Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalı

Blog

  • Xalq şairi Vahid ƏZİZ.Yeni şeirlər

    Əgər ayrılmağa meylin vardısa…

    Əgər ayrılmağa meylin vardısa –
    sıxılma, çəkinmə… gəl salım yola!
    Get, səni ömrümdən qəlbin alırsa,
    qaldın nə oldu ki, getsən nə ola?

    Daha ürəyimi çarmıxa çəkmə,
    daha qaş qaralır, yığış, gecikmə,
    ölən pöhrələri tanıtma mənə,
    soldun nə oldu ki, bitsən nə ola?

    Təkcə mən deyiləm tapıb-itirən,
    qismət gətirdiyin-yanlış gətirən,
    onsuz da var-dövlət, sərvət sevmirəm;
    tapdım nə oldu ki, itsən nə ola?

    Xatirə qalmağın bəsimdir, yetər,
    yanımda solmağın hicrandan betər
    dönmərəm, lap izlə üfüqə qədər!
    qısqandın nə oldu, güdsən nə ola?

    Ərimiş şam kimi yanmaram yenə,
    bənzəsin sevgimiz uğursuz günə,
    bir yol etməyinlə nə oldu mənə,
    yenidən bəxtəvər etsən nə ola…

    26.04.2019

    Öz evində

    Biri-çəkən, biri-geri qaytaran,
    nə cürədir hansı, necə biləsən?
    Yollar çoxdur ora-bura aparan,
    qayıdanda – öz evinə gələsən.

    Fərq eləməz – uzun ola, ya qısa,
    qırılmaya – dağlara da dolansa,
    kövrələrək, “Can” – deyən də olmasa,
    dərdlərini öz evində böləsən.

    Dağılmaya nə pəncərən, nə qapın,
    evin bilə – nə itirdin, nə tapdın?
    öz qaşığın, öz qazanın, öz qabın…
    öz evində ağlayasan, güləsən.

    Səsləsə də yad ellərin gülşəni,
    atıb – getmə doğma çölü, çəməni,
    öz mülkündə sındıraraq düşməni,
    öz evində əllərini siləsən.

    Çox görmüşəm “qovanlarla – qaçanı”,
    küyə gedib qanadlanıb uçanı,
    vaxt varikən dolaşasan cahanı,
    köç edəndə – öz evində öləsən…

    26.05.2019

    Oluram

    Hər dəftərdə adım bu cür yazılır;
    ya birinci, ya sonuncu oluram.
    Duyğularım havalardan asılı –
    ya “dilənçi”, ya “milyonçu” oluram.

    Kotan kimi ya gümüşü, ya paslı,
    yetim kimi hər an başı qapazlı,
    duyğularım havalardan asılı,
    ya “milyonçu”, ya “dilənçi” oluram.

    Kimdir görən bu dünyanın yiyəsi?
    cavablardan min qat artır: “niy”əsi,
    haqsızlığa iti qılınc tiyəsi,
    xain gözə nizə ucu oluram.

    Bir qüvvə var – daşı, dağı qum edən,
    əriməyən poladları mum edən,
    ya kotana bağlanaraq şum edən,
    ya bostançı, ya da suçu oluram.

    Ümid sınar, inam qopub qırılar,
    aciz insan yaşamaqdan yorular,
    təkidimlə məhkəmələr qurular –
    son qərarda özüm suçlu oluram!

    Yazıq sərçə, nə cılızmış bədənin?
    qarğa çalar artıq çıxsa bir dənin,
    bəzən, yadlar məclis quran Vətənin
    qapısında “qarovulçu” oluram.

    Bu bazarda köhnədirsə məzənnə,
    gidi dünya, piştaxtında təzə nə?!
    hamılıqla el səadət gəzəndə,
    qoşularaq mən də yolçu oluram.

    28.05.2019

    Nə biləydim – dünya belə dayazdı

    Mən getməzdim, özü məndən yoruldu.
    əməlimdə nə artıqmış, nə azdı?
    Baş vurmaqla – qayıtmağım bir oldu,
    nə biləydim – dünya belə dayazdı?

    Günlərimin gərəksizmiş bir çoxu,
    yüz min aca üstün gələr bir toxu!
    kaş, olaydı yaşantılar bir yuxu,
    həyat-zəmi, ötən anlar – dəryazdı,
    nə biləydim – dünya belə dayazdı?

    Kimisini “yarıyaşda” sındırar,
    teli-başda, gözü – yaşdı sındırar,
    əyri gedər, düz olana pəl vurar;
    ya vaxtı az, ya – sayqacı nasazdı!
    Nə biləydim – dünya belə dayazdı?

    Yaşatdıqca – can boğaza dirənər,
    yaratdığı – yaşamağa ərinər,
    çətinində – məndən ağıl öyrənər,
    çarəsini tapan kimi – yol azdı!
    Nə biləydim – dünya belə dayazdı?

    Canım çıxdı hər nəğməmi yazınca.
    şərik çıxdı pay verdiyi qazanca,
    iştah – böyük, bu “Heçnəli qazança!”
    baş açmadım – qismətimə nə yazdı,
    nə biləydim – dünya belə dayazdı…

    05.05.2019

    Sahildə nə işin, ay qızıl balıq

    Arılar əl çəkmir çiçəklərindən,
    baxır heyran-heyran yasəmən sənə
    O çıxıb gedəndən qəmlisən nədən,
    çəmən, nə söylədi o duman sənə?

    Sahildə nə işin, a Qızıl balıq?
    Dəniz – qaçağına verməz halallıq,
    mənə bax: gör nə cür olur azadlıq,
    olmaya dar gəldi o ümman sənə?

    Üstündə didərgin olanlar artır,
    açanlar azalır, solanlar artır,
    üzündə günbəgün yarğanlar artır,
    Torpaq, nə söylədi bu dövran sənə?

    Kotanlar şumladı, səpənlər keçdi,
    Zəmidə buğdalı sünbüllər şişdi,
    Acları yaşatmaq şərəfli işdi,
    Versə bu imkanı dəyirman sənə!

    Xəyalən gəzərəm hər yanı ev-ev,
    hərdən şən olaram, arabir bikef,
    bir yarımda matəm, bir yarımda kef,
    Vətən, bənzəyirəm nə yaman sənə…

    14.05.2019

    Soruşdum: “Nə cürdü nənəmiz Həvva?..”

    Dəyişib bazarı, nırxı dünyanın,
    satdığı meyvəsi, barı xarabdı.
    Geriyə fırlanır çarxı dünyanın –
    yarı salamatdı, yarı xarabdı.

    Atıram, sularda daş niyə batmır,
    dolu-dibdə qalır, boş niyə batmır?
    dövranın çaldığı ürəyə yatmır –
    kamanı, qavalı, tarı xarabdı.

    Əl tutdum namərdlə – əli yandırır,
    suları altından lilli yandırır,
    çeşmə var – içində dili yandırır,
    deyəsən dağların qarı xarabdı!

    Buna gücmü yetər, əfv elə, Tanrım,
    nə cürə bunları mən barışdırım?
    eynini açmaqçün nə qarışdırım?
    qəlbi pak eləyən duru xarabdı.

    Bu, nə cür mənzildir, bu nə cür yuva?
    minnətlə verilər havayı hava,
    soruşdum: “Nə cürdür nənəmiz Həvva?”,
    Adəm cavab verdi: “Qarı xarabdı!”.

    Bir zaman çobanın çaldığı tütək,
    yırtıcı qurdu da edərdi mələk,
    ellər var – şahları ağıldan gödək,
    yerlər var – başdakı çarı xarabdı!

    Harda, Vahid Əziz, o böyük xəbər,
    nə vaxt xoşbəxt olub Yurdun dirçələr?
    yatmış da, oyaq da acdı sərçələr –
    yuxuda gördüyü darı xarabdı…

    16.05.2019

    Mənbə: http://www.edebiyyatqazeti.az

  • Xalq yazıçısı, akademik Kamal Abdullanın Moskvada “Kitabi-Dədə Qorqud poetikasına giriş” adlı elmi monoqrafiyası çap olunub

    Xalq yazıçısı, akademik Kamal Abdullanın Moskvada “Kitabi-Dədə Qorqud poetikasına giriş” adlı elmi monoqrafiyası çap olunub. Kitabın ön söz müəllifi Moskva Dövlət Linqvistik Universitetinin Milli və xarici ölkələr ədəbiyyatı kafedrasının müdiri, Rusiyanın görkəmli ədəbiyyatşünası, tərcüməçisi, professor Aleksandr Petroviç Bondarevdir.

    Professor Bondarev “Hermenevtikanın ortancıl mərhələsi” adlı ön sözündə akademik Kamal Abdullanın bu kitabını “Gizli Dədə-Qorqud”dan bəri davam edən araşdırmalarında yeni mərhələ hesab edir.

    Əsərdə qədim mətnlərin poetik qatı ilə bağlı orijinal və yeni yanaşma təqdim edilir. Müəllif qeyd edir ki, “Kitabi-Dədə Qorqud” kimi anaxronik, müxtəlif qədimlik dövrlərinin əlamətlərinə malik olan mətnlər üçün bu yanaşma bədiilik qatının immanent təhlil açarı ola bilər. Qədim yazılı abidələrin müxtəlif poetik qatlarının bir-birindən ayrı təhlili sonrakı birgə təhlilin platformasına çevrilir.

    Kitab müqəddimə, iki hissə (hər biri ayrıca fəsillərlə), ümumi nəticə, son söz və əlavələrdən ibarətdir. Müqəddimədə kitabın adı haqqında müəllifin qeydləri, anaxronik mətn, mif dövrü mətninin xüsusiyyətləri, ibtida bədiipoetikliyin yaranma səbəbləri və sairə haqda elmi təhlil yer alıb.

    “Mifoloji dan söküləndə bədii-poetik enerji axtarışları” adlanan birinci hissədə autentik mif, qədim mətnin yaranma mühiti və şəraiti, autentik mifdə potensial bədii-poetik enerjinin təzahürü, Mağara mədəniyyəti və Mağara ruhu, Dədə Qorqud mətnlərində sözün müstəqim və məcazi qatları haqda elmi yanaşma ortaya qoyulub.

    “Xüsusi qurmalar ibtidai bədii-poetiklik vasitələri kimi” adlanan ikinci hissədə “Sahmanlayıcı ünsürlər”, “Sadəlövh suallar”, “Təkrarlar ibtidai bədii-poetik quruluşun əsas vasitəsi kimi”, “Bədii-poetik yasaqlar. “Materialın müqaviməti”” adlı fəsillərdə “Kitabi-Dədə Qorqud” mətninin poetik məziyyətləri, mətndaxili kosmik nizam, Xaosdan Kosmosa keçidin “bədii-poetik” qatda reallaşması, poetikliyin söz, cümlə və cümlə birliyi səviyyələri araşdırılır.

    Kitabın “Əlavələr” bölümündə monoqrafiyanın istiqamətinə uyğun olaraq oxucunun təsəvvürlərinin dərinləşdirilməsi məqsədilə müəllif tərəfindən “Azərbaycan dili sintaksisinin nəzəri problemləri” kitabından “Azərbaycan dilində cümlənin monopredikativ quruluşunun təşəkkülü” hissəsi və “Mifdən Yazıya, yaxud “Gizli Dədə Qorqud” kitabından “Mif və Yazı” hissəsi yerləşdirilib.

    Qeyd edək ki, monoqrafiya Moskvanın nüfuzlu “Xudojestvennaya literatura” nəşriyyatında çap edilib.

    Mənbə: http://www.edebiyyatqazeti.az

  • Elnarə AKİMOVA.”Uşaq ədəbiyyatı-məfkurə qaynağımız”

    Filologiya üzrə fəlsəfə doktoru, “Ədəbiyyat qəzeti”nin şöbə müdiri

    Ədəbiyyatın ən iddiasız, saf, təmənnasız sahəsidir uşaq ədəbiyyatı. Yalnız ona görə yox ki, məsum, təmiz uşaq mənəviyyatına xidmətlə məşğuldur, həm də ona görə ki, bu yöndə qələm çalanlar heç bir dəyərləndirmə, təltif, mükafat, tənqidin nəzərlərindən təhlil filan ummadan, yorulmadan tutduqları yolda irəliləməkdədirlər. Bu yaxınlarda “Qızıl kəlmə” mükafatının təqdimetməsi zamanı Rafiq Yusifoğlunun bir fikri diqqətimi çəkdi: “Mən həmişə başımı aşağı salıb işlərimi görmüşəm, qaldıranda görmüşəm kimsə qiymət verib, dəyərləndirib”. Məncə, uşaq ədəbiyyatı ilə məşğul olan əksər yazarların qismətinə onları qəfil yaxalayan “təltif” anı yazılır. Təbii, onun da qazananı, qazanmayanı olur.

    Uşaq ədəbiyyatının keçdiyi yol, inkişaf qanunauyğunluğu, mövzu və problem dairəsi haqda çox bəhs edilib. Bəs bu gün çağdaş uşaq ədəbiyyatının problemləri, mövzu dairəsi nədir, hansılardır? Sovet dövrü materiallarına nəzər yetirəndə daha çox vətən, yurd sevgisinin, məktəbə həvəs oyadan şeirlərin qabarıqlığı, eləcə də təbiət təsvirlərinin inci boyalarla təcəssümü nəzərdən qaçmır. Teymur Elçin, Zeynal Cabbarzadə, Xanımana Əlibəyli, İlyas Tapdıq, Hikmət Ziya, Fikrət Sadıq, Məstan Günər və başqalarının şeir, poema, hekayə, pyes və təmsillərində əsas mövzu bu sadaladıqlarımdır.

    Müstəqillik dövrü ədəbiyyatı başqa imzaları önə çəkir. Zahid Xəlil, Rafiq Yusifoğlu, Məmməd Namaz, Ələmdar Quluzadə, Sevinc Nuruqızı, Qəşəm İsabəyli, Qəşəm Nəcəfzadə, Reyhan Yusifqızı, Mina Rəşid, Ələsgər Əlioğlu, İnqilab İsaq, İbrahim Yusifoğlu və b. Onlardan bir qisminin yaradıcılığı sovet dövrünə düşsə də, müstəqillik zamanında da prioritetləri dəyişməyib. İllərdir uşaq ədəbiyyatı bu müəlliflərin yaradıcı ruhunda qorunur, yaşanır, ədəbi estafeti ləyaqətlə zamanın sonrakı axarına daxil edir.

    Müstəqillik dövrü uşaq ədəbiyyatının mövzu dairəsi əvvəlki onilliklərdən fərqlənmir. Bu, bəlkə də, uşaq ədəbiyyatının ideolojinin tələblərinə uymamaq, daha saf başlanğıcdan çıxış etmək əzminə bağlıdır. Hərçənd sovet dövrü ədəbiyyatında belə bir rakursun olması danılmazdır. Rəhbərə, zamana vurğu salan, dövrün yüksəlişini ifadə edən misraların olduğu şeirlər az çıxmır qarşımıza. Bu mənada, uşaq ədəbiyyatının yeni dil, yeni estetika, yeni baxış və ifadə qatına adlama prosesi müstəqillik dönəminin payına düşür. Bu dövr həm də azərbaycançılıq ideologiyasının bütün sahə və istiqamətlərdə önə keçdiyi zaman vahidi kimi səciyyəvidir. Uşaqlarımızda milli müəyyənlik, milli düşüncə formalaşdırmaq istəyi, üçrəngli bayrağımız, himnimizlə öyünmək, vətən, hürr, azadlıq duyğulu mətnlərin daha çox üstünlük təşkil etməsi çağdaş uşaq ədəbiyyatının aparıcı istiqamətləridir. Digər mövzu və obrazlar da oldu: Qarabağ faciəsi, işğal olunmuş yurd yerlərimizin, şəhid olan oğullarımızın obrazı, onların vəsfi, tərənnümü. Bir də dünyanı bürüyən texnoloji sivilizasiyanın uşaq baxışlarından dərki. Diqqət eləsək, bu, elə bizim müstəqillik dövrü Azərbaycan ədəbiyyatını qapsayan mövzulardır. Xalqın və millətin taleyində elə taleyüklü məqamların ifadə, vəsf, tərənnüm anı gəlir ki, bütün ədəbiyyatın ruhu, ovqatı eyni amala, eyni mərama qulluq etmiş olur.

    Texnoloji sivilizasiya, informasiya partlayışı kimi məsələlər üzərində düşünərkən istər-istəməz bir neçə əsr öncələrə qayıdıram. Didaktikadan, öyüd-nəsihətdən maarifçiliyə yol alan uşaq ədəbiyyatının indi çağdaş dünyanın tələblərinə adaptasiya olunmaq cəhdləri məni XIX əsrin sonlarının maarifçi dalğasına aparır, hələ millət kimi formalaşmayan toplumun şüur oyaqlığı məsələsini qaldıran milli münəvvərlərimizin bu yöndə əvəzsiz xidmətlərini yada salır. “Ədəbiyyat qəzeti”nin ötən sayında (25 may 2019) Qan Turalının “Cümhuriyyətin qəmli hekayələri” yazısında maraqlı bir fikir yer almışdı: “İnsanları nə birləşdirir? Ordular? Yoxsa altunlar? Bəlkə bayraqlar? İnsanları hekayələri birləşdirir. Yer üzündə hekayədən güclü heç nə yoxdur. Onun qarşısını heç nə ala bilməz. Heç bir düşmən ona qalib gələ bilməz”. Bəli, bütün böyük əməllərin əsasında azad, böyük fikirlər dayanır. O fikirləri reallaşdırmaq əzmi, həyata keçirmək yolunda hekayə yaradacaq müqavimət hissi dayanır. Uşaq ədəbiyyatı da belə bir müqavimətin bəhrəsidir. XIX əsrin sonu, XX əsrin əvvəllərində maarifçilik dalğasının formalaşmasında xidməti (hekayəti!) olan insanların – M.F.Axundzadə, S.Ə.Şirvani, S.Vəlibəyov, H.Qaradağski, F.Köçərli, R.Əfəndiyev, S.M.Qənizadə, M.T.Sidqi, A.Şaiq, A.Səhhət, S.S.Axundov, M.Ə.Sabir və digərlərinin qüdrəti sayəsində uşaqlarımıza “Vətən dili”ndə xitab olundu. Dilçi alimimiz Tofiq Hacıyev yazır ki, “bizim bu gün işlətdiyimiz ədəbi dil norması “Vətən dili”nin və onun yolunu gedən XX əsrin əvvəllərindəki dərsliklərin dil normasının üstündə durur”. Qürurverici faktdır. Bu şərəfli tarix bizim uşaq ədəbiyyatımızın layiqli simalarının zamanında sərgiləmiş olduğu milli ruh və idrak təəssübkeşliyinə bağlıdır. Həmin illərdə milli aydınlar maarifi, oxumağın faydasını, elmlə ucalmağın zərurətini israrla ifadə edən mətnlərlə çıxış etmiş, bunu konseptual olaraq yaradıcılıqlarının amalına çevirmişlər: “Elmin izzəti payidar olur,/Cəhlin nikbəti canşikar olur,/Hər kəs elm oxur, bəxtiyar olur,/Millət elmlə, bərqərar olur” (M.Ə.Sabir).

    Bu gün Azərbaycan dövlətçiliyinin əsasında azərbaycançılıq məfkurəsinin dayandığı məlumdur. Uşaq ədəbiyyatında azərbaycançılıq amilinin intişar dövrü də ötən iki əsrə sirayət edir. XIX əsrin sonu, XX əsrin əvvəllərində meydana çıxan nümunələr bunun ilk cəhdi, nümunəsi kimi maraqlıdır. O zaman Səid Ünsizadə, S.Ə.Şirvani, F.Köçərli uşaqların yaş və bilik səviyyəsinə, maraq dünyalarına uyğun əsərlər yaratmağı mühüm vəzifə kimi irəli sürməklə bahəm bir məsələnin də vacibliyini vurğulayırdılar: Uşaqlar üçün yazılan bədii əsərlər ana dillərində qələmə alınmalı, azyaşlı və yeniyetmə oxucuların yaş səviyyələri, milli xüsusiyyətləri və anlama qabiliyyətləri nəzərdə tutulmalıdır. Uşaqlar üçün yazılmış əsərlərin süjeti sadə, dili aydın və xəlqi olmalıdır ki, bağça və məktəb yaşlı uşaqların nitqlərinin, bədii zövqlərinin və dünyagörüşlərinin inkişafına kömək etsin. O zaman meydanda olan klassik əsərlərimizin – Ə.Xaqani, N.Gəncəvi, S.Şirazi kimi sənətkarların əsərləri, yaxud “Gülüstan”, “Bustan”, “Leyli və Məcnun” və s. kitabların heç biri Azərbaycan dilində deyildi. Bu əsərlərdə uşaq dünyası, onların yaş psixologiyası nəzərə alınmamışdı. Bu mənada, ziyalıların narahatlığı səbəbsiz deyildi. Məktəbin, maarifin faydasını anlatmaq, uşaqları oxumağa vərdiş etdirmək, mövhumat zəncirini elmin açarı ilə qırmaq əzminə inam hissi önə keçmişdir. XIX əsrin ortaları idi. Hələ meydanda milli şüurdan, milli tərəqqidən, milli düşüncədən söhbət belə getmirdi, amma əvəzində buna aparan ağır yolun yolçuluğu başlanmışdı.

    Mirzə Fətəli Axundzadənin Həsən bəy Zərdabiyə ünvanladığı məktublarının birində belə fikirlər yer alırdı: “Əgər külli şəhər xalqı padşahlıq məktəbxanalarında oxusalar, yer tapılmaz. Deyəcəksən ki, şəhərlərdə məktəbxanalar bina edək… Çox yaxşı, şəhərlərdə məktəbxanalar açdıq, rus dilində elm öyrənməyə başladıq. Aya, ünas və kənd əhalimiz necə etsinlər? Kəndlərdə də məktəbxanalar açaq və müəllim gətirək, ya yox?.. Əgər deyirsən ki, kənd əhli qalsın, ancaq şəhər xalqı elm öyrənsin, onda sənin muradın əmələ gəlməz. Bir gül ilə bahar olmaz. Şəhər xalqı kənd əhlinə nisbətən qətrədir, dəryaya nisbət. Elmin mənfəəti o surətdə zahirdir ki, kafeyi nas, Prus xalqı kibi və Yengidünya xalqı kibi ünasən və zükurən elmindən bəhrəyab ola… Sənin muradın o vaxtdan kamala yetər ki, bizim, hətta çobanlarımız da Prus çobanları kibi oxumaq, yazmaq bilələr və ünas tayfamız da oxumaq bilə”.

    Elə bir dövr gəlmişdi ki, ziyalılar Azərbaycanda maarif və məktəb şəbəkəsinin genişləndirilməsinin, xalqın savadlanmasının vacibliyini aydın dərk edirdilər və hər kəs əlində qələm bu yolda milli mücadiləyə atılmışdı.

    XX əsrin əvvəllərində maarifpərvər ziyalıları – müəllim və yazıçıları uşaq mətnləri yazmağa təhrik edən səbəblərdən biri də məktəblərdə şagirdlərin mütaliəsi üçün qiraət kitablarının yoxluğu idi. Ona görə maarifpərvər yazıçılar ana dilində yalnız dərsliklər deyil, sinifdənxaric oxu üçün kitabların yazılması qayğısına da qalırdılar. Bu ziyalıları uşaq ədəbiyyatının bütün əhatə və çalarlığında inkişafı düşündürürdü. Yəni necə yazmaqla yanaşı, həm də nə yazmaq, hansı janrda mətn meydana qoymaq barədə narahatlıqlarını izhar edirdilər. Yalnız uşaq şeirləri, təmsillər, nağıllar deyil, həm də güclü hekayələrin yazılması onları düşündürən səbəblər idi. S.M.Qənizadə M.T.Sidqiyə yazırdı: “Hekayəsiz, nəsrsiz yeni ədəbiyyatı irəli aparmaq mümkün deyildir. Təəssüf ki, bəzi cavan şairlərimiz bu mətləbi düşünmür, hekayənəvisliyi şəni-şairliyə layiq görməyib baş qaçırdırlar”.

    XX əsrin əvvəllərində bu sahədə azərbaycançılıq amilini gücləndirən amillərdən biri də uşaq mətbuatının yaranması olmuşdur. Bu yöndə atılan bütün addımlar nəticəsiz qalsa da, nəhayət, “Dəbistan” (1906-1908), “Rəhbər” (1906-1907) kimi jurnalların nəşrə başlaması prosesi baş tutdu. Yaradıcı fəaliyyəti qısa zamanda qapanan bu jurnallardan sonra isə 1911-ci ildə təşkil olunan “pedaqoji kurs”un iştirakçıları uşaqlar üçün “Məktəb” adlı jurnal təsis etməyə qərar verib, bu işi həyata keçirmək üçün icazə aldılar. “Hər üç jurnal Azərbaycan uşaq ədəbiyyatının yaranmasında mühüm rol oynamışdır… Əsl uşaq əsərləri 1905-ci ilə qədər yox dərəcəsində idi. Yeni-yeni məktəblər açan, qiymətli dərsliklər hazırlayan M.Ə.Sabir, A.Şaiq, A.Səhhət, S.S.Axundov, S.M. Qənizadə və başqa yazıçı, şair və maarif xadimləri uşaq ədəbiyyatının gözəl və rəngarəng nümunələrini Azərbaycan uşaq jurnallarının nəşrindən sonra yaratmışlar” (Ə.Məmmədov).

    Yeni tipli məktəblərin meydana çıxması, ana dilində dərslik və dərs vəsaitlərinin yaranması, maarifçilik dalğasının geniş intişarı, mətbuat şəbəkəsinin genişlənməsi, xüsusilə uşaqlar üçün jurnalların nəşrə başlaması – bütün bunlar uşaq ədəbiyyatının inkişafına təkan verən amillər idi. Bütöv bir ziyalı zümrəsinin milli təəssübkeşliyi sayəsində yaradılan uşaq ədəbiyyatı məhz, sağlam və təməlli başlanğıcdan nəşət tapdığı üçün bu gün də yaşama və var olma gücündədir.

    Ona görə bu gün həm də Onların bayramıdır! İstiqlala gedən yolda usanmayıb bir də uşaq ədəbiyyatının Var olması istiqamətində qələm çalanların, gələcəyi quracaq cümhuriyyətçi bir nəsil yetişdirənlərin! Uşaq ədəbiyyatından Vətən yaradanların yəni. Əlindən tutduğumuz, bayramını xoş keçirməyə, gününü maraqlı etməyə çalışdığımız uşaqlarımızın təbəssümündə həmin aydınların müqavimət, dirəniş və qazanc payı olduğunu unutmamalıyıq.

    Mübarizəniz mübarək, əziz sələflərimiz!

    Mənbə: http://www.edebiyyatqazeti.az

  • Günel EYVAZLI.”Bağışla…”

    Anacan…
    Mən çoxdan mum qanadlarımı
    İkar kimi günəş önündə əritmişəm.
    Lal yaranmış xəstəliklər kimi
    Pandora sandığından
    Ürəyinin başına sancılmışam, bağışla…
    Bilmirəm, nədəndirsə
    Dördbucaq içində beşinci küncü axtarmışam, daima.
    Yol iki olub. Heç birini seçməmişəm.
    O yerdə ki, için-için ağlamalıydım
    gülmüşəm
    Bağışla…
    Mən hər şeyin möcüzə olduğuna inanırdım,
    axmaq kimi
    İnanırdım ki, taleyi yazan insanın özüdür.
    İnanırdım ki, Prometey əzabı çəksəm belə
    Azadlıq üçün kimsə tapılacaq.
    Belə deyilmiş, bağışla.
    Demə, külüngü Fərhad kimi yerə çırpıb
    “Heyif zəhmətimdən” acısını yaşamaq var həyatda.
    Demə, son anda, ölümü düşündüyün anda
    Külüngünün nar ağacı kimi çiçəkləməsi var.
    Demə, yaşamalı həyat var, həyatda…
    Bağışla.
    İndi bir Şəbdiz lazımdır ki,
    Oturasan Şirin kimi üzərinə
    çapasan-çapasan dünyanın qurtaracağına.
    İndi bir güc lazımdır ki, bir həvəs
    Çırpasan qəzəblə qılıncını qaya parçasına
    Dirilik suyu içib Xızır olasan
    Əbədiyaşar olasan.
    Bağışla.
    Mənim Tanrım İbrahimin Tanrısı qədər
    mərhəmətli olmadı, ana.
    Mənim Tanrım bitirmədi əbədi alovu
    Soyuq etmədi atəşini
    Bağışla…
    Yəqin ki, günlərin birində
    Bir heykəl ucalacaq
    Hə… hə, belə olacaq.
    Bir qadın heykəli ucalacaq. Məğrur baxışlı
    Ətəyinə gül düzən adamlara baxacaq
    daş soyuqluğuyla
    Sıxacaq övladını sinəsinə
    Ömürlük abidə olacaq yaddaşlarda
    bağışla…
    Anacan…
    Mən çoxdan mum qanadlarımı
    İkar kimi günəş önündə əritmişəm.
    Lal yaranmış xəstəliklər kimi
    Pandora sandığından
    Ürəyinin başına sancılmışam, bağışla…

    Mənbə: http://www.edebiyyatqazeti.az

  • Əbülfəs Qarayev: Forum Azərbaycan mədəniyyətinin dünyaya tanıdılması baxımından böyük əhəmiyyət daşıyır

    “Tarixi şəhərlərdə kütləvi turizm” mövzusunda Beynəlxalq Memarlıq Forumu dünya memarlarının fəaliyyətinə dair müzakirələrin aparılması baxımından çox əhəmiyyətli tədbirdir. Bu tədbirin digər əhəmiyyəti isə Azərbaycan mədəniyyətinin, tarixi və müasir memarlıq abidələrinin dünyaya tanıdılmasından ibarətdir.

