dərdlər də yorğanını üstünə çəkib
Səssizcə yuxuya dalıb…

Bu gecə sabaha hamilədir
Səhərin yeddisində doğulacaq günəş
Xəfif rüzgar qığıltısı ilə gülümsəyəcək…
Bu gecə unudulub keçmiş sevgilər
Keçilən küçələr,
Yaşanılan evlər
Və bütün şəhərlər.

Bu gecə dabanına tüpürüb qaçıb
Mənalı və mənasız ayrılıqlar…

Yatsa da bütün dünya
Azan səsinə oyanan şəhərlər
Qapısı açıq məscidlərdə dua edən ürəklər
Göyə açılan əllər
Və dodaq altında deyilən sözlər –
“Sən – var oluşumuzun səbəbi!”
Bütün çıxışların istiqamətdir.
Bu gecə sabahı dünyaya gətirdi…

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyi və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının “Cənubi Qafqaz Xalqları üzrə xüsusi müxbir”i,
İraq Türkmən Yazarlar Birliyinin, Dərbənd Ədəbiyyatçılar Birliyinin, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü

Murquzov Kənan Aydınoğluna

Mənim Dərbəndimə dəyər verdiniz,
Təşəkkür edirəm vəfalı dostum.
Sözə, weyriyata hörmət etdiniz,
Təşəkkür edirəm vəfalı dostum

Hər zaman mənimlə olduz bərabər,
Igid el oglu tək, göstərdiz hünər.
Sizin bu qayğınız milyona dəyər,
Təşəkkürr edirəm vəfalı dostum.

Zeynəbəm, hər zaman sizinləyəm mən,
Mənim vüqarımdır, bu dogma Vətən.
Belə ogullara, deyərək əhsən,
Təşəkkürr edirəm vəfalı dostum.

Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının sədri,
”Möhtəşəm Azərbaycan” müstəqil ictimai-siyasi, ədəbi-bədii qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
”Qızıl qələm”, “Həsən bəy Zərdabi”, “Qafqaz-Media” mükafatları laureatı,
Əməkdar jurnalist

Yenə gözüm buludlardan nəm aldı,
İstəyini həm almadı, həm aldı.
Ağrılarım ürəyimə cəm oldu,
Vay görmədim hələ belə vay kimi.

Dəli sevdam xəzan gərir, – bar deyil,
Bu sevgidə etirafım ar deyil.
Küllü-aləm daha mənə dar deyil,
Yığılıram öz içimə yay kimi.

Dərd yolçusu qəm atına süvarsa,
Selə dönər gözlərində su varsa.
Göz yaşıyla boz səhranı suvarsa,
Qəbul olar bu Tanrıdan pay kimi.

Hava deyil, «Göyçəgülü» havardı,
Bir ahımla Göyçə gölü qabardı.
Neçə-neçə qönçə gülü apardı,
Fələk, yenə saydığını say, kimi.

Adım adlar sırasından silgidə,
Mən baş oldum, yenə bu nəhs bölgüdə.
Kərəm, Məcnun, Fərhad qaldı kölgədə,
İndi tutum mən özümə tay kimi?!

Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının sədri,
”Möhtəşəm Azərbaycan” müstəqil ictimai-siyasi, ədəbi-bədii qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
”Qızıl qələm”, “Həsən bəy Zərdabi”, “Qafqaz-Media” mükafatları laureatı,
Əməkdar jurnalist

Bir qolundakı qüsuruna görə ömrü boyu oynamayan və ilk dəfə meydana çəkilərək oynamağa məcbur edilən gözəl-göyçək bir xanımın oynamağını müşahidə edərkən

Elə bil duz yüküydü çiynində gəzdirirdi,
Bir iman, minbir güman beynində gəzdirirdi,
Sanki yad libasıydı əynində gəzdirirdi,
Bir əlindən xəbərsiz bir əli oynayırdı.

Əsmər gördüyüm qızın bənizi ağarmışdı,
Dünyanın Qara adlı dənizi ağarmışdı,
Saçlarında yox idi dən izi – ağarmışdı,
Bir çiynini vermişdi irəli oynayırdı.

Ürkək-ürkək sağına, soluna boylanırdı,
Hərdən dönüb gəldiyi yoluna boylanırdı,
Hərdən də oğrun-oğrun qoluna boylanırdı,
Seçməzdin ağıllımı, ya dəli oynayırdı.

Neçə dərdi, sitəmi düzür cana tərpədir,
Baxan deyir özünü ağayana tərpədir,
Bilmirdi ki, əlini hansı yana tərpədir,
Sanki öz əli deyil yad əli oynadırdı.

Günəş boylanmasa, səhər sübh çağı,
Görünməz, inan ki, divarda kölgə.
Çoxdandı gəlmirik üz-üzə yenə,
Bölərdim dərdimi səninlə birgə.

Görəydin dərdindən illər uzunu,
Şair qələmimlə nələr çəkmişəm.
Əridib həsrətdən yerin üzünü,
Kim bilir bəlkə də başa çəkmişəm?!

Leylini gözləyən bir Məcnun kimi,
Səni düşünmüşəm, səni anmışam.
Sevgini yollarda axtaran gündən,
Yenə də eşqinlə alovlanmışam.

Dolsa da, qəlbimə qəribəliklər,
Güc tapıb yanından mən düz keçmişəm.
Gör neçə döyünən qəlbin içində,
Həsrətli gözündə səni seçmişəm.

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyi və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının “Cənubi Qafqaz Xalqları üzrə xüsusi müxbir”i,
İraq Türkmən Yazarlar Birliyinin, Dərbənd Ədəbiyyatçılar Birliyinin, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, nəğməkar-şairə Zeynəb xanım Dərbəndliyə sevgi və sayqılarla!

Həsrətin göz yaşı gözləyir Bizi,
Dərbənddən yol gələn şairim mənim.
Nisgil addım-addım izləyir Bizi,
Dərbənddən yol gələn şairim mənim.

Kədər var, həsrət var gözündə sənin,
Könlünün səsi var sözündə sənin,
Sevgi var, ülfət var üzündə sənin,
Dərbənddən yol gələn şairim mənim

Bu ulu torpağı yadına salan,
Küsüb, inciyənin könlünü alan,
Cənubi Qafqazdan yadigar qalan,
Dərbənddən yol gələn şairim mənim.

Ömrün xoşbəxt günü torpağındadı,
Körpəlik çağların ocağındadı.
Şeirin torpağın qucağındadı,
Dərbənddən yol gələn şairim mənim.

Sevincli günlərin hələ bitməyib,
Şeirin, sənətin şükür itməyib,
Xoş sözün, nur üzün gözdən getməyib,
Dərbənddən yol gələn şairim mənim.

2 yanvar 2016-cı il.Bakı şəhəri.

Qarabağı aldı xəzan qoynuna ,
Bağlarının tamam barı tükənmiş !
Köçkünlükdə xəstə düşən ellərin ,
Yarı qalıbsa da , yarı tükənmiş !

Başa çıxanlar da pozdu ilqarın ,
Söküb dağıtdılar ölkənin varın !
Yağı baltasına sap olanların ,
Namusu , qeyrəti , arı tükənmiş !

Bir kərə üzünə gülmədi baxtı ,
Hər gələn xəncəri köksünə taxdı !
Yazıq millət aclıq çəkir nə vaxtdı ,
Arpa , buğda nədi , darı tükənmiş !

Gözləsək də xeyir gəlmir nöyütdən ,
Qalib deyir , bəhər umduq söyüddən !
Bizim üçün keçib daha öyüddən ,
Xalqın təpəriylə karı tükənmiş !

Bir dost sual verdi : – Məhəbbət nədi?
Dedim : – Damarımda qandı məhəbbət.
Bunu dərk etməyən kəs divanədi,
Həm ruhdu, həm də ki, candı məhəbbət.
Bostanda bəhərdi, ağacda bardı,
Qəzəldi, muğamdı, kamandı, tardı .
Fərhadla birlikdə dağları yardı,
Kərəmlə birlikdə yandı məhəbbət.
Qalib deyir, bir toy, büsat eşqidi,
Mətanət, dəyanət, səbat eşqidi.
Kiminə ömürlük həyat eşqidi,
Kiminə ötəri andı məhəbbət.

