30 aprel 2015-ci il tarixdə “Shahbulaq.az” Müstəqil Ədəbiyyat Portalının təsisçisi və baş redaktoru, tanınmış yazıçı Eyvaz Zeynalov tərəfindən təsdiq edilmiş tədbirlər planına uyğun olaraq, gənc yazarlar Nigar Rüstəmqızı, Cahan Xanım, Kənan Aydınoğlu “Shahbulaq.az” Müstəqil Ədəbiyyat Portalının Redaksiya heyətinə üzv qəbul olunublar.Yetişməkdə olan yeni nəsil Azərbaycan ədəbiyyatının nümayəndələrinin-gənc yazarların tanıdılması istiqamətində mühüm tədbirlər həyata keçirililəcək.
Bir yol olub, yürüdüyüm illərim,
Sirdaş olub mənə,ötən günlərim.
Yazdığım hər misralarım,sözlərim,
Bu ömürdən bir xatirə olacaq.
Enisli-yoxuşlu uzanan yollar,
Güvənli dağlara yağan o qarlar,
Yaşanan uğurlar,həm imtahanlar,
Bu ömürdən silinməz iz salacaq. (daha&helliip;)
Gündəlik İnformasiya Agentliyinin Rəhbərliyi Sizi, Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndəsini, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvünü, Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsünü, Azərbaycanın istedadlı gənc xanım yazarını doğum gününüz münasibətilə səmimi qəlbdən təbrik edir, Sizə uzun ömür, möhkəm cansağlığı, xoşbəxtlik, işlərinizdə uğurlar diləyir!
Dodaqlarınızdan gülüş, yanaqlarınızdan təbəssüm əskik olmasın!
Sevib, sevdiyiniz insanlar ilə birgə olun!
Mətbuat xidməti (daha&helliip;)
Təbriz Elxan (Musazadə Təbriz Elxan oğlu) 1991-ci il oktyabr ayının 29-da Gədəbəy rayonunun Qoşabulaq kəndində dünyaya göz açmışdır. Doğulandan atası, gözəl riyaziyyat müəllimi və şair olan Elxan müəllimin şeirləri ilə böyüyən, dağların təmiz havasından udub, suyundan içən Təbrizdə şeirə və sözə maraq yaranmışdır. Ilk qələm nümunələrini də əsgərlikdə olarkən yazmışdır. Sevgi və vətənpərvərlik motivli şeirlər yazan Təbriz Elxan yurda və millətə sevgi dolu bir gəncdir.
Vətən
Atalar fexr eləsin, analar ağlamasın,
Bacılar gizli-gizli içinde sızlamasın,
Vətən üçün doğulub hünərli, mərd oğullar.
Düsmənlərlə çarpışıb uca şəhid olurlar.
Vətəni tərk edən kəs .xar olar, xar həmişə,
Vətən üçün can vermək qürurdur hər igidə.
Nə qeder sinemde çirpinir urek,
Döndərən deyilem düşmənə kürək. (daha&helliip;)
boğulan göz yaşlarımın
matəminə gəlmişdi ümidim
dənə-dənə ağlayırdı.
kəndirənmişdi boğazımda.
intihar günahdır deyirlər axı.
asılmağın günahı,
asılqan yerindəydi bəlkə də…
öldükləri gecə
adını çəkə bilmədiyim
zülmətlərə qarışan ömür,
qanına boyanan gənclik, (daha&helliip;)
Duyğuların ən ülvisi sevgidir
Bir gün , bir vaxt kimisə sevəcəksən
içindəki qısqanclığın hissidir
dəli kimi sevmə dəyişəcəksən…
Fikirlərdən qocalacaq arzular
nə ümüdün , nə isdəyin qalacaq
boğacaqdır qəlbindəki duyğular
bəzən səni sevə sevə yoracaq…
(daha&helliip;)
AYB, DGTYB və “Gənc Ədiblər Məktəbi”nin üzvü,
Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü
Bir gün gələcəm sizə
bir gün gələcəm sizə,
elə-belə… təsadüf…
qonşu qoyacaq sözə,
-arsızdı, özü gəlib…
keçəcəyəm mətbəxə,
qaynayacaq çaydanın…
dadı qalıb deyirlər,
damağında dolmanın… (daha&helliip;)
Bahar gəlib ,ağaclar da, çiçəklənib ,
Qəlbizdə arzu – isdək ,
Sən yağirsan bahar fəsli ,
Qiş ditibdi ,qişda yağdin ,
Ağaclara ,qəlnimizə ,
Daha yağma ,bəsdi yağdin,
Qəlbimizi dondirursan ,
Çiçəklnmiş ağaclara ,
Daha yağma ,
İndi bahar fəsli ğəlib ,
Sən ğet qəlmə ,
Yağma daha , (daha&helliip;)
Deyirəm, ay sevgilim,
Sən, adımı yaz sinənə.
Qızıldan hərflərlə,
Lövhə düzəlt, as sinənə.
Ürəyində mənimçün,
Gizli cığır aç sinənə,
Kim bilir, kim inciyir,
Dəxli yoxdu, heç mənə nə?!.
Deyirəm, bu dünyanın,
Hər bir işi sirr müəmma,
İnsanlığı olmayan,
Gəzir şöhrət azarında.
Sevənə lağ eləyir,ağız əyir,
Özü, amma,
Batıb çirkab içinə,
Alış-veriş bazarında!
Deyirəm, eləsinin,
Bilinməz nə yazı, qarı,
Xasiyyəti bədxahlar,
Bax elə qalsın, xaraba!
Niyyəti pisdi, rəzildi,
Adı da bayquş qarı,
Yığışıb köç etsinlər,
Burda qalsın, gözəl oba!
23 aprel 2015-ci il tarixdə, saat 12:00-da, Kitabevim mağazasında Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin və “Gənc Ədiblər Məktəbi”nin üzvü, istedadlı gənc yazar Elşad Baratın “310-cu Otaq” adlı yeni şeirlər kitabının təqdimat mərasimi keçiriləcək.Kütləvi informasiya vasitələrinin nümayəndələrinin də iştirakı gözlənilir.İştirak etmək istəyən hər kəs dəvətlidir.
Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Mətbuat xidməti
Cahan Gülsün 3 mart 1993-cü il tarixində Masallı şəhərində anadan olub. 2010-cu ildə Bakı şəhəri S.Hacıyev adına 5 nömrəli orta məktəbi bitirib.2010-2014-cü illərdə Bakı Dövlət Universitetinin Filologiya fakültəsində bakalavr dərəcəsi üzrə ali təhsil alıb.Hal-hazırda Bakı Dövlət Universiteti, Filologiya fakültəsi Dünya ədəbiyyatı kafedrasının magistrantıdır.