    AZƏRTAC xəbər verir ki, bu sözləri mədəniyyət naziri Əbülfəs Qarayev jurnalistlərə müsahibəsində deyib.

    Ə.Qarayev əmin olduğunu bildirib ki, bu Forum Azərbaycan memarlıq məktəbinə öz müsbət təsirini göstərəcək: “Belə tədbirlərin reallaşdırılması Azərbaycan memarları ilə dünya memarları arasında əlaqələrin gücləndirilməsi baxımından da böyük əhəmiyyət daşıyır”.

    Mənbə: azertag.az

  • Serbiya, Özbəkistan və Azərbaycan opera ulduzları Bakıda eyni səhnəni bölüşəcək

    İyunun 15-də Azərbaycan Dövlət Akademik Opera və Balet Teatrında C.Verdinin “Riqoletto” operası nümayiş olunacaq.

    Teatrın mətbuat xidmətindən AZƏRTAC-a bildirilib ki, bu tamaşada Riqoletto partiyasını ifa etmək üçün Belqrad Milli Teatrının (Serbiya) aparıcı solisti, vokalçıların beynəlxalq müsabiqələrinin laureatı Matiç Draqutini dəvət edilib.

    Səhnə əsərində Hersoq rolunu isə Əlişir Nəvai adına Özbəkistan Dövlət Akademik Böyük Teatrının solisti, Özbəkistanın Xalq artisti, vokalçıların beynəlxalq müsabiqələrinin laureatı Ramiz Usmanov ifa edəcək.

    Opera tamaşasında əsas partiyalardan biri olan Cilda partiyasını Azərbaycanın Əməkdar artisti İnarə Babayeva canlandıracaq.

    Operada, həmçinin Azərbaycanın Xalq artistləri Əli Əsgərov, Əkrəm Poladov, Əməkdar artist Tural Ağasıyev, solist Nina Makarova və başqaları çıxış edəcəklər.

    Səhnə əsərini Opera və Balet Teatrının baş dirijoru, Əməkdar artist, dirijorların beynəlxalq müsabiqələrinin laureatı Əyyub Quliyev idarə edəcək.

    Mənbə: azertag.az

  • Özbəkistanın “Ədəbiyyat qəzeti”ndə Mirzə Ələkbər Sabirin və Vaqif Səmədoğlunun şeirləri dərc edilib

    Özbəkistanın “Ədəbiyyat qəzeti”ndə Azərbaycan şairləri Mirzə Ələkbər Sabirin və Vaqif Səmədoğlunun şeirləri dərc olunub.

    AZƏRTAC xəbər verir ki, şeirləri orijinaldan şair Kərim Bəxriyev çevirib.

    Əvvəl Mirzə Ələkbər Sabirin həyatı və yaradıcılığı haqqında ətraflı məlumat verilir, bildirilir ki, M.Ə.Sabir əbədiyaşar şairdir.

    Xatırladırıq ki, bu yaxınlarda Daşkənddəki Heydər Əliyev adına Azərbaycan Mədəniyyət Mərkəzinin (AMM) direktoru Samir Abbasovla bu ölkənin “Ədəbiyyat qəzeti”nin baş redaktoru Baxtiyor Karim arasında əməkdaşlıqla bağlı görüş keçirilib.

    AMM-nin direktoru 2019-cu ilin ölkəmizdə Azərbaycan Prezidentinin Sərəncamı ilə “Nəsimi ili” elan edilməsi ilə əlaqədar il ərzində “Ədəbiyyat qəzeti”nin xüsusi buraxılışının dərc olunmasını və bu buraxılışın bütövlükdə dahi Azərbaycan şairi İmadəddin Nəsimiyə həsr olunmasını təklif edib və hazırda bu istiqamətdə iş aparılır.

    Qulu Kəngərli

    AZƏRTAC-ın xüsusi müxbiri

    Daşkənd

    Mənbə: azertag.az

  • İçərişəhərdə “İstedArt” mədəni-xeyriyyə layihəsi ilə bağlı sərgi təşkil olunub

    İyunun 7-də İçərişəhərdə yerləşən Arxeoloji parkda “İstedArt” mədəni-xeyriyyə layihəsinin 3-cü mövsümünün yekunu ilə bağlı sərgi keçirilib.

    AZƏRTAC xəbər verir ki, sərgidə İçərişəhərə həsr olunmuş 36 iş təqdim edilib.

    Sərgidə, həmçinin Respublika İncəsənət Gimnaziyasının şagirdlərinin musiqili çıxışı olub.

    Layihənin bu mövsümündə İçərişəhərdə yerləşən Maqsud İbrahimbəyov Yaradıcılıq Mərkəzində Bakı şəhərinin internat məktəblərindən, Daun sindromlu şəxslərin reabilitasiya mərkəzindən 34 uşaq 8 müəllimin rəhbərliyi altında rəssamlıq və qrafika üzrə dərs keçib.

    Layihədə məqsəd valideyn himayəsindən məhrum olmuş, fiziki və əqli cəhətdən məhdudiyyətli uşaqların bacarığını üzə çıxarmaqdır. Ötən ildən start götürən layihədə ümumilikdə 100-dən çox uşaq iştirak edib. 2019-cu ilin payızından etibarən layihənin 4-cü mövsümünə start verilməsi nəzərdə tutulur.

    Mənbə: azertag.az

  • Milli Dram Teatrı “Ölülər”i yenidən təqdim edib

    Azərbaycan Dövlət Akademik Milli Dram Teatrının səhnəsində Cəlil Məmmədquluzadənin “Ölülər” pyesi əsasında hazırlanmış eyniadlı ikihissəli komediya-tamaşa nümayiş edilib.

    AZƏRTAC xəbər verir ki, tamaşada görkəmli bəstəkar, Xalq artisti Qara Qarayevin “Ölülər” əsəri üçün bəstələdiyi musiqi yeni versiyada təqdim olunub.

    Mədəniyyət Nazirliyinin sifarişi ilə hazırlanan səhnə əsərinin elmi məsləhətçisi akademik İsa Həbibbəylidir.

    “Ölülər”in Şeyx Nəsrullahı Xalq artisti Nurəddin Mehdixanlı, Kefli İsgəndəri isə Əməkdar artist Anar Heybətovdur.

    Tamaşada digər rolları Xalq artistləri Laləzar Mustafayeva, Rafiq Əzimov, Hacı İsmayılov, Sabir Məmmədov, Əjdər Həmidov, Əməkdar artistlər Aslan Şirin, Elşən Rüstəmov, Əli Nur, Elxan Quliyev, Məzahir Cəlilov, Kazım Həsənquliyev, Mirzə Ağabəyli, aktyorlar Elçin Əfəndi, Ramin Şıxəliyev, Vüsal Mustafayev, Canəli Canəliyev, Elnur Qədirov, Rüstəm Rüstəmov, Mətləb Abdullayev, Xədicə Novruzlu, Ləman İmanova və Rada Nəsibova məharətlə canlandırıb.

    Xronometrajı 130 dəqiqə olan səhnə əsərində rəsmlərin quruluşu Azər Paşa Nemətova məxsusdur.

    Əsərdəki mənəvi əsarət, fanatizm və cəhalət böyük cəsarətlə aktyorların ifasında özünəməxsus çalarlarla açılır. Belə ki, yaradıcı heyət Cəlil Məmmədquluzadə düşüncələrini yüksək məharətlə ifa edərək XX əsrin əvvəllərində Azərbaycanda baş verən prosesləri, mövhumat və cahilliyin poetik və dramatik lövhələrini dolğun təcəssüm etdirə bilirlər.

    Mənbə: azertag.az

  • M.Nedim TEPEBAŞI.”Şeref ÖZCAN”

    Azerbaycanın Kültür ve Edebiyat Portalının Türkiyetemsilsi

    Ortaokul yıllarım, bir akşamüzeri, mahalle bakkalından evimizin ihtiyaçlarını alıyorum, genç birisi “Nerede okuyorsun?” diye sordu, arkasından da semtimizdeki caminin imamı olduğunu ve isminin Şeref Özcan olduğunu söyleyerek kendisini tanıttı. Askerden yeni gelmiş ve camimize imam olarak atanmış, belki de göreve başladığı ilk gün, bilemiyorum. O zamanların, hele de benim yaştakilerin alışık olmadığı bir ilginin başlangıcı böyle olmuştu. Aynı sokakta oturuyormuşuz. Bu yakın ilgi orada bitmedi tabii ki, artarak devam etti, her karşılaşmamızda aileden biri gibi ilgileniyordu, sadece benimle mi, elbette ki hayır, kısa zamanda çevredeki birçok kişiyle bu ilişkisini sürdürmüştü. Yaşlarına göre kişilerle diyalog kuruyor, onlarla beraber oluyordu.
    Sesi de güzeldi, hatta genç arkadaşlarla birlikte olduğu zaman, günün popüler türkülerinden, “Şu türküyü söyler misiniz?” dediğimizde kırmıyor, etraftan biraz çekindiği halde mırıldanarak söylüyordu.
    Caminin, kuzey tarafta, bir büyük bir de küçük iki tane odası vardı. O sıralarda köyden okumak için şehre gelmiş, kalacak yer kiralama imkânı olmayan öğrenciler, hatta kimsesi olmayan yaşlı kişiler bu odalarda kalıyorlardı. Mahalle sakinleri de bu durumu kabullenmiş olacaklar ki, o yaşlı kişiler ve öğrencilerle ilgileniyorlardı. Eski mahalle kültürü böyleydi.
    Bir süre sonra bu odalar boş kaldı. Camiye çok yakın bir evde oturmasına rağmen Şeref Hocam, boş zamanlarında bu küçük odayı açıp orada oturmayı tercih ediyordu, onun orada olduğunu gören bazıları da ona eşlik ediyorlardı. Bu şekilde de farklı bir oluşumun kapısını açmıştı. Henüz kullanılmaya başlayan piknik tüpünden bir tane alınarak, bir çay takımı kurulmuş, namaz saatleri dışında, belirli zamanlarda, mahalle sakinlerinden gelenlerle çay demleyip içiyorlardı. Bir dostluk gurubu kendiliğinden oluşmuştu. Bazen bir araya gelinip kıra gidiliyor, eli yatkın olanlar tarafından yemekler yapılıyor, zevkle yeniliyordu, o sırada yanlarından geçenler buyur ediliyor, onların da gönülleri kazanılıyordu. Hani denilir ya büyüklerle büyük oluyor, küçüklerle küçük oluyordu. “Bana göre bu çocuk sayılır, biraz uzak durayım!” demiyor, aksine onlarla yakınlık kurmaya çalışıyordu, hatta bir yere giderken, zamanı ve işi müsait olan bazı arkadaşları yanına alıyordu.
    Biraz zaman geçtikten sonra bu sosyal ağa farklı bir boyut kazandırılmış, yani iş profesyonelleştirilmişti.
    O zamanlarda, öğrenci çocukları olan birçok ailenin, çocuklarına ders çalışacakları bir oda ayırmaları mümkün değildi. Zaten birçok aile de çocuğunu belki de bu yüzden okutmuyordu. Yanılmıyorsam lise öğrenciliğim yıllarıydı, mahallemizde mülkiyeti belediyeye ait boş bir alan vardı, hâlihazır Divanlı Mahallesi Muhtarlık binasının olduğu yer. Ben Şeref Hocama “Abi” dediğim için “Abi, şu arsayı belediyeden iste de buraya mahallemiz için bir kütüphane yapalım.” demiştim. Yönetimler bu anlayıştan maalesef yoksunlardı, hala da öyle ya! Şimdi belediyedeyken yaptığım projelere baktığımda, bendeki sosyal belediyeciliğin temellerinin ta o günlere dayandığını anlıyorum. Aradan geçen zaman içerisinde, zaman zaman bu talebimi hatırlatıyordum fakat onda bir hareket de görmüyordum. Bir gün aynı sözü tekrar ettiğimde bana; “Bu arsayı vermezler, verseler de binayı nasıl yaptıracağız? Tamam, sen güzel düşünüyorsun da kimse bize yardımcı da olmaz. Gel, ben sana caminin odalarından birini vereyim, yapmak istediğini orada birlikte yapalım!” dedi.
    Günün belirli saatlerinde yetişkinlerle bir arada olunuyordu. Yatsıdan sonra o oda ders çalışmaları için gençlere bırakılıyordu. Gençler de çaylarını demliyorlar, çaylarını içerlerken de derslerine çalışıyorlardı. Bir dönem, bu mekândan çok sayıda öğrenci üniversite okuma bahtiyarlığına erdi.
    Hiçbir zaman siyasi görüş belirtemeyen şeref Hocam, bu yönüyle de gönüllerde ayrı bir yer edinmiştir. Bu yüzden her görüşten insanlar bir arada bulunabiliyorlardı!
    Kümbet Camii, eski bir yapı idi. Bugünkü cami, Şeref Hocamın gayreti, rahmetli Arslan Genç’in teknik, Şakir Tepebaşı’nın da para ve emek yardımı yanında hayırsever halkımızın destekleriyle inşa edildi. Üniversiteden bir öğretim görevlisinin hazırladığı bir kitapta gördüğüm yanlış bilgiyi de bu vesileyle düzeltmiş olayım. Öğretim görevlisinin adını şu anda hatırlamadığım gibi onu araştıracak zamanın da yok. Hatırladığım kadarıyla, caminin bugünkü halde inşa edilmesi, mahalleden ekonomik gücü ve hiçbir sosyal aktivitesi olmayan bir kişiye atfedilerek yanlış bir bilgi verilmişti o kitapta. Kitabın basımı ile yakın ilgisi olan abimize, kitapta yanlış bilgi verildiğini, konuyla ilgili gazetede bir yazı yazmayı düşündüğümü söylemiştim. Ancak bana ileride yeni bir baskı yapıldığında bunun düzeltilmesi cihetine gidileceği belirtilerek böyle bir yazı yazamam söylenmişti. Kitabın yeni baskısının yapılması çok uzak görünmektedir, o yanlışlık da kitapta durmaktadır. Bu vesileyle bir taraftan bu yanlışlığı hiç değilse buradan düzeltmiş olayım. Ben, şahsen, bizzat kendim bilgi sahibi olmadığım bir şeyi yazmam. Herkesin de aynı hassasiyette olmasını şahsen beklerim. Hele unvan sahibi kişiler rivayetlerle değil kaynağı belli bilgilerle eserlerini vermelidirler. Dediğim gibi kitapta, yukarıda isimlerini saydığım kişilere hiç yer verilmediği gibi hiç alakası olmayan bir kişiye de önemli bir paye verilmiştir.
    Şeref Özcan, epeyce zamandan beri hasta idi, geçtiğimiz 15 Mayıs 2019’da vefat etti, Allah rahmet eylesin, mekânı Cennet olsun inşallah.
    Şöyle bir düşündüm de imamlar, öğretmenler başta olmak üzere, sorumluluk taşıyanlar, birer Şeref Özcan olsalardı, şehrimizde ve ülkemizde eminim çok güzellikler olacaktı. Keşki yöneticiler de bu işi doğru algılasalardı! O gün değil, bugün bile çevresindekilere böyle bir ilgi ve yakınlığı kim gösterebilmektedir Allah aşkına, söyler misiniz? Altmışlı yılların sonuna doğru bir zamandan söz ediyorum, biliyor musunuz?
    Her camiye, her okula, her sosyal içerikli çalışma alanına sahip kuruma halen bir Şeref Özcan gereklidir. Bugün gelinen durum da ortadadır. Şeref Hocam ve benzeri duruma sahip olanlara hiçbir destekte bulunulmamıştır. Devlet imkânlarının aktarıldığı benzer kurum ya da kuruluşlar, işin çok uzağındadırlar, belki de devlet imkânları zayi edilmektedir.
    Yaptıkların inşallah makamını âlî kılar Şeref Hocam, Yüce Allah rahmeti ile muamele eylesin sana, niyazım odur.
    NOT: Bu yazı 06.06.2019 tarihinde YORUM GAZETESİ’nde yayınlanmıştır.

  • Yalçın YÜCEL.Muhteşem şiirler

    Azerbaycanın Kültür ve Edebiyat Portalının Türkiye temsilcisi

    Üşüyorum

    Ağaçlar altındayım
    Ağaçlar yeşil, ağaçlar turuncu
    Ağaçlar kırık bir dala hüzünlü

    Deniz içindeyim
    Deniz mavi, deniz tuzlu
    Deniz şehrin kirli akıntılarına korkulu

    Bizi seyreden şu gökyüzü
    Şu büyük aydınlık kirlenirken, tükenirken
    Saçlarına aklar düşmüş, düşünceli

    Pencereye düşen görüntüler
    Aynalar gibi dalgın
    Kendi yüzüm kendime yabancı

    Bakıyorum, düşünüyorum tek başına
    Tek başına ne gelir ki elden
    Yüreğim darağacaında sanki, üşüyorum

    Hiç evim olmadı

    Hiç evim olmadı benim
    Ev sahibi kelimesini hiç sevmedim
    Ne zaman kapım çalınsa
    O kelime dikiliverir karşıma
    Kaşları çatık
    Elleri, yüzü benli
    Çirkin mi çirkin

    Hiç evim olmadı benim
    O kadar para kazanmamışam demek ki
    Benim gibi olanlar nasıl yapmışlar
    Hem yazlık hem de bağ
    Bilemem, bir şey de diyemem
    Diyeceğim
    Becerikli adamlarmış doğrusu

    Hiç evim olmadı benim
    Olsaydı bir
    Balkonu da olsaydı yola bakan
    Kurulurdu koltuğuma bir rahat
    Bir elimde çay
    Diğerinde sigara

  • Harika UFUK.”ALLAH’TAN BAŞKA YAR YOK”

    Azerbaycanın Kültür ve Edebiyat Portalının Türkiye temsilcisi

    İnançsız sevginin, aşkın adı yok,
    Allah’tan başka yar bulamazsın ki…
    İmansız hayatın hiçbir tadı yok,
    Allah’tan başka yar bulamazsın ki…

    Etrafa alıcı gözlerle bakın,
    Dünyada kimin var Allah’tan yakın,
    Arama bir başka sevgili sakın,
    Allah’tan başka yar bulamazsın ki…

    İstersen epeyce yaklaş Maçin’e,
    Dilersen uzaklaş hatta git Çin’e,
    Tavsiyem önce bak kendi içine,
    Allah’tan başka yar bulamazsın ki…

    Geçici sevdayı aşk sanmayasın,
    Dünya nimetine hiç kanmayasın.
    Dünyevi zevkleri çok anmayasın,
    Allah’tan başka yar bulamazsın ki…

    Bir gün değil, her gün aşkın günüdür,
    Harika sohbetin, meşkin günüdür,
    Cennette kurulan köşkün günüdür,
    Allah’tan başka yar bulamazsın ki…

    HARİKA UFUK
    ADANA
    14.02.2014
    Saat: 09.45
    NOT 1: Bu şiir Edebiyat Evi.net Şiir Sitesinde 4 Nisan 2018 tarihinde “Yıldızlı Yazı” olarak seçilmiştir.
    NOT 2: Bu şiir http://xn--iirsu-idb.net/ Şiir Sitesinde 1 Temmuz 2018 tarihinde “Günün Şiiri” olarak seçilmiştir.

  • Sumqayıtlı yazarların və poeziya həvəskarlarının nəzərinə!

  • İbrahim İLYASLI.”Şahinəyə”

    Yazın əvvəllərində Şahinə Könül mənə telefon açıb dedi ki, İncədə gül-gülü çağırır, bülbül-bülbülü. Haralardasınız, kəndə niyə gəlmirsiniz?

    İncədə bir gülüm vardı –
    Aydan arı, sudan təmiz.
    Onu da yellər apardı,
    Qaldım çiçəksiz, çəmənsiz.

    İndi ha boylanım-baxım,
    Ötüb ömrün gül vədəsi…
    Bağrımın qan vaxtı çatıb,
    Saçlarımın kül vədəsi.

    Bir mən qallam, bir də qalar
    Mənə bu zülmü çəkdirən…
    Nə o həmin çiçək olar,
    Nə mən həmin çiçəkdərən.

  • Xalq şairi Zəlimxan YAQUB.”Unudulmaz el bəzəyi, el oğlu”

    Unudulmaz el bəzəyi, el oğlu,
    Hər gün onu saz dinlədi, saz andı.
    Yaratdığı gəraylıda, qoşmada,
    Yüz il, min il şair ömrü uzandı.

    Var oynayan, dümbək çalan, var aşıq,
    Ustad aşıq hər məclisə yaraşıq.
    Saz əhlinə, söz əhlinə yar aşıq,
    Müqəddəsdi, ağsaqqaldı, ozandı.

    Ömür verib divarına, daşına,
    Yaş artırıb sözümüzün yaşına.
    Nanəcibin, müxənnətin başına
    Sözü var ki, bircə qaynar qazandı.

    El zərgərdi, zəri seçdi, bəyəndi,
    Eldən gəlsə, şöhrət göyə dəyəndi.
    Dedilər ki sinəsindən deyəndi,
    Demədilər, hecalayıb yazandı.

    Nə Kərəmtək yaş axıdıb ağlayan,
    Nə Məcnuntək ürəkləri dağlayan,
    Yeri gəlsə çaylar kimi çağlayan,
    Yeri gəlsə nərə dönüb qızandı.

    Qonaq oldu hər yurda, hər oymağa,
    Tərif dedi Güləndama, Qaymağa.
    Sənətində balı qatdı qaymağa,
    Haqq aşığı əbədiyyət qazandı!!!

  • Xalq şairi Zəlimxan YAQUB.”Döyüşən Türk, oyanan Türk, qalxan Türk!”

    Ayaz nədir, şaxta nədir, bürkü nə,
    Nə qorxudar haqq yolunda Türkü, nə?
    Birə düşsün düşmənlərin kürkünə,
    Dəniz kimi dalğalan, Türk, çalxan, Türk,
    Döyüşən Türk, oyanan Türk, qalxan Türk!

    Silkələdin göyün yeddi qatını,
    Qucaqladın doğu ilə batını.
    Dur yəhərlə ərənlərin atını,
    Dəniz kimi dalğalan, Türk, çalxan, Türk,
    Döyüşən Türk, oyanan Türk, qalxan Türk!

    Sabaha bax, əsr səni gözləyir,
    Qala səni, qəsr səni gözləyir.
    Məhkum səni, əsir səni gözləyir,
    Dəniz kimi dalğalan, Türk, çalxan, Türk,
    Döyüşən Türk, oyanan Türk, qalxan Türk!

    Qılınmasa başımızın çarası,
    Silinərmi üzümüzün qarası?!
    Altay ilə Anadolu arası
    Dəniz kimi dalğalan, Türk, çalxan, Türk,
    Döyüşən Türk, oyanan Türk, qalxan Türk!

    Döyüşdədir ağlın, huşun yolları,
    Döyüşdədir uçan quşun yolları.
    Döyüşdədir qurtuluşun yolları,
    Dəniz kimi dalğalan, Türk, çalxan, Türk,
    Döyüşən Türk, oyanan Türk, qalxan Türk!

    Əritmisən əriyəntək qar suda
    Romanı da, Bizansı da, Farsı da.
    Qala kimi təzədən qur Qarsı da,
    Dəniz kimi dalğalan, Türk, çalxan, Türk,
    Döyüşən Türk, oyanan Türk, qalxan Türk!

    “Gilqamış”dan, “Alpamış”dan, “Manas”dan
    Geri qalmaz dastan olsun bu dastan.
    Qurtar bizi bu həsrətdən, bu yasdan,
    Dəniz kimi dalğalan, Türk, çalxan, Türk,
    Döyüşən Türk, oyanan Türk, qalxan Türk!

    Hardan hara getdiyini bilən yol,
    Üfüqlərə qovuşanda gülən yol,
    Atilladan Atatürkə gələn yol,
    Qalxan olsun başın üstə, qalxan, Türk!
    Çanaqqala, Malazgirdin davamı,
    Türk deyil ki, öz qanından qorxan Türk!
    Təmiz süddən mayalansın, doğulsun,
    Mete kimi, Oğuz kimi bir xan, Türk!
    Yaddaşımda sıralansın, anılsın,
    Ərtoğrul bəy, Osman Qazi, Orxan, Türk!
    Yenə tanrı dağlarını qucaqla,
    Dəniz kimi dalğalan, Türk, çalxan, Türk,
    Döyüşən Türk, oyanan Türk, qalxan Türk!

  • Xalq şairi Zəlimxan YAQUB.”Mən sənin qəlbinə necə yol tapım?!”

    Gəl mənim ömrümün şirin dünyası
    Məhəbbət adlanan pirin dünyası
    Fərhad əfsanəsi, Şirin dünyası
    Qalamı uçurum, qaya mı çapım?!
    Mən sənin qəlbinə necə yol tapım?!

    Ömrüm sənə sarı düşən güzardı
    Əvvəli beşikdi, sonu məzardı
    Ay Allah bu azar nə xoş azardı
    Ürək ağrılarım, könül əzabım
    Mən sənin qəlbinə necə yol tapım?!

    Ürəkdən ürəyə dil körpüsü var
    Görüşdən görüşə gül körpüsü var
    Gizli sevdaların qıl körpüsü var
    Çatar mı keçməyə dözümüm, tabım?!
    Mən sənin qəlbinə necə yol tapım?!

    Keşikçi ayıqdı, gözətçi mətin
    İzləmək qorxulu boylanmaq çətin
    Hasarı hündürdü bu imarətin
    Tilsimli pəncərəm, qıfıllı qapım
    Mən sənin qəlbinə necə yol tapım?!

    Gecələr şam kimi əritdin məni
    Gündüzlər yol üstə qurutdun məni
    Gözlədə-gözlədə çürütdün məni
    Örtülü dəftərim, bağlı kitabım
    Mən sənin qəlbinə necə yol tapım?!

    Tufan mı qaldırım, mehə mi dönüm?!
    Yağış mı yağdırım, şehə mi dönüm?!
    Qula mı çevrilim, şaha mı dönüm?!
    Çəmənim, çiçəyim, gülüm, gülabım
    Mən sənin qəlbinə necə yol tapım?!

    Tanrı sovqatımsan, din işığımsan
    Səhər şəfəqimsən, dan işığımsan
    Ən şirin ləhcəmsən, danışığımsan
    Bütün suallara sənsən cavabım
    Mən sənin qəlbinə necə yol tapım?!
    Mənim ilk sevincim, son iztirabım
    Mən sənin qəlbinə necə yol tapım?!

  • Xalq şairi Zəlimxan YAQUB.”Bu qız niyə havalanıb görəsən?”

    Görünməmiş bir sənətmi yaradıb
    Bu qız niyə havalanıb görəsən?
    Cəhənnəmdə bir cənnətmi yaradıb
    Bu qız niyə havalanıb görəsən?

    Oda düşmüş odu almır eyninə
    Odmu düşüb ürəyinə, beyninə?
    Yer üzünü alıb gedir çiyninə,
    Bu qız niyə havalanıb görəsən?

    Göynən gedir yerə dəymir ayağı
    Asimanda uçur mələk sayağı.
    Elə bil ki, budu ərşin dayağı,
    Bu qız niyə havalanıb görəsən?

    Dodaq qaçır, göz gülür, üz oxuyur,
    Seyrə çıxıb, bir susur yüz oxuyur.
    Zalım qızı gecə-gündüz oxuyur
    Bu qız niyə havalanıb görəsən?

    Gül koludu, budağını əymirəm,
    “Dəymə” deyir, toxunmuram, dəymirəm.
    Havalıdı, havasından doymuram
    Bu qız niyə havalanıb görəsən?

    Harda qurub dəyəsini bilmədim,
    Sahibini, yiyəsini bilmədim.
    Neylədimsə niyəsini bilmədim
    Bu qız niyə havalanıb görəsən?

    Nə amana fikir verir, nə aha
    Mən qul oldum, o çevrilib bir şaha.
    Bəlkə təzə qohum olub Allaha,
    Bu qız niyə havalanıb görəsən?

    Məni gördü gah gündə, gah kölgədə,
    Ucbatından rüsvay oldum ölkədə.
    Günahkarı Zəlimxandı bəlkə də,
    Bu qız niyə havalanıb görəsən?

  • Xalq şairi Zəlimxan YAQUB.”Yoldayam”

    Dan yerindən əsən mehə bələndim,
    Mehdən gəlib mehə gedən yoldayam.
    Duru gəlib duru qalmaq eşqinə
    Şehdən gəlib şehə gedən yoldayam.

    Libası qəm, paltarı qəm, donu qəm,
    Günlərimiz beşi sevinc, onu qəm.
    Bu dünyanın əvvəli qəm, sonu qəm,
    Ahdan gəlib aha gedən yoldayam.

    Yağış mənim, boran mənim, qar mənim,
    Uçurum mənim, keçid mənim, dar mənim,
    Ucuz yolda nə ölümüm var mənim? –
    Baha gəlib baha gedən yoldayam.

    Lələ mənəm, Kərəm mənəm, kül mənəm,
    Kül içindən baş qaldıran gül mənəm,
    Sevgi adlı şah evində qul mənəm,
    Şahdan gəlib şaha gedən yoldayam…

  • HƏKİM-ŞAİR ƏFRAHİM HÜSEYNLİ: ŞAİRLİK MƏNİM ALIN YAZIMDIR…

    Əfrahim Hüseynli 23 fevral 1954-cü ildə Cəlilabad rayonunun Alar kəndində anadan olmuşdur. Orta məktəbi doğma kənddə bitirmişdir. 1972-ci ildə Azərbaycan Tibb İstitutunun Müalicə-profilaktika fakültəsinə daxil olmuş və 1978-ci ildə yüksək qiymətlərlə təhsilini başa vuraraq terapevt ixtisası almışdır. Əmək fəaliyyətinə Bakı şəhəri, Qədirli adına Hövzə xəstəxanasında həkim-terapevt kimi başlamışdır. İki il bu tibb ocağında işlədikdən sonra Cəlilabad rayonuna qayıtmış və Alar xəstəxanasının baş həkimi təyin edilmişdir. Hazırda da həmin xəstəxananın baş həkimidir. Ailəlidir. Bir övladı var.
    Əsərləri: “Səni gözləyə-gözləyə” (şeirlər), “Yollar qayadan asılır” (şeirlər və poemalar), “Ömrü hamıtək yaşasan” (şeirlər və poemalar), “Məni axtaran varsa” (şeirlər və poemalar), “Nə yaman çətinmiş məni tanımaq” (şeirlər və poemalar), “Yağan yağış yollarını döydümü” (şeirlər və poemalar) ,”Ürəyi aldatmaq olmur” (şeirlər və poemalar), “Həkimlərin söz düınyası”(Həkim-yazarların ilk poetik toplusu, “Həkimlərin söz dünyası-2”).

    Əziz oxucular, bu gün Pressaz.az-ın qonağı tanınmış həkim-şair, publisist, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Əfrahim Hüseynlidir. Onunla söhbətimiz çox maraqlı idi. Vaxtın necə keçdiyini hiss etmədik.
    Əfrahim Hüseynli ilə olan səmimi söhbətimizi Sizlərə təqdim edirik:
    Salam Əfrahim müəllim, xoş gəlmisiniz. Əfrahim Hüseynlinin həyatı, ədəbiyyata ilk gəlişi oxucuları ücün çox maraqlıdır. Zəhmət olmasa, bizə öz yaradıcılığınızdan bəhs edərdiniz.
    – Ədəbiyyata 70-ci ildə orta məktəbdə oxuyarkən mərkəzi mətbuatda çap olunan “Bakının gecə lövhəsi” şeri ilə gəlmişəm. Sonralar şeirlərim tez-tez dövri mətbuatda çap olunub.O vaxtlar redaksiyaya şeirləri məktubla göndərirdik. İlk kitabim “Səni gözləyə-gözləyə” şeirlər kitabım olub. O vaxtlar kitab nəşr etdirmək çox çətin idi və ilk kitab çox gec işıq üzü gördü. Ona görə ilk kitabıma bu adı verdim. Çoxları bu adı oxuyanda elə bilirdilər ki, hansısa bir sevgi şeirimin adıdır. Əslində ilk kitabımı elə həsrətlə gözləmişdim ki, kitabımın adını belə qoydum. Yaradıcılığımda o vaxtlar M.Ə.Sabir adına kitabxanada A.Əlizadənin, Lenin adına kitabxanada N.Həsənzadənin, Tibb İnstitutunda Asif Babazadənin (Çeşmə”) rəhbərlik etdikləri ədəbi dərnəklərin böyük rolu olub. Təhsil aldığım Tibb Universitetdə fəaliyyət göstərən “Çeşmə” ədəbi dərnəyininə o vaxtlar kimlər gəlirdi? Kazım Aslanlı Sarəng, Sərdar Kərimli, Tofiq Nurəli, Fəxrəddin Ziya, Paşa Qəlbinur, Rafiq Vəlizadə və başqaları. Onlar sonradan Azərbaycanın ən tanınmış şairləri oldular.

    Yeddi şeirlər kitabının müəllifisiz və həkim-yazarların ilk poetik toplusu olan məşhur “HƏKİMLƏRİN SÖZ DÜNYASI” adlı kitabını tərtib etmisiz. Bu yaxınlarda”HƏKİMLƏRİN SÖZ DÜNYASI” kitabının ikinci hissəsi də işıq üzü gördü. Bu kitab Azərbaycan ədəbiyyatına yeni bir töhvə idi. Çox maraqlıdır, nədənsə həkimləri çox zaman soyuqqanlı insan kimi tanıyırlar. Bəlkə də bu ondan irəli gəlir ki, uşaqlıqdan bizlərə həkim olmaq istəyirsənsə gərək soyuqqanlı olasan deyiblər. “HƏKİMLƏRİN SÖZ DÜNYASI” kitabınızla insanlarda həkimlərə qarşı olan fikirləri dəyişdirdiniz. Sən demə, ən incə ruhlu, kövrək insanlar həkimlər imiş.
    – Bilirsiniz, mən deyərdim elə ən gözəl şeirləri həkimlər yazır. Çünki bizim işimiz insanları öyrənmək, onların dərdlərinə şərik olmaqdır. İnsan psixologiyasını bildiyimizdən onların hansı hissləri keçirdiyini başqalarından daha tez duyur, anlayırıq.

    Sizi ən çox oxucularınıza sevdirən hansı əsəriniz olub?
    – Şuşa dərdinə həsr olunmuş, ədəbiyyatımızda çox yüksək dəyərləndirilən, məni oxucularıma daha çox sevdirən “BU ŞƏHƏR HƏSRƏT YERİDİR” poemam olub.

    Əfrahim Hüseynlinin bir cox şeirləri qardaş olkə, Türkiyədə də çap olunub. Özünəməxsus poetik deyim tərzinizin olması həmişə yüksək qiymətləndirilir. Maraqlıdır sizin şeirlərinizə ən şox hansı tanınmışlar rəy yazıb?
    – Mənim bir çox şeirlərim Türkiyədə çap olunan “Altun kalemler” kitabında yer alıb və qardaş ölkənin oxucuları tərəfindən rəğbətlə qarşılanıb. O kitablardan mənim özümə də hədiyyə olaraq göndəriblər. Şerlərimə müxtəlif illərdə T. Bayram, N. Kəsəmənli, B. Bağırlı və başqa tanınmış ədəbiyyat adamları rəy yazıb.. Bu rəylərdə şeirlərimin əsas qayəsini Vətən sevgisi, el-oba məhəbbəti, sevgi müqəddəsliyi, ata-ana ucalığı təşkil etdiyi vurğulanmışdır. Hətta 2000-ci ildə A. Şahsuvaroğlunun qələmə aldığı, yüksək tirajla çap olunan “ONLARIN QİSMƏTİ BELƏ ÖMÜRDÜR” kitabı mənim həkimlik fəaliyyətimə və yaradıcılığına həsr edilib.
    Əfrahim Huseynli istedadlı şair olmaqla bərabər, həm də insanların rəğbətini qazanmış tanınmış və gözəl bir həkimdir. Bu iki sənəti eyni vaxtda yürütmək sizin üçün çətin deyil ki?
    -Rəhbərlik etdiyim kollektivdə böyük sevgiylə qarşılanıram. Öz elimə, torpağıma, ailəmə bağlı insanam. Sənətimi çox sevirəm. həmişə çalışıram millətimə, xalqıma layiqincə xidmət edim. Bilirsiniz, mən həmişə deyirəm: “Həkimlik mənim sənətim, şairlik alın yazımdır”. Yazdığım şeirlərə görə dəfələrlə fəxri-fərmanlarla təltif edilmişəm. “Xəmsə”, “Cəsarətli qələm”, “İbn-Sina” diplomlarına layiq görülmüşəm. 2001-ci ildən Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvüyəm. Hər iki sənətimi çox sevdiyim üçün mənə çətin deyil, əksinə məni həyata daha çox bağlayır.
    Əfrahim müəllim, yazdığınız şeirləri ilk kimə oxuyursunuz. İlk oxucunuz kim olub?
    – İlk oxucum ömür-gün yoldaşım Yaqut xanım və qızım Afaq xanımdır. Bəzən mənə sual verirlər ki, yazdığınız sevgi şeirlərini kimə həsr edirsiz. Onların əksəriyyətini ömür gün yoldaşıma həsr etmişəm. Qalanları təbii ki, bir şairin təxəyyülüdür.
    Əfrahim Hüseynlinin ailəsində onun sənətini davam etdirən biri varmı?
    – Ailədə həyat yoldaşım və qızım həkimdirlər. Ancaq şairlik də kökümüzdə ana babam Bəbir kişi söz adamı olub vaxtı ilə. Allah ruhunu şad etsin. O gözəl şeirlər müəllifi olub, gözəl qələmi olub. Hətta dillər əzbəri olan şeirlər yazıb. Alarda yaşayıb və burda da dünyasını dəyişib. Şeirlərindən qalıb və bu yaxınlarda çap etdirmək fikrim var inşallah.
    Əfrahim müəllim, siz yetərincə tanınmış, cəmiyyət tərəfindən qəbul olinmuş, şeir və yazılarınızla gənc nəsilə örnək olacaq birisiz. İndi bildiyimiz kimi gənc yazarların sayı günü-gündən artır. Əslində bu yaxşı haldır. Bu gənc yazarlara nə tövsiyə edərdiniz?
    – Əgər cağdaş dövrümüzdə şairlərin sayı artırsa bu çox gözəl bir haldır. Çox sevinərdim ki, hər kəs bir-biri ilə şeir dilində danışsın. Mən gənc yazarlara onu məsləhət gorərdim ki, oz dəsti-xətti olsun, təkrarçılığa yol verməsinlər. Öz poetik duyum tərzi ilə seçilsinlər, mücərrəd fikirlərdən istifadə etsinlər. Yazdığı şeirlərlə oxucunu düşündürsünlər. Cəmaləddin Rumininin belə bir sözü var: idrakı olan üçün göylər də, yerlər də sözdür. Şeirdə şairin söz qıtlığı duyulmursa, söz qıtlığı şairdə yoxdursa o, şairdir. Ancaq söz də gərək yerində deyilə. Şeirin gözəlliyi sözün yerində deyilməsidir. Şeir o demək deyil ki, geniş həcmdə olsun. Beş bənd və ya bir misra, iki misra fərqi yoxdur, şeirin hər misrasının arxasında böyük mətləblər dayanırsa, şair oxucunun gördüklərini heç kəsin deyə bilmədiyi tərzdə deyirsə, o şeir şeirdir. Eyni zamanda yaxşı şeirlər oxusunlar və oxuyanda desinlər ki, kaş ki, bu şeiri mən yazaydım. Doğrudan da mən gənc bir şairin gözəl bir şeirini oxuyanda deyirəm ki, kaş bu şeiri mən yazaydım. Başqa yazarların şeirlərin çox oxusunlar. Söz ehtiyatları çox olsun. Ədəbi mühitdən inciyib tez kənara çəkilməsinlər. Hər kəsin oxucusu var. İnşallah onların da yolları acılar. Onlara uğurlar diləyirəm.
    Bəs Əfrahim Hüseynlinin özünün sevdiyi şair kimdir?
    – Mən qısqanc insan deyiləm. Mənim sevdiyim şair çoxdur. Bəlkə də onların adların çəksəm buna sizin vaxtınız yetməz.
    Əfrahim müəllim, bu səmimi söhbətiniz üçün, dəyərli vaxtınızı bizə ayırdığınız üçün sizə təşəkkür edirik və Ramazan Bayramanızı təbrik edirik.
    – Mən də Pressaz.az-a öz minnətdarlığımı bildirirəm. Mənə də xoş oldu sizlərlə söhbət etmək, keçmiş xatirələri yada saldıq. Məndə sizin və bütün Azərbaycan xalqının Ramazan Bayramını təbrik edirəm. Allah bütün tutulan oruc və duaları qəbul etsin. Xalqımıza xoş əmin-amanlıq arzu edirəm. İnşallah işğal olmuş torpaqlarımız qayıdar və biz bu müqəddəs bayramımızı Qarabağımızda qeyd edərik.

    TORPAQ BİZNƏN HESAB ÇƏKİR

    Yalanmış, bu sevgi yalan!
    Ölmədi gözləri dolan.
    Yadların əlində qalan
    Torpaq biznən hesab çəkir.

    Biri qəmli, beşi gülən…
    Hara getdi dərdi bilən?
    Vaxtsız saralıb tökülən
    Yarpaq biznən hesab çəkir.

    Bilmədik ulduz neçədi,-
    Ölüb dirilmək necədi.
    Göz – gözü görməz gecədi,
    Çıraq biznən hesab çəkir.

    Eniş, yoxuş, qaya, gədik
    Baxır yolumuza dik-dik.
    Gəzdirə bildik… bilmədik?!-
    Papaq biznən hesab çəkir.

    DAHA GECƏLƏR DƏ GÖZÜMDƏN DÜŞÜB…

    Kaş ki sözlərimə inanmayaydın,
    Bir yalan biləydin doğru arzunu.
    Əlçatmaz, ünyetməz gümana belə
    Əlimi açmazdım ömrüm uzunu.

    Bəlkə nahaq yerə ürək sirrimi
    Xahişsiz, filansız açmışam mən də…
    Vəsfinə yazdığım şeirlərimi
    Oxuyub kiməsə, öyünürsən də.

    Gecənin gözündə əriyən kimdi?-
    Bu qismət soyuqluq üzündən düşüb.
    Ay da doğma idi, ulduz da doğma,
    Daha gecələr də gözümdən düşüb.

    Necə yaxın idik gözlə qaş kimi,
    Necə uzaq düşdük göy üzü qədər.
    Duman da biz olduq, qaya-dağ da biz,
    Uzanan yolları qınadıq…hədər!

    Yollarım üstünə yağan qar kimi
    Ələnir üstümə suallar indi.
    Yüz-yüz sorğuların cavabı bumu?-
    Hə… biri var idi, biri yox idi…

    ŞAİRLƏR ÖLÜMÜN ÜZÜNƏ AĞDI

    Gələndə bəxtinə yazılar qəbri,
    Gecəli-gündüzlü qazılar qəbri.
    Gözləri yollardan asılar qəbrin,-
    Min il gözləsə də, şairlər sağdı,
    Şairlər ölümün üzünə üzünə ağdı.

    Şeirə əyri, yalan şikarsa, ovsa,
    Sevinc əvəzinə dərd haqq-hesabsa,
    Ömür möcüzəylə dolu kitabsa,
    Şeir yazılmayan gün ağ vərəqdi,-
    Şairlər ölümün üzünə ağdı.

    Şeir namərd üçün şaxtadı… kəsər,
    Mərdə dərd aparan küləkdi, əsər.
    Şairlər ölümü çıraqla gəzər,
    Bu daşlı-kəsəkli yollar uzaqdı,-
    Şairlər ölümün üzünə ağdı.

    Sözüylə qaraldar ağaran saçı,
    Anaya oğuldu, qadaşa bacı.
    Şairlər padşahdı, şeirsə tacı,
    Sözdən, sətirlərdən qurular taxtı,-
    Şairlər ölümün üzünə ağdı.

    Hamıya isinər, bənzəyən olmaz,
    Ərköyün olsa da, küsəyən olmaz.
    Bəlası – dilinə “döz” deyən olmaz.
    Haqqı axtarsa da, haqqdan soraqdı,-
    Şairlər ölümün üzünə ağdı.

    Sözü gözümüzdə yaşa dönməsə,-
    Daşlar çiçəkləyən daşa dönməsə,
    Bahara, payıza, qışa dönməsə,
    Şair də hamıtək demək qonaqdı…
    Şairlər ölümün üzünə ağdı.

    BARIŞMAĞA GƏLMİSƏN

    İtib gedib, o gəncliyin izi yox,
    O ocağın külü qalıb, közü yox.
    Dayanıbsan nə lal-dinməz, sözü yox,
    Təzədənmi alışmağa gəlmisən?
    Bilirəm ki, barışmağa gəlmisən.

    Ömrün-günün hay-harayın itirdik,
    Özümüzü haralara gətirdik.
    Bir sevdanı xatirəylə bitirdik,
    Bu sevdaya qarışmağa gəlmisən?!
    Bilirəm ki, barışmağa gəlmisən.

    Qəbahətin ömür deyil, yaş deyil,
    Anlayıbsan güman yeri boş deyil.
    Nə gec duydun, mənim qəlbim daş deyil…
    Bildiyini soruşmağa gəlmisən,
    Bilirəm ki, barışmağa gəlmisən.

    Bu sevdanın həsrətilə yanasan!-
    Mənə çətin, sənə isə yol asan.
    Duyan olsa, sənə deyər yolazan.
    Günahkartək yanaşmağa gəlmisən,
    Bilirəm ki, barışmağa gəlmisən.

    Biləmmədik ömrümüzün sirrini,
    Nə mən bildim, nə də sən öz yerini.
    Xoşbəxt etdik sən də, mən də birini,
    Mənə çox sirr danışmağa gəlmisən!
    Bilirəm ki, barışmağa gəlmisən.

    VƏTƏN…

    …Atam, qardaşım,
    Anam, bacım oldun,Vətən!-
    Bilə bilmədim.
    Başı göylərdən uca Vətən,
    Gözun ustə yer verdin mənə,
    Ayağın altında ölə bilmədim.
    ***
    Gözü mənə baxan Vətən,
    Mən sənə baxa bilmədim.
    Dərdi su yerinə axan Vətən,
    Damla olub
    Suyunda axa bilmədim.
    Oduna yandığım Vətən,
    Yandın,
    Su olub
    Üstünə çilənə bilmədim.
    ***
    Üşütdu şaxtalar səni,
    Bir ocaqlıq od olub
    Üstünə ələnə bilmədim.
    Sənə quyu qazdılar,
    Kəsilmədi kəndirin.
    Dar ağacı qurdular,
    Tapa bilmədilər kəndiri.
    İkiyə böldülər,
    Bölünmədi ürəyin.
    Çörəyindən yeyənin
    Dizi üstəymiş çörəyi.

    ***
    Atam, qardaşım,
    Anam, bacım oldun,Vətən!-
    Bilə bilmədim.
    Başı göylərdən uca Vətən,
    Gözun ustə yer verdin mənə,
    Ayağın altında ölə bilmədim

    SEVGİ VƏTƏN SEVGİSİDİR

    Ömrün bahar fəsli də var,
    Nə çox alagözlü də var…
    Kərəm də var, Əsli də var,
    Sevgi – Vətən sevgisidi!

    Səcdə qılmağa dur dayan!
    Göz baxıb ürək doymayan,
    Bizi ölməyə qoymayan
    Sevgi – Vətən sevgisidi!

    Hamının yazısı da var,
    Qardaşı, bacısı da var,
    Qəlb ağrı, acısı da var…
    Sevgi – Vətən sevgisidi!

    Nəğmədi, şeirdi, sözdü,
    Külə çevrilməıyən közdü.
    Biçilsək də, biçilməzdi,-
    Sevgi – Vətən sevgisidi!

    Anam dinəndə, dərd yalan!-
    Yuxu olur olub-olan.
    Anam üçün də and olan
    Sevgi – Vətən sevgisidi!

    ANA TORPAQ

    Qalaram yolunun, izinin üstə,
    Axır baş qoyaram dizinin üstə.
    Ölsəm, səpilərsən gözümün üstə,
    Çəkərsən üstümə özünü, torpaq!

    Çölündə, düzündə otun olaram,
    Doğma ocağında odun olaram.
    Şərəfin, qeyrətin, adın olaram,
    Babamın vüqarı, dözümü torpaq!

    Sənə əyilibdir, çalıb-çapan da,
    Səni parçalayıb, alıb-satan da.
    Səndən ayrılanda, səni tapanda
    Əyilib öpərəm üzünü, torpaq!

    Ətrini duymuşam beşiyimdə mən,
    Dadınla evimdə, eşiyimdəsən.
    Dayana bilməsəm keşiyində mən,
    Saxlama sinəndə izimi, torpaq!

    Dərdin, kədərin var bu dünya boyda,
    Əyilməz olubsan namərdə, yada.
    Məni harayına çağırmasan da,
    Eşidib gələrəm səsini, torpaq!

    Qalaram yolunun, izinin üstə,
    Axır baş qoyaram dizinin üstə.
    Ölsəm, səpilərsən gözümün üstə,
    Çəkərsən üstümə özünü, torpaq!

    TANIYA BİLMƏDİM HEÇ ADAMLARI

    Önümdə sel-sular axan olursa,
    Qaya-dağ qarşıma çıxan olursa,
    Dost-doğma uzaqdan baxan olursa,
    Tanıya bilmədim heç adamları.

    Kim keçdi yazılan sərhədi, səddi,-
    Bilməz sonsuz bildi bu ömrü, nədi?
    Hələ imtahana çəkə bilmədi
    Hər gün neçə-neçə köç adamları.

    Yanmadım nə günə, nə aya, ilə,-
    Daşıdım hər yükü mən bilə-bilə.
    Bilən-bilməyənə demədim belə
    Nə yaman tanıdım geç adamları?!

    Susummu, gözümü mən də döyümmü,-
    Dağlara, daşlara baş da əyimmi?
    Bu nahaqq önündə bəlkə deyimmi
    Boyu – buxunuyla ölç adamları?

    Heç məhəl qoymadım doğmaya, yada,-
    Günəşli gündüzə bir ömür yadam.
    Mənə naşı demə, qəlbidaş adam,
    “Mən seçə bilmədim”, seç adamları.

    28.08.2016.

    ÖMÜRDƏN KÜSMƏYİN HEÇ YERİ YOXMUŞ

    Qızım Afaqa

    Bu günü günlərin padşahı bildim,-
    Haqsız gileyləri günahım bildim.
    Mən ki, başım üstə Allahı bildim,-
    Ömürdən bezməyin heç yeri yoxmuş!

    Zəhranın, Zeynəbin, Salehin səsi
    Gətirib bu evə bir yaz nəfəsi…
    Dağıldı həsrətin o daş qəfəsi,-
    Ömürdən küsməyin heç yeri yoxmuş!

    Günləri qınadım hər kəlməbaşı,
    Ötən də bilmədim hər gələn qışı.
    Əriyə bilərmiş yolların daşı,-
    Asmağın-kəsməyin heç yeri yoxmuş!

    Tanrının yazdığı yazı da varmış,
    Qışa qənim olan yazı da varmış,
    Günəşli günlərdən, yazıda varmış,
    Əlini üzməyin heç yeri yoxmuş!

    Allahım illərin gör harasında
    Pay verdi qaş ilə göz arasında.
    Yüz giley-güzarlı söz arasında
    Gümanı gəzməyin heç yeri yoxmuş!

    24-25.08.2016

    QALMIŞAM PAYIZLA QIŞ ARASINDA

    Hecası pozulan misralar kimi
    İndi nə desən də, qəlbimə yatmaz.
    Daşı əritsə də etiraf…filan…
    Şaxtaya, soyuğa, sazağa batmaz.

    Mən elə yollardan çıxıb gəlmişəm,
    Sirli nə qayası, dolayı qalıb.
    Bir güman xətrinə pay etmək üçün
    İllərin nə günü, nə ayı qalıb.

    Qalmışam payızla qış arasında
    Uzaq gümana da yol-bərə yoxdu.
    İşə bax, deməyə dilim də gəlmir,
    -Eh, nahaq bir adam qarşıma çıxdı!

    Günahlar üçürub bəndi-bərəni
    Baharın sellənən yağışı kimi.
    Dayanıb qarşımda sadəlövhlüyüm
    Ayların illərin qarğışı kimi.

    Gözümə yad olan yuxularım da
    İndi mənim üçün yuxu kimidi.
    Arayıb gəzməyin mənası yoxdu,-
    Günah sahibi kim, haqlı kim idi.

    Daha heç oxuma şeirlərimi,
    Gərək olmadısa bir “qəlbiidaş”a…
    Oxusan, xəbərsiz gözündən düşər
    Qalan günlər-aylar, il başdan-başa.

    27.08.2016

    BİRİNİ BİLİRSƏN, BİRİNİSƏ YOX…

    Gecələr açılmaz qıfılbənd olub,
    Zülmətin sorğusu, sualları çox.
    Vaxt-zaman əlində qaldım gileyli.
    Birini bilirsən, birinisə yox.

    Ömrü bölə-bölə sürdüm, nə xeyri?!
    Umanlarsa hələ giley-güzarda.
    Yaşaya bilmədim ömrü özümə,-
    Üzdüm əllərimi ötən bahardan.

    Keçilməz dağları aşmaq hədərsə,
    Gedim o yuxuya dönüm təzədən!
    Döysün yollarımı qar da, yağış da,-
    Düşsün qayalara yönüm təzədən!

    Məni tanımağa üzül…üzülmə…
    Dərd-sərin əlindən göyərən daşam.
    Oxuyub yazdığım şeirlərimi
    Nahaqq deməmisən “…gözəl olmuşam!”

    Tələsdim…günaha yazıldı bu da,-
    Bir səs də eşitdim “Urəyimdən çıx!”
    Bu da bəxt yazısı?… mən vaxt girinci,-
    Birini bilirsən, birinisə yox!

    ÖLÜM, SƏNNƏN QURTARMIŞAM

    Azdırdın, azdırdın məni,-
    De, kimlər qorxuzdu səni?
    Demədin ürək deyəni,
    Dilim, sənnən qurtarmışam.

    Ələnirsən üzümə də,
    Tökülürsən gözümə də.
    Qısqanırsan közümə də,
    Külüm, sənnən qurtarmışam.

    Dərdə əlactək gəlmədin,
    Gülənlə belə gülmədin,
    Məni mənimtək bilmədin,
    Günüm, sənnən qurtarmışam.

    Ömür gözəldi deyirsən,
    Bəlkə düzəldi deyirsən,
    Dağ aşıb daşa dəyirsən,
    Ünüm, sənnən qurtarmışam
    .
    Tanrı versə də, bu canı,
    Qayalar üstə dolanır…
    Gəzirsən səndən qaçanı,
    Ölüm, sənnən qurtarmışam.

    Haça-haça olan sevinc,
    Ünyetməzdə qalan sevinc,
    Məndən uzaq dolan, sevinc,
    Bilim, sənnən qurtarmışam!

    SAĞOLLAŞAQ

    Yolları uçuran qar var, yağış var,-
    Bir mələk yanında min qəlbidaş var.
    Mənimlə dərd adlı bağrıbadaş var,
    Sevinc ver əlini, ver, sağollaşaq.

    Umduğum ürəklər daş olub, gedim,
    Yol çəkən – o gözlər yaş olub, gedim.
    Köçən durnalara qoşulub gedim,
    Dumana bürünən Yer, sağollaşaq.

    Keçmədik, sulara dayaz dediksə,
    Yolları kəsibdi ayaz dediksə,
    Uzaqdan uzağa Araz dediksə,
    Uzat əllərini, Kür, sağollaşaq!

    Ömrü başdan başa qış deməmişdik,
    Yolçu ol, qayadan aş deməmişdik.
    Yeri yağış yuyar, yaş deməmişdik,
    Dünya, bu yaylığı sər, sağollaşaq!

    Yollar körpüsü yox, qalıb gözləyir,
    Göz yuma bilməyən qürub gözləyir.
    Dünya dar ağacı qurub gözləyir,
    Ömür, köhlənini sür, sağollaşaq!

    MƏNSİZ YAŞAMAĞI ÖYRƏDİM SƏNƏ

    Bir az dinən daşın dilini öyrən,
    Bir az göz yaşının sirrini öyrən,
    Bir az da kədərin yerini öyrən,
    Dərdi daşımağı öyrədim sənə.

    Qadı uzaqlarda, ünyetməzdə yaz,-
    Qalan ömür-günü qar-sazağa yaz!
    Yolların çovğunu, dumanında az,-
    Qaya-dağ aşmağı öyrədim sənə.

    Bir arzudan ötrü yollar seçimdə,
    Ulduzlar yox olsun bulud köçündə.
    Uzun gecələrdə güman içində
    Azıb dolaşmağı öyrədim sənə.

    Bu ömür yollara göz dikməkdisə,
    Axırı arzudan əl çəkməkdisə,-
    Beləcə yaşamaq bir küsməkdisə,
    Bəlkə barışmağı öyrədim sənə.

    Çox şeyi demədik, qaldı gizlicə,
    Yollar uzaq düşdü buz əriyincə.
    Gedim uzaqlara, gedim bir gecə,
    Mənsiz yaşamağı öyrədim sənə.

    MƏNİ APARMADIN

    (Ömür-gün yoldaşıma)

    Görən pozularmı yazılan yazı,
    Gələrmi bir daha o yurdun yazı?
    Məni aparmadın, a zalım qızı,
    Sizin o yerləri görüb qayıdım.

    Bu dünya neylədi Sarı – Yaxşını,-
    Üstünə ələdi qarı Yaxşının.
    Barı o aşığın, barı Yaxşının
    Qəbri haradadı…bilib qayıdım.

    Bizdən dönübdümü üzü dağların,
    Görən yol çəkirmi gözü dağların?
    Şerimi xalıtək, sizin dağların
    Ayağı altına sərib qayıdım.

    Duymadıq, bilmədik olub-olanı,-
    Doğmalar qəribtək yurdda dolanır…
    Barı təsəllimlə Firəng xalanın
    Gözünün yaşını silib qayıdım.

    Günəş əyilincə, axşam gəlincə
    Baxardım dağlara göz dincəlincə.
    Qayalar özünə biləydim necə
    Suları hörüktək hörüb, qayıdım.

    …Dumana bürünüm, yolları seçim,
    Həkəri çayının suyundan içim.
    Sizin çiçəklərdən bir-iki əlçim
    Görməyənlər üçün dərib qayıdım.

    Görən pozularmı yazılan yazı,
    Gələrmi bir daha o yurdun yazı?
    Niyə aparmadın, a zalım qızı,
    Sizin o yerləri görüb qayıdım.

    Mənbə: http://pressaz.az

  • Rumıniyanın AGERPRES milli xəbər agentliyi İmadəddin Nəsimi barədə məqalə yayıb

    Rumıniyanın AGERPRES milli xəbər agentliyi Azərbaycanın bu ölkədəki səfiri Hüseyn Nəcəfovun böyük Azərbaycan şairi İmadəddin Nəsimi barədə “Orta əsrlər Şərqinin tarixi-mədəni kontekstində İmadəddin Nəsiminin mənəvi irsi” sərlövhəli məqaləsini yayıb.

    Məqalədə Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyevin dahi şairin 650 illik yubileyinin keçirilməsi haqqında Sərəncamından və dövlət başçısı tərəfindən bu ilin “Nəsimi ili” elan edilməsindən söhbət açılıb, Nəsiminin həyatı, fəaliyyəti, əsərləri barədə geniş məlumat verilib. Həmçinin onun mənəvi və fəlsəfi ideyalarının bəşəriyyəti ümumi dəyərlər ətrafında birləşməyə, ədalətsizliyə qarşı mübarizəyə səslədiyi xüsusi vurğulanıb.

    Yazıda bildirilib ki, böyük Azərbaycan şairi İmadəddin Nəsiminin 600 illik yubileyi ilk dəfə hələ sovetlər birliyi dövründə 1973-cü ildə Azərbaycan xalqının ulu öndəri Heydər Əliyevin təşəbbüsü ilə keçirilib. Bu yubiley tədbirləri nəinki Bakıda və bütün Azərbaycanda, hətta Moskvada və Parisdə, UNESCO-nun qərargahında da təşkil olunub. Ümummilli Liderin təşəbbüsü nəticəsində Nəsimi ilə bağlı ciddi tədqiqatlar aparılıb, qüdrətli şairin yaradıcılığının hərtərəfli öyrənilməsi Azərbaycan dili və ədəbiyyatı tarixinin tədqiqində yeni mərhələ açıb.

    Qeyd edilib ki, 2018-ci ildə Azərbaycanın Birinci vitse-prezidenti, Heydər Əliyev Fondunun prezidenti Mehriban Əliyevanın rəhbərliyi ilə ilk dəfə Beynəlxalq Nəsimi Festivalı təşkil olunub, dünyanın 10-dan çox ölkəsindən gələn Nəsimişünas alimlərin iştirakı ilə elmi konfranslar, simpoziumlar, kitab təqdimatları və sərgiləri keçirilib. Məqalədə vurğulanıb ki, həmin ilin noyabrın 15-də Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyev Nəsiminin 650 illik yubileyinin keçirilməsi barədə Sərəncam imzalayıb və 2019-cu il yanvarın 15-də dövlət başçısının digər müvafiq Sərəncamı ilə 2019-cu il ölkəmizdə “Nəsimi ili” elan edilib.

    Mənbə: http://www.edebiyyatqazeti.az

  • Varis Yolçuyevi doğum günü münasibətilə təbrik edirik! (7 iyun 1966-cı il)

    Yolçiyev Varis Musa oğlu — yazıçı, jurnalist, Rusiya Yazıçılar İttifaqının üzvü[1].

    Həyatı

    Varis Yolçiyev 7 iyun 1966-cı ildə Sumqayıt şəhərində anadan olub. 1990-cı ildə Bakı Dövlət Universitetinin filologiya fakültəsini bitirib.

    1991-ci ildə “168 saat” qəzetinə baş redaktorluq, 1993-cü ildə “7 gün” qəzetinə redaktorluq edib. 1995-ci ildə Azərbaycan Dövlət Televiziyasının “Gecə kanalı” proqramının yaradıcılarından olub.

    2004-cü ildə Azərbaycan Respublikası Prezidentinin İşlər İdarəsinin “Azərbaycan” nəşriyyatına baş redaktor təyin edilib. 2007-ci ildə “Azərbaycan Televiziya və Radio Verilişləri” QSC-də (AzTV) Dövri Nəşrlər və Sosioloji Araşdırmalar Departamentinin direktoru təyin edilib. O, həmçinin Azərbaycanda ilk “TV plyus” milli teleradio jurnalının baş redaktorudur.

    Azərbaycanda və xarici ölkə mətbuatlarında yüzlərlə məqaləsi çıxıb, 2001-2005-ci illərdə dalbadal 5 dəfə müxtəlif beynəlxalq qurumlar tərəfindən (“European Market Research Center”, “Editorial Ofice” və s.) media mükafatlarına layiq görülüb. Müxtəlif illərdə “Dan ulduzu” ali jurnalistika mükafatına, “İlin ən yaxşı redaktoru” adına layiq görülüb. 18 kitabın (“Əsl insan haqqında”, “Azərbaycan prezidenti”, “Azərbaycan gəncliyi – Azərbaycanın gələcəyi” və s.) redaktoru olub. Xalq yazıçısı İsmayıl Şıxlının təqdimatı ilə ilk hekayələri “Ulduz” jurnalında dərc edilib. 1990-cı illərdən başlayaraq isə onun ədəbi mətbuatda digər hekayələri (“Bir ovuc torpaq”, “Tənha yalquzağın nağılı”, “Əbədi məhəbbət dastanı”, “Səhər heç vaxt açılmayacaq”, “Sənə inanıram”, “Yol ayrıcında azıb qalanlar”) işıq üzü görüb. İlk bədii kitabı (“Sonuncu ölən ümidlərdir”) 2008-ci ilin noyabrında çap olunub. 2009-cu ildə yazıçının “Bir ovuc torpaq”, 2010-cu ildə “Sənə inanıram”, 2011-ci ildə “Yetmiş yeddinci gün” adlı növbəti kitabları işıq üzü görüb.

    Əsərləri

    Sonuncu ölən ümidlərdir (roman). Bakı: 2008, 350 səh.
    Bir ovuc torpaq. Bakı: Vektor, 2009. 318 səh.
    Sənə inanıram (roman). Bakı: Apostrof, 2010. 349 səh.
    Yetmiş yeddinci gün (roman). Bakı:Apostrof, 2012. 479 səh.
    Əzilmiş fotoşəkillər (roman). Bakı: Apostrof – 2012. 277 səh.
    Sonuncu ölən ümidlərdir (roman). Bakı: Apostrof, 2012. 351 səh.
    Metamorfoz. Bir gecənin əhvalatı (roman). Bakı: OL MMC, 2013. 199 səh.
    Yol ayrıcında azıb qalanlar (roman). Bakı: n. y., 2013. – 349 səh.
    Son məktub (roman). Bakı: “OL” MMC. 2014. 264 səh.
    Yaşıl üzlü gündəlik (roman). Bakı: 2014.
    Bitməyən matç (roman). Bakı : Çaşıoğlu, 2015. – 271 səh.
    Əzilmiş fotoşəkillər (roman). Bakı: Hədəf Nəşrləri, 2016. 275 səh.
    Üçbucaq (roman). Bakı: Qanun, 2016. 270 səh.
    Uzaqdan gələn yağış (roman). Bakı: Kitab Klubu, 2017. 224 səh.
    Uzaqdan gələn yağış (roman). Bakı: TEAS Press, 2018. 222 s.

    Filmoqrafiya

    Sənə inanıram (serial, 2013)

    İstinadlar

    Varis Rusiya Yazıçılar İttifaqının üzvü oldu

  • Milli Kitabxanada “Vaqif Səmədoğlu – 80” adlı kitab sərgisi açılıb

    İyunun 4-də M.F.Axundzadə adına Azərbaycan Milli Kitabxanasında Xalq şairi Vaqif Səmədoğlunun anadan olmasının 80 illiyi münasibətilə “Vaqif Səmədoğlu – 80” adlı kitab sərgisi açılıb.

    Kitabxanadan bildirilib ki, sərgidə şairin Azərbaycan və xarici dillərdə nəşr olunmuş əsərləri, tərcümələri, tərtib etdiyi və redaktoru olduğu, haqqında yazılmış kitablar və dövri mətbuat materialları nümayiş olunur.

    Sərgi bir həftə davam edəcək.

    Mənbə: http://www.edebiyyatqazeti.az

  • Varis Yolçuyev Rusiyada təltif olundu

    Moskva şəhərində – Hökumət evinin Böyük Konfrans zalında Rusiya Yazıçılar Birliyi Rəyasət Heyətinin qərarı ilə bir qrup ictimai və ədəbi xadim nüfuzlu “Puşkin mükafatı” və “Puşkin medalı” ilə təltif ediliblər.

    Onların sırasında Azərbaycan yazıçısı Varis Yolçuyev də var.

    Mükafatlandırma böyük rus şairi Aleksandr Puşkinin anadan olmasının 220-ci ildönümü münasibətilə düzənlənən təntənəli mərasimdə baş tutub. Ötən il əhəmiyyətli dərəcədə uğur qazanan, bu münasibətlə premial “Rus prozası antologiyası. 2018” və “Rus poeziyası antologiyası. 2018” nəşrlərində dərc olunan yazarlar laureat adını qazanıblar. Təntənəli mərasimdə antologiyanın nəşrləri də təqdim olunub.

    Rusiyanın ən tanınmış ədəbi simalarından olan “Literaturnaya qazeta”nın baş redaktoru Maksim Zamşev 2019-cu il “Puşkin mükafatı” ilə mükafatlandırılıb.

    “Puşkin medalı” ilə laureatlar 2 dərəcə üzrə təltif olunublar: 1-ci (qızıl-gümüş tərkibli) və 2-ci (neyzilber tərkibli) dərəcəli. Varis Yolçuyev 1-ci dərəcəli “Puşkin medalı” ilə mükafatlandırılıb.

    Mükafatları laureatlara Rusiya Yazıçılar Birliyinin sədri Dmitriy Kravçuk təqdim edib.

    Mərasimdə Rusiyanın yüksək ranqlı dövlət məmurları, nüfuzlu mədəniyyət xadimləri və media nümayəndələri iştirak ediblər.

    Mərasim Puşkinin yaradıcılığına həsr olunmuş ədəbi-bədii kompozisiya və konsert proloqamı ilə yekunlaşıb.

    Mənbə: http://www.edebiyyatqazeti.az

  • Unudulmaz şair Mikayıl Müşfiqin anadan olmasından 111 il ötür

    M.Müşfiq çox gənc yaşlarından yaradıcılıq aləminə gəlmiş, həyatını, taleyini şeirlə bağlamış və ömrünün sonuna kimi ondan ayrılmamışdır. O, poetik yaradıcılığa 1926-cı ildə “Gənc işçi” qəzetində çap etdirdiyi “Bu gün” şeiri ilə başlamış və sonrakı illərdə dövri mətbuatda müntəzəm çıxış etmişdir.1927-ci ildən “Maarif və mədəniyyət”, “Komsomol” jurnallarında və “Gənc işçi” qəzetində nəşr olunmuşdur.1930-cu ildə şairin ilk “Küləklər” adlı şeir kitabı işıq üzü görmüş, kitabda müəllifin əlli üç şeiri və iki tərcüməsi toplanmışdır.

    1932-ci il Müşfiqin həyatında məhsuldar olmuş, “Günün səsləri”, “Vuruşmalar”, “Pambıq”, “Buruqlar arasında” kitabları, daha sonra bir-birinin ardınca “Şeirlər”, “Çoban”, “Mənim dostum”, “Səhər”, “Sındırılan saz”, “Azadlıq dastanı”, “Buruq adamı” əsərləri nəşr edilmişdir.1934-cü ildə Azərbaycan Yazıçılar İttifaqına üzv seçilmişdir.

    Həqiqi bir müəllim, əsl vətənpərvər olan Müşfiq öz yaradıcılığında uşaqlar üçün də yer ayırmış, bir-birindən gözəl əsərlər yaratmışdır.”Şəngül, Şüngül, Məngül”, “Kəndli və ilan” mənzum nağılları, “Vuruşmalar”, “Qaya” poemaları, “Coğrafiya”, “Məktəbli şərqisi”, “Zəhra üçün” və digər şeirləri uşaqlar arasında şairə böyük məhəbbət qazandırmışdır.

    Mikayıl Müşfiq yaradıcılığında bədii tərcümə fəaliyyəti də xüsusi yer tuturdu.1930-1937-ci illərdə onun tərcümə etdiyi Aleksandr Puşkinin “Qaraçılar” (Ş.Abbasovla birgə), Taras Şevçenkonun”Kobzar” (Əhməd Cavadla birgə), Yegişe Çarensin “Şeirlər”, Samuil Marşakın “Huşsuza bax, huşsuza”, Mirzə Fətəli Axundovun”A.S.Puşkinin ölümünə Şərq poeması” əsərləri nəşr edilmişdir. Bundan əlavə Müşfiq Mixail Lermontovun “Demon” poemasını (Rəsul Rza ilə birgə), “Qafqaz” (Mikayıl Rəfili ilə birgə), “Şairin ölümünə”, “Tənha yelkən ağarı” şeirlərini, A.S.Puşkinin “Yevgeni Onegin” mənzum romanından “Tatyananın Onegenə məktubu”nu (R.Rza ilə birgə), “Poltava” əsərindən bir parçanı, “Dustaq” şeirini, Ömər Xəyyamın rübailərinin çox hissəsini, Firdovsinin “Şahnamə”sindən bəzi parçaları (Mirmehdi Seyidzadə ilə birgə) tərcümə etmiş, gözəl mütərcim kimi oxucuların rəğbətini qazanmışdır.

    1936-cı ildə Mikayıl Müşfiqin “Səhər” poeması Azərbaycanda Sovet hakimiyyətinin qurulmasının 15 illiyi münasibətilə keçirilən müsabiqədə “Yeddi yaxşı ədəbi əsər” mükafatına layiq görülmüşdür. 1937-ci ildə çapa hazırladığı “Çağlayan” kitabına şair on bir illik yaradıcılığı ərzində yazmış olduğu ən qiymətli əsərlərini, o cümlədən “Səhər”, “Azadlıq dastanı”, “Sındırılan saz”, “Əbədiyyət nəğməsi”, “Şeirim”, “Yenə o bağ olaydı”, “Duyğu yarpaqları”, “Tərtərhes nəğmələri”, “Mingəçevir həsrəti” və digər şeir və poemalarını daxil etmişdir. Lakin kitabı nəşr etdirmək şairə qismət olmamışdır.

    Mikayıl Müşfiqin Azərbaycan poeziyasının nadir incilərindən sayılan “Oxu, tar, oxu tar”, “Qal, sənə qurban”, “Sənin gülüşlərin”, “Maralım”, “Ana”, “Küləklər”, “Yenə o bağ olaydı” və digər şeirlərinə bəstələnən mahnılar dinləyici alqışını, rəğbətini qazanmış sənət əsərləridir.

    1937-ci ilin represiya dalğası mədəniyyətimizin görkəmli siması Mikayıl Müşfiqdən də yan keçmir. Həbs olunmuş müttəhimlərin “könüllü” surətdə yazdığı izahatlar da nəzərə alınmış və müstəntiq tərəfindən hazırlanan həmin arayışa əsasən Mikayıl Müşfiqin adına iyunun 3-də 508 nömrəli order yazılmış, cümə günü, iyun ayının 4-də isə evində həbs edilmişdi.

    Mikayıl Müşfiqi həbs edənlər və evində axtarış aparanlar Dövlət Təhlükəsizliyi İdarəsinin əməkdaşları M.Mustafayev, N.Petrunin və MİK-nin (Mərkəzi İcraiyyə Komitəsi) sədri Şevçenko idi. Axtarış zamanı Türkiyədə nəşr olunmuş 14 kitab, başqa nəşrdən olan 5 kitab, türk dilində 4 müxtəlif jurnal, 6 İran nəşri, 14 foto şəkil, pasport, hərbi bilet, əlyazmalar və digər əşyalar müsadirə olunmuşdu. Əlyazmaların içində Mirzə Qədir Visaqinin şeir divanı, opera librettoları, mənzum nağılları, müşfiqin yüzlərcə şeiri, türk-dram teatrının üçün işlədiyi mənzum dramın əlyazması, məktublar və Dilbər Axundzadənin “Dilbərnamə” yazılmış dəftəri də var idi. Müsadirə olunmuş əşyalar 13 oktyabr 1937-ci ildə yandırılımışdı.

    Şairin ilk istintaqı 1937-ci il iyun ayının 5-də baş tutur. İstintaqı aparan 4-cü şöbənin IV bölməsinin əməliyyat müvəkkili serjant Q.B.Platonov idi.

    Şairdən sorğu zamanı əksinqilabçı təşkilatın üzvü olduğu və əksinqilabi millətçi mövqedə dayandığı barədə soruşulmuş, lakin şair əksinqilabçı millətçi təşkilatın üzvü olmadığını və əksinqilabi millətçi mövqedə dayanmadığını söyləmişdir.

    Həbsdə olarkən şairə işgəncələr verilirdi. Əvvəlcə əl və ayaq dırnaqları çıxardılmış, daha sonra onu su quyusu olan xüsusi kamerada iki gün qurşağacan içində siçovullar olan suda saxlayırlar. İki gecə yatmayandan sonra təkadamlıq kamerada yerə şüşə qırıntıları töküb onu ayaqyalın gəzməyə məcbur edirlər. M.Müşfiqə işgəncələr verib onu adamlarla üzləşdirsələr də, şair heç kəsin üzünə durmayır…

    Amma M.Müşfiq həbsdə olarkən onun əleyhinə yazanlar olur!

    Müşfiqin sonuncu istintaqı 27 noyabr 1937-ci ildə baş tutur. SSR Ali Məhkəməsi hərbi kollegiyasının səyyar sessiyası 5 yanvar 1938-ci ildə, çərşənbə günü güllələnmə qərarı çıxarır. 1938-ci i il yanvar ayının 5-də SSRİ Ali Məhkəməsinin 20 dəqiqəlik məhkəmə iclası Müşfiq barəsində güllələnmə qərarı verilir və hökm yanvarın 6-da Nargin adasında yerinə yetirilir.

    Qeyd edək ki, hər il İyun ayının 5-i Azərbaycanda “Şairlər günü” olaraq qeyd edilir.

    Mənbə: http://www.edebiyyatqazeti.az

  • Ramazan bayramı münasibətilə Azərbaycan xalqına təbrik

    Ramazan bayramı münasibətilə Azərbaycan xalqına təbrik

    Hörmətli həmvətənlər!

    Sizi mübarək Ramazan bayramı münasibətilə səmimi-qəlbdən təbrik edir, hər birinizə ən xoş arzularımı çatdırıram.

    Bəşər övladını xeyirxahlığa, birliyə, mənəvi kamilliyə dəvət edən, öz mahiyyəti ilə insanların ruhunu təzələyən Ramazan ayı dünya müsəlmanlarının ən əziz ayıdır. Oruc tutmaqla inanclı insanlara mənəvi-ruhi ucalığın, əxlaqi saflığın fərəhini, şəfqət, mərhəmət, həmrəylik duyğularının sevincini yaşadan Ramazan ayı ilahi hikmətlər xəzinəsi müqəddəs Qurani-Kərimin nazil olması ilə əlamətdardır. Ramazan bayramı günlərində mömin vətəndaşlarımız Uca Yaradan qarşısında vicdani borc və vəzifələrini ləyaqətlə yerinə yetirmək, mənəvi zənginliyin üstünlüyünü yaşamaq fürsəti qazanırlar.

    Azərbaycan İslam sivilizasiyasının tərkib hissəsi kimi bəşəriyyətin mədəni irsinə öz töhfələrini vermiş, böyük alimlər və mütəfəkkirlər yetişdirmişdir. İslam və onun mahiyyətindən irəli gələn sülhpərvərlik, dözümlülük, bərabərlik, qardaşlıq və bu kimi dəyərlər Azərbaycanda tolerantlıq mühitinin, cəmiyyətdə vəhdət və harmoniyanın yaranmasında, multikulturalizm və humanizm ideyalarının bərqərar olmasında müstəsna rol oynamışdır.

    Əziz bacı və qardaşlarım!

    Bu günlər ölkəmizin hər yerində xalqımızın əmin-amanlığı üçün dualar edilir, şəhidlərimizin ölməz xatirəsi ehtiramla yad olunur. İnanıram ki, bu müqəddəs bayram günlərində sizin dua və diləkləriniz Tanrı dərgahında qəbul ediləcək, Uca Yaradan öz mərhəmətini xalqımızdan əsirgəməyəcəkdir. Bir daha hər birinizi və ölkəmizin hüdudlarından kənarda yaşayan bütün soydaşlarımızı ürəkdən təbrik edir, ailələrinizə səadət, süfrələrinizə bol ruzi və bərəkət arzulayıram.

    Ramazan bayramınız mübarək olsun!

    İlham Əliyev
    Azərbaycan Respublikasının Prezidenti
    Bakı şəhəri, 03 iyun 2019-cu il.

    Mənbə: http://www.president.az

  • “Seçmə sevgi şeirləri” adlı poeziya antologiyası işıq üzü görüb

    “Kitab Klubu” nəşriyyatı tərəfindən “Seçmə sevgi şeirləri” adlı poeziya antologiyası 408 səhifə həcmində, 100 tirajla işıq üzü görüb.

    Kitabın tərtibçisi Sevinc Rzayeva, redaktoru Cavidan Baloğlanov, korrektor Gülnaz Məmmədli, tərtibatı isə Elçin Hüseynova məxsusdur.

    Poeziya antologiyasına çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatında özünəməxsus yer tutan, dəst-xətti ilə seçilən orta və yaşlı nümayəndələrinin müxtəlif illərdə qələmə aldıqları sevgi şeirləri toplanıb.

    Xatırladaq ki, “Seçmə sevgi şeirləri” adlı poeziya antologiyasının ilk nəşri 2016-cı ildə “Kitab Klubu” nəşriyyatı tərəfindən yayınlanmışdı.

    Kamran MURQUZOV,
    Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının
    Mətbuat xidmətinin rəhbəri,
    Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü.

  • Şair Bəhmən Vətənoğlunun “ALLAH eşqinə” (Şeirləri və poemaları) adlı kitabı işıq üzü görüb

    “Kitab Klubu” nəşriyyatı tərəfindən “Müasirlərim” seriyasından Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndəsi, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, el şairi Bəhmən Vətənoğlunun (Abbasov Bəhmən Kalış oğlu) “ALLAH eşqinə” (Şeirləri və poemaları” adlı kitabı 424 səhifə həcmində, 100 tirajla işıq üzü görüb. Transliterasiya korrektoru Gülnar Zülfüqarovadır.

    Kitaba sevimli el şairimiz Bəhmən Vətənoğlunun dillər əzbəri olan şeirləri daxil edilib. Adıçəkilən kitabda əvvəllər işıq üzü görməyən bir sıra şeirlər ilk dəfə dərc olunur.

    Geniş oxucu auditoriyası üçün nəzərdə tutulub. Ədəbiyyatşünas-alimlər, poeziya həvəskarları, ədəbiyyatsevərlər tərəfindən rəğbətlə qarşılanacağına ümid edirik.
    Yeri gəlmişkən, qeyd edək ki, bundan öncə 2016-cı ildə “Kitab Klubu” nəşriyyatı tərəfindən “Müasirlərim” seriyasından Xalq şairi, Fərdi Prezident təqaüdçüsü, “Nazim Hikmət” Beynəlxalq Ədəbiyyatı Mükafatı laureatı Zəlimxan Yaqubun “Dünyadan köçən mənəm”, 2017-ci ildə isə Xalq şairi, Əməkdar incəsənət xadimi, filologiya elmləri doktoru, professor, AMEA-nın həqiqi üzvü, şair, dramaturq, ədəbiyyatşünas Bəxtiyar Vahabzanin “Müasirlərim” seriyasından “Axı dünya fırlanır…”, 2018-ci ildə isə Xalq şairi, Əməkdar incəsənət xadimi, filologiya elmləri doktoru, professor Nəriman Həsənzadənin “Dostlar gözləyir məni”, adlı şeirlər və poemalar toplusu kitabı media təmsilçilərinin, ictimaiyyət nümayəndələrinin, poeziya həvəskarlarının, ədəbiyyatsevərlərin diqqətinə çatdırılmışdı.

    Kamran MURQUZOV,
    Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının
    Mətbuat xidmətinin rəhbəri,
    Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü.

  • Görkəmli Azərbaycan şairi Əliğa Vahidin “Mənə naz et…” (şeirləri və qəzəlləri) adlı yeni kitabı işıq üzü görüb

    “Kitab Klubu” nəşriyyatı tərəfindən “Müasirlərim” seriyasından Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndəsi, qəzəlxan-şair, tərcüməçi Əliğa Vahidin “Mənə naz et…” (şeirləri və qəzəlləri) adlı yeni kitabı 434 səhifə həcmində, 100 tirajla işıq üzü görüb.

    Kitaba müəllifin müxtəlif illərdə qələmindən çıxan şeirləri və qəzəlləri daxil edilib. Əliağa Vahid Nizami Gəncəvi, Əfzəllədin Xaqani, Əlişir Nəvai kimi klassik şairlərin əsərlərini fars dilindən Azərbaycan türkcəsinə uyğunlaşdırıb.

    Qeyd edək ki, Azərbaycan Respublikasının Prezidenti Zati-aliləri cənab İlham Əliyevin 12 yanvar 2004-cü il tarixli “Azərbaycan dilində latın qrafikası ilə kütləvi nəşrlərin həyata keçirilməsi haqqında” sərəncamına əsasən, 2005-ci ildə “Lider” Nəşriyyatı tərəfindən “Seçilmiş əsərləri” kütləvi tirajla (25000) çap olunmuş və ölkə kitabxanalarına hədiyyə olunmuşdu.

    Kamran MURQUZOV,
    Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının
    Mətbuat xidmətinin rəhbəri,
    Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü.

  • “VEKTOR” Beynəlxalq Elmlər Akademiyasının Şahmar Ələkbərzaə adına Beynəlxalq ədəbiyyat makafatının təqdimat mərasimi keçirilib

    https://d.radikal.ru/d27/1906/7d/59db66cfbf00.jpg

    https://a.radikal.ru/a39/1906/e9/3dbae3e805cf.jpg

    https://c.radikal.ru/c14/1906/6f/790c04ab5eb5.jpg

    3 iyun 2019-cu il tarixində saat 14:00-da Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin (AYB) “Natavan” Klubunda “VEKTOR” Beynəlxalq Elmlər Akademiyasının Şahmar Ələkbərzaə adına Beynəlxalq ədəbiyyat makafatının təqdimat mərasimi keçirilib. Kütləvi informasiya vasitələrinin nümayəndələrinin, mədəniyyət, ədəbiyyat, incəsənət xadimlərinin iştirakı ilə keçirilən tədbirdə çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndəsi, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, “Mahmud Kaşqari Medalı” laureatı, Əli Kərim adına Sumqayıt şəhər Poeziya Klubunun sədri, Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Portalının Sumqayıt bürosunun rəhbəri, şair İbrahim İlyaslı Türk dünyasına uzunmüddətli xidmətlərinə görə Şahmar Ələkbərzaə adına Beynəlxalq ədəbiyyat makafatına layiq görülüb.

  • “Yarpuz” Edebiyat Dergisinin 4. sayısı yayında

    YARPUZ 4

    1980 sonrasının şiirinin diyalektiği göstermiştir ki birikim şiire ulaşmanın ana anahtarıdır. Hangi gelenekten nasıl bir formda olursa olsun birikimden beslenmek , şiirimizin şimdiliğini ve geleceğini tayin eden en önemli etkendir. İmgeci, anlatımcı, folklorik-mitolojik , mistik-metafizik , gelenekselci, toplumcu gerçekçi, beatnik-marjinalci, yeni garipçi şiir anlayışlarının hemen hepsinin temelinde hep birikim vardır. Şiirin safını gök yüzüne salıvermedeki en belirgin kanat, bütün şiir anlayışlarında birikim olarak kendini gösteriyor.

    Yenibütüncü Şiir Manifestosu ile Soylu Yenilikçi Şiir manifestosundan bu yana zekânın lirizmi, edebiyatımızın geçmişinde şekillenmiş olaylara, olgulara ve şairlerin dizelerine yapılan göndermelerle kendini bulduğu söylenebilir. Bu göndermeleri dilin bütün katmanlarıyla –anlam, biçim, fonetik – devreye sokarak saf şiiri bulmaya çabalıyor şairler.

    Saf şiiri ortaya çıkarmak için insanın içinde kireçleşen tüm duyguların titiz dize işçiliği ile gerçekleşeceğinin bilinci ile yaklaşılmakta… Hayatı ve sözcükleri örgütleyen bir yapısı vardır günümüz şiirinin.
    Gelenekteki birikimin çetrefilliği, günümüz şiirini de çok kollu hale getirmiştir. Haydar Ergülen’in “Ağacın kederi yapraklarından / Aşklar yerle bir oluyor gazelden önce” , Murathan Mungan’ın “Ölü bir yılan gibi yatıyordu aramızda / Yorgun, kirli ve umutsuz geçmişim / Oysa bilmediğin bir şey vardı sevgilim / Ben sende bütün aşklarımı temize çektim” , Şükrü Erbaş’ın “Siyah beyaz bir fotoğraf gibi gelirdi babam / Kamyonlar hep geceleri, hep uzaklara giderdi” , Hilmi Yavuz’un “Bir kapı açıldı, ansızın, baktık / Akşam!.. Kimse benzemez oldu kendine / Kim bilir ne kadar hüzünlü artık / Bir odadan ötekine geçmek bile” , Cemal Safi’nin “Sebep bazı Leyla bazı Şirin’di / Hatırım için yüce dağlar delindi / Bilek gücüm Ferhat ile bilindi / Kuvvet benim kudret benim fer benim” , Bahattin Karakoç’un “Dilimde sabah keyfiyle yeni bir umut türküsü / Kar yağmış dağlara bozulmamış ütüsü / Rahvan atlar gibi ırgalanan gök yüzü / Gözlerimi kamaştırsa da geleceğim sana / Şimdilik bağlayıcı bir takvim sorma bana / Ihlamurlar çiçek açtığı zaman” dizelerinden hangisine kayıtsız kalınabilir.

    Yarpuz’da da var olan birikimle örülmüş şiir çeşitliliği devam edecek. Klasik halk şiirinin örneklerini görebileceğiniz gibi toplumcu gerçekçi veya marjinalci şiirler de Yarpuz’da kendine yer bulacak.

    Yarpuz’un bu sayısında çok genç bir şaire yer verdik: Sevim Açıkbaş. İsmail Delihasan’ın şiirindeki derinlikten etkileneceksiniz. Necdet Ekici ve Mehmet Binboğa eminiz ki gözlerinizi nemlendirecek. Mehmet Mortaş’la Eshab-ı Kehf’i gezeceksiniz. Aslan Avşarbey’in şiiri sizi düşünceye sevk edecek , Murat Çolak ise Tanpınar’ın büyüsünü, Saatleri Ayarlama Enstitüsü ile bütünleştirecek.

    Yeni sayılarda buluşmak ümidi ile …

    Yarpuz Edebiyat Dergisi

  • “VEKTOR” Beynəlxalq Elmlər Akademiyasının Şahmar Ələkbərzaə adına Beynəlxalq ədəbiyyat makafatının təqdimat mərasimi keçiriləcək

  • Səxavət İZZƏTİ (ƏNDƏLİB).Yeni şeirlər

    Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının İran İslam Respublikası üzrə yeganə təmsilçisi

    İstanbul

    Sənə heyran baxıram min gözünən istanbul
    Gəlmişəm qolluğuna son hızınan istanbul.

    Qişin oğlan çağıdir düşdü səninlə dıdar,
    Xüş keçindi neçə gün qiş bizinən istanbul.

    Qışda olsa məni alqışladı güllər burda,
    Bəzənibdir nə gözəl nərgizinən istanbul.

    Tofiqi , akıfı , nazimidə yad edəlim,
    Fatehə qatqılı qutsal sözünən istanbul.

    Fatehın at nalınin ızlərı hala görünür,
    Fəxr edir millətimiz mərd ızınən istanbul.

    Məni heyran edici abidələr var burda,
    Hünərin zövqünü buldum sizinən istanbul.

    Yer üzündə bilirəm çoxlu şəhərlər vardır,
    Könlümə həkk olunub təbrizinən istanbul.

    Ənədəlib səndə olan hər şeyi parlaq gördü,
    Gecəniz fərq eləmir gündüzünən istanbul.

    Qar Yağışı

    Nə yaxşı çirpinir göy mələkləri,
    Yağır yer üzünə ağ lələk yağır.
    Bəlkə yerlə göyün toyudur bu gün,
    Göydən yer özünə kəpənək yağır.

    Yağır göydən yerə çiçək sovqatı,
    Sevgidən sevgiyə ürək sovqatı,
    Bəy dən gəlin qıza çörək sovqatı,
    Yağır ruzu yağır, duz, çörək yağır.

    Yağır kəndimizin kefi saz olsun,
    Bulaqlar oxusun xoş avaz olsun,
    Yağır kəndimizin yazı- yaz olsun,
    Bu yağış min ümid, min dilək yağır.

    Təpənin öz dərdi, təpə həsrəti,
    Dərənin sel dərdi, ləpə həsrəti,
    Haçandı bu dağlar şəpə həsrəti,
    Kəsməsin bu yağış nə göyçək yağır.

    “Ənədəlib” ağaran bu ağ lələklər
    Səbah yer üzündə güllüyəcəklər,
    Yağsın qanadını yağsın məlklər,
    Bu yağış dünyaya gəlcək yağır.

  • Tayyib ATMACA.Muhteşem şiirler

    Azerbaycanın Kültür ve Edebiyat Portalının Türkiye temsilcisi

    İki Ateş Arasında

    Yürüdü çiçekler göçtü vaktimden,
    Yüreğim bir deprem bölgesi şimdi
    Ben Mecnun’um hala o Leyla değil,
    Kalmadı o aşkın gölgesi şimdi.

    Gözleri hülyamı teslim alırdı
    Körüğün önünde har’dı elleri.
    Her yokuş sonunda korku tuzağı,
    Ya da bana göre ‘yar’dı elleri.

    Gönül zindanında yattığım oldu
    Bir kez yoklamadı kuşluk sırası,
    Varsın iy’olmasın hatıra kalsın,
    Saçının açtığı kırbaç yarası.

    Yalnızlık

    daha ten çıkmadan kentin dışına
    başını alır da gider yalnızlık
    kalabalıklarda yalnız başına
    karanlık koynunda yatar yalnızlık

    şekile kalıba oturmaz boyu
    kabarır köpürür azar gün boyu
    sofraya varmadan ekmeği suyu
    can ocakta kaynar tüter yalnızlık

  • Arif EREN.Muhteşem şiirler

    Azerbaycanın Kültür ve Edebiyat Portalının Türkiye temsilcisi

    HEP SANA OLUR YÖNELMELER

    Gözler sana bakar, kulaklar seni dinler
    Doğada hiçbir renk, hiçbir ses
    Görmedi böyle bir ilgi.
    Yine bilgiler öğreteceksin öğretmenim,
    Bir elinde tebeşir, bir elinde silgi.

    Senin bulunduğun yerde öğretmenim,
    Senin konuştuğun yerde,
    Birer fikir çiçeğidir kelimeler.
    Öyle bir ışıksın ki sen,
    Hep sana olur yönelmeler.

    Senin oturduğun kürsüde,
    Bir başkasını görmeye
    Tahammül edilmez düşüncede bile.
    Kürsü, karatahta, tebeşir
    Bir anlam taşırlar seninle.

    Yurdumun göklerinde Ay-Yıldız
    Bir de sen dalgalanırsın.
    Yüreklerde yazılı adlarınız,
    Sen iyi bilirsin öğretmenim,
    Hiç kesilmeyecek rüzgârınız…

    KİM BİLİR?

    Zamanın dudaklarında,
    Küllenen bir sigara gün.
    Kim bilir,
    Bu kaçıncı akşamı
    Doğacak günümün?

    Sayılı günlerimi alıp yakıyorum,
    Kibrit çöpleri gibi kutusundan.
    Kimse vermeyecek tek çöp,
    Kimse vermeyecek bittiği gün,
    Böyle buyurmuş Yaradan…

    SONRA BULAMAZSIN AYNALARDA

    Yağmur nasıl kandırırsa bozkırı
    Öyle kandırdın beni
    Umut denen o solmaz çiçeği
    Söküp attın canevimden
    Kendi elimle dövdürdün beni
    Kendi elimle yazdırdın adımı
    Divâne defterine.

    Hiçbir şeyde rastlamadığım
    Buruk bir tat veriyordu konuşman
    Güzelliğini ustaca kullanıyordun
    Bense yağmurla beslenen
    Bir ırmak gibi sana akıyordum
    Kendi suyumla boğdurdun beni
    Kendi suyumla yok ettin.

    Yine de inkâr etmedim seni
    Hatıran, hiç yitirmedi kutsallığından
    Bu hüzün, bu yalnızlık
    Bir şey eskitemedi senden
    Hâlâ durur güzelliğin gözlerimde
    Gel, onu sana vereyim
    Sonra bulamazsın aynalarda…

    YUNUS EMRE

    Seni mutlu yapan iç huzuruna
    O denli muhtaç ki insanlar
    Ha huzursuz insan, ha ışıksız fânus
    Yürekler sevgisiz, beyinler boş
    Kararmaya başladı ruhlar Yunus.

    Hakkı dağa kaldırdı haksızlar,
    Ne izi belli, ne de yeri,
    Artık hak aramak bir kâbus.
    Kabalığın, zorbalığın olduğu yerde,
    Barış gülleri açmıyor Yunus.

    İnanma duygusunu kaybetti kimi insan,
    Yalansız konuşmaz oldu dilleri.
    “Ya hayır söyle, ya da sus”
    Bu anlayış içinde yaşamayı
    Bilsen, ne çok özledik Yunus

    Hoşgörünün, hoş tarafı unutuldu,
    Bir bilgelik oldu kusur aramak,
    Eleştiri konusu her husus.
    İnsanlar, senin gibi düşünmeyi
    Bir türlü öğrenemediler Yunus.

    Ondandır bu iflah olmayış,
    Bu düzende bir aksaklık var,
    Güçsüz kalıyor inançsız us.
    Niçin Allah aşkıyla tutuştuğunu
    Anlayanları dost bildik Yunus…

    YURT TESBİHİ

    Güneş, doğudan doğar Doğanşehir
    Seninle dizilsin şiire son iki hecesi
    Beş sesli kent ve ilçelerimiz
    Sımsıcak bir merhaba sana Örenşehir
    Ne selâmın gelir, ne haberin
    Aynı anlamı taşıyor adlarınız
    Bülbül çınlatsın kulaklarını Viranşehir.

    Bağlar, bahçeler beldesi Gülşehir
    Yol boyunca o cömert güzellik
    Gözlerimden süzülüp aktı gönlüme
    Bu duygular içinde geldim Nevşehir
    Tekrar Peri Bacalarını görmek için
    Bir yazbahar da gene gelecek
    Şimdi hoşcakal diyor şair

    Nasrettin Hoca ayrı bir dünya Akşehir
    Gülerken düşüne kalmış orada her şey
    Yüzer durur gölünde ördekler
    Güzellikler, beyler yöresi Beyşehir
    Sana nasıl övgüler yazmam
    Yediğim ekmekte unun var
    Başak saçlı, buğday tenli Seydişehir.

    Kırkağaç kavununu unutamam Alaşehir
    Âhilik kurumunu kuran Veli
    Kerâmet sahibi Ahi Evren
    Sende yaşadı, sende şehit oldu Kırşehir
    Ve son iki hecesi beş sesli
    Kent ve ilçelerimizin
    Orta direği sensin Eskişehir…

  • M.Nedim TEPEBAŞI.”GERÇEKLER YÜZÜNÜ MUTLAKA GÖSTERİR”

    Azerbaycanın Kültür ve Edebiyat Portalının Türkiye
    M Nedim Tepebaşı

    Genelde Hazreti Yunus Camii civarında, öğleden sonraları, merkeze gidecek öğrenciler kendilerini alacak sürücülere işaretle isteklerini belirtiyorlar. Yakın bir zamanda şehir merkezine inerken genç bir arkadaş el etti, durmak için pek de müsait bir durum olmamasına rağmen durdum, nereye gideceğini bilmiyorum, o da benim istikametimi bilmiyor, “Bizi de götürebilir misiniz?” dedi. “Buyurun” dedim, “Ama biz üç kişiyiz” dedi, ben de “Olsun” dedim. Lise öğrencisi arkadaşlar. Yolumuza devam ederken güzergâh üzerinde ortak bir noktamızın olduğu anlaşıldı. Onlar öğrenci belli, fakat gördüm ki onlar beni merak ediyorlar. Ben oralı olmasam da onlar bazı sorular soruyorlar. Nihayet birisi; “Abi ne iş yapıyorsunuz?” dedi. Ben de bir iş yapmıyorum deyince herhalde cevabım biraz garip geldi. Öyle ya arabasına bindikleri adam kim? Baktım olmayacak, kısaca kendimi tanıttım.
    Gençlik konusunda yeni bir çalışma yapıyorum, inşallah tamamlayabilirim. Aslında kısa zamanda bitirmek istiyorum, ancak bitirsem de şartlar belli, ne kadar zaman bilgisayarda kalacak onu bilemem. Gençlere, “Ben gençlik üzerine bir çalışma yapıyorum, sizden duymak istiyorum; gençlik nereye gidiyor?” dedim. Birisi, hemen çok kısa ama net cevap verdi; “Maddeye!” dedi. “Nasıl yani bu kadar mı kötü?” dedim, “Evet abi, bu kadar kötü, siz ne kadar biliyorsunuz bilemem ama durum hiç iyi değil.” dedi. Elbette ki ben onlar kadar akranlarının durumunu bilemem, onlar birbirlerini daha iyi tanıyorlar.
    Sözünü ettiğim durumdan bir müddet sonra, şehrin en merkezine en yakın bir yerdeki taziye evine girmek için en yakın bulduğum bir yere arabayı park ettim, az yukarıda polis ekibi zannederim operasyon yapıyordu, burnumun dibinde diyebileceğim yakınlıkta gördüğümü hiç anlatmayayım. Taziye evinde bulunan kişilere bir şeyler dememek için kendimi çok zorladım ama nihayetinde; “Cemaat, abiler, arkadaşlar! Lütfen, gençlerinizle, çocuklarınızla biraz ilgilenin, tavsiye ederim, onların size ihtiyacı var.” ve benzeri birkaç cümle söyledim. Gördüm ki durumlardan hepsinin haberi var, fakat ne yapacaklarını bilememekten muzdaripler.
    Bazen sosyal medya aracılığıyla madde bağımlılığının artmasından dolayı sızlanmalarımı, operasyonlarla gündeme gelen uyuşturucu kullanımındaki artışlarla ilgili paylaşımlar yapıyorum, üzülerek söylüyorum bu paylaşımlarım pek ilgi görmüyor veya görünüş öyle, gerçi benim paylaşımlarımın görüntüsü hep öyle yani okunsa bile ilgi gördüğüne dair pek belirti yok. Demek ki toplum ya duyarlılığını kaybediyor ya da; “Aman, sen de!” diyor veya bazı arkadaşlarımın dediği gibi “Aman biz ortalıkta görünmeyelim” deniliyor. Bulunduğum her ortamda da gençlik konusundaki duyarsızlığa dikkat çekmeye çalışıyorum, galiba ben anlatamıyorum ki bu söylediklerim de ilgi görmüyor, ya da en duyarlı kişiler bile bu işlerden elini eteğini çekmiş durumda. Birinci olan konular hayatımızdan çıkmak üzere, gündemde yok onlar. Peki, ne var gündemde; bunun cevabını aslında herkes benden daha iyi biliyor.
    Şunu söylemek durumundayım ki; lafla gençliğe sahip çıkılmıyor, olacağı da yok. Bazı topluluklar bulduklarıyla yetiniyor ve teselli buluyorlar. Bu tür oluşumların başında zaten donanımlı kimse de yok. Bu sözüme alınganlık gösterip kızanlar olacaktır elbette, olsun, ben gözlemlerimi söylüyorum. Büyük çoğunluk, etraf toplama, para kazanma, daha çok kazanma çabasında. Herkes bilmeli ki maazallah gençlik yıkılırsa, altında kalacaklar hepimiz olacağız.
    Düşünmek bile istemiyorum ama gerçekler yüzünü bir gün mutlaka gösterir.

    NOT: Bu yazı 01.05.2019 tarihinde YORUM GAZETESİ’in yayınlanmıştır.

  • Yalçın YÜCEL.”ANILAR” (Deneme)

    Azerbaycanın Kültür ve Edebiyat Portalının Türkiye temsilcisi

    İnsan, geçmişinin bilincinde olan, onu düşünce özünde taşıyan tek varlıktır. Geçmiş, geliştiricilik göstererek kişiyi daha
    ötelere taşıyorsa böylesi bir güç yaşamı yararlı kılar. Yaşamı taşınmaz yükler altına sokan, eylemlerde donukluk yaratan bir
    geçmiş ise yıkıcı ve duraksatıcıdır. Geçmiş geleceği yaratamıyorsa bir anlamı, bir değeri de olmaz. Geçmişin bir anılar birikimi
    olarak düşünülmesi, onun övünç kaynağı konumuna getirilmesi bireyin kendisi ile ilgili bir durumdur.
    Anılarınızı yazmak, onları unutmamak üzere bir köşede saklamak, nice yıllar sonra tekrar onlarla buluşmak en büyük
    ereğinizdir kaygısız. Hele bu anımsama bir de eksiksiz olursa daha bir değerlidir sizin için. Yalnızca sizin buluşmanız da
    yetmez anılara. Onları önce yakınlarınızdan başlayarak, sonra dostlara ulaşarak anlatmak isteyeceksinizdir. Bu anlatım belki
    de sizi rahatlatacak, gönendirecek ve yaşamın ötesine bağlayacaktır. Ama bana sorarsanız anılarımı kimseyle paylaşmazdım.
    Düşünürseniz sizin anılarınız bir başkasını neden ilgilendirsin ki? Onlar sadece size yakın dururlar. Başkalarının ilgisini ise hiç
    mi hiç çekmezler.
    Anılar elbet ki gökçektir, yakınlaştırıcı sevinçler bırakırlar yanı başınıza. Onlarla çok sıkı fıkı olmamalısınız. Zaman zaman
    belki, ama daha ötesi üzünçler oluşturacak, yıkacaktır sizi. Unutmamalısınız ki gelecek hep sizinle buluşmak üzere
    bekleyecektir orada. Dünya nimetlerinden her zaman büyük bir zevk alarak yaşamınızın sürmesi de önem gösterir sizin
    açınızdan. Baharın gelişinde neler sunar doğa? Bademler, erikler, şeftaliler, kirazlar ve daha niceleri çiçek açacaktır yeniden.
    Beyazlı, pembeli o renk renk çiçekler gözünüzün içinde nasıl da bayram edeceklerdir. Papatyalar, güller, gelincikler sizin için
    kokacaklardır yine. Sağlıklı bir dirilikle onlara bakmak ne de gökçektir. Ya yaşlılık öyle midir hiç? Hele bir de yatağa düşmeyi
    görün, sıkıntılar içerisinde geçen günlerin sizde bıraktığı derin izleri o zaman bir düşünün. Sevincinizin doruğa ulaştığı o anlar
    nasıl anılar sayfasına düşerse acının izleri de aynen yer alır o sayfalarda.” Hâlâ hatırlıyorum o günü/ Uzun bir hastalıktan
    kalkmıştım”(Melih Cevdet Anday), “Her dakikasını ayrı hatırlarım/ Erenköy’de geçen zamanımın/ Rüyama girer bir arada “
    (Oktay Rifat)
    Yazarsam kendim için yazarım not defterime. Bir gün açıp o sayfalarda şöylesine dolaşmak için. Yaşadığım günlere geri
    koymak için. Aslında benim için geçmiş ya da gelecek fark etmiyor.
    Gelecek bir yerde anıdır da. Siz bunun tersinde de düşünebilirsiniz elbet. Ya başkaları, onlar ne düşünürler bilebilir misiniz ki?
    Geçenlerde bir yapıtı okurken usuma gelip takıldı bazı konular. Gelecek günler bana neler getirebilir şöyle bir düşündüm.
    Hem öylesine yüzeysel bir düşün durumu da değildi bu. Bana umut vermedi nedense o günler. Birden karşıma acılar,
    hüzünler çıktı. Devleşmiş adımları ile ezeceklerdi az kalsın. Ya sevinçlerim öylemi? Bir köşeye çekilmiş büzülmüş küçücük
    şeyler yalnızca. Korkularıma ne desem ki? Gençliğimde kolaydı bu çekiler, ya şimdi. Kocamışlığım nasıl dayanacak bu çilelere?
    Dudaklarım tam bir gülücük atarken, yüzüm kırışıverecek birden. Gözlerim takılıp kalacak bir noktaya yine. Anılarımız…
    Gülümseten, düşündüren ve ağlatan anılarımız. “Ah, bu anılar/ Ne kadar kapasam da kapılarını/ Ne kapı dinliyorlar ne
    pencere/ Süzülüp geliyorlar yılların gerisinden/ Ah, bu anılar/ Öylesine sayısız, öylesine çeşitli/ Birike birike geliyorlar/
    Çocukluğumdan beri” (Şevket Yücel)
    Anılar deyince nerdeyse hepimiz onları geçmişin usumuza zaman zaman konuk olması olarak düşünürüz. Öyledir de
    çoğu kez. İşin en kötüsü ise gelecek günlerde anılar oluşturmamızdır kendimize. Olur mu diyeceksiniz? İnsan olarak ileriye
    dönük nice umutlar koyarız yaşam dallarımıza. Hatta onları çiçeklendirir, sonrada karşısına geçip bakışırız. Bu geleceğe konuk
    olup, onunla bir çay içimliği söyleşmek gibidir. Bir çay içimliği de olsa size mutluluk katar bu anlar. Aynen geçmişin izlerinin
    sizinle ara ara kucaklaşması gibi. Zaten yaşam dediğimiz umutlar ve anıların bir araya gelmesi değil midir? En önemli
    anılarımız şüphesiz ki çok isteyip de uzun süre sonra ulaştığımız o sevincin yüreğimize öpücükler kondurduğu anılardır. Ya da
    insanda çok derin yaralar bırakan acılı ve hüzünlü olanlar.
    Elbet ki insan olarak tümümüzün kendince bir yaşam öyküsü vardır. Hepsi de kendi içimizde büyük ve değerlidir. Bu
    durum, ‘büyük insanın büyük yaşamı şeklinde’ bir davranışla ortaya gelebilir. Böylesi bir gelişse bence yanlıştır. Çünkü her
    insan kendince büyüktür. Her kişi yaşam öyküsünü bir başkası ile paylaşmak ister. Siz bir başkasını dinlemiyor, onunla
    duygusallıkları, sızıları paylaşmıyorsanız sizin de birilerine anlatacaklarınız yoktur demektir. Unutmayınız ki insanlar
    içlerindeki dünyayı bir sofra gibi önlerine açtıkları zaman yaşadıklarını anlarlar. Yaşama tutunmaktır bu, hem de sıkıca
    tutunmak. Yeryüzüne çıkarılmayan düşünceler, sözcükler, anılar bir gün gelir ki sizi sıkıca sarıp nefes aldırmaz olurlar.
    03.06.2019 Yalçın Yücel – Biyografya
    www.biyografya.com/biyografi/4960 3/5
    Anılarım anımsanmıyorlar diye üzülsünler istemem. Yaşlandıkça çöküntüye uğrayan beynimin bastonla yürüyen
    hafızama bir tekme vurmasını da mutlaka engellemem gerekir. Bu yüzden anılarımı aklımda tutma yerine defterime eklerim.
    Defterim anılarım için bir uyanış, bir dürtüdür. “İçinde, gülüyor bana derinden,/ Sanki bir hatıra serinliğinden”(A.Hamdi
    Tanpınar) “Hiç olmazsa unutmamak isterdim./ Eski geceler, sevdiklerimle dolu odalar…/ Yalnız bırakmayın beni hatıralar./ Az
    yanımda kal, çocukluğum.”(Ziya Osman Saba) Tanpınar ve Saba’nın dizelerinde anlatmak istedikleri gibi gelecekte en zor
    anımsanan şey çocukluğumuzdur. Hangimiz altmışına geldiğinde çocukluk dönemlerini tam olarak anımsayabilir ki? Oysa
    yaşamın en gökçek günleridir onlar. Acılar unutulduğunda güzeldir, ya sevinçler ile mutluluklar…
    “Çocukluğunu düşünüyorum Emilia/ Deniz boyundaki ıssız yolu sabahleyin”(Melih Cevdet Anday)
    Bir de hatalar vardır, anımsandıkça çöküş yaşatan, düşündüren. Bu durum yaşamın içinde bazı olumsuzlukların
    çıkmasına da sebep olur. Suçluluk duyguları çekiştirip durur günleri. İnsan bu duyguların altında ezilmemek için kendini
    savunmaya geçer. Böylece düzlüklere ulaşır kişi. İçimize çöküp kalmak isteyen o düşünceye, o anı parçasına karşı ayakta
    kalmaksa önem gösterir. Bu zor durum karşısında zayıf düşmekte var elbet. O zaman konuyu başkalarına açmak kaçınılmaz
    olur.
    Ya rüya gibi anılara ne demeli? Usunuza takılıp kaldıklarında uyumadan uyur olursunuz. O an büyük bir zevk duyarsınız
    yaşamdan. Bu anılara rüya gibi anılar demenin de sebebi bu giz dolu duruma dayanır. “Apansızın anılarımı anımsıyorum, o
    sevili anılarımı/ Augsburg’daki çocukluğumu./ Anılarıma düşüyorum tartılarla, uzun süreli dakikalar/ Masaya doğru iyice
    yaklaşıp, yeniden yaratsam onları(Bertolt Brecht)
    Bunca düşüncelerden sonra bir soru sözcüklerin arasından parmak kaldırıyor bana. Anılara sığınarak zamanı
    düşündürebilir misin? Zaman, yaşamı değişikliğe uğratan kavram. Gün, zaman zaman tez geçmesini istediğimiz, onu iyice
    tanıyınca da yürüyüşünü yavaşlatması için yalvardığımız bir yaşam ayağı. Günler geçip gitmiştir derken hiç düşündünüz mü
    acaba? Geçip gitmiş midir, yoksa aynı noktada dönüp duran bir ayna mıdır? Yıllar önce, o gün dediğimizde bu bir avunma
    mıdır yoksa? Biraz ötemizde bizi derin uçurumların beklediğini nerden bilebiliriz ki? Önemli olansa o uçurumlarda neler
    bıraktığımız ve yitirdiklerimizdir.
    Az kalsın unutuyordum yine. Erişemediğimiz aşklar, günlerce yanı başımızdan eksik edemediğimiz bakışlar nerdeyse bir
    kenarda kalakalacaklardı. Sevdasız bir yaşamı düşünemeyiz elbet. Asıl anısal derinlikler onun içinde uzanırlar. Çoğumuz
    beklemişizdir o kaldırım bitişinde, ya da bir parkın koyu yeşilinde. Gelsin gelmesin umutlar göğün içi gibi sonsuzdur o
    bekleyişte. Yıllar geçse de o bekleyişlerimiz sanki sürer gibidir anılarda. “İşte hatıralar meyvası bahçe,/ Geçmiş ıstırabın
    neş’esi evim.”(Şükran Kurdakul)
    Anılar olmasaydı, anımsanmasaydı geçen günler, mutluluk en önemli dostunu yitirmiş olmaz mıydı?

  • Harika UFUK.”Yasemin”

    Azerbaycanın Kültür ve Edebiyat Portalının Türkiye temsilcisi

    Kız kardeşim Yasemin’e…

    Bir demet yasemindir bazen aşktan hatıra,
    Şarkılara konudur, hafızada muhtıra,
    Kokusu nüfuz eder şiirde her satıra,
    Narin, zarif yasemin ekler ömrüme ömür,
    Mis kokulu bu çiçek sanki kalbimde mühür!

    Beyazı sarısı var, kokulusu özeli,
    Fikrimi sorarsanız beyazdır en güzeli,
    Yasemine sevgimin izi bende ezeli,
    Narin, zarif yasemin ekler ömrüme ömür,
    Mis kokulu bu çiçek sanki kalbimde mühür!

    Harika’dır yasemin gönüllerde sultandır,
    Hurilerin cennetten getirdikleri andır,
    Eşsizliği bilinir, kardeştir, cana candır,
    Narin, zarif yasemin ekler ömrüme ömür,
    Mis kokulu bu çiçek sanki kalbimde mühür!

    Harika Ufuk
    Adana
    2 Haziran 2019
    Saat:23.15

  • Gülten ERTÜRK.”Emeklim”

    Azerbaycanın Kültür ve Edebiyat Portalının Türkiye temsilcisi

    Olmasa olmazdı ne yurt ne de yuva
    Eli ekmekli olmaktı tek hedefin
    Yeri geldi karşı da koydun soğuğa
    Senelerce uğraştın kendin didindin.

    Birazda kenara bırakayım dedim
    Yarım lokmanı da ailenle yedin
    Kimi gün üzüldün kiminde sevindin
    Emeklilik nasıldır? Nerden bilirdin.

    Gün geldi emekli oldun ya sonunda
    İkramiye, enflasyon ne durumda?
    Neye yeter bu zamanda şu konumda?
    Yüzün yere eğdin; suçlusu sen miydin?

    Sigortası var dedin belki sevindin
    Sen zamanında az mı emekler verdin?
    Kim bilir kaç saat sırada bekledin
    Üç aylık maaş kuyruğunda can verdin.

    Yüzünde izi var anlındaki terin
    Niyetin helalinden yemek istedin
    Namussuzluk hilelik yalan bilmedin
    Emeklilikte bunları hak etmedin.

    Kim bilir kafanda ne düşünceler var?
    Belki de sesini birileri duyar!
    Hangi mekanda söylesen kime uyar?
    Seni senden başkası anlayamaz
    Emeklim! …

  • Leyla ARSAL.”İnfitar”

    1521450_720951791248802_1490569933_n (2)

    Azerbaycanın Kültür ve Edebiyat Portalının Türkiye temsilcisi

    Bilmem hatırlar mısın,gözlerinin ruhumu sıkıştırdığı “o” ilk ser/ab-ı?
    Yatac/ak toprak parçası bulamayınca, ruhların Sema’da asılı kalışı!
    Kesilir ümitler dünyadan, bu hal üzere bir müddet baş aşağı.
    Kalmayınca vakit sıyırır ruhu, bedenin apansız ve arsız telaşı…

    Yine de sevdim Celladın hükmederek ruhuma ilk dokunuşunu…
    Dünya üzerinde görmedim böylesi asil ve muzaffer duruşu…
    Bu “haz” firdevs tezahürü, müteşabih bir an’ın soluksuz çoşkusu…
    Sultan Süleyman’ın dergahındaki karıncanın dahi yoktur kuşkusu…

    İcazet yok! Ruhu terkedip giden meczup bedene Asr-ı Saadette!
    Nefsi ney’le meşgul ise, yine onunla beraber olacak Hakikatte!
    Sanmaki vazgeçecek muhabbetten, gözü riya’sız hep firkatte!
    Bu dem üzere “nihavend” sürecek ömr-ü zelil, daimi kesrette!

    Nasıl da alışmış ruhu hemeyâna, sanki asırların tanışıklığı…
    İki YOK’luk hasılı cemre’nin, YOK’luk uğruna barışıklığı…
    Kendinden geçen, lakin yekdiğerinden “asla” geçmeyen adaklığı!
    Son bulacak esaret mahşerde, ebediyete intikal sanıklığı!…

    Hakkımdır, göz koymasın kimse, alacağım alnımın akıyla…
    Hilkat’in kanunları mübecceldir, dönmüyor dünya çarkıyla…
    Kimbilir sürgün’ün hangi “yas” günü, sadece meridyen farkıyla…
    K/öz K/öze uzanıp musallaya, Aşk’la kavuşacağız Rahman’a!…

  • Ahmet DİVRİKLİOĞLU TUFAN.”Ögünsün…”

    ad

    Azerbaycanın Kültür ve Edebiyat Portalının Türkiye temsilcisi

    Hergünüm hüzün,gam benim
    Kaysak tutmaz yaram benim
    Delik,deşik şuram benim
    Derman olmaz yaran bana

    Bahar kıştan çetin geçti
    Yüreğime çığlar düştü
    Seven bana ne demişti
    Ama sonuç hüsran bana

    Kaderim başıma bela
    Taa…doğuştan düşman bana
    Pişman etti doğduğuma
    Rahat vermez yaram bana

    Yanar içimden tüterim
    Bugün dünümden beterim
    Bu talihle ne ederim
    Mutlu sanır soran bana

    Hayattan gölgece geçtim
    Bir ömrü hiçle değiştim
    Bilin göç etmeden göçtüm
    Öğünsün o vuran bana

  • Hasan AKAR.”TOKAT’TAN KOSOVA/MAMUŞA’YA TAŞINAN KAN YA DA HASRETİN ADI MELDA MAZREK”

    TOSAYAD (Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği) Başkanı,
    Azerbaycanın Kültür ve Edebiyat Portalının Türkiye temsilcisi

    TİKA, Zile Belediyesi,BAŞTEK ,Mamuşa Belediyesi ,Yunus Emre Enstitüsü koordinesiyle 16-19 Nisan 2019 tarihleri arasında düzenlenen “Tokat-Zile’den Prizren-Mamuşa’ya Uluslararası Kültür Köprüsü “ etkinlikleri için 16 Nisan 2019 Salı günü Kosova-Prizren –Mamuşa’dayız.
    Mamuşa ‘yı kuranlar ve bugüne ulaştıranlar 18.yüzyılda Tokat’tan giden atalarımız. Etkinlikler çerçevesinde Mamuşa Belediye Başkanı Abdülhadi Krasniç misafirler onuruna kasaba halkıyla beraber öğle yemeği veriyor. Ben yemek sonrası fırsattan istifade kasaba merkezindeki Kosova savaşında şehit düşenler anısına yaptırılan şehitliğe ve mezarlığa giderek hem dua ediyor hem de mezar taşları ile ilgili fotoğraf çalışması yapıyorum.
    Sempozyumun yapılacağı Anadolu İlkokulu’nun merdivenlerine tırmanırken dokuz on yaşlarında bir kız çocuğu bacaklarıma sarılıyor. Aman Allah’ım bu ne manzara anlatımı çok zor duygular içinde sevinçle birlikte ne yapacağımı ne edeceğimi ne diyeceğimi bilemiyorum. İşte Tokat’tan iki asır önce bu topraklara gelmiş atalarımın torunlarının kanı çekiyor demek ki.
    Hasret bir an vuslata dönüşüyor, nisan ayının rengârenk açan çiçekleri arasında. Sarılıyorum, sarılıyorum adını soruyorum Melda Mazrek. Okulda Seyide Nazire olarak adı geçiyormuş. Benim kızlarım Deniz gibi, Bilgecan gibi evlat kokuyor, hasret kokuyor yüreği, memleket kokuyor kıvırcık saçları, bayrak kokuyor sineme sarılışı, aynısı… Evet, aynısı Türkiye’deki Ayşelerin, Leylaların, Selenayların, Asenaların aynısı, toprak kokuyor bedeni, Tokat kokuyor, Türkiye kokuyor Melda’nın küçücük yüreği.
    Ve sonrasında ağlıyorum, gözlerimden yaşlar süzülüyor sessizce Yeşilırmak’tan Prizren’deki Bistrica Nehri’ne… Hasret büyüyüp taşıyor, taşıyor, Balkanlardaki Bistrıca Köprüsü’nün taş kemerlerinden Anadolu’nun bakir şehri Tokat’ın Hıdırlık köprüsüne…
    Şükrediyorum bin kez Rabbıma dört yıl önce gittiğim Plevne’den sonra beni Mamuşa’da bir kez daha soydaşlarımla, Melda Mazreklerle, Balkanlara Türk-İslam mührünü vuran Evlad-ı Fatihan’la buluşturduğu için.
    ***
    “Muhacirler kaybedilen topraklarımızın aziz hatıralarıdır”
    Böyle diyor Cumhuriyetimizin kurucusu Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK 17 Ocak 1931’de.Balkanları ve o topraklardan kopup gelen, Türkiye’ye göç etmek zorunda kalan o güzel insanlar için.
    Ve atası, babası Tahir Efendi Kosova’nın İpek şehrine bağlı Suşitsa Köyünde doğup İstanbul’a göç eden ancak bir daha da geri dönemeyenlerden İstiklal Marşımızın şairi Mehmet Akif ERSOY:
    “Nerde olsam çıkıyor karşıma bir kanlı ova…
    Sen misin, yoksa hayalin mi? Vefasız Kosova!
    Hani binlerce kıvanç verici hadiseli senin her adımın?
    Hani koynunda yarıp geçtiği yol Yıldırım’ın?
    Hani asker? Hani kalbinde yatan Şah-ı Şehid?
    Ah o zafer kurbanı nerde bugün? Nerde o bayram?
    Söyle; Meşhed, öpeyim secde edip toprağını,
    Yok mudur sende Murad’ın iki üç damla kanı.”
    Mısralarında Balkanları anlatıyor ne büyük bir hüzünle, asırlara sığmayan hasretle…
    Balkanlar denilince Evlad-ı Fatihan diyarı gelir aklımıza. Balkanlar denilince Bulgaristan, Batı Trakya, Bosna-Hersek, Kosova gelir aklımıza. Tarih sayfalarını gezerken Malazgirt Savaşından sonra Türkleşen Anadolu’dan taşan insanların Balkanlara gittiklerini görürsünüz.
    “Tokat-Zile’den Prizren-Mamuşa’ya Uluslararası Kültür Köprüsü” Etkinlikleri için bildirimizi sunmak ve çalışmalara katılmak üzere 16-19 Nisan 2019 tarihleri arasında Kosova’ya davetliyiz.
    15 Nisan 2019 sabahı Priştine Havaalanındayız. TİKA ve diğer ilgililer bizi karşılıyorlar. Kosova Genç İzciler Derneği’nden Afrim Kantarcı, Nevron, Dona ve El Kuran bütün programlarda bize rehberlik etmek için görevlendirilmiş gönüllülerimiz. İlk gün bize tahsis edilen otobüsle kısa bir şehir turundan sonra ziyaretimiz Priştina’daki Murat Hüdavendigar’ın türbesine gerçekleşiyor.1389 yılında Kosova’da yapılan savaş sonrası Sırp Kralı Lazar’ın damadı Miloş Obraviç tarafından şehit edilen padişahın türbesi TİKA tarafından restore edilmiş. Ayrıca bina içine bir de müze eklenmiş. Dualarımızı yapıp Prizren’de konaklayacağımız Hotel Theranda’ya dönüyoruz.
    Öğleden sonra Prizren’i geziyor, Balkanlardaki bu Türk şehrinde Anadolu’yu koklamaya çalışıyoruz. Şehrin mimari yapısı ve günümüze ulaşan tarihi eserleri sizin sanki kendi memleketinizde olduğunuzu gösteriyor. Tokat’tan gelen bazı dostlarla beraber akşam namazı için 1615 yılında yaptırılan tarihi Sinan Paşa Camisi’ne gidiyoruz. Caminin İmam Hatibi Ünyeli Mustafa Tombaş Bey ile tanışıyor, Prizren’deki dini faaliyetler hakkında bilgi alışverişinde bulunuyoruz.
    İkinci gün Mamuşa’da düzenlenen “Tarihi ve Kültürüyle IV. Zile Sempozyumu” için Mamuşa Anadolu İlkokulu Konferans salonundayız. Program’da saygı duruşu ve İstiklal Marşı’nın okunmasından sonra Düzenleme Kurulu Başkanı, aziz dostum Prof. Dr. İbrahim Tüzer, BAŞTEK Başkanı Prof. Dr. Yaşar Özgök, Dr. Öğretim Üyesi Mehmet Yardımcı, Mamuşa Belediye Başkanı Abdülhadi Krasniç,Zile Belediye Başkanı Şükrü Sargın,Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Bünyamin Şahin,TİKA adına koordinatör Yardımcısı Zeki Bulduk,Türk Dil Kurumu Başkanı Prof. Dr. Gürer Gülsevin, Tokat Belediye Başkanı Av. Eyüp Eroğlu’nun konuşmaları ve plaket töreni var.
    Açılış konuşmalarında, Düzenleme Kurulu Başkanı Prof. Dr. İbrahim Tüzer’in:”Mekanlar değişmiş olabilir, coğrafyamız değişmiş olabilir;fakat bizi bir araya getiren aynı pota içerisinde bir kimlik kazanmasına imkan veren kültürel öğeler hatırlandıkça devam eder ve nesilden nesile aktarılır.”şeklindeki duygularını dile getirmesi,;BAŞTEK Başkanı Prof. Dr. Yaşar Özgök’ün: Türkiye Cumhuriyeti bütün kurumlarıyla,askeriyle,bilim adamlarıyla,İş adamlarıyla var gücüyle soydaşlarımızın yanındadır” mesajları;Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Bünyamin Şahin’in Kosova’daki Türk öğrencilere yüksek lisans ve yüksek lisans üstü programlar için Tokat’ta kontenjan açma çalışmalarını müjdelemesi, hatta bu çalışmayı yapacak olan ekibi bizler orada iken hemen Mamuşa’ya getirtmesi (Bilahare Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi ile Prizren Ukshin Hoti Üniversitesi arasında öğrenci değişimi,,öğretim üyesi değişimi,doktora programları konusunda anlaşma imzalanmıştır);Tokat Belediye Başkanı Av. Eyüp Eroğlu’nun :” Mamuşa’yı biz Tokat’ın 12.ilçesi kabul ediyoruz “ sözleriyle birlikte karşılıklı öğrenci gezileri konusunda yardım vaat etmesi hem Mamuşalıları hem de bütün katılımcıları çok mutlu ediyor.
    Ev sahibi Mamuşa Belediye Başkanı Abdüldadi Krasniç ise :”Türkiye Cumhuriyeti kurum ve kuruluşları bugüne kadar olduğu gibi, yurt dışındaki biz kardeşlerinize bundan sonra da desteklerini artırarak devam ettireceğinden şüphemiz yoktur.” Sözleri salonda milli duyguların esmesini sağlıyor.
    Etkinliklerde Düzenleme Kurulu ve bildiri sunanlar ve görev alanlar haricinde İstanbul’dan, Ankara’dan, Tokat’tan davetli katılımcılar da var. Zileli İş Adamı Cemalettin Dinçer, Tokat İl Kültür ve Turizm Müdürü Adem Çakır, Yerel Tarihçi Hasan Erdem, Gazeteci Zekeriya Yılmaz, BAŞTEK’den Mustafa Çağlar, Necmettin Eryılmaz, Sanatçı Erol Koçan’la beraberiz o topraklarda.
    Kahvaltılarda, çay molalarında, geziler sırasında ve fırsat buldukça İrfan Ünver ,Mamuşa’ya daha önce üç kez giderek bu köprülerin kurulmasında büyük rolü olan Mehmet Yardımcı,Necdet Kurt,Mustafa Çağlar,İlhan Genç,Feyyaz Sağlam,Zekeriya Yılmaz,Bahtiyar Sipahioğlu,Cemali Tunalıgil, Adem Çakır ,Erol Koçan,Hasan Erdem,Ahmet Divriklioğlu Beylerle özel sohbetler yapmaya da çalışıyoruz.
    Mamuşa Belediyesi’ne gittiğimizde dışarıda başta Belediye Başkanı Abdülhadi Krasniç,Yardımcısı ,belediye meclis üyeleri ve Mamuşalılar oluşturdukları koridorda bizi hasretle kucaklıyorlar.Tokat Belediye Başkanı Av.Eyüp Eroğlu Tokat’tan götürdüğü iki bağlamayı ve kültür yayınları arasında yeni çıkan iki kitabı Belediye Başkanına hediye ediyor.Meclis salonunda konuşmalar öncesi biz de Tokat’tan götürdüğümüz Tokat yazmaları ile birlikte bazı eserlerimizi Mamuşa Belediye Başkanımıza takdim ediyoruz.
    Öğle yemeğini Mamuşa Belediyesi Mamuşa’da bir restoranda veriyor. Biz misafirlerle birlikte Mamuşa gençleri de büyük bir coşku içinde aramızdalar.
    Mamuşa ,Kosova’da tek Türk Belediyesi.Türk kültürünü bugüne kadar en iyi koruyan Prizren’e 16 km uzaklıkta asfalt bir yolla bağlı.Komşuları arasında Novaka, Sımaç, Medveça, Poyata, Nepırbişta,Trınya, Poyota, Retimya ve Optoruça köyleri bulunuyor.
    Mamuşa’nın tamamı Türk ve Tokat’tan göç eden ailelerden oluşuyor ama zamanla bu bağlar kopmuş maalesef.2011 resmi bilgilerine göre 2830 erkek,2864 kadın olmak üzere toplam 5694 nüfusa sahip. Son sayımda ise bu nüfus 6300 olarak görülmektedir. Yüzölçümü 23 kilometre kare. Yemyeşil verimli bir ova ve içinde şirin mi şirin bir kasaba.
    Günümüze ulaşan evlerin mimarisi bizim evlere çok benziyor. Özellikle kapılar ve kapı üzerindeki aksesuarlar sizi hemen Tokat’ın eski evlerindeki kanatlı kapılarına götürüyor. Kosova Parlamentosu tarafından 27 Eylül 2005’de alınan tarihi bir karar ile Mamuşa’da hemen her evde Türk bayrağı bulunuyor, Türkçe konuşuluyor.Bugün NATO Barış Gücüne bağlı Mahmut Paşa Kışlası kapanmış ancak Mehmetçik Mamuşa’dan tamamen ayrılmamıştır.KFOR Bünyesinde altı rütbeli subayla birlikte az sayıda askerimiz orada bulunmakta ve Türkiye ile koordineyi sağlamaktadır.
    1998-1999 Kosova savaşı sırasında bu beş binlik Türk kasabası Sırpların zulmünden kaçan 45.000 civarında Arnavut’u evlerinde üç aya yakın misafir ederek korumuştur. Sırplar Mamuşa’yı da nihayetinde abluka altına almış ancak Nato Barış Gücü’nde etkin rol oynayan Türkiye’nin tepkisinden çekinmiş Arnavutların trenle Arnavutluk’a gönderilmelerine izin vermiştir. Dolayısıyla Arnavutlar Mamuşa’ya büyük bir vefa besliyorlar.
    Kasabada ilk göze çarpan H.1230 (1831) tarihli bir saat kulesi var. İki camii vatandaşlarına hizmet vermektedir. Birincisi Kamber Bey Camii yerine 1980 yılında yapılan Merkez Camii diğeri de 2013 yılında hizmete açılan Yeni Camii’dir.
    Kültür alanında sıkıntılar ise bir hayli fazla. 1998 yılındaki Kosova olayları bütün yayınların durmasına yol açmış. Bu yüzden Sofra Kültür Sanat Dergisi yayınına ara vermiş 1999 yılında üçüncü sayısıyla bir dönüş yapmış ancak 14.sayıdan sonra yayınlarına ara vermek zorunda kalmış.2002 yılında yayın hayatına başlayan Derya Kültür Sanat ve Edebiyat Dergisi ise yayın hayatını ancak 8 sayı kadar sürdürebilmiştir.
    Mamuşa Türkiye’nin desteğinden hiç mahrum kalmamış.1999 yılında Kosova’nın bağımsızlığını kazanmasının ardından dönemin Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel ve Genel Kurmay Başkanı Orgeneral Hüseyin Kıvrıkoğlu’nun, 2010 yılında Başbakan R.Tayyip Erdoğan’ın ve birçok devlet yöneticisinin, belediye başkanının ziyaretleri bunun en bariz örnekleri.
    Sempozyumun ilk oturumunu Prof. Dr. İbrahim Tüzer yönetiyor. Prof. Dr. İrfan Morina :“Rivayetler ışığında tarihi yazılan bir belde: Mamuşa”,Dr. Öğretim Üyesi Mehmet Yardımcı :“Zileli Aşıklardaki Anadolu Aşıklık Geleneklerinin Prizrenli Aşık Ferki’de benzerlikleri”,Prof.Dr.Tacide Hafız :”İşkodra’da 1944 yılında yayınlanan bir Sarı Saltık Efsanesi”,Mustafa Özcivan:”Kosova ve Balkanlarda Bektaşilik” bildirilerini sunuyorlar.
    İkinci oturum’un başkanlığında Prof. Dr. Tacide Hafız var. Prof. Dr. İlhan Genç:”Zile’den Priştine’ye ortak değerler, Muharrem Efendi Ailesi ve Suzi Çelebi”,Prof. Dr. İrfan Ünver :”Halk Kültürü Araştırmaları Kurumu-Kosova Kültür İlişkilerinin 40 yıllık öyküsü”,Fatma Dinçer :”Tokat’taki Mamuşa, Mahmut Paşa Mahallesi”,Prof. Dr. Ali Yaman :”Zile’de ocak kurumu bağlamında Anşa Bacılılar Ocağı”,Necdet Kurt:”Tokat ve Zile türkülerinin Kosova-Prizren türküleriyle mukayesesi”,Cemali Tunalıgil:”Mamuşa’da yetişen âlim, şair ve önemli şahsiyetler” konulu bildirilerini katılımcılarla paylaşıyorlar.
    Üçüncü Oturum’un başkanlığını Prof. Dr. Ali Yaman yürütüyor. Prof. Dr. Nimetullah Hafız:”Rumeli’de Bektaşilikle ilgili 1927 yılında yayınlanan bir makale”, Hayrettin İvgin:”Zile’de ve Mamuşa’da derlenmiş benzer atasözlerini üzerine değerlendirmeler”,Ahmet Divriklioğlu :”Tokat-Zile’deki Halk inançlarının Priştine ve Mamuşa’ya yansıması”,Feyyaz Sağlam:”Mamuşa’da yayınlanan Sofra ve Derya dergilerinde Türk dünyası”,Lütfi Vidinel:”Kosova mimarisine ve ev kültürüne Tokat-Zile etkisi” bildirilerini sunarken biz de hazırlamış olduğumuz :”Tokat Almus Mamu Köyü’nden Kosova-Prizren Mamuşa’ya uzanan Kültür yolu” bildirimizi fotoğraflar eşliğinde sunma gayretini gösteriyoruz.
    Çarşamba günü sabah erkenden kalkıp Prizren’deki bazı tarihi mekânları gezmeğe gayret ediyorum ama 2.Dünya Savaşı yıllarında yıkılmış olan Arasta Camii’nin ayakta kalan tek minaresi gibi boynu bükük dönüyorum oteldeki kahvaltı saatine. Cadde ve sokaklar bana Niksar’ın şu andaki sivil mimarisini çağrıştırıyor. Ve ben bir kez daha hüzünleniyorum her bir ata yadigârı esere baktıkça:
    “Prizren’de bir minare,
    Seni kim koydu bu hale?
    Eşini kaybetmiş kuşlar gibi,
    Şimdi öksüz ağlıyor biçare.”
    Diye dudaklarımdan dökülen mısralar arasında avunmaya çalışıyorum.
    Aynı gün Prizren’de Yunus Emre Enstitüsü Konferans salonundayız. Enstitüde sempozyum öncesi Saz sanatçısı –Müzisyen Şevki Kazan Kosova ve Tokat türkülerinden derlenmiş nefis bir konser veriyor. Âşık Veysel hayranı olduğunu söyleyince de bizleri “Uzun ince bir yoldayım/Gidiyorum gündüz gece “ sine götürüyor Koca Veysel’in.
    Dördüncü Oturum’un Başkanlığını Prof. Dr. İlhan Genç yapıyor. Ayhan Aydın:” Kosova’da tekkelerde yaşayan hoşgörü ve Gyakova’da Bektaşilerin bugünü”,Hevzi Mazrek :”Kosova’daki Osmanlı mirasımız, Mamuşa saat kulesi ve restorasyonu”,Altay Suroy:”Prizren’de su ile ilgili inanmalar”,İskender Muzbeg:”Çağdaş Kosova Türk şiirini zenginleştiren atasözleri ve deyimlerimiz”,Bahtiyar Sipahioğlu:” Mamuşa’da geleneksel düğün adetleri” bildirilerini sunuyorlar ve bütün oturumların genel değerlendirmeleri Prof. Dr. Gürer Gülsevin, Prof. Dr. İbrahim Tüzer ve İrfan Ünver tarafından yapılıyor.
    Ben ise bu sempozyumda bildirisini sunan Altay Suroy’u dinlerken, düne dönüyor, O’nun 1998 yılında Niksar’a gelişini düşünüyorum.
    8 Temmuz 1998 tarihli Yeşil Niksar Gazetesi’nde: “Sempozyumun Düşündürdükleri” başlıklı yazımda IV. Uluslararası Niksar Çamiçi Yayla Şenlikleri çerçevesinde düzenlenen Dr.İrfan Nasrettinoğlu’nun yönettiği “Uluslararası Türk Dünyası Sempozyumu”’nda Kosova’nın ateş çemberinden dağ yollarını aşarak Niksar’a ulaşan Altay Suroy Recepoğlu’nu hüzünle dinlerken; Kosova’dan gelecek olan Kosova Prizren Doğru Yol Kültür Derneği Folklor ve Müzik Topluluğu’nun Sırp vahşeti yüzünden şehirlerinden çıkıp Niksar’a gelemeyişlerine üzülmüş, bu tarafta bir saat bu önemli etkinliğe zaman ayıramayanlara sitem etmiştim.
    Yunus Emre Enstitüsü’nde iken Ankara’dan gelen acı bir haber neticesi programları yarıda bırakarak aynı gün akşamı Kosova TİKA koordinatörü Hasan Burak Ceran ve koordinatör yardımcısı Zeki Bulduk’un ilgileri ile uçak biletlerimiz yeniden ayarlanınca Prizren’den Türk Dil Kurumu Başkanı Prof. Dr. Gürer Gülsevin Hocam ile birlikte ayrılmak zorunda kalıyorum.
    Bizi, Prizren’den Priştine Havaalanına Priştine Üniversitesi Filoloji Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Öğretim Üyesi Doç. Dr Ergin Jable özel otomobiliyle ulaştırıyor. İstanbul Havaalanında uçak kalkış saatlerimize kadar yol arkadaşım Prof. Dr. Gürer Gülsevin Hocamla sohbetimizde tarihin derinliklerine bir gezi yapıyoruz.Sonrası yine ayrılık.
    Yahya Kemal BEYATLI’nın “Açık Deniz” şiirindeki:
    “Balkan şehirlerinde geçerken çocukluğum:
    Her lahza bir alev gibi hasretti duyduğum”
    Mısralarında hasretini yaşattığı Üsküp’ü göremeden Piriştine-İstanbul, Samsun üzerinden Tokat’a dönüyorum.
    Teşekkürlere gelince; Tokat’ı Zile’yi Kosova’ya Priştine, Prizren, Mamuşa ve Üsküp’e taşıyan çok sağlam bir kültür köprüsü kurmak için büyük özverilerde bulunan kurumlara, kuruluşlara her bir değere nasıl teşekkür edilir bilemiyorum.
    Tabi ki, başta TİKA (Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı),TİKA Başkan Yardımcısı Prof. Dr. Birol Çetin, Kosova TİKA Koordinatörü Hasan Burak Ceran, Koordinatör Yardımcısı Zeki Bulduk, Türk Dil Kurumu, Başkan Prof. Dr. Gürer Gülsevin, Tokat BAŞTEK (Başkent Tokatlılar Eğitim Kültür ve Dayanışma Derneği),Tokat Belediyesi, Belediye Başkanı Av. Eyüp Eroğlu, Zile Belediyesi, Zile Belediye Başkanı Şükrü Sargın, Eski Başkan Lütfi Vidinel, Mamuşa Belediyesi, Belediye Başkanı Abdülhadi Krasniç, Prizren Yunus Emre Enstitüsü, Başkan Dr. Mehmet Ülker ve de canla başla gayret eden;
    Düzenleme Kurulu, Başkan Prof. Dr. İbrahim Tüzer, BAŞTEK Başkanı Prof. Dr. Yaşar Özgök, Dr. Öğretim Üyesi Mehmet Yardımcı hocamız var.
    Mamuşa’da Belediye Başkanı ile birlikte sempozyumlarda ev sahipliği yapan Anadolu İlk ve Orta Alt Öğretim Okulu Müdürü Milazim Mazrek ve personeli; bizlere zaman ayırmada sınır tanımayan rehberlerimiz Afrim,Nevron,Dona;marketimden size bir şey içirmeden bırakmam diyen Ramadan Şala,Pamuk şekerci Burhan Karaniç de var.
    Elbette bu etkinliklerin verimli geçmesi için çırpınan çok sayıda isimsiz kahramanlarımız da var. Her birine ayrı ayrı teşekkür ediyor, hasret yüklü selamlar, sevgiler, saygılar ve dualar gönderiyoruz Turnalarla Anadolu’ dan Balkanlar’a.
    Son sözü Mamuşa’da tanıma ve tanışma fırsatı bulduğum Zeynel Beksaç’ın çok anlamlı bir sözü ile bitiriyorum:
    “Biz, göç yağmurları ile ıslanan toprakların çocuklarıyız ”
    İstanbul’un fethinin 566. yılı ve Mübarek Ramazan Bayramı Türk-İslam Dünyasına kutlu olsun.
    Fotograf: Melda Mazrek ve arkadaşları
    Mamuşa Belediye Başkanı Abdülhadi Krasniç

  • Remzi ZENGİN.(Türkiye Cümhuriyyeti, Tokat).Muhteşem şiirler

    10498648_1088017144548624_2375876398071380324_o

    TOSAYAD (Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği) Başkanı,
    Azerbaycanın Kültür ve Edebiyat Portalının Türkiye temsilcisi

    TOKAT’TAN KOSOVA/MAMUŞA’YA TAŞINAN KAN
    YA DA HASRETİN ADI MELDA MAZREK
    Hasan AKAR
    TİKA, Zile Belediyesi,BAŞTEK ,Mamuşa Belediyesi ,Yunus Emre Enstitüsü koordinesiyle 16-19 Nisan 2019 tarihleri arasında düzenlenen “Tokat-Zile’den Prizren-Mamuşa’ya Uluslararası Kültür Köprüsü “ etkinlikleri için 16 Nisan 2019 Salı günü Kosova-Prizren –Mamuşa’dayız.
    Mamuşa ‘yı kuranlar ve bugüne ulaştıranlar 18.yüzyılda Tokat’tan giden atalarımız. Etkinlikler çerçevesinde Mamuşa Belediye Başkanı Abdülhadi Krasniç misafirler onuruna kasaba halkıyla beraber öğle yemeği veriyor. Ben yemek sonrası fırsattan istifade kasaba merkezindeki Kosova savaşında şehit düşenler anısına yaptırılan şehitliğe ve mezarlığa giderek hem dua ediyor hem de mezar taşları ile ilgili fotoğraf çalışması yapıyorum.
    Sempozyumun yapılacağı Anadolu İlkokulu’nun merdivenlerine tırmanırken dokuz on yaşlarında bir kız çocuğu bacaklarıma sarılıyor. Aman Allah’ım bu ne manzara anlatımı çok zor duygular içinde sevinçle birlikte ne yapacağımı ne edeceğimi ne diyeceğimi bilemiyorum. İşte Tokat’tan iki asır önce bu topraklara gelmiş atalarımın torunlarının kanı çekiyor demek ki.
    Hasret bir an vuslata dönüşüyor, nisan ayının rengârenk açan çiçekleri arasında. Sarılıyorum, sarılıyorum adını soruyorum Melda Mazrek. Okulda Seyide Nazire olarak adı geçiyormuş. Benim kızlarım Deniz gibi, Bilgecan gibi evlat kokuyor, hasret kokuyor yüreği, memleket kokuyor kıvırcık saçları, bayrak kokuyor sineme sarılışı, aynısı… Evet, aynısı Türkiye’deki Ayşelerin, Leylaların, Selenayların, Asenaların aynısı, toprak kokuyor bedeni, Tokat kokuyor, Türkiye kokuyor Melda’nın küçücük yüreği.
    Ve sonrasında ağlıyorum, gözlerimden yaşlar süzülüyor sessizce Yeşilırmak’tan Prizren’deki Bistrica Nehri’ne… Hasret büyüyüp taşıyor, taşıyor, Balkanlardaki Bistrıca Köprüsü’nün taş kemerlerinden Anadolu’nun bakir şehri Tokat’ın Hıdırlık köprüsüne…
    Şükrediyorum bin kez Rabbıma dört yıl önce gittiğim Plevne’den sonra beni Mamuşa’da bir kez daha soydaşlarımla, Melda Mazreklerle, Balkanlara Türk-İslam mührünü vuran Evlad-ı Fatihan’la buluşturduğu için.
    ***
    “Muhacirler kaybedilen topraklarımızın aziz hatıralarıdır”
    Böyle diyor Cumhuriyetimizin kurucusu Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK 17 Ocak 1931’de.Balkanları ve o topraklardan kopup gelen, Türkiye’ye göç etmek zorunda kalan o güzel insanlar için.
    Ve atası, babası Tahir Efendi Kosova’nın İpek şehrine bağlı Suşitsa Köyünde doğup İstanbul’a göç eden ancak bir daha da geri dönemeyenlerden İstiklal Marşımızın şairi Mehmet Akif ERSOY:
    “Nerde olsam çıkıyor karşıma bir kanlı ova…
    Sen misin, yoksa hayalin mi? Vefasız Kosova!
    Hani binlerce kıvanç verici hadiseli senin her adımın?
    Hani koynunda yarıp geçtiği yol Yıldırım’ın?
    Hani asker? Hani kalbinde yatan Şah-ı Şehid?
    Ah o zafer kurbanı nerde bugün? Nerde o bayram?
    Söyle; Meşhed, öpeyim secde edip toprağını,
    Yok mudur sende Murad’ın iki üç damla kanı.”
    Mısralarında Balkanları anlatıyor ne büyük bir hüzünle, asırlara sığmayan hasretle…
    Balkanlar denilince Evlad-ı Fatihan diyarı gelir aklımıza. Balkanlar denilince Bulgaristan, Batı Trakya, Bosna-Hersek, Kosova gelir aklımıza. Tarih sayfalarını gezerken Malazgirt Savaşından sonra Türkleşen Anadolu’dan taşan insanların Balkanlara gittiklerini görürsünüz.
    “Tokat-Zile’den Prizren-Mamuşa’ya Uluslararası Kültür Köprüsü” Etkinlikleri için bildirimizi sunmak ve çalışmalara katılmak üzere 16-19 Nisan 2019 tarihleri arasında Kosova’ya davetliyiz.
    15 Nisan 2019 sabahı Priştine Havaalanındayız. TİKA ve diğer ilgililer bizi karşılıyorlar. Kosova Genç İzciler Derneği’nden Afrim Kantarcı, Nevron, Dona ve El Kuran bütün programlarda bize rehberlik etmek için görevlendirilmiş gönüllülerimiz. İlk gün bize tahsis edilen otobüsle kısa bir şehir turundan sonra ziyaretimiz Priştina’daki Murat Hüdavendigar’ın türbesine gerçekleşiyor.1389 yılında Kosova’da yapılan savaş sonrası Sırp Kralı Lazar’ın damadı Miloş Obraviç tarafından şehit edilen padişahın türbesi TİKA tarafından restore edilmiş. Ayrıca bina içine bir de müze eklenmiş. Dualarımızı yapıp Prizren’de konaklayacağımız Hotel Theranda’ya dönüyoruz.
    Öğleden sonra Prizren’i geziyor, Balkanlardaki bu Türk şehrinde Anadolu’yu koklamaya çalışıyoruz. Şehrin mimari yapısı ve günümüze ulaşan tarihi eserleri sizin sanki kendi memleketinizde olduğunuzu gösteriyor. Tokat’tan gelen bazı dostlarla beraber akşam namazı için 1615 yılında yaptırılan tarihi Sinan Paşa Camisi’ne gidiyoruz. Caminin İmam Hatibi Ünyeli Mustafa Tombaş Bey ile tanışıyor, Prizren’deki dini faaliyetler hakkında bilgi alışverişinde bulunuyoruz.
    İkinci gün Mamuşa’da düzenlenen “Tarihi ve Kültürüyle IV. Zile Sempozyumu” için Mamuşa Anadolu İlkokulu Konferans salonundayız. Program’da saygı duruşu ve İstiklal Marşı’nın okunmasından sonra Düzenleme Kurulu Başkanı, aziz dostum Prof. Dr. İbrahim Tüzer, BAŞTEK Başkanı Prof. Dr. Yaşar Özgök, Dr. Öğretim Üyesi Mehmet Yardımcı, Mamuşa Belediye Başkanı Abdülhadi Krasniç,Zile Belediye Başkanı Şükrü Sargın,Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Bünyamin Şahin,TİKA adına koordinatör Yardımcısı Zeki Bulduk,Türk Dil Kurumu Başkanı Prof. Dr. Gürer Gülsevin, Tokat Belediye Başkanı Av. Eyüp Eroğlu’nun konuşmaları ve plaket töreni var.
    Açılış konuşmalarında, Düzenleme Kurulu Başkanı Prof. Dr. İbrahim Tüzer’in:”Mekanlar değişmiş olabilir, coğrafyamız değişmiş olabilir;fakat bizi bir araya getiren aynı pota içerisinde bir kimlik kazanmasına imkan veren kültürel öğeler hatırlandıkça devam eder ve nesilden nesile aktarılır.”şeklindeki duygularını dile getirmesi,;BAŞTEK Başkanı Prof. Dr. Yaşar Özgök’ün: Türkiye Cumhuriyeti bütün kurumlarıyla,askeriyle,bilim adamlarıyla,İş adamlarıyla var gücüyle soydaşlarımızın yanındadır” mesajları;Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Bünyamin Şahin’in Kosova’daki Türk öğrencilere yüksek lisans ve yüksek lisans üstü programlar için Tokat’ta kontenjan açma çalışmalarını müjdelemesi, hatta bu çalışmayı yapacak olan ekibi bizler orada iken hemen Mamuşa’ya getirtmesi (Bilahare Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi ile Prizren Ukshin Hoti Üniversitesi arasında öğrenci değişimi,,öğretim üyesi değişimi,doktora programları konusunda anlaşma imzalanmıştır);Tokat Belediye Başkanı Av. Eyüp Eroğlu’nun :” Mamuşa’yı biz Tokat’ın 12.ilçesi kabul ediyoruz “ sözleriyle birlikte karşılıklı öğrenci gezileri konusunda yardım vaat etmesi hem Mamuşalıları hem de bütün katılımcıları çok mutlu ediyor.
    Ev sahibi Mamuşa Belediye Başkanı Abdüldadi Krasniç ise :”Türkiye Cumhuriyeti kurum ve kuruluşları bugüne kadar olduğu gibi, yurt dışındaki biz kardeşlerinize bundan sonra da desteklerini artırarak devam ettireceğinden şüphemiz yoktur.” Sözleri salonda milli duyguların esmesini sağlıyor.
    Etkinliklerde Düzenleme Kurulu ve bildiri sunanlar ve görev alanlar haricinde İstanbul’dan, Ankara’dan, Tokat’tan davetli katılımcılar da var. Zileli İş Adamı Cemalettin Dinçer, Tokat İl Kültür ve Turizm Müdürü Adem Çakır, Yerel Tarihçi Hasan Erdem, Gazeteci Zekeriya Yılmaz, BAŞTEK’den Mustafa Çağlar, Necmettin Eryılmaz, Sanatçı Erol Koçan’la beraberiz o topraklarda.
    Kahvaltılarda, çay molalarında, geziler sırasında ve fırsat buldukça İrfan Ünver ,Mamuşa’ya daha önce üç kez giderek bu köprülerin kurulmasında büyük rolü olan Mehmet Yardımcı,Necdet Kurt,Mustafa Çağlar,İlhan Genç,Feyyaz Sağlam,Zekeriya Yılmaz,Bahtiyar Sipahioğlu,Cemali Tunalıgil, Adem Çakır ,Erol Koçan,Hasan Erdem,Ahmet Divriklioğlu Beylerle özel sohbetler yapmaya da çalışıyoruz.
    Mamuşa Belediyesi’ne gittiğimizde dışarıda başta Belediye Başkanı Abdülhadi Krasniç,Yardımcısı ,belediye meclis üyeleri ve Mamuşalılar oluşturdukları koridorda bizi hasretle kucaklıyorlar.Tokat Belediye Başkanı Av.Eyüp Eroğlu Tokat’tan götürdüğü iki bağlamayı ve kültür yayınları arasında yeni çıkan iki kitabı Belediye Başkanına hediye ediyor.Meclis salonunda konuşmalar öncesi biz de Tokat’tan götürdüğümüz Tokat yazmaları ile birlikte bazı eserlerimizi Mamuşa Belediye Başkanımıza takdim ediyoruz.
    Öğle yemeğini Mamuşa Belediyesi Mamuşa’da bir restoranda veriyor. Biz misafirlerle birlikte Mamuşa gençleri de büyük bir coşku içinde aramızdalar.
    Mamuşa ,Kosova’da tek Türk Belediyesi.Türk kültürünü bugüne kadar en iyi koruyan Prizren’e 16 km uzaklıkta asfalt bir yolla bağlı.Komşuları arasında Novaka, Sımaç, Medveça, Poyata, Nepırbişta,Trınya, Poyota, Retimya ve Optoruça köyleri bulunuyor.
    Mamuşa’nın tamamı Türk ve Tokat’tan göç eden ailelerden oluşuyor ama zamanla bu bağlar kopmuş maalesef.2011 resmi bilgilerine göre 2830 erkek,2864 kadın olmak üzere toplam 5694 nüfusa sahip. Son sayımda ise bu nüfus 6300 olarak görülmektedir. Yüzölçümü 23 kilometre kare. Yemyeşil verimli bir ova ve içinde şirin mi şirin bir kasaba.
    Günümüze ulaşan evlerin mimarisi bizim evlere çok benziyor. Özellikle kapılar ve kapı üzerindeki aksesuarlar sizi hemen Tokat’ın eski evlerindeki kanatlı kapılarına götürüyor. Kosova Parlamentosu tarafından 27 Eylül 2005’de alınan tarihi bir karar ile Mamuşa’da hemen her evde Türk bayrağı bulunuyor, Türkçe konuşuluyor.Bugün NATO Barış Gücüne bağlı Mahmut Paşa Kışlası kapanmış ancak Mehmetçik Mamuşa’dan tamamen ayrılmamıştır.KFOR Bünyesinde altı rütbeli subayla birlikte az sayıda askerimiz orada bulunmakta ve Türkiye ile koordineyi sağlamaktadır.
    1998-1999 Kosova savaşı sırasında bu beş binlik Türk kasabası Sırpların zulmünden kaçan 45.000 civarında Arnavut’u evlerinde üç aya yakın misafir ederek korumuştur. Sırplar Mamuşa’yı da nihayetinde abluka altına almış ancak Nato Barış Gücü’nde etkin rol oynayan Türkiye’nin tepkisinden çekinmiş Arnavutların trenle Arnavutluk’a gönderilmelerine izin vermiştir. Dolayısıyla Arnavutlar Mamuşa’ya büyük bir vefa besliyorlar.
    Kasabada ilk göze çarpan H.1230 (1831) tarihli bir saat kulesi var. İki camii vatandaşlarına hizmet vermektedir. Birincisi Kamber Bey Camii yerine 1980 yılında yapılan Merkez Camii diğeri de 2013 yılında hizmete açılan Yeni Camii’dir.
    Kültür alanında sıkıntılar ise bir hayli fazla. 1998 yılındaki Kosova olayları bütün yayınların durmasına yol açmış. Bu yüzden Sofra Kültür Sanat Dergisi yayınına ara vermiş 1999 yılında üçüncü sayısıyla bir dönüş yapmış ancak 14.sayıdan sonra yayınlarına ara vermek zorunda kalmış.2002 yılında yayın hayatına başlayan Derya Kültür Sanat ve Edebiyat Dergisi ise yayın hayatını ancak 8 sayı kadar sürdürebilmiştir.
    Mamuşa Türkiye’nin desteğinden hiç mahrum kalmamış.1999 yılında Kosova’nın bağımsızlığını kazanmasının ardından dönemin Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel ve Genel Kurmay Başkanı Orgeneral Hüseyin Kıvrıkoğlu’nun, 2010 yılında Başbakan R.Tayyip Erdoğan’ın ve birçok devlet yöneticisinin, belediye başkanının ziyaretleri bunun en bariz örnekleri.
    Sempozyumun ilk oturumunu Prof. Dr. İbrahim Tüzer yönetiyor. Prof. Dr. İrfan Morina :“Rivayetler ışığında tarihi yazılan bir belde: Mamuşa”,Dr. Öğretim Üyesi Mehmet Yardımcı :“Zileli Aşıklardaki Anadolu Aşıklık Geleneklerinin Prizrenli Aşık Ferki’de benzerlikleri”,Prof.Dr.Tacide Hafız :”İşkodra’da 1944 yılında yayınlanan bir Sarı Saltık Efsanesi”,Mustafa Özcivan:”Kosova ve Balkanlarda Bektaşilik” bildirilerini sunuyorlar.
    İkinci oturum’un başkanlığında Prof. Dr. Tacide Hafız var. Prof. Dr. İlhan Genç:”Zile’den Priştine’ye ortak değerler, Muharrem Efendi Ailesi ve Suzi Çelebi”,Prof. Dr. İrfan Ünver :”Halk Kültürü Araştırmaları Kurumu-Kosova Kültür İlişkilerinin 40 yıllık öyküsü”,Fatma Dinçer :”Tokat’taki Mamuşa, Mahmut Paşa Mahallesi”,Prof. Dr. Ali Yaman :”Zile’de ocak kurumu bağlamında Anşa Bacılılar Ocağı”,Necdet Kurt:”Tokat ve Zile türkülerinin Kosova-Prizren türküleriyle mukayesesi”,Cemali Tunalıgil:”Mamuşa’da yetişen âlim, şair ve önemli şahsiyetler” konulu bildirilerini katılımcılarla paylaşıyorlar.
    Üçüncü Oturum’un başkanlığını Prof. Dr. Ali Yaman yürütüyor. Prof. Dr. Nimetullah Hafız:”Rumeli’de Bektaşilikle ilgili 1927 yılında yayınlanan bir makale”, Hayrettin İvgin:”Zile’de ve Mamuşa’da derlenmiş benzer atasözlerini üzerine değerlendirmeler”,Ahmet Divriklioğlu :”Tokat-Zile’deki Halk inançlarının Priştine ve Mamuşa’ya yansıması”,Feyyaz Sağlam:”Mamuşa’da yayınlanan Sofra ve Derya dergilerinde Türk dünyası”,Lütfi Vidinel:”Kosova mimarisine ve ev kültürüne Tokat-Zile etkisi” bildirilerini sunarken biz de hazırlamış olduğumuz :”Tokat Almus Mamu Köyü’nden Kosova-Prizren Mamuşa’ya uzanan Kültür yolu” bildirimizi fotoğraflar eşliğinde sunma gayretini gösteriyoruz.
    Çarşamba günü sabah erkenden kalkıp Prizren’deki bazı tarihi mekânları gezmeğe gayret ediyorum ama 2.Dünya Savaşı yıllarında yıkılmış olan Arasta Camii’nin ayakta kalan tek minaresi gibi boynu bükük dönüyorum oteldeki kahvaltı saatine. Cadde ve sokaklar bana Niksar’ın şu andaki sivil mimarisini çağrıştırıyor. Ve ben bir kez daha hüzünleniyorum her bir ata yadigârı esere baktıkça:
    “Prizren’de bir minare,
    Seni kim koydu bu hale?
    Eşini kaybetmiş kuşlar gibi,
    Şimdi öksüz ağlıyor biçare.”
    Diye dudaklarımdan dökülen mısralar arasında avunmaya çalışıyorum.
    Aynı gün Prizren’de Yunus Emre Enstitüsü Konferans salonundayız. Enstitüde sempozyum öncesi Saz sanatçısı –Müzisyen Şevki Kazan Kosova ve Tokat türkülerinden derlenmiş nefis bir konser veriyor. Âşık Veysel hayranı olduğunu söyleyince de bizleri “Uzun ince bir yoldayım/Gidiyorum gündüz gece “ sine götürüyor Koca Veysel’in.
    Dördüncü Oturum’un Başkanlığını Prof. Dr. İlhan Genç yapıyor. Ayhan Aydın:” Kosova’da tekkelerde yaşayan hoşgörü ve Gyakova’da Bektaşilerin bugünü”,Hevzi Mazrek :”Kosova’daki Osmanlı mirasımız, Mamuşa saat kulesi ve restorasyonu”,Altay Suroy:”Prizren’de su ile ilgili inanmalar”,İskender Muzbeg:”Çağdaş Kosova Türk şiirini zenginleştiren atasözleri ve deyimlerimiz”,Bahtiyar Sipahioğlu:” Mamuşa’da geleneksel düğün adetleri” bildirilerini sunuyorlar ve bütün oturumların genel değerlendirmeleri Prof. Dr. Gürer Gülsevin, Prof. Dr. İbrahim Tüzer ve İrfan Ünver tarafından yapılıyor.
    Ben ise bu sempozyumda bildirisini sunan Altay Suroy’u dinlerken, düne dönüyor, O’nun 1998 yılında Niksar’a gelişini düşünüyorum.
    8 Temmuz 1998 tarihli Yeşil Niksar Gazetesi’nde: “Sempozyumun Düşündürdükleri” başlıklı yazımda IV. Uluslararası Niksar Çamiçi Yayla Şenlikleri çerçevesinde düzenlenen Dr.İrfan Nasrettinoğlu’nun yönettiği “Uluslararası Türk Dünyası Sempozyumu”’nda Kosova’nın ateş çemberinden dağ yollarını aşarak Niksar’a ulaşan Altay Suroy Recepoğlu’nu hüzünle dinlerken; Kosova’dan gelecek olan Kosova Prizren Doğru Yol Kültür Derneği Folklor ve Müzik Topluluğu’nun Sırp vahşeti yüzünden şehirlerinden çıkıp Niksar’a gelemeyişlerine üzülmüş, bu tarafta bir saat bu önemli etkinliğe zaman ayıramayanlara sitem etmiştim.
    Yunus Emre Enstitüsü’nde iken Ankara’dan gelen acı bir haber neticesi programları yarıda bırakarak aynı gün akşamı Kosova TİKA koordinatörü Hasan Burak Ceran ve koordinatör yardımcısı Zeki Bulduk’un ilgileri ile uçak biletlerimiz yeniden ayarlanınca Prizren’den Türk Dil Kurumu Başkanı Prof. Dr. Gürer Gülsevin Hocam ile birlikte ayrılmak zorunda kalıyorum.
    Bizi, Prizren’den Priştine Havaalanına Priştine Üniversitesi Filoloji Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Öğretim Üyesi Doç. Dr Ergin Jable özel otomobiliyle ulaştırıyor. İstanbul Havaalanında uçak kalkış saatlerimize kadar yol arkadaşım Prof. Dr. Gürer Gülsevin Hocamla sohbetimizde tarihin derinliklerine bir gezi yapıyoruz.Sonrası yine ayrılık.
    Yahya Kemal BEYATLI’nın “Açık Deniz” şiirindeki:
    “Balkan şehirlerinde geçerken çocukluğum:
    Her lahza bir alev gibi hasretti duyduğum”
    Mısralarında hasretini yaşattığı Üsküp’ü göremeden Piriştine-İstanbul, Samsun üzerinden Tokat’a dönüyorum.
    Teşekkürlere gelince; Tokat’ı Zile’yi Kosova’ya Priştine, Prizren, Mamuşa ve Üsküp’e taşıyan çok sağlam bir kültür köprüsü kurmak için büyük özverilerde bulunan kurumlara, kuruluşlara her bir değere nasıl teşekkür edilir bilemiyorum.
    Tabi ki, başta TİKA (Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı),TİKA Başkan Yardımcısı Prof. Dr. Birol Çetin, Kosova TİKA Koordinatörü Hasan Burak Ceran, Koordinatör Yardımcısı Zeki Bulduk, Türk Dil Kurumu, Başkan Prof. Dr. Gürer Gülsevin, Tokat BAŞTEK (Başkent Tokatlılar Eğitim Kültür ve Dayanışma Derneği),Tokat Belediyesi, Belediye Başkanı Av. Eyüp Eroğlu, Zile Belediyesi, Zile Belediye Başkanı Şükrü Sargın, Eski Başkan Lütfi Vidinel, Mamuşa Belediyesi, Belediye Başkanı Abdülhadi Krasniç, Prizren Yunus Emre Enstitüsü, Başkan Dr. Mehmet Ülker ve de canla başla gayret eden;
    Düzenleme Kurulu, Başkan Prof. Dr. İbrahim Tüzer, BAŞTEK Başkanı Prof. Dr. Yaşar Özgök, Dr. Öğretim Üyesi Mehmet Yardımcı hocamız var.
    Mamuşa’da Belediye Başkanı ile birlikte sempozyumlarda ev sahipliği yapan Anadolu İlk ve Orta Alt Öğretim Okulu Müdürü Milazim Mazrek ve personeli; bizlere zaman ayırmada sınır tanımayan rehberlerimiz Afrim,Nevron,Dona;marketimden size bir şey içirmeden bırakmam diyen Ramadan Şala,Pamuk şekerci Burhan Karaniç de var.
    Elbette bu etkinliklerin verimli geçmesi için çırpınan çok sayıda isimsiz kahramanlarımız da var. Her birine ayrı ayrı teşekkür ediyor, hasret yüklü selamlar, sevgiler, saygılar ve dualar gönderiyoruz Turnalarla Anadolu’ dan Balkanlar’a.
    Son sözü Mamuşa’da tanıma ve tanışma fırsatı bulduğum Zeynel Beksaç’ın çok anlamlı bir sözü ile bitiriyorum:
    “Biz, göç yağmurları ile ıslanan toprakların çocuklarıyız ”
    İstanbul’un fethinin 566. yılı ve Mübarek Ramazan Bayramı Türk-İslam Dünyasına kutlu olsun.
    Fotograf: Melda Mazrek ve arkadaşları
    Mamuşa Belediye Başkanı Abdülhadi Krasniç

  • Respublika Günü Sumqayıtda silsilə tədbirlərlə qeyd olunub

    Sumqayıt Regional Mədəniyyət İdarəsinin tabeliyində olan müəssisələrdə 28 May-Respublika Günü münasibətilə silsilə tədbirlər keçirilib.
    İdarədən AZƏRTAC –a bildirilib ki, Sumqayıt şəhər S. Vurğun adına Mərkəzi kitabxananın təşkilatçılığı ilə 3 nömrəli orta məktəbdə təşkil edilən “Azadlığa gedən yol” adlı tədbirdə Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin yaradılması və onun tarixi əhəmiyyətindən, keçdiyi çətin və şərəfli yoldan, bu yolda olan uğur və nöqsanlardan söhbət açılıb. Sonda Mərkəzi kitabxananın baş biblioqrafı Nazxanım Cəfərova tədbir iştirakçılarına “İstiqlalımızın bayramı” adlı sərgi haqqında məlumat verib.
    S. Vurğun adına Mərkəzi kitabxananın Uşaq şöbəsinin 5 nömrəli orta məktəbdə keçirdiyi tədbirdə 28 May – Respublika Günü ilə əlaqədar məlumat verilib. Sonra şagirdlər Vətənə həsr edilmiş müxtəlif şeirlər və dahilərin azadlıq, istiqlal haqqında müdrik fikirlərini, kəlamlarını söyləyib, mahnı oxuyub, rəqs ediblər.
    Tədbirdə kitab və dövri mətbuat materiallarından ibarət sərgi nümayiş etdirilib.

    Mənbə: http://www.azertag.az

  • “Dil Dilə, Teldən Telə” Dr. Öğretmen Seher ATMACA Solo konserti

  • “Hece Taşları” aylık şiir dergisinin 52. sayısı yayında

    Lamba Yandı Ben Camında Üşüdüm

    Ben bir şiir avcısıyım ağalar, ilk ava babamla birlikte çıktık, seyranî gösterdi hiciv
    kuşunu, derdiçok’u çok okudum dertlendim, hayati vasfi’yi ahmet çıtak’ı, yola çıktığımda öyle tanıdım, abim salavan’da ben engizek’te, gönlümüzün evsininde yatarak, onun ürküttüğü kuşu ben vurdum, benim ürküttüğüm kuşu o tuttu, herkes gitti bir ben kaldım cela’da, başı kurtarmadık her gün belada.

    Nerden çıktı ise bir serdengeçti, talip oldu avladığım kuşlara, her zaman mavzerim omzumda gezdim, ha hasan’a sıktım ha sana sıktım, kibrit kutusuna bir mektup koyup, mihriban’a saldım emmimoğluyla, onun da içine bir çıngı düşer, birlikte yanarız diye bekledim, bu arada askerlik de yaklaştı, orda da omzumda bir kırıkkale, garajda nöbette ülker avladım, yüzbaşıma dökemedim derdimi.

    Aşkı kâğıtlara yazdım olmadı, kendime darıldım kızdım olmadı, lamba yandı ben camında üşüdüm, dünürcü gidenler gönlü boş döndü, sanki salavan’da bir çığ yürüdü, ben altında kaldım geceler boyu, ölümle kol kola gezdim dağlarda, sonra toparladım şükür kendimi, kalbime sözümü dinletemedim, engizek adında bir gazetede, şiir yazdım ona mektup yerine, çare yok kavlimiz mahşere kaldı.

    Bin dokuz yüz seksen dörtte cela’dan, ankara’ya uçtu nasip kuşumuz, düşlerimde salavan’da dolaştım, bir gün boş dönmedim şiir avından, koşmadım peşinde şöhretin şanın, anadolu yüreğime dar geldi, bir uçtan bir uca türk illerini, ruhumla dolaştım dertle demlendim, dört mevsim ötede üşüdü bahar, eğilmeden bükülmeden

    yaşadım, asumana bıraktığım sedalar, seksen yıllık bir hayatın dökümü. İki bin on iki haziran yedi, görklü melek geldi gidelim dedi, mehmet görmez üç tekbirle namaza, durunca ruhumda çiçekler açtı, meğerse ne kadar sevenim varmış, uzaktan yakından gönlü olanlar, kocatepe avlusuna sığmadı, peşimde bir düğün alayı vardı, kimseye küsmedim şahit atmaca, kuş gibi uçarak göçtüm dünyadan, muhsin’i kendime komşu seçmiştim, arvasi yanına koydular beni.

    Tayyib ATMACA

  • Gənc xanım yazar İlahə İmanovanın şeiri Təbriz şəhərində yayınlanan “Ədəbi Körpü” dərgisində çap olunub

    Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının təşəbbüsü ilə gerçəkləşdirilən “İran-Azərbaycan ədəbi-mədəni əlaqələrinin inkişafına dəstək” layihəsi çərçivəsində Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin (gundelik.info) və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının (edebiyyat-az.com) Baş redaktorunun I müavini, istedadlı gənc xanım yazar İlahə İmanovanın doğum günü-yubileyi münasibətilə “Qısqanıram” adlı şeiri İran İslam Respublikasının Təbriz şəhərində fəaliyyət göstərən “Ədəbi Körpü” aylıq ədəbi dərgisinin 8-ci sayında Azərbaycan və fars dillərində dərc olunub. Şeiri Azərbaycan türkcəsindən fars dilində “Ədəbi Körpü” dərgisinin təsisçisi və baş redaktoru, tanınmış şair-publisist Səxavət İzzəti (ƏNDƏLİB) uyğunlaşdırıb.

    “Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndələrinin əsərlərinin təbliği” layihəsinin layihəsinin rəhbəri, müəllifi, koordinatoru Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Mətbuat xidmətinin rəhbəri və İctimaiyyətlə əlaqələr şöbəsinin müdiri, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü, “Kümbet” və “Usare” dərgilərinin Azərbaycan təmsilcisi Kamran Murquzov, məsləhətçiləri isə Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Baş məsləhətçisi, «Gəncəbasar” bölgəsinin rəhbəri, “Nəsr” bölməsinin redaktoru, Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, Prezident təqaüdçüsü, Gənclər mükafatçısı, gənc xanım yazar Şəfa Vəliyeva, Azərbaycan Respublikası Təhsil Problemləri İnstitutunun Kurikulum Mərkəzinin böyük elmi işçisi, filologiya üzrə fəlsəfə doktoru, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin (gundelik.info) və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının (edebiyyat-az.com) Məsul katibi, şairə-publisist Şəfa Eyvaz, Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin Mətbuat xidmətinin rəhbəri və İctimaiyyətlə əlaqələr şöbəsinin müdiri, Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Baş redaktoru, Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü Kənan Aydınoğludur.

    Qeyd edək ki, bundan öncə istedadlı gənc xanım yazar İlahə İmanovanın bədii yaradıcılıq nümunələri, poeziya örnəkləri Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatı tərəfindən gerçəkləşdirilən “Çağdaş Azərbaycan poeziyasının inkişafına dəstək” layihəsi çərçivəsində Qardaş Türkiyə Cümhuriyyətinin Bilecik şəhərində fəaliyyət göstərən “Kardelen” (Bilecik şəhəri), “Hece Taşları” (Kaharamanmaraş şəhəri) dərgilərində dərc olunaraq, ictimaiyyət nümayəndələrinin nəzərinə çatdırılmışdı.

    Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Mətbuat xidməti

  • “Ədəbi Körpü” aylıq ədəbi dərgisinin 8. sayısı yayında

  • Gənc xanım yazar Afət Viləşsoyun “Mənim adım Vətəndir” adlı yeni şeirlər və hekayələr kitabının təqdimat mərasimi və imza günü keçirilib

    https://c.radikal.ru/c20/1905/7d/d0c202a702a6.jpg

    https://b.radikal.ru/b00/1905/e6/1092c341ab7f.jpg

    https://a.radikal.ru/a22/1905/ef/249454712b19.jpg

    https://a.radikal.ru/a43/1905/30/f2476cadbf83.jpg

    https://b.radikal.ru/b02/1905/6a/89e345ee1be2.jpg

    27 may 2019-cu il tarixində saat 14:00-da Azərbayvan Yazıçılar Birliyinin (AYB) “Natavan” Klubunda filologiya üzrə fəlsəfə doktoru, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Prezident təqaüdçüsü, Bakı Dövlət Universitetinin və BDU nəzdində “Gənc istedadlar” liseyinin müəllimi Afət Abuşovanın- Viləşsoyun “Mənim adım Vətəndir” adlı hekayə və şeirlər kitabının təqdimat mərasimi keçirilmişdir.Tədbiri giriş sözü ilə şair, yazıçı, kinodramaturq, Azərbaycan Yazıçılar birliyinin yaradıcılıq məsələləri üzrə katibi İlqar Fəhmi açıq elan etdikdən sonra tədbirin qonaqları, yazıçı, şair,tənqidçilər –Əkbər Qoşalı, Qulu Ağsəs, Fərqanə Mehdiyeva, Balayar Sadiq, Nəvai Mətin, Nazilə Gültac, Dayandur Sevgin, yazarın ilk müəllimləri, pedaqoq yoldaşları, tələbə və şagirdləri çıxış edərək səbəbkara yaradıcılıq uğurları diləmişlər.
    Qeyd edək ki, kitabın redaktoru və ön söz məllifi dahi yazarımız İsa Muğannanın qızı,Filologiya üzrə fəlsəfə doktoru,Bakı Dövlət Universitetinin müəllimi Sevinc İsa qızı Muğannadır.
    Kitabın texniki redaktoru: Elnarə Abbasovadır
    Abuşova Afət Yusubəli qızı 27 aprel 1985-ci ildə Masallıda dünyaya gəlmişdir.
    2006-cı ildən Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvüdür. 2011-ci ildə gənc yazar olaraq Prezident təqaüdçüsü olmuşdur.7 bədii kitab müəllifi,Bakı Dövlət Universiteti (2003-2007-bakalavr),Bakı Slavyan Universiteti (2007-2009-magistr), Bakı Dövlət Universiteti (2011-2015-dissertant) məzunudur. Filologiya üzrə fəlsəfə doktorudur. Ondan çox elmi əsər-məqalə və tezisləri vardır. 2007-ci ildə AMEA-nın Folklor institutunda böyük laborant kimi əmək fəaliyyətinə başlamışdır.Hazırda Bakı Dövlət Universitetində nitq mədəniyyəti və “Gənc istedadlar” liseyində Azərbaycan dili və ədəbiyyat müəllimi olaraq fəaliyyətini davam etdirməkdədir.Ailəlidir, iki övladı var.

  • Nüsrət KƏSƏMƏNLİ.”Dostum”

    Gəl, məni dost kimi dindir, danışdır.
    Dost bilsin qıraqdan camaat bizi.
    Mən deyim: dostumdur, sən de: tanışdır,
    Hamıdan gizlədək sevdiyimizi.

    Danışaq, gülüşək, gəzək yan-yana
    Onda adımıza söz də deyilməz.
    Gizli görüşümüz çıxsa meydana,
    Deyək ki, dost dostla görüşə bilməz?

    Yalandan bir oğlan şəkili gətir,
    Heç kim bilməsin ki, sevgiliyik biz.
    İstəsən arada qoluma da gir,
    Burda pis nə var ki, dost deyilik biz?

    Zəng elə danışaq dərsdən-filandan,
    Anana denən ki, bir yoldaşımdı.
    Qoy hamı «dost» bilsin bizi hər zaman,
    Denən ki, heç mənim sevən yaşımdı…

    Bu yolla gizlədək gəl sevgimizi,
    Camaat «dost» bilsin, anansa yoldaş…
    «Dost»luğa bükərək həsrətimizi,
    Bir azcıq sevinək gəl yavaş-yavaş.

    «Dost»luqla böyüsün məhəbbətimiz,
    Qoy daha olmasın həsrət, göz yaşı…
    Gəl, əvvəl həyatda yoldaş olaq biz,
    Sonrasa olarıq həyat yoldaşı…

    Mənbə: Klassik Ədəbiyyat İnciləri

  • Nigar Elmar qızı MƏMMƏDOVA.”ATAM ELMAR MÜƏLLİM DƏMİROVUN ƏZİZ XATİRƏSİNƏ” (İkinci elegiya)

    https://d.radikal.ru/d38/1905/78/73aef5057ea9.jpg

    https://b.radikal.ru/b13/1905/b2/f598007ed0dc.jpg

    “Hər gediş bir ayrılıq deyil…
    Çünki bəzən nə qədər uzağa gedirsən get,
    ürəyin həmişə qoyduğun yerdədir…”
    V.Butler

    Hər bir insanın dünyaya gəlməsində, inkişaf edərək həyatda bir şəxsiyyət olaraq formalaşmasında ailənin, əsasən də ata-ananın rolu əvəzolunmazdır. Məhz buna görə də ailəyə olan sevgi və hörmət pak, ülvidir.

    Bizə – övladlarına hər zaman doğru yol göstərən, övladlarının yolunda ömrünü şam kimi əridən Ata… Deyirlər, atanın övladlarına ən gözəl hədiyyəsi onu elmli, bilikli, yüksək əxlaqa sahib olacaq səviyyədə tərbiyə etməsi, övladı böyütməsi, bu həyat yolunda, çətin anlarında ona arxa-dayaq olması, xoş günlərində isə xeyir-duasıdır.

    Peyğəmbər Əfəndimiz Həzrət Məhəmməd Mustafa (səllallahu əleyhi və alihi və səlləm) buyurub: “Ata sevgisini qoru. O sevgini kəsib atsan, Allah da sənin xoşbəxtlik işığını sönürər”.

    Ata mərdlik simvoludur. Övlad üçün müqəddəs varlıqdır. Həyata gəldiyim andan ilk vüqarım, qəlbimdə sönməz atəşim mənim. Mən həyatda var olduqca döyünən ürəyimsən, uca dağlarımın zirvəsi, qəlbimin günəşisən, Ata…

    Neçə müddətdir gülüşündən, səsindən, qayğılı baxışından, narahat ürəyindən uzağam, canım atam. İndi həyatda bir atasız, xəyallarımda atalı dünyam var. Sən bizimlə olmasan da, canım atam, sən məndə, ürəyimdə, ruhumda yaşayırsan. Sənə olan sevgini izah etməyə sözüm yetməz. Ata, sən başımızın tacı, gözümüzün nuru, fəxrimiz, dayağımızsan! Sınin kimi bir ataya sahib olduğum üçün çox xoşbəxtəm.

    Ailəsi, iki övladı, 3 nəvəsi və onu sevənlərin hər birinin ürəyində əbədi məskən salmış Elman Dəmirovun xatirəsi heç zaman unudulmayacaq. Şərəfli həyat yolu, qayğıkeşliyi, səmimi sevgisi, ailəcanlığı və uzaqgörənliyi ilə nümunə olan mehriban atam, yerin behişt olsun!

    Qeyd.
    Atam Elmar Dəmirov tanınmış pedaqoq olmaqla bərəabər, şair və publisist kimi də müxtəlif səpgili yazıları ilə mətbuat səhifələrində çıxış edirdi. Aşağıdakı şeiri də mən hələ lap körpə ikən mənə həsr etmişdi. Bu şeiri ən əziz bir xatirə və ən qiymətli bir hədiyyə kimi qoruyub saxlayıram.

    Gecə yarı, hamı yatır,
    Aləm zülmət, ay da batır.
    Atan burda, anan burda,
    Sənə candan yanan burda.
    Canım balam, körpə quzum,
    Mənim parlaq dan ulduzum.
    Göz yaşını axıtma gəl,
    Lay-lay deyim, biraz dincəl.
    Ay dəcəlim, ay şeytanım,
    Ürəyimsən, necə danım?!
    Şıltaqların şıltağısan,
    Sənə baxan gözlərimin,
    Həm qarası, həm ağısan.
    Dörd tərəfin oyuncaqdır,
    Kəsir yoxdu, doyuncadır.
    Ey ilkimiz, xoşbəxtik biz?
    Sənsən döyünən qəlbimiz.
    Göz yaşını axıtma gəl,
    Lay-lay deyim, biraz dincəl.
    Ata cavan, ana cavan,
    Bizik qəlbən səni duyan.
    Tanrım, qoyma gözə gəlsin,
    Xəstəliyi bizə gəlsin.
    Qoy çağıraq nənə gəlsin,
    Təzə gedib, yenə gəlsin.
    Şirin dillə hey səsləsin,
    Hey oxşasın, əzizləsin.
    Göz yaşını axıtma gəl,
    Lay-lay desin, biraz dincəl.

    Nigar Elmar qızı
    MƏMMƏDOVA,
    Sumqayıt şəhər 1 saylı tam orta məktəbin
    ibtidai sinif müəllimi.

  • Xalq şairi Nəriman HƏSƏNZADƏ.”Ayrılıq”

    Mən səni həyatda daşa dəyişdim,
    Torpağa dəyişdim, məzara döndün.
    Mən öz baharımı qışa deyişdim,
    Çinara dönmüşdün, hasara döndün.

    Bir ana bənd imiş bu əbədiyyət,
    Duydum buza dönən nəfəsimi də,
    Anamı əlimdən alan təbiət
    Gözü götürmədi, aldı səni də.

    Mən bir xəcalətdən çıxa bilmədim,
    Bu gizli dərdimi açıq desəm də.
    Sənə – sənə layiq baxa bilmədim,
    Səni – sənə layiq dəfn eləsəm də.

    Yerə söykədilər mərmər üzünü,
    Qışqırdım dayanın,əl saxladılar
    Mən özüm örtərdim evdə üzünü,
    Burda, qəbristanda torpaqladılar.

    Sən getdin, dəyişdi həyatın özü,
    Getdi dadı-tamı, hər şeyi getdi.
    Evi bəzərdin ki,gözəl görünsün,
    Evimin ən gözəl bəzəyi getdi.

    Gedib dost-qohumun qəbri üstünə,
    Gül-çiçək qoyurduq ikilikdə biz.
    Mən sənsiz ölərəm! Demişdim sənə,
    Hamısı yalanmış, yaşadım sənsiz…

    Sənə sədaqətdi bütün həyatım
    Deyərdim, baxardın gülümsəyərək.
    Səni qəbristanda qoyub qayıtdım,
    Sədaqət şüarım bu imiş demək.

    Bu gün qəbristanda gecikib səhər,
    Üstünə nur səpir qızıl dan yeri.
    Torpaq ot bitirər, ağaç bitirər,
    Burda daş bitirir qəbristan yeri.

    Bir gözəllik itib duman içində,
    Dünya imtahanmış, işləri ovsun.
    İlahi, bu qədər insan içində,
    Bir insan tapılmır söz demək olsun…

    Fikirli qalxıram üzüyuxarı,
    Nə qədər yaxınsan, nə qədər uzaq.
    Təzə ot göyərib örtür cığırı,
    İtirmək istəyir qəbrini torpaq…

    Mənsiz darıxardın evdə hər dəfə,
    Dözümsüz olmuşdu gecə-gündüzün.
    Gedəndə deyirdin: “tez qayıt evə”,
    Bəs niyə qayıdıb gəlmirsən özün?!

    Gözüm yolda qalıb, qulağım səsdə,
    Gedibsən, qalmışam mən qonaq kimi.
    Sən yerin altında, mən yerin üstə,
    Biz ayrı düşmüşük kök-budaq kimi…

    Mənbə: Klassik Ədəbiyyat İnciləri

  • Mikayıl MÜŞFİQ.”Öyrəniş”

    Həyat nədir? Sual verdim özümə,
    Mənasını çiçəklərdən öyrəndim.
    Yaşadıqca çarpışmayı, sevməyi
    Qəlbimdəki diləklərdən öyrəndim.

    Bir yay aldım çıxmaq üçün şikara,
    Tuş gəldim bir ahu gözlü nigarə.
    Nişan alıb ox atmağı, nə çarə,
    Daş ürəkli mələklərdən öyrəndim.

    Sular kimi köpüklənib daşmağı,
    Ellər kimi uca dağlar aşmağı,
    Min bir əməl arxasınca qoşmağı
    Dürlü-dürlü ürəklərdən öyrəndim.

    Xəbər olsun hər tazəyə, hər gəncə:
    İnsan çocuq, həyat ona əyləncə…
    Mən gurultu qoparmağı ilk öncə
    Alov gözlü şimşəklərdən öyrəndim.

    Həyat nədir? Ölüm nədir? Boş sual!
    Sevda nədir? Hicran nədir? Bir xəyal!
    Mən bunların əsasını, iştə, al:
    Həp çəkdiyim əməklərdən öyrəndim.

    Mənbə: Klassik Ədəbiyyat İnciləri

  • Xalq şairi Rəsul RZA.”Pəncərəmi açmışam”

    Pəncərəmi açmışam,
    Günəş gəzir otaqda.
    Küsmüş bir qonaq kimi
    xəbərsiz getdi şaxta.
    Bir qonaq ki,
    söhbəti çox uzundu;
    qəm gətirirdi səsi.
    Bir qonaq ki,
    iliklərə sızırdı
    acı, soyuq nəfəsi.
    Pəncərəmi açmışam.
    Çöldən evə yaz gəlir.
    Yaz yox,
    yazın qoxusu.
    Hələ yerin canından
    çıxmamışdır soyuqların qorxusu.
    Pəncərəmdən gələn yaz
    yazılmamış bir nəğmənin
    ilk xalları kimidir,
    Bir körpənin xəyalları kimidir.
    Həqiqətdir, əfsanəyə bənzəyir,
    Bir xəyaldır, həqiqəti bəzəyir.
    Hələ zərif çiçək kimi
    özü küləkdə əsən
    ilıq, yeni nəfəsdir.
    Olsun,-olsun, nə zərər.
    Qışı yola salana,
    baharı duymaq üçün
    İnanın, bu da bəsdir.
    Havadan birəm-birəm
    enir qar.
    İnsanlar!
    Ay insanlar!
    Könlümüzdədir bahar…

    Mənbə: Klassik Ədəbiyyat İnciləri

  • Xalq şairi Vaqif SƏMƏDOĞLU.”Sevgilim, mən öləndə…”

    Sevgilim, mən öləndə,
    Bir küncdə xısın-xısın
    Ağlayacaqsanmı sən?
    Kimin xarabasında
    Bir damla yaşa dönüb
    Düşəcəyəm gözündən?

    Ağla, qurbanım, ağla,
    Ağla, һeyranım, ağla,
    Evdə qonaqlar olsa,
    Çıxıb eşikdə ağla.
    Gözlə, gecə düşəndə
    Yorğan-döşəkdə ağla.
    Qulaq asma aləmin
    Sözünə bircə kərə.
    De, Vaqif ölməliydi,
    Gəl öldü naһaq yerə…

    Sevgilim, mən öləndə,
    Soraq sənə gələndə,
    Düşmən gözü güləndə,
    Ağla, olanım, ağla,
    Ağla, qalanım, ağla,
    Ağla, mən ölüm, ağla…

    Mənbə: Klassik Ədəbiyyat İnciləri

  • Xalq şairi Səməd VURĞUN.”Ey könül! Min namə yaz bir gülüzarın eşqinə”

    Ey könül! Min namə yaz bir gülüzarın eşqinə,
    Can evindən seyrə çıx bir xoş güzarın eşqinə.

    Hansı rəssamın əlilə canlanır dünya evi?
    Hər çəmən min qönçə açmış novbaharım eşqinə!

    Gəl, gəl, ey sevdalı bülbül, gəl gəzək gülşənləri,
    Sən gülün eşqilə dillən, mən də yarın eşqinə.

    Məcnun öz şurilə çox da aləmə səs salmasın,
    Hansı namərd can əsirgər bir nigarın eşqinə?

    Gün keçir, dövran keçir… Öz hökmünü vermiş zaman,
    Ney tutulsun, badə gəlsin ruzigarın eşqinə!

    İnsan oğlu can verər pərvanətək atəşlərə
    Düz sözün, düz ilqarın, düz etibarın eşqinə!

    Vurğunun öz aləmi, öz qəlbi, öz ilhamı var
    Mehri-ülfətdən yaranmış bir diyarın eşqinə!

    Mənbə: Klassik Ədəbiyyat İnciləri

  • Xalq şairi Məmməd RAHİM.”Qara gözlərin”

    Saldı qara gözlərin neçə aşiqi bəndə,
    Qız, xaliqin öləydi səni xəlq eləyəndə.
    Kamına çatmayaydı,
    Səni yaradırdısa məni yaratmayaydı.
    Nə ad verim hüsnünə, dağlardakı qarmısan?
    Ömrə əsən sərin meh,
    Sehrli rüzgarmısan?
    Sənə mələkmi deyim, görməmişəm mələyi.
    Sənmi dolandırırsan söylə çərxi-fələyi?
    Bu necə yaraşıqdır,
    Bu nə sayaq bədəndir?
    Qız, vücudun nədəndir?
    Nəyə oxşadılıbdır, yarananda bu qamət?
    Hardandır bu təravət?
    Sən bahar fəslisənmi?
    Leylimi, Əslisənmi?
    Yoxsa, adın Şirindir?
    Şirinliyin ətirli şəkərdən də şirindir.
    Süsənbər, ağ yasəmən səndən təzə-tərmidir?
    Vücudun ənbərmidir?
    Sənə axar su deyim, suyu dayandırarsan.
    Atəşmi adlandırım, alovu yandırarsan.
    Saldı qara gözlərin neçə aşiqi bəndə
    Qız, xaliqin öləydi səni xəlq eləyəndə!…

    Mənbə: Klassik Ədəbiyyat İnciləri

  • Tofiq BAYRAM.”Ay gecikən məhəbbətim!”

    İllər boyu səni gəzdim,
    Ay gecikən məhəbbətim!
    Sən yubandın, mən tələsdim,
    Getdi gənclik təravətim,
    Ay gecikən məhəbbətim!

    Mən bir yanda sənə möhtac,
    Sən bir yanda gəzdin əlac.
    İki qəlbdə bir ehtiyac,
    Övladıyıq bir həsrətin,
    Ay gecikən məhəbbətim!

    Saç ağartdım bu yollarda,
    Harda idin, söylə harda?!
    Bir yarpağam son baharda,
    Saralıram yetim-yetim,
    Ay gecikən məhəbbətim!

    Sən əzabsan, ğöz yaşısan,
    Bəxtimin son naxışısan,
    Bəlkə tale qarğışısan,
    Bəlkə də ilk səadətim,
    Ay gecikən məhəbbətim!

    Gəl ki, sənsiz ürək bir daş.
    Poz qanunu, sədləri aş.
    Sevə-sevə öləydim kaş,
    Sən olaydın vəsiyyətim,
    Ay gecikən məhəbbətim!

    Bir könül var, əmanətdir,
    Acısı da şirin dərddir.
    Bir qadına xəyanətdir,
    Bir gözələ sədaqətim,
    Ay gecikən məhəbbətim!

    Cəzan varsa, verən gəlsin,
    Könlü hicran görən gəlsin.
    Məcnun gəsin, Kərəm gəlsin,
    Desin, nədir qəbahətim,
    Ay gecikən məhəbbətim!

    Bir xəstəyəm, əlacım sən,
    Bir koram, əl ağacım sən,
    Dilənçiyəm, əl açım, sən –
    Sən ol mənim son qismətim,
    Ay gecikən məhəbbətim!

    Mənbə: Klassik Ədəbiyyat İnciləri

  • Ustad Aşıq ƏLƏSGƏR.Seçmə şeirlər

    EYLƏMİŞƏM

    Ala gözlüm, səndən ayrı düşəli,
    Hicranın qəmiylə kef eyləmişəm,
    Ah-vayınan günüm keçib dünyada,
    Dərd alıb, qəm satıb, nəf eyləmişəm.

    Səndən ayrı şad olmuram, gülmürəm,
    Canımdan bezmişəm, ölə bilmirəm,
    Nə müddətdi qulluğuna gəlmirəm;
    Bağışla təqsirim, səf eyləmişəm.

    Həsrət qoyma gözü gözə, amandı!
    Yandı bağrım, döndü közə, amandı!
    Keçən sözü çəkmə üzə, amandı!
    Hədyan danışmışam, laf eyləmişəm,

    İnsafdımı, gülə həmdəm xar ola?
    Tülək-tərlan ovlağında sar ola?
    Ələsgər istəyir bir bazar ola,
    Seçmişəm gövhəri, saf eyləmişəm.

    TELLƏRİN

    Gözəl, sənin nə vədəndi,
    Kəsilib qısa tellərin?
    Kəlağayı əlvan, qıyqacı
    Üstündən basa tellərin.

    Yanaqların güldü, solmaz,
    Oxlasan, yaram sağalmaz.
    Qaşın cəllad, gözün almaz,
    Bağrımı kəsə tellərin.

    Bağban ağlar bar ucundan,
    Alma, heyva, nar ucundan.
    Ələsgər tək yar ucundan
    Batıbdı yasa tellərin…

    Mənbə: Klassik Ədəbiyyat İnciləri

  • Ustad Məhəmmədhüseyn ŞƏHRİYAR.”Azərbaycan”

    Könlüm quşu qanad çalmaz, sənsiz bir an, Azərbaycan!
    Xoş günlərin getməz müdam xəyalımdan, Azərbaycan!

    Səndən uzaq düşsəm də mən eşqin ilə yaşayıram,
    Yaralanmış qəlbim kimi, qəlbi viran Azərbaycan!

    Bütün dünya bilir sənin qüdrətinlə, dövlətinlə
    Abad olub, azad olub, mülkü-İran, Azərbaycan!

    Bisütuni-İnqilabda Şirin-Vətən üçin Fərhad
    Külüng vurmuş öz başına zaman-zaman Azərbaycan!

    Vətən eşqi məktəbində can verməyi öyrənmişik…
    Ustadımız demiş heçdir vətənsiz can, Azərbaycan!

    Qurtarmaqçün zalımların əlindən Rəy şümşadını
    Öz şümşadın başdan-başa olub al qan, Azərbaycan!

    Yarəb, nədir bir bu qədər ürəkləri qan etməyin?
    Qolu bağlı qalacaqdır nə vaxtacan Azərbaycan?

    İgidlərin İran üçün şəhid olmuş, əvəzində
    Dərd almısan, qəm almısan sən İrandan, Azərbaycan!

    Evladların nə vaxtadək tərki-vətən olacaqdır
    Əl-ələ ver, üsyan eylə, oyan, oyan, Azərbaycan!

    Yetər – fəraq odlarından kül ələndi başımıza…
    Dur ayağa, ya azad ol, ya tamam yan, Azərbaycan!

    Şəhriyarın ürəyi də səninki tək yaralıdır,
    Azadlıqdır sənə məlhəm, mənə dərman, Azərbaycan!

    Mənbə: Klassik Ədəbiyyat İnciləri