Var olmaq yaşamaq deyil ki, hələ,
Buna mənəviyyat, ləyaqət gərək.
İnsan öz nəfsinə oldusa kölə,
Yaşamaq haqqını itirdi demək.

Əmanət veribdir insafı Allah,
Xəyanət elədik əmanətinə.
Təmizə çıxarmı bu qədər günah?
Güvəndik tanrının ədalətinə.

İtirib Allahın verdiyi nuru,
Düşübdür zülmətə, dumana insan.
Mərhəmət yerinə götürüb zoru,
Qənim kəsilibdir insana insan.

Yaxşılıq bəndənin insanlıq borcu,
Yaxşılıq ürəyin rahatlığıdır.
Hər kəsin qayğıya var ehtiyacı.
Yaxşı əməl qəlbin abadlığıdır.

Çıxar içindəki kini, nifrəti,
Qoyma ürəyinin işığı sönsün.
Allah bəxş eləyən nuru, şəfqəti,
Artır zərrə-zərrə günəşə dönsün.

Yamanlıq, paxıllıq, həsəd, xəbislik,
Şeytanın, iblisin vəsvəsəsidir.
Mərhəmət, sədaqət, halallıq, düzlük,
İnsanın birinci vəzifəsidir.

Kül altında qoyma sönə,
Odunu qaçırma sözün.
Yoğur, vəzlə dönö-dönə,
Zatını qaçırma sözün.

Boşa atma tilovunu,
Vermə yelə alovunu,
Möhkəm saxla cilovunu,
Atını qaçırma sözün.

Varlığına odur xoca,
Qoy əbədi dönsün taca,
Gün kimi, ay kimi uca
Adını qaçırma sözün.

Dur amadə yedəyində,
Yerin olsun ətəyində,
Yığ, ballansın pətəyində,
Dadını qaçırma sözün.

Bir sabunun iki üzü,
Elə sənsən,elə sən.
Bir şampunun qabı,özü,
Elə sənsən,elə sən.
Bir quyruğun iki başı,
Elə sənsən,elə sən.
Dünyanın ən yekəbaşı,
Elə sənsən,elə sən.
Yaltaqlıqla əhdə çatmış,
Elə sənsən,elə sən.
Yerə girmiş başıbatmış,
Elə sənsən,elə sən.
Axmaqların boş qafası,
Elə sənsən,elə sən.
Zalımların avtafası,
Elə sənsən,elə sən.
Milli bitim,parazitim,
Elə sənsən,elə sən.
Qapılarda sümsük itim,
Elə sənsən,elə sən…

Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin Rəhbərliyi Sizi, Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndəsini, istedadlı qəlmə sahibini, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının elektron orqanları Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Yönətim Kurulunun Fəxri üzvünü və əməkdaşını, “Şərqi Slavyan Xalqları üzrə xüsusi müxbir”ini, “Cəsarətli qələm” mükafatı laureatını doğum gününüz münasibətilə səmimi qəlbdən təbrik edir, Sizə uzun ömür, möhkəm cansağlığı, xoşbəxtlik, işlərinizdə, ədəbi-bədii yaradıcılığınızda bol-bol uğurlar diləyir!

Mətbuat xidməti

Şimşək işığına düşdü gözlərim,
Buludlar dərdimə məlhəm aradı.
Sabahı ürəklə qarşılamağa,-
Ümidim sevdiyim adamlaradı.

Kölgəm də haçandır düşüb dalımca,
İstidən çəkinmir, soyuqdan qaçmır.
Yaxşı ki, dilənmir kölgəm adamtək,
Yaxşı ki, heç kimə əlini açmır.

Gəlmir xoşunuza divanəliyim,
Ruhumu çarmıxa çəkən adamlar!
Atın özünüzü Yer kürəsindən,-
Dünyanın düzəlmək təhlükəsi var!.

Belə harasından girim qoluna,
İlahi,bu başın bədən yeri yox.
Qəhrindən saçıma düşən bu dənin,-
Göyərən yeri yox,bitən yeri yox.

Kim vurub yollara bu dayaq izi?
Yolların tacıdır hər ayaq izi.
Belə bircə-bircə ha sayaq izi,-
Qərib beşiyidir,gedən yeri yox.

Baxmaz ki gözünün yaşına qürbət,
Ad olar hər ömrün qışına qürbət.
Dünyanı götürüb başına qürbət,-
ŞUŞAdan o yana VƏTƏN yeri yox!

Sordular bir aşiqdən eşq var isə cəfa nədir?
Soylədi aşiq ona bilirsənmi səfa nədir?

Sən əgər öz eşqində cəfa çəkmək istəməsən,
Haradan biləcəksən ki,dərdivə dəva nədir?

Məhəbbət bir bəladır,bir əzabdır bənzəri yox,
Düşməsən sən bu eşqə nə bilərsən bəla nədir?

Cananın gül camalı çəkilmirsə göz önündən,
Indi sən özün anla ki,eşqə mübtüla nədir?

Əliyə çox da qüsür tutma eşqi, ey binəva,
Onuntək sevmək öyrən, bil ki,eşqi nəva nədir?

Ürəyim dönüb qana, ey dildarım,hardasan,gəl,
Çoxalır günü-gündən intizarım, hardasan, gəl.

Gəlginən,gəlişinlə sevinc,fərəh gətir mənə,
Ömrümə ey gecikən son baharım, hardasan gəl.

Bu hicran, bu ayrılıq, bax bu möhnət üzdü bizi,
Usandım gözləməkdən,vəfadarım,hardasan,gəl.

Surətin xəyalımdan silinmədi gecə-gündüz,
Həsrətin qubar etdi,ey nigarım,hardasan,gəl.

Çöhrəndə tapmış idim,surətini,görmədinmi?
Gizlətmə gül üzünü sən ey yarım,hardasan,gəl.

Gəl sənlə bu hicrana bir əbədi vida deyək,
Qalmayıb ta dözməyə ixtiyarım,hardasan,gəl.

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyi və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının “Cənubi Qafqaz Xalqları üzrə xüsusi müxbir”i,
İraq Türkmən Yazarlar Birliyinin, Dərbənd Ədəbiyyatçılar Birliyinin, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü

Azərbaycan məgrur dayan,
Vardır igid əsgərlərin.
Qaytararığ Qarabağı.
And içibdir igidlərin.

Sən sönməyən bir çıraqsan,
Səninlə fəxr edirəm mən.
Ulu Bayrağın daima,
Zirvədədir gözəl Vətən.

Igidlərin ayıq, sayıq,
Qoruyurlar səni hər an.
Hər yerdə imza atmısan,
Odlar yurdum Azərbaycan.

Zeynəbəm, fərx edirəm ki,
Mən də, bu elin qızıyam.
Sənin bütövlüyün üçün,
Candan kecməyə hazıram.

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyi və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının “Cənubi Qafqaz Xalqları üzrə xüsusi müxbir”i,
İraq Türkmən Yazarlar Birliyinin, Dərbənd Ədəbiyyatçılar Birliyinin, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü

Gözlərim axtarır, onu hər yerdə,
Sankı gözlərimə çəkulib pərdə.
Düşmüşəm çarəsiz kədərə, dərdə,
Qaytar sevdiyimi, qaytar Allahım.

Gözüm yol gözləyir, qolağım səsdə,
Olmuşam mən onun, dərdəndən xəstə.
Durub dayanmışam yolların üstə,
Qaytar sevdiyimu, qaytar Allahım.

Divanə olmuşam, dözə bilmirəm,
Həsrəti qəlbimdən, üzə bilmirəm.
Əsir əlim, qolum gəzə bilmirəm,
Qaytar sevdiyimi, qaytar Allahım.

Zeynəbəm, hey onu axtarır gözüm,
Bilmirəm bu dərdə, mən necə dözüm.
Vallah, dilim üstə titrəyir sözüm,
Qaytar sevdiyimi, qaytar Allahım.

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyi və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının “Cənubi Qafqaz Xalqları üzrə xüsusi müxbir”i,
İraq Türkmən Yazarlar Birliyinin, Dərbənd Ədəbiyyatçılar Birliyinin, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü

Necə də ağırdır, necə dözülməz,
Qarabağın yolu bağlanıb Allah.
Bunu dasdanlara yazsan çözülməz,
Qarabağın yolu bağlanıb Allah..

Bu dözülməz dərddir, ağırsır bizə,
Odlar yurdum, yaman gəlibdir gözə.
Qanlı yaş damıbdır gözlərimizə,
Qarabagın yolu bağlanıb Allah.

Yazıram, qələmim qan sızır mənim,
Bu fikrim, xeyalım hey azır mənim.
Qəlbim öz özümə, gor qazır mənim,
Qarabağın yolu bağlanıb Allah.

Zeynəbəm, bu dərddən dəli olmuşam,
Küsgün bulud kimi, yaman dolmuşam.
Öz gözəl yurduma həsrət qalmışam,
Qarabağın yolu bağlanıb Allah.

Yenə qanadlandı xatirələrim,
Xəyalım dördnalla o kəndə çapdı.
Aybəniz,şirindil,vəfalı pərim,
Nərbənd dibindəki O,gənci tapdı.

Sınayıb nərbəndin iradəsini,
Gövdədə qazmışdıq öz adımızı.
Cahilcə oyaraq nər sinəsini,
Ona tapşırmışdıq pak sevdamızı.

Sevdalı günlərdən titrək xatirə…
-Baxışdan,cilvədən oynardı ağıl.
Kaş xəyal hər zaman ora götürə,
Hər anı,məqamı sehirli nağıl.

Tutardıq əl-ələ,donardı zaman,
Baxışlar deyərdi ürək sözlərin.
Kipriklər ox idi,qaşlarsa kaman,
Keşiyin çəkərdi xumar gözlərin…

Xəyallar kövrəltdi,göynətdi məni,
Gözümdən incilər,dürrlər ələndi.
Üşütdü qəlbimi saçımın dəni,
Ruhum da,canım da qəmə bələndi.

Beləcə keçmişdi saysız görüşlər,
Qoca nərbənd şahid o əhd, ilqara.
Fələyin hökmüylə tərs döndü işlər,
Atıldıq zər kimi gör hardan-hara…

Yenə qanadlandı xatirələrim,
Xəyalım dördnalla o kəndə çapdı.
Aybəniz,şirindil,vəfalı pərim.
Nərbənd dibindəki O,gənci tapdı…

Qara büründü düzlər,
Güldü bənizlər, üzlər,
Qoşduq nəğmələr, sözlər,
Şən avazlar yüksəldi:
Gəldi, yeni il gəldi.

Qar qızla, Şaxta baba,
Gəzdilər oba-oba,
Əllərdə dolu torba,
Qardan heykəl düzəldi,
Gəldi, yeni il gəldi.

Sehirli şən tamaşa,
Sevincdir başdan-başa,
Bayramlar qoşa-qoşa,
Ömrü, günü bəzədi,
Gəldi, yeni il gəldi.

Qüdrətli dövlətimiz,
Həmrəydi millətimiz,
İstiqlal nemətimiz,
Dövran, zaman gözəldi,
Gəldi, yeni il gəldi.

01.01.2016.

AYB, DGTYB və “Gənc Ədiblər Məktəbi”nin üzvü,
Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü

Yenəmi yeni ildi?
Yenəmi sənsiz gəlib?
Adın olan ümidim
Köhnələn ildə qalıb…

Unutmuşam, incimə,
Aylara doğmalığı…
Iyulda gözlərimə
Düşübdü gün işığı…

Oktyabr sevdiyim…
Aprel küsdüyüm aydı…
Bu aylar bir-birindən
Gör nə qədər uzaqdı…

Səndəmi qaldın orda?
O keçib gedən ildə?
Hansı gün, hansı ayda?
Bəlkə ötən həftədə?

Indi bu yeni ili
Özümə həsr edəcəm.
Təqvimdə rəqəmləri
Qar rəngiylə örtəcəm…

Özün qayıdıb gəlsən…
Gəlsən əgər bir zaman…
Ağartdığım təqvimə
Günəş rəngi taxarsan…

Sevirdim ötənlərdə
Rəngarəng təqvimləri…
Gizlətdim ürəyimdə
Qırmızı rəqəmləri…

Yeni il… yeni-yeni…
Mən səni istəyirəm…
Həmişə tər sevgimi-
Köhnəni istəyirəm…

Axıb qanla qəlbə dolan.
Bir nəğmədir bu şeir.
Ruhumuza sözlər ilə.
Bir döymədir bu şeir.

Ürək dərdi bölür onla.
Gah dirilir, ölür onla.
Sevgisini öyür onla.
Bir aləmdir bu şeir.

Məhəbbətin tövhəsidir.
Qəlbimizin lövhəsidir.
O, sevginin zirvəsidir.
Bir gövhərdir bu şeir.

Sevgi qanad salıb onda.
Ayrılmayıb qalıb onda.
Qəlb xəyala dalıb onda.
Bir qəhərdir bu şeir.

Ağ vərəqin tək bəzəyi.
Sevənlərdi dərdi-səyi.
Vurur sevgiylə ürəyi.
Bir qələmdir bu şeir.

Güc verir yazan biləyə.
Sanki arxadır kürəyə.
Kədər dolu hər gecəyə.
Bir səhərdir bu şeir.

…Bu gün hər şey başqa idi, bambaşqa… Hər tərəfdə çal-çağır idi. Hər kəsin üzünü sevinc bürümüşdü. Zəfər mahnıları qulaqları batırırdı. İllərdir həsrətində qaldığımız torpaqlarımız geri alınmışdı. Təkcə Qarabağ deyil, indiki Yerevan, Borçalı, Təbriz və tarix boyu parçalanmış bütün şəhər, rayon və kəndlərimiz də… Binaların balkonlarında bir dənə də olsun yuyulmuş paltar asıldığını görməzdin. Bina başdan ayağa üçrəngli bayraqlarla bəzidilmişdi. Şəhərdə əsgər geyimindəki adamlar daha çox gözə dəyirdi. İlahi, bir ölkə bu qədərmi xoşbext ola bilərmiş?.. Küçələrdə, tinlərdə, gediş-gəliş çox olan yerlərdə hər addımbaşı qarşına çıxan, dilənçilərdən əsər-əlamət yox idi. Getdikcə teeccüblenirdim, gözlərimə inana bilmirdim. Birdən nəzərim yaxınlıqdakı bir marketə sataşdı. Böyük marketin girişindəki elanda belə yazılmışdı – Bu gündən çörək, yağ, un, şəkər müştərilərimizə pulsuz veriləcək! Siz hələ o marketdən çıxan insanları görəydiniz. Əlləri dolu olan ağbirçək nənənin üzündəki qırışlar belə gülürdü. Bəlkə də pensiya kartındakı pulundan xərcləməməsi onu daha çox sevindirirdi. Hələ bu harasıydı. Bankların birinin qarşısındakı elan məni daha çox heyrətləndirdi. Yazılanlara, ya da gözlərimə inanmaq üçün elanıüç-dörd dəfə oxumalı oldum: “Banklara borcu olan vətəndaşların nəzərinə! Bu günə kimi olan borclarınız, bank rəhbərlərinin qərarına əsasən silinmişdir!” -Yox! Bu qədəri ancaq yuxu ola bilər-deyə-deyə gözlərimi ovxalayırdım. Birdən kimsə əliylə ehmalca çiynimə vurub: – Nə yuxu? Bunlar həqiqətdir!- deyib, gülümsünərək, avtobusun pəncərisindən bir binanı göstərdi. Görünür həyəcandan özümü itirmişdim. Yanımdakı sərnişin dillənməsəydi avtobusda olduğumu belə xatırlamazdım. Sərnişin göstərdiyi bina “AZƏRENERJİ”nin binası idi. Ordakı elan da əvvəl gördüyüm elanlar kimi məni təəcübləndirdi: ,, Əziz abunəçilər! Bu günə qədər olan bütün elektrik borclarınız silinmişdir. Bu gündən etibarn elektrik pulsuz veriləcəkdir!” Sevindiyimdən bilmirdim nə edim. Demək hər şeyə səbəb müharibə imiş… …Birdən səsə oyandım. Əvvəl nə olduğunu bilmədim. Bir neçə dəqiqə donub yerimdə qaldım. İkinci dəfə yenə həmin səsi eşitdim. Kimsə qapını döyürdü. Yatağımdan qalxıb qapıya tərəf getdim. Qapını açanda bir kağız yerə düşdü. Kağızda yenə elan var idi: “XƏBƏRDARLIQ!!! Hörmətli abunəçi! Elektrik borcunuzu iki gün ərzində ödəməsiniz, elektrik verilişi xəbərdarlıq edilmədən kəsiləcəkdir. Ümumi borc 70 azn, məsulliyətli şəxs: E. İMANOV” 30.12.2015″ …Otağa qayıtdım. Axşamdan açıq qalan televizorun səsini ucaltdım. Valyuta xəbərləri gedirdi. Ötən gün qara bazarda bir dollar bir manat yetmiş qəpik imiş…

MƏNİM SƏNSİZLİYİM YAMAN PAXILDI

Gözümdən dünyanı elə salmısan
Heç daha gözümə ala bilmirəm.
Ömürdə günlərim qarışıb yaman,
Əl atıb sahmana sala bilmirəm.

Həsrətin əynimə elə yaraşıb
Özgə bər-bəzəyi, düzü, götürmür.
Mənim sənsizliyim yaman paxıldı,
Sənli günlərimi gözü götürmür.

Yığıb yığışdırdım qalan günləri
Eləcə ölümü gözləmək üçün,
Bir ovuc sən olan xatirələri
Sənsiz həyatımdan gizləmək üçün…

BAŞ ALIB GEDİRƏM ÖZÜMƏ SARI

Baş alıb gedirəm özümə sarı
Hər addım atdıqca o uzaqlaşır
Görəsən,hayana tələsir belə
Görəsən,hayana ürəyi daşır

Çata bilmirəm ki,özüm-özümə
Məni də bu yerdən aparsın deyim
Əllərim ovcunda it-bata düşsün
Qalmasın özümdə daha heç nəyim

Başı alıb gedirəm özümə sarı
Necə də çatmıram,çatmıram əcəb
Deyəsən,bir məktub sözlər dilimdə
Sevgim ürəyimdə yoxa dönəcəm

İTHÜRƏN TƏRƏF

Daha günümüzün sabahı açmır,
Daha ürəyimiz gözlərə yükdür.
İşıq gələn tərəf aldatdı bizi,
İt hürən tərəfə getmək gərəkdir.

Bir az da can atdıq göylərə doğru,
Bu göy başqa göyün yeri deməkmiş.
Həyatı asmışıq gözlərimizdən,
Bir qırpım hər şeyin sonu deməkmiş.

Nə bilim çırağı yandıran kimdi,
Bəlkə də bir divin tələsi deyil.
Hələ gəzdiyimiz işıqlı günlər,
Bəlkə yuxumuza gələsi deyil?

EVƏ GEDİRƏM…

Yoruldum bu səs – küydən,
Daha Evə gedirəm.
Saxta gülüşdən,
Yalançı vəddən,
Çoxluq içərisindəki yalqızlıqdan
təngə gəlib gedirəm,
Evə gedirəm.
Məni mənə unutduran problemlər
yordu məni,
Sözümü dilimdə yandıranlar
usandırdı məni,
Gedirəm.
Danışmaq üçün,
Susmaq üçün,
Savaşmaq üçün,
Təkliyimi tək yaşamaq üçün gedirəm,
Evə gedirəm.
Məni təmənnasız sevənlərə gedirəm,
Haqqımla, nahaqqımla,
Səhvimlə, günahımla gedirəm.
Evə gedirəm.
Göylərdən yağış əvəzi göz yaşının töküldüyü
küçələrdən keçirəm,
İnsan əvəzi ağzınacan dərd dolmuş
avtobusla gedirəm,
Evə gedirəm.
Hər dayanacaqda dərddən keçmiş xoşbəxtliyi endirir,
Hər dayanacaqda yeni dərdi götürür özüylə.
Cavan dərdlər qoca dərdlərə yer verir
oturmaq üçün…
Qocalmış dərdlər hüznlə baxır cavanlara,
Axı avtobus bir dayanacaqdan
digərinə çatana qədər onlar da qocalacaq,
yaşlanacaq
Onlara yer verən tapılacaqmı?
Bilmirəm.
Budağından kədər sallanan ağacların arasıyla
gedirəm,
Evə gedirəm.
Ayağım altda əzilən yarpaqların xışıltısını
dinləyirəm,
Başımdakı dumanları qova – qova gedirəm,
Evə gedirəm.
Ora – bura qaçışan,
Yoluma çıxan,
Önümü kəsən,
Sözümü kəsən
İnsanlardan keçirəm,
Evə gedirəm.
Bu dünyadan pillə – pillə qalxıram,
Bu dünyanı arxamda qoyub gedirəm,
Bu dünyadan gedirəm,
EVƏ GEDİRƏM!!!

Fəxri Xiyabanda Ulu öndərin,
Əklil qoyudmuşdu məzarı üstdə.
Bizim Ağstafada dəmir yolunda,
qatarlar keçərdi relslərin üstdə.

Bakı-Ağstafa qatarı idi,
Əslində gözümün önündən keçən.
Körpəlik çağımın xoşbəxt anını,
Yenə Allah oldu yolumu seçən,

Gəncə də doğmadı qardaşım kimi,
Ustad Nizamini unutmaq olmaz .
Köhnə xatirələr düşməsə yada,
Sevincli göz yaşın qurutmaq olmaz.

Tovuzdan bir parça yadigar qalıb,
Rasim Kərimlinin könül sözləri.
Axı kim unudar denən, qardaşım,
Hər sözdə Allahı sevən gözləri?!

Körpəlik çağlarım yada düşəndə,
Köhnə xatirələr uşaq tək dindi.
Ağstafa elində keçən günlərin,
Hər anı tarixə dönübdü indi.

Dastana çevrilib, ruhuma hopub,
Ömrümün yurduma bağlı günləri.
Kədərdən ayrılıb sevincə dönüb,
Ömrümün qaralı, ağlı günləri.

Bizim Xalq şairi Hüseyn Arifi,
Şeirini, sözünü yaxından tanı.
Dünən addımbaşı şeir söyləyən,
“Ay oğul!”- söyləyən nənələr hanı?!

Güzarım düşəndə Ana torpağa,
Bir az doluxusunub, ağlayırdım da.
Qorqud yadigarı müqəddəs sazı,
Gözümün önündə saxlayırdım da.

Sənə minnətdar da olacam, düzü,
Ağstafa yurdunda ayağa qalxsan.
Özüm də bilməzdim bu qədər xoşbəxt,
Olmuşam əslində geriyə baxsan.

31 dekabr 2015-1 yanvar 2016

Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının sədri,
”Möhtəşəm Azərbaycan” müstəqil ictimai-siyasi, ədəbi-bədii qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
”Qızıl qələm”, “Həsən bəy Zərdabi”, “Qafqaz-Media” mükafatları laureatı,
Əməkdar jurnalist

HAQQ DEYƏN HAQQA QOVUŞAR

Hərə bir nəzərlə baxır,
Yoldan ötən hər dəliyə.
Çox da mənə bənd olmayın,
Mən də bu təhər dəliyəm.

Hər talenin öz nərdi var,
Gözlərim göyə nərdivan.
Gecənin gecə dərdi var, –
Açıldı səhər – dəliyəm.

Bilən olmaz nə gündəyəm,
«Harda»yam, «nə üçün»dəyəm.
Milyon dəli içindəyəm, –
Mən də bir nəfər dəliyəm.

Bir qaysağam qan adında,
Qoparın da, qanadın da.
Mələklərin qanadında,
Eylərəm səfər – dəliyəm.

Başdı – yüz qada sovuşar,
Ya tutar, ya da sovuşar.
Haqq deyən haqqa qovuşar, –
Geymişəm kəfən dəliyəm.

YAŞADIM

Düz əlli il ömür adlı,
Kürkün içində yaşadım.
Apaydın səma altında,
Bürkü içində yaşadım.

Xəbər yollayın Orxana,
Dünya özü bir zorxana.
Göz açandan nə qorxu, nə
Hürkü içində yaşadım.

Ümidi üzdüm yaşadım,
Canımdan bezdim yaşadım,
Yaşadım, düzdü, yaşadım,
Sürgün içində yaşadım.

Nə kimsəyə ərk eylədim,
Nə kimsəni görk eylədim,
Mənliyimi börk eylədim,
Börkün içində yaşadım.

Yada tutdum neçə il yön,
Ümid çıxdı puça min yol.
Heç deməzsən neçə milyon,
Türkün içində yaşadım.

Dost-doğma bildim müşkülü,
Sevdim-oxşadım püşkümü.
Ömür deyilən beş günü,
Bir gün içində yaşadım.

BİZ GÖRÜŞƏ GƏLƏNDƏ

Qoca çinar açar bizə çətrini,
Lalə, nərgiz əziz tutar xətrini,
Kəpənəklər yayar sənin ətrini,
Biz görüşə gələndə.

Min arzulu, min nəğməli bu ürək.
Göy qurşağı eşqimizə bir dilək,
Nəğmə qoşar sevgimizə meh, külək,
Biz görüşə gələndə.

Buludlar da göydə salar hay-havar,
Gah boylanar, gah çəkilər ulduzlar,
Dil boğaza qoymaz əldə kaman, tar,
Biz görüşə gələndə.

Dağ çayıtək vüsal qovar hicranı,
Hanı kədər, hanı qüssə, qəm hanı?
Sevincimiz qərq eyləyər cahanı,
Biz görüşə gələndə.

29.12.2015.

ANAMIN ARMUD AĞACI

Əziz, sevimli anamın xatirəsinə

Qurudu anamsız armud ağacı,
Qurudu, dözmədi qəmə, həsrətə.
Kədərdən qəlbimi bürüdü acı,
Baş əydim ağacda olan qeyrətə.

Novruzun gəlişın ilk o, deyərdi,
Al- əlvan cətrini açardı bizə,
Bahar libasını ilk o geyərdi,
Ruzi, bərəkətin paylardı bizə.

Köksündə qaçardı beşik, nənnilər,
Onun meyvəsiydi nağıl, bayatı.
Gövdədən, yarpaqdan cırtdan, div enər,
Gəzməyə qorxardıq, axşam həyəti.

Uşaqlıq çağında keçən günlərim,
Həkk olub armudun cod gövdəsində.
Tökülən yarpaqlar şanlı əsərim,
Gizlənib küləyin həzin səsində.

Yetişən meyvələr Qorqud öyüdü,
Payladım türklərə, Oğuz elinə.
Cavanlar qocaldı,körpə böyüdü,
Qarışdı Hunların coşqun selinə.

Anamla əkizdi, o qızıl armud,
Rişəsi torpağın dərinliyində.
Cücərən pöhrələr təsəlli, ümid,
Boy atır ağacın sərinliyində…

28.12.2015.

TÜRKÜM DEYƏNƏ

Türkün monoloqu

Daşım, torpağım ulu,
Tarixim zəfər dolu.
Yolum Oğuz, Hun yolu,
Qüdrətli millətim var.

Təkbir, duam dilimdə,
Doğuldum at belində.
Akınların selində,
Sarsılmaz heyrətim var.

Oxudum “Mehtər marşı”,
Silkələdim dağ, daşı.
Qazandım hər savaşı,
Yenilməz qüvvətim var.

Inancım Quran, azan,
Həm qəhrəman, həm ozan.
Qılıncla tarix yazan,
Müqəddəs xilqətim var.

Mövlam bəxş edib mənə,
Dovran,- busat, təntənə.
“…Mutlu türküm deyənə!”
Şanım var, şöhrətim var.

31.12.2015.

GÖZLƏ YOLUMU

Gəzdir ömür boyu gözündə məni,
Xatırla hər kəlmə, sözündə məni,
Axtarsan taparsan közündə məni,
Acı göz yaşların yağış, dolumu?
Gözlə yolumu!

Bəzəyik hər zaman nəğməyə, saza,
Kədərlər, ələmlər bənzər payıza,
Bahar çiçəyitək möhtacıq yaza,
Aramızda bitən hicran kolumu?
Gözlə yolumu!

Dumanlar dağların gerçək xəyalı,
Enib qərq eyləyib gədiyi, yalı,
Qayalar cəngavər, güllər həyalı,
Tutub əllərimdən çəkmir qolunu,
Gözlə yolumu!

Sevincim qalibdir qolları bağlı,
Ümidim can verir yolları bağlı,
Gəl, qoyma eşqini sinəsi dağlı,
Getdiyin yol gülüm vüsal yolumu?
Gözlə yolumu!

30.12.2015.

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyi və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının “Cənubi Qafqaz Xalqları üzrə xüsusi müxbir”i,
İraq Türkmən Yazarlar Birliyinin, Dərbənd Ədəbiyyatçılar Birliyinin, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü

CAN VERƏRDİM

Çalışıram anlayım bu dünyanı,
Dünyanın da qalmayıbdır amanı.
Qaytara bilsəydim keçmiş zamanı,
İndiki zamanı qurban verərdum.

Var idi o vaxtlar hörmət, sədaqet,
Hər yerdə hökm sürürdü həqiqet.
İxtiyar olsayı məndə nəhayət,
Haqqı qanmayana vicdan verərdim.

Dil dolaşır yaltağ, yalan görməkdən,
Eşşək alınmamış palan görməkdən.
Yorulmuşuq soyqun, talan görməkdən,
Əlimdə olsaydə plan verərdim.

Mən Zeynəbəm, haqsızlığdan kənaram,
Millət üçün alışaram, yanaram.
Hər kəsə inanıb insan sanaram,
İmkan olsa, hamıya can verərdim.

YENİ İL ARZULARIM

Bugün köhnə ili yola salırığ,
Təzə il, qoy bizə uğur gətirsin.
Son saatlar ilə vidalaşırığ,
Təzə il yurduma uğur gətirsin.

Qayıtsın Qarabağ, gülsün üzümüz,
Gələn ili Qarabagda qeyd edək.
Ürəklər sevincdən çağlayıb coşsun,
Gələn ili o toroağda qeyd edək.

Zeynəbəm, ürəyim Vətənlə vurur,
Vətənim sevinsə sevinirəm mən.
Gələn il Qarabag azad olacağ,
Öz əsgərlərimə güvənirəm mən.

QARABAĞ DƏRDİ

ÜÇÜNCÜ HİSSƏ.

Yenə xəyallarım dolanıb gəzir,
Qaranlıq insanın qəlbini dəlir.
Hardasa yanıqlı bir tütək səsi,
Dağlarda əks edir şəhid naləsi.
Sükuta dalıbdır şəhər,el-oba,
Sönübdür evlərdə o gündən soba.
Bir ana fəryadı eşidirəm mən,
Qana boyanıbdı dağ-dərə,çəmən.
Ağır bir döyüşlər gedir yurdumda,
Qıratın səsindən batır qulaqda.
Yandırır alçaqlar eli-obanı,
Dəhşətə gətirir bunlar insanı.
Qocada-cavanda silah götürüb,
Dağları-daşları duman bürüyüb.
Dəhşətdi saymırlar heçdə insanı,
İtib düşmənlərin dini-imanı.
Havaya sovrulur qarı çöllərin,
Havası alınmır bu dinsizlərin.
Tökülür ağ qarın üzərinə qan,
Qızardır dağları,qayanı yaman.
Niyə qudurubdu bunlar,bilmirəm,
Qaranlıq gecədən nə gözləyirəm.
Şaxta dağı-düzü yalayıb keçir,
İnsan öz əliylə insanı biçir.
Zülmət meşələrin bağrını dəlir,
Dumanlı xəyalım dolanıb gəzir.
Atılır avtomat ara vermədən,
Döyüş vüsət alıb axşam düşəndən.
Xalqımın qanına susayıb düşmən,
Yağdırır gülləni gecə keçəndən.
Bir ana görürəm saçların yolur,
Naləsi qəlbimə bir xəncər vurur.
Gəzir öz balasın,gəzir övladın,
Gəzir şəhid olmuş oğul balasın.
Yaralı daşınır ara vermədən,
İnsan dəli olur gördüklərindən.
Beləcə döyüşlər ara verməyir,
Hər boylar gör neçə şəhidlər verir.
Döyüş vüsət alıb dörd bir tərəfdə,
Qalıb igidlərim soyuq səngərdə.
Laçın döyüşürdü,Şuşa yanırdı,
Xocavənd,Xocalı qan ağlayırdı.
Kəlbəcər,Ağdərə yatıb dərədə,
Salmışdı dığanı əlacsız dərdə.
Cabrayıl,Qubadlı dağa çıxmışdı,
Zəngilan döyüşdə ad qazanmışdı.
Fizuli sinəsin verib gülləyə,
Qoşun istəyirdi gəlsin köməyə.
Ağdam gecə-gündüz səngər qazırdı,
Qırat mərmisindən düzlər yanırdı.
Canyataqda qanlı döyüş gedirdi,
Güneypəyə gecə-gündüz dərdliydi.
Gülyanaqda dağlar-daşlar yanırdı,
Qalayçıda döyüş vüsət alırdı.
Mannıx tapdaq altda hey sızlayırdı,
Sarı bulaq torpaqdan qan sızırdı.
Sırxavənd çəkilib sıx meşələrə,
Dözürdü köməksiz keçən günlərə.
Erməni ruslarla birləşib birdən,
Xocavənd üstünə getdi qəfildən.
Döyüşlər başladı Qaradağlıda,
Əmrahlar kəndində qayada-dağda.
Qarakənd dövrəyə alıb onları,
Çartazdan vururdu hər kəndi-bağı.
Havanın şaxtalı soyuq günündə,
Qaradağlı getdi ağır döyüşdə.
Azğın ermənilər qana susayıb,
Nə həya edirdi,nədə ki,ayıb.
Birləşib ruslarla,birləşib yaman,
Kimsəsiz millətə vermirdi aman.
Hədəflər seçirdi,hədəf gəzirdi,
Döyüşə muzdular yaman gəlirdi.
Gəlirdi döyüşə Livan,Zəncidə,
Planlar cızırdı Ruslar hər tində.
Xocalı üstünə gəlirdi ordu,
Tarmar qoymaq üçün bu gözəl yurdu.
Malbəyli,Kosalar kömək gəzirdi,
Üzmüşdü onları vətənin dərdi.
Kərçicahan odlanırdı-yanırdı,
Meşəlidə qan torpağa axırdı.
Daşaltında böyük hiylə quruldu,
Yüzlərlə şəhidlər qana boyandı.
Köməksiz qalmışdı mənim millətim,
Od tutub yanırdı mənim vətənim.
Xocalı car çəkib kömək umurdu,
O günlər Bakı da susub,dururdu.
Keçdikcə hər günlər,hər dəqiqələr,
Şəhidlər gedirdi qızlar-gəlinlər.
Erməni birləşib Rus qardaşıyla,
Gəldi Xocalıya qan sorağıyla.
Fevralın şaxtalı bir gecəsində,
Nalələr duyuldu insan səsində.
İyirmi altı fevral doxsan iki,
Xocalı qırğının yazmışdı sanki.
Xocalı üstünə yeridi düşmən,
Lərziyə gətirdi dağları birdən.
Yandırdı dığalar bütün evləri,
Dağıtdı o kəndi,dağıtdı eli.
Dağlara töküldü qızım-gəlinim,
Düşmən gülləsiylə öldü hər gəncim.
Ata öz oğlunu əliylə vurdu,
Düşmən qocaları dağlarda yordu.
Qıydı balasına ana məcburən,
Kənar olmaq üçün düşmən əlindən.
Qaraqaya qara qana boyandı,
Milləti dağlarda boran apardı. (daha&helliip;)

VƏTƏN DƏRDİ

VƏTƏNİN BAŞINA GÖR NƏLƏR GƏLİB

BİRİNCİ HİSSƏ.

Yenə dolub bulud,qaralıb qaşlar,
Axtarır bib-birin küskün baxışlar.
Gecənin zülməti bağrımı yarır,
Bakının üstündə bulud fırlanır.
Dəniz şaxə qalxıb sahilə gəlir,
İnsanlar talehin,öz bəxtin gəzir.
Boranlı,şaxtalı payız qurtarır,
Xəzəllər ayağın altında qalır.
Alır ağuşuna şaxta şəhəri,
Tutur qara bulud təmiz göyləri.
İnsanlar yorğundu insanlar əznik,
Şaxtalı gecədə biz yol gedirik.
Çatırıq Ağdama,insanlar bədbin,
Baxırsan dərdi var üzdə gözlərin.
Hamı narahatdı,hamı bədbindi,
Baxırsan üzlərdə qəmdi-kədərdi.
Çatıram eyvana səssiz-səmirsiz,
Allaha qalıbdı ümüdlərimiz.
Keçirəm otağa,fikrə gedirəm,
Mən qələm götürüb,dəftər gəzirəm.
Gecənin qaranlıq dərinliyində,
Gedirəm xəyala ev-eşiyimdə.
Xəyalım dolanır ötən günləri,
Vaxtsız tez bürüşən ağ çiçəkləri.
Baxıram üzlərə narahatlıq var,
Yenə narahatdır bizim torlaqlar.
Düyməni basıram ekran açılır,
Kanallar nə isə tez-tez qarışır.
Açıram ekranı gedib xəyala,
Tez-tez rast gəlirəm hey çığırtıya.
Böyük narahatlıq duyuram birdən,
Xoş sözlər deyilmir Ali Sovetdən.
Didişir insanlar,fikirlər ayrı,
Fəlakət gözləyir bu torpaqları.
Çəkişir insanlar,dərddədi hamı,
Bir dəhşət gözləyir bu insanları.
Deyəsən büdrəyir sovet ölkəsi,
Bürüyüb Bakını millətin səsi.
Kommunist sözüdə düşür hörmətdən,
Yeni partiyalar yaranır təzdən.
Açılır iç üzü bu sovetlərin,
Tutulub kələyi böyük ölkənin.
İllərdi işğalda saxlayıb bizi,
Alıb əlimizdən nemətimizi.
Dartıb aparıblar sərvətimizi,
Dilənçi kökünə salıblar bizi.
Böyük bir çaxnaşma düşüb içmizə,
Səs verən olmayıb bizim səsmizə.
Biri bərk tutubdu köhnə soveti,
Buraxmaq istəmir Ali Soveti.
Millət müstəqillik istəyir bizdən,
Ayrılır fikirlər hər gün kürsüdən.
Dünyanın nəzəri bura tikilib,
Bostanlar yerində alaqlar bitib.
Azadlıq meydanı dolur-boşalır,
Natiqlər milləti bir yerə yığır.
Bürüyüb bir dəhşət bu gün Bakını,
Meydana çağırır Cəbhə insanı.
İnsanlar amalın seçibdi düzgün,
Sovetlər birliyi dağılır bu gün.
Milli məsələlər çıxır ortaya,
Sığmır bu insanlar heç bir araya.
Ali Sovet hər gün dolur-boşalır,
Azadlıq uğrunda səslər ucalır.
Qalxıb tələbələr,qalxıb fəhlələr,
Durmadan meydana axıb gəlirlər.
Beləcə yaşayır Bakı günlərin,
Meydanda açırlar hər gün səhərin.
Millətim bir səslə Azadlıq deyir,
İnsanlar meydandan ümüd gözləyir,
Lakin yatmayıbdı düşmənlər bilin,
Boğmaq istəyirlər millətin səsin.
Yaman tez oyanıb ermənilərdə,
Təbliğat aparır kənddə,şəhərdə.
Evindən qovurlar Azəriləri,
Yuvasız edirlər bizim milləti.
İstəyir böyütsün Ermənistanı,
Yuvasız qoysunlar hər bir insanı.
Alırlar əlindən dövlətin-varın,
Pozurlar həyatın bu insanların.
İşgəncə verirlər,əzab verirlər,
Çıxın torpaqlardan hər gün deyirlər.
Tökülür düzlərə yazıq millətim,
Ayaqlar altında qalır ismətim.
Qovur Yeravandan mənim xalqımı,
Sındırıb,əzirlər tək vüqarımı.
Beləcə təmizlik edir Yeravan,
İtirib simasın,simasız insan.
Günbəgün axışır Bakıya millət,
Niyə gözün yumur bunlara dövlət?
Bakıda görürlər bu faciəni,
Atırlar küçəyə,köçüb gələni.
Gizlənir faciə,gizlənir dərdlər,
Erməni iş görür,susuruq bizlər.
Köhnə kommunistin töküntüləri,
Gizlətmək istəyir olan işləri.
Ört basdır edib millətin dərdini,
Duymaq istəmirlər insan qəlbini.
Gizlədirlər dağılan evlərimi,
Əri güllələnən gəlinlərimi.
Təndirə salınan qoca nənəni,
Kəsirlər insanın dinən dilini.
Qaynar samavarı qoyub belinə,
Zülm edir erməni,qıza-gəlinə.
Neçə anaların kəsib döşünü,
Töküblər insanın görən gözünü.
Boruya doldurub körpə uşağı,
Dağdan buraxırlar üzü aşağı.
Birinin gah qolun,qılçın kəsirlər,
Boşalt öz evini,qəti deyirlər.
İnsanlar dağlara,düzə yayılır,
Evlər dağıdılır,evlər odlanır.
Beləcə axışır insan Bakıya,
Qalmayır insanda nə ismət-haya.
Həyacan təbilin gəlib çalırlar,
Bəs niyə biganə qalıb insanlar?
Susur yuxarılar,susur orqanlar,
Buna biganədir çox deputatlar.
Çoxları çəkilib qınına girir,
Görən müsibəti,niyə dinməyir?
Ali Sovet hər gün dolur-boşalır,
Biri başa düşmür,biri qanmayır. (daha&helliip;)

GƏTİRİB ŞƏHƏRDƏ İTİRDİK KƏNDİ

Qaldı uzaqlarda dağ çiçəkləri,
Nurlu ağsaqqalı, ağbirçəkləri,
Soldu pəncərədə gül dibçəkləri,
Açılan səhərdə itirdik kəndi.

Şirin ləhçəsindən, şirin dilindən,
Aşığın sözündən, sazın telindən,
Göylərə kişnəyən atın belindən
Alınan yəhərdə itirdik kəndi.

Biri qarlı qışda, biri baharda,
Tövşüyə-tövşüyə gələn qatarda,
Biri cırıq qaloş, nimdaş paltarda,
Hərə bir təhərdə itirdik kəndi.

Bir nağılmış kimi baxdıq həyata,
Babalardan qalan bu amanata,
Bir qarın çörəyə, beş-üç manata,
Gətirib şəhərdə itirdik kəndi.
11.12.2015

TAPA BİLMƏDİM BU ŞƏHƏRİN UCUNU

Tapa bilmədim
Bu şəhərin ucunu,
Çıxıb gedərdim.
Hara gedirəm
Cin-şeytanlar tapır məni.
Bu şəhər at kimi
Çapır məni.

Köhnə nağıldayam,
Köhnə ağıldayam,
Gəlmişəm Bayıldayam,
Dəli küləklər
Çapır məni.

Od tutub yanır sular,
Qabarıb sinəsi Xəzərin,
Sahilə dalğalar gəlir.
Otuz iki dənizçini
Udub Xəzər,
Sahilə sağ qalanlar gəlir…

Tapa bilmədim
Bu şəhərin ucunu,
Hələ də burdayam.
Göz gözü görmür tüstüdən,
Xəzərin yanıq iyi gəlir araqdan,
Bakıda bardayam.

Yaxşı ki, kefliyik,
Həmişə bar olsun, Vətən.
Göz yaşımı qəbul eylə,
Başın sağ olsun, Vətən.

10.12.2015

Güclü qadınlar bir başqa sevər
Seçici olar,
qalıcı olar sevgisi.
Güclü qadınlar adam kimi sevməyi də bilir
Ömrünü ömrünün önünə sərməyi də
Yaşamağı da bilir o sevgidə
səni yaşatmağı da…

Güclü qadınlar yaxşı bilir
Sevməyin acısını da,
Həsrətin ağrısını da
Onları güclü qılan sevdikləri deyil,
sevgiləridir…

Və gedişləri də başqa olar
Darmadağın edər mənliyini
Addım səsləri qulağını kar
Gedişindəki lərzə gözünü kor edər.
Səssizliyində boğar bütün sancıları
Kimsəsiz, yetim hiss etdirər sənə özünü
Bu gedişlə tüm yaşadıqlarını filmə çevirmişdir artıq
Səhnədə tək qalmısan…
Alqış sənə deyil, o gedişə sunular…

Güclü qadınlar güclü sevər, adamım
Qorxacaqsanmı
Sahiblənəcəksənmi
Öncə bunu bilməlisən…
Güclü qadını gücünü zorlayaraq sevəcəksən
Yetməzsə, heç düşünmədən
Vaz keçəcəksən.
Güclü qadınlar bağışlamaz, adamım…

Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının sədri,
”Möhtəşəm Azərbaycan” müstəqil ictimai-siyasi, ədəbi-bədii qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
”Qızıl qələm”, “Həsən bəy Zərdabi”, “Qafqaz-Media” mükafatları laureatı,
Əməkdar jurnalist

YAZIĞIN GƏLSIN

Çiynini fil yükü altına vermə,
Qarışqa, özünə yazığın gəlsin.
Misqalla ölçülən öz yükün ilə,
Barış qal, özünə yazığın gəlsin.

Çox da ömrü boyu əkin əkməyən,
Həmişə sahibdi dolu təknəyə.
Olarsan özgənin yükün çəkməyə
Alışqan, özünə yazığın gəlsin.

Dönməmiş uğruna it ulyanlara,
Dinməzcə qoşul yat uyuyanlara.
Mənəmlik havasın at – milyonlara
Qarış qal, özünə yazığın gəlsin.

Özü bir oyundu, düzü, dünyanın,
Seyrəlir birbəbir düzü dünyanın.
Edərlər başına düzü-dünyanı,
Darısqal, özünə yazığın gəlsin.

TƏCNIS

Sinəmi bir atəş yandırıb yaxır,
Haçandı bir nazlı gözəldən düşüb.
O gündən günlərim saçım rəngində,
O gündən saçıma gözəl dən düşüb.

Vəsf etdim hüsnünü gəlincə, gülüm,
Gəz sinəm üstündə gəl, incə, gülüm.
Dönüb bu yerlərə gəlincə, gülüm,
Baxıb görərəm ki, göz əldən düşüb.

Vurula bildinsə dərdindən belə,
Xoş olar soysalar dərimdən belə.
Oday, bar-bəhrini dər indən belə,
Sevgi bağçasına gözəl dən düşüb.

(20-yanvar şəhidi,
Ülvi Bünyadzadəyə)

Şəhidlik zirvəsin tutan igidlər.
Yaşar qəlbimizdə,şəhidlər ölməz.
Ana oğul doğub,vətən dedilər.
İgidlik qəlbdədi,üzdə görünməz.
Yaşar qəlbimizdə,şəhidlər ölməz.

Gecədə,gündüzdə siz bizimləsiz.
Nə qədər dünya var,ürəklərdəsiz.
Müqəddəs torpağa siz ömür verdiz.
Sizsiz elin qəlbi bil ki,döyünməz.
Yaşar qəlbimizdə,şəhidlər ölməz.

Töküldü qanınız torpaq üstünə.
Qələnfil düzürlər,şəhid büstünə.
Gizlənmədiz,səs verdiz el səsinə.
Gözdən yaş axarsa,axar, silinməz
Yaşar qəlbimizdə,şəhidlər ölməz.

Analar fəxriylə sizi ağlayar.
Həmişə göz gəzib,sizi axtarar.
Sinə daşınızda məşəllər yanar.
O məşəl ki,yanar,heç bir vaxt sönməz.
Yaşar qəlbimizdə,şəhidlər ölməz.

Mehri şəhid olsa,elin yolunda.
Yanar bu vətənin,yanar odunda.
İstər,dəfn olunsun vətən qoynunda.
Vətənə uzanan əllərin çəkməz.
Yaşar qəlbimizdə,şəhidlər ölməz.

Kiyev 24-11-2014

Gecələr vahimə gəlir üstümə,
Qürbətdə ölməkdən qorxuram yaman.
Yuxuda getməyir yaşlı gözümə,
Vətənsiz qəribəm,dağları duman,
Qürbətdə ölməkdən qorxuram yaman.

Gözlərim axtarır qoca dağları,
Həyat dara çəkdi bu insanları,
Unutduq vətəni,bu torpaqları.
Dənizdə fırlanan bir burulğanam.
Qürbətdə ölməkdən qorxuram yaman.

Vətən ayrı düşdü öz balasından,
Qarabağ torpağı öz dünyasından.
Sağalmaz ürəyim belə yaradan,
Tapmıram,yarama gəzsəmdə dərman,
Qürbətdə ölməkdən qorxuram yaman.

Gözüm ağlar,dilim sızlayan sazdı,
Elimi-obamı yağı apardı,
Qaraca çobanda haya çatmadı.
Meydanda tək qalan,sanki Qazanam,
Qürbətdə ölməkdən qorxuram yaman.

Mehri deyər,el olubdu həsrətim,
Gəldiyim yollara baxır gözlərim,
Xəstəyəm,titrəyir yaman əllərim.
Bu yataqdan bilməm durub,durmaram,
Qürbətdə ölməkdən qorxuram yaman.

Kiyev 06-03-2015

Yarana biz məlhəm ola bilmədik,
Bağışlama bizi,ay qoca dağlar.
Sənin çağrışına gələ bilmədik,
Göynədi sinəmdə yenə yaralar,
Bağışlama bizi,ay qoca dağlar.

Hər qayan,hər daşın bir səngər oldu,
Dərələr çaqqalla,tülküylə doldu,
Görən nə gözləyir bizim bu ordu?
Komandan əmrini gözlər oğullar,
Bağışlama bizi,ay qoca dağlar.

Daşına baş əyib səni öpməsək,
Sənə çatmaq üçün biz sürünməsək,
Üç rəngli bayraqla ora girməsək.
Bizi bağışlamaz,gorgah,məzarlar,
Bağışlama bizi,ay qoca dağlar.

Əlvan çiçəyinə düşmən toxunur,
Buz bulaqda düşmənlərin kef qurur,
Sinən üstə düşmən lenti oxunur.
Sağalmazdı ürəyimdə yaralar,
Bağışlama bizi,ay qoca dağlar.

Mehri qərib olub,illərdi səndən,
Axı illər getdi,bizim ömürdən,
Nə qədər gen gəzək,doğma vətəndən?
Dil açıb dillənir,qərib məzarlar,
Bağışlama bizi,ay qoca dağlar.

Kiyev 13-05-2015

Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndəsi, Azərbaycan Respublikasının “Xalq şairi”, Əməkdar incəsənət xadimi, şair-dramaturq Nəriman Həsənzadənin “Seçmə şeirləri” Bakı şəhərində, “Kitabklubu” nəşriyyatı tərəfindən 400 səhifə həcmində, 100 tirajla çap olunub.Kitab müəllif illərdə işıq üzü görən kitabları əsasında tərtib olunub.
Qeyd edək ki, bundan öncə Xalq şairi Nəriman Həsənzadənin Bakı şəhərində, “Prometey” nəşriyyatı tərəfindən 7 cildlik “Seçilmiş əsərləri” işıq üzü görmüşdü.

Gülnarə ŞÖHRƏDDİNQIZI,
“Möhtəşəm Azərbaycan”

Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndəsi, Azərbaycan Respublikasının “Xalq şairi”, Əməkdar incəsənət xadimi, şair Cabir Novruzun “Sağlığında qiymət verin insanlara” kitabı Bakı şəhərində, “Kitabklubu” nəşriyyatı tərəfindən 432 səhifə həcmində, 100 tirajla çap olunub.
Kitaba müəllifin müxtəlif illərdə qələmindən çıxan şeirlər daxil edilib.
Qeyd edək ki, 2004-cü ildə Azərbaycan Respublikasının Prezidenti cənab İlham Əliyevin “Azərbaycan dilində latın qrafikası ilə kütləvi nəşrlərin həyata keçirilməsi haqqında” sərəncamına uyğun olaraq, nəşr olunaraq, ictimaiyyət nümayəndələrinin nəzərinə çatdırılmışdı.Respublika ərazisində fəaliyyət göstərən həm orta, həm də ali təhsil müəssisələrinin kitabxanalarına hədiyyə edilmişdi.

Gülnarə ŞÖHRƏDDİNQIZI,
“Möhtəşəm Azərbaycan”

Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndəsi, Azərbaycan Respublikasının “Xalq şairi”, Əməkdar incəsənət xadimi, şair Xəlil Rza Ulutürkün “Seçmələr” kitabı Bakı şəhərində, “Kitabklubu” nəşriyyatı tərəfindən 440 səhifə həcmində, 100 tirajla çap olunub.Kitaba müəllifin müxtəlif illərdə, o cümlədən Lefortovo zindan həyatının mühüm tarixçəsi ilə bağlı şeirlər yer alıb.
Qeyd edək ki, bundan öncə Azərbaycanın azadlıq mübarizəsinin ön cərgələrində gedən Xalq şairi Xəlil Rza Ulutürkün müxtəlif illərdə “Seçilmiş əsərləri” işıq üzü görmüşdü.

Gülnarə ŞÖHRƏDDİNQIZI,
“Möhtəşəm Azərbaycan”

Şairə-publisist Mehri Əliyevanın “Şəhidlər ölməz” xatirə kitabı Bakı şəhərində, “Gənclik nəşriyyatı tərəfindən
480 səhifə həcmində, 500 tirajla işıq üzü görüb.Kitaba müəllifin Azərbaycanın müstəqilliyi və ərazi bütövlüyü uğrunda canlarından keçmiş qəhrəman oğullarına həsr olunmuş şeirlər daxil edilib.
Kitab müəllifin oxucular ilə sayca üçüncü görüşüdür.Geniş oxucu auditoriyası üçün nəzərdə tutulub.

Gülnarə ŞÖHRƏDDİNQIZI,
“Möhtəşəm Azərbaycan”