Ədəbi-bədii yaradıcılığıa erkən hələ uşaq yaşlarından başlayıb.Şeirləri “Yeni nəfəs”, “Bakı Universiteti” qəzetlərində, “ Ulduz” jurnalı, “Amal” incəsənət və ədəbiyyat dərgisində, həmçinin kult.az, avromedia.az və digət saytlarda çap olunmuşdur. (daha&helliip;)
20 aprel 2015-ci il tarixdə, saat 14:00-da,Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin Natəvan klubunda Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin və “Gənc Ədiblər Məktəbi”nin üzvü, Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü, gənc xanım yazar Xəyalə Sevilin “Saçlarıma ay qonub” adlı yeni şeirlər kitabının təqdimat mərasimi keçirilib.Kütləvi informasiya vasitələrinin nümayəndələrinin də iştirakı ilə keçirilən tədbirdə Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü, “Ulduz” jurnalının Poeziya şöbəsinin müdiri, şairə Fərqanə Mehdiyeva, AYB, DGTYB və “Gənc Ədiblər Məktəbi”nin üzvü, Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü, Gündəlik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının “Nəsr” bölməsinin Baş redaktoru, gənc xanım yazar Şəfa Vəliyeva, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin orqanı “Qobustan” jurnalının Baş redaktoru Narıngül,Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin aylıq ədəbi-bədii orqanı “Azərbaycan” jurnalının Poeziya şöbəsinin müdiri Qəşəm Nəcəfzadə, DGTYB üzvü, Gündəlik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Baş redaktor müavini, gənc yazar Vasif Zöhraboğlu və digər qonaqlar iştirak ediblər. (daha&helliip;)
Ay mənim ömrümün saat əqrəbi,
Yaman tez keçirsən ömrümdən, yaman.
Günlər əvəzləyir biri-birini
Nə sən qayıdırsan, nə durur zaman.
Ay mənim ömrümün yaralı yeri,
Qaysaq tutmağına varmı bir güman?
Kimsə söyləməsin unudum səni,
Kimsə toxunmasın yarama, aman.
Ay mənim ömrümün günəş sevgisi,
Nə qədər sürəcək bu zülmət duman?
Ay xəstə adamın son təsəllisi,
Gəl, qayıt sevinsin bu tənha liman.
20.04.2015
18 aprel 2015-ci il tarixdə “Dostluq Məşəli” İctimai Birliyi tərəfindən Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndəsi, Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, Dünya Azərbaycanlılarının Mədəniyyət Mərkəzinin Mətbuat xidmətinin rəhbəri, “Azad qələm” qəzetinin və “Ali Ziya” jurnalının təsisçisi və baş redaktoru , tanınmış şairə, jurnalist Nəcibə İlkinin yaradıcılığına həsr olunmuş tədbir keçirilib.Kütləvi informasiya vasitələrinin nümayəndələrinin də iştirakı ilə keçirilən tədbirdə Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü, “Ulduz” jurnalının Poeziya şöbəsinin müdiri,şairə Fərqanə Mehdiyeva, DGTYB Yönətim Kurulunun üzvü, Azərbaycan Tələbə Yazarlar Birliyinin Mətbuat xidmətinin rəhbəri, Gündəlik İnformasiya Agentliyinin Yönətim Kurulunun Fəxri üzvü, gənc yazar Emil Rasimoğlu və digər qonaqlar iştirak ediblər.Tədbirin sonunda isə xatirə şəkilləri çəkdirilib.
Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Mətbuat xidməti
Yeni nəsil Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndəsi-istedadlı gənc xanım yazarlar AYB, DGTYB və “Gənc Ədiblər Məktəbi”nin üzvü, Gündəlik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının “Nəsr” bölməsinin Baş redaktoru Şəfa Valiyeva ədəbi yaradıcılıqlarındakı fəaliyyətlərinə görə, Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdünə layiq görülüb.
Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Mətbuat xidməti
Vətəndən gözəl yer cənnət sayılar,
Vermə bu elləri yağı düşmənə.
Dərd çəkmə yatanlar bir gün ayılar,
Vermə başı qarlı dağı düşmənə.
Qurumuş bədənlər torpağın üstə,
Güllələr uçuşur evlərin üstə,
Kimsəsiz uşaqlar qucağı üstə,
Oxusun analar ağı düşmənə
Xarı bülbülünü,sarı gəlini,
İncə lalələrin şirin ətrini,
Qəhrəman oğullar verən elini,
Vermə qara bəxtli bağı düşmənə…
yazıram, silirəm
misralarım alovlanır
yanmaq, özümü yandırmaq qədər çətin
başqalarını yandırmaq qədər asandır.
körpələrinin gözündə yaniram…
adını tutmadığın gül üzlü iki körpən.
günahının səbəbini soruşduğumda;
-səni itirmək qorxusundan gizlətdim dedin
bəs itirmədin?! (daha&helliip;)
Deyirdilər gedən üçün ağlama
Bilmirlər ki mən nə üçün ağladım
heç bir zaman xatirəndə saxlama
Xatirəmdə çox gümanki qalamdın…..
Üzüb məni yetərincə sözlərin
ağlar qalıb səndən sonra gözlərim
şükür hələ gedə bilir dizlərim
sən heç zaman gerçək hissim olmadın (daha&helliip;)
* * *
Gözümdə gözünün şəkli qalmasın,
Ayrılıb gedəndə üzümə baxma.
Ölsəm bu ölümün adını sən qoy,
Qatil olduğunu boynuna alma. (daha&helliip;)
-“Onun gözlərindəki bu sevginin əzabından qorxmuşdum nə vaxtsa… Amma, bu gün, iki uşağımı bağrıma basıb da qoxusunu aldığım anda anlayıram ki, onun ayrılığı…. daha doğrusu, ayrılığa rəng tapması özü bir dastan idi… “Arzu-Qəmbər”dən daha böyük bir dastan…” Bunu kiçik bir sms-dən oxumaq özü bir qəribəlikdi deyilmi? Hə… Maraqlıdırmı sənə?
Günəş gülümsəməyə çalışırdı… Ancaq, gözlərindəki, o balaca, qəhvə rəngli gözlərindəki gilələnən yaş onun çöhrəsindəki təbəssümü incəliklə kədərə bürüyə bilirdi… Qucağımda böyüyən bu qızın üzündəki bütün ifadələri əzbərləmişəm artıq… Hirsini, hikkəsini, özünə inamlı danışığını, nəyinsə qarşısında aciz qalınca süzgün-süzgün gözlərimə dikilən baxışlarını, kədərlənəndə daha da məsumlaşan, gülərkən batan yanaqlarını…. Odur ki, onun yanaqlarının şehdən islanmış laləyə dönməsinə az qaldığını anlamışdım… Əhvalatı başdan danışmağa qərar vermişdim… (daha&helliip;)
Nə yaman gec qayıtmısan?
Səni elə gözləyirdim.
Deyirdilər dönməyəcək,
Bilə – bilə gözləyirdim.
Eh, soruşma ürəyimi,
Yadın olub, yadın olub.
O qızcığaz da böyüyüb,
Qadın olub, qadın olub. (daha&helliip;)
Bilmirəm nə edim ,
Nə duşünum ki ,
Unudum ,unudum ,
unudum səni,
Bu qədər dəyərsiz ,
Bu qədər hecmiş ,
Səninücun mənasi yoxmuş…
Bilirsən ,anliya,
bilmirəm nədən , (daha&helliip;)
Heç kimin heç kəsiyəm.
Həm sözdə, həm əməldə
Hərşeydən keçəsiyəm…
Mamırlı bir daş kimi,
Havalanmış baş kimi
Həyatdan küsəsiyəm…
Yağmurlu havalarda
İçimdə üşüyürəm. (daha&helliip;)
Sevgim qanadı qırılmış quş,
Yolunu azıb,
Pəncərənə qondu.
Pəncərəndən sonra dibsiz uçurum,
Qaranlıq quyu.
Ya aç pəncərəni, (daha&helliip;)
Farzuq Seyidbəyliyə
Səmərqənddə, açıq səma altındakı qədim abidələr muzeyindəyəm. Üz-gözündən qəribə bir qədimlik yağan özbək bələdçim özü də elə ətrafdakı abidələrə bənzəyir. Onların nə vaxt, necə yarandığını, zaman-zaman burda baş verənlərin hamısını yerli-yataqlı bilir. Elə bil, həmin o sirli-sehrli əhvalatları ziyarətçilərə çatdırmaq üçün o dövrdən təsadüfən bu abidələrin arasında yaddan çıxıb qalıb.
– Memar yuxudaymış kimi, birdən ayıldı. Tikintini bu sürətlə davam etdirsə, vaxtından qabaq başa çatdıracaqdı. O zaman sevdiyi qadının daha nə üzünü görəcək, nə də məlahətli səsini eşidəcəkdi. (daha&helliip;)
Bir dəfə nəvəm dirəndi ki, onu meşəyə, göbələk yığmağa aparım. Mən də apardım.
Nəvəm şəhərdə böyümüşdü. Birinci dəfəydi meşəyə ayaq basırdı. Burda onunçün hər şey yeni, maraqlı idi. Addımbaşı dayanır, yarpaqların pıçıltısına, quşların cəhcəhinə qulaq asır, ətrafı dinşəyir, elə hey nəsə soruşurdu. (daha&helliip;)
MƏNİM QƏBİR DAŞIM
Bir arzum var sevənlərdən,
Unutmayın sizlər məni.
Gələndə də ürəklərdən
Qoparıb atmayın məni.
Mən öləndə qəbir daşım
Doğma olsun sizlər üçün.
Şəkildəki gözüm, qaşım
Doğma olsun sizlər üçün (daha&helliip;)
Abdulla MƏMMƏD (Məmmədov Abdulla Qəzənfər oğlu) 1963-cü il noyabr ayının 4-də anadan olub.1970-1980-ci illərdə Quba şəhər 2 saylı orta məktəbdə təhsil alıb.1981-1985-ci illərdə V.İ.Lenin adına Azərbaycan Dövlət Pedaqoji İnstitutunun Filologiya fakültəsində təhsil alıb.1985-ci ildə ixtisası üzrə Azərbaycan dili və ədəbiyyatı müəllimi işləyir.1990-1992-ci illərdə məktəb direktoru, 1997-2002, 2004-2009-ci illərdə direktor müavini vəzifəsində çalışıb.Ailələlidir, iki oğlu var.
(daha&helliip;)
Qaranlıq gecənin qara adamı….
Qaranlıq gecənin qara adamı,
Burax çıxım gedim, öz yolum ilə….
Dolanbac yolların yorğunu oldum,
Burax çıxım gedim, düz yolum ilə..
Körpə uşaq kimi, ağlatdın məni,
Duz basıb yarama sızlatdın məni,
Qaranlıq gecədə aldatdın məni,
Burax çıxım gedim, düz yolum ilə (daha&helliip;)
Gulnar Qasimli-ya cavab…
Oruc-oruc pəncərənə,
Baxar bu ac pəncərənə,
Ovuc-ovuc pəncərənə,
Daş gəldi, namə gəlmədi.
Sənin kimi gözəl ola,
Gülüm, məndə ürək qalar
Dur gəl qonağı qarşıla,
Xoş gəldi, namə gəlmədi.
(daha&helliip;)
Qalıb hələ…
barmağından üstümə çıxarıb atdığın
üzüyün tökülmüş qaşları…
çırpdığın qapının zərbəsindən
divarların əməmlə gəlmiş çatları…
qalıb hələ…
sındırdığın güzgüdə çiliklənmiş əksimin
dabanımın qanı ilə yuduğum üzü…
çərçivədən çıxarıb yandırmaq istədiyin
toy şəklimizin əzikləri… (daha&helliip;)
****
Ayrıldıq..o gündən səbrim azaldı
Bacara bilmədim əsəblərimlə
Sənsizlik dərd olub qaldı mənimlə
Mənsizlik getdimi görən səninlə?
Başımda fikirlər gör neçələşdi
Gör nələr baş verdi bir ayrılıqdan
Ayrıldıq…aradan axı nə keçdi
Sənsiz saçlarımda dan ağardı,dan (daha&helliip;)
* * *
bu pulun olmayan vaxtı,
deyirəm nola, bircə vədə
yeyib-içəsən, deyələrhttp://edebiyyat-az.com/wp-admin/post.php?post=11645&action=edit&message=10#
hesabı şeirnən ödə.
ömrün-günün qara vaxtdı,
şeiri bir bəyaz boya san.
bircə səhər üzün gülə:
məktəbə gedən oğlunun
cibinə şeir qoyasan… (daha&helliip;)
CƏNNƏTDƏN GƏLƏN SƏS
Gəl həsəd aparma yurduma, qardaş?
Sən gələn diyardan köçüb gəlmişəm.
Məni bu ünvana səsləyən ki var,
O kəsin yolunu seçib gəlmişəm.
Bu yolda başıma gəlməyib nələr?!…
Əzabla aşmışam dağlar, dərələr,
Polad qalxanımı etmişəm sipər
Vəhşi düşmənimdən qaçıb gəlmişəm.
(daha&helliip;)
Hüseynov Həsən 1982-ci il iyunun 26-sı, Naxçıvan MR-nın Ordubad rayonunda dünyaya göz açıb. Orta təhsilimi Bakının Suraxanı rayonu, Əmircan qəsəbəsindəki 114 saylı məktəbdə başa vurub, 1999-cu ildə Ali məktəbə daxil olmuşam. Təhsilimi bitirib 2006-cı ildə hərbi xidmətə yollanmışam və 2007-ci ildə hərbi xidmətimi bitirib qayıtmışam. Bakınin Buzovna kəndində Hacı Arif Buzovnalının rəhbərliyi ilə təşkil olunmuş “Məcmə-üş-şüəra”nın üzvü olmuşam. 2013-cü ilin sentyabrında İran İslam Respublikasının Urmiya şəhərində keçirilən “Türkdilli xalqların 8-ci beynəlxalq Rəzəvi şeir festivalı”nda yer tutub, diplom və mükafatlarla təltif olunmuşam. Hal-hazırda ixtisasım üzrə orta məktəbdə müəllim işləyirəm. Dövlətçiliyimizə, müstəqilliyimizə xələl gətirənləri, səhv yolda olanları Mirat (güzgü) təxəllüsü ilə yazdığım şeirlərlə tənqid etdiyim üçün yaradıcılığımın əsasını satira təşkil edir. (daha&helliip;)
Gündəlik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Yönətim Kurulunun Fəxri üzvü və əməkdaşı, DGTYB üzvü,Bakı Slavyan Uiversitetinin İnnovasiya və Texnologiya üzrə rektor müşavirliyinin üzvü Ülkər Piriyeva “Yaradıcılıq” müsabiqəsində qalib gəlib.
Qeyd edək ki, müsabiqə aprel ayının 3-də Bakı Slavyan Universitetində “Kölgə” Kabinetinin təşkilatçılığı ilə keçirilib. Müsabiqənin məqsədi yeniyetmələrin yaradıcılıq fəaliyyətinə cəlb olunmasının onların təhsildə motivasiyasının artırılmasına xidmət etdiyini və gələcək həyat yolunun seçilməsində vacib amil olduğunu göstərməkdir.
Ükər Piriyeva müsabiqədə “Qeyrətim, oyan” şeiriylə qalib gəlib. Şeir münsiflər tərəfindən yüksək qiymətləndirilib.
RUHUM İLLƏR YORĞUNU…
Açılmayan bir səhərin sorağıyla
yumuram gözlərimi.
Səhər ruhumun səhəri…
Tale yüklü ürəyimdən qələmimə axıb gələn
sıraladım sözlərimi,
O söz ruhumun qəhəri…
Dolub sinəm arzulanmaz arzularla
Fikrim qanadlanıb uçur
arzulardan-arzulara
Yol çəkərkən baxışlarım
ən ucqari bir nöqtəyə
Kimsə bilmir,tuşlanıbdır nəzərlərim
Xoşbəxtlik adlı zirvəyə.
Xəyalımda addım-addım o zirvəyə yol aldıqca
Ürəyimdə ümidlərim yavaş yavaş puç olduqca
Təzadlığın ən dolaşıq düyününə
rast gəlib ürəyim, ruhum…
İndi söylə, xəyallarım,
Arxanca mən hara uçum?… (daha&helliip;)
Onun kiçik bir otağı vardı, həyətdə evdən bir az kənar, indi istfadə olunmayan bir otaqlı həyət evi. Qabaqlar bura evin köhnə, lazımsız əşyaları, dolu və boş bankalar yığardılar. Daha sonra boşaldılmış və istfadə edilməyən bir yerə çevrilmişdi. O öz əşyalarını, doğum günündə aldığı hədiyyələri bura yığıb yalnız özünə aid bir evə çevirmişdi. Anasından güc bəla ilə köhnə bir xalça da alıb atmışdı ayağının altına. Əllə çəkdiyi öz şəkillərini divara asmış, qonağı gələndə onlara göstərərdi. Təklikdən, qaranlıqdan qorxmasaydı gecələr də burada qalardı, amma anasından ayrı yata bilmirdi. Açarını da özü ilə gəzdirər, məktəbdə “evimin açarıdır” deyib böyüklənərdi kiçik qızcığaz. Hamı bilirdi ki, onun bir otaqlı mənzili var. Hərdən sinif yoldaşları ilə bu evə gəlib dərs oxuyardılar, onlara acıqlanardı evinin səliqəsini pozan olanda. Otağının düzənini pozanları bağışlaya bilmir, qapını içəridən kilidləyib, içəridə tək tənha oturar, həyətə açılan pəncərənin bağlı şüşə arxasında oturub nəzər edər, heç kimi danışdırmazdı.
***
İndi yenə qapısını bərk-bərk kilidləmiş uzanmışdı, yataqxananın bir otaqılı mənzilində, hamıdan incik, küskün kənddəki bir otaqlı mənzilini xatırlayıb gözlərindən yaş damırdı. Gör neçə il keçib, 20 ildə artıq bir müddət, yəqin düşmən tapdağı altında qalmış yalnız ona aid olan mənzili indi yox idi, ya yandırılmışdı ya da sökülmüşdü. Qaçhaqçda hamı maşınlara minən zaman qızcığaz “mən qayıdana qədər birdən evimə girər şəkillərimi, oyuncaqlarımı, otaqda mənə aid olan hər şeyimi götürməsinlər” deyib tez mənzilinin açıq qalmış qapısını bağlamış, açarı da özü ilə gətirmişdi. Əsas odur ki, mənzili var, tək ona aid olan, divarında özü çəkdiyi şəkillər olmasa da ziyarətdə çəkdirib çərçivəyə saldırdığı şəkillər asılmış mənzili var. İndi artıq böyüyüb, bu tənha, qaranlıq otaqda anasız da tək yata bilirdi, artıq qorxmurdu. Onsuz anası da həyatda yox idi böyümüş kiçik qızcığazın. Qohumlardan küsmüş, tək tənha evinə sığınmışdı. Hərdən rəfiqəsinin iki kiçik qızcığazının qapı arxasında səsini eşidəndə qapını açıb onlarla söhbətləşər, deyib gülərdi, bayramlarda evini bəzəməkdə, divardakı şəkillərini tozdan təmizləməkdə böyümüş qızcığaza kömək edərdilər iki kiçik qızcığazlar.
***
İndi yenə qapısını bərk kilidləmiş uzanmışdı ancaq ona aid olan bir başqa yerdə kiçik qaranlıq mənzilində özü də yenə tək tənha, axı artıq öyrəşmişdi tənhalığa. Ziyarətdə çəkdirdiyi şəkilini də asmışdılar mənzilinin divarından, fərq təkcə bu idi ki, bir az səxavətli olmuşdu, daha gizlətmirdi şəkillərini, nə inki qonaq gələnlər elə yoldan ötüb keçənlərdə gözucu baxıb keçirdilər. Evdən çıxarkən qapısını kilidləyib köçmüşdü bu kiçik, qaranlıq, tənha və yalnız ona adi olan otağa. İndi o evi də kənddəki evi kimi yox idi, ya sökülmüşdü, ya da satılmışdı. Yenə qulağı səsdə, gəlib gedənlərin addım səsindən tanıyrıdı.
Hərdən rəfiqəsinin iki kiçik qızcığazının qapı arxasında səsi gələndə onlarla söhbətləşər, deyib gülər, bayramlarda evini divarlarını bayırdan zər-zinətlə bəzəyərdilər. Hamını soruşardı bu iki kiçik qızcığazdan, amma ancaq qapı arxasından, qapını aça bilməzdi daha, çünki bu kiçik, qaranlıq və soyuq mənzil ancaq və ancaq ona aid idi, ancaq ona, o böyümüş kiçik qızcığaza.
Öldürər
(Qoşma)
Çalış bədnəzərdən gen dolanasan,
Bir bəd baxış, göz adamı öldürər.
Yalandır yanında xəncər yarası,
Bircə kəlmə söz adamı öldürər.
Nadan insan üçün özünü yorma,
Vəfasız birindən etibar sorma.
Hər “can” deyən kəslə oturub-durma,
Əyri olan “düz”, adamı öldürər. (daha&helliip;)
Olmasın
Varlananda qarşındakı adamlar,
Göz önündə cılız,arıq olmasın.
Oturanda düzgün otur,yaylanma,
Gözlə sinən çox qabarıq olmasın.
Həyat səni sınaqlarla bərkidir,
Nər kişilik bu həyatın ilkidir.
Gözəl sözdür,deyir:-pul əl çirkidir,
Əsas odur zatın qırıq olmasın. (daha&helliip;)
Qurtarıb
Ağla, bulud, ağla. Yoxsa sənin də
Gözlərin quruyub, yaşın qurtarıb?
Daşla, fələk, məni. Nə dayanmısan?
Yoxsa daş atmaqdan daşın qurtarıb?
Sevgi də, nifrət də qəlbdə bəslənir,
İnsan fərdilənir, insan kəslənir.
Atamın dilində tez-tez səslənir:
“Ölən ölüb gedib, başın qurtarıb”. (daha&helliip;)
Qadın göz yaşına inləyir ruhum
Nə olar,ağlama,sil,göz yaşını,
Qadın göz yaşına inləyir ruhum.
Zümrüd gözlərindən daman damlanı,
Bir nalə,fəryadtək dinləyir ruhum.
Səni ağladanlar anlamır nədən?
Qadınsız bir kişi yurddaşsız Vətən.
Tərk edir bədəni,ruhsuzdur bədən,
Qalxıbdı,cismimə enməyir ruhum. (daha&helliip;)
Mən də belə dilənçiyəm
Yenə Çıxmısan küçəyə,
Boylanıram gizli sənə,
Elə baxırsan ki mənə.
Nə düşünürsən?
Yazığammı?
Yoxsa yaşamaqçün əlacsızammı?
Hə, sənə əl açmışam.
Pis anladın?
Mən o dilənçidən deyiləm.
Nə olsun ki, tanımadın? (daha&helliip;)
Təbiətin sirrinə bax
Dağlar qardı kənt də çiçək,
Hər ikisi gözəl göycək.
Gəl bir yerdə seyr eyləyək,
Təbiətin sirrinə bax.
Kənt yaşıldi dsğıar ağdı,
Bunlar yazdan bir soraxdı.
Bülbül ötən güllü bağdı,
Təbiətin sirrinə bax. (daha&helliip;)
Sən oldun
Nə sağ nədə solunda
Gəzdim bu eşq yolunda
Sevgimin baş rolunda
Mənə qalan sən oldun
Dedilər atacaq səni
Düşündüm olar yəni?
Sevdiyin üçün sən məni
Mənə qalan sən oldun
Yaxınlarım uzaqda
Gərək deyim bu haqda
Xəstə ikən yataqda
Mənə qalan sən oldun. (daha&helliip;)
Bəlkə də səhər tezdən günəşin işıqları pəncərədən keçib gözümü qamaşdırmsaydı yatmağa davam edərdim. Heç bilmirəm yatağım niyə pəncərə tərəfdədir. Həmişə də yerini dəyişməyə təmbəllik etmişəm. Onu da deyim ki, yuxular mənə başqa bir zövq verir. Bəzən meşənin içi ilə qurumuş yarpaqların üstündə tək tənha gəzdiyimi, bəzən də tanımadığım bir şəhərdə əlləri qanlı zombi kimi gəzdiyimi, ətrafa baxıb zövq aldığımı görürdüm. Hətta nədənsə yuxularımda daha çox bu cür mənasız şeylər görürdüm. Heç bilmirəm belə mənasız və yalnız olduğum yerdə niyə xoşbəxt olurdum. Hansı axmaq belə anormal bir yerdə xoşbəxt olardı ki? Amma nə də olsa nəticədə xoşbəxt olurdum. Xoşbəxt? Hə, yalnız yuxularda. Deyəsən yuxudan durmağın vaxtıdır. Yarı yuxulu halda hamama girib güzgüdə özümə baxmağı sevirdim. (daha&helliip;)
11 aprel 2015-ci ildə gənc yazar, Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyinin, “Gənc Ədiblər Məktəbi”nin üzvü, “Axın” ədəbi birliyinin rəhbəri, BSU Yaradıcılıq fakültəsinin birinci kurs dinləyicisi Günay Həsənlinin “Eşq haqqı” adlı şeir kitabının təqdimat mərasimi keçirildi. Mərasim Bakı Slavyan Universitetinin konfrans zalında baş tutdu. İdarəsinin şairə Fərqanə Mehdiyevaya həvalə olunduğu tədbirdə Hacı Rafiq, Əli Əmirli, Cığatel İsaqızı, Əlişirin Şükürlü, İbrahim İlyaslı, Nəcibə İlkin, Narıngül Babayeva, Pərvanə Şəm, Aybəniz Əliyar, Fəxrəddin Meydanlı,
Çingiz Musayev, Rəhim Mehnət, Elxan Yurdoğlu
İlqar Bizəban, Balayar Sadiq və s. kimi Çağdaş ədəbiyyatımızın tanınmış simaları, ziyalılar, gənc yazarlar və Yaradıcılıq fakültəsinin dinləyiciləri iştirak etdilər.
Kitabın redaktoru gənc şair Gülnar Səma, korrektorları Sərvər Kamranlı, Elşad Barat, rəssamı Nəvai Mətin, ön sözün müəllifi şair İbrahim İlyaslıdır. şairə
Təbrik üçün söz alan tanınmış söz adamları gənc şairin yaradıcılığından, ədəbiyyatda tutduğu mövqedən danışıb, gələcəkdə daha böyük uğurlar, müvəffəqiyyət arzu etdilər. Tədbir iştirakçılarının marağını daha çox cəlb edən isə kitaba seçilmiş ad oldu. “Eşq haqqı” adını hərə bir cür mənalandırdı.
Yaradıcılıq fakültəsinin rəhbərliyi adından söz fakültənin dekan müavini Manaf Kərimov, metodist Sevinc Yunusluya, dinləyicilər adından isə Seyran İsmayılov, Gülnarə İsrafilqızı və Sevil İşığa verildi. Yaradıcılıq fakültəsinin birinci kurs dinləyiciləri Ülkər Piriyeva müəllifin kitabda yer alan “Zaman” və “Həyat budur”, Çinarə Ömray “Qovuşarıq” şeirlərini səsləndirdilər. Sonda sevincini paylaşdıqları üçün tədbir iştirakçılarına, xüsusən Bakı Slavyan Universitetinin rəhbərliyinə təşəkkürünü bildirən Günay Həsənli özünün “Dəli sevgilər” şeiri ilə məclisi yekunlaşdırdı.
“Eşq haqqı” adlı şeirlər kitabım 2015-ci ilin mart ayında işıq üzü görüb. Kitabda müxtəlif illərdə və müxtəlif mövzulu 74 şeir yer alıb, kitab 95 səhifədən ibarətdir. Əsasən dünyəvi mövzularda yazdığım şeirlər yer alıb, eyni zamanda sevgi mövzusunda, vətənpərvərlik mövzusunda da şeirlər var. Şeirlərin əksəriyyəti heca və sərbəst vəzndə yazılıb. Kitaba ön sözü müasir Azərbaycan poeziyasında özünəməxsus yer tutmuş şair İbrahim İlyaslı yazıb və kitab “Gözəlim” adlı vətənə həsr olunmuş şeirlə başlayır. Redaktoru Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyasının Nizami adına Ədəbiyyat İnstitutunun doktorantı Gülnar Səmadır. Gözəl rəssam Nəvai Mətin də kitabın üz qabığını hazırlayıb, korrektorları isə DGTYB-nin üzvü Sərvər Kamranlı və Yazıçılar Birliyinin üzvü, AMEA-nın elmi işçisi Elşad Baratdır. Kitabın komputer tərtibatı işlərini Namiq Vəlioğlu, texnoloq işlərini isə Azər Şəmşədoğlu görüb.
Kitabımın ərsəyə gəlməsində əməyi olan hər kəsə dərin təşəkkürümü bildirirəm.
Günay Həsənli
Səni gördüm uzaqdan
bir nəfəs qədər uzaqdaydın.
nəfəsimi çəksəm
ciyərlərimə hopardın bəlkə də hava axını kimi
uddum nəfəsimi ki, səni gözlərimlə sevim,
sənsə az qala ürəyimi taptalayacaqdın
yanımdan qızılquş kimi şığıyıb getdiyində.
bənövşə boynumu büküb
dəhlizdən uzaqlaşana qədər arxanca boylandım.
özümü aldatdım,
tənhalığımın təkliyində.
yaxınlaşıb salam verə bilmədim gedişinə.
yola salmağa həvəsli kimi.
ey qarmaqarışıq ruhumun qonağı,
xoş gəlmisən demədən,
xoş getdin dedim gəlişinə.
şirin sözə ac olduğum halda,
acıdım.
divara hörülmüş kimiyəm.
yeriyən daş gördünmü heç?
taptasanda sinəmdəki daşı taptayacaqdın!
divarlaşmışam insanların arasında.
sərhədlərim keçiləməz olub.
hərdən daşın gözlərindən yağış damcılayanda,
yanağım islanır.
dup-duru bulaq qaynayır elə bil.
hərdən də, guruldayıram şimşək kimi
göyün üzündə.
nə daşım əriyir, nə də səsim kiriyir.
sədləşirəm, sərhədləşirəm,
hisslərimdə.
varlıqla yoxluq arasında nə sən varsan, nə də mən!
biz yoxuq!
gedişin mübarək, gəlişinə daşlaşdığım!
divara xoş söz desən nə olacaqdı ki…
Seni elə sevdim inanmadım ki
bu sevən mənəmi ? yada xəyalım
Səni elə sevdim düşünmədim ki
ömrümə yazılmış ən gözəl anım…
Səni elə sevdim susdu çay səsi
qəlbimdə döyünən sevginin səsi
səni elə sevdim görən hər kəsi
istədim şahidtək bura çağırım…..
Səni elə sevdim dənizlər qədər
bəlkədə göydəki ulduzlar qədər
sən elə bildinki gedəcək hədər
getmədi iz qoyub sevgi cığırım…..
Səni elə sevdim İnanmadım heç
sən olsan mənimlə desəm burdan keç
ya uzaq xəyalı ya Fidanı seç
səni xatirəmlə birgə saxladım…….
Bu sevginin üzü payıza tərəf
İçində bir ovuc xəzan daşıyır,
Həzindi, səssizdi, dinmir bu sevgi.
Bir uçuq daxmada tənha yaşayır…
Bu sevginin üzü payıza tərəf.
Əlində kədər var, qəmini didir.
Çaxılıb üzüstü daşa bu sevgi.
Elə yarpaq- yarpaq tökülüb gedir,
Bu sevginin özü payıza tərəf.
Adı “sevgi” imiş… ad təsəllidi,
Heç özü bilirmi nədi bu sevgi?!
Bahar, yay tanımır, tək fəsillidi,
Bu sevginin izi payıza tərəf.
27.08.2014
* * *
Gözümdə gözünün şəkli qalmasın,
Ayrılıb gedəndə üzümə baxma.
Ölsəm bu ölümün adını sən qoy,
Qatil olduğunu boynuna alma.
Gedirsən?! Sakitcə arxanı dön, get,
Demə yaşanacaq nələrsə qaldı.
Gedərkən basdığın yerə diqqət et,
Qəlbim ayağının altında qaldı.
Sən getdin heç nəyin qalmadı məndə,
İstəsən qayıt künc-bucağı yoxla.
Mənim də çox şeyim qalmadı, amma,
Qəlbim əmanətdir, onu bərk saxla.
05.09.2014
* * *
bir gün gələcəm sizə,
elə-belə… təsadüf…
qonşu qoyacaq sözə,
-arsızdı, özü gəlib…
keçəcəyəm mətbəxə,
qaynayacaq çaydanın…
dadı qalıb deyirlər,
damağında dolmanın…
eyninə alma, gülüm,
çox dolmalar bişəcək…
bizim toyun apreli
hər təqvim bəzənəcək…
Bakıda ayrı olur
İlin dördüncü ayı…
Gəncədə bir qız solur,
Əynində həsrət payın…
səndən küsən bu qıza
bu gün dərdin də çoxdur…
bir gün gələcəm sizə…
o gün təqvimdə yoxdur…
* * *
İki gündü hamı qadından yazır, mən niyə sıradan qalım ? )))
amma, məndə bir az fərqli misralardadı qadın… Özü də payızdan qalıb…
Özünə oxşatdın rəngi-ruhumu
Bu qara qızın da sevgisi sarı…
Fələklə əlləşən min günahımın
Beşinci ləçəyi, qönçəsi sarı…
Qadınlar doğulmur sevinc adına
Qoyulan bu adlar təsəllimizdi…
Təsadüfdən gəlib düşsəm yadına
Bil ki, payızdayıq…bizim fəsildi…
Bozarıb…saralıb…gözümdə dünya
Fırçamı silirəm arzularıma…
Bəlkə hər fəsildən bir ahəng ala…
Bəlkə… ömrüm dönə göy qurşağına…
Bəsdi yağdin ey yağiş…
Bəsdi yağdin ey yağiş ,
Sən yağirsan aramsiz ,
Urəyimi uzursən ,
Qözlərimdə nəmim var .
Qəlbimdə kədərim var ,
Bəsdi yağdin ey yağiş ,
Uzmusen urəyimi ,
Satlarla dərdləşdim ,
Sənınlə mən ey yağiş ,
Demim bəlkə azalar ,
Qəlbimdəki yaralar ,
Azalmadi ,ey yağiş .
Bəsdi ,yağdin aramsiz .
Yağma ,dayan amandi .
Üzursen urəyimi .
Umudlərim puc olur .
Dayan besdi yağma sen ,
Sensiz də ,dərdim coxdu ,
Yağma ,yağma ,amandi .
Bitsin ,bu soyuq kulək ,
sənlə birğə sənqisin,
Əsməsin oda daha ,
Bahardi axi bəsdi ,
Qöy hər tərəf günəşin ,
İşiqina boyansin ,
Qüllər -cicəklər acsin ,
Qoy oxusun bulbuler ,
Ureyimiz acilsin .
Yağma ,yağma ey yağiş ,
Yağma ,yağma ey yağiş…
Bəsdi ,yağdin ey yağiş ..bəsdi ….
13.04.2015 15.00
* * *
Duşunurəm nədən sen ?
Niyə sen ?
Etrafda bu qeder insan var .
Hec birini nə qörmək ,
Nə bə eşidmək isdiyirəm .
Günümdə sən .
Yuxusuz gecələrimdə sən .
Butun gün ağlimda yalniz sen .
İşdədə ,evdədə ,qəzdiyim hər yerdə sən .
Nədən sən ?niyə sən ?niyə sən ???
12.04.2015
20 aprel 2015-ci il tarixdə, saat 14:00-da, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin Natəvan klubunda Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin və “Gənc Ədiblər Məktəbi”nin üzvü, Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü, istedadlı gənc xanım yazar Xəyalə Sevilin “Saçlarıma Ay qonub” yeni kitabının təqdimat mərasimi keçiriləcək.Kütləvi informasiya vasitələrinin nümayəndələrinin də iştirakıgözlənilir.
İştirak etmək istəyən hər kəs dəvətlidir
Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Mətbuat xidməti
DGTYB üzvü
Yenə başladı yağış, kim bilir her enən yağış damlasında neçə-neçə insanın ahı gizli, neçə-neçə insanın sevincdən göylərə yüksələn xoşbəxtliyi gizli, neçə-neçə şəhid anasının dərdindən ananın oğulllll deyə ağladığı fəryadı gizli, neçə-neçə körpənin küçələrə atıldığı andan ana kəlməsiylə saxlı göz yaşları gizli. Kim bilir, neçə-neçə sevgilinin ayrılıqdan doğan qaranlığı gizli, neçə-neçə gənc qızların ata-anadan sirr deyə saxladığı, ürəklərini param-parça dağıdan ağ dünyası gizli, neçə-neçə valideynin qocalar evindən, küçələrə atıldığı gündən oğlum, qızım deyə yalvarışları gizli, neçə-neçə körpənin küçələrdə dilənçi kökünə salındığı andan ürək dağlayan məhrumiyyətləri gizli. Kim bilir, neçə-neçə məhəbbət yalvarışları, neçə-neçə ayrılıq acıları gizli, neçə-neçə kəndlinin biz yatarken gecə gündüz alın təriylə becərdiyi yağış yağsın deyə duaları gizli. Kim bilir, neçə-neçə ananın evində boş çörək tabaqlarına acılı göz yaşlarıyla baxdığı ürək ağrısı gizli, neçə-neçə atanın axşam evinə əli dolu gəlsin deyə soyuqdan, ağırlıq qaldırmaqdan qabar olan əlləriylə Allaha hər kəsdən, hətda, ailəsindən gizli olan gözyaşı dolu, Allaha hər şeydən yaxın yalvarışları gizli… (daha&helliip;)
GƏTİR…
Axtar, ara özgələrdən,
Qar-qarışıq döngələrdən.
Pərakəndə cərgələrdən,
Səhmanımı gətir mənim…
Könül mülkümdəki taxtdan,
Qalıb təkcə quru taxtan.
Ümidsizəm mən bu baxtdan,
Fərmanımı gətir mənim…
Alnındakı qara ləkə,
Vay o günə fələk çəkə.
Məhəl qoyma cütə, təkə,
Dildarımı gətir mənim…
Saf arzusan, kirli xəyal,
Təbiətdən mənə pay al,
Qar-borandan tapıb macal,
Baharımı gətir mənim…
(daha&helliip;)
Tənhalığın simfoniyası
Tənhalığın rəsmini çək, rəssam.
Bir az aydın çək,
qarışıq olmasın.
Qarışıqlığın olmamasıdır
Tənhalıq.
Dağınıq saçlar çək,
Küləyin böyük bir səylə
üzünə dağıtdığı
saçların xəfif toxunuşla düzəldənin olmamasıdır (daha&helliip;)
Sən məni heç zaman sevə bilməzsən,
Məni sevənlərin sonluğu – yalqız.
Aldanma beləcə görkəmimə sən,
Yeri sev ağıllı bir adamı, qız!
Məni sevənlərin ağılı yoxdur,
Mənim şıltaqlığım dözülməz, çətin.
Yeri get yerində sakitcə otur,
Vallah, mən deyiləm sənin qismətin!
Səni qısqanaram mən yerə, göyə,
Doğma ataya da, südvermişə də…
Kasası – hamıya, nə var hər şeyə,
Lap belə dünyasın dəyişmişə də!..
Tüpürüb dabana elə qaçarsan,
Ancaq dilədiyin şükrlər olar.
Mənim sevilməyim deyildir asan,
Belə bir dəlidən kim sevgi umar?!
Xətrinə dəyməsin, pis olma da heç,
Yəqin ki, bu sevgin bir şıltaq ərkdir.
Yeri get özünə bir babını seç,
Məni sevmək üçün ürək gərəkdir!!
Mən istəyirəm ki, hamınız təbiəti qoruyanlardan olasınız.
Heydər Əliyev,
Ümummilli lider
Rafiq ODAY – şair, publisist
(SOCAR “Azərikimya” İstehsalat Birliyinin mətbuat xidmətinin rəhbəri respublikanın Əməkdar jurnalisti)
2007-ci ildə Heydər Əliyev Fondu ətraf mühitin mühafizəsi və ekoloji durumun yaxşılaşdırılması məqsədi ilə “Hərəmiz bir ağac əkək!” aksiyasını həyata keçirməyə başlamışdır. Fond Bakı ətrafındakı qəsəbələrin istifadəsiz qalmış sahələrində 20 min həmişəyaşıl ağac əkməklə respublikada rezonans doğuran layihənin əsasını qoymuşdur. Qısa zamanda Azərbaycanın bütün şəhər, qəsəbə və kəndlərində vətəndaşlar bu təşəbbüsə qoşularaq yaşıllaşdırma kampaniyasını davam etdirdilər. Ətraf mühitin qorunmasına yönəlmiş layihə çərçivəsində ölkə ərazisində bir milyondan çox yeni ağac əkilmişdir. Bu gözəl təşəbbüs bu gün də davam etdirilir.
İNSANLAR, QORUYAQ TƏBİƏTİ BİZ
“Hərəmiz bir ağac əkək” təşəbbüsünə qoşulanların
çağırış Marşı
Həzindən həzindi, kövrəkdən kövrək,
Qışında qar istə, yazında çiçək,
Adi böcəyin də nazını çəkək,
Hər şeydən baş sayaq bu ülfəti biz,
İnsanlar, qoruyaq təbiəti biz.
Yeraltı, yerüstü varı bizimki,
Min cürə bəhrəsi, barı bizimki,
Alması, heyvası, narı bizimki,
Daha da bol edək bu sərvəti biz,
İnsanlar, qoruyaq təbiəti biz.
Ürəyin atəşi, közüdü elə,
İnsanın zehnidi, gözüdü elə,
Təbiət cənnətin özüdü elə,
Yaradaq, yaşadaq bu cənnəti biz,
İnsanlar, qoruyaq təbiəti biz.
Qayğı var, yerinə can verəndi o,
Arzuya, murada yetirəndi o,
Daşda da gül-çiçək bitirəndi o,
Ondan pay almışıq məhəbbəti biz,
İnsanlar, qoruyaq təbiəti biz.
Hər yarpaq bir udum nəfəsdi bizə,
Hər budaq ilhamdı, həvəsdi bizə,
Ağacsız bu dünya qəfəsdi bizə, –
Car çəkək dünyaya həqiqəti biz,
İnsanlar, qoruyaq təbiəti biz.
Hərəyə bir ağac əkək, sevinək,
Sonra qayğısını çəkək, sevinək,
Gülsün üzümüzə çiçək, sevinək,
Qəlblərə köçürək hərarəti biz,
İnsanlar, qoruyaq təbiəti biz.
Bu gündən sabaha inam daşıyar,
Su çıxar, sevgiylə, inan daşı yar.
İnsan gözəlliklə gözəl yaşayar,
Dildə şüar edək bu hikməti biz,
İnsanlar, qoruyaq təbiəti biz.
Yüksəliş yoludur yolu Öndərin,
Bizlərik qanadı, qolu Öndərin,
Bizə əmanəti Ulu Öndərin,
Vətəndir – hifz edək əmanəti biz,
İnsanlar, qoruyaq təbiəti biz.
Yol
Bu yol xarabalıq,bu yol abadlıq,
Yolun ortasında ölüm oyanıb.
Kim deyir başlanğıc doğum ilidi?
Yolun lap sonunda ilim dayanıb.
Bu yol məhəbbətdi, bu yol məşəqqət,
Ayağım torpaqda sırsıralanıb.
Yolun üzündəki mənim göz yaşım,
Yolun ürəyində sirr sıralanıb.
Bu yol qara geyib, bu yol ağ geyib,
Əvvəli ortası sonu ağ-appaq.
Yolun kiprikləri, yolun saçları,
Yolun sinəsidi qapqara bir dağ.
Bu yol arzuların budağı kimi,
Bu yol günahların otağı kimi,
Bu yol dirilərin ölüm ayağı,
Bu yol ölülərin torpağı kimi.
Yolun gözləri də qarmaqarışıq,
Yol yaman sarılıb kipriklərimə.
Yol mənim saçımda xınalıbdı,
Gedirəm bu yolu geyib əynimə
Çək!
bir qara daşın üzünə
adamın şəklini çəkmə
ananın şəklini çəkmə
atanın şəklini çəkmə.
daşın üzünə, daşı çək,
gözündən enən yaşı çək
ya yadlaşmış yaddaşı çək
yada götür yad yaşı çək.
çək, özünün şəklini çək!
bəzək olsun qırışların.