Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Bakı Bürosunun Rəhbəri
Şair dostum əzizim dəyərlim gözəl insan qohumum el oğlum şair Alik Dənizsevər dən gözəl bir şeir dəyər vermək poeziyanın ən gözəl nemətidir şairimizə uğurlar diləyirəm darıxmışam sizin üçün…
Onda bildim ki, Sevməkdən çox sevilməlisən. Bir söz üçün Gündə min yol ölməlisən. Axtar tap, Tələsmə yazmağa, Nə zamanım var. Gördüyüm yuxuları yozmağa Onda bildim ki, Məndən keçənlərin Sağ olun da unuduldum, Görməməzliyə vurduğum şeyləri Oldu da Yudum-yudum Hər içimə atdıqca Hər gün biraz biraz içdim Onda bildim ki Bir dərdlik də ölə bilər insan.
Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyasının təşkilatçılığı ilə “Heydər Əliyevin dövlətçilik təlimi və müasir dövr” adlı Beynəlxalq onlayn elmi konfransı keçirilib. Ümummilli lider Heydər Əliyevin anadan olmasının 97-ci ildönümünə həsr olunmuş konfransa Azərbycanla yanaşı Türkiyə, Qazaxıstan, Rusiyadan elm xadimləri qatılıblar. Konfransı giriş sözü ilə AMEA-nın birinci vitse-prezidenti, millət vəkili, akademik İsa Həbibbəyli açaraq bildirib ki, “Azərbaycan xalqının görkəmli dövlət xadimi Heydər Əliyev XX əsrin yetişdirdiyi nadir dünya liderlərindən biridir. O, keçmiş SSRİ-nin siyasi bürosunda idarəetmədə təmsil olunmaqla yanaşı, uzun müddət Azərbaycanın rəhbəri olmuşdur. Azərbaycana rəhbərlik etdiyi birinci mərhələdə xalqını gələcək müstəqilliyə hazırlamaq üçün böyük işlər görmüş, milli oyanışda mühüm rol oynamışdır. Onun Azərbaycanı müstəqilliyə hazırlama xidmətlərinə 1978-ci ildə Azərbaycan dilini rəsmi dövlət dili elan etməsini, zabitlər hazırlayan Cəmşid Naxçıvanski adına Hərbi Liseyin məhz Azərbaycanda açılmasını və digər çoxsaylı işlərini nümunə göstərmək olar”.
SSRİ-nin süqut dövrünün şərhini verən akademik
əlavə edib ki, həmin dövrlərdə Naxçıvanda yaşayan Heydər Əliyevin sayəsində üçrəngli
bayrağımız ilk dəfə 1990-cı il noyabrın 17-də Naxçıvan Muxtar Respublikası Ali
Məclisində qaldırılmış, Muxtar Respublikanın adından “Sovet Sosialist” sözləri
çıxarılmış, SSRİ-nin qorunub-saxlanması ilə bağlı keçirilən referendumda Muxtar
Respublika iştirak etməmişdir.
Daha sonra ümummilli liderin müstəqillik illərindəki
fəaliyyətinə işıq salan akademik İsa Həbibbəyli
onun daxili və xarici siyasətdə tutduğu məqsədyönlü istiqamətin tarixinə nəzər
salıb. Heydər Əliyevin Türkiyə Cumhuriyyəti ilə münasibətlərə xüsusi önəm
verdiyini, 1994-cü ildə Çinə, sonralar bir neçə dəfə ABŞ-a səfərlər ediyini
müstəqil Azərbaycan dövlətinin tanınmasında, əlaqələrin qurulmasında mühüm
addımlar olduğunu diqqətə çatdırıb. Müasir dövrdə onun siyasətinin Prezident
İlham Əliyev tərəfindən layiqincə davam etdirildiyini vurğulayıb.
Akademik həmçinin Heydər
Əliyevin elm, incəsənət və ədəbiyyat xadimlərinə xüsusi diqqət və qayğısından
da bəhs edib. Eləcə də, onun qayğıkeşliyinin bu gün elm adamları tərəfindən
yüksək qiymətləndirildiyini əlavə edib. Buna nümunə olaraq AMEA Nizami Gəncəvi
adına Ədəbiyyat İnstitutunda hazırlanan ikicildlik “Ədəbiyyatda Heydər Əliyev
obrazı tarixi gerçəklikdən ideala” kitabını misal gətirib.
Sonra Beynəlxalq Türk
Akademiyasının prezidenti, professor Darxan Kıdırali “Türk xalqları arasında qarşılıqlı
əlaqələrin inkişafında Heydər Əliyevin rolu” mövzusunda məruzə edərək əsas diqqəti
Heydər Əliyevin Qazaxıstan-Azərbaycan və ümumiyyətlə, türk dünyası üçün xidmətlərinə
yönəldib. Bildirib ki, Heydər Əliyevlə Nursultan Nazarbayevin şəxsi dostluq
münasibətləri dövlətlərimizin də əlaqələrinin inkişafına təsir göstərib.
TÜRKSOY və digər bu kimi qurumların yaranmasında Heydər Əliyevin rolunu xüsusi
vurğulayıb. Türk dövlət başçılarının Zirvə görüşlərinin keçirilməsinin onun adı
ilə bağlı olmasını, “Dədə Qorqud”, “Manas” kimi dastanlarımızın yubileylərinin
qeyd edilməsində xüsusi xidmətlər göstərdiyini bildirib. Bugün onun yolunu
uğurla davam etdirən Prezident İlham Əliyevin Türk Şurasının, TürkPa-nın.
TÜRKSOYun, Beynəlxalq Türk Akademiyasının fəaliyyətinə böyük təkan verdiyini nəzərə
çatdırıb.
Videokonfransda Şimali
Kiprin Yaxın Doğu Universitetinin professoru Fəxrəddin Sadıqoğlu “Kiprdə Heydər
Əliyev xatirəsinin əbədiləşdirilməsi istiqamətində görülən işlər”, Rusiyanın
Rostov şəhərində yerləşən “Cənub Universiteti”nin (İdarəetmə, Biznes və Hüquq
İnstitutu) rektoru, professor İmran Əkbərov “Azərbaycan-Rusiya münasibətlərinin
formalaşmasında Heydər Əliyevin rolu”, KÜNİB-in rəhbəri, professor Ramazan
Qorxmaz “Heydər Əliyev və Azərbaycan-Türkiyə münasibətləri” mövzusunda məruzələrlə
çıxış ediblər.
Daha sonra AYB-nin katibi, “525-ci
qəzet”in baş redaktoru Rəşad Məcid “Heydər Əliyev və Azərbaycan mətbuatı” adlı
məruzəsində Ümummilli liderin mətbuat üçün gördüyü işləri və onunla bağlı xatirələrini
bölüşüb. Baş redaktor qeyd edib ki, “Heydər Əliyevin hələ sovet dövründə ədəbiyyata
və ədəbiyyat xadimlərinə, jurnalistlərə verdiyi dəyər əfsanə kimi danışılırdı.
Biz də 1993-cü ildən sonra onun addımlarını işıqlandırırdıq. “525-ci qəzet”in
müxbiri həmişə onun keçirdiyi görüşlərdə olub, ən müxtəlif suallara cavab alıb.
Onun 6 avqust 1998-ci ildə imzaladığı fərmanla senzura tamamilə ləğv edildi,
bununla da tam yeni bir mənzərə yarandı. Həmişə problemli situasiya yarananda
ulu öndər mətbuatın tərəfində olub. O, Azərbaycan qəzetlərini və
televiziyalarını diqqətlə izləyirdi və mətbuatın qaldırdığı problemlərə xüsusi həssaslıqla
yanaşırdı. Ümumiyyətlə o, ictimai idarəetmənin ustası idi”.
Onlayn elmi konfransda AMEA-nın
Naxçıvan bölməsinin sədri, akademik İsmayıl Hacıyev “Heydər Əliyevin Naxçıvan
dövrü fəaliyyəti”, Dilçilik İnstitutunun direktoru, akademik Möhsün Nağısoylu
“Heydər Əliyev və Azərbaycan dili”, Memarlıq və İncəsənət İnstitutunun
direktoru, AMEA-nın müxbir üzvü Ərtegin Salamzadə “Heydər Əliyevin obrazı
xalçaçılıq sənətində”, Fəlsəfə İnstitutunun direktor müavini, fəlsəfə elmləri
doktoru Eynulla Mədətli “Azərbaycan diplomatiyasının inkişafında Heydər Əliyev
fenomeninin rolu”, AMEA Qadınlar Şurasının sədri, professor Rəna Mirzəzadə “Heydər
Əliyev və Azərbaycan qadını” mövzusunda məruzələrlə çıxış ediblər.
AMEA-nın digər əməkdaşlarından
Ədəbiyyat İnstitutunun Uşaq ədəbiyyatı şöbəsinin müdiri, filologiya elmləri
doktoru Elnarə Akimovanın “Ədəbiyyatda Heydər Əliyev obrazı”, Yeni Azərbaycan
Partiyası AMEA ərazi partiya təşkilatının sədri, biologiya üzrə fəlsəfə doktoru
Ulduzə Mehvalıyevanın “Heydər Əliyev Yeni Azərbaycan Partiyasının qurucusu
kimi”, Ədəbiyyat nəzəriyyəsi şöbəsinin müdiri, professor Tahirə Məmmədin məruzələri
dinlənilib.
Videokonfransda Ədəbiyyat İnstitutun
direktor müavinləri, filologiya elmləri doktoru, dosent Əlizadə Əsgərli, filologiya
üzrə fəlsəfə doktoru, dosent Aygün Bağırlı, Rəşad Qasımov və İnstitutun elmi
katibi, filologiya üzrə fəlsəfə doktoru Mehman Həsənli də iştirak ediblər.
Ədəbiyyat İnstitutun digər əməkdaşlarından
Azərbaycan – Türkmənistan – Özbəkistan ədəbi əlaqələri şöbəsinin müdiri,
filologiya elmləri doktoru Almaz Binnətova, İnstitutun Təhsil şöbəsinin müdiri,
sosiologiya üzrə fəlsəfə doktoru Samir Səttarov, Ədəbiyyat İnstitutunun YAP ilk
özək təşkilatının sədri, filologiya
üzrə fəlsəfə doktoru, dosent Xədicə İsgəndərli, İctimaiyyətlə əlaqələr şöbəsinin
müdiri Gülnar Qasımlı da konfransa qatılıb.
Onlayn konfransda Dendrologiya
İnstitutundan Tünzalə Zeyvəliyeva, AMEA Gənc
Alimlər və Mütəxəsislər Şurasının sədri, fizika üzrə fəlsəfə doktoru Famin
Salmanov, AMEA Rəyasət Heyəti aparatının İctimaiyyətlə əlaqələr, mətbuat və
informasiya şöbəsinin Elektron informasiya sektorunun müdiri Nərgiz Qəhrəmanova
da iştirak ediblər.
Dünya belə dünyadı, Baş açmazsan felindən. Bir də gördün lalı da Tora saldı dilindən. Aləmdən bac alan da Dad eyləyib əlindən. Ağlama, mələk üzlüm, ağlama, Ağlama, leysan gözlüm, ağlama, Ağlama, boyuna qurban.
Ömür öz köçündədi, Yaşadın, yaşamadın. Bir qarışqa yükünü Daşıdın, daşımadın. Bu necə ağlamaqdı – Gözünün yaşı – yadın! Ağlama, mələk üzlüm, ağlama, Ağlama, leysan gözlüm, ağlama. Ağlama, boyuna qurban.
Karvan bayaqdan ötüb, Gecikən sən olmusan. Butan vaxtında gəlib, Gec içən sən olmusan. Tez ikən özgə idin, Gec ikən sən olmusan. Ağlama, mələk üzlüm, ağlama, Ağlama, leysan gözlüm, ağlama. Ağlama, boyuna qurban.
HAVADAN AYRILIQ QOXUSU GƏLİR
Əbəsmiş dayanmaq bu yağış altda, Qismətim yenə də qəhər olacaq. Göyün ulduzları yır-yığış altda, Yəqin ki, bir azdan səhər olacaq. Gecədi, birtəhər sovuşub gedir, Qarşıdan səhərin qorxusu gəlir. Özümü öyrədim ayrılıqlara, Havadan ayrılıq qoxusu gəlir.
Dan yeri ayrılıq doğdu bu səhər, Bu sərsəm doğuşdan, qəfil doğuşdan İçimə ayrılıq toxumu düşdü, Bilmədim azımı, çoxumu düşdü. Gözümdən süzülən göz yaşıdımı, Yoxsa ki, bir əlçim yuxumu düşdü. Bəlkə ona görə səkilərin də, Otun da, daşın da, kol-kosların da. Gecəni yatmayan bu «dostlar»ın da Qapanır gözləri, yuxusu gəlir. Özümü öyrədim ayrılıqlara, Havadan ayrılıq qoxusu gəlir.
Ağlaya bilmirəm ağac gözüylə, Çiçək gülüşüylə gülə bilmirəm. Nə məndən bir yolluq sağ qalan olmaz, Nədəki, bir yolluq ölə bilmirəm. Göz yaşım gözümdə donub haçandı, Çətini hər şeyin sonunacandı. Ölməyin, qalmağın sonu bəllisə, Hər şeyin cilidi, donu bəllisə, Bəs niyə hayana əl ətıramsa, Əlimə hicranın yaxası gəlir? Özümü öyrədim ayrılıqlara, Havadan ayrılıq qoxusu gəlir.
ÖZÜN DEMƏDİNMİ…
Sən mənim dünyada ən şirin yuxum, Sən mənim ən gözəl dərdimsən, gözəl. Bir özgə dərd varsa, mən orda yoxam, – Gecəli, gündüzlü dərdim – sən, gözəl.
Göynətdi sinəmi bu “Göyçəgülü”, Oxşadım bu yercə, bu göycə gülü. Harda görmüşəm mən bu göyçək gülü? – Əl atıb çəməndən dərdim – sən, gözəl.
Özgə aləmi var bu bar dərməyin, Sevənlər, sevgidən qubar dərməyin! Qisməti bu günmüş nübar dərməyin, – Özün demədinmi, “dər, dinsəm…”, gözəl!
NƏ DANIM
Daha titrək əllərindən Üzülüb əlim, nə danım?! Hamıdan ağıllı olan, Hamıdan dəlim, nə danım?
Qəlb didən oxun yox idi, Sevgisiz yuxun yox idi, Bir kərə “yox”un yox idi, Ay mənim “bəli”m, nə danım?!
Aramıza iblis girdi, Girdi, özü də pis girdi. Seryağublar şər püsgürdü, Vuruldu pəlim, nə danım?!
Daha düşmür pay qarmağa, Baxıb gülür çay qarmağa, Heymi qalıb hayqırmağa? – Olmuşam həlim, nə danım?!
Hanı o xoş anlı çağım, Ötüb dəliqanlı çağım, Ömürlə qanlıbıçağam, Gülür əcəlim, nə danım?!
Hər tərəf kor, hər yan sağır, Göydən həsrət, nisgil yağır, Bəlkə son deyil, sən çağır, Mən donüm gəlim… nə danım…
Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, Süleyman Rəhimov adına Qubadlı rayon ədəbi ictimai birliyinin sədri, ”Sözün Sehri” qəzetinin təsisçisi, Qubadlı Rayon İcra Hakimiyyətinin mətbu orqanı “Bərgüşad” ictimai-siyasi qəzetinin Baş redaktoru, ”Qızıl qələm” və “Qızıl kitab” mükafatları laureatı, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin (gundelik.info) və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının (edebiyyat-az.com) Qubadlı bürosunun rəhbəri
Şuşa alınarsa bir paslı güllə, Vurmayıb başına söz verən hələ… Dönüb ümidlərim tamam müşkülə, Düşən yuvasından pərən bir quşam, Dönüb oyuncağa satılan Şuşam!
Hələ bir kimsəyə çatmayır ünün, Hələ bir zülmətdi hər gələn günün. Sinəsi gülləli neçə büstünün, Ümid qığılcımı sönür hər axşam, Dönüb oyuncağa satılan Şuşam!
Olmasa bu qədər qeyrət çəkənin, Qoynuna qayıtmaq gümandı sənin! İnanıb vədinə yadın, özgənin, Hələ xəyallarla qucaqlaşmışam, Dönüb oyuncağa satılan Şuşam!
Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, “İlham çeşməsi” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru, Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü
Necə də qəşəngsən, vurğunam sənə, Sən ki, bir gözəllik ilahəsisən. Baxmaqdan doymuram o gül hüsnünə, Sən sevgi çələngi, eşq nəgməsisən.
Könlümü oxşayır gül üzün sənin, Çirindi gülüşün, baldı dodağın, Elə bil nəğmədir, xoş təbəssümün. Vallah tamaşadı alma yanağın.
Sanki günəş gülür gül camalında, Gözlərin can alır od-alovuyla. Nurlu bir Günəşdi qara xalın da. Sən bəhsə girirsən Günəşlə, Ayla.
Tanrının sevimli bir bəndəsisən, Üzü qələm çəkib o göz, qaşına. Elə Ay da sənsən, elə Gün də sən, Ulduzlar dolanır sənin başına.
Şəfəqlər süzülür, baxışlarından, Yaradan heyrandı öz mələyinə. Yoxdu bu dünyada o göz, qaşından, Heyranam gözəlim, gözəlliyinə.
Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, “İlham çeşməsi” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru, Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü
Son zamanların ya da yakın zamanın en cesur ve en insancıl, en doğru açıklamasını Diyanet İşleri Başkanı yapmış, aynı zamanda bu açıklama Diyanet tarihinin de yakın zamandaki en saygın, en güncel ve en sosyal açıklaması olmuştur. Allah’ın haram kıldığı eşcinselliğin, Dünyada yaşanabilecek en rezil işlerden biri olduğunu hiç değilse bu açıklamayla cümle âlem yeniden, bir daha duymuş olduğu gibi bu rezaleti kimlerin savunduğu da ortaya çıkmış oldu. Bence, Diyanet İşleri Başkanın konuşmasını bahane ederek Yüce İslam Dinine yapılan bu rezil saldırı hakkında ilk başta hukukçular dava açmalıdırlar diye yazacakken soruşturma açıldığını öğrenmiş olduk. Hukuk demek; her türlü haksızlık ve saldırıya karşı koymak, herkesin ve her şeyin hakkını korumak demektir, buna inanç ve ahlâk kuralları da dâhildir. “Sesi çağlar öncesinden gelen” sözü tam da bu anlamda yani hukuk açısından bir saldırıdır ve tahrik yüklü düello sözüdür. Bu sözleriyle Allah katından gelmiş bir dini, aklı sıra aşağılayarak bir kavga ortamı açmak için Allah’ı da eleştirecek kadar cüretkâr ifadeler kullananların kimlere hizmet etmiş oldukları bilinmektedir, ümit ediyorum ki; hukuk bu tuzağı görecek ve gerenini yapacaktır. HİV virüsünün eşcinsellik aracılığı ile oluştuğu, ürediği, bu gayrimeşru ilişki içerisinde olanların kanlarından alanlara bulaşarak yayıldığı ilmen ve tıbben sabitken nasıl bir insan hakkından söz edilmektedir? Eşcinsellik, ahlaksızlık olmaktan başka asla hak değildir, bilakis haksızlığın ta kendisidir. Bu gayrı ahlâkî ilişki sonucu ortaya çıkan HİV virüsünün, çeşitli yollarla masum insanlara bulaşmasına ve günahsız insanların, çare ararken sürüm sürüm sürünmelerine, hatta ölümlerine sebep olanlar hakkında dava açılmalı ve ilgilileri yargılanmalıdır. Kimi kişiler belayı kendileri çağırır, kimileri de menfaatlanmak için bela üretirler, heveslerine uyanlar da belalarını bulurlar. İşte tarih şahittir ki; geçmişte Allah, bir topluluğu bu yüzden yani ahlâksızlıkları yüzünden, homoseksüellikleri, eşcinsellikleri yüzünden helak etmiştir, yaşananları tarihten silmek mümkün değildir, bu kişiler daha nasıl bir bela görmek istemektedirler? İnsanın gözü bir kere dönmeye görsün; bakan gözler görmez olur, kör olur. Bu nasıl bir ahlâk yozlaşmasıdır ki; ahlak dışı bir fiil insan hakları olarak görülebilmektedir. Kafamda sivri sorular dolaşmaktadır; bu kadar masum insanların ölümüne sebep olan, hayatı işlemez hale getiren coronavirüsün üremesine sebep önce yarasalar deniliyordu, şimdi yarasalar olmadığı söyleniyor, o zaman bunun altında ne vardır? Zaman her şeyi ortaya çıkaracaktır, Belki de Allah bizi bunlarla imtihan ediyor. Genel olarak bilinen şudur ve tarih de bu tür ibretlik olaylarla doludur; Ahlâk kurallarını korumayan toplumlarda insan onuru güvende olamaz, namus ilkeleri korunamaz, namus, insanın onurudur. Kişilerin keyfi davranışları yüzünden şahsen ben helak olmak istemiyorum, Allah’ın gazabına uğramak da istemiyorum, toplumun böyle bir sıkıntıya düşmesini de istemiyorum. Bunların bu cesareti buldukları boşlukların kapatılmasını beklediğimizi de belirtmek istiyorum. Bu yazı 30.04.220 tarihinde YORUM GAZETESİ’inde yayınlanmıştır.
Yunus aleyhisselam otuz yaşına gelince Nineve ahâlisine peygamber olarak gönderildi. Putlara tapan Nineve halkını senelerce Allahü Teâlâ’ya îmân ve ibâdet etmeye dâvet etti. Kavmi ona îmân etmedikleri gibi birçok ezâ ve cefâda bulundular. Onunla alay ettiler. Fakat Yunus aleyhisselam yılmadan ve ümitsizliğe kapılmadan onları hak dîne dâvet etti. Allah Teâlâ’nın azâbıyla korkuttu. Fakat Nineve halkı, “Tek bir kişinin hatırı için azap inip herkesi yok edecekse müsâde et bu azap gelsin.” deyip alay ettiler. Yunus aleyhisselam kavminin küfürde israr etmesine üzülüp onların arasından ayrıldı. Allah Teâlâ ona vahyedip; “Kullarımın arasından ayrılmakta acele ettin. Geri dön, kırk gün daha onları îmâna çağır.” buyurdu. Yunus aleyhisselam bu ilâhî emir üzerine kavmine döndü ve onları hak dîne dâvete devam etti. Otuz yedi gün aralarında kaldı. Kavmi yine inanmadı. Bunun üzerine Yunus aleyhisselam; “O halde üç güne kadar başınıza gelecek azâbı bekleyin. Bunun alâmeti önce benizleriniz sararacaktır.” buyurdu ve ilâhî bir emir gelmeden üzüntüyle aralarından ayrıldı. Yunus aleyhisselamın haber verdiği gün gelince Ninevelilerin benizleri sarardı. Gökyüzü karardı. Şehri simsiyah bir duman kapladı. Herkesi korku ve telaş sardı. Feryat ve figâna başladılar. “Yunus aleyhisselam aramızda ise korkmayın, eğer gitmişse azâb bizi helâk edecektir.” diye söyleştiler. O zaman Allah Teâlâ kalplerine pişmanlık hissini verdi. Onlar tövbe etmek arzusu ile yaşlı sâlih bir zâta geldiler ve ne yapmaları gerektiğini sordular. O zât da henüz azâbın gelmesine iki gün olduğunu ve tövbe etmelerini ve azâbı kaldırması için dua etmelerini tavsiye etti. Bunun üzerine Nineve halkı şehrin yakınındaki bir yüksek tepeye çıkıp Allah Teâlâ’ya ve O’nun peygamberi Yunus aleyhisselama îmân ettiler. Allah Teâlâ’ya dua edip azâbı kaldırmasını niyaz ettiler. O zamana kadar yaptıkları her türlü kötülük ve haksızlığa da tövbe ettiler. Hattâ öyle oldu ki, evlerindeki başkasına âit olan taşları söküp sahiplerine iâde ettiler. Bunun üzerine Allah Teâlâ tövbelerini kabul edip, azâbı üzerlerinden kaldırdı. Duânın yapıldığı gün Cumâ günüydü.
Bakı şəhər Mədəniyyət Baş
İdarəsi Yasamal rayon Mərkəzləşdirilmiş Kitabxana Sistemi (MKS) Ucar rayon
Mərkəzi Kitabxanası ilə birğə layihə əsasında Azərbaycan xalqının ümummilli
lideri, dahi siyasətçi Heydər Əliyevin anadan olmasının 97-ci ildönümünə həsr
olunmuş videoçarx hazırladı. “Heydər Əliyev – milli sərvətimizdir” sözlər videoçarxin
devizi olmuşdur.
Qeyd olunmalıdır ki, Azərbaycan
dövlətinin memarı və qurucusu, xalqının və dövlətinin müstəqilliyi, inkişafı
naminə böyük və əvəzedilməz işlər görmüş, bununla bağlı tarixi proseslərə təsir
göstərmiş ümummilli lider Heydər Əliyev hər zaman fəxr edəcəyimiz, qürur hissi
ilə xatırlayacağımız dahi şəxsiyyətdir.
Videoçarxda qeyd olunur ki, Azərbaycan xalqının ümummilli lideri Heydər Əliyev
müasir dünya tarixinə parlaq və silinməz iz qoymuş böyük şəxsiyyət, qeyri-adi
zəka, fitri istedad sahibi, müdrik dövlət xadimi kimi düşmüşdür.
Burada Ümummilli liderin keçdiyi həyat yolu qısa
şəkildə işıqlandırılır: Azərbaycan KP MK-nın
birinci katibi, SSRİ Nazirlər Soveti sədrinin birinci müavini və SSRİ-nin
rəhbərlərindən biri, Naxçıvan Muxtar
Respublikasının Ali Məclisinin sədri,
Yeni Azərbaycan Partiyasının sədri, Azərbaycan
Respublikasının Prezidenti.
Daha sonra vurğulanır ki, dünya
şöhrətli siyasətçi Heydər Əliyevin Azərbaycan rəhbərliyinə qayıdışı ilə ölkənin
ictimai-siyasi, sosial, iqtisadi, elmi-mədəni həyatında, beynəlxalq
əlaqələrində dönüş yarandı, elmi əsaslara, beynəlxalq norma və prinsiplərə
uyğun müstəqil dövlət quruculuğu prosesi başlandı.
Ümummilli lider Heydər Əliyev milli ideyanın yaranması, xalqa çatdırılması
istiqamətində xalqımıza çox böyük, əhəmiyyətli elmi-nəzəri bir irs ərməğan
etmişdir. Həmin irs üzərində bu gün müstəqil Azərbaycan dövləti sürətlə inkişaf
etməkdədir.Ulu öndərin bizə qoyduğu bu
irsin öyrənilməsi və tədqiqi baxımından son illərdə çox böyük işlər görülmüş,
nailiyyətlər əldə edilmişdir. Ölməz öndərimiz Heydər Əliyevin müəyyənləşdirdiyi
müstəqil dövlətin ideya prinsipləri yalnız bugünkü Azərbaycan üçün deyil,
gələcəkdə də ölkəmizin inkişafı üçün başlıca mənbə rolunu oynayacaqdır.
Videoçarxda Ulu öndərin məşhur sözləri,
nitqlərindən fraqmentlər, maraqlı və tarixi fotoşəkillər, onun haqqında yazılan
bir neçə kitabın fotoşəkilləri də əks olunmuşdur.
Yaraladım neçə qolu-budağı, nə yaxşı ki,ağıl verdi yarpağı: “Peyvənd tutmaz özcə bağın budağı, tutsa belə,qol-budağı olmayıb!”.
Ayıb olar,yolu kimnən soruşum, büdrəyəndə gah ayağım,gah huşum? ya Qürbətdə,ya qəbirdə tay-tuşum, yaşıdlardan salamatı qalmayıb.
Odur–bizi xəlbir-xəlbir ələyən, gölü-ümman,”mıxı-mismar eləyən”! həndəvəri ələk-vələk eliyən, nə səbəbdən məni saya salmayıb? Uşaq vaxtı qoca gördüm babamı, elə bildim: “Babam uşaq olmayıb”..
Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Qarabağ bürosunun rəhbəri
İncəsənət xadimlərinə Azərbaycan Respublikası Prezidentinin mükafatlarının verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı
Azərbaycan Respublikası Konstitusiyasının 109-cu maddəsinin 32-ci bəndini rəhbər tutaraq və “İncəsənət xadimləri üçün Azərbaycan Respublikası Prezidentinin mükafatlarının təsis edilməsi haqqında” Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 2002 ci il 28 may tarixli 707 nömrəli Fərmanına uyğun olaraq qərara alıram:
1. Səhnə fəaliyyəti ilə bağlı aşağıdakı aparıcı incəsənət xadimlərinə Azərbaycan Respublikası Prezidentinin mükafatları verilsin:
Abbasov Tariyel Abbasqulu oğlu
Abbasova-Budaqova Afaq Nurəhməd qızı
Abdullayev Kyazım Ənvər oğlu
Abdullayev Mətləb Fətəli oğlu
Abdullayev Sərxan Qəhrəman oğlu
Abdullayeva Xurşud Lütfəli qızı
Abdurahmanov Yusif Fikrət oğlu
Adıgözəlov Yalçın Vasif oğlu
Ağaverdiyeva Məsməxanım Aslan qızı
Axundov Bəxtiyar Ağayar oğlu
Allahverdiyev Vasif Kərim oğlu
Allahverdiyeva Naibə Siyavuş qızı
Babayeva İnarə Əhməd qızı
Bağırov İzaməddin Zeynal oğlu
Bayramov Salman Bayram oğlu
Bəxtiyarov Rəşad Bəhram oğlu
Butenko İqor Leonidoviç
Cəfərov Mircavad Mirqəfər oğlu
Cəfərov Novruz Adil oğlu
Cəfərov Samir Qadir oğlu
Dadaşov Əmrah Balaxan oğlu
Eyvazov Anar Əli oğlu
Eyvazov Yasəf Alxas oğlu
Eyyubov Musa Eyyub oğlu
Əbdülsəmədova Zemfira Feyzulla qızı
Əflaki Ədilə Osman qızı
Əhmədov Əhməd Ural oğlu
Əhmədov İlkin Qənbər oğlu
Ələkbərzadə Mehriban Zaur qızı
Əliyev Sərvər Bəhlul oğlu
Əliyev Vaqif Səfər oğlu
Əliyeva Afət Məmməd qızı
Əliyeva Böyük Xanım Həsənbala qızı
Əliyeva Dilarə Asif qızı
Əliyeva Münəvvər Sabir qızı
Əliyeva Nərgiz Arzu qızı
Əliyeva Şəfəq Rəsul qızı
Əlizadə Əkbər Müzəffər oğlu
Əmirbəyova Rita Cəmil qızı
Əsədova Səbinə Çingizovna
Əsgərov Əli Rəhim oğlu
Əsgərov Əsgər Əkbər oğlu
Əskərov Qoçaq Məhərrəm oğlu
Ferştandt Makar Sergeyeviç
Gözəlova İradə Vaqif qızı
Hacıyev Əli Əliyusif oğlu
Hacıyev İlqar Xəlil oğlu
Hacıyev Ümüd Səyyad oğlu
Hacıyeva Naylor Fidan Hacıağa qızı
Hacıyeva Sevil İnşalla qızı
Hacıyeva Səbinə Sabir qızı
Heydərova Çinarə Yaşar qızı
Həmidov Əjdər Qüdrət oğlu
Həsənova İradə Aslan qızı
Həşimov Orxan İlqar oğlu
Həşimzadə Xanlar Allahverdi oğlu
Hüseynli Anar Vaqif oğlu
Hüseynov Fizuli İsmət oğlu
Hüseynov Şövqi Ərəstun oğlu
Hüseynov Tofiq Əbdülrəhim oğlu
Hüseynova Kamilla Fikrət qızı
Hüseynova Kəmalə Müzəffər qızı
Hüseynova Laləzər Ramil qızı
Xanlarova Mehriban Aslan qızı
Xasiyev Nadir Şənbə oğlu
Xəlilzadə Rüfət Eldar oğlu
İbrahimov Fuad Natiq oğlu
İbrahimova Səbinə Vaqif qızı
İbrahimova Şəhla İbrahim qızı
İmanov Vaxtanq Yaşar oğlu
İmanova Gülbacı Əliəkbər qızı
İskəndərova Sənubər Sabir qızı
İsmayılov Qurban İbrahim oğlu
Kərimov Loğman Seyfulla oğlu
Kərimova Cəmilə Rüstəm qızı
Kərimova Qərinə Rəhim qızı
Kərimova Nərgiz Faiq qızı
Qarayev Elnar Cəfər oğlu
Qasımov Məmmədsafa Məmmədəli oğlu
Qasımov Yusif Əli oğlu
Qəhrəmanov Abbas Əhməd oğlu
Qəmbərli Ayaz Vahab oğlu
Qəmbərov Salman Hüseyn oğlu
Qəribova Nargilə Dursun qızı
Qrafkin Boris Fyodoroviç
Quliyev Cəmil Elşad oğlu
Quliyev Əyyub Ramiz oğlu
Quliyev Hafiz Məhərrəm oğlu
Quliyev Rövşən Vaqif oğlu
Quliyeva İntizar Təhməzqulu qızı
Qurbanov Cahangir Qafar oğlu
Qurbanov Cahangir Vahid oğlu
Qurbanov Oruc İzzət oğlu
Qurbanova Gülzar Qurban qızı
Qurbanova Pərvanə Yaqub qızı
Mehmandarov Mustafa Adil oğlu
Məhərrəmov Firudin Əliməmməd oğlu
Məmmədxan Ucal İsa oğlu
Məmmədov Anar Ramiz oğlu
Məmmədov Ayşad Kamal oğlu
Məmmədov Maqsud Fazil oğlu
Məmmədov Murad Məmməd oğlu
Məmmədov Sabir Novruz oğlu
Məsimov Qurban Abdulla oğlu
Mikayılov Anar Şamil oğlu
Mikayılova Sonaxanım Məmmədağa qızı
Mirişli Nazim Ramiz oğlu
Mir-Qasım Ayan Oqtay qızı
Mirzəhəsənov Hüseyn-Səfa Qvaməddin oğlu
Mirzəyev Gülağası Ağa Hüseynoviç
Mirzəyev Rafiq İsmayıl oğlu
Mirzəyev Sucəddin Qiyas oğlu
Musayeva Səmayə Məmməd qızı
Musayeva Şükufə İmran qızı
Mustafayeva Laləzar Bəşir qızı
Nəbiyev İbad Fərrux oğlu
Nəsirova Hicran Fətəli qızı
Nəzərov İlham İslam oğlu
Novruzova Nubar Qulu qızı
Nurzadə Əli Qayıb oğlu
Osmanov Bəhram Məcid oğlu
Osmanov Fuad Tacəddin oğlu
Piriyev İvtixar Fəhrat oğlu
Poladov Əkram Nicad oğlu
Rəhmanov Rəhman Tofiq oğlu
Rüstəmov Elşən Mərdan oğlu
Rüstəmov Nurlan İbrahim oğlu
Rzayev Vüsal Elman oğlu
Salahov Əbülfət Yusif oğlu
Salamova Gülcahan Əhməd qızı
Salmanov Nicat Fərhad oğlu
Seyidov Uran Seyid Musa oğlu
Səlimli Mirbala Seyidəsgər oğlu
Səlimov Ruslan Xanbala oğlu
Səmədov Şükür Hacıbala oğlu
Süleymanlı Ceyhun Təvəkkül oğlu
Şarovskaya Natalya Yuryevna
Şeyxov Nizami Hüseyn oğlu
Şərifəliyeva Səidə Vahid qızı
Şıxəliyev Ramin Tofiq oğlu
Şirəliyev Elşən Şıxəli oğlu
Şirəliyeva İlhamə Şərbətəli qızı
Şirməmmədov Namis Xanmirzə oğlu
Vahabzadə Səbinə Qulam qızı
Vəliyev Nofəl Abdulməcid oğlu
Vəliyeva Nigar Natiq qızı
Yaqubova Ella İsmayıl qızı
Zeynalov Azər Zeynalabdın oğlu
Zeynalov Elnur Əli oğlu
Zəki Mehriban Mürvət qızı.
2. Azərbaycan Respublikasının Nazirlər Kabineti bu Sərəncamdan irəli gələn məsələləri həll etsin.
3. “İncəsənət xadimlərinə Azərbaycan Respublikası Prezidentinin mükafatlarının verilməsi haqqında” Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 2019-cu il 10 may tarixli 1172 nömrəli Sərəncamının (Azərbaycan Respublikasının Qanunvericilik Toplusu, 2019, № 5, maddə 893) 1-ci hissəsi ləğv edilsin.
Azərbaycan mədəniyyət xadimlərinə Azərbaycan Respublikası Prezidentinin fərdi təqaüdünün verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı
Azərbaycan Respublikası Konstitusiyasının 109-cu maddəsinin 32-ci bəndini rəhbər tutaraq və “Azərbaycan Respublikası Prezidentinin fərdi təqaüdünün təsis edilməsi haqqında” Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 2002-ci il 11 iyun tarixli 715 nömrəli Fərmanına uyğun olaraq qərara alıram:
1. Azərbaycan mədəniyyətinin inkişafında xidmətlərinə görə aşağıdakı şəxslərə Azərbaycan Respublikası Prezidentinin fərdi təqaüdü verilsin:
Əmirov Cəmil Fikrət oğlu
Göyçayev Teymur Ənvər oğlu
Xanı-zadə Bəxtiyar Oqtay oğlu
Kərimov Fəxrəddin Nuri oğlu
Quliyev Qabil Əzizulla oğlu
Şərifov Vaqif Abdulla oğlu
Tağızadə İranə Tofiq qızı.
2. Azərbaycan Respublikasının Nazirlər Kabineti bu Sərəncamdan irəli gələn məsələləri həll etsin.
Централизованная библиотечная система Ясамальского района в связи с карантином по поводу пандемии коронавируса с конца марта нынешнего года осуществляет проект «Виртуальное путешествие по Азербайджану». Виртуальные туры уже были осуществлены в Губинский, Бардинский, Хызынский, Гейчайский, Дашкесанский, Гахский, Товузский, Аджебединский, Исмаиллинский районы, города Гянджа и Шеки.
Очередное путешествие состоялось в Сиязаньский район,
созданный 11 февраля 1940 года. В районе, территория которого составляет 7384 km2 1 город, 1 поселок и 32 села. Население района составляет
свыше 40 тысяч человек.
Богатство флоры и фауны района отражается на видеоролике.
Здесь перечисляются леса Саглочан, Мяшриф, Даггушчу, Арзикюш, Сядан и др. и
размещены их фото.
Сиязан богат своей историей. На его территории находятся
усыпальница Халила, некрополь Даш гутусу, оборонительные стены Гильгильчай,
поселение Бешбармаг, крепость Диндаг фотографии которых можно увидеть на
видеоролике. Здесь же содержатся сведения о датах их строительства.
Далее следует список выдающихся сиязанцев. Среди них
поэты и писатели Айдын Тагиев, Алисафа Азаев, Октай Гаджи Гусалы, Гяндал
Тачайлы, Мехти Новрузов, Ильяс Хатаи.
Интересно выглядят фото кухни этого района – жаренная
рыба, кюфтя бозбаш, фясяли, гей гутаб и др.
Завершается видеоролик показом горы Бешбармаг,
находящейся на отрогах Большого Кавказского хребта. Здесь же размещены фото рек
Ата чай, Гиль-гиль чай.
В
исполнении Заслуженной артистки республики Мятянят Искендерли звучит песня
Аббасгулу Наджафзаде «Сиязян» на слова Наджмеддина Мурватова.
Bakı şəhər Mədəniyyət Baş İdarəsi Yasamal rayon Mərkəzləşdirilmiş Kitabxana Sisteminin (MKS) M.Ş.Vazeh adına Mərkəzi Kitabxanası tərəfindən “Vətənimizə virtual səyahət” layihəsi təşkil olunmuşdur. Layihə əsasında bir çox virtual səyahətlər həyata keçirilir. Xatırladaq ki, Quba, Gəncə, Bərdə, Xızı, Göyçay, Daşkəsən, Qax, Tovuz, Şəki, Ağcabədi, İsmayıllı və s. rayonlara təşkil olunan virtual turlar sosial şəbəkələrdə də təqdim olunur.
Virtual
izləyicilər üçün hazırlanmış növbəti səyahət 11 fevral 1940-cı il tarixində
yaradılan Siyəzən rayonunadır. Videoçarxda ilk olaraq, bir şəhər, bir qəsəbə,
otuz iki kənddən ibarət olan rayonun ərazisi (7384 km2), əhalisi (40500
nəfər) haqqında məlumat verilmiş, bu ərazidə yerləşən müasir bina və parkların
siyahısı və fotoları təqdim olunmuşdur.
Təbiətə
əsrarəngiz bir rəng qatan rayonun flora və faunası bütün gözəlliyi ilə
videoçarxda nümayiş olunur. Bitkilər kateqoriyasına qərbi, dağ nanəsi, cirə,
yovşan, itburnu və s. daxil edilmiş, bununla yanaşı meşələrindən Sağlocan, Məşrif,
Dağquşçu, Ərziküş, Sədan və digərlərinə aid fotolar toplanmışdır.
Tarixi
ilə qədim olan Siyəzən ərazisində Xəlil türbəsi, Daş qutusu nekropolu,
Gilgilçay müdafiə səddi, Beşbarmaq yaşayış yeri, Dindağ qalaçası kimi tarixi
abidələrin fotoları və yaranma tarixləri ilə bağlı faktlar da videoçarxda əks
olunmuşdur.
Videoçarxın
davamında görkəmli və tarixi şəxsiyyətlərin siyahısı ardıcıl formada
verilmişdir. Siyahıda Aydın Tağıyev, Əlisəfa Azayev, Oktay Hacı Gusalı, Gəndal
Taçaylı, Mehdi Novruzov, İlyas Xətai kimi şair və yazıçıların adı da yer alıb.
Mətbəxinə
aid balıq qızartması, küftə-bozbaş, fəsəli, göy qutabı və bu kimi ləzzətli yeməklərin
fotoları da videoçarxda yerləşdirilmişdir.
Videoçarx
Böyük Qafqaz sıra dağlarının ətəklərində yerləşən Beşbarmaq dağı, rayonun müxtəlif
zonalarından axan Ata çay, Gil-gil çay kimi çayların fotoları ilə yekunlaşır.
Videoçarxda
əməkdar artist Mətanət
İsgəndərlinin ifasında Abbasqulu Nəcəfzadənin
Nəcməddin Mürvətovun sözlərinə yazılmış “Siyəzən” mahnısı səslənir.
Beynəlxalq əməkdaşlıq çərçivəsində Böyük Vətən müharibəsində qələbənin 75 illiyinə həsr olunmuş interaktiv plakat hazırlandı
Xəbər verdiyimiz kimi, beynəlxalq əməkdaşlıq çərçivəsində
Bakı şəhər Mədəniyyət Baş İdarəsi Yasamal rayon Mərkəzləşdirilmiş Kitabxana
Sistemi Rusiya Federasiyası Orenburq Vilayətinin P-Pokrovka model kitabxanası
ilə 2018-ci ilin payızından əməkdaşlıq etməyə başlamışdır. Bu əməkdaşlıq çərçivəsində
uğurlu layihələr həyata keçirilir, mühüm hadisələrə həsr olunan interaktiv
plakatlar hazırlanır.
Növbəti interaktiv plakat «Böyük qələbə. Великая
победа – 75» sovet xalqının Böyük Vətən müharibəsində (1941–1945-ci illər) qələbəsinin
75 illiyinə həsr olunub.
Plakatda Azərbaycan və rus dillərində verilən
materiallarda Böyük Vətən müharibəsində Azərbaycan hərbiçilərinin şücayətindən,
azərbaycanlıların antifaşist hərəkatında iştirakından, Vətənimizin övladlarının
arxa cəbhədə əmək fəaliyyətindən, ölkə iqtisadiyyatı və xüsusilə də Bakı
neftinin əhəmiyyətli rolundan bəhs edilir.
Plakatda
Azərbaycan müharibə illərində, Qafqaz uğrunda döyüşlər, milli hərbi bölmələr
haqqında ətraflı məlumat almaq olar.
Burada akademik Yusuf Məmmədəliyevə həsr
olunmuş bölmədə onun ixtira etdiyi yüksək oktanlı benzin («Molotov kokteyli»)
haqqında məlumatlar verilmişdir.
İnteraktiv
plakatda izləyicilər Sovet İttifaqı Qəhrəmanı adını almış 39 azərbaycanlı ilə də tanış ola bilərlər. Bundan başqa
plakatda Mehdi Hüseynzadə, Həzi Aslanov və Rixard Zorge haqqında vikipediyadan
götürülmüş məlumatlar da əks olunmuşdur.
İnteraktiv
plakatda həmçinin Yasamal rayon Mərkəzi Kitabxanası tərəfindən ikiqat Sovet
İttifaqı Qəhrəmanı Həzi Aslanovun 110 illik yubileyi ilə əlaqədar hazırlanmış
informasiya bülleteni, Həzi Aslanova həsr edilmiş şeirlər toplusu, əfsanəvi
partizan Mehdi Hüseynzadənin (“Mixaylo”) 100 illik yubileyi münasibəti ilə hazırlanmış
videoçarxla da tanış olmaq olar.
İnteraktiv
plakat MDB kitabxanalarına və həmçinin ölkəmizin bir çox kitabxanalarına göndəriləcək.
Централизованная библиотечная система Ясамальского района осуществляет проект «Великая победа – 75», посвященный 75 летию победы советского народа в Великой Отечественной войне. В рамках проекта в библиотеке организована книжная выставка, подготовлено информационное письмо о дважды Герое Советского Союза Ази Асланове, собраны стихотворения, посвященные этому герою, проведен конкурс детского рисунка и лучшие рисунки отправлены на суд жюри в Москву. В рамках данного проекта сегодня читателям представляется композиция-реквием «Полк бессмертных: дети, внуки и правнуки ветеранов Великой Отечественной войны», посвященныйпамяти ветеранов Великой Отечественной войны в исполнении учеников 3 класса средней школы №164 Насиминского района, подготовленный под руководством педагога этой школы Туран Гусейновой. Туран Гусейнова является дочерью ветерана Великой Отечественной войны Байрамгулу Аманова. Композицию-реквием можно посмотреть на канале YouTube https://www.youtube.com/watch?v=CW2AujjIemg Мы представляем вниманию читателей стихотворение, написанное другой дочерью этого ветерана, известной детской писательницей Солмаз Амановой. Вечная память, Вечный огонь! И на войне цветут цветы, Не передать их красоты. Солдаты Землю стерегут, Природу нашу берегут. А в мире много так чудес, И не боится войны лес. Стоит стеной назло врагу, Цветут ромашки на лугу. А на Земле лежит солдат, Душа его у райских врат, В руке сжимает он цветок, Вновь поднимается росток.
Bakı şəhər Mədəniyyət
Baş İdarəsi Yasamal rayon Mərkəzləşdirilmiş Kitabxana Sistemi (MKS) tərəfindən həyata
keçirilən “Kitabxana – koronavirusa YOX deyir!” layihəsinə M.Ş.Vazeh adına
Yasamal rayon Mərkəzi Kitabxananın nəzdindəki Mirzə Şəfi məclisinin üzvü Eldar
Allahverdiyev də qoşuldu.
Eldar Allahverdiyev 137
№-li tam orta məktəbin 5-ci sinif şagirdidir. Məclisin kiçikyaşlı üzvü virtual rejimdə
faəliyyət göstərən kitabxanaya “Koronavirusun bizdən aldıqları” adlı yazısını təqdim
etdi. O, koronavirus pandemiyasının həyatına təsiri ilə bağlı fikirlərini qələmə
alıb.
Hal-hazırda evdə
qalaraq əvvəlki həyat tərzi üçün darıxan Eldar Allahverdiyevin yazısı tam mətni
aşağıda verilib.
Koronavirusun bizdən
aldıqları
Mən,
Allahverdiyev Eldar 5-ci sinif şagirdiyəm. Mart ayının 3-ü dərsdən çıxanda bizə
bildirdilərki, sabahdan martın onunadək dərs olmayacaq. Sevincək halda müəllimdən
səbəbini soruşduq. Müəllim bizə koronavirusla bağlı məktəbin dezinfeksiya
olunacağını bildirdi. Koronavirus haqqında xəbərlərdə eşitmişdik. Bu virus Çində
yaranmışdı. Çinlə bizim ölkə arasında məsafəni fikirləşəndə, bu virusun bizə gəlib
çatması mümkünsüz olmağını fikirləşirdik. Biz heçdə əhəmiyyət vermədik, çünki
yaxınlaşan təhlükənin fərqində belə deyildik. Evə gəldik və sevincli halda “bir
həftə dərslərin olmadığını”, – dedik.
Valideynlərimiz heçdə
sevinmədilər, onlar təhlükənin artıq ölkəmizədə gəldiyini hiss edirdilər. Bir
neçə gündən sonra dərslərin mart ayının iyirmi doqquzuna qədər uzadılması barədə
televiziyada elan verdilər. Yenə də sevinirdik, hətta bu tətilə “Koronavirus
bayramı” deyirdik. Amma getdikcə evdə darıxmağa başladıq. Məktəbə getmək, sinif
yoldaşlarımızla görüşmək istəyirdik.Səbirsizliklə martın iyirmi doqquzunu gözləyirdik.
Xəbər yayıldı ki, dərslər
aprel ayının otuzuna qədər təxirə salınıb. Həəə… artıq vəziyyətin nə qədər təhlükəli
olduğunu dərk etməyə başladım. Evdən çölə çıxmırıq, dostlarımızla oynaya bilmirik.
Evdə dərslə məşğul olmağımıza baxmayaraq, yenədə nəqədər dərslərdə gerilədiyimi hiss edirəm. Fikirləşirəm:“Məktəbə
gedə bilməmək, təhsil ala bilməmək nəqədər pis bir hiss imiş”.
Televizordan Suriyadakı
uşaqların məktəbə getmək üçün üsyanlarını görəndə, deyirdim:“Məktəb üçündə belə
üsyan olar?!” Sən demə biz əlimizdə olan imkanların qədrini bilmirdik. İndi
anlayıram ki, təhsildən uzaq qalmaq, məktəbə gedə bilməmək heçdə yaxşı hal
deyilmiş. Bəzəndə fikirləşirəm ki, Suriyada yaşayan insanlara olan haqsızlığa
dünya ölkələri biganə qaldığına görə Allah təala bütün dünyanı cəzalandırır.
Koronavirus bizdən hal hazırda təhsilimizi, sərbəstliyimizi
alıb. Amma çalışaq sağlamlığımızı almasın.Koronavirusun bizə öyrətdikləridə
oldu məsələn: ehtiyatlı olmağı, təmizliyə riayət etməyi, yaxınlarımızı
qorumağı.
Ümid edirəmki, tez bir
zamanda bu qara buludlar dünyamızı tərk edəcək, al günəş üzümüzə güləcək. Yenidən
gözəl günlərə geri dönəcəyik.Dərslərimizə qaldığımız yerdən davam edərək,
biliklərimizi dahada dərinləşdirəcəyik.
Atalarımız yaxşı deyib:
“Yaman günün ömrü az olar”.
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, “Hüseyn Arif” Ədəbi Məclisinin sədri
Mən bir səhər hamıdan çıxıb gedə bilərəm, Bir söz də söyləmərəm,qınamaram heç kimi. Nə varsa yaddaşımdan qazıyaram,silərəm, Səbrim yoxdu,dayanıb sınamaram heç kimi.
Canım,vallah,yalandı şairlik də,filan da, Bax,hər gecə özümü ürəyimdən asıram. Bir əzabın odunda közərdirəm sözləri, Mən şeir ha yazmıram,sinəmə dağ basıram.
Bilirəm,acizlikdi kimdənsə sevgi ummaq, Təbəssümlə,baxışla yalvarmaqdı kiməsə. Elə yanıb əllərim,uzatmağa qorxuram, Bir vaxt yaman düşmüşdüm bir dəlisov həvəsə…
Qəm yemə,keçdi getdi…indi susuz səhrayam, Bir əlçim bulud tapım gözlərimi sıxmağa. Güclə sürüyüb gedir hərə öz şələsini, Axtarsan bir adam yox,kövrəlib darıxmağa.
Zamanın qatarında kim yatmış,kim oyaqdı?! Kim var bircə gecəılik düşüb qonaq qalmağa?! Qoymadılar qayıdam bir gün uşaqlığıma, Qoymadıar məni də dönüb adam olmağa.
Köhnələrdən…
Qaçırdı hamını göy gurultusu, Çəkildi xəlvətə boz sərçələr də. Bir dəli yağışdı,bir də ikimiz, Gəzib dolaşırıq boş küçələrdə.
Bir ara əlindən çıxdı çətirin, Az qaldı küləyə qoşulub gedə. Bayaqdan dolaşır ayaqlarıma, Bir pişik balası çıxıb döngədən.
Dağıdıb saçını söyüd ağlayır, Çolaq dilənçinin boş qalıb yeri. Yağış asta-asta yuyub aparır Hisini-pasını qoca şəhərin…
Bir sevgi məktubu ilişib qalıb Titrəyə-titrəyə bir gül koluna. Sahildə üşüyən qoşa fidan şam Girib bir-birinin yenə qoluna.
Axşam necə düşüb xəbərimiz yox, Qara gözlərindən vaxt axıb gedir. Bir azca üzünə soyuq baxanda, Incik qonaq kimi eşq çıxıb gedir…
Gün günə bənzəməz,tale taleyə; Bir ömür axtarsan tapılmaz itik. “Sənə demədimmi qoşulma mənə…” “ Çox gecdi…sonuncu qatar da getdi…”
…Bir də haçan yana sönən işıqlar? Qurut ürəyimdə yaş əllərini. Doldurub bir ovuc işıq da apar Evə qayıdanda boş əllərini.
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, “Hüseyn Arif” Ədəbi Məclisinin sədri
Pıçıltı
Nə bir rahat yuxum var, nə yuxumda bir dinclik. Bir nazik ipin üstdə oynamaq zülüm işdi. Səni çəkib yuxumdan evimə gətirmişəm, gör necə xarabadı… Divarlarda boya-boy hər yerdə sənin şəklin. Gəlişinə sevinən qapım necə ağlayır, pəncərəm açıq qalıb görən hansı axşamdan? Masamın üstü dolu…yer yox barmaq qoymağa, burda nələr desən var,bir sevincdən savayı. Ağ varaqlar üşüyür sükutun soyuğundan… əllərin nə soyuqdu. Sən gələndən dayanıb divardakı saat da, əqrəblər üst-üstədi. Sonsuzluğun içində biz ikicə nəfərik. Sən yaralı göyərçin… Istəmirəm mən sənə dəmir qəfəs olmağı, yaranı sarımağa bir azca göz yaşım var. Ağacların yarpağı Gecənin qulağına gör nələr pıçıldayır… Şam əriyib qurtarıb… Bir söz denən,yandırım ürəyimi sübhəcən.
***
Heyif,mən də beləyəm, Bir az zalım adamam. Hər addımda aldanan, Uşaq kimi inanan.
Gözlərimi qırpmadan Tərk edərəm bu canı. Mənimçün canı vermək, Can deməkdən asandı.
Qoy səni aldatmasın Şairliyim,filanım. Ələsən,çıxar üzə Neçə-neçə yalanım.
Dərdim başımdan aşsa Söyləmərəm birini. Özümlə aparacam Neçə gizli sirrimi.
…Çox da gülməli deyil Taleyin zarafatı. Günahkaram sənintək, Sevirəm bu həyatı.
Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, “İlham çeşməsi” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru, Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü
SƏNİ GÖRMƏYƏNDƏ
Sənsiz öz köksünü ötürür bu yaz, Göylər də açılmır dərddən, kədərdən, Sənsiz azan yoxdu, gecikir namaz, Əlimi üzmüşəm mən göydən ,yerdən,
Ümid böyüdürəm köksümdə hələ, Sənsiz günlərimi ağlayıram mən, Axır gözlərimdən yaş gilə-gilə, Yaralı sinəmi bağlayıram mən,
Sənsiz dünya mənə məzardı indi, Məni yuxularda qoyub getmisən, Nolar ruhumu yavaşca dindi, Sən könül bağımı viran etmisən.
Sənsiz ağı deyir ağlayır ürək, Şeirimə, sözümə bükmüşəm səni Qara gözlərimdə oynayır şimşək, Sənli misralarım incidir məni.
Ən şirin sözləri sənə qoşuram, Həsrətdən alışır dilim, dodağım, Səni görməyəndə vallah çaşıram, Gəl güldür qəlbimi, ay gülyanağım.
BU SEVGİ
Üzür ürəyimi, üzür bu həsrət, Hicranın əlindən gəl qurtar məni. Ağlayır, sızlayır sevgi, məhəbbət, Ürəkdən sevirən inan ki, səni.
Gözümü yolunda kor eyləmişəm. Hər gün misra-misra əriyirəm mən, Gülüzlüm mən sənə, can söyləmişəm, Kəsib yollarımı indi duman, çən.
Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, “İlham çeşməsi” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru, Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü
SƏNSƏN
Ay mənim qismətim, ay mənim payım, Sənsiz bu dünyanı neyləyirəm mən. İşıqlı səhərim, Günəşim, Ayım, Qəlbimdən keçəni söyləyirəm mən.
Sənsən bağ-bağçanın yar-yaraşığı, Səninlə necə də bəxtiyaram mən, Sənsən gözlərimin nuru, işığı, Səndən şəfəqlənən bir baharam mən.
Sən mənə xoşbəxtlik, sevinc vermisən, Könül sarayımın sultanı sənsən. Qurbanın olaram əgər istəsən, Göylərin, yerlərin xoş nəğməsisən.
Yerlərin göylərin bir mələyisən., Sənsən çiçəklərin, güllərin təri, Necə də gözəlsən ey nazlı süsən, Sənsən gözəllərin ay bəxtəvəri.
Nəğmələr qoşuram hər zaman sənə, Sənin eşqin ilə qanadlanıram, Heyranam o gözəl , göyçək hüsnünə, İlhamı hər zaman səndən alıram.
SÖYLƏ
Günəş iftar açıb, Ay oruc tutub, Yuxumu danışım, qulaq as bir az, Demə yollar, izlər bizi unudub, Bizsiz gülərmi heç, söylə bahar, yaz.
Ay başımın tacı, gözümün nuru, Bəxt yazan səni də yazıbdır mənə. Sevgimiz təmizdi, eşqimiz duru, Dərd, kədər qalama yanan qəlbimə.
Saçlarım nə vaxdır sığal görməyir, Fikrim, xəyalım da, ruhum da sənsən, Ayrılıq nə vaxtdır qəddimi əyir, Səpmə saçlarıma vaxt, vədəsiz dən.
Susuz balıq kimi çırpınır ürək, Dur gəl, bal eşqimin sən pətəyi ol, Ah-nalə götürmür müqəddəs fələk, Könlümün ən şirin bir istəyi ol.
Sənsiz öz köksünü ötürür bu yaz, Yollara baxıram mən səhər , axşam, Mənim tər bənövşəm, gəl eyləmə naz, Sənsiz qanadları qırılmış quşam,
Ruhumu göylərdən qaytar geriyə, Qoyma Əziz Musa qalsın avara, Qoyma ayaq açıb, dərd, qəm yeriyə, Dur gəl, qapımızı açaq bahara.
Şairə-jurnalist-publisist Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin Naxçıvan Muxtar Respublikası Bürosunun Rəhbəri, “Qızıl qələm” media mükafatı laureatı
BİLMİRƏM /”Vətənimdir” – silsiləsindən/
Bəd illər az qalır qərinə olsun, Qübarı könüldən silə bilmirəm. Çatlamış, boş sənək çətin ki, dolsun, Şuşasız, Laçınsız, gülə bilmirəm.
Neçə ki, Kəlbəcər qolu bağlıdır, Neçə ki, Ağdamım sinədağlıdır. Neçə ki, “stepan”, “Qarabağlıdır”, Necə yaşayıram, hələ bilmirəm.
Cəbrayıl yaralı, həm də qəfəsdə, Füzuli can verir, qulağı səsdə. Qubadlı, Zəngilan, kürəyi üstə, Məzarım qazılıb, ölə bilmirəm.
İrəvan, Zəngəzur, Göyçəm hardadır? Mehri, Qafan, Vedim, gör nə haldadır. Gorusum, Ağkilsəm, çoxdan dardadır, Həsrətin zirehin, dələ bilmirəm.
Aprel döyüşləri, mesaj- düşmənə, Bir kimsə dünyada, qızammaz mənə. Zərbələr vuracam, hey dönə- dönə, Yurdda eldən- elə, gələ bilmirəm.
Yüksəldək Murovdan “Cəngi”nin səsin, Silək Ulu Yurdun, qara ləkəsin. Dövran vəsf eləsin, Odlar Ölkəsin, Nəyi gözləyirik, bilə bilmirəm?!…
Şairə-jurnalist-publisist Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin Naxçıvan Muxtar Respublikası Bürosunun Rəhbəri, “Qızıl qələm” media mükafatı laureatı
BU GÜN KƏLBƏCƏRİN İŞĞALI GÜNÜDÜR-
YA QİSMƏT Vətən borcumuz çox, ömrümüzsə az, Kəlbəcəri bir də görəm- ya qismət. Taledən, qismətdən kimsə qaçammaz, Dağında lalələr dərəm- ya qismət.
Zirvədə buludu qatar- qatardır, Güneyi nərgizli, quzeyi qardır. Dörd fəslin hamısı burda bahardır, Süsəni sünbülə hörəm- ya qismət.
Səs sala dağına Şəmkirin sazı, Bütün igidlərə çata avazı. Ola qoç döyüşü, qeyrət davası, Köksümü qabardıb, gərəm- ya qismət.
Yığam Mübariztək vətən gəncini, Çaldıram Murovda sanlı cəngini. Qaçıram düşmənin murdar rəngini, Hayqıram:- “Ər oğlu-ərəm”- ya qismət.
Qarşısı alınsın qanlı sellərin, Ordum xilaskarı doğma ellərin. Dövran da yurdunun bütün güllərin, Ayağı altına sərə, – ya qismət.
BU GÜN HEÇ KİMİN UNUTMAYACAĞI ” 31- MART AZƏRBAYCANLILARIN SYQIRIMI! GÜNÜDÜR/
TÜRK SAVAŞI Daş yazılar salnamədir qalın-qalın, Oxuyun siz keçmişimdən xəbər alın. Sədasını dinləyin siz daş qavalın, Türk elləri döyüşlərdə deyil naşı, Qiyamətdən betər olar türk savaşı.
Od yaranıb, od doğulub, od diyarım, Sönməz oddur, oğlum, qızım, ixtiyarım. Oddur kaman, oddur sazım, oddur tarım, Alovdandır, atəşdəndir od yaddaşı, Qiyamətdən betər olar türk savaşı.
Yad baxışlar kor olubdur od elimdə, Qədəm basıb qovrulublar od selimdə. Şahinlərim qiyyə çəkib at belində “Cəngi”ləri titrədibdir dağı, daşı, Qiyamətdən betər olar türk savaşı.
Vətən üçün candan keçən fədaim var, Tomrisim var, Cavanşirim, Xətaim var. İsrafilim, Mehdim, Həzim, Gərayım var, Əziləcək yağıların mənfur başı, Qiyamətdən betər olar türk savaşı.
Sevinməsin o kəmfürsət, qanlı yağı, Uzaq deyil Qarabağın zəfər çağı. Çəkiləcək pak torpaqdan yad ayağı, Dövran qoymaz yad əlində bir qarışın, Qiyamətdən betər olar türk savaşı.
Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, Azərbaycan Respublikası Prezidenti Təqaüd Fəndunun təqaüdçüsü, “Azad qələm” ədəbi-bədii, ictimai-publisistik qəzetinin və “Ali Ziya” ədəbi-bədii, elmi-publisistik jurnalının təsisçisi və baş redaktoru
Şəhid ayım, aprelim
Bahar nəfəsli sinən güllələrə tuş gəldi, Ağu dedi bülbülün, qaranquşun nəğməsi. Çiçəklərin, güllərin gözlərindən yaş gəldi, Daraldı hər bir yerdə təbiətin nəfəsi. Şəhid ayım, aprelim!
Qönçə-qönçə gül açan güllərin güllələndi, Şəhid ətrin yayıldı, qara geydi buludlar. Hər arzun, hər diləyin qəlbində düyünləndi, Torpağına, daşına başın əydi buludlar. Şəhid ayım, aprelim!
Dalğalandı dəniz tək, çaxdı ildırım kimi, İgidləri hayladı azadlığın işığı. Ölümə sinə gərən ərən oğullarına, Əbədiyyət yaratdı o bahar yaraşığın. Şəhid ayım, aprelim!
Nəfəsində igidlik toxumları səpildi, Şəhidlərin ruhunda açıldı danın gözü. Qönçələrin qan əmdi, küləklərin acıdı, Çiçək açdı dilində azadlıq adlı sözün. Şəhid ayım, aprelim!
Vətən adllı tarixin düşüb igid payına, Aprel şəhidlərimin qızıl səsli bu ünü. Şəhidlərim doğuldu dil açdı sinən üstdə, Apeliin ikisində yazıldı doğum günü. Şəhid ayım, aprelim! 2019 aprel
Şeirimin bahar gözü, Yaşla dolub, kövrəlibdi. Yaz nəfəsli ürəyimdə Qış yenidən dirçəlibdi.
Hər sözümün bənövşəsi, Qara xallı laləsi var. Vətən deyən dillərimin Göyə qalxan naləsi var.
Misra-misra qocalıram, Kəlmə-kəlmə can verirəm. Şeir-şeir ucalıram, Vətən boyda qan verirəm.
Sözlərimin soyqımı, Dillərimdən asılıbdı. Qələm tutan əllərimi Gör kimlər daşa basıbdı.
Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, Azərbaycan Respublikası Prezidenti Təqaüd Fəndunun təqaüdçüsü, “Azad qələm” ədəbi-bədii, ictimai-publisistik qəzetinin və “Ali Ziya” ədəbi-bədii, elmi-publisistik jurnalının təsisçisi və baş redaktoru
Yaşada bilmədim sənsiz dünyamı, Gəl mənə yenidən zülüm ver, zülüm. Yaşamaq nə qədər şirin olsa da, Mənə öz qoynunda ölüm ver, ölüm!
Demə ki, gəncliyim ötüb keçibdi, Qəlbim həsrətindən şərbət içibdi, Ürəyim tək səni həmdəm seçibdi, Vüsaldan bir azca dilim ver, dilim.
Qaçmaq istəyirəm… Məni gözündən asan tənhalıqdan. Boynumda dəyirman daşı kimi fırlanıb məni boğan haqsızlıqdan… İllərlə yerdə qalıb yanı göyərmiş arzulardan Mənə qucaq açan bulud-bulud xəyallardan. Qaçmaq istəyirəm… Ürəyimi uçuran yad baxışlı hislərdən Mənə yalan sevgi bağışlayıb Üzümə yaxşı deyən pislərdən. Ürəyində saxtalıq yaşadıb üzdə saflıq gəzdirmək istəyənlərdən… Qaçmaq istəyirəm… Qəlb oğrularından, talanmış ürəklərə min sifətlə yer tapıb girmək istəyənlərdən. Özünü dəryada hiss edib köpək balıq kimi bir anda səni udmaq, Onsuz da qırılmış arzularını, incilərini yenidən darmadağın edib səni tale burulğanında qərq etmək istəyənlərdən… Qaçmaq istəyirəm… Yad fikirli, özgə baxışlı doğmalardan, İçini qurd kimi gəmirən iblis niyyətli kabuslardan. Səni dərk etməkdən, anlamaq dərəcəsindən uzaq, könül evimə kül üfürənlərdən. Qaçmaq istəyirəm, qaçmaq… Arxamca gəlməyin ey ürəyi üzülmüş ümidlərim Arxamca gəlməyin ey yolda-irizdə düşüb itən dərdi-sərim. Qoyun bir az dincəlim…
“Gənc Ədiblər Məktəbi”nin müdavimi, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin (AYB) üzvü, Azərbaycan Respublikası Prezidenti təqaüd fondunun təqaüdçüsü
Fərqanə xanıma…
-Quşmu olub uçub getdi? -Qanadları ki, ruhudu. Nə üzü var, nə səsi var, Oyandığımız yuxudu.
-Ordasanmı ev yiyəsi? -Ürəkmi var döyünəsi? Boş bədənə geyinəsi Heç quru canı yoxudu.
Yaşdı yanağımı döyən, Ey ruhu göylərə dəyən. De: “Torpağın bətnindəyəm Tanrı yazdı, o, oxudu.”
***
Sağ olsun ürəyim də Xatırladır özünü. Hərdən bir sancı tutur, Elə bil ki, sinəmə Çıxıb atır özünü. Tanrı işini bilir, Gözlərimi kuzə verib. İz itirib qaçıb göyə, Amma gəl ki, taleyimdə Özünü biruzə verib. Sən də məndən uzaq durdun, Gəlmə, bir də uzaq dur. Mən özümü Götürdüm bu oyundan. Tək oynamaq yasaqdır.
“Gənc Ədiblər Məktəbi”nin müdavimi, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin (AYB) üzvü, Azərbaycan Respublikası Prezidenti təqaüd fondunun təqaüdçüsü
Yanağım torpaq deyil, Suyu özünə çəksin. Mən Günəş istəyirəm, Ayı özünə çəksin.
Sən də məni bahar san, Baxıb güllü donuma. Özümə sadiq qalım, Eh! Tanıma, tanıma.
Hər ayrılığın sonu Beş-altı şeir qədərdi. Hardan baxsaq bu sevgi Bir ayrılıq edərdi.
Xəyallarım rəngli dualar kimi Çatacaq göy üzünə. Bir gün Tanrı eşidəcək səsimi, Bir gün Tanrı boylanacaq səsimə. İndi mənə hamı yaddı, İndi mən hamıya yadam. Dünya boyda ev-eşikdə Ev-eşik tapmayan adam. Gözüm gözləmə salonu, Başımı qatıb durmuşam. Bir gün Tanrı gələcək… Bədənimin sol küncündə Qırmızı çadır qurmuşam.
Bir üz çəkəm – qonur gözlü, açıq baxışlı, iti zehnli , gülümsər qəlbli , təmiz ruhlu, bütöv sözlü … dalanlarda azmamış, yalanlara bulaşmamış, gerçəkləri aşmamış… – ADAM qoyam adını…
* * * O mövzuda nə vaxt söhbət düşərsə, Gülən üzüm kölgələnər, saralar. Bir balanın harda gözü yaşarsa, Burda gözüm toran tutar, qaralar.
Əgər bilsə ki, ürəyimdə nə var – Gəlib səcdə edərdilər adamlar. Yel əsdikcə korunlayan qadam var, Göyüm açılanda yerim daralar.
Fikrim, zikrim dağdan keçər, azaram, Kədərimi vərəq-vərəq yazaram, Hamıdan, hər kəsdən uzaq gəzərəm, Qorxuram, qız-oğul hanı? -soralar.
Demə niyə bulud kimi dolmuşam, Dərd gül açır, qucağından solmuşam. Xəbərin yox, çox ağlağan olmuşam, Yorulmuşam, yüküm çox bu aralar.
Küləkləri dolamışam telimə, Nə elədim düşdü elin dilinə, Ay Adilə, ağla mənim halıma, Halım ürək dağlar, könül paralar.
Как сообщалось ранее, Централизованная библиотечная система Ясамальского района обеспечивает продолжительность проекта «Узнаем Родину». Осуществляя в период режима карантина проект «Виртуальное путешествие по Азербайджану» зрители с помощью просмотра видеороликов знакомятся с красивыми уголками Азербайджана.
Очередной видеоролик посвящен городу республиканского
значения Сумгайыту. Здесь же содержится информация о двух больших поселках:
поселке Джорат и поселке Гаджи Зейналабдина Тагиева, территориально входящих в
состав города Сумгайыта.
Видеоролик содержит интересные сведения об истории
города, первые письменные упоминания об этом поселении.
Показ ролика начинается с упоминания первых создателей
города, живущих и сейчас в родном городе. Среди них Мазахир Абдуллаев, Дадаш
Дадашев, Аслан Османов, Гюльбахар Велиева, Замина Гасанова, Мустафа Салахов,
Минаря Таирова, Офеля Бабаева, Ашраф Шафиев, Джафар Гулиев.
Здесь можно познакомиться с крупными промышленными
объектами. Среди которых, сданная в эксплуатацию в 1941 году Сумгаыйтская
ТЭЦ-1, а также Азербайджанский трубопрокатный завод (1947), пущенный в эксплуатацию
в 2009 году Сумгайытский технологический парк и находящимся в его составе самым
крупным предприятием – заводом электрического оборудования и многими другими
современными промышленными предприятиями.
Сумгайытский химико-производственный парк был создан Указом Президента Азербайджанской Республики
Ильхама Алиева от 21 декабря 2011 года.
На видеоролике размещены фотографии парка культуры и
отдыха им.Насими, парка Людвигшафен, муниципального парка, парка Гейдара
Алиева, Аллеи шехидов. Особое место отведено приморскому бульвару – любимому
месту отдыха сумгайытцев и гостей города.
Размещены также фото памятников выдающихся личностей
Азербайджана, а исторические памятники, находящиеся в поселке Джорат придают
ролику особую привлекательность и вызывают интерес зрителей.
Особое место выделено фотографиям с связи с празднованием
70-летнего юбилея города.
На видеоролике звучит песня «Сумгайыт» в исполнении
Народного артиста, оперного певца Лютфияра Иманова.
Следует отметить, чтобы сделать видеоролик доступным
маленьким зрителям он размещен на странице
Facebook «Китабсевяр ушаглар» («Дети-книголюбы») и на одноименном
канале YouTube.
verdiyimiz kimi, Bakı şəhər Mədəniyyət Baş İdarəsi Yasamal rayon Mərkəzləşdirilmiş Kitabxana Sisteminin (MKS) M.Ş.Vazeh adına Mərkəzi Kitabxanası “Ölkəmizi tanıyaq” layihəsini davamlığını təmin edir. “Vətənimizə virtual səyahət” layihəsi ilə karantin rejimində olan Azərbaycanın gözəl guşələri silsilə videoçarxlar vasitəsi ilə tanıdılır.
Növbəti
videoçarx respublika əhəmiyyətli şəhər olan Sumqayıt haqqındadır. Videoçarxda
Sumqayıt şəhərinin tərkibində olan Corat və Hacı Zeynalabdin qəsəbələri əks
olunmuş, şəhərlə bağlı ilk yazılı məlumat izləyicilərə çatdırılmış, şəhərin
tarixi və aparılan tədqiqatlar haqqında ümümi məlumatlar verilmişdir.
Videoçarxda
Sumqayıt şəhərinin ilk qurucuları arasında – Məzahir Abdullayev, Dadaş Dadaşov,
Aslan Osmanov, Gülbahar Vəliyeva, Zəminə Həsənova, “Şöhrət” ordeni ilə təltif
olunmuş Mustafa Salahov, Minarə Tahirova, Ofelya Babayeva, Əşrəf Şəfiyev, Cəfər
Quliyev kimi ziyalılar haqqında qısa məlumatlar fotolarla əks olunmuşdur.
Videoçarxı
izləyənlər şəhərdə yerləşən istehsalat və sənaye müəssisələri ilə bağlı maraqlı
məlumatlar əldə edə bilərlər. Həmin müəssisələrə 1941-ci ildə istismara
verilmiş “Sumqayıt İstilik Elektrik Müəssisəsi-1”, Azərbaycan Boruyayma Zavodu
(1947), 2009-cu ildə salınmış Sumqayıt Texnologiyalar Parkı (STP) və tərkibində
ən böyük müəssisələrdən biri olan Elektrik Avadanlıqlar Zavodu (EAZ), Mexaniki
Emal zavodu, Qaynaq Quraşdırma Zavodu, STP-nin Alüminium və Mis Profilləri
Zavodu (2014), “Alyans Tekstil” MMC şirkəti, metaltökmə və emal sahələri üzrə fəaliyyət
göstərən “Aztexnolayn” MMC-nin Texniki Avadanlıqları Zavodu, “Bismak” zavodu
(2004) və s. daxildir.
Videoçarxda
Azərbaycan Respublikasının Prezidenti İlham Əliyevin 2011-ci il 21 dekabr
tarixli Fərmanı ilə Sumqayıt Kimya Sənaye Parkının yaradılması da qeyd
edilmişdir.
Nəsimi
adına Mədəniyyət və İstirahət Parkı, Şəhidlər Xiyabanı, Lüdviqshafın parkı, Bələdiyyə
parkı, Heydər Parkı, Sumqayıt Bulvarı fotolarda əks olunmuşdur.
Videoçarxda
Azərbaycan tarixi üçün böyük əhəmiyyət kəsb edən görkəmli şəxsiyyətlərin abidələri
və heykəllərinin fotoları verilmişdir, Corat qəsəbəsində yerləşən tarixi abidələrə
aid fotolar isə videoçarxa xüsusi bir rəng qatmışdır.
Videoçarx
Sumqayıtın 70 illik yubileyi ilə əlaqədar maraqlı tədbirlərin fotoları ilə
davam edir.
Videoçarxda
xalq artisti, opera müğənnisi Lütfiyar İmanovun “Sumqayıt” mahnısı səsləndirilmişdir.
Qeyd
edək ki, “Vətənimizə virtual səyahət”
adlı layihəyə daxil olan videoçarxlar “Kitabsevər uşaqlar” Facebook səhifəsində
və YouTube kanalında da yerləşdirilib.
“Cəhaləti aradan qaldırmaq uğrunda hər bir addımı dəstəkləyirik!” devizi ilə fəaliyyətini uğurla davam etdirən “Yazarlar.az” saytı tərəfindən AMEA-nın Nizami Gəncəvi adına Ədəbiyyat İnstitutunun Mətbuat tarixi və publisistika şöbəsinin müdiri, filologiya elmləri doktoru, professor, yazıçı-publisist Vüqar Əhməd “Koroğlu” romanına görə “Ziyadar” Mükafatına layiq görülüb. Kitabın “Ön söz”ünün müəllifi AMEA Folklor İnstitutunun Mifologiya şöbəsinin müdiri, filologiya elmləri doktoru, professor Seyfəddin Rzasoydur. Bədii əsərin rəyçisi “Ədəbiyyatşünaslıq plyus” Yaradıcılıq Birliyinin sədri, filologiya üzrə fəlsəfə doktoru Zəkulla Bayramlı, redaktoru isə Mətbuat tarixi və publisistika şöbəsinin kiçik elmi işçisi, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin (gundelik.info) və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının (edebiyyat-az.com) “Publisistika” şöbəsinin redaktoru, Təhminə Vəliyevadır.
Tarixi mövzuda qələmə alınan əsər “Ecoprint” nəşriyyatında çap olunub. 352 səhifədən ibarət əsər müəllifin 4-cü romanıdır.
Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Bakı Bürosunun Rəhbəri
Nə şəklim var, Nə də şəkil çəkdirməyi sevdim. Qapısı açılmamış Evdim… Gələnim getdi, Gedənim qayıtmadı. Varmıdır gedişlərin Bir adı. Bəlkə də hə Bəlkə də yox, Şəkil çəkdirənlərdən olmadıq Yol aldıq yürüdük gedənlərdən olduq.
“Gənc Ədiblər Məktəbi”nin müdavimi, Azərbaycan Yazıçılar Birliyi Gənclər Şurasının və Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü, Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Baş məsləhətçisi, Prezident təqaüdçüsü, Gənclər müfakatçısı
Bahar bu il daha gözəl gəlmişdi… Ağaclar yaşıl yarpaqlarını, ağ, çəhrayı çiçəklərini üzlərinə rübənd edib xəfifcə gülümsəyirdilər.
Günəş işıqlarının gur qəhqəhələri otağın pəncərəsindən içəri təpilir, masanın küncünü, yerə sərilən xalçanın solğun saçaqlarını, qocanın çəliyinin ucundakı kiçik dəmir parçasını qıdıqlayırdı. Qoca divanda uzanıb mütəkkəni başının altına qoymuşdu. Gözucu çəliyinin qıdıqlanmasına baxır, min fikrə düşürdü. O, yaşadığı ömrün səksən səkkizinci baharını belə qarşılamağı heç ağlına da gətirməzdi.
Hələ ötən il özünə söz vermişdi ki, səkkizlər qoşalaşan baharda kəndə gedəcək, əvvəlcə ata-anasının, sonra da iyirmi ildi onu bu dünyanın su tutmaz üzündə tək qoyan üzüdönmüşünün məzarına baş çəkəcək, elə qəbristanlığın üst tərəfindəcə bitən nərgizlərdən bir ovuc yığacaq, “İmdad qayası”nın dibində oturacaq, çəliyini də yanına uzadacaq, üzü kəndə baxa-baxa o nərgizlərin çiçəklərinin arxasındakı yumrucuqları yeyəcək… Bir ildi hər dəfə bu haqda fikirləşəndə ağzında qalan iki tək-bir cüt dişinin ucunda qəribə göynərti duyurdu. Hiss edirdi ki, o, böyüdüyü kənd üçün, nərgiz yumrucuqları yemək üçün təkcə ürəyiylə, ruhuyla deyil, barmaqlarının ucunacan, dişlərinin dibinəcən darıxıb… Ömründə belə darıxmaq tanımamışdı. Hər şey üçün darıxmağı anbaan tanıyırdı; sevmişdi, sevdiyi qonşu qızını ona verməmişdilər, sevdiyiyçün darıxmışdı. Bir gün anlamışdı ki, bu darıxmaq onun sevgisi qədər güclü deyil, sevdiyini götürüb o kənddən çıxmışdı, darıxmağa ilk dəfə onda qələbə çalmışdı…
Sonra illər boyu ata-anasıyçün, kiçik qardaşıyçün darıxmışdı… Bu darxımaq sevdiyiyçün darıxmağa bənzəmirdi, həm də heç bənzəmirdi… İndi onun ürəyindəki göynəyə gözlərinin acışığı da qarışırdı. Hərdən ümid edirdi ki, heç olmasa, bircə gilə gözlərindən yaş çıxsa, o acışıq da, o göynək də öləziyər, bir hovur dizlərini yerə qoyarlar. Amma, yox, bu darıxmaq “Diziaynalı pəhləvan”a dönürdü, hər dəfəsində onu bir barmağıyla yenir, vicdan dağının zirvəsinə qaldırır, ordan günah gölünün sahilinə tullayırdı. Darıxmağa məğlub olandan sonra gözlərini sıxıb iki gilə yaş çıxarmağa da heyi qalmırdı… İlbəil gücsüzləşdiyini hiss edir, bir yandan da öz gücsüzlüyünə, bu dəfə “əlahəzrət darıxmağa” itaət etməyə məcbur qaldığına yanırdı. Bir gün sevdiyinin də onun kimi “darıxmağa kəniz olduğunu” anladı… Canının bir parçası bildiyi sevdiyinin ürəyindəki nisgilin iki qatını öz ürəyinə yükləyəndə dərk etdi ki, baxışlarını onun baxışlarından yayındırır. Günbəgün bir-birindən gizlənən bəbəklər onların xoşbəxtlik hilalının üzündəki ləkələrə bənzəyir, hilal iriləndikcə ləkə də böyüyürdü… Bir gün yenə darıxmağın onu günah gölünün sahilinə tulladığı anlarda yapışmışdı sevdiyinin biləyindən, üz tutmuşdu avtovağzala…İki nəfərlik bilet və üzü kəndə gedən avtobusun çirkli pəncərəsindən görünən ala-boz çöllər…
Onlar kəndə çatanda axşam idi, mal-qoyun örüşdən qayıdırdı, hamı kəndin girəcəyindəki “Lətifin bulağı”nın yanında toplaşmışdı. Avtobusu elə orda saxlatmışdı, sevdiyinin biləyindən bu dəfə daha ürəklə, daha cəsarətlə yapışıb çəkmişdi… Avtobusdan düşər-düşməz özünü həmkəndlilərinə sarı atmışdı, hamını bir-bir qucaqlayıb bağrına basmışdı; babasıyla qan düşməni olan Xanbaba kişini də, nənəsinin kəlağayısının ucuna daş bağlayan Növrəstə arvadı da… Sevdalarına uluların yadigarı bu kəndi qurban edənləri kənd camaatı sevinclə, gülüşlə qarşılamışdı.
Başını Xanbaba kişinin kürkünə söykəyə-söykəyə, üzünü Növrəstə arvadın güllü şalının saçaqlarına sürtə-sürtə bir də onda ayılmışdı ki, öz ata ocağının alaqapısına çatıb. Dizləri titrəmişdi, alaqapının yanında mal-qara üçün qoyulmuş yastı duz daşının üstündə oturmaq istəmişdi. Arxadan ovcunun içinə ürkək barmaqlar təpiləndə anlamışdı ki, yox, bura qədər gəlib çıxandan sonra onun titrəməyə, döyüşün bu məqamında darıxmağa qələbə çalmadan qollarını yanına salmağa haqqı yoxdur… Həm də sevdiyinin barmaqları belə ürkəkcəsinə onun ovcunun içində tərləyərkən heç yoxdur… Bir əlli sevdiyinin əlindən yapışmışdı, o biri əliylə alaqapını itələyib qəti addımlarla həyətə girmişdi. Tövlədən çıxan atasıyla əldamından çıxan anası toqquşmuşdu, əvvəl bir-birlərinə, sonra da təəccüblə qarşılarında dayanmış oğullarına baxmışdılar. Qəfildən atası üzünü çəpərin o tayına tutub haraylamışdı:
– Quda, ay quda! Gözümüz aydın, qaçaqlar gəlib!
Çəpərin o tayından sevdiyinin atasının səsi daha gur eşidilmişdi:
– Ayə, mən quzunu kəsim, sən manqalı qala!
Özünü atasının üstünə atmışdı, bir əliylə onun çiynini qucaqlayarkən bir əliylə sevdiyinin əlini anasının önlüyünün cibinə salmışdı. Başı atasının sinəsində dəli bir hönkürtü çıxmışdı ürəyindən… O hönkürtü selə dönüb axmış, darıxmağı qabağına qatıb onun ruhundan çıxarmış, uzaqlara, hələ heç kimin adını qoya bilmədiyi o uzaq diyara qovmuşdu…
Ondan sonra darıxmaq onunçün “suyun başında oturan əjdaha” olmamışdı. Hərdən-hərdən, şəhərin səs-küyü içində qulağına bir quzu mələrtisi gələndə, bazarda qaloşların qiyməti düşəndə, mağazada kartofu kiloyla alanda darıxmışdı kəndli ömrü üçün… Bu darıxmağın başına daş salmağı yaxşı bilirdi, həmin günün sabahı sevdiyiylə yan-yana avtovağzaldakı kassanın qabağında bitirdi… Və onların darıxmağı kənddə keçirdikləri ilk axşamdaca quzuların mələrtisində, dayçaların kişnərtisində itirdi…
-Uşağımız olmayacaqmı? –demişdi bir dəfə sevdiyi sözlərinə yarınisgil, yarıümid qataraq.
– Allah bilir… – deyə cavab vermişdi sevdiyinə…
Bir də onda anlamışdı ki, darıxmaq yenə “əlahəzrətə” dönür sevdiyinin ürəyində, bu dəfə hökmünün sonsuz olacağına əmindir özü də… Ürəyində darıxmağı çox qınamışdı, söymüşdü; “kişisən, mənimlə cəngə çıx, sevdiyimə dəymə!”-demişdi, sonunda bu mübarizədə aciz olduğunu dərk etmişdi… Sevdiyi bala üçün darxıdıqca, o, sevdiyinin gözlərinin içinə daha uzun-uzun baxmağı, duyğularını bu gözlərdə azdırmağı, beləcə, ona darıxmağı unutdurmağı öyrənmişdi… Sevdiyinə darıxmağı unutdurduğu anlarda özünü cəngavər sanırdı… Ürəyinin dərinliyində isə artıq qəbul etmişdi ki, darıxmaq mərd düşmən deyil… Bu gün boy göstərməsə də, sabah yeni həmlələriylə birotaqlı evlərinin içində at oynadacaq; kitab rəfində “Dünya uşaq ədəbiyyatı” seriyasından bir kitab artacaq, tikiş maşınının yanında uşaq önlüyünün eskizləri peyda olacaq, ya da sevdiyinin paltosunun cibindən üstündə uşaq şəkli olan təqvim çıxacaq… Beləcə, o, darxımağın bu yönünü də tanımışdı… Tanıdıqca, çiyinləri bükülür, saçında bir tel daha ağarır, barmaqlarının ucunun dərisi bir az da sərtləşirdi… O, sevdiyini darıxmağa uduzurdu…
… İyirmi il əvvəl darıxmaq sevdiyini onun ömrünün naxışlarından sökmüş, əcəlin əriş-arğacına qatmışdı… İyirmi il idi ki, “sevdiyim” deyə başladığı cümlələri “üzüdönmüş”lə başlayırdı… Qəribədi ki, iyirmi ildə bir dəfə də olsun üzüdönmüş üçün darıxmamışdı… Darıxmaq sevdiyini aparandan bəri qoca heç nəyə toxunmamışdı, dəhlizdəki asılqanda boynu tozlanan qəhvəyi paltonun cibindəki uşaq şəkilli təqvim də olduğu kimi dururdu, tikiş maşınının siyirməsindəki önlük eskizləri də… Saçağı sökülən mütəkkənin rəngi getmiş üzü də iyirmi il idi ki, dəyişdirilmirdi, qoca başını bu mütəkkəyə söykəyəndə ilk dəfə yaxasını darıxmağa tanıdan qonşu qızının mehrini hiss edir, gülümsəyir: “Gör nətərdi sevdiyinçün darıxmaq, ay üzüdönmüş? Mən gələnədək darıx o qəbristanlıqda….”- deyə pıçıldayırdı…
İndi, ömür nəğməsinin səksən səkkizinci sətrində qoca yaman darıxırdı… Hər gün ürəyi atlanır, gödəkçəsinin cibindəki pullarını, sənədlərini yoxlayır: “Bu gün deyəcəklər, daha virus yoxdu, bu gün deyəcəklər…”- deyə-deyə radionu açır, “Xəbərlər” proqramı başlayanacan qışda endirimlə aldığı təzə ayaqqabılarını cidd-cəhdlə geyinməyə çalışırdı. Ayaqqabısının bir tayını geyinib o biri tayına çatanacan aparıcı qızın səsi evə yayılırdı:
– Bu gün də dünyada koronavirusa yoluxanların sayı artdı. “Evdə qal-sağlam qal” şüarına əməl edərək, özünüzü qoruyun. Xüsusən, altmış beş yaşdan yuxarılar, unutmayın, eviniz sizin qalanızdır…
Ardınca da “Bu qala bizim qala…” mahnısı səslənirdi… Qocanın əlləri boşalır, geyindiyi ayaqqabısına baxır, geyinmədiyi ayaqqabısına əyilmiş barmaqlarıyla sığal çəkir, sanki onu təsəlli etməyə çalışırmış kimi pıçıldayırdı: “Darıxma, yəqin sabah səni də geyinərəm…” Ayaqqabısını, gödəkçəsini dəhlizdə rahatlayandan sonra bir müddət üzüdönmüşün paltosuna baxır, asta-asta otağa qayıdırdı. Çəliyini divanın ayaq tərəfinə söykəyir, başını mütəkkəyə əmanət edir, qonşu qızın mehriylə xumarlanırdı…
Heç ağlına da gətirməzdi ki, səksən səkkizinci baharı belə-əli bir ağaca dəymədən, ayağını bir daş incitmədən, üzüdönmüşün məzarına baş çəkmədən qarşılayacaq… Desəydilər, inanmazdı ki, ömrünün bu vaxtında dişlərinin dibinəcən nərgiz yumrucuqları üçün darıxacaq… Qat-qat kitablardan oxusaydı, gülüb keçərdi ki, bu bahar şəhər bazarında quzuqulağı, quzuqarnı, yemlik, gicitkən satılmayacaq, o da hərəsindən bir manatlıq alıb özünə kənd süfrəsi açmayacaq…
… Günəşin qəhqəsiylə qıdıqlanan çəliyinə baxa-baxa qocanı heyrət bürüyürdü… Ona elə gəlirdi ki, indiyədək günəş heç vaxt belə ürəkdən gülməyib, ağaclar belə nazlanmayıb, quşlar belə qəşəng oxumayıb… Qoca yavaş-yavaş durub pəncərənin qarşısına keçdi, açıq pəncərədən eşiyə boylandı. Yaxınlıqdakı xəstəxananın həyətində dayanan təcili tibbi yardım maşınından bir xəstə düşürürdülər. Xüsusi geyimli tibb işçilərinin təkcə gözləri görünürdü. Qocanın ürəyi sıxıldı… Əli çatsaydı, o tibb işçilərinin hamısının üzündəki maskanı cırıb atar, onları ətrafa baxmağa məcbur edərdi. Haray çəkərdi ki: “Başınızı qaldırın, bir ətrafa baxın, görün nə gözəldi ağaclar… Nə gözəldi gün işığı…” Boğazını arıtlayıb fikrindəkiləri ucadan demək istədi. Elə bu vaxt tibb işçilərindən biri ona baxıb əl elədi. Qoca duruxdu… Ürəyində tibb işçilərinin dərdinə yandı… Yandığı dərd kösöv-kösöv közərdikcə ilin-günün bu vaxtında canını, ruhunu həyat ağacının köklərinə şirə edən tibb işçilərinə ürəyində həsəd apardı… Qəhərini dodaqlarına yığıb köksünü ötürdü… Sonra gülümsədi… Damarları çıxmış əllərini havaya qaldırıb yellədi, gözlərindən axan iki damla yaşı bahar nəsimi yalayıb keçdi… Səsi titrəsə də qoca ürəyindəkiləri dilinə gətirməkdən utanmadı:
-Mən sizinçün darıxmışam, ay adamlar! –deyə gücü çatdıqca bağırdı…
Az keçmədi ki, qocanın yaşadığı binanın bütün pəncərələri bircə-bircə açıldı, quşların cəh-cəhinə qadın-kişi gülüşləri, uşaq ağlamaları qarışdıqca qocanın gözlərində axan yaşlar çoxalır, əllərinin titrəməsi artırdı… İndi qoca üçün darıxmağın bir adı nərgizgülü yumrucuğuydusa, bir adı da baharı yaşamaq idi… Bu il bahar daha gözəl gəlmişdi…
“Gənc Ədiblər Məktəbi”nin müdavimi, Azərbaycan Yazıçılar Birliyi Gənclər Şurasının və Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü, Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Baş məsləhətçisi, Prezident təqaüdçüsü, Gənclər müfakatçısı
Təhsil Problemləri İnstitutunun Kurikulum Mərkəzinin böyük elmi işçisi, Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universitetinin müəllimi, Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Məsul katibi
Ay mənim ömrümün saat əqrəbi, Yaman tez keçirsən ömrümdən, yaman. Günlər əvəzləyir biri-birini Nə sən qayıdırsan, nə durur zaman.
Ay mənim ömrümün yaralı yeri, Qaysaq tutmağına varmı bir güman? Kimsə söyləməsin unudum səni, Kimsə toxunmasın yarama, aman.
Ay mənim ömrümün günəş sevgisi, Nə qədər sürəcək bu zülmət duman? Ay xəstə adamın son təsəllisi, Gəl, qayıt sevinsin bu tənha liman.
Təhsil Problemləri İnstitutunun Kurikulum Mərkəzinin böyük elmi işçisi, Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universitetinin müəllimi, Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Məsul katibi
Bilmirəm bəlkə də bir gün səni unudacağam, Ancaq içimdə ölən duyğularım bir də göyərməyəcək. Sən uzaqda – göylərin, lap dərinliyində parlayan bir ulduzsan Mənsə o ulduza həsrətlə baxan bir qızam. Sən göydən məhəbbətlə enən qar dənəciyi, Mən onu əlimdə saxlamağa çalışan uşaq. Sən məndən uzaqda yaşanmış keçmiş, Mən hələ yaşanacaq gələcəyəm. Bizi bir-birimizdən indi ayırır. Sevgilim,imkansız oldu sevgimiz, Ya çox uşaq olduq, ya da çox böyük, Doya-doya yaşamadıq onu biz Doya-doya yaşamadıq onu biz…
Təhsil Problemləri İnstitutunun Kurikulum Mərkəzinin böyük elmi işçisi, Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universitetinin müəllimi, Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Məsul katibi
*** Səssiz bir sükutla bağırır gecə, Saat əqrəbləri çalır ömrümü. Çiy palçıq zənn edir məni bu dünya, Gündə bir qəlibə salır ömrümü.
Alır verdiyini gözüm doymamış, Bükür göy əskiyə bəyaz günümü. Bəzən də aldadır saf uşaq kimi, Ovcunun içinə alır ömrümü.
AMEA-nın Nizami Gəncəvi adına Ədəbiyyat İnstitutunun Mətbuat tarixi və publisistika şöbəsinin müdiri, filologiya elmləri doktoru, professor, yazıçı-publisist Vüqar Əhmədin “Koroğlu” romanı çap olunub. İnstitutdan AZƏRTAC-a bildirilib ki, kitabın “Ön söz”ünün müəllifi AMEA Folklor İnstitutunun Mifologiya şöbəsinin müdiri, filologiya elmləri doktoru, professor Seyfəddin Rzasoydur. Bədii əsərin rəyçisi “Ədəbiyyatşünaslıq plyus” Yaradıcılıq Birliyinin sədri, filologiya üzrə fəlsəfə doktoru Zəkulla Bayramlı, redaktoru isə Mətbuat tarixi və publisistika şöbəsinin kiçik elmi işçisi Təhminə Vəliyevadır. Tarixi mövzuda qələmə alınan əsər “Ecoprint” nəşriyyatında çap olunub. 352 səhifədən ibarət əsər müəllifin 4-cü romanıdır. Mənbə:https://azertag.az
(Mikayıl Yanarın “Gəncənin dastanı” kitabı barədə…)
Çətinliklər gördün, yaşadın dözdün,
Əcnəbi adları daşıdın, bezdin,
Dahi Nizamıylə dünyanı gəzdin,
Göstərdin özünü cahana, Gəncəm!
Doğmasan, əzizsən, ey ana Gəncəm!
Mikayıl Yanarın çinarlar şəhəri, Nizami yurdu, İmamhüseyn ocağı – Gəncəyə olan sevgisi Gəncənin yaşı qədər ulu, Gəncənin boyu qədər ucadır. Bu sevgi zaman-zaman doğuldu – Nizami, Məhsəti, Cavad xan, Hadi, Qəmbər Hüseynli, Fikrət Əmirov… zirvəsində boy atdı, bütün gəncəlilər kimi Mikayıl Yanarın da köksünü qabartdı.
Mikayıl Yanar Gəncədə doğulmasa da (Tovuz rayonunun Qovlar qəsəbəsində dünyaya gəlib), Vətən hərarəti, Vətən sevgisinin məhz Gəncədən rişələndiyinə inandı, bu sevgiyə tapındı. Və onun Vətənə olan sevgisi qafiyələndi, misra-misra cilalandı, bənd-bənd sıralandı, qoşmaya, gərayılıya, dastana çevrildi. Qarşımdakı kitab – “Gəncənin dastanı” (Bakı, “Azərnəşr” 2018. İkinci kitab, 488 səh.) sadaladıqlarımın bariz örnəyidir. Kitabın redaktoru və önsöz müəllifi filologiya elmləri doktoru, şair İslam Sadıqdır. ““Gəncənin dastanı” kimi irihəcmli əsəri Mikayıl Yanara Gəncə sevgisi yazdırmışdır. İnsanı bu qədər ağır iş görməyə yalnız böyük sevgi ruhlandıra bilərdi. … Bəli, Gəncə Mikayıl Yanarı özünə məftun eləyib, şair Gəncənin dəli-divanəsidir. ”, deyərək, kitaba xeyir-dua da verdi İslam Sadıq.
Çox nəfis tərtibatla işıq üzü görən kitab 16 bölümdən ibarətdir, hər bir bölümdə Gəncənin ulu tarixinin onurlu səhifələrindən və Gəncədən başlayaraq dünyaya səs salan ziya yolçularından söhbət açılır.
“Nəhəng muzeyisən Azərbaycanın” – bu bölümdə müəllif tarix boyunca Gəncənin keçdiyi çətin sınaqlardan, yadellilərin qədim şəhərin sinəsinə çəkdiyi çalın-çarpaz dağlardan söz açır:
Yelizavetpol oldun, ancaq yenə də,
Gəncə çağırdılar səni hər yerdə.
Və yaxud:
Kirovabad dağı çəkildi sənə,
Sinənə min ağrı töküldü yenə.
Lakin Gəncənin bədii obrazı təkcə ağrılarla qələmə alınmır, musiqi kimi notdan-nota düşərək səsli peyzaj yaradır, şən nəğmələr oxuyur,
Xan çınarlar tamaşadır, tamaşa,
Çöl-çəməni bəzənib al-qumaşa.
Laləsi, nərgizi çıxıb yarışa,
Ana təbiətin yazıdır Gəncə!
Yaxud:
Kəpəzə, Qoşqara tapılmaz əvəz,
Xaşbulaq yaylağı heç ələ düşməz…
– oxucu ruhuna sığal çəkir, oxucunun sinəsini onurla doldurur, çəngə çevrilib, cəngiyə səsləyir. Bu fərəhdən “Nizami məqbərəsi” qüdrətiylə güclənən, tarixin aynasında Şeyx Nizamini olduğu kimi – uca, məğrur, övliya – göstərməyə çalışan “Nizami muzeyi”nin də sinəsi qabarır:
Keçmişimin payıdır,
Bizim Gəncə muzeyi
Burda daşlar dil açır,
Danışır hər qonaqla.
və bu boy, Nizaminin nəhəng misrası, Gəncə çayının boyu qədər uzundur:
Ulu torpsğımın öz misrasıdır,
Onunla bağlıdır çox xatirələr.
Nizaminin nəhəng bir misrasıbır,
Uzanıb Kəpəzdən düz kürə qədər… (Gəncə çayı).
Cavad xanın döyüşlərdən macal tapanda sığındığı Xan bağı, bu bağda hərəsi bir çiçək olan (“Hərəsi bir çiçəkdir, Gəncəmizin qızları” Mikayıl Y.), “büzməli, qat-qat tuman, Ləbbadə, başmaq, kəmər” donlu Gəncə qızları, Gəncənin tarixi məhlələri (Bağmanlar, Todanlı, Şərəfxanlı, Qırıxlı…), yeniləşən Gəncə (Yeni Gəncə, Gülüstan qəsəbəsi), Gəncə xalısında xınalı əllərin izi, Gəncə ipəyində tirməli tellərin nazı, Gəncənin çini qablarında qədim soy-kökümüzün şirin ləhcəsi, sözü işıqlanaraq bədii portretlərin albomuna – “Gəncənin dastanı”na köçdü. Yeri Gəlmişkən, qeyd edim ki, bu bədii portretlərin arasında fotolar da yer alıb ki, oxucu sözün sehrində nağıllaşan Gəncəni gözlə də görmək imkanı qazanır.
Bu kitab sevgiylə yoğrulduğuna görə, vətəni vətən edənlərin heç biri bu sevgidən kənarda qalmadı, Mikayıl Yanar ürəyindən sətirlərə hopdu. “İlahi sözün işığında” bölümündə Gəncənin söz adamları, “Elmdir alimin dövləti-varı”nda, ziyasıyla Gəncənin gözünə nur olan elm adamları, “Sözün qüdrətinə güvənənlər”də qələmiylə dağı-dağ üstünə qoyanlar, “Mətbuat həyatın güzgüsüdür”də tarix boyu gəncəlilərin haq səsini yayan mətbu orqanlar, Gəncənin qəhrəmanları, xeyriyyəçiləri, musiqiçilər, Gəncə folkloru, səhnə adamları, İmamhüseyn şəhərinin dindarları, memarları, heykəltaraşları, sənət sahibləri, idmançıları o qədər dəqiqliklə sıralanıb ki, kitaba Gəncənin bədii ensiklopediyası desək, bəlkə də yanılmarıq.
Mikayıl Yanar tarixin səksən ilini geridə qoyub, doxsana yol başlayıb. Bu illər ərzində on bir irihəcmli şeir və poemalardan ibarət kitab (“Sabahımdan nigaranam”, “Dünyanın yalan üzü”, “Zəman duelə çağırır məni”, “Nəğməli ağaclar”, “Dağ Çayı”, “Ağ qartal”, “Gəncənin dastanı” (birinci cild), “Qədim Gəncə, Yeni Gəncə”, “Üzeyir dünyası”, “Gəncənin dastanı” (ikinci cild)), saysız-hesabsız publisistik məqalələr müəllifi adını qazanıb. Şairin “Üzeyir dünyası” adlı kitabına tənqidçi-ədəbiyyatşünas Vaqif Yusifli belə dəyər verib: “Əlbəttə, müəllifin məqsədi heç də Üzeyir bəyin tərcümeyi-halını, ömür yolunu şeir vasitəsiylə oxucuya çatdırmaqdan ibarət olmayıb. Əsas məqsəd Üzeyir dünyasının-millətsevərliyin-azərbaycançılığın o dahi insanın həyat məramı kimi yaşantılarını, bir xalqın musiqi dünyasının BÖYÜK DÜNYA ilə qovuşmasını təsvir etmək olub”.
Onu da deyim ki, “Üzeyir dünyası” gəncəlilər və kitabsevərlər arasında yaxşı mənada səs-küyə səbəb olmuşdu.
Mikayıl Yanar Azərbaycan Yazıçılar və Azərbaycan Jurnalistlər birliyinin, Azərbaycan Respublikası, Müharibə, Əmək, Silahlı qüvvələr, Mühafizə orqanları, Veteranlar Şurası və Azərbaycan Ağsaqqallar Şurası Gəncə şəhər təşkilatının plenium və idarə heyətinin üzvüdür. Yaradıcılığından əlavə pedaqoji fəaliyyəti ilə də adı Gəncənin dastanına yazılmağa layiq ziyalıdır. Uzun illər Azərbaycan Ədəbiyyatı və Azərbaycan dilindən dərs deyib, yetirmələrinin səsi yüksək mərtəbələrdən gəlir.
Gəncə ədəbi mühitində Mikayıl Yanarı tanımayan, sevməyən, ona hörmətlə yanaşmayan yoxdur. Mən də o gözəl ədəbi mühitin, sözü ucalarda tutan Gəncə yazarlarının fonunda tanımışam Mikayıl müəllimi. Şair mədəniyyəti, ədab-ərkanı, böyüklə böyük, kiçiklə kiçik olan mülayim xasiyyəti ilə mənə də sevdirib özünü. Lirik, axıcı şeirləri, səlist nitqi ilə Gəncənin ictimai tədbirlərində görünən Mikayıl Yanar bu gün də, bu ahıl çağında da el mərasimlərindən qalmır, ictimaiyyətdən ayrılmır.
Mikayıl Yanar yeni kitablar üzərində işləyir. Sevə-sevə bu yeni kitabları gözləyir,
Telefon zəng
çaldı. Dəstəyi götürdüm. Uzaqdan gələn səs zəif eşidilsə də, mənə tanış gəldi —
Zakir idi. Salamını alıb, səninlə danışmaq istəmirəm, deyib dəstəyi yerinə
qoydum.
Bərk əsəbləşdim. Yadıma beş-altı il bundan əvvəl başıma
gələn əhvalat düşdü.
…İşdən
qayıdarkən poçtalyonla rastlaşdım.
Nə yaxşı oldu, elə sizə gedirdim — poçtalyon
çantasından bir kağız çıxarıb — teleqramdı — dedi.
Teleqramı aldım, tez oxumağa başladım “Səninlə hökmən görüşməliyəm. Məni
görmək istəyirsənsə, təcili Moskvaya,
teleqramdakı ünvana gəl, Zakir”.
“Görəsən, əmioğluma nə olub? Nə üçün belə teleqram vurub?”… Xəyal məni
lap uşaqlıq illərinə apardı. Əmimgillə qonşu idik. Ağlım kəsəndən Zakirlə bir
yerdə olmuş, necə deyərlər, bir yeyib, bir içmişdik. Eyni orta məktəbdə, eyni
sinuidə oxuyurduq. Mən əlaçı idim və dərslərini hazırlamaqda Zakirə də kömək
edirdim.
Orta məktəbi bitirəndə valideynlərimizin məsləhəti
ilə hər ikimiz sənədlərimizi inşaat fakültəsinə verdik və qəbul olunduq. Qəbul
imtahanlarından yalnız “əla” qiymət aldığıma görə məni qrup nümayəndəsi
təyin etdilər. Tələbəlik dövründə də mən həmişə Zakirə kömək edirdim.
Təhsil illəri başa çatdı. Zakirlə birlikdə
rayonlardan birindəki tikinti təşkilatına göndərildik. Orada da bir yerdə işləyir,
eyni yataqxanada yaşayırdıq. İkimiz də əmək
fəaliyyətinə fəhlə kimi başladıq. Çox keçmədən məni usta vəzifəsinə keçirdilər.
Həvəslə işləyir, seçdiyim ixtisasın incəliklərinə yiyələnməyə çalışırdım. Zakir
isə işin ağırlığından gileylənir, çox yorulduğunu bəhanə edirdi. Ona təskinlik
verir, “Səbr et, hər şey yaxşı olacaq” — deyirdim. Sözlərimi qulaqardına vuran
Zakir işə elə laqeyd yanaşırdı ki, sanki onun
əvəzinə kimsə işləməlidir.
Növbəti müşavirələrin birində idarənin rəisi məni təriflədi
və sahə rəisi vəzifəsinə keçirilməyim haqqında əmr verdi. Elə həmin yığıncaqda
rəis Zakirin ünvanına tənqidi sözlər dedi və sonra üzünü ona tutaraq:
— Arifdən nümunə götür. İkiniz də işə bir gündə
başlamısınız. Ona da bax, özünə də — səsini ucaltdı.
Rəisin sözlərindən əmioğlumun əvəzinə mən pərt
oldum. İstəmirdim ki, Zakirin ünvanına bu qədər adamın içində xoşagəlməz sözlər
deyilsin.
Yataqxanaya gəldik. O, çox qanıqara idi. Mən
zarafat etdim, onun könlünü almağa çalışdım. Amma Zakir özünü elə aparırdı ki,
guya onun danlanmağında mən günahkaram.
Mənim təkidimə baxmayaraq, əmioğlum bir neçə gündən
sonra işdən çıxdı.
Bir müddətdən sonra onun sorağı Qərbi Sibirdən gəldi.
İllər keçdi, mən işlədiyim idarənin rəisi vəzifəsinə
kimi yüksəldim. Ailə qurdum, ev-eşik sahibi oldum. Bu müddətdə Zakirlə bircə dəfə,
əmim vəfat edərkən görüşmüşdüm. O vaxt məlum oldu ki, Tümen vilayətində ticarətlə
məşğul olur. Şəhər prokurorunun qızı ilə evlənib. Həyat yoldaşı həkimdir.
Zakirin qeyri-millətin nümayəndəsi ilə ailə həyatı qurmasına təəssüflənsəm də,
bu haqda ona heç nə demədim.
Əmimin vəfatının səkkizinci günü o, Tümenə qayıtdı.
Yola düşərkən çox qəmgin və kədərli idi. Düşünürdüm ki, əmimin vəfatı ona pis təsir
edib. “Əmidostumgilə görə narahat olma.
Biz buradayıq, nə lazım olsa, kömək edəcəyik”
— dedim.
Həmin vaxtdan Zakir rayona qayıtmamışdı. Bu müddətdə
mənim işlədiyim idarə ləğv olunmuşdu. Ailəmi saxlamaq üçün kiçik bir mağaza
açmışdım və burada alış-veriş edirdim. İxtisasım üzrə çalışmasam da, Allaha
şükür edirdim ki, bir tikə çörəyə görə kiməsə möhtac deyiləm.
Teleqram məni çox narahat etdi. Əmioğluma nə olub,
bəlkə, başında bir məcara var. İşin-gücün bu vədəsində Moskvaya gedib-qayıtmaq
üçün “bir ətək” pul lazım
olsa da, tərəddüd yeri deyildi.
Çətinliklə bilet tapdım və ertəsi gün Moskvaya uça bildim. Ürəyimdən
qara qanlar keçirdi. Yəqin, yazığın başında bir iş var… Yoxsa o, məni narahat
etməz, — düşünürdüm.
Təyyarədən düşüb birbaşa mehmanxanaya
getdim. Qapını döydüm. Bircə dəqiqə keçməmiş qapı açıldı. Əmioğlumdu — Şükür
Allaha, lap yaxşı görünür. Sevincimdən gözlərim yaşardı. Qucaqlaşdıq, öpüşdük.
O, xidmətçi qadına qəhvə gətizdirdi.
Oturub xeyli söhbət etdik. Zakir imkanlı kommersant olmuşdu. Moskvada və Tümendə
mağazaları, yanacaqdoldurma məntəqələri, bir neçə yerdə evi var. Əmanət
kitabçasındakı məbləği mənə göstərəndə əmioğlumun bu qədər pulu olduğuna
sevindim. Sonra o, təzəcə aldığı “Mersedes” maşınının rahatlığından söz açdı. Mən
onun uğurlarına şad olduğumu bildirdim.
Zakir mənə suallar verib yaşayışımla,
ailəmlə, işimlə maraqlandı. Mən onun suallarına
heç nəyi artırıb-əksiltmədən
cavab verdim.
Gözləyirdim ki, Zakir mətləb üstünə tez
gəlsin, nə lazımdırsa desin, məsləhətləşək və çıxış yolu tapaq.
Birdən Zakir qəh-qəhə ilə güldü:
— Deməli, bir həsirsən, bir də Məmmədnəsir. Gördün
ki, cücəni payızda sayarlar? Bax mənim
var-dövlətimə. Yadında saxla, həmişə sənin vəziyyətin yaxşı olub, indi isə mənim
vəziyyətim səninkindən yaxşıdır. Özü də
qat-qat…
Üzünə baxdım, hər rəngə çalırdı, gözlərindəki qeyri-adi parıltıdan sanki
ilan zəhəri tökülürdü.
Özümü güclə toplayıb ayağa qalxdım:
— Bəs,məni bura nə üçün çağırmısan?
Sənə səndən üstün olduğumu başa salmaq üçün.
Həmin
dəhşətli anlar məni necə də sarsıtdı. Hirsimdən az qaldım ki, dəli olum. Tez-tələsik mehmanxananı tərk etdim. Elə
həmin gün Bakıya qayıtdım. Bir neçə gün özümə gələ bilmədim. Əmioğlumun-doğma
bir adamın nankorluğu məni çox sarsıtmışdı. Həmin vaxtdan nə qədər keçsə də, Zakirin hərəkətini unuda bilmir, qəlbimdə
ona qarşı olan bütün yaxşı hislərin məhv
olduğunu başa düşürəm. Amma təəssüf edirəm. Gərək belə olmayaydı.
2019-cu ilin dekabr ayından Çinin Mərkəzi Hubey əyalətinin Uhan şəhərində aşkar olunan və bu gün dünyanı öz cənginə alan Covid-19 koronavirus pandemiyasına artıq iki yüz ondan çox ölkədə milyonlarla insan yoluxmuş, yüz minlərlə insan isə həyatlarını itirmişlər. Ümumdünya Səhiyyə Təşkilatının təqdim etdiyi statistik rəqəmlər virusun günbəgün daha çox insan canı aldığını təsdiqləyir. Yeni tipli pnevmaniya Covid-19 ölkəmizin həyatındanda yan ötməmişdir. Lakin Azərbaycan Respublikasının Prezidenti cənab İlham Əliyevin və Birinci vitse-prezidentimiz Mehriban xanım Əliyevanın həyata keçirdikləri uzaqgörən qabaqlayıcı tədbirlər nəticəsində bu ağır bəla ölkəmizdə az fəsadla keçməkdədir. Virusun daha çox yaşlı nəsli öz cənginə aldığını nəzərə alaraq, bu qrup əhalinin xüsusi qayğı ilə əhatə olunması, altmış beş yaşdan yuxarı insanların ciddi təcrid etmə tədbirləri ilə qorunması, uşaq bağçası, bütün təhsil müəssisələrinin vaxtında karantinə bağlanması, aztəminatlı tələbələrin təhsil haqqının dövlət büdcəsindən ödənilməsi, aztəminatlı ailələrin müavinətlə, ərzaq yardımları ilə təmin edilmələri, işləyən əhalinin ödənişli məzuniyyətə çıxarılması və görülmüş digər operativ, ardıcıl vacib tədbirlər bizim ölkəmizi dünyada bu virusla mübarizədə fərqləndirdi. Ölkə başçısı tərəfindən atılan müdrik addımlar ölkəmizi az itki ilə sürətli yoluxmadan xilas etdi. Artıq ölkə başçımızın bu sahədəki nümunəvi fəaliyyəti dünya liderləri və Ümumdünya Səhiyyə Təşkilatı, həmçinin xalqımız tərəfindən yüksək dəyərləndirilir. Ölkəmizin bir qrup ziyalı qadınları cənab Prezidentin və Birinci vitse-prezidentin bu çətin karantin günlərində bir dəqiqə belə xalqdan uzaq olmamalarını, əhalimizə göstərdikləri ata, ana qayğılarını, dövlət və xalq arasındakı səmimi birliyi yüksək qiymətləndirərək onlara dərin hörmət, eyni zamanda səmimi minnətdarlıq hissi ilə öz təşəkkür məktublarını ünvanlayıblar. Cənab Prezidentə və ölkənin Birinci vitse-prezidentinə ünvanlanan təşəkkür məktubunun mətni PDF formatında oxuculara təqdim edilir. http://yasamal.cls.az/front/files/libraries/81/documents/940202573.pdf Təşəkkür məktubu “Vedibasar” qəzetinin bugünkü sayinda da dərc olunub.
Bakı
şəhər Mədəniyyət Baş İdarəsi Yasamal
rayon Mərkəzləşdirilmiş Kitabxana Sisteminin (MKS) həyata keçirdiyi “Kitabxana
– koronavirusa YOX deyir!” layihəsi çərçivəsində
“Yazıçı və şairlər koronavirusla mübarizə edir” aksiyasına mütəmadi olaraq dəstək
olan yazıçı-publisist, şairə Sevinc Ağa Xəlilqızı (Basqallı) bu dəfə hər bir övladın
qəlbinə toxunan yazdığı “Ana ürəyi, dağ çiçəyi” əfsanəni virtual formada
kitabxanaya təqdim etdi.
“Ana” əvəzolunmaz
varlıqdır və ananın övladına olan sevgisi tükənməzdir, sonsuzdur. Bu təsvir
olunmaz hissi qəlbində yaşayan şairə ana-övlad sevgisi mövzusunda yazdığı əfsanə
ilə bir növ ananın övlad qəlbində olan dəyərini də vurğulamışdır. Yazıçı ana ürəyinin
dağ zirvəsi kimi əzəmətli olduğunu bütün qəlbi və qələmi ilə əfsanədə qeyd
edir.
Əfsanəyə
“Ana ürəyi, dağ çiçəyi. Ana haqqı, Tanrı
haqqı!” ifadələri ilə giriş verərək Hz. Məhəmməd Peyğəmbərin (ə.s.) analar
haqqında dediyi kəlamı qeyd edir.
Əfsanədə
Ağalı baba və Nazlı bala adlı qəhrəmanlar var. Nəvəsinə daim nəsihət verən
Ağalı babanın sanki paylaşmadığı bir sirri var. Nəvəsi tərəfindən verilən “Baba, heyvanlar da balalarını çox sevir?”
sualına cavab olaraq babanın danışdığı hekayə bu sirri açacaqmı? Bəs baba dağa
baxarkən seyr etdiyi çiçəyi kimə bənzətdiyi haqqında danışacaqmı?
Qeyd
edək ki, təqdim olunan əfsanə şeirlə bitir.
Əziz
oxucular, “Ana ürəyi, dağ çiçəyi” adlı əfsanəni aşağıdakı keçidə daxil olaraq ətraflı
şəkildə oxuya bilərsiniz.
Как сообщалось ранее, Централизованная библиотечная
система Ясамальского района проводит акцию «Писатели и поэты в борьбе с коронавирусом»,
в которой принимают участие многие писатели и поэты нашей страны.
Участница акции Солмаз Аманова – детская писательница,
поэтесса, профессор, действительный член Европейской академии естественных наук
(2009г.), Почетный читатель Центральной библиотеки им.М.Ш.Вазеха Ясамальского
района.
Солмаз Аманова пишет на русском и азербайджанском
языках. Её книги переведены на немецкий, английский, французский языки.
Солмаз Аманова награждена медалью Леонардо да Винчи за
книгу «Человек оставляет следы», орденом Чести Европы за книгу «Монастырская
аптека» и «Анатомический театр», орденом Роберта Коха за произведение «Чарыки»
и книгу «Хурджун», орденом Дружбы за «Приключение Ильми», медалью и дипломом
«Братья Гримм-профессор», (2016 год, июнь), а также медалью и дипломом им.
Иоганна Вольфганта Гёте и Иоганн Кристоф Фридриха фон Шиллера.
Вниманию читателей представляем стихотворение
С.Амановой, посвященное победе людей над коронавирусом.
В акции, проводимой ЦБС
Ясамальского района приняли участие и ученики 2 класса Классической Гимназии №
160, которые во время онлайн встречи с Солмаз Амановой под ее руководством
написали совместное стихотворение«Солидарны
мы в борьбе», которое также представляется сегодня читателям.
.
Солмаз Аманова
Коронавирус
Руки мою я в перчатках,
Не оставлю отпечатков.
На ногах моих бахиллы,
Как мы все их полюбили!
Рот и нос закрыты маской,
Голова моя под каской.
Я надену комбинезон,
Коронавирус побежден!
Kardeş Türkiye Cümhuriyetinin Tokat şehrinde yayınlanan TOŞAYAD (Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği) yayın organı “Kümbet” eğitim, kültür, sanat ve edebiyat dergisi Hakem Heyeti üyesi, Azerbaycan Gazeteçiler Birliği Sumqayıt şehir teşkilatının Günlük Analitik Haber Ajansı (gundelik.info) ve Azerbaycanın Kültür ve Edebiyat Portalının (edebiyyat-az.com) Türkiye Cümhuriyeti üzere temsilcisi Dos. Dr Alpaslan DEMİR HOCAMIZın yeni kitapı yayında.
Kardeş Türkiye Cümhuriyetinin Tokat şehrinde yayınlanan TOŞAYAD (Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği) yayın organı “Kümbet” eğitim, kültür, sanat ve edebiyat dergisi Hakem Heyeti üyesi, Azerbaycan Gazeteçiler Birliği Sumqayıt şehir teşkilatının Günlük Analitik Haber Ajansı (gundelik.info) ve Azerbaycanın Kültür ve Edebiyat Portalının (edebiyyat-az.com) Türkiye Cümhuriyeti üzere temsilcisi Dos. Dr Alpaslan DEMİR HOCAMIZın yeni kitapı yayında.
Neçə il bundan əvvəl qonşumuz Süleyman
kişinin xəstəliyi kənd camaatını heyrətləndirmişdi. İş burasındaydı ki,
Süleyman kişinin mərəzi hər kəsin düçar ola biləcəyi xəstəliklərdən deyildi.
Kişi evə-eşiyə sığışmır, “Vallah, qulağımda saat var, gecə-gündüz tıq-tıq
tıqqıldayır” — deyirdi. Arvad-uşaq, qohum-qonşu zənn edirdi ki, kişinin başına
hava gəlib.
Kişi isə əsla başına hava gələnə oxşamırdı.
Yeyir, içir, hamı kimi söhbət edir, yalnız qulağındakı saatdan şikayətlənirdi.
O, həkimlərə müraciət etdi. Xəstəni bu həkim yoxladı, o həkim müayinə etdi, heç bir şey başa düşmədilər.
Daş atıb başlarını tutdular ki, sən nə danışırsan, qulağına nəsə səs dəyib, heç
qulaqda da saat olar?
Süleyman kişi isə qəti əmin idi ki,
qulağının içində saat var. Rayon həkimləri nə bilirlər ki?.. Ona görə qərara gəldi
ki, Bakıya getsin. Orada yaxşı həkimlər çoxdur. Əmioğlu Salmanın şəhərdə yaxşı
dostları var. Bir yerdə getsələr, pis
olmaz.
Belə də etdilər.
Allah atana rəhmət eləsin! Mən and-aman edirəm ki,
qulağımda saat var, məni ələ salırlar. Başına dönüm, məni bu bəladan xilas elə,
nə lazımdırsa, verəcəyəm, təki canım rahat olsun, — Süleyman kişi həkimə
yalvardı.
Xəstəni
guya müayinə edən həkim köhnə tanışı Salmana göz vurub:
—Əşi, bu mənim əlimdə çətin iş deyil. Cərrahiyyə
əməliyyatına hazırsan? Qorxmursan ki?
Əlbəttə, hazıram, nədən qorxacağam ki?
Cərrahiyyə
əməliyyatı uğurla keçdi. Xəstənin qulağından bir mexaniki saat çıxdı. Süleyman
kişi bir neçə gündən sonra kəndə qayıtdı.
Onu yoluxmağa gələnlər saatı görüb bunu
möcüzə hesab edirdilər. Süleyman kişi çox
rahat gəzir, hara getsə, Ənvər həkimi tərifləyirdi.
Bu hadisədən bir neçə il keçmişdi.Bir dəfə
Süleyman kişi paydan-parçadan götürüb
Ənvər həkimi görmək üçün Bakıya getdi. Həkim onu gülər üzlə qarşıladı:
Hə, necəsən, saat qulağında taqqıldamır ki?
Allah səni saxlasın. Ölənəcən sənə duaçıyam.
Birdən
həkim qəh-qəhə ilə güldü:
— Ay Süleyman, heç qulaqdan da saat çıxar? O
vaxt mən sənə narkoz verib qulağında yalandan əməliyyat aparmışdım ki, inanasan ki, saat qulağından çıxıb. O saat mənim
köhnə saatım idi.
Birdən
Süleyman kişi qışqırdı:
—Necə? Məni aldatmısan? Aman Allah, yenə qulağımdakı saat başladı işləməyə,
tıq-tıq… İndi mən nə edəcəyəm.
Şairə-jurnalist-publisist Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin Naxçıvan Muxtar Respublikası Bürosunun Rəhbəri, “Qızıl qələm” media mükafatı laureatı
PƏRVƏRDİGARA
/”Düşüncələrim” * silsiləsindən/
Hər bir qəbahətdən, suçdan,günahdan, Hər damla göz yaşı, çəkilən ahdan, Cavabdeh bizlərik, çıxmasın yaddan, Köçməmiş qaranlıq, o qorxunc gora- Bizi islah etsin, Pərvərdigara.
Günahın anlamır, günahkar nadan, Əl çəkmir haramdan, qandan,qadadan. Hər imkan veribdir uca Yaradan, Getməyək dərgaha biz üzü qara- Bizi islah etsin, Pərvərdigara.
Aldanıb həyatın cah-cəlalına, Məhəbbət yaranır dünya malına. Heç kəs güvənməsin zora, puluna, Var dövlət daşınmır gora, məzara- Bizi islah etsin, Pərvərdigara.
Insan olan gərək üzü ağ gəzə, Alın yazısına,qismətə dözə. Sonunda möhtacıq beş arşın bezə, Etibar yox Dövran, ətdən divara- Bizi islah etsin Pərvərdigara…
HAQQIN MİZANI
/”Düşüncələrim” – silsiləsindən/
Dünyamız olubdur fırıldaq, yalan, Abır, ismət, əxlaq, edilib talan. Nə varsa yox olub əcdaddan qalan, Qoruya bilmirik Tanrı yazanı- Allahım, qurulsun Haqqın mizanı.
Artır bəyaz saçlar ağıllı başda, Bu hala qəlb nədir, əriyər daş da. Bəllərdik ərləri, mərdi savaşda, Kilkilər ram edir nərə, sazanı- Allahım, qurulsun Haqqın mizanı.
Yalan ayaq açır, hətta yeriyir, Iblis bic-bic gülür, eyləyir seyir. Yalançı doğruya şər, böhtan deyir, Islah etmək üçün yolun azanı- Allahım, qurulsun Haqqın mizanı.
Zaman mürgüləyir, yuxuya dalib, Aqillər, adillər kənarda qalıb. Gülzar bağçalıqda, alaq kök salıb, Yazımız görməmiş vaxtsız xəzanı- Allahım, qurulsun Haqqın mızanı.
Nələri görməyib bu qoca Turan, Bizə kömək olsun müqəddəs Quran. Əl açıb dərgaha yalvarır Dövran:- Qoy çəksin suçlular haqlı cəzanı- Allahın, qurulsun Haqqın mizanı..
Şairə-jurnalist-publisist Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin Naxçıvan Muxtar Respublikası Bürosunun Rəhbəri, “Qızıl qələm” media mükafatı laureatı
HAQQIN DƏRGAHI
/”Düşüncələrim” – silsiləsindən/
Hər məzar bir qapı, Haqq dünyasına, Torpaq qapılara qıfıl, baş daşı. Buradan keçərlər can bahasına, O an başa çatar bir ömrün yaşı.
Başlanar əbədi axirət yolu, Əməli bələdçi olar insana. Olarlar səssizcə imanın qulu, Məhşər xofu düşər, burda hər cana.
Haqqdan uzaq düşən bənizlər solar, Tutqun bulud kimi üzləri gülməz. Hamı bir geyimdə, bərabər olar, Kimsə bir kimsəyə hökm edə bilməz.
Sirat üstün açar suçun, günahın, Tük qədər vəbal da gözdən yayılmaz. Sözü keçməz bəyin, xaqanın, şahın, Ruha sahib çıxar ibadət, namaz.
