“Çağdaş Türkiyə ədəbiyyatının inkişafına dəstək” layihəsi

Salam, Əziz və Hörmətli Qardaş Türkyəli Yazarlar!
İnşallah “Ziyalı Ocağı” İctimi Birliyinin elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalı iyun ayının 9-dan iyulun 10-a qədər “Çağdaş Türkiyə ədəbiyyatının inkişafına dəstək” layihəsini həyata keçirəcək.Layihənin rəhbəri “Ziyalı Ocağı” İctimai Birliyinin elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Mətbuat Xidmətinin Rəhbəri, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının sədri Rafiq Odaydır.Bu məqsədlə Qardaş Türkiyəli Yazarların ədəbi-bədii nümunələrini, poeziya örnəkləri “Möhtəşəm Azərbaycan” qəzetinin səhifələrində dərc olunacaq.
Ədəbi-bədii nümunələrinin, poeziya örnəklərinin tərcümeyi-hal və şəkilləri ilə birgə dərc olunmasını istəyənlər aşağıdakı ünvana müraciət edə bilərlər:

Tel: 070 630 88 42
E-mail: Rafiq.Oday70@mail.ru
Elektron orqan: http://edebiyyat-az.com/

Ünvan: Sumqayıt şəhəri, 2-ci mikrarayon.

Təranə ŞƏMS.Məqalə

MƏNİM VİCDANIM QƏLƏMİMƏ QARA LƏKƏ DEYİL…..!

Hörmətli oxucular, bəzi həmkarlarımın mənə irad tutduqları məsələlərə cavab verməklə sizinlə həmsöhbət olmaq istərdim. Bəzən məndən soruşurlar:”Bu geniş dünyada gözlərin yaxşı heçnə görmür ki, yaxşıdan yazasan, niyə həmişə fikirlərin iradlı olur? Sizləri əmin edirəm, mənim gözümdən zərrə olsa yayınmaz, istər pis , istər yaxşı, bu ALLAHIN mənə verdiyi töhfədir. Qələmimlə TANRININ mənə verdiyi saf vicdan üst – üstə düşdüyündən, özümə əmin olan dürüst jurnalist kimi yalnız gördüklərimi yazıram. Əlbəttə, mənim də hamı kimi iki gözüm var, fərqli olan budur ki, mənim vicdanımın gözü itidir. Sadə bir misal, evdən səhər işə getmək üçün çıxıram. İlk olaraq gözlərim yerə sataşanda gördüyüm ayaqlar altına tökülmüş zir-zibillə yanaşı mədəniyyətsiz insanların( bəlkə də xəstə) yerdəki tüpürcəkləri olur. İnanın dediklərimi görməmək üçün ayağımın altına baxmadığımdan dəfələrlə yıxılmaqdan qurtarmışam. Sizcə, bu mənzərə insanda hansı təəssuratı yaradar? Ani olaraq vərəmli xəstələr göz önünə gəlir və istər – istəməz düşünürsən, bəlkə yerə tüpürən insanlar virus daşıyıcısıdır? Əgər belədirsə onların yerə tüpürüb insanları ürəkbulandıran vəziyyətə salması hansı məntiqə uyğun gəlir? ( Məni qınamayın, gördüyüm mənzərə belə düşünməyə əsas verir) Xəstə olmaq heç də qəbahət deyil. Allah dərd də verib, dərman da. Niyə bəzi xain xislətli insanlar düşünürlər ki, mən xəstəyəmsə hamı xəstə olmalıdır. Axı gördüklərim bir jurnalist kimi məndə belə təsurat yaratmaya bilməz. Bu ürək bulandıran görüntülər bir yana qalsın, bir az getməmiş dəfələrlə eyni yerdə yol təmiri adı ilə qazılıb yarı – yarımçıq doldurulmamış çala – çuxurla rastlaşmalı oluram. İş yerinə çatana kimi bu və ya digər gördüyüm mənzərələrin sayını artırmaq mümkündür. Marşrutdan istifadə zamanı sürücülərin məsuliyyətsizliyindən gözlənilməz yol qəzalarının şahidi olmuşam. Artıq bu kimi olaylar gündəlik həyatımızla eynilik təşkil edir, hətta deyərdim alışmışıq da…! Həyatda göz çıxaran və ürək ağrıdan dəfələrlə rast gəldiyim mənzərədən biri də, dilənçilərdən fərqli olaraq, bir loxma çörək üçün ona – buna əl açan hicablı xanım da görmüşəm. Bu yerdə hicablı jurnalist əlinə qələm götürməsin neyləsin? Necə gördüyünü qələmə almasın? Necə rast gəldiyinə irad bildirməsin? Beləsi mənim də qarşıma çıxıb, cavan qız uşağı idi, gələn maşınların qarşısına çıxıb pul üçün sürücülərə əl açırdı. İNSANLIĞI olan bu qızın əlini boş qaytarmırdı, lakin eləsi olurdu qızı ələ salırdı. Mən özüm hicablı olduğumdan şahidi olduğum hadisə mənə çox ağır təsir bağışladı. Sanki bir anlığa özümü onun yerində hiss etdim. Bütün bu olanlar İSLAM dininə həqarət deyilmi? Əlbəttə bu yerdə mən özümü saxlaya bilməzdim. Xanımın qarşısına çıxıb nə etdiyinin fərqində olduğunu israrla xəbər aldım və onu başa salmağa çalışdım ki, sənin etdiklərin dinimizə ziddir. Səni nə vadar edir ki, bu yola düşmüsən? Cavabı çox qısa oldu:” Anam xəstədir onu yaşatmaq üçün dilənməyə məcburam, çünki mənim heç yerdən gəlir yerim yoxdur. Təhsilim də yoxdur ki, özümə başqa iş tapım.Restoran kafedə işə düzəlmək istəmişəm, mənə irad tutublar ki, “vid – fasonun” yoxdur. Mən qaragün heç vaxt ağ gün görmədiyimdən, allah verənləri də itirmişəm. Nə edim, ALLAHIN verdiyi budur, həyatın amansız burulğanında çabalayıram” Mən onu başa düşüb ürəyim ağrısa da, anlatmağa çalışdım ki, sənin dediklərin əsas deyil. Sənin əlin sağ, ayağın sağ, get özünə başqa iş tap, İSLAMİ dəyərlərə, bir halda özün də hicablısan, mömin bacıların adına ləkə gətirmə! İSLAMI haqqilə yaşayan hər kəs dinimizin qanunlarına boyun əyməlidir! Xanım məni başa düşdüyünü dedi və çox peşman oldu. Mən isə o gündən sonra həmin qızı oralarda görmədim. Mənim düşünçələrimə irad tutanlar mənə cavab verin! Mən şahid olduğum cəmiyyətin qara ləkəsinə necə ağ deyim? Mənim vicdanım heç vaxt yol verməz ki, qaraya ağ deyim. Nə olsun ki, söz, mətbuat azaddır. Bəs vicdan, odamı azaddır? Vicdanlı jurnalist qələmin təsir qüvvəsidir. Siz də heç şübhə yaranmasın ki, mən yaxşı gördüklərimi tamamilə inkar edirəm. ƏSLA! Mən də bu dövlətin vətəndaşıyam. Vətəndaş olaraq fəxr edirəm mənim dövlətim var, bayrağımız böyük dövlətlərin bayraqları sirasındadır. Öyünüləsi çox işlərimiz var. Lakin elə acı həqiqətlər var ki, heç dilə gətiriləsi deyil. Ancaq hər şeyə rəğmən fəxr edək ki, yer üzündə millət olaraq varıq və bizi AZƏRBAYCANLI kimi tanıyırlar. Olanlarımıza yalnız şükr etmək lazımdır. Zərurətdən dolayı onu nəzərə almaq lazımdır ki, kölgəli görüntülərə vicdanlı jurnalist aydınlıq gətirməlidir. Məndən ötdü, qardaşıma dəysin deyib hadisələrə göz yummaq mümkün deyil! Mən necə görməyim, eşitməyim atalar – analar qız uşaqlarınnın bir ailədə çox olmasını arzulamır və dünyaya gəlişini özünə utanc bilir.( Axı bizim nə qədər utanılası işlərimiz var), necə qələmə almayım, böyük – kiçik tanınmır istirahət üçün salınan bulvar və parklarda mənəviyyatsızlıq baş alıb gedir, dövlətin xalq üçün verdiyi zəruri qanunlar kağız üzərində qalır, insanların maddi – rifah halı ilə yanaşı sağlamlığı qənaətbəxş deyil, həkimlərin özbaşınalığı dözülməz səviyyədədir, hansı birindən söz açım, hansı birinə göz yumum? Sizlər də gördüklərinizə mənim kimi yanaşsanız vətəndaş olaraq mənə irad tutmazsınız. Bizlərin hər anı, hər dəqiqəsi bir tarixdir. Tarix isə həmişə arxada qalır ki, geriyə baxanda nələrsə yadımıza düşsün. Hər dövlətin yaxşı və pis işləri tarixin yaddaşına hopur. Bəzən mən də öz-özümə sual edirəm “ Doğrudanmı mənim qarşıma yaxşı heçnə çıxmır yaxud mən zorla nə isə düzüb- qoşuram.” VALLAH səmimiyyətimə inanın, mən də hər şeyi gözəl görmək istərdim. Əlbəttə mən də, pisləri yaxşı kimi görə bilsəydim mənəvi əzab çəkməzdim. Cəmiyyət o qədər kölgəyə bürünüb ki, reallığı görmək mümkün deyil. Yalnız sözündə qələmində dürüst, cəsarətli, diqqətli jurnalist gözünə görünən kölgələri reallığa çevirə bilər. Bu qara kölgələr səni nəinki çöldə, bayırda hətta evdə oturduğun zaman da, yaxalayır. Bu yaxında evin pəncərəsindən baxanda şahid olduğum bir hadisəni sizlərlə bölüşüm. Bu mənzərə mən yuxarı mərtəbədə yaşadığımdan, daha aydın seçilirdi. Binaların arasında bəzən maşınlar qarşı – qarşıya çıxır, sürücülük mədəniyyəti olanlar biri -digərinə yol verir. Bir dəfə həyətdən cürbəcür səslər gəldiyini eşitdim. Pəncərəyə yaxınlaşanda iki xarici avtomobilin üz-üzə dayandığının şahidi oldum? Biri digərinə yol vermək istəmirdi. Baxdım ki, sürücülər hər ikisi orta yaşlıdır. Binaların sakinləri səsə yığılmışdı. Biri deyir əvvəl mən keçəcəm, o biri deyir yox mən. Xülasə bu sürücülər tərs keçi kimi burun – buruna dayanmışdılar.Hər iki avtomobilin sürücüləri başa düşmək istəmirdi ki, yolu kəsdiklərindən arxalarında yöluna davam etmək üçün çoxlu sayda avtomobil növbəyə durub, bir sözlə aləm bir – birinə dəymişdi. Heç kim onları ipə- sapa yatıra billmirdi. Nəhayət, məsələyə polis qarışdıqdan sonra işlər yoluna düşdü. Siz deyin, belə məsələyə jurnalist necə fikir bildirməsin? Bu mənzərəyə qocalı – cavanlı hamı baxırdı. Bizim gənc nəsil bu gördüklərindən hansı ibrəti götürsün? Həyatda bu kimi olaylara çox tez – tez rast gəlmək mümkündür. Görən göz belə faktlardan necə yan keçə bilər? Bu gün cəmiyyət cox acınacaqlı vəziyyətdədir. İnsanlar zahirən azad olsalar da, mənəviyyatca şox kasıbdı. Mənəviyyatın kasıblığı millətin üzünə qara ləkə sayılır.LƏKƏNİN DƏRİNİ AŞILAMASI İSƏ ……. BAĞIŞLANILMAZDI! Bəli çox israrla deyirəm bağışlanılmazdı! Dərini aşılayan ləkə bu günkü dövrümüzdə Can – Polad müəllimin “YENİ XƏBƏR” qəzetində dərc olunmuş məqaləsində QUŞ QUŞLAYAN jurnalistlərin simasına daha dərin hopub. Mən yazını yekulaşdırmışdım, lakin əməkdaşı olduğum qəzetdə Can – Polad müəllimin məqaləsinə rast gəldiyimdən, müəllifin jurnalistlərə qarşı fikri birmənalı olmadığını nəzərə alaraq quş quşlayanlara fərqli münasibət bildirməyi özümə borc bildim.
Hörmətli CAN – POLAD müəllim! Dediyniz jurnalistlər ov edib, quş quşlaya bilər, bəs bu jurnalistlər başa düşmür ki, onların vicdanları ovladığı quşlardan əvvəl tələyə düşüb? Bu tələnin içində çabaladıqlarının fərqində deyillərmi? Guman edirəm, mənim yazdıqlarımı oxusanız jurnalist xislətinin müxtəlifliyini görə bilərsiniz. Siz oxuyun, jurnalist kimi yaxşı heçnə gömədiyimi mənə irad tutanlara necə cavab verirəm. Əlbəttə sizinlə həmfikirəm, vicdanını pula satan jurnalistlər mətbuata, sözün, fikrin azadlığına qara LƏKƏDİR. Vicdanlı jurnalist əvvəl qələminə, sonra öz cəsarətinə güvənməlidir, ələlxüsus özünə inanmalıdır. Mən belə düşünürəm. Yazdım ki, bir az ürəyinizə sərinlik gəlsin, yəni quş quşlayan jurnalistlərlə yanaşı mətbuatda gördüyünü gözündən vuran SNAYPER KIMI JUNALİSTLƏRİMİZ VAR. Mən özümü belə jurnalistlərlə yanaşı gördüyümdən, dürüst yolumda mənə irad tutanlara israrla bildirirəm. MƏNİM VİCDANIM QƏLƏMİMƏ QARA LƏKƏ OLA BİLMƏZ……!!!
Təranə Nazimqızı

Qiymət Məhərrəmlinin “Təzadlar” qəzetində dərc olunmuş müsahibəsi


Qiymət Məhərrəmli: “Mən başqa cür yaşamağı bacarmadım…”

Müsahibimiz filologiya üzrə fəlsəfə doktoru, şair-publisist Qiymət xanım Məhərrəmlidir.

– Qiymət xanım, sizinlə həmsöhbət olan jurnalistlər çox olub. Və sizi yetərincə tanımağa və tanıtmağa çalışıblar. Mən suyunu içib, çörəyini yediyimiz bir elin övladı kimi, yəni sizin elliniz kimi, sizi tanıdığım gündən fikirlərimizin üst-üstə düşdüyünü bilirəm. Bir yaradıcı müsahib kimi verdiyim suallara alacağım cavabları da təxmini bilirəm. Siz sizi sevənlərin gözündə şəxsiyyət kimi çox maraqlısınız. İstədim, sizinlə müsahibədə elə çalarlara toxunum ki, müəyyən mənada maraqlı tərəf kimi çıxış edib, özünüzü oxuculara daha yaxından tanıdasınız. Millətin dərdinin böyüklüyündən danışıb, bu yükü daşımaq istəyən alim, jurnalist, yazıçı-publisist kimi, həmişə diqqət mərkəzindəsiniz. Siz elə bir kitabsınız ki, səhifələndikcə daha da çox maraqlı çalarlar üzə çıxır. Siz o qədər təvazökar insansınız ki, sizə qalsa, bu məqamlar sizi sevənlər üçün gizli qalar. Lakin özündə, sözündə təpər tapan, sizi sevən hər bir məsləkdaşınız istər ki, şəxsiyyət kimi maraqlı tərəfləriniz açılaraq səhifələnsin. Çünki bu gün şeirin, sözün ucuzlaşdığı bir vaxtda buna ehtiyacımız var.
Deyilməyən söz ürəkdə sirrdir,
Çıxsa dil atdan incidir, dürrdür.
Siz də, Qiymət xanım, ürəyinizdə sirr olan dürlü sözlərinizi, inci fikirlərinizi sizi sevənlərdən əsirgəməyin. Bir az ərklə deyim ki, insan nə qədər təvazökar və qürurlu olsa da, sizin təbirinizcə desək, “bir gülümsər üz görəndə uşaq kimi söyünür”. Allah gülümsər üzləri sizinçün əskik etməsin. İndi isə keçək suallara:
– Sosial baxımdan yanaşsaq, ucuz söz bazarında nəyi baha alıb, nəyi ucuz satardınız?
– Əlimdə olsaydı, ləyaqət, vicdan, namus, əxlaq, halallıq, dürüstlük kimi dəyərləri aşağılamağa çalışan bütün mənfiliklərin üstündən qara bir xətt çəkərdim. Zamanın tərəzisinin əyilməsinə duruş gətirmək bu “atı ucuz, iti baha dünyada” elə dözülməzdir ki!…
– Açdığınız cığırın məxsusiliyi sizə nəyi verib, nəyi alır?
– Hər şeydən öncə mən özüməm və təbii ki, ömrümün sonunacan özüm olaraq da qalacağam. İnsanlıq cığırı ilə irəliləyirəm və bu yolda məhrumiyyətlərin sayı-hesabı yoxdur, lakin heç də peşman deyiləm. Əqidəsiz olub zənginlik içəriçində itib-batmaqdansa, ləkəsiz, təmiz vicdanımın mənə qazandırdığı insan sevgilərinin fövqündə bəxtiyar olmağın ləzzətini dadmaqdayam hər addımda.
– İnsan qəlbi oxunmayan kitabdırsa, onu oxumağa ehtiyac varmı və onu kimlər oxuya bilər?
– Həqiqətən də, hər bir insanın qəlbi oxunmayan, sirli kitaba bənzəyir. Bu kitabı oxumağa çoxları cəhd göstərsə də, yalnız bəsirət gözü açıq olanlar onu oxuyub öyrənə bilirlər. Zənnimcə, bəzən yersiz səylər də insanı bezikdirə bilər, axı belə bir deyim də var: “İnsan ürəyi süfrə deyil ki, hər gələnin qabağına açasan”. Mənə görə, Yaradanın ən böyük möcüzəsi elə budur ki, heç insanın özü özünü tanıyıb öyrənə bilmir ömrünün sonuna qədər. O da ola başqaları. Təsadüfi deyildir ki, bir zamanlar yazmışdım:
Sirrlər yuvasıdır ürəyim mənim,
Qapısı kilidli, açar düşməyən.
Tez-tez olursa da qapı döyənim,
Qapanır üzünə qapılar həmən.
– Əlinizə qələmi götürəndə qəlbinizdəki dalğalar özünü sahildə tənha hiss edərəkmi yazır? Dəniz… dalğa… ləpələr duyğularınıza nə verir?
– Təlatümlü dəniz kimi,
Çırpınıram, döyünürəm… – bu, mənim həyat tərzimdir, desəm, səhv etmərəm. Dalğalar şahə qalxarkən, çətin ki, ləpələrin təbəssümlü baxışlarına duruş gətirə biləsən.
– Heç olubmu ki, kölgəniz sizi qorxutsun?
– Heç vaxt. Öz kölgəsinə pərəstiş edənlərə, yaxud ümumiyyətlə kölgəsinin olduğuna özünü inandıranlara yazığım gəlib həmişə.
– Poeziya aləmində qadınlar arasında özünüzə rəqib görürsünüzmü?
– Bəlkə də istərdim, içərimdə sağlam rəqabət deyilən bir hiss baş qaldırsın. Lakin bilmirəm, hədsiz ailə qayğıları, yaxud işlərimin çoxluğu səbəbindən bu hiss heç vədə qəlbimə yaxın düşə bilməyib. Ümumiyyətlə, rəqabətdə əlim olmadığındandır ki, çox şeyi, arzu kimi qəlbimin dərinliyində gömmək məcburiyyətində qalmışam. İçimdəki mənlə rəqabətdə isə hər zaman uduzduğumu hiss etmişəm.
– Göylərə qalxdınız, Göy Adamının sizə nə bəxş etdiyini sizi sevənlərə bildirmək fikriniz olubmu? Bu kitabın davamı nə vaxt çıxacaq?
– Göylərdə olmağın bir özgə nəşəsi var. Bunun nə demək olduğunu Göy adamları yaxşı bilir və ömürləri boyunca yazıb-pozduqları da elə bu missiyanı sevənlərinə izhar etməkdən ibarətdir. Hər halda, Göy adamının sevənlərinə deyəcəyi hələ çox sözü var. Sağlıq olsun.
– Sizcə, mənəviyyat alınmırsa, necə satılır?
– Əslində, satılanın nə olduğunu bilmirəm, bircə onu bilirəm ki, hər nədirsə, mənəviyyat deyil. Çünki mənəviyyat nə alınır, nə də satılır. O, Tanrının insana əmanətidir. Mənəviyyat ruh məsələsidir. Ruhunu satmaq?! Buna mən inanmıram!
– İnsan danışmasa, onu necə tanımaq olar? Sokrat demişkən: “Danışın, sizi tanıyaq”.
– Belə bir deyim var: İnsanı görkəminə görə qarşılayıb, ağlına görə yola salırlar. Lakin çox vaxt söz artıqlıq edir, qarşındakını adicə baxışından, yerişindən-duruşundan tanıyıb, dəyərləndirə bilirsən. Çox olub ki, mənə intuisiyam belə hallarda yardımçı olub. Təəccüblü də olsa deyim ki, mən ilk baxışdan tanıdığım insan barədə qənaətimdə çətin ki, yanılam.
– Bəxtiyar müəllimin verdiyi xeyir-dua çiyinlərinizdə ağır yük deyil ki? Yəni, onun məsuliyyətini hələdəmi hiss edirsiniz?
– Əlbəttə. Türk dünyasının əvəzsiz söz sənətkarı, böyük ustadım Bəxtiyar Vahabzadənin 1998-ci ildə “Ədəbiyyat qəzeti”ndə mənim ünvanıma yazdığı “Alt qat” adlı yazıdan sonra inanın, bu məsuliyyəti hər addımda hiss edirəm. Elə bilirəm, yazdığım şeirlərin hər kəlməsi birər-birər onun təfəkkür süzgəcindən keçir. Dediyi: “Bu gənc şair uydurmur, yaşadığını hiss edib, duyduğunu yazır” – sözləri məni uydurmalardan uzaqlaşdırır. Özümə o dərəcədə tənqidi yanaşıram ki, bəzən aylarla əlimə qələm almaqdan çəkinirəm. Sanki hansısa bir qüvvə içimdə oturub yaradıcı fəaliyyətimə senzorluq eləyir.
– Heç qəlbinizdən keçdimi: “Bilmirəm, dünyaya mən niyə gəldim?” Həyatın eniş-yoxuşları sizi çaşdırmayıb ki?
– Əstəğfurullah! Dünyaya gəlişimiz, yaxud gedişimiz bəndənin əlində deyil ki, asi də olaq. Lakin, gizlətməyəcəyəm, elə anlar olub ki, əyilməsəm də, azca qalıb ki, sınam. Elə həmin andaca hardansa bir Xızr əli uzanıb yuxularımda da olsa və məni səmalara qaldırıb. Ruhum elə yüksəlib, elə yüksəlib ki! Şükürlər olsun Yaradanın böyüklüyünə ki, məni heç bir məhrumiyyət Haqq yolundan sapdıra bilməyib. Çaşmamışam, çaşmaram da!
– Bəzən insan özündən bezərək özünü də tərk etmək istəyir. Bu zaman üzünüzü hara tutmaq istərdiniz?
– Analı-atalı uşaqlıq dünyama. Orda saflıq vardır, səmimiyyət vardır, təmənnasız məhəbbət vardır…
– Nizami, Füzuli dühası “sevirdi” deyəndə, Leyli-Məcnun yada düşür. Elə bir ifadə varmı ki, səslənəndə Qiymət yada düşsün?
– “Bəyəm adım kəndçi deyil, ay sağ olmuşun balası?!”
– Bu ifadənin ağırlığı bir yana qalsın, onun ucuzlaşması, hətta eşidəndə az qalır, insan qulağını tutsun (hər halda bu söz Vətənini sevən insana aiddir), “Qarabağı azad edəcəyik!”, “Torpaqlarımız qayıdacaq!” – bu ifadələr sizdə qıcıq yaradırmı?
– Ona görə ki, hələ də “biz qalib çıxırıq söz vuruşundan!” Mənim neçə illər bundan qabaq yazdığım belə bir başlıqda şeirimdəndir bu sözlər. Doğrudan da, Qarabağ dərdimizin – qara bağrımızda qara bir yara kimi oyuq açdığı bu illər ərzində biz ancaq pafoslu şüarçılıqla məşğul olduq, nəticədə ortada nə iş oldu, nə əməl. Şair düz deyir ki, “Vətəni sevmək azdır, onu qorumaq gərək!” Qorumadığın torpağın, qeyrətini çəkə bilmədiyin millətin övladı olmaqla necə öyünə bilərsən axı?
– Təvazökarlıqdan özünüzü poeziya aləmində gizli saxlamağa çalışırsınız. Görünən tərəfi budur, bəs görünməyən tərəfi nədir?
– Mən özünü zorla ədəbi sima kimi qələmə verənləri gördükcə, sanki bir boy kiçilmişəm həmişə. Atalardan məsəl var: “Ağac bar verdikcə, başını aşağı əyər”. Bizdə isə hər şey tam tərsinədir. Barsız-bəhrəsiz ağacların başı az qalır buludlara dəyə. Barının ağırlığından başını aşağı əyənləri isə, əksər hallarda başqa cür “dəyərləndirməyə” çalışırlar. Təvazökarlığın insana heç də fayda gətirmədiyini bilsəm də, başqa cür olmağı da bacarmıram. Təəssüf ki, həqiqətən də “mən başqa cür yaşamağı bacarmadım” həyatda.
– Gələcəyə anons verə bilərsinizmi: nə vaxtsa nəvələrinizdən hansısa sizi kölgədə qoya bilərmi?
– Hər şey ola bilər. Mən görücü deyiləm, lakin irsən, genlə keçməni öz həyatımda gördüyümdən, hər halda bu ehtimalın doğruluğuna inanmaqdan başqa çarəm qalmır.
– İctimai xadimsiz, gözəl anasız. Sadiq dostsunuz – buna özünüz də əminsiniz. Bəs gözəl qaynana ola bilmisinizmi?
– Əvvəla, bunu öz balam kimi sevdiyim gəlinim Günel xanımdan soruşsaydınız, daha düzgün olardı. Ancaq hər halda, bir Allah şahiddir ki, mənonunla münasibətdə heç vaxt özümü qaynana gözündə görməmişəm.
– İnsan qəlbində qələmə sarı açılan yol üçün körpü hardan başlayır?
– Çox güman ki, genlərdən.
– Redaktor kimi, “Elimiz.Günümüz” deməklə nəyi ünvanlamaq istəmisiniz?
– Zənnimcə, bu iki müqəddəs kəlmə bir vətəndaş olaraq açıqlamaq istədiyim fikri özündə tam şəkildə ehtiva edir.
– Düşünmürsünüz ki, çox qürurlu olmaq sizi sevənlərinizdən uzaqlaşdıra bilər?
– Bəlkə də. Hər halda belə olmasını istəməzdim.
– Heç ürəyinizdən keçibmi ki, Həcc ziyarəti üçün zəvvar olasınız?
– Hələ ki, yox. Lakin qəlbimin dərinliyində belə bir mənəvi ehtiyacın haçansa üzə çıxacağına inamım var.
– Sizcə, ən böyük günah nədir?
– Mənə görə, ən böyük günah səni dünyaya gətirənlərin üzünə ağ olmaqdır.
– Hamı sizdən yazmaq istəyir (Sizi sevənlər), ürəyinizin gizli qatını açmaq istəyir. Siz necə, haçansa öz həyatınızı təfərrüatı ilə qələmə almaq niyyəti ürəyinizdən keçmir ki?
– Deməzdim ki, bütün təfərrüatı ilə yazacağam. Lakin hər zaman belə bir arzu ilə yaşayıram. İnanıram ki, yazacağım əsər sənədli bir roman kimi olduqca oxunaqlı olacaq.
– Baxıram, müsahibələrinizdə qarşı tərəf sizi daha çox şəxsiyyət kimi tanımaq istəyir. Yaradıcı xanım kimi yetərincə tanınırsız. Bu qədər maraqlı olmağınızın səbəbi nədir?
– Bəlkə də buna səbəb mənim qarşı-tərəf üçün heç də bütün sirlərimi açıb-tökməməyim olub.
– Müəyyən arzu ilə yatıb, ilk gözünüzü açdığınız zaman kimi görmək istərdiniz?
– Yalnız və yalnız ANAMI!
– “Kəndçiliyiniz tutanda” nə işlə məşğul olursunuz?
– “Kəndçiliyim” tez-tez “tutur” və belə olanda tez həyətə çıxır, sevdiyim işlə məşğul oluram: güllərin, ağacların başına pərvanə kimi dolanır, suyunu verir, alağını edir, diblərini boşaldıram. Hətta evdə tək olsam belə, samovarı qaynadıb həyətdəki stolun üzərinə qoyur, oturub çay içə-içə həsrətlə kiminsə indicə darvazadan içəri girəcəyini gözləyirəm. O qədər duyğulanıram ki, hərdən mənə elə gəlir ki, rəhmətliklər sağdır və hətta bəzən səsləri belə qulağıma gəlir. Aldanıram, diksinirəm, kövrəlirəm… sonra yavaş-yavaş “kəndçiliyim”dən əsər-əlamət qalmır…
– Həyatda əsiri olduğunuz bir şey varmı ki, elə hey gedirsiniz, amma ona çata bilmirsiniz?
– Nə vaxtsa ən gözəl şeirimi yazacağıma, qəzetimin ən gözəl sayını buraxacağıma, övladlarımın sözün həqiqi mənasında, xoşbəxt olacaqları günü görəcəyimə bütün varlığımla inanaraq, “gidiyorum gündüz-gecə…”
– 40-cı otağın açarı əlinizdə olsaydı, açardınızmı? Açdığınız zaman qarşılaşacağınız vəziyyətə hazırsınızmı? Təqribən, qarşınıza çıxan nə ola bilər?
– Nağıllara heç zaman inanmasam da, 40-cı otağın qapısının üzümə haçansa açılacağı ümidiylə yaşamışam həmişə, açarı əlimdə olmasa belə. Buna hər zaman hazır saymışam özümü, azından ona görə ki, vicdanımı heç zaman və heç nəyə satmamışam. Haqqı nahaqqın ayağına verməmişəm. Deyirlər ki, ümid sonda ölür, odur ki, işığa sarı gedən bir yolun yolçusu kimi deyərdim ki, bu yolda yalnız və yalnız işıq görünür.

Müsahibəni apardı: Təranə Şəms

İlahə BAYANDUR.Yeni şeirlər

Meni basdır gözlərində

Gözlərinə qurban olum,
Meni basdır gözlerinde.
Qoyma bulud teki dolum,
Qebir qazdır gözlerinde.

Apar meni öz yanına,
Hasret kalmışam canına.
Susamışam al qanına,
Meni basdır gözlərində.

Bağlanıb uzanan yolum,
Qırılıb qanadım-qolum.
Düşmən olub sağım-solum,
Meni basdır gözlərində.

Dəymiş durub, yaş tökülüb,
Şahanə mülküm sökülüb.
Ayağım altdan yer çöküb,
Meni basdır gözlərində.

Qebrimi tapan olmasın,
Seven dostlarım solmasın.
Doğmalarım saç yolmasın,
Meni basdır gözlərində.

AZMIŞ XƏYALLAR

Bədirlənmiş ay kimi,
Çətirlənmiş humay kimi,
Oxundan çıxmış yay kimi,
Səni gördüm, vuruldum…

Sevinirdim, nəşəliydim,
Dünya mənim sanırdım,
Mən eşqimin alovunda zərrə-zərrə,
gilə-gilə yanırdım…

…Nə gözəldi, necə şəndi,
o dəmlərim, çağlarım,
Sənin ilə qurduğum xəyallarım,
Gəlib çıxmadı, nədən?
Harda qaldı, azdılar?..
Sevgi çeşmən tez qurudu,
su tükəndi, kor quyuynu qazdılar?
Sənin sevgin öldü, getdi…
köksün üstə,
başdaşısız,
ona məzar qazdılar?

Gün gələcək, geydiyin don süzüləcək,
Yanağına yalanlardan isti damla düzüləcək.
Bilməlisən, sevənlərə əzab verən,
özünü qəhrəman bilən,
Gün gələcək, mütləq ayağa düşəcək,
Mütləq ayağa düşəcək!

Əlirza HƏSRƏT.Yeni şeirlər

SEVDİYİM GÜNAH

Gəl ah göndərək dağlara,
Dağları bu ah saxlasın.
Kasıb daxması könlümdə,
Səni də allah saxlasın.

Hava eşq,torpaq eşq,su eşq,
Ölümə oxuyan Qu eşq.
Sevdiyim günahdı bu eşq,
Bizi bu günah saxlasın.

Ayna tutub ötən çağa,-
Belə kim girsə bu bağa,
Gözümdə suya qoymağa,
Bir cüt ətirşah saxlasın.

AHIMLA VERDİM EŞQƏ CAN

Dağılıb saçın üstünə,
Əl elə qaçım üstünə.
Çılpaq ağacın üstünə,-
Sən də budaq-budaq yeri.

Ahımla verdim eşqə can,
Aramıza düşmədi qan.
Hər tərəfi alıb duman,
Nə düz qalıb,nə dağ yeri.

Gözüm zəvvar,yaxan da pir,
Düymələri açdım bir-bir.
Bir öpüşün heykəlidir,-
Üzümdəki dodaq yeri.

ZALIM GÖZƏL ŞAİRİ DƏ QINAYAR

İstəmirəm qarşılaşaq yalandan,
İstəmirəm yolun məndən yan düşə.
Ömür boyu üzü gülməz bu eşqin,
Yar könlünə şöhrət düşə,şan düçə.

Saz sinəmdə pərdə-pərdə oynadı,
Gözüm tutan bəxtəvər də oynadı.
Qol götürüb hamı dərdə oynadı,
Az qaldı ki aralığa qan düşə.

Kirpik çaldın,könlüm batdı qana yar,
Ayna tutsam,baxışların qanayar.
Zalım gözəl şairi də qınayar,
Vay halına belə vaxtda can düşə.

Təranə ŞƏMS.”MƏNİM ANASIZ DÜNYAM!”(Esse).Eksklüziv

MƏNİM ANASIZ DÜNYAM!

Elə anlar olur ki, insan özünü tək – tənha hiss edir və özünü tanıya bilmır. Lakin bu tənhalıq onun daxili dünyasını tanıyacaq qədər yardımçı olur və hiss edir ki, sonu olmayan boşluqlar onu çəkib aparır. Bu boşluqlar içərisində yşaqlıq illəri istər – istəməz yadına düşür, göz önündə ata – ana sevgisi canlanır və özünü o illərdə hiss edir. Belə hisslər insanı özünə hesab verməyə vadar edir. Həyatında hesablaşa bilmədiyin anlar elə yaş dövrünə düşür ki, yaddaşında silinməz izlər qoyur. Sizinlə bölmək istədiklərim uşaqlığımdan bu günə kimi qəlbimdə yaşatdığım ANA məhəbbətinin qüdrətindən yaranan incə, nəfis duyğularımdı, o duyğular ki,insanı yaşadır, həyata bağlayır. Lakin bu tükənməz duyğuların bitəcəyiyi günü heç düşünmürsən. Boy atırsan, həyata pərvaz edirsən, ATA – ANA sevgisinin əhatəsində ətrafına naz edirsən, həyatsa səni çəkib aparır, amma bilmirsən hara…! Zamam – zaman həyatın qaranlığına doğru irəlləyirsən. İlk büdrədiyin an uzaq olmur sənə. Gözlərin həyata açılar – açılmaz fələyin ilk zərbəsi səni silkələyir. Dəyərsiz, əvəzolunmaz valideynlərini itirirsən. Bu sarsıntıların acısını yalnız yaşayan bilər, bu ağrı – acını bir ömür boyu daşımalı olursan və sanki həyata gözlərin qapanır. Mən də yaşadım, o barışa bilmədiyim anları. Artıq anayam, nənəyəm, yaş yetirmişəm, lakin gözlərim daima məni yaşamaq üçün dünyaya gətirən ANANI axtarır. Bu səslənən üç hərfin sədası insana nələri bəxş etmir ki…?
ANA! elə möcüzə baş verəydi ki,mən uşaqlığıma qayıda biləydim. KAŞ Kİ…! Kaş ki, sənin südqöxulu nəfəsini duya biləydim. Yuxuya gedəydim qollarında, mənə həzin səsinlə lay – lay calaydın ANAM! Bəlkə indi hiss edərdim səsinin məlahətini. ANA qarşında diz çöküb gözlərinə baxmaq istərdim. Gözlərinin dərinliyində hiss edəydim qəlbinin ağrı – acısını. Hansı ki, çəkdiyin acılar qəlbindən silmədi heç, heç övlad məhəbbətini. Sevdin bizi ANAM! Sevdin aşiqanə məhəbbətin möcüzəsi kimi sevdin! Çünku bizlər məhəbbət bulağından çağlayan çeşmələr idik sənin üçün! ANA qayğısız yaşayaraq bu çeşmənin daima axar olacağına unanmışdıq. AMMA… əfsuslar olsun ki, bu çeşmənin suyu daima qaynaya bilmədi. Niyə deyə bilmirəm, çünki yaradana üsyan etmiş olaram. ANA bilirsən sən gedəli nələr oldu? ANA sənin yoxluğun məni həyatımdan küsdürdü. ANA barışa bilmirəm yoxluğunla. Gülüşümü nazı – qəmzəmi, sevgimi, aşıb – daşan qəlbimi apardın özünlə ANA…! Hayqırmaq bağırmaq istəyirəm: Qaytarın məni analı günlərimə, qaytarın məni dərd ortağıma! Qucağına baş qoyum çiləli qəlbimi onunla bölüşüm. Həyat, qaytar Anamı! Qaytar onun titrəyən əllərini saçlarımda gəzdiyini duyum, hiss edim. ANA həyatla barışmayan qəlbim bilirsən, mənə nələri bəxş etdi? Qəlbim sənin pıçıltınla ehtizaza gəlir, sənə deyə bilmədiklərim könlümün süzgəcindən süzülür sətir – sətir. ANA mənim könül təranələrim ağrılı – acılı səsə – sədaya çevrilib. ANA, sənin pçıltıların qəlbimin nidasına dönüb, o nida ki, mən onu insanlarla bölüşürəm. Bircə duymayan sənsən ey mənum könül rübabım! Sənsiz nə varsa heçdir bilirsən? Sənsiz dunyam boşdur, amma könlüm boş deyil.Sənin məhəbbətin mənimlə yaşayır,məni oxşayır,qoxlayır, xəyalların yaşadır məni ANA…! Bu böşluğu dolduracaq elə bir qüvvə yoxdur. ANA görürsən, sanki şıltaq uşaq kimiyəm heç, heç dəyişmədim. Yenə dəlilər kimi aşıram daşıram, kişnəyib şahə qalxan ayğıra bənzəyirəm. Hərdən də aram – aram yayılan ləpələr təki səssiz oluram. Bu zaman görəydin məni. Görəydin axıtdığım göz yaşlarımı. Bu çilələr şerə sözə dönür sənin üçün. ANA necə edim ki, duyasan məni. Bax, eşidirsən, könlümün səsi necə vəsf edir səni. ANA sənsizdi, səssizdi düyam! Dünyam, gözlərim sənsiz, dilim, ağzım dadsız qalsa da, qəlbim vicdanım qarşısında çöx
rahatdı ANA! Sənin xəstə gözlərin gözümə baxanda oxşadım o gözləri, dilimə şəkər qatıb oxşadım dilindəki sözləri, yana- yana hiss etdim, qəlbindəki közləri. Qəlbin yanırdı ANA! Hiss etmişdin, duymuşdun ki, sənin cik – cik sərçələrin bir gün qanadsız qalacaq. Düşünmürdün, çiçəklərim mənsiz solacaq? Solduq, ANA solduq, solduq gülüzlu çiçəklər təki,üzüldük, üzüldük budaqdan ləçəklər təki!
Qeyd: Oxuyun, bur övladın həsrətli könül sevdasını. Onun necə üzüldüyünün şahidi olun. Sizlər də üzülün, düzülün onların enişli – yoxuşlu yollarında! Məncə ATA – ANA övlad üçün heç vaxt qoca sayıla bilməz: Sağlığında onları sevin, sevin ki, ahıl yaşda sizi də sevsinlər. Elə edin ki, daima vicdan rahatlığı tapasınız. Mən nə qədər yanıb, ANA həsrəti şəksəmdə ALLAH qatında qəlbim, ürəyim çox rahatdı, ən azı ona görəki, anama balam kimi baxmışam. Xəstə yatanda ürəyimə daş basıb, gözümün yaşını qəlbimə, təbəssüm dolu baxışlarımı gözlərimə taxmışam. Necəki zamanında bu təbəssümləri ANAM mənə bəxş etmışdı. Anaları oxşayın, ağaran saçlarına sığal çəkin, yaşadın önları, qırmayın onların kövrək qəlblərini. Analar həyatdır, analar bin – bərəkətdir, analar qapıları üzünüzə açılan cənnətdir. Cənnətə gedən yol anaların qəlbindən keçir. Fət edin bu CƏNNƏTİ…!

Sevinc NOVRUZOVA ( Sumqayıt).Məqalə

YODLAŞDIRIMAMIŞ DUZLAR İNSANLARDA BİR ÇOX XƏSTƏLİKLƏRƏ YOL AÇIR

Duz məişətdə ən çox işlətdiyimiz nemətlərdən biridir. Duz – çörək anlayışı ümumiyyətlə, biz azərbaycanlılarda çox müqəddəs sayılıb. Duz – çörəyi itirməmək, onun qədrini bilmək kimi ifadələr də xalqımız arasında ən çox işlənən sözlərdən biridir. Bir sözlə məişətimizi duzsuz təsəvvür etmək mümkün deyil. Ancaq keyfiyyəti yoxlanılmamış, yodlaşdırılmamış duzlar insan orqanizmi üçün çox zərərlidir. Yodlaşdırılmamış duzlar insanlarda bir çox xəstəliklərə yol açır. Bütün bu problemləri nəzərə alan “Azərsun – Holdinq” şirkəti illər öncə Masazır Duz gölünün yanında duz zavodu tikib istifadəyə verdi.
May ayının 17 – də “Azərsun Holdinq” şirkətinin İctimaiyyətlə Əlaqələr Departamentinin rəhbəri Afiq Səfərovun təşkilatçılığı ilə bir qrup jurnalistlər və şagirdlər Masazır Duz Zavoduna ekskursiya etdilər.
Afiq Səfərov çıxışı zamanı şagirdlərə və jurnalistlərə açıqlama verərək, bildirdi ki, biz inanırıq ki, gələcəkdə bu zavodun müdiri işləyəcək, istehsalatda mühəndis olacaq insanlar elə bizim aramızdadır. Bu zavodda bizim duz məhsullarımız olan “Azərduz” istehsal olunur. Masazır Duz Zavodunun əməkdaşları 43 № – li liseyin şagirdlərini zavodla, istehsalatla yaxından tanış etdilər. Zavodun məsul səxsləri şagirdləri maraqlandıran bütün suallara aydınlıq gətirdilər. Zavod uşaqların cox marağına səbəb oldu. Onlar zavodun məsul şəxsləri tərəfindən təlimatlandırılandan sonra, zavoda eksuskursiyaya getdilər.
Masazır Duz Zavodunun direktoru Ceyhun Salmanov geniş açıqlamasında bildirdi ki, zavodumuz 3 ilə yaxındır ki, fəaliyyət göstərir. Zavodun istehsal etdiyi duzlar Azərbaycan mətbəxtinin əvəzedilməz nemətinə çevrilib. Zavodu işə salan vaxtlarda günlük gücü 100 ton idi, indi isə bu rəqəm 300 tona qədər artırılıb. İlliyi isə 90 min tona çatdırılıb. İlk əvvəllər biz “Azərduz” və “Bizim Duz” markaları altında süfrə duzları istehsal edirdik. İnsanların tələbatları yoxlanılaraq, nəyə ehtiyacları olduqları araşdırılaraq qarşımıza məqsəd qoyduq ki, bütün sahələrdə istifadə olunan duzları biz öz zavodumuzda istehsal edək. Xaricdən hər hansı bir duzun gətirliməsinə ehtiyac qalmasın. Öz mədənlərimizlə öz ehtiyaclarımızı qarşılayaq. Müxtəlif yerlərdən, yüksək səviyyədə avadanlıqlarla təmin olunub.
Artıq neçə müddətdir yodlaşdırılmış duz Azərbaycan ailələrində süfrələrin bəzəyidir. Aparılan statistikalara görə Masazır Duz Zavodu istifadəyə veriləndən və yodlaşdırılmış “Azərduz” un məişətimizə daxil olmasından sonra insanlarda duzla bağlı baş qaldırılmış xəstəliklərdə artıq azalma müşahidə olunur.

Hal – hazırda bizim məhsul çeşidlərimiz həddindən artıq çoxdur. Bütün Azərbaycanın duza olan tələbatını ödəyəcək gücdəyik. Burada əlavə sənaye duzları var, hansı ki, qazanxanalarda, neft sənayesində istifadə olunur. Bu duzlar xüsusi duzlar sinifinə aiddir. Bu duzları istehsal etmək üçün əlimizdə hər imkan var.
“Azərduz” markası yüksək keyfiyyəti ilə bir çox ölkələrə ixrac olunmaqdadır.
Hətta Gürcüstan, Orta Asiya, Qazaxıstan və s ölkələrə. Yəni, məqsəd bazara çıxaracağımız duz, dünya iqtisadiyyatına uyğun olmalıdır. Məqsəd, Azərbaycan mədənində çıxarılan duzları xaricə də ixrac etmək, Azərbaycan iqtisadiyyyatının gücünə – güc qatmaqdır.
Bununla belə bir çox yaraşıqlı qablarda istehsal olunan, lakin tərkibində yod olmayan duzları istehsal şirkətləri əhalini çaşdırırlar. Duzun göldən necə çıxarılması, onun sudan və digər artıq maddələrdən necə təmizlənməsi və bütün bu prosesin kompyüter mərkəzindən idarə edilməsi olduqca maraqlı proses idi. Zavodun tikilişinə qədər yerli əhali kustar üsulla göldən duzu çıxararaq heç bir emal prosesi aparılmadan mağazalara verilirdi. Lakin, zavod tikilib istifadəyə veriləndən sonra həmin adamlar işsiz qalmadılar. Duz çıxarılması ilə məşğul olan insanların əksəriyyəti zavoda yüksək əmək haqqı ilə işə qəbul olundular. İşə qəbul olunmayanlar isə müqavilə əsasında çıxardığı duzları zavod onlardan çox yüksək qiymətlə qəbul edir. Deməli, bir çoxlarının dediyi kimi zavod yerli əhaliyə heç bir ziyan vurmayıb. Əksinə məhz zavodun sayəsində həmin insanlar həm işə qəbul olunub, həm də duzlar artıq kustar üsulla yox, müasir avadanlıqlarla göldən çıxarılır. Biz “Azərduz” duzlarına 9 ay vaxt qoymuşuq.

Daha sonra jurnalistlər önündə kiçik bir təcrübə keçirilfi. Zavodla tanış olan jurnalistlərin müxtəlif sualları cavablandırıldı.

Debüt: Şahinə KÖNÜL (Ağsatafa).Yeni şeirlər

Şahinə Könül Ağstafada doğulub.İbtidai və orta təhsilini Ağstafada alıb.Bakı Slavyan Universitetinin Yaradıcılıq fakültəsinin məzunudur.
Ədəbiyyata, poeziyaya erkən yaşlarından maraq göstərir.Dövri mətbuatda şeirləri ilə çıxış edib.Şeirləri “Sözün Sehri”, “Möhtəşəm Azərbaycan”, “Elimiz.günümüz”, “Yenilik Press”, “Respublika Gəncləri”, “Təzadlar”, “Azad Qələm”, Qədim Oğuz”, “İlham Çeşməsi”, “Elin sözü”, “Kaspi” qəzetllərində, “Ziyalı Ocağı”, “Azərbaycan”, “Ulduz”,”Məshəti” jurnallarında, “Ana” antologiyasında, müxtəlif ədəbiyyat, o cümlədən mədəniyyət və ədəbiyyat portallarında dərc olunub.Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvüdür.Prezident təqaüdçüsüdür.
Şeirləri Azərbaycan türkcəsindən Türkiyə türkcəsinə tərcümə olunmuşdur.Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatında kifayət qədər tanınan şair Məmməd İsmayılın köməyi ilə şeirləri Qardaş Türkiyənin müxtəlif mətbu orqanlarında işıq üzü görüb.
2012-ci il oktyabr ayının 6-da “Ziyalı Ocağı” İctimai Birliyinin elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Birinci Qurultayında Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Redaksiya, Yaradıcı, Nümayəndə Heyətlərinin Fəxri üzvü, “Azərbaycan ədəbiyyatı”, “Türkiyə ədəbiyyatı”, “Publisistika”, “Elektron kitablar” bölmələrinin əməkdaşı, “Qərb bölgəsinin ədəbiyyatı” bölməsinin ( Gəncə, Şəmkir, Tovuz, Qazax, Ağstafa) xüsusi müxbiri seçilmişdir.
2012-ci ildə Azərbaycan Respublikasının Prezidenti yanında Qeyri-Hökümət Təşkilatlarına Dövlət Dəstəyi Şurası tərəfindən maliyyələşdirlilən və Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyi tərəfindən həyata keçirilən ”Bölgə yazarlarına dəstək” layihəsi çərçivəsində “Bölgələrdən səslər” kitabında şeirləri dərc olunaraq ilk dəfə olaraq Respublika səviyyəsində ictimaiyyətin nəzərinə çatdırıldı.
Gənc yazar Şahinə Könülün şeirləri dövri mətbuat səhifələrində müntəzəm olaraq dərc olunur.

***

Eşqdir ürəyin dini,
Eşqə tut ürəyini.
Eşqdən at ürəyini,
Nəsimilik yayılsın.

Qəza-qədərə tuşdan,
Təzə kədərə tuşdan.
Gərəkdir Eşqə tuncdan
Nəsimilik qoyulsun.

Kafirdir Eşqə asi,
Küfrdür Eşqin yası.
Hər yanı yuxu basıb,
Nəsimilik ayılsın.

Gərək təzə gün yaxa,
Günəş qabıqdan çıxa.
Çəkin, çəkin çarmıxa,
Nəsimilik soyulsun!

***

Min yol gedir bir yerə,
Bir gedir minə doğru.
Hamının yönü birdir,
Hərə bir yönə doğru.

Baxdım içimdə çoxdum,
Çıxdım çölümə, yoxdum.
Dünəndən bəri baxdım,
Sabahkı günə doğru…

Axtar, gəz, gör hardayam,
Gizlində, aşkardayam.
Sən hardasan, ordayam,
Gəlmə sən mənə doğru.

***

Gəlsənə, sənə danışam,
Bir qaragöz qız nağılı.
Gözlərindən axıb getsin,
Bir şıdırğı yaz nağılı.

Söyləyim, öyrən qədərin
Şahididir gör nələrin –
Qara-qara gecələrin
Dümağ, bəmbəyaz nağılı.

Köksü üstdə buludu var,
Köksü altda umudu var.
Birdən ölər, unudular,
Götür, qardaş, yaz nağılı.

***

Astarlar üzə çıxdı,
Üzlər daşa dirəndi.
Yol gəlib dizə çıxdı,
Yol yoxuşa dirəndi.

Heç bilmədim ki, niyə
Ömrüm qaldı indiyə…
Daha bıçaq sümüyə,
Balta başa dirəndi.

Gözdən itdi son gəmi,
Qaldı dəryaca qəmi.
Gəldi ayrılıq dəmi,
Gözüm yaşa dirəndi.

***

Mən sizi öldürmürəm,
Yaşayın, qarışqalar.
Sizin də bu dünyada
Yaşamaq haqqınız var.

Sizin də istəyiniz,
Sizin də sevginiz var.
Yox, sizi öldürmərəm
Dünya sevgisiz qalar.

Bu dünyanın ən duru,
Ən təmiz sevgisi – siz.
Bəlkə də siz Allahın
Ən əziz sevgisisiz.

Bəlkə də sizi yerə
Qəsdən göndərib Allah…
Göndərib, biz bəndələr
Sevginizdən dərs alaq.

Bir qarışqa hayına
Qarışqa qoşun gəlir.
Baxıram bu sevgiyə,
Baxıram, xoşum gəlir.

İnsan olan insanın
Hayına çatmır, bacım.
Bəlkə əl tutmaq üçün
Qarışqaya əl açım?

Dünyanın sevgi yolu
Desələr hardan keçir?
O burda – Yer üzündə
Qarışqalardan keçir.

Yox, sizi öldürmərəm,
Yaşayın, qarışqalar!
Siz ölsəz Yer üzündə
Fikirdən qırış qalar.

***
Baxtına gün doğmadı,
Endi qüruba ömrüm.
Məndə mənsiz yaşadı,
Mənim qəribə ömrüm.

Könlünü daşa verdi,
Sevdi gömgöy otları.
Xatirələr yeriydi,
Ürəyinin çatları.

Gözü nələr görmədi,
Nələr çəkmədi başı…
Dost dediyi yağıydı,
Qənimiydi qardaşı.

Of… ömrüm, yazıq ömrüm,
Qədrini kimsə bilməz.
Bu elə ömürüydü,
Getdisə, bir də gəlməz…

***
Haqqa düz yol hardan olur?
Axtar, gəz, yol hardan olur.
Gündə yüz yol vardan olur,
Bu yoxluqdan var olanlar.

Döyüşdü – öz qəlbi boyda,
Döyüşməyir sel bu boyda.
Genişdi öz qəlbi boyda,
Öz əyninə dar olanlar.

Könül dindi: Könül, dedi,
Bütün yollar könüldədi.
Məcnunla bir könüldədi
Yaradanla yar olanlar.

***

Hardadı dünyanın düz adamları,
Düzlərin üstündə göz adamları?
Ocaq adamları, köz adamları
Yamanca seyrəlib, seyrəlib, Allah.

Qırılıb dünyanın yuxu damarı,
Yuxusuz qoymuşuq çox ağşamları.
Qaralıb dünyanın ağ-ağ şamları,
Odalar göynəyib, göynəyib, Allah.

Bu da bir ömürdü yaşıyır Könül,
Birtəhər yükünü daşıyır Könül.
Bir “Cəngi” çaldırın, üşüyür könül
Ürəyim köyrəlib, köyrəlib , Allah.

***

Allah, bu nə sitəmdi,
Məni özümə qaytar.
Qismətimdən qaçmışam,
Alın yazıma qaytar.

Sirrimi quşdan çıxart,
Ağacdan, daşdan çıxart.
Bu qarlı qışdan çıxart,
Güllü yazıma qaytar.

Məni bu məndən qopar,
RUHu bədəndən qopar.
Görsən lazımam, apar,
Görsən lazımam, qaytar.

***
Şirin, acı dostlarım,
Sağ olun, mən də getdim.
Ömrü-günü yığşırıb,
Dan söküləndə getdim.

Sizi çox sevdim, bilin,
Öldüm, sevinin-gülün.
Hərdən yığılın gəlin
Dalımca kəndə, getdim.

Ta sözdən məst olmuram,
Sözlə nəfəs almıram.
Ta sizə dost olmuram,
Allaha bəndə getdim.

***
Ömür ölüm yuxusu,
Keçib getdi çoxusu.
Ayılanlar oxusun
Hər səhər bu şerimi.

Özündən çıxan ruham,
Özünü yaxan aham.
Savabam, ya günaham?
Bilən yoxdu sirrimi.

Səndə, məndə, ondayam,
Ancaq bircə dondayam.
Əvvəldəyəm, sondayam?
Yanılmışam yerimi.

***
Tanrım, yerə sığmıram,
Göyünə qaldır məni!
Bu gen ömrə sığmıram,
Ömür daraldır məni.

Çaşıb gəldim dünyaya,
Mənim yerim deyilmiş.
Yazdığım bu şeir də,
Mənim şerim deyilmiş.

Tanrım, eşit səsimi,
Mən ki, sənin bəndənəm.
Yalanmış atam, anam,
Ruh Səninsə, Səndənəm!

Məni Özünə qaytar –
Özünə çatsın ruhum.
Bəsdi, bu boyda yatdım,
Məni oyatsın ruhum.

***
Dünyanın sonu gəldi,
Doyunca güldüm bu gün.
Tanrı sirr saxlayırdı,
Sirrini bildim bu gün.

Toz tutmuşdu izimi,
Kül örtmüşdü közümü.
Unutmuşdum özümü,
Yadıma gəldim bu gün.

Bir sehirli yuxuydum,
Bir deyildim, çoxuydum.
Bu fənada yoxuydum,
Var oldum, öldüm bu gün.

***
Ruhum dara çəkilir,
Bu dardan qurtar məni.
Gəl apar uzaqlara,
Gəl, burdan qurtar məni.

Buralar qan qoxuyur,
Qanlı qəfəs toxuyur.
Bir anadil oxuyur:
Ağar dan, qurtar məni.

Dolmuşam, yağım gedim,
Abrımı yığım gedim.
Gəlmişəm, çıxım gedim
Yaradan, qurtar məni!

***
Bahar çiçək ömrüdü,
Gömgöy dilək ömrüdü.
Bahara çək ömrünü,
Qışına bel bağlama.

Aydı, gündü, saatdı,
Ömürlə zarafatdı.
Bu dünya amanatdı,
Daşına bel bağlama.

Varıb görmüşən sonu,
Görüb, bilmişəm bunu:
Tanısan da dostunu,
Aşına bel bağlama.

***
Dünyaya dünən gəldi,
Bu gün köç etdi ömrüm.
Gələndə mənnən gəldi,
Küsdü, tək getdi ömrüm.

Ruhuydu, uçdu getdi.
Safıydı, suçlu getdi.
Əlimdən qaçdı getdi,
Gözümdən itdi ömrüm.

Oxşamadım bircə gün,
Hər günü qəmə sürgün.
Məndə məndən didərgin
Yaşadı, bitdi ömrüm.

***

Hara gedim, mən bəndən
Bu yer üzündən, Allah?
Bu yer üzü yaş olub,
Axır gözümdən, Allah!

Sonuncu ümidimin,
Sonuncu şamı söndü.
Yaşamaqdan, yazmaqdan
Könlümün üzü döndü.

Of… Necə də zalımmış,
Zalımmış bu adamlar.
Bu adamlar içində,
Ürəyimə qan damar.

Hardan gəldim dünyaya,
Gəldiyim günə lənət!
Bu dünyanı dərk edib,
Bildiyim günə lənət!

Bu adamlar qoymadı,
Ömrümü yaşayım mən.
Ömür də bəhanədir,
Özümü yaşayım mən.

Bu adamlar içində,
Adam ola bilmədim.
İntihar edə bildim,
Edam ola bilmədim.

***

Dünya yaman soyuqdu,
İstilər, ay istilər.
Başım üstən küləklər,
Əsdilər, ay, əsdilər.

Yordu məni o ki, var,
Boş-bekara qayğılar.
Təmiz hisslər, duyğular
Küsdülər, ay, küsdülər.

Ha dedim, ürək, qorun,
Çiçəksən, çiçək, qorun.
İndi də korun-korun
Tüstülə, ay, tüstülə

***
Darıxmışam səninçün,
Ay təmiz, ağ ürəyim.
Hardasan, ay bənövşə,
Nərgiz, zanbağ ürəyim?

Kimdi sənə daş atan,
Kimdən gəldi xoş xatan,
Eşqi qanına qəltan,
Köksü dağ-dağ ürəyim?

Ağlama, bəsdi, kiri,
Dedimmi, sevmə şeri,
Ay bir zaman dipdiri,
Ay sappasağ ürəyim?!

İndi yan-yaxıl belə,
İndi çox sıxıl belə.
Mərd Şahinə Könülə,
Namərd, alçağ ürəyim…

Şahinə KÖNÜL.Yeni şeirlər

Tanrım, yerə sığmıram

Tanrım, yerə sığmıram,
Göyünə qaldır məni!
Bu gen ömrə sığmıram,
Ömür daraldır məni.

Çaşıb gəldim dünyaya,
Mənim yerim deyilmiş.
Yazdığım bu şeir də,
Mənim şerim deyilmiş.

Tanrım, eşit səsimi,
Mən ki, sənin bəndənəm.
Yalanmış atam, anam,
Ruh Səninsə, Səndənəm!

Məni Özünə qaytar –
Özünə çatsın ruhum.
Bəsdi, bu boyda yatdım,
Məni oyatsın ruhum.

Bu gün

Dünyanın sonu gəldi,
Doyunca güldüm bu gün.
Tanrı sirr saxlayırdı,
Sirrimi bildim bu gün.

Toz tutmuşdu izimi,
Kül örtmüşdü közümü.
Unutmuşdum özümü,
Yadıma gəldim bu gün.

Bir sehirli yuxuydum,
Bir deyildim, çoxuydum.
Bu fənada yoxuydum,
Var oldum, öldüm bu gün.

Məni

Ruhum dara çəkilir,
Bu dardan qurtar məni.
Gəl apar uzaqlara,
Gəl, burdan qurtar məni.

Buralar qan qoxuyur,
Qanlı qəfəs toxuyur.
Bir anadil oxuyur:
Ağar dan, qurtar məni.

Dolmuşam, yağım gedim,
Abrımı yığım gedim.
Gəlmişəm, çıxım gedim
Yaradan, qurtar məni!
Bel bağlama

Bahar çiçək ömrüdü,
Gömgöy dilək ömrüdü.
Bahara çək ömrünü,
Qışına bel bağlama.

Aydı, gündü, saatdı,
Ömürlə zarafatdı.
Bu dünya amanatdı,
Daşına bel bağlama.

Varıb görmüşən sonu,
Görüb, bilmişəm bunu:
Tanısan da dostunu,
Aşına bel bağlama.

Ömrüm

Dünyaya dünən gəldi,
Bu gün köç etdi ömrüm.
Gələndə mənnən gəldi,
Küsdü, tək getdi ömrüm.

Ruhuydu, uçdu getdi.
Safıydı, suçlu getdi.
Əlimdən qaçdı getdi,
Gözümdən itdi ömrüm.

Oxşamadım bircə gün,
Hər günü qəmə sürgün.
Məndə məndən didərgin
Yaşadı, bitdi ömrüm.

Mən

Ya Rəbb, sirrimi söylə,
Özümü tanıyım mən.
Bircə şerimi söylə,
Sözümü tanıyım mən.

Görüm hardan gəlirəm,
Hansı dardan gəlirəm.
Yoxdan, vardan gəlirəm?
İzimi tanıyım mən.

Görmürsənmi günümü,
Göy əskiyə düyülüb.
Ya Rəbb, göstər yönümü,
Üzümü tanıyım mən.

Allah

Hara gedim, mən bəndən
Bu yer üzündən, Allah?
Bu yer üzü yaş olub,
Axır gözümdən, Allah!

Sonuncu ümidimin,
Sonuncu şamı söndü.
Yaşamaqdan, yazmaqdan
Könlümün üzü döndü.

Of… Necə də zalımmış,
Zalımmış bu adamlar.
Bu adamlar içində,
Ürəyimə qan damar.

Hardan gəldim dünyaya,
Gəldiyim günə lənət!
Bu dünyanı dərk edib,
Bildiyim günə lənət!

Bu adamlar qoymadı,
Ömrümü yaşayım mən.
Ömür də bəhanədir,
Özümü yaşayım mən.

Bu adamlar içində,
Adam ola bilmədim.
İntihar edə bildim,
Edam ola bilmədim.

Şahinə KÖNÜL.Yeni şeirlər

DÜNYA YAMAN SOYUQDU

Dünya yaman soyuqdu,
İstilər, ay istilər.
Başım üstən küləklər,
Əsdilər, ay, əsdilər.

Yordu məni o ki, var,
Boş-bekara qayğılar.
Təmiz hisslər, duyğular
Küsdülər, ay, küsdülər.

Ha dedim, ürək, qorun,
Çiçəksən, çiçək, qorun.
İndi də korun-korun
Tüstülə, ay, tüstülə

***
Darıxmışam səninçün,
Ay təmiz, ağ ürəyim.
Hardasan, ay bənövşə,
Nərgiz, zanbağ ürəyim?

Kimdi sənə daş atan,
Kimdən gəldi xoş xatan,
Eşqi qanına qəltan,
Köksü dağ-dağ ürəyim?

Ağlama, bəsdi, kiri,
Dedimmi, sevmə şeri,
Ay bir zaman dipdiri,
Ay sappasağ ürəyim?!

İndi yan-yaxıl belə,
İndi çox sıxıl belə.
Mərd Şahinə Könülə,
Namərd, alçağ ürəyim.

Şahinə KÖNÜL.Yeni şeirlər

NAĞIL

Gəlsənə sənə danışam,
Bir qaragöz qız nağılı.
Gözlərindən axıb getsin,
Bir şıdırğı yaz nağılı.

Söyləyim, öyrən qədərin
Şahididir gör nələrin-
Qara-qara gecələrin
Dümağ, bəmbəyaz nağılı.

Köksü üstdə buludu var,
Köksü altda umudu var.
Birdən ölər, unudular,
Götür, qardaş, yaz nağılı.

ALÇAQ ÜRƏYİM

Darıxmışam səninçün,
Ay təmiz, ağ ürəyim.
Hardasan, ay bənövşə,
Nərgiz, zanbağ ürəyim?

Kimdi sənə daş atan,
Kimdən gəldi xoş xatan,
Eşqi qanına qəltan,
Köksü dağ-dağ ürəyim?

Ağlama, bəsdi, kiri,
Dedimmi, sevmə şeri,
Ay bir zaman dipdiri,
Ay sappasağ ürəyim?!

İndi yan-yaxıl belə,
İndi çox sıxıl belə.
Mərd Şahinə Könülə,
Namərd, alçağ ürəyim.

QARIŞQALAR

Mən sizi öldürmürəm,
Yaşayın, qarışqalar.
Sizin də bu dünyada
Yaşamaq haqqınız var.

Sizin də istəyiniz,
Sizin də sevginiz var.
Yox, sizi öldürmərəm
Dünya sevgisiz qalar.

Bu dünyanın ən duru,
Ən təmiz sevgisi – siz.
Bəlkə də siz ALLAH-ın
Ən əziz sevgisisiz.

Bəlkə də sizi yerə
Qəsdən göndərib ALLAH.
Göndərib, biz bəndələr
Sevginizdən dərs alaq.

Bir qarışqa hayına
Qarışqa qoşun gəlir.
Baxıram bu sevgiyə,
Baxıram, xoşum gəlir.

İnsan olan insanın
Hayına çatmır, bacım.
Bəlkə əl tutmaq üçün
Qarışqaya əl açım?

Dünyanın sevgi yolu
Desələr hardan keçir?
O, burda – Yer üzündə
Qarışqalardan keçir.

Yox, sizi öldürmərəm,
Yaşayın, qarışqalar!
Siz ölsəz Yer üzündə
Fikirdən qırış qalar.

ALDI, NƏ ALDI?!

Dünyanın kəc yolu gətirib məni,
Bu səhra ömrümün qumuna saldı.
Anamın qoynundan götürüb məni,
Atamın əlindən aldı, nə aldı.

Mən ki, bu yollara bələd deyildim,
Enişi-yoxuşu görmüşdüm harda?
Qonşudan gəlməyib, evdə bişməyib,
Könlümə uyuşmur hələ yollar da.

Məni heç açmadı bu dünya evi,
Qaranquş köksündə yaşadım ömrü.
Harda bir dağılmış yuva görəndə,
Çör-çöp qırığıtək daşıdım ömrü.

Ömürdən ölümə gedən yollara
Addadım dünyanın içindən keçib.
Dünyanı tərk edib getmək istəyim
Mənə durnaların köçündən keçib.

Dünyanın fırlanan oxu kimiyəm,
Dolana bilmədim, Anam, başına.
Mən də insanların çoxu kimiyəm,
Gəlib yalvarıram, Atam, daşına.

Dünyanın kəc yolu gətirib məni,
Bu səhra ömrümün qumuna saldı.
Anamın qoynundan götürüb məni,
Atamın əlindən aldı, nə aldı…

BU GÜN…

Dünyanın sonu gəldi,
Doyunca güldüm bu gün.
Tanrı sirr saxlayırdı,
Sirrimi bildim bu gün.

Toz tutmuşdu izimi,
Kül örtmüşdü közümü.
Unutmuşdum özümü,
Yadıma gəldim bu gün.

Bir sehirli yuxuydum,
Bir deyildim, çoxuydum.
Bu fənada yoxuydum,
Var oldum, öldüm bu gün.

Nəcibə İLKİN.”DEYİRLƏR, NƏVƏ ŞİRİN OLUR!”.Uşaq şeirləri

Deyirlər, nəvə çox şirin olur

Deyirlər ki, nəvə çox şirin olur,
Həyatın ən gözəl mənasıdı o.
Ömür bağçasının təbi, loğmanı,
Məhəbbət gölünün sonasıdı o.

Deyirlər ki, nəvə çox şirin olur,
Bənzəmir bu sevgi, ülfət heç nəyə.
Dərddən qüssələnib, əsib coşanda,
Onun bir gülüşü gəlir köməyə.

Deyirlər ki, nəvə çox şirin olur,
Atadan, anadan, övladdan şirin.
Hər biri, bir isti ocaq olsa da,
Onun ürəklərdə ayrıdır yeri.

Nəvə qucağında olanda Allah!
Sanırsan qucağın pirdi, ocaqdı,
Kədərin sonudu, sevincin şahı.
Bir dünya, bir sevgi dolu qucaqdı.

Çox eşitdim bu deyilən sözləri,
Allah dərgahına açıldı əlim.
Nəvə istəyiylə yandı gözlərim.
Min yerdən dualar eylədi dilim.

Diləklər dilədim Ulu Tanrıya,
Bir nəvə payını istədim ondan.
Gözümün həsrəti çəkildi aya,
Şükür, diləyimi verdi Yaradan.

İlahi bir ada bağladım adın,
Hamı bir ağızdan söylədi Amin!
Müqəddəs Quranla, Amin imdadı,
Nəvəmin adını etdi QURAMİN!
Sentyabr 2012

QURAMİNİM
Ömürümün ləli-gövhəri,
Ilk nübarım Quraminim.
Atılan şeş-qoşa zərim,
Könül yarım Quraminim.

Tanrıdan doğan Günəşim,
Səadətim, pərvərişim,
Həm gülüşüm, həm yerişim,
Tək vüqarım Quraminim.

Baba, nənə sevincimiz,
Nəğmə dolu söz incimiz,
Ay bizim könül dincimiz,
Kaman, tarım Quraminim.

İlham payım, Tanrı payım,
Yaz nəfəsli ilim, ayım,
Şirin sözüm, şirin çayım,
Bağça, barım Quraminim.
Noyabr 2012.

Təzə ilin mübarək

İlkin oğlumun ilki,
Təzə ilin mübarək!
Söz qılncım, söz ərkim.
Təzə ilin mübarək!

Gəlişin qəlbimizi,
Nur, işığa boyadı,
Fəxrlə yaşat, qoru
Sən bu müqəddəs adı,

Ömrünün təzə ili,
Sənə düşərli olsun!
Gələn bütün illərin,
Barlı, bəhərli olsun!
Yanvar 2013.

İlk baharın xoş gəlib
İlk baharın, ilk yazın,
Xoş gəlibdir ömrünə.
Var olsun uca Tanrım!
Çükür olsun bu günə.

İlk çiçəyin, ilk gülün,
Sənə xoş bahar olsun.
Arzumdur ömür bağçan,
Həmişə gülzar olsun!

Tər qönçə arzuların,
Sel kimi aşıb daşsın.
Ümidlərin boy atsın,
Səni xoşbəxt yaşatsın!

Bir yaşı münasibəti ilə

Şükür olsun nəvəmin
Bir yaşı tamam olur.
Yeridikcə, güldükcə,
Qəlbim fərəhlə dolur.

Oxşadıqca könlümdə,
Arzudan arzu doğur.
Ömrümün hər fəslinə
Səadətli gün yağır.

Böyüdükcə oxşayır,
Atasının özünə.
Baba, nənə deyəndə,
Bal qatılır sözünə.

O gün olsun nər, igid,
Böyük oğlan olasan.
Tanrının köməyiylə,
Könüllərdə qalsan.

Əzizi nəvəm QARAMİNİ I yaşı tamam olması münasibəti ilə babaları Əhməd müəllim, Adil müəllim, nənələri Nəcibə İlkin, Zeynəb xanım, atası İlkin müəllim, anası Günel xanım, bibisi Günel xanım, əmisi Elmir bəy, Fazilə xanım, Gövhər xanım, bütün qohumları, əzizləri təbrik edir. Ona möhkəm can sağlığı, işıqlı gələcək, sağlam həyat, mənalı ömür arzulayırlar.
Bu təbrikə “Azad Qələm” qəzetinin bütün əməkdaşları da qoşulur.
Mübarəkdi bir yaşın,
Əziz nəvəm Quramin,
Tanrı sənə yar olsun,
Qəlbən deyirik AMİN!

Azərbaycan mətbuatında yeni dərgi işıq üzü gördü

2013-cü ilin may ayı Azərbaycan mətbuatı üçün önməli hadisələrin cərəyan etməsi ilə yadda qaldı.Belə ki, məhz may ayında Azərbaycan mətbuatında “Ali Ziyalı” dərgisi-jurnalı dünyaya ilk addımlarını atdı.May ayından etibarən dərc olunmağa başlayan dərgi ayda bir dəfə 63 səhifə olmaqla 300 tirajla dərc olunacaq.”Ali Ziyalı” dərgisinin təsisçisi və baş redaktoru Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliyinin üzvü, “Qızl qələm” mükafatı laureatı Nəcibə İlkindir.Dərginin redaksiya heyətinə Çağdaş Azərbaycan ədəbi mühitində kifayət qədər tanınan şəxslər-Azərbaycan Respublikasının Xalq şairləri Nəriman Həsənzadə, Söhrab Tahir və başqaları daxildir.Dərgi Azərbaycan Respublikası Ədliyyə Nazirliyində qeydiyyata alınmışdır.
Azərbaycan mətbuatında ilk addımlarını körpə bala kimi atan “Ali Ziya” dərgisini əldə edib oxumaq istəyənlər aşağıdakı ünvanlara müraciət edə bilərlər:

Azərbaycan Respublikası, Bakı şəhəri, Yasamal rayonu, Mətbuat prospekti, “Azərbaycan” nəşriyyatı, 7-ci mərtəbə.
Əlaqə telefonları: ( 050 ) 367 75 43; ( 055 ) 291 77 43; ( 055 ) 609 45 57
E-mail: aliziya_necibe@mail.ru
Eleketron orqan: http://aliziya.info

Təranə Şəmsin yeni kitabı işıq üzü gördü


Çağdaş Azərbaycan ədəbi mühitində öz şeirləri və məqalələri ilə dövri mətbuat səhifələrində dərc olunan istedadlı xanım yazar Təranə Şəmsin “Araz” nəşriyyatı tərəfindən “Sevdalıyam bu həyata” adlı ilk kitabı işıq üzü görüb.Kitabın naşiri Əlirza Sayılov, redaktoru Ramin Qurbandır.152 səhifədən ibarət olan kitabda istedadlı və son dərəcə zəhmətkeş müəlliflərdən olan Təranə Şəms son illərdə qələmə aldığı bir sıra publisistika və poeziya nümunələri toplanmışdır.Hesab edirik ki, vətənpərvər qələm sahibinin tükənməz sevgi və ürək yanğısı ilə yazdığı sətirlər dəyərli oxucular tərəfindən yüksək qiymətləndiriləcəkdir.
İnşallah “Ziyalı Ocağı” ictimai Birliyinin elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Redaksiya, Yaradıcı, Nümayəndə Heyətlərinin üzvləri adından Direktoru İlahə Bayandur olmaqla istedadlı Azərbaycanlı-Türkiyəli xanım yazar Təranə Şəmsi təbrik edirik, ədəbi-bədii yaradıcılığında bol-bol uğurkar diləyirik.İnşallah kitablarının sayı axarıncı olsun!

Təranə ŞƏMS.Həyatı və Yaradıcılığı

[center][img]http://gundelik.info/uploads/posts/2014-03/1394111443_1378745_1401638060069638_1083618525_n.jpg[/img][/center]

Abidova Təranə Nazim qızı 1958- ci ildə Şəkidə şəhərində anadan olub. İbtidai və orta təhsilni öz doğma şəhərlərində alıb.
Ədəbiyyata, poeziyaya erkən yaşlarından maraq göstərir.Dövri mətbuat səhifələrində şeirləri və məqalələri dərc olunub.Şeirləri “Elimiz.günümüz”, “Ocaq”, “Pillələr”, məqalələri “Elimiz.günümüz”, “Təzadlar”, “Ədalət”, “Respublika”, “Vaxt”, “Zaman”, “Bütöv Azərbaycan”, “Şəki Bələdiyyəsi” qəzetlərində, “Kirpi” jurnalında, müxtəlif ədəbiyyat, o cümlədən mədəniyyət və ədəbiyyat portallarında dəc olunaraq ictimaiyyətin nəzərinə çatdırılıb.
2012-ci il oktyabr ayının 6-da “Ziyalı Ocağı” İctimai Birliyinin elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Birinci Qurultayında Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Redaksiya, Yaradıcı, Nümayəndə Heyətlərinin üzvü, “Şimal bölgəsinin ədəbiyyatı” bölməsinin Redaktoru seçilmişdir.
2011- ci ildən TƏRANƏ ŞƏMS təxəllüsü ilə mətbuat səhifələrində gündəlik aktual, publist məqalələri ilə çıxışlar edir. Yazdığı məqalələrlə yanaşı, öz ürək çırpıntılarını sözün sehrinə əlavə edərək çox sayda şerlərin müəllifidir.
2013-cü ildə “Araz” nəşriyyatı tərəfindən “Sevdalıyam bu həyata” adlı ilk kitabı nəşr olundu.Şeirləri Azərbaycan Türkcəsində Türkiyə türkcəsinə tərcümə olunub.Dövri mətbuat səhifələrində müntəzəm olaraq şeirləri və məqalələri ilə çıxış edir.

AĞLAYAN KÖNÜL !

Buludlarla səs – səsə
Coşub ağlayan könül!
Sən ol məni həyata,
Sevib, bağlayan könül!

Məni qəmə batırıb
Qəmdən doymayan könül
Qəmi – qəmə köç edib
Mənim olmayan könül.

Ağla neyin səsilə
Yanıb ovunan könül
Gözün leysan töksə də,
Oda sığınan könül.

Xəfif mehin eşqinə
Çıtır – çıtır yanma gəl,
Qınaq edib özünü
Heç gileyli sanma sən.

Könlünün yanan odu
Gün gələr, dönər külə
Qəmdən bağça salarsan
Külü döndərib gülə!

Təranə Şəms. 20. 03.2013
Analar belə ağlar

Analar belə ağlar
Sözünü sarı simə
Belini elə bağlar,
Ağılar deyib ağlar.

Ürəklərə od qoyar
Zəminxarə havası
Analar dilə gələr
Çalar Şəhid laylası.

Laylay sevdalı balam,
Könlü vəfalı balam
Laylay balam a laylay,
Şəhid balam a laylay.

Varlığını unudub
Şəhid, nigaran balam
Torpağı öz qanıilə
Yuyub ,suvaran balam.

Haqq adıilə haqqına
Tanrıya yetən balam.
Torpağında gül olub
Solmayıb bitən balam.

Sərvi boyuna baxdım,
Odu canıma yaxdım
Xəyalına sarılıb,
Mən günlərcə alışdım.
Laylay balam a laylay,
Şəhid balam a laylay

Torpağına bağlılıq
Ana – bacı sevdası,
Balana qucaq açıb
Vətən adlı anası.
Kiri Şəhid anası,
balan elin balası
Ürəyimə od vurub,
Qəlbimi sən dağlama,
Ağlama sən ağlama!

Onu ağlar qız, gəlin
Balan, elin balası
Sən tək ona ağlama,
Ona ağlar –
Vətən adlı anası! 25.03.2013. Təranə Şəms
Dönməyəcəksən!

Odunsuz, ocaqsız, külə dönüb mən
Sevərək eşqinə, vida söylədim.
Səni yanmaq üçün sevmədim axı,
Bilirəm vəfasız, dönməyəcəksən.

Bilirəm, bilirəm dönməyəcəksən
Gözlərim bulud tək, leysan töksə də.
Sevgi mi, nifrət mi bilməyəcəksən,
Donüşdə sən məni, görməyəcəksən.

Bahar gələr mənsiz, gözlərin gülməz
Qəlbin buz olsa da, əriyə bilməz.
Baxışlar lal olar, dilin də dönməz,
Ürəklər danışar, yollar ayrılar.

Ayrılan o yollar qismət payımdı
Dönsən, dönməsən də qışın yayımdı.
Ötüşən hər günüm ömür sayımdı
Qovuşmaz yollar da, izlər ayrılar.

Sevənlər ayrılıb, bölünsə yarı
Zamanla qovuşar yarıyla- yarı
Aşiqlər gözləsə gələn baharı,
Bülbülü gül oxşar, güli isə arı.

Təranə ŞƏMS.Yeni şeirlər

Unudacaqsan

Mənə sevirəm desən də,
Getmə, səninəm desən də,
Gəl xəyala dalma sən,
Səni mən unudacağam,
Səni mən unudacağam!

Məni vəfasız sansan da
Hicran oduna yansan da
Yollarımız ayrıdır
Səni mən unudacağam,
Səni mən unudacağam!

Gözlərim yollarında,
Alışdım sənsizliyə.
Unutdum mən illəri
Dönməz olan günləri,
Amma yaman qorxuram
Fələk məni səsləyər,
Sənə vida deməmiş
Bitib ömrün, bəs deyə!

AĞLA GÖZLƏRİM

Çırpın ey ürəyim, ağla gözlərim,
Gözlərim, ağla sən, bulud tək ağla,
Ağrılar, acılar qəlbimi sökür,
O məğrur vicudum alçalır çökür.

Ağla sən, qəlbinin səsilə ağla
Dinləyib qəlbini yamanla- danla,
Ağla, sən, Leylinin səsilə ağla
Ağla sən, gözlərim, ölüncə ağla.

Qəlbinə dərd verər, incə ney səsi
Ağladar könlünü, sevgi naləsi
Leysan tək üzünə tökülən yaşlar,
Ömrünü gödəldər, ağarar saçlar.

Ağla sən, gözlərim ağla sən ağla,
Qaynayan bulaq ol, çağla sən çağla,
Gilələn yanaqda mirvari kimi,
Ağlayan könlümün dildarı kimi.

Yanırsan, ürəyim odsuz, ocaqsız
Bilirəm yanmağın, yaşamağındır.
Şam kimi əriyib, yanmırsa ürək
Yaşamır o ürək, yanmırsa demək.
Ağla sən gözlərim, ağla, sən ağla
Çağla leysan tək, çağla, sən çağla.

Kamran ŞEYXZAMANLI.Yeni şeir

Uşaqlıqda
Allah baba vardı.
Gecədən biraz keçən kimi
Gerçək həyatlar yaşanır
Şairlər üzünü göz yaşı ilə yuyur
Tənha qadınlar oyuncaqlarıyla
Baş-başa verərək uyuyur.
Gözləri dolmuş buludlar
Ağlamaq üçün gecəni gözləyir.
Heçkəs görməsin, bilməsin deyə
Dərdini dünyaya gecələr söyləyir.
Uşaqlığımı düşünürəm gecələr
Ey, o zamanlar
Allah baba, oyuncaqlar
Cizgi filmlər vardı.
Sənə yalvardığım vaxtlar
Atamın sərxoş olub
Anamı döydüyü zamanlardı
Uşaqlıqda Allah baba vardı.
Anamın ətəyindən yapışıb
burnumun suyunu axıdarkən
Anama dəyən zərbələr məni
Atamın şilləsindən qoruyardı
Anamın Tanrı olduğu vaxtlardı.
Əvvəl oyuncaqlarımı
Sonra Uşaqlığımı
Ən sonda Allah babanı
İtirdim
Tək qaldım
yoruldum.

ETKİNLİK DEDİĞİN BÖYLE OLUR-“CEMAL SAFİ ÖZEL VEFA GECESİ ÜZERİNE”

Aylar oldu elime kalemi almayalı nedendir bilmem? Bazen faturayı değerli arkadaşım Eğitimci-Yazar Mahmut Hasgül’e çıkarıyorum. Beni facebook’a bulaştırdın, yazı yazmaya zamanım kalmadı diye. Tokat Gazetesi Yazı İşleri Müdürü Fatih Kılıç da :”Hocam epeyce malzeme topladın, ara sıra yaz” diye mesajını veriyor ama kendisine: ”Haklısın malzeme çok ancak, gün oluyor elimiz kaleme uzanmıyor sebepli sebepsiz.”dedim. Diğer yandan Tokat’ta yayımlanan mahalli gazetelere bakıyorum, ciddi manada yazar sıkıntısı var.Yazar kadroları bir vitrin gibi süslüyor köşeleri ama ayda ya da daha aşkınsürede yazılanaz sayıda bir kaç makale göze çarpıyor okuyucularına ulaşmaya çalışan.Bu arada yeni kalemler ısınma turları içinde dağarcıklarında biriktirdiklerini okuyucularıyla paylaşmaya çalışıyorlar.Şehirdeki gazete bayilerinde Tokat Gazeteleri de artık satılmadığından olacak pek bulunmuyor.Yine Tokat’ta değerliGazeteci Kardeşimiz Cemal İncesoyluer koordinesinde yeni yayın hayatına başlayan GAZETE de mahalli basında önemli bir boşluğu doldurmaya başladı,hayırlı olsun diyorum.

Sanırım internet ortamında gelişen sanal dünya bu alanı gittikçe daraltıyor.Yoksa Köroğlu gibi:”Tüfek icat oldu mertlik bozuldu“ deyip şartları mı kabulleneceğiz?Ancak şu bir gerçek ki gazete de kitap da ele alınarak okunmayınca haz vermiyor insana.

İşte Fatih Kılıç Bey’in malzeme dediklerinden bazıları:

Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği bünyesinde yayınlanan KÜMBET Dergisi’nin 2013 yılına ait ilk sayısı ülkemizde ve dışında oldukça olumlu yansımalar aldı.Hatta derginin kapak konusu olan Türk şiirinin üstatlarından Cemal SAFİ,Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği Başkanı Remzi Zengin,derginin sahibi Muhsin Demirci,Röportajı yayınlayan Mahmut Hasgül ve Genel Yayın Yönetmeni şahsımızı tek tek arayarak teşekkürlerini sundu.Ki bizimle olan telefon görüşmesinde vefamızdan dolayı ağlıyordu.Doğrusu bu ki insanları yaşarken onurlandırmak en güzel olanı.Aramızdan ayrıldıktan sonra sadece ruhu duyabilecek belki.

2 Mart 2013’te Tokat Şairler ve Yazarlar Derneğince kardeş şehrimiz Sivas’ta,Sivas Şairler ve Yazarlar Derneği ziyaret edilerek kültür ve sanat alanında görüş alışverişinde bulunuldu.

Tokat Şairler ve Yazarlar Derneğince 18 Nisan 2013 tarihinde AnkaraTokat Dernekler Federasyonu’nun davetlisi olarak Altındağ Belediyesi Kabakçı Konağı’nda Merkez Valilerinden değerli hemşerimiz Amir ÇİÇEK Beyin de katıldığı “Vefatının 113. yılında Gazi Osman Paşa’yı Anma Etkinliği” gerçekleştirdik.Gazi Osman Paşa Üniversitesi Öğretim Üyelerinden Doç.Dr.Alpaslan Demir,Araştırmacı Yazar Hüseyin Sipahi bey bizler elimizden geldiği kadar Paşamızı değişik yönleriyle anlatmaya gayret ettik.

Aynı gün “Cumhuriyet Dönemi Tokat Valileri” projemiz kapsamında Tokat Eski Valisi şimdi Merkez Valisi olan Sayın Ayhan NASUHBEYOĞLU’nu İçişleri Bakanlığı’ndaki makamında ziyaret ederek röportaj ve Tokat üzerine sohbetyaptık.

19 Nisan 2013’de Niksar’da,Emekli Valilerden,devlet adamı ve eski Niksar Kaymakamı Rıza AKDEMİR’i Anma Etkinliği vardı.Türk kültürüne,tarihine ve turizmine sahip çıkmada öncülük yapan ve yaşayan Niksar bu kez vefasını eski Kaymakam Rıza AKDEMİR’i vefatının birinci yılında anarak gösterdi.Nitekim AKDEMİR Ailesi de bu vefaya kayıtsız kalmadı. 22-23 Haziran 2013 tarihlerinde düzenlenecek olan “Niksar’ın Fidanları Kültür ve Sanat Festivali Etkinlikleri “kapsamında Niksar’da Belediye koordinesiyle Rıza AKDEMİR Kütüphanesi açılacak.

9-11 Mayıs 2013 tarihleriarasında UNESCO Türk Milli Komisyonunca “Kültürel Mirasımızın Farkına Varılması,Korunması,Gelecek Kuşaklara Aktarılması“Projesi kapsamında Eskişehir Türk Dünyası Kültür Başkenti Etkinliklerine Tokat’ımızı temsilen seçildik ve bilgi ve becerilerimizle şehrimizi orada ortaya koymaya çalıştık.Programların kapanış konuşması da bize nasip oldu.Tokat’ın selam,sevgi ve selamlarını bir kültür elçisi hüviyetiylekatılımcılara iletip,Valiliğimizin gönderdiği hediyeleri takdim ettik.

2008 yılında Elazığ -Tokat Kültür Buluşmaları çerçevesinde Tunceli Pertek’te tanıştığımız Yörenin Varvara Folklor oyunu ve ekibinin sorumlusu Uzun Mehmet adıyla bilinen MehmetYıldız Bey 25 -27 Nisan 2013 tarihleri arasında Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği’nin konuğu oldu.

Kendisi Tokat’ has sofra bezlerinden esinlenerek Tunceli’yi sembolize eden figürlerle turizm açısından yeni bir Tunceli Tanıtımını düşünmüş sağolsun ilimize de bize göre önemli bir döviz bırakarak ayrıldı.Üç gün kaldığı süre içinde Sayın Valimizi eşiyle birlikte görmek isteği ise bir türlü gerçekleşmedi. Tokat Güneş TV’de Yapımcı Cemal İncesoyluer,Uzun Mehmet’i haber programına konuk ederek şehrimizin misafirperverliğini pekiştirdi.

Tokat Anadolu Lisesi Proje Kulübünce Tarih Öğretmeni Mehtap Çıtak ve Tokat Güneş TV işbirliğiyle yaşayan soyut ve somut kültürümüzü tanımak ve tanıtmak amacıyla “Beylerin Sokağı Bey Sokağı Belgeseli” çekimlerine başlandı.Bizim de danışmanlığını yaptığımız bu belgeselin çekimleri bu ay sonuna kadar tamamlanacak.

Bu faaliyetleri Tokat Anadolu Lisesince tertip edilen Trabzon Karadeniz Teknik Üniversitesi Tanıtım ve Karadeniz Kültür Gezisi takip etti. Rektör Yardımcı değerli arkadaşım Prof.Dr.Hikmet ÖKSÜZ ve Prof.Dr. Yusuf Şevki HAKYEMEZ’in koordine ve ilgileriyle öğrencilerimize oldukça verimli bir tanıtım yaşatılıp ağırlanıldı.

17-18 Mayıs 2013 tarihleri arsında SimavBelediyesi’nce aramızdan bir yıl önce ayrılan Şair Asım KISBET anısına düzenlenen “18.Simav Şairler Şöleni”ne Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği adına Eğitimci Ali Bal arkadaşımızkatıldı.

31 Mayıs-1 Haziran 2013’de Gümüşhane Belediyesi-Ferfene Dergisi işbirliğiyle koordine edilen” Dilaver Cebeci Şiir Etkinliği” ne Eğitimci -yazar Mahmut Hasgül katılacak.

7 Haziran 2013 Cuma akşamı Niksar Endüstri Meslek Lisesi’nin ilçe çapında düzenlediği ”Niksar Şairleri ve Şiirleri” etkinliğine Ahmet Turan Erdoğan ve biz Niksar’la ilgili yazdığımız şiirlerle katılacağız.

20-23 Haziran 2013 tarihlerinde Yahya Kemal BEYATLI Anısına yapılacak olan “21.Uluslararası Hazar Şiir Şöleni”nde Tokat’ı TOŞAYAD ve KÜMBET DERGİSİ adınaBaşkanımız Remzi Zengin temsil edecek.

22-23 Haziran 2013 tarihlerinde Niksar’da “Niksar’ın Fidanları Kültür ve Sanat Festivali”var. Etkinlikler kapsamında düzenlenen “4.Cahit KÜLEBİ Memleketime Bakış Şiir Yarışması”nda dereceye giren eserler bir aksilik olmazsa 31 Mayıs Cuma Günü Niksar Belediye Başkanı Duran YADİGÂR ve Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği Başkanı Remzi ZENGİN’in ortaklaşa düzenleyecekleri basın toplantısında kamuoyunaduyurulacak. Aynı gün akşam Ankara Milli Kütüphane’de İLESAMtarafından düzenlenen Ödül Töreninde Niksar Belediye Başkanı Duran YADİGÂR“Kamu Yayıncılığı” dalında ödülünü alacak.

Değerli üstadımız Cemal SAFİ’ninde onurlandıracağı “Erzurumlu Emrah’tan Cahit KÜLEBİ’ye Şiir Gecesi”ne bu yıl ülkemizin birbirinden değerli otuzdan fazla şairikatılacak. Derneğimizi ve dergimizi Nihat Aymak ve Ahmet Divriklioğlu temsil edecekler.

Gazi Osman Paşa Lisesi Mezunları Derneği’nin yılda bir kez Değerli Eğitimci –Yazar Mahmut Hasgül kardeşimizin koordinesinde yoğun çabalar neticesinde yayın hayatına kazandırdığı ALMANAK’ın üçüncü sayısı 1 Haziran 2013’te okurlarıyla buluşacak.

28-29 Haziran 2013 tarihleri arasında Sivas’ta düzenlenen Sivas Şairler ve Yazarlar Derneği Şiir Şölenine Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği’ni ve KÜMBET Dergisi’ni Remzi Zengin,Ahmet Divriklioğlu temsil edecekler.

Bu faaliyetlerle birlikte halkımız tarafından ilgiyle izlenen, kültürümüzü yaşatmak için, yoğun gayretlerle Tokat Güneş TV’de “Kültür Sofrası” programlarına il içinden ve dışından konuklar davet edilerek devam ediliyor.

CEMAL SAFİ VEFA GECESİ

Gelelim bu haber niteliğindeki faaliyetlerden sonra yazımızınasıl konusuna:

Cemal SAFİ üstadımızla dört beş kez şiir etkinliğinde beraberdik.16-18 Kasım 2012 de Ürgüp’te düzenlenen “7.Uluslararası Kapadokya Şiir Şöleni” etkinliğinde Ankara’da Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği’nin yayın organı olan KÜMBET Dergisi için yapacağımız röportajın randevusunu alarak ayrıldık.

Aralık 2012’de Üstadın Ankara’daki evinde kamera ve diğer araçlarımızla TOŞAYAD Başkanı Remzi Zengin,Mahmut Hasgül ve bendeniz hazırdık.O günün öğle sonrasını bize ayırmıştı. Röportajındışında oldukça özel sohbetlerimiz oldu. Bu görüşme ortaya mükemmel bir Kümbet Cemal SAFİ Özel sayısı çıkardı.

Ya sonrası, Tokat’ta Valilik,Belediye, KentKonseyi, İl Milli Eğitim Müdürlüğü ve Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği koordinesiyle 23 Mayıs 2013 Perşembe akşamı “5.Yeşilırmak Şiir Şöleni” çerçevesinde mükemmel bir Cemal SAFİ Özel Vefa Gecesi. İl Milli Eğitim Müdürlüğünün Türkiye Çapında örnek projelerinden Okullu Okulsuz Okuyoruz projesi kapsamında okurlarıyla da buluşturulan Cemal Safi hâlâ konuşulan bir etki bıraktı.

Kümbet Dergisi Cemal Safi Özel Sayısını tanıtmak için bu gazete sütunlarında “Dergi Dediğin Böyle Olur” başlığıyla bir yazı yazmıştım.Şimdi de diyorum ki “Program Dediğin Böyle Olur.”

Tokat Valisi Sayın Mustafa TAŞKESEN’in de onurlandırdığı gece için öncesinde büyük bir hazırlık yapıldı.Özenle hazırlanan davetiye bu etkinliğine gösterilen ciddiyetin bir göstergesiydi.Gecenin mimarlarından diyebileceğimiz GaziOsman Paşa Lisesi Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni, TOŞAYAD Yönetim Kurulu Üyesi Mahmut Hasgül’ünkusursuz sunduğuprogramda bütün katılımcılar doyasıya bir şiir ve müzik rüzgârını yaşadılar.

Türk Şiirinin duayeni Cemal SAFİ şiirlerini okurken, bestelerini yorumlayan OzanÜnsal Çekiç,Halime Erdoğan Çekiç,Başar Başçıoğlu,Barış Başçıoğlu,Murat Kadakoğlu,Murat Ağıl,Alper Pekgöz geceyi adetayıldızlar âlemine taşıdılar.

Sanırım bu gece, son zamanlarda Tokat’ta yapılan etkinliklerin en iyisi olarak halkın gönlüne apayrı bir damga vurdu.Dileğimiz kültür sanat adına beğeni ile izlenen bu tür etkinliklerin devamıdır. Görülen odur ki, etkinliğe Valiliğimizle birlikte, TokatBelediyesi, İl Milli Eğitim Müdürlüğü, Tokat Kent Konseyi ve Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği gereken maddi ve manevi desteği vermiştir. Mülki ve mahalli idareler gerekli desteği bu organizelere verdiği müddetçe bütün sanatseverler görmüşlerdir ki, başarılı etkinliklere-daha düşük maliyetlerle-altın imzalar atılabilmektedir. Bunedenle bu kurum ve kuruluşları kutlamak gerek

Bu gecenin güzelliği Kültür Sarayı’ndaki programla sınırlı kalmamış, ertesi günü Mustafa Kemal Paşa Kasabasında bir vatandaşımızın kiraz bahçesinde klasiğin dışında verilen ikramlarla devam etmiştir. 25 Mayıs Cumartesi günü ise Cemal Safi onuruna Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği mensuplarınca elli kişinin katıldığı kahvaltı verilerek şiir ve sohbet ortamı sağlanmıştır.

Evet, Cemal Safi bize göre kendisinin de ifadeleriyle şehrimizdenoldukça memnun ayrılmıştır. Hatta Haziran ayında bir şehrimizde düzenlenen etkinlik için şehrin yetkililerinin ”Siz gelmezseniz program yapmayız” ricalı sözlerini bir kenara bırakarak 22-23 Haziran 2013’de buluşmak üzere yineşehrimizi Tokat-Niksar’ımızı tercih etme güzelliği, vefası göstermiştir.

Teşekkürler, Cemal SAFİ Üstadımız, TokatValiliğimiz, TokatBelediyemiz, İl Milli Eğitim Müdürlüğümüz, KentKonseyimiz, Tokat Şairler ve Yazarlar Derneğimiz ve kim ne derse desin, yiğidin hakkını yiğide teslim etmek düsturuyla gecesini gündüzüne katanMahmut Hasgül kardeşim ve onu yalnız bırakmayan güçlü ekibi. Ve de emeği geçen bütün değerler, bu güzelliği paylaşan katılımcılar.

Gülten ERTÜRK ( Gülten SULTAN) ( Türkiye, Ankara).Muhteşem şiir

SEVGİMSİN
Ey gurup vaktinin hazin güneşi
Sevdamın üstüne batma ne olur
Karşımda dururken gönlümün eşi
Derdime ayrılık katma ne olur

Ey sevgili;
Sevgi sözcüğünün ifadesi nedir?
Dendiğinde
Seni gösteresim geliyor.
Ben seni gelmiş geçmiş zamanlara inat
Sen yokken bile sevdim.
Boncuk gözlerinden akan yaşlarda,
Hayalime dolup taşarken sevdim seni.
Kara gecelerime inat,
Günümü aydınlatan seher vaktiydin.
Kara bulutlara inat,
Bereketini veren yağmur damlalarında sevdim seni.
Okyanuslardaki her bir su damlası
Sevgimin ifadesidir benliğimde…

Gittiğin o gün var ya
Aldığın güller boynunu büktü
Kalbimse yerinden sanki söküktü
Hasta bedenimse ezik döküktü

Med cezirler yaşadım kimi zaman
Kimi zaman hayal denizinde sarhoş oldum.
Ben seni ta ki Kal-ü belâdan beri
Ta ki karşıma çıkana kadar
Sen olduğunu bilmeden sevdim.

Bil ki sevgili;
Gözlerin gözlerime tek damgası vurdu
Yaman yurdu bu gönül zamanı sana kurdu.

Rafiq ODAY.Yeni şeirlər

RUHUM, XOŞ GƏLDİN, XOŞ GƏLDİN

Haçandı quru cisməm mən,
Ruhum, xoş gəldin, xoş gəldin!
Yaşaram tam yox, qismən mən,
Ruhum, xoş gəldin, xoş gəldin!

Məni mən qədər anlayan,
Bəzən ərk ilə danlayan,
Sən dərya, mənsə damlayam,
Ruhum, xoş gəldin, xoş gəldin!

Ömür fani, yaşam yalan,
Sən quru, mən yaşam – yanan.
Sənsiz qara daşam, inan,
Ruhum, xoş gəldin, xoş gəldin!

Saçımdakı dəni sevdim,
Gözümdəki çəni sevdim,
Təkcə səni, səni sevdim,
Ruhum, xoş gəldin, xoş gəldin!

KAMIL BİR İNSANDİ ƏBÜLFƏZ ÜLVİ

İstedadlı şair, dostum, qardaşım Əbülfəz Ülviyə

Haqqa kəc baxanın kor olar gözü,
Şər dərs şər gətirər, ülvi dərs ülvi.
Tanrısız olanın sevilməz sözü,
Tanrıdan gələnlər müqəddəs, ülvi.

Dedin gül göyərməz qanqal içində,
Di gəl bu hikməti qan, qal içində,
Şişə çəkilərəm manqal içində, –
Olmasa içimdən qopan səs ülvi.

Doğulduq, dünyanı, aləmi gördük,
Neçə dərdi gördük, ələmi gördük,
Əlinə alandan qələmi gördük,
Qələm sahibində bu həvəs, ülvi.

Qopdu Əlincədən Nuhun tufanı,
Ərzi lərzə saldı bu hun tufanı,
Şerin tufanıdı ruhun tufanı,
Gətirər özüylə o, nəfəs ülvi.

Şeirdən alınmaz qala yaratdı,
İstədi əbədi qala, yaratdı,
Demirəm Sokratdı, Hippokratdı, –
Kamil bir insandi Əbülfəz Ülvi.

Rafiq ODAY.Yeni şeirlər

ÇAT GÖRÜM

Haqq danışan dilə, qardaş, nə divan,
Nədi Göygöl, nədi Göyçə, nədi Van?
Araz olub vüsalına nərdivan,
Oğulsansa, bircə addım at görüm.

Nə vecinə, kim alışa, kim yana,
Bir ah çəkdim az qaldı ki, sim yana,
Könül versən Mıkırtıca, Semyona,
Min il belə istəyinə çat görüm.

Bu dərd vaxtsız saçlarıma qar salar,
Söz var, desəm, ürəkləri qarsalar,
Araz axar damarımdan yarsalar,
Bu zülümlə Savalanda yat görüm.

Çətin bir də hicran bizdən gen düşə,
Könül gülə, arzulara gün düşə,
Gözləmə ki, ay dolana, gün düşə…
Çalış özün günü-günü qat görüm.

DÜNYANIN DƏRDINI DAŞIDIN…
Xeyirxah insan, təmannasız cərrah, M.Arazın və
bütövlükdə Azərbaycan poeziyasının yaxın dostu Hacı Cəfər həkimə

Bircə yol şöhrətə, şana uymadın,
Bir bölük dərd yatır sinənin üstə.
Dünya bax beləcə namərd dünyadı,
Çəkir qılıncını enənin üstə.

Çoxuna bu dünya sirli, müəmma,
Çoxuna yüyənsiz, yəhərsiz oldu.
Dünyanın dərdini daşıdın, amma,
Dünya dərdlərindən xəbərsiz oldu.

Mizan-tərəzisən əyriyə, düzə,
Hərə bir gözündə ələnib gedir.
Haçandı qarışıb gecən-gündüzə,
Hər anın min dərdə bələnib gedir.

Adın milyonların ümid nöqtəsi,
Ünvanın çoxuna qibləgah oldu.
Atadan, anadan, qardaşdan öncə,
Çoxunun dərdindən sən agah oldun.

Güvəndin həmişə öz adına sən,
Seçmədin uzağı yaxınlarından.
Son anda yetişdin imdadına sən,
Sənə xoflu-xoflu baxanların da.

Xəbis tab gətirməz bu böyüklüyə,
Içini, çölünü didər kin, ağlar.
Səninsə sübhədək yuxularında,
Milyon qaçqın ağlar, didərgin ağlar.

Bir qismi cənabdı, bir qismi paşa,
Bir qismi ivançı bu məmləkətin.
Yaşaya bilirsən oğlu ol, yaşa,
Oğrusu divançı bu məmləkətin.

Yaşaya bilirsən, di, buyur yaşa,
Bu qədər ah, nalə, fəğan içində.
Neçə nakam ömür vurulur başa,
Hər gün göz yaşları və qan içində.

Çoxunun kürsüsü ah-nalə üstə,
Çoxunun taxt-tacı qan üstündədi.
Üz tutub tanrıdan bir nicat istə,
Istə ki, məmləkət can üstündədi.

Nadana əyilən qəddin yox sənin,
Dosta baş verməyə hazır görmüşəm.
Qəlbin geniş olub, gözün tox sənin,
Səni öz nəfsinə nazir görmüşəm.

Sarsılma, ruhunu sarmasın kədər,
Qoluna, dizinə köməklərik biz.
Haqq üçün dünyanın sonuna qədər,
Düşüb dizin-dizin iməklərik biz.

Min karvan yolu var qaşının üstə,
Səni tanıyanlar bundan halıdı.
Bütün dostlarının başınan üstə,
Haqqın, ədalətin simvolu kimi
Sənin şəkillərin asılmalıdı.
1992-1993
HAVADAN AYRILIQ QOXUSU GƏLİR

Əbəsmiş dayanmaq bu yağış altda,
Qismətim yenə də qəhər olacaq.
Göyün ulduzları yır-yığış altda,
Yəqin ki, bir azdan səhər olacaq.
Gecədi, birtəhər sovuşub gedir,
Qarşıdan səhərin qorxusu gəlir.
Özümü öyrədim ayrılıqlara,
Havadan ayrılıq qoxusu gəlir.

Dan yeri ayrılıq doğdu bu səhər,
Bu sərsəm doğuşdan, qəfil doğuşdan
İçimə ayrılıq toxumu düşdü,
Bilmədim azımı, çoxumu düşdü.
Gözümdən süzülən göz yaşıdımı,
Yoxsa ki, bir əlçim yuxumu düşdü.
Bəlkə ona görə səkilərin də,
Otun da, daşın da, kol-kosların da.
Gecəni yatmayan bu «dostlar»ın da
Qapanır gözləri, yuxusu gəlir.
Özümü öyrədim ayrılıqlara,
Havadan ayrılıq qoxusu gəlir.

Ağlaya bilmirəm ağac gözüylə,
Çiçək gülüşüylə gülə bilmirəm.
Nə məndən bir yolluq sağ qalan olmaz,
Nədəki, bir yolluq ölə bilmirəm.
Göz yaşım gözümdə donub haçandı,
Çətini hər şeyin sonunacandı.
Ölməyin, qalmağın sonu bəllisə,
Hər şeyin cilidi, donu bəllisə,
Bəs niyə hayana əl ətıramsa,
Əlimə hicranın yaxasa gəlir?
Özümü öyrədim ayrılıqlara,
Havadan ayrılıq qoxusu gəlir.

Rafiq ODAY

TƏCNIS

Sinəmi bir atəş yandırıb yaxır,
Haçandı bir nazlı gözəldən düşüb.
O gündən günlərim saçım rəngində,
O gündən saçıma gözəl dən düşüb.

Vəsf etdim hüsnünü gəlincə, gülüm,
Gəz sinəm üstündə gəl, incə, gülüm.
Dönüb bu yerlərə gəlincə, gülüm,
Baxıb görərəm ki, göz əldən düşüb.

Vurula bildinsə dərdindən belə,
Xoş olar soysalar dərimdən belə.
Oday, bar-bəhrini dər indən belə,
Sevgi bağçasına gözəl dən düşüb.

Əziz MUSA.”XOCALI” ( Poema)

XOCALI
(poema)

Əziziyəm Qarabağ,
Qara tale, qara baxt,
Şəhid oldu Xocalı,
Bu zülmə, bu qana bax.

Bir gözəl şəhər var idi,
Hər tərəfi çəmən, çiçək.
Bir qədim şəhər var idi,
Yaranmışdı gözəl, göyçək.

Xocalıydı onun adı,
Qədim insan məskəniydi.
Oarabağın cənnət yeri,
İgidlərin vətəniydi.

Xocalıgan ayrılırdı,
Qarabağa gedən yollar.
Burda heç vaxt baş əyməzdi,
Özgələrə mərd oğullar.

Xocalı bir nur tacıydı,
Dağlara işıq saçırdı.
Böyüyürdü gündən-günə,
Arzuları gül açırdı.

Qarabağım gözə gəldi,
Qəfil gəldi dərd-bəla da.
Qara buludlar oynadı,
Günəş batdı Xocalıda.

Zülmət çökdü o dağlara,
Sevindi cinlər, şeytanlar.
Dərd gətirdi qara yellər,
Qəfil başladı tufanlar.

Bax, o gecə Pənah xanın,
Sultan bəyin ruhu dindi.
Bax, o gecə göylər susdu,
Neçə-neçə ocaq söndü.

Bax, o gecə duz basmışdı,
Neçə igid yarasına.
Qan qoxusu qarışmışdı,
O dağların havasına.

Soyuq fevral gecəsində,
Üz-üzəydi haqla nahaq.
Hay-haraydan lərzə gəlib,
Titrəyirdi ana torpaq.

Bəd xəbərlər gətirmişdi,
Qara yellər bu diyara.
O gecədə sinələrə.
Vurulmuşdu neçə yara.

Sözlə demək mümkün deyil,
O gecəki müsibəti.
Dünya hələ görməmişdi,
Yaranandan bu dəhşəti.

Dörd tərəfdən bağlanır,
Xocalının yolları.
Burda sınır, qırılır,
Qarabağın qolları.

Daralır mühasirə,
Təngəfəs olur şəhər.
Çatmır Bakıya hələ,
Bu acı, qəmli xəbər.

Bakı öz hayındadı,
Yoxdu haya tələsən.
Stol davası gedir,
Işini görür düşmən.

Şəhər tək sinə gərir,
Gələn dərdə,kədərə.
Düşmən var gücü ilə,
Hücum çəkir şəhərə.

Göylərdən həsrət yağır,
Torpaq qəzəb püskürür.
Soyuq fevral gecəsi,
Xəyanət işin görür.

Bulud tutub göyləri,
Qan axır su yerinə.
Nə ay var, nə də ulduz,
Qara yel əsir yenə.

İlahi qismətə bax,
Əsrin, günün bu vaxtı,
Vətən, yurd sahibinin,
Sınıb qüruru, taxtı.

Qara rəngə bürüyüb,
Gecə bu yer üzünü.
Ürəyi daşlıların,
Qan tutubdu gözünü.

“Qrad”lar şaqqıldayır,
Mərmilər ulayırdı.
Güllələr çöl-çəməni,
Odlara qalayırdı.

Gəlirdi hər tərəfdən,
Silahlı saqqallılar.
Dişini qıcamışdı,
Xocalıya çaqqllar.

Bürümüşdü şəhəri,
Qəfil gələn qəm seli.
Yurdu yiyəsiz görüb,
Düşmən cumur irəli.

Bakıdan yoxdu kömək,
Xocalılar neyləsin.
Əli yalın adamlar,
Dərdin kimə söyləsin.

O gecə arvad, uşaq,
Tərk eyləyir şəhəri.
Dünyanın bu zülümdən,
Olmayır bir xəbəri.

Əli silah tutanlar,
Atılır döyüşlərə.
Bərabər deyil qüvvə,
Alovlanır dağ-dərə.

Düşmən quduz, qaniçən,
Başdan-başa silahlı.
Arxalı köpəklərə,
Tək neyləsin Xocalı.

Vətən deyən oğullar,
Gedir düşmən üstünə.
O gecə qaniçənlər,
Durub xalqın qəstinə.

Şəhəri qoruyanlar,
Döyüşür sona qədər.
Şəhidlərin qanıyla,
Suvarılır bir şəhər.

Geriyə çəkilməyə,
Nə yol var, nə də imkan.
Burda hamı bilir ki,
Köməyə yoxdu güman.

Şir kimi döyüşürlər,
Şəhəri qoruyanlar.
Bayquş kimi ulayır,
Zorilər, balayanlar.

Gülşənin zənglərinin,
Bakıya çatır çoxu.
-Ay qardaşlar hardasız,
Bizi qırırlar axı?

Nə Bakıdan bir cavab,
Nə Ağdamdan kömək var.
Şuşa susur o gecə,
Qana boyanır Qarqar.

Şəhərdən çıxanların,
Əl-ayağın don vurur.
Hər qayada, hər kolda,
Düşmən neçə tor qurur.

Düşmən dinsiz, imansız,
Gecə soyuq, şaxtalı.
Buz bağlayıb hər tərəf,
Cəllad sərxoş, havalı.

Susub quşların səsi,
Bülbüllər çaşıb qalıb.
Güllələr biçib tökür,
Yuvaları dağılıb.

Dağlar boynu bükülü,
Bulaqlar qan ağlayır.
Əsir qara küləklər,
Xocalıya qar yağır.

İtib insaf , mürivət,
Ürəklər daşa dönüb.
Belə qanlı müsübət,
Axı harda görünüb?

Bir kimsəyə aman yox,
Kişnəyir şərin atı.
“Qrad”lar, “Alazan”lar,
İflic edib həyatı.

Daşbulaqdan, Kətikdən,
Alov yağr şəhərə.
Düşmənlər yol açırlar,
Laçına, Kəlbəcərə.

Pircamal hönkürürdü,
Qarqar aşıb-daşırdı.
O gecə Qarabağla,
Millət vidalaşırdı.

O gecə çatlayırdı,
Şuşada Xan sarayı.
Göylərə ucalırdı,
Pənah xanın harayı.

Vaqif ağı deyirdi,
Nətavan saç yolurdu.
Üzeyirin sinəsi,
Dərddən şan-şan olurdu.

O gecə güllə dəydi,
Sinəsinə Bülbülün.
Topxananın, Qırxqızın,
Soldu Xarıbülbülü.

O gecə uşaq-böyük,
Qanına qəltan oldu.
O gecə ölənlərin,
Kəfənləri qan oldu.

Xatınla Xirosima,
Nalə çəkdi o gecə.
Fələklər ağı dedi,
Sübhə qədər gizlicə.

Aqilin hünərinə,
Məətdəl qaldı düşmən.
Əlif kimi qəhrəman,
Ola bilməz hər yetən.

Tofiq son ana qədər,
Qan uddurdu düşmənə.
Hikmət gərdi sinəsin,
O borana, o çənə.

Döyüşdü xocalılar,
Döyüşdü sona qədər.
Ağ bayraq qaldürmadı,
O döyüşdə bir nəfər.

Hamı Vətən, yurd dedi,
Hamı qalxdı ayağa.
And içdilər tanrıya,
And içdilər torpağa.

Şəhid oldu o gecə,
Altı yüz on üç adam.
Min iki yüz yetmiş beş,
Əsir düşdü o axşam.

Yüz əlli nəfər isə,
İtkin düşdü davada.
Yüz əlli qadın isə,
Şəhid oldu orada.

Məhv oldu səkkiz ailə,
Ağır oldu işgəncə.
İyirmi beş uşaq da,
Yetim qaldı o gecə.

Əlli altı nəfəri.
Diri-diri soydular.
Xocalını o gecə,
Yaman günə qoydular.

Üç nəfəri ocaqda,
Yandırdı qarı düşmən.
Cəllad yetmiş qocanı,
Öldürdü uf demədən.

Min oyun gətirdilər,
Əsirlərin başına.
Baxmadılar heç kimin,
Ahına, göz yaşına.

Görən gözlər kor oldu,
Kəsildi əl, ayaqlar.
Kəsildi qulaq, burun,
Nalə çəkdi uşaqlar.

Səmavarlar yandlrdı,
Gəlinlərin belini.
Kəsdilər körpələrin,
Ana deyən dilini.

Neçə-neçə insanı,
Itlərə yem etdilər.
Günahsız insanlara,
Yaman sitəm etdilər.

Zülüm ərşə dirəndi,
Xocalıda o gecə.
Cəllad kötüyü oldu,
O axşam hər tin, küçə.

Kitab, dəftərə sığmaz,
O gecənin dəhşəti.
O gecə çiçək açdı,
Düşmənlərin niyyəti.

O gecənin harayı,
Qulaqlara çatmadı.
O gecə şəhidlərin,
Ruhu rahat yatmadı.

Əzabla öldürdülər,
Köməksiz insanları.
Sel-suya dönüb axdı,
Ölənlərin qanları.

O gecəki dəhşəti,
Millətdən gizlətdilər.
O gecə bir şəhəri,
Yerlə yeksan etdilər.

O gecə qız-gəlinin,
Göyə ucaldı səsi.
O gecə bu millətin,
Olmadı bir yiyəsi.

Günahsız bəndələrin,
Üstünə od ələndi.
Ümidlər daşa dəydi,
Arzular qəlpələndi.

O şaxtalı gecədə,
Şəhid oldu Xocalı.
Çiçək kimi, gül kimi,
Yanıb soldu Xocalı.

O gecə yer üzündən,
Sildilər bir şəhəri.
Soyqırım törətdilər,
Qanla yudular yeri.

Qarabağın qəlbinə,
Çarpaz dağlar çəkdilər.
O şəhərin yerində,
Qara tikan əkdilər.

Hələ bu yer üzündə,
Olmamışdı belə iş.
Ah-naləni eşidib,
Sevindi Qara keşiş.

Şirin-şirin nəğmələr,
Acı ağıya döndü.
Qədim türk torpağının,
Odu, işıgı söndü.

Cəlladların işinə,
Fələklər şahid oldu.
Əsrin , günün bu vaxtı,
Bir şəhər şəhid oldu.

Xocalı bir yaradı,
Ürəyində millətin.
Hələ sonu görünmür,
Ayrılığın, möhnətin.

Vaxtında tədbir görüb,
Susdurmadıq düşməni.
Inandıq hər xoş sözə,
Dost bildik hər yetəni.

Bilmədik erməninin,
Qan-qadadı xisləti.
Girəvə tapan kimi,
Ağlatdı bu milləti.

Düşmənlərə tanışdı,
Bu millətin qeyrəti.
Heç bilmirəm o gecə,
Niyə verdik fürsəti.

Hələ meydan sulayır,
Qarabağda erməni.
Dünya hələ göz yumur,
Dəstəkləyir düşməni.

Eşitsin, bilsin aləm,
Bizimkidi Qarabağ.
Yadlara qala bilməz,
O dağ- dərə, bağça- bağ.

İndi bir nəfər kimi,
Qalxmalıyıq ayağa.
Dönməliyik təzədən,
O torpağa, o dağa.

Xocalı gedən gündən,
Ayrılıbdı dağ, aran.
Şəhidlərin ruhudu,
Hər gün bizi çağıran.

Xocalının qisasın,
Almalıyıq yağıdan.
Tələsin ey igidlər,
Yerdə qalmasın bu qan.

Bizimdi o dağ-dərə,
O torpaqlar bizimdi.
Qarabağ beşiyimiz,
O yaylaqlar bizimdi.

Axı necə barışaq,
O qarı düşmənlə biz.
Hələ də qan ağlayır,
Ürəyimiz, qəlbimiz.

Atılaq son savaşa,
Torpağı alaq geri.
Yolumuzu gözləyir,
Vətənin cənnət yeri.

Ava Vətən çağırır,
Gəlin səfərbər olaq.
Yumruq kimi birləşək,
Düşməndən qisas alaq.

Torpaq ata yurdudu,
Yurddan axı pay olmaz.
Xocalını almasaq,
Yurd bizi bağışlamaz.

Əzizim qara bağla,
Loğman ol, yara bağla.
Xocalı deyib hər gün,
Ağla gözlərim, ağla.

Qafqaz ƏVƏZOĞLU: “Gənc yazarlara təkrarçılığa yol verməməyi, yenilik axtarmağı, müsbət mənada həyatın nəbzini tutmağı, oxucu rəğbətini qazanmağı məsləhət görərdim”.

Müsahibimiz haqqında qısa bilgilər
Qafqaz Əvəz oğlu Dəmirov 1954-cü il aprel ayının 1-də Qubadlı rayonunun Mahmudlu kəndində anadan olub.
1968-ci ildən dövri mətbuat səhifələrində şeirləri və məqalələri dərc olunur. “Süleyman Rəhimov adına Qubadlı rayon ədəbi-ictimai birliyi”nin təsisçisi və sədri, “Sözün Sehri” qəzetinin təsisçisidir. Ədəbi fəaliyyətinə görə “Qızıl qələm” və “Qızıl kitab” mükafatları laureatıdır. Bir çox “Diplom” və “Fəxri Fərman”larla təltif olunmuşdur. Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Redaksiya, Yaradıcı, Nümayəndə Heyətlərinin üzvü və Baş redaktorudur. Bir neçə şeir və publisistik kitablar müəllifidir. Qarabağ müharibəsi veteranıdır.
1. Qafqaz müəllim, ədəbi-bədii yaradıcılığa neçənci ildə hansı yazı ilə başlamısınız?
– 1968-ci ildə Qubadlı rayonunda çıxan “Avanqard” qəzetində dərc olunan “Ana” şeiri ilə başlamışam.
2. Dövri mətbuat səhifələrində dərc olunan ilk mətbu əsəriniz hansıdır?
– “Ana” şeiridir.
3. İlk kitabınız neçənci ildə harada dərc olunub və necə adlanır?
– İlk kitabım 2004-cü ildə “MBM” mətbəəsi tərəfindən dərc olunan “Ey Vətən oğlu” adlanır. Müxtəlif illərdə yazdığım şeirlərdən ibarətdir.
4. Rəhbərlik etdiyiniz “Süleyman Rəhimov adına Qubadlı rayon ədəbi-ictimai birliyi”nin yaranıb fəaliyyət göstərməsində əsas məqsəd və qarşıda duran vəzifələr nədən ibarətdir?
– İlk növbədə, fürsətdən istifadə edib bu Birliyin yaranmasında etdiyi köməkliyə və dəstəyə görə Qubadlı rayon İcra Hakimiyyətinin başçısı cənam Malik İsaqova və “Xalq yazıçısı S.Rəhimivun ev muzeyi”nin direktoru Aqil Rəhimova öz dərin minnətdarlığımı bildirirəm! Birliyin yaranıb fəaliyyət göstərməsində əsas məqsəd isə ədəbiyyatımızda gənc yazarların ədəbi-bədii nümunələrinin, poeziya örnəklərinin, məqalələrinin ictimaiyyətə çatdırılması və bu sahədə onlara dəstək olunmasıdır.
5. “Sözün Sehri” qəzeti haqqında oxucularımıza məlumat verə bilərsinizmi?
– Əlbəttə. Birliyinin mətbu orqanı olan “Sözün Sehri” qəzeti 2011-ci ildə Azərbaycan Respublikası Ədliyyə Nazirliyi tərəfindən qeydiyyata alınıb. Ayda bir dəfə 16 səhifə olmaqla, 1000 tirajla buraxlır. Azərbaycanın müxtəlif bölgələrinə, o cümlədən qonşu dövlətlərə – Türkiyə Respublikasına, İran İslam Respublikasına, Rusiya Federasiyasına, Gürcüstan Respublikasına göndərilir. Xarici ölkələrdə yaşayan həm azərbaycanlı, həm xarici vətəndaşlar şeirlərini, məqalələrini mətbu orqanın səhifələrində dərc olunmaq üçün göndərirlər. Biz də öz növbəmizdə böyük məmnuniyyət hissi ilə dərc edirik. Yeri gəlmişkən, gərgin və səmərəli işlərinə görə redaksiya heyətinə minnətdarlığımı və təşəkkürümü bildirirəm. Qardaş Türkiyənin Toqat və Ankara şəhərlərində ədəbi-bədii yaradıcılıqla məşğul olan türkiyəli yazarlarımızın yazıları mətbu orqanımızın səhifələrində dərc olunaraq ictimaiyyətin nəzərinə çatdırılır. Eyni zamanda Kərkükdən də yazılar redaksiyamıza məktub formasında internet vasitəsilə daxil olur. Mətbu orqanımız dərc olunan zaman Türkiyənin Toqat şəhərində fəaliyyət göstərən Tokat Şairler ve Yazarlar Derneğine, Ankara şəhərində isə Selcuk Universitetinə, Yıldırım Beyazid Universitetinə göndərilir. Təhsil və digər müəsissələr ilə sıx əməkdaşlıq əlaqələri salxlayırıq. Ən çox bizimlə sıx əlaqədə olan Sumqayıt Dövlət Universitetinin müəllim və tələbə heyətidir.
Qəzetimiz Azərbaycanda fəaliyyət göstərən mətbu orqanlar arasında Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyi tərəfindən həyata keçirilən “Gənc yazarlara dəstək”, “Bölgə yazarlarına dəstək”, “Yeni nəsil Azərbaycan ədəbiyyatının təbliği” lahiyələrini dəstəkləyən yeganə mətbu orqandır. Mətbu orqanımız xeyriyyəçi kimi fəaliyyət göstərir. Satışı yoxdur, pulsuz paylanır.
6. 1993-cü il avqustun 31-də Qubadlının Erməni silahlı qüvvələri tərəfindən işğalından sonra Azərbaycanın hər bir istedadlı yazarı kimi sizin də bu haqda şeirləriniz, məqalələriniz dövri mətbuat səhifələrində dərc olundu. Həmin illərin ağrılarını, həsrətini özündə cəmləşdirən kitabların ərsəyə gəlməsində, təbii ki, sizin həyat təcrübəniz sizə daha yaxından köməklik etdi. Qubadlı ilə bağlı qələmə aldığınız şeirlərin əsas qayəsində doğma Qubadlı həsrətinin durmasının başlıca səbibi?
– Əvvəllər güldən, çiçəkdən və s. yazırdımsa, nəinki doğma Qubadlımız, digər rayonlarımız da Erməni silahlı qüvvələri tərəfindən işğal olunduqdan sonra şeirlərimin mövzu obyekti tamam dəyişdi. Qəm, kədər, vətən həsrəti, yurd sevgisi, çağırış kimi motivlər ön plana keçdi. Hətta vaxtilə torpaqlarımızın Ermənistana, Gürcüstana, Rusiyaya, İrana verilməsi və yaxud işğalı digər vətənsevərlərimiz kimi, mənim də içimdə dərin niskilə çevrilib, kök salıb.
7. Həm Bakı, həm Sumqayıt şəhərlərində, bəm də bölgələrdə yaşayıb ədəbi-bədii yaradıcılıqla məşğul olan gənc yazarların ədəbi-bədii nümunələri, poeziya örnəkləri, məqalələri Birliyin mətbu orqanı olan “Sözün Sehri” qəzetində dərc olunaraq ictimaiyyətin nəzərinə çatdırılır. Təbii ki, Çağdaş Azərbaycan Ədəbi Mühitində “Gənc yazarların ədəbi-bədii nümunələrinin ictimaiyyətə çatdırılması” layihəsini ilk dəfə olaraq siz həyata keçirirsiniz. Layihəni həyata keçirməkdə əsas məqsədiniz?
– Layihəni həyata keçirməkdə əsas məqsədimiz gənclərimizi vətənə sevgi ruhunda böyütmək, yeni gənc yazarlar nəslini formalaşdırıb, inkişaf etdirib ictimaiyyətə tanıtdırmaq, daha doğrusu, ictimaiyyət arasına çıxarmaq, istedadlı gənc yazarlar haqqında bilgiləri Çağdaş Azərbaycan ədəbi mühitində yaymaq, gənc yazarları ədəbi-bədii yaradıcılığa ruhlandırmaq, sevinclərini görüb daha da fəal ictimai həyata qoşulmaqda kömək olmaq.
8. Birliyin fəal üzvləri sırasında ədəbi-bədii nümunələri, poeziya örnəkləri, məqalələri sizi qane edən yazar hansıdır?
– Ad çəkmək istəməzdim. Çoxdu…
9. Birlik qarşıdakı günlərdə hansı yenilikləri həyata keçirməyi planlaşdırıb?
– Birlik orta məktəblərdə, hərbi hissələrdə, bölgələrdə görüşlər keçirmək, hətta yaxın günlərdə Rusiya Federasiyasına və Gürcüstan Respublikasına səfər edib soydaşlarımızla görüşlər keçirməyi planlaşdırır.
10. Ədəbi-bədii yaradıcılıqla məşğul olan gənc yazarlara məsləhətiniz nə olacaq?
– Gənc yazarlara təkrarçılığa yol verməməyi, yenilik axtarmağı, müsbət mənada həyatın nəbzini tutmağı, oxucu rəğbətini qazanmağı məsləhət görərdim.
11. Mətbu orqanınızın səhifələrində ədəbi-bədii nümunələri, poeziya örnəklərini dərc etməmişdən öncə hansı məqamlara daha çox diqqət yetirirsiniz?
– Mətbu orqanımızın səhifələrində siyasi məqamlara yol verilmir. O ki qaldı mətbu orqanımızın səhifələrində daha çox gənc yazarları maraqlandıran yazılara – torpaq həsrəti, vətən sevgisi və s.
12. 2011-ci ildən rəhbərlik etdiyiniz bu Birliyə axın varmı?
– Əlbəttə, var. Həm Bakı, həm Sumqayıt, həm də Azərbaycanın digər bölgələrindən olan yazarlar da ədəbi birliyimizə üzv olmaq üçün müraciət edirlər. Biz də öz növbəmizdə bacardığımız qədər köməkliyimizi əsirgəmirik. Ədəbi birliyimizə üzv qəbul olunan həmin yazarların yazılarını mətbu orqanımızda dərc edirik.
13. İctimai fəaliyyətlə məşğul olan kəslərdən ədəbi birliyinizə üzv olanlar varmı?
-Əlbəttə, var!
14. Ədəbi-bədii yaradıcılığınızda son zamanlar hansı yeniliklər olub?
– Son zamanlar müxtəlif mətbu orqanların səhifələrində şeirlərim və məqalələrim dərc olunur. Müxtəlif illərdə yazdığım şeirlər Azərbaycan türkcəsindən Türkiyə türkcəsinə tərcümə edilərək dərc olunmaq üçün Qardaş Türkiyədə fəaliyyət göstərən Tokat Şairler ve Yazarlar Derneğinin mətbu orqanı “Kümbet” dərgisinə göndərilib. Üç kitabım nəşrə hazırlanır.
15. Gənc yazarlara dəstək olmaqda hansı hissləri keçirirsiniz?
– Təbii ki, hər bir azərbaycanlı yazar kimi, mən də öz növbəmdə yetişməkdə və formalaşmaqda olan gənc yazarlara dəstək olmaqdan məmnunluq hissi duyuram.
16. 2012-ci ildə Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyi tərəfindən “Bölgə yazarlarına dəstək” layihəsi həyata keçirildi. Həmin layihə çərçivəsində Azərbaycanın müxtəlif bölgələrində ədəbi-bədii yaradıcılıqla məşğul olan gənc yazarlar haqqında bilgilər toplandı. Sonra həmin bilgilər gənc yazarların özgeçmişi ilə birgə “Bölgələrdən Səslər” kitabında toplandı. Həmin kitaba rəhbərlik etdiyiniz Birliyin üzvləri Kamran Şeyxzamanlı və Zaur Muradsoyun da özgeçmişləri, şeirləri dərc olundu. Həmin gənc yazarlar haqqında olan bilgilərin kitaba daxil edilib ilk dəfə olaraq respublika səviyyəsində ictimaiyyətə çatdırılmasında sizin də rolunuz çox oldu. Adlarını sadaladığım gənc yazarların sizin bu humanist hərəkətinizə münasibətləri necə oldu?
– Təbii ki, hər bir yaxşı yazara köməklik mənim ümdə borcumdur. Həm Kamran Şeyxzamanlı, həm də Zaur Muradsoy bu xəbəri eşidən kimi sevindilər. Həmin kitabda dərc olunmaq üçün haqlarında olan bilgiləri göndərdiyim üçün təşəkkür etdilər.
17. Ulu Tanrıdan Azərbaycan xalqına arzunuz nə olacaq?
– Ulu Tanrıdan Azərbaycan xalqına xoşbəxtlik, səadət, işğal altında olan torpaqlarımızın geri qaytarılmasını və bir yumruq kimi birləşməsini diləyirəm.
18. Sonda hansı şeirlərinizi əziz oxucularımıza ərmağan etmək istərdiniz?
– Bir zaman doğma Qubadlımız haqqında yazdığım şeirlərdən birini və rayonumuzun işğalından sonra yazdığım yurd həsrətli şeirlərdən də bir neçəsini sizə təqdim edə bilərəm:

QUBADLIMIN

1988-ci ildə, Mingəçevirdə yaşayan, Qubadlıda bir dəfə də olmayan dostum Avasət məktubunda yazmışdı: “Qubadlıya gəlmək istəyirəm, Qubadlı gözəldimi?..” Və belə cavab vermişdim:

Qubadlı gözəlmi?! – soruşan dostum,
Bir başqa büsatı var Qubadlımın!
Qışı da gözəldi, yazı da gözəl,
Özün gəl, hüsnünü gör Qubadlımın!

Buludlar “Hərtiz”i, “Səngər”i öpür,
Həkəri, Bərgüşad çağlayıb ötür.
Tələs, əziz dostum, tez ayaq götür,
Özünü çölünə vur Qubadlımın!

Dağlardan seyr eylə gen dərələri,
Laləli, nərgizli biçənəkləri,
Qalxıb bələnləri, aş gədikləri,
Düzündə köhlənin yor Qubadlımın!

Bərabər baş çəkək biz oymaqlara,
Dönək meşələrə, buz bulaqlara…
Qulluq eyləmişik çox qonaqlara,
Olmarıq gözündə xar Qubadlımın!

Mərdi-mərdanədir oğulu-qızı,
İtirməz kəsdiyi çörəyi-duzu.
Bizə qonaq gələn getməz narazı,
Bal dadar qoynunda şor Qubadlımın!

Nəbisi, Həcəri dillər əzbəri,
Bizlərin himnidir illərdən bəri.
Dünyaya verdiyi şəxsiyyətləri,
Ediblər adını car Qubadlımın!..

Gəl ki Əvəzoğlu sevinsin-gülsün,
Sənin qulluğunda o ki var dursun…
Amma bir arzum var, gözündən olsun,
Kim baxsa hüsnünə xor Qubadlımın!!

1988

QİSMƏTİM OLSUN

Gözüm o dağlara calanıb, Allah,
Dumanı – qəhərim, çəni – göz yaşım!
İçimdə bir ocaq qalanıb, Allah,
Qurum dura-dura alışır yaşım!

İçimdə bir ocaq qalanıb, Allah,
Tüstüsü burulub təpəmdən şıxır.
Odu bir yanadır, közü bir yana,
Külünü qaldırıb gözümə soxur!

İçimdə bir niskil yurd salıb, Allah,
Qışı qərar tutub, yazı dolanmır.
İndi yetim qalan gör neçə kəndin,
Ocağı çatılmır, çırağı yanmır!

İçimdə bir məzar boylanır, Allah,
“Hərtiz”im, “Səngər”im başdaşlarıdı.
Kükrəyən Bərgüşad, coşan Həkəri,
O viran yurdların göz yaşlarıdı!

İçimdə bir həsrət göyərib, Allah,
Bu gələn karvanım dönmədi geri.
Düşən yuvasından pərən durnanın,
Naləsi tutmadı bu göyü, yeri!

Eylə ki, qismətim qoy olsun, Allah,
Bir də o yerlərlə mən qucaqlaşım.
Eylə ki, qismətim qoy olsun, Allah,
Dərəsi – məzarım, dağı – başdaşım!!

2005.
DƏLİ KÖNÜL

Dəli könül, necə gülüm-sevinim,
Qatan qatıb, zəhər töküb şiləmə!
Bir tərəfdən zalım fələk budayıb,
Sən də düşüb bir tərəfdən şiləmə!

Nə umursan yurd-yuvsı talandan,
Hər şər vaxtı didələri dolandan.
Dərdim azmı, sən də düşüb bu yandan,
Yetim qalmış quzu kimi mələmə!

Kaş meh olub o dağlara bir əsəm,
Yurd-yuvamı dolaşmağa tələsəm.
Yurd həsrətli bir quruca nəfəsəm,
Bir sağ ikən şikəstəm ə, şiləm ə!

An demədim yurdsuz keçən hər ana,
Oğul gərək dərdlərimə dayana.
Dərdi söylə dərd bilənə, qanana,
Hər yetəndən dərdə dəva diləmə!

Yurd-yuvasız keçən ömür şən olmaz,
Namərd olan mərd dərdinə tən olmaz.
Hər dərd bölən Qafqaz üçün sən olmaz,
Bir dəryayam, bütöv dərdəm – siləmə!!

2005.

BATIRAM İÇİMİN HIÇQIRIĞINDA

Yenə xəyallarla mən başıdaşlı,
Qopub öz içimdən uzaqlaşmışam.
Ürəyim ağrılı, gözlərim yaşlı,
Gedib o yerlərlə qucaqlaşmışam!

Gümanın itirmiş yalquzaq kimi,
Düşüb dolaşıram viran yurdları.
Gəzirəm yad kimi, bir uzaq kimi,
Bir vaxt növrağımı quran yurdları!

Gah “Qara qaya”da, gah “Ağ qaya”da,
Keçən günlərimin sorağındayam.
Gah “Qlzıl qaya”dan boylanıb, ya da,
Çağlar Bərgüşadın qırağındayam!..

Baxıram hər tərəf yesirdən yesir,
Möhtacdı qayası, daşı sığala.
Nə Babək görükür, nə də Cavanşir,
Nə də ki, Koroğlu – qılıncın çala!

Axır gözlərimdən yaş gilə-gilə,
Batıram içimin hıçqırığında.
Gəzdirə bilsəydik qalmazdıq belə,
Vətən qeyrətinin bir qırığın da!!

2006.

YADIMA DÜŞÜBDÜ

Yurd-yuvamda keçirtdiyim hər günüm,
Ötüşən il, ay yadıma düşübdü!
Bir səs olcaq ayağından başacan,
Kəndə düşən hay yadıma düşübdü!

İşdən-gücdən yorğun-arğın qayıdıb,
Dincələrdik körpələri oynadıb.
Qapımızda samavarı qaynadıb,
Dəmlədiyim çay yadıma düşübdü!

Neçə vaxtdı bir dərd əyib qəddimi,
Bölə bilmir köhnə qonşum dərdimi.
Düşünürəm viran qalan kəndimi,
Başdan-başa tey yadıma düşübdü!

Demə orda yaşamışıq bəy kimi,
İndi burda dolaşırıq səy kimi…
El yığışıb götürdüyü toy kimi,
Qapımdakı vay yadıma düşübdü!

Ov etdiyim dərələrdə hənirti,
Kol dibindən qopartdığım göyərti,
Hərlədiyim yeddi nömür kərənti,
Qatladığım lay yadıma düşübdü!

Yad dolanır ta “Hərtiz”i, “Səngər”i,
Hardan alım Qoç Nəbini, Həcəri?!
Göz yaşımdı Bərgüşadla Həkəri,
Baş vurduğum çay yadıma düşübdü!

Kəndimizdə “toybaşı”ydı üç nəfər,
Həsənalı, Həsənqərə, Qəzənfər…
Qara zurna nazlanardı bəxtəvər,
O “Yallı”lı toy yadıma düşübdü!
(Bu bəndi lazım olsa çıxarsan)

Gül açmadı ta Qafqazın dediyi,
Zəhər oldu neçə vaxtdı yediyi…
Qonşuların qonşulara verdiyi,
Göndərdiyi pay yadıma düşübdü!!

2005.

Əziz MUSA.Həyatı və Yaradıcılığı

Əziz Musa ( Musayev Əziz Həsən oğlu) 1951-ci ildə Cəbrayıl rayonunda anadan olub.İbtidai və orta təhsilini Cəbrayıl rayon Maksim Qorki adına orta məktəbdə alıb.1968-1972-ci illərdə Gəncə Dövlət Pedaqoji Universitetinin Filologiya fakültəsini fərqlənmə diplomu ilə bitirib.1972-ci ildə dövri mətbuatda Əziz Musa imzası ilə çıxış edir.Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvüdür.Qırxa qədər kitabın müəllifidir.Şeirləri “Azərbaycan”, “Ulduz” jurnallarında, “Ədəbiyyat”, “Azərbaycan Gəncləri”, “Respublika Gəncləri”, “Kommunist”, “İlham Çeşməsi” və s. qəzetlərdə dərc olunub.
2012-ci il oktyabr ayının 6-da “Ziyalı Ocağı” İctimai Birliyinin Birinci Qurultatında “Ziyalı Ocağı” İctimai Birliyinin elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Redaksiya, Yaradıcı, Nümayəndə Heyətlərinin üzvü, “Qarabağ bölgəsinin ədəbiyyatı” bölməsinin Redaktoru seçilmişdir.
Pedaqogika üzrə fəlsəfə doktorudur.”Azərbaycan” Nəşriyyatında “İlham Çeşməsi” qəzetinin təsisçisi və baş redaktorudur.Qarabağ müharibəsi veteranıdır.

ANAMIN ŞƏKLİ

Şəklini asmışam başımın üstən,
Hər gecə anama layla çalıram.
Qara saçlarıma çoxdan düşüb dən,
Onun xəyalıyla nəfəs alıram.

Baxıram şəklinə mən səhər, axşam,
Qəlbimə bir həsrət yağışı yağır,
Sönüb yollarıma nur saçan bir şam,
Onun yoxluğunun nisgili ağır,

Bu payız nə yaman qüssəli gəldi,
Ayrılıq gətirdi durna qatarı.
Ömrümə, günümə qəm fəsli gəldi,
Səpdi zirvələrə ağappaq qarı.

Durna qatarına qoşuldu anam,
Qəlbimi yandırdı bu köç harayı.
Vida nəğməsini oxudu sonam,
Dağıldı məhəbbət, sevgi sarayı.

Daha göz yaşına öyrənmişəm mən,
Səslərin içindən səs eşidirəm.
Diksinib yuxudan qalxıram hərdən,
Canımdan, ruhumdan ayrı düşürəm.

Hər gün gözləyərdi yolumu mənim,
Hər gün ötürərdi evdən çıxanda,
Daha soruşan yox halımı mənim,
Gözlərim yaşarır şəklə baxanda.

CANIM QARDAŞ

Babam yoxdu, nənəm yoxdu,
Atam öldü, nənəm köçdü.
Canım qardaş, bu nə dərddi,
Həsrət gəlib bizi seçdi.

Əmim hanı, dayım hanı?
Itib, batdı karvanımız.
Biz yaşda adam qalmayıb,
Can üstəyik qalanımız.

Itirdik çox doğmaları,
Qəm gətirdi aylar, illər.
Azaldı dostların sayı,
Hanı o obalar, ellər?

Vətəni, yurdu sevənlər,
Axıradək döyüşdülər.
Dünən doğulan uşaqlar,
Təzə sevdaya düşdülər.

Yaddan çıxır yurd yerləri,
Indi hamı bakılıdı,
Hardasan ay yurd yiyəsi?
Bu gecə bir qurd uladı.

Kim qarğıdı Qarabağa,
Yolumuzu duman aldı.
Doğma yurda qayıtmağa,
Qardaş, gör kimimiz qaldi?

Əziz MUSA.Yeni şeirlər

DARIXDIM

Darıxdım, darıxdım, yaman darıxdım,
Sənsiz hər bir anım əzabla keçdi.
Səni həsrət ilə gəzdim, aradım,
Gördüm ki, sən yoxsan, bu həyat heçdi.

Daha mənim deyil, ürəyim, canım,
Sevgi bir aləmdi, bir möcüzədi.
Sənsən ömrüm, günüm, sənsən həyatım,
Indi mən bilmişəm sənsizlik nədi.

Üstümə yeridi dünyanın qəmi,
Saldı dərdə, qəmə ayrılıq məni.
Yummadım gözümü səhərə kimi,
Ruhumu üşütdü gözümün çəni.

Allahın bəlası, sən nə imişsən,
Canımı almısan bircə baxışla.
Indi taleyimin sahibi sənsən,
Sənə zalım desəm, məni bağışla.

Gəl ceyran balası, gəl canımı al,
Sənsiz ömrün, günün mənası yoxdu.
Sən mənim tacım ol, tacidarım ol,
Həsrətin, hicranın cəfası çoxdu.

MƏNİM İSTƏDİYİM

Mən də bu dünyanın bir bəndəsiyəm,
Azadlıq aşiqi, haqqın səsiyəm,
Axı nə günahın mən yiyəsiyəm,
Yollarım, izlərim dumandı, çəndi.

Sözüm sərhədləri adlaya bilmir,
Ahım fələkləri odlaya bilmir.
Gözlərim sevınmir, ürəyim gülmür,
Yurd, yuvam dağıldı, ocağım söndü.

Ayrılıq gələndən ömür calaqdı,
Dərd-qəm sinəm üstə qalaq-qalaqdı.
Gözlərim dərd süzən qoşa bulaqdı,
Unuda bilmirəm o doğma kəndi.

Insan qərib yerdə olmaz bəxtiyar,
Hər şeydən əzizdi bu doğma diyar.
Mənim bu dünyadan bir umacağım var,
Mənim istədiyim yurddu,Vətəndi.

Debat: Nurlana BEYBUDOVA ( Naxçıvan Muxtar Respublikası).Yeni şeir

Beybudova Nurlana Bidadi qızı 1989-cu ildə Bakı şəhərində ziyalı ailəsində anadan olub.1996-cı ildə Bakı şəhəri 102 saylı orta məktəbin birinci sinfinə daxil olub.2007-ci ildə həmin məktəbi bitirib.2007-2011-ci illərdə Bakı Dövlət Universitetinin “Şərqşünaslıq” fakültəsində ali təhsil alıb.Hal-hazırda Naxçıvan Dövlət Universitetində magistr təhsili almaqdadır.
Ədəbiyyata, poeziyaya erkən yaşlarından maraq göstərir.Dövri mətbuat səhifələrində şeirləri dərc olunub.”Ziyalı Ocağı” İctimai Birliyinin üzvüdür.Şeirləri Azərbaycan türkcəsindən Türkiyə türkcəsinə tərcümə olunub.Ədəbi-bədii yaradıcılığını davam etdirməkdədir.
Gənc yazar Nurlana Beybudova həm orta məktəbdə, həm də ali məktəbdə təhsilini davam etdirən zaman bütün tədbirlərdə fəal iştirak edib.Əksər tədbirlərin aparıcısı, ssenari tərtibçisi olub.Dünyanın müxtəlif ölkələrinin dövlət başçılarının Naxçıvan Muxtar Respublikasına səfəri zamanı qonaqlara həm Naxçıvan Muxtar Respublikası, həm də Naxçıvan Dövlət Universiteti haqqında bilgiləri qonaqların nəzərinə çatdırıb.Naxçıvan Televiziyası gənc yazar Nurlana Beybudva haqqında çəkilişlər lentə alıb göstərir.Artıq iki ildir ki, ardıcıl olaraq “İlin ən yaxşı magistrantı” seçilir.Fəxri diplomlar və sertifikatlarla təmin olunub.
2012-ci il oktyabrın 6-da “Ziyalı Ocağı” İctimai Birliyinin Birinci Qurultayında “Ziyalı Ocağı” İctimai Birliyinin elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Redaksiya, Yaradıcı, Nümayəndə Heyətlərinin üzvü, “Naxçıvan Muxtar Respublikasının ədəbiyyatı” bölməsinin Redaktoru seçilmişdir

Bu gün ən müqəddəs gündür, Anacan,
Sənin doğum günün mənimçün bayram.
Ürəyim sevinclə döyünür bu an,
Cismimi yaşadan ürəksən -ANA
Qəlbimdə ən ülvi diləksən -ANA

Sənsiz hər bir anım hədərdir, hədər
Sənli günlərimsə cənnətə bənzər
Bir quru baxışın dünyayə dəyər
Mənimçün həyatda sən təksən-ANA
Cismimi yaşadan ürəksən -ANA

Neynirəm dünyanın varın dövlətin
Mənasız yaşamın, şanın-şöhrətin
Hər şeydən üstündür mənə diqqətin
Hər zaman sən mənə gərəksən -ANA
Cismimi yaşadan ürəksən -ANA

Səninlə həyatım mənalı keçər
Yanında kədərim sevincə dönər
Hər an yanımda ol-mənə bəs edər
Qəlbimdə pak arzu-istəksən -ANA
Cismimi yaşadan ürəksən -ANA

Hikmətli sözünlə dolmuş yaddaşım
Həm anam olmusan, həm də sirdaşım
Yaşarsam olarsa əgər yüz yaşım
Yenə də sən mənə gərəksən-ANA
Cismimi yaşadan ürəksən -ANA

Ey ilahi varlıq, müqəddəs insan
Daim mənim üçün oldun pasiban
Mələktək yaratmış səni yaradan
Olmaz sənə bənzər bir mələk-ANA
Ad günün mübarək, mübarək-ANA

“Gənc yazarların ədəbi-bədii nümunələrinin ictimaiyyətə çatdırılması” layihəsi

Salam, Əziz və Hörmətli Gənc yazarlar!
İnşallah “Ziyalı Ocağı” İctimi Birliyinin elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalı may ayının 6-dan iyunun 6-a qədər “Gənc yazarların ədəbi-bədii nümunələrinin ictimaiyyətə çatdırılması” layihəsini həyata keçirəcək.Layihənin rəhbəri “Ziyalı Ocağı” İctimai Birliyinin elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Baş redaktoru, Süleyman Rəhimov adına Qubadlı rayon ədəbi ictimai birliyinin sədri Qafqaz Əvəzoğludur.Bu məqsədlə gənc yazarların ədəbi-bədii nümunələrini, poeziya örnəkləri “Sözün Sehri” qəzetinin səhifələrində dərc olunacaq.
Ədəbi-bədii nümunələrinin, poeziya örnəklərinin tərcümeyi-hal və şəkilləri ilə birgə dərc olunmasını istəyənlər aşağıdakı ünvana müraciət edə bilərlər:

Tel: ( 050) 519 79 12
E-mail: Qafqaz54@mail.ru
Qafqaz54@box.az
Elektron orqan: http://edebiyyat-az.com/

Ünvan: Sumqayıt şəhəri, Koroğlu prospekti ( 41-ci məhəllə).
“28 may” Mədəniyyət evi.(V.Əliyev adına Qubadlı rayon Mədəniyyət evi)

İlahə BAYANADUR.Yeni şeirlər

Fələk qoymayır neyləyim?

Dərd əlində qaldı yaxam,
Namərdə neynim, neyləyim.
Yıxıldım, istədim qalxam,
Fələk qoymayır neyləyim?

Qoymayır gözümü açam,
Dərddən baş götürüb qaçam,
Şad günə elə möhtacam,
Fələk qoymayır neyləyim?

Güllü yazım gəldi qara,
Rast gəldim borana, qara,
Həsrətəm o şux nigara,
Fələk qoymayır neyləyim?

İlahəyəm, sızlar sacam,
Qiymətli almazdan tacam.
Şad günə elə möhtacam,
Fələk qoymayır neyləyim?

Yorulmuşam, yollar uzun…

Nə olacaq, olsun-bitsin,
Cəzam nədir, çəkim getsin.
Günahlar gözümdən itsin,
Yorulmuşam, yollar uzun.

Istəmirəm qəmlər üzsün,
Mən çəkdirim, o da dözsün.
Inciyib dodağın büzsün,
Yorulmuşam, yollar uzun.

Çeşmə axır gözlərimdən,
Daş asılıb sözlərimdən,
Taqət gedib dizlərimdən,
Yorulmuşam, yollar uzun.

Qarşı dağın dumanı bol,
Yürüdükcə uzanır yol,
Dərilmədin vədəsiz sol,
Yorulmuşam, yollar uzun.

Mən unutdum, sən də unut…
Göz yaşlarını sil, qurut.
Mənim kimi sözünü tut,
Yorulmuşam, yollar uzun.
Yorulmuşam, yollar uzun.

Harda qaldın

Nəyə lazım bundan sona axıtdığın göz yaşı,
Harda qaldın, gəlmədin, yandı bağrımın başı.
Əlindəcə cismimi, ölmüş ruhumu daşı,
Harda qaldın, gəlmədin, yandı bağrımın başı.

Əhdə dönük vəfasızı tanımayıb sevmişdim,
Könül həməmi bilib, könül dostu seçmişdim.
Ürək bir, seçdiyi bir, ilqarı bir demişdim,
Harda qaldın, gəlmədin, yandı bağrımın başı.

Neynəyim ki, uduzdum… Mən bu oyunda naşı…
Siləmməzsən qəlbimdən eşqin dadın, ha qaşı.
Qınamayın əbəsdi mənim təki külbaşı,
Harda qaldın, gəlmədin, yandı bağrımın başı.

Gülten ERTÜRK ( Gülten SULTAN ) ( Türkiye, Ankara).Muhteşem şiirler

…Annem….

Dünyaya gelmeme oldun vesile
Çok cefalar çektin sen bile bile
Yedirdin içirdin yapmadın hile.

Annem taşıdığım kan canda cansın
Bu dilim özlemle hep seni ansın…

Hasretim sevgine ömür boyunca
Susar bu yüreğim sana doyunca
Adalet asillik senin soyunca.

Annem taşıdığım kan canda cansın
Bu dilim özlemle hep seni ansın…

Yaptığın duada beni de gör
Sev okşa elinde saçımı da ör
Anne kıymetini bilemiyen kör.

Annem taşıdığım kan canda cansın
Bu dilim özlemle hep seni ansın…

Sözüm namusumdur yemin ederim
Bilmem ki hakkını nasıl öderim?
‘Ver’ desen canını fedadır derim.

Annem taşıdığım kan canda cansın
Bu dilim özlemle hep seni ansın…

12/04/2007

Gülten Ertürk

Aksaray

Hasan Dağı’nın etekleri
Atalar vermiş emekleri
Gönüllerde yatar bir saray
Evliyalar şehri AKSARAY

Büyüsüne çabuk kapıldı
Az zamanda hemen tanıdım
Beni de sizden biri sayın
Evliyalar şehri AKSARAY

Anadolu’nun özü burada
Erenlerin sözü burada
Türkiye’nin tuzu burada
Evliyalar şehri AKSARAY

Maneviyatından haz aldım
Erenlerine selam saldım.
Uyanamadım daldım daldım
Evliyalar şehri AKSARAY

Gülten Ertürk

Sabiha SERİN (Türkiye, Sivas).SİVAS-TOKAT ŞAİRLER VE YAZARLAR DERNEĞİ’NDE BULUŞMA

İlkbaharda çiçeklerin biraz geç tomurcuk açtığı 19.05.2009 gününde Şebinkarahisar’a ödül törenine davet edilmiştim. Çünkü buraya gitme nedenim şu idi: Kültür Sanat Eseri Türkiye Sevdası`na kaynak sağlamak adına Türkiye genelinde geleneksel olarak tertiplenen “Özellikleri ve Güzellikleriyle İllerimiz ve İlçeleri Konulu 12.Hikmet Okuyar Ödüllü Şiir Yarışması” için verilen 15 ilden ben Tokat iline şiir yazmayı tercih etmiştim.Yarışma için TOKAT GÜZELLEMESİ yazmam gerekiyordu.

Kütüphanelerden, Sivas ve Tokat İl Kültür ve Turizm Müdürlüklerinden Tokat’ı her yönü ile ilgili anlatan, tanıtan kitap ve dokümanlar temin ederek bir öğrenci gibi bunları sabahlara kadar okudum..Daha sonra TOKAT GÜZELLEMESİ adlı 15 dörtlükten oluşan şiirimi yazdım. Bu şiirimde her dörtlükte Tokat’ı ve bütün ilçelerini ayrı ayrı tanıttım. Bu şiirimle TÜRKİYE BİRİNCİLİK ödülümü Şebinkarahisar’da aldım.

Benim için bu ödülün manevi yönü çok başka idi. Çünkü 15 yaşımda iken Tokat’ın Üçgözen adında bir köyünde ilkokul öğretmenliği yapan ablamın yanında yaz tatilinde aylarca kalmıştım. Bu köy Çerkez köyü idi ve çok güzel arkadaşlar, komşular edinmiştik. O yıllarda ablam da ben de bekardık. Ev sahibimiz Nuriye Teyzenin mekanı cennet olsun bize annemizin ve babamızın yokluğunu hissettirmedi. Bir tas çorba bile pişirsek birbirimizin boğazından geçmezdi. Bende Tokat sevdası işte o yıllarda başlamıştı ve TOKAT GÜZELLEMESİ şiirimde işte bu sevgi vardı. Aradan 43 yıl geçtikten sonra geçen yaz Tokat’a gittiğimde bu köyü çok aradım bulamadım sanırım adı değişmiş dediler.

2013 yılının Şubat ayının ilk haftasında aldığım bir telefon ile heyecanlandım. Arayan İLESAM Tokat İl Temsilcisi ve KÜMBET Dergisi Genel Yayın Yönetmeni Sivaslı hemşerim Hasan AKAR hocamdı. Beni 09.02.2013 Cumartesi günü Tokat’ın yerel televizyonlarından GÜNEŞ TV de saat 20.30 da yayınlanacak olan Hasan Akar ve Mahmut Hasgül’ün birlikte sunacakları KÜLTÜR SOFRASI adlı programa davet etti. Eşime bu daveti ilettiğimde o benden daha çok coşku ile ikimiz gidelim dedi. Birkaç gün heyecanla gün saydım ve nihayet programın olacağı gün 09.02.2013 günü öğlene doğru Tokat’a geldik. Biz daha yolda iken Hasan Akar hocam bizi çoktan arayıp sordu. Ben ve eşim konaklama yerine yerleştikten sonra hocam arabası ile gelip bizi alarak Tokat’ı gezdireceğini söyledi. Çok memnun olduk.

İlk olarak bize Tokat Atatürk Etnografya Müzesini, Tokat Müzesini gezdirdi, muhteşem bir müzeydi. Öğle yemeğinden sonra hep beraber Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği’ne gittik. Dernek Başkanı Remzi Zengin Bey ve saygıdeğer eşi, oğlu, kızı, Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği Yönetim Kurulu üyesi ve İLESAM Tokat İl Denetleme Kurulu üyesi Mahmut HASGÜL hocam tarafından kapıda gülen yüzler ile karşılandık. Tokat Şairler ve Yazarlar Derneğinin ve Sivas’taki kurucusu olduğum Sivas Yazarlar ve Şairler Derneği (SİYŞAD) ın çalışmalarımızdan bahsederek iki dernek olarak ortaklaşa neler yapabileceğimiz konusunda bazı projeler tasarladık.

Daha sonra Hasan Akar, Mahmut Hasgül ve Remzi Zengin bey ile bizi alıp rüya gibi duygu dolu bir mekana götürdüler. Burası TOKAT MEVLEVİHANE MÜZESİ idi. Müzenin kapısını ilkönce benim açmamı söylediler ama her hallerinden ufak tebessümlerinden bana bir sürpriz bir şeyler olacağını anladımsa da belli etmedim. Kapıyı ilk sen aç dediler ve kapıyı açtığımda balmumundan yapılmış 5-6 adet semazenin döndüğünü görünce bu güzel sürprize şok oldum manzara muhteşemdi, semazenler canlı gibilerdi. Tokat’a gelenler şehrin bütün müzelerini görmeden sakın gitmesinler. Ayrıca Tokat Yağıbasan Medresesi, Deveciler Hanı gezdik.

Sonra hep birlikte akşam yemeği için nezih bir lokantaya götürdüler. Burada Hasan Akar hocamın eşi ve kızı, Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Md.Uzman Bekir Yeğnidemir bizi karşıladılar. Hep beraber hoş sohbet ve muhabbet dolu akşam yemeğinden sonra GÜNEŞ TV ye gittik. Burada bizi Tokat Güneş Medya Grubu Yönetim Kurulu Başkanı Mehmet Aktürk Bey gülen yüzü ve tatlı dili ile karşıladı. İkram edilen taze demlenmiş sıcak çayla heyecanım biraz azalmıştı. Aynı zamanda GÜNEŞ TV personelleri de aynı sıcak tavırları ile daha program başlamadan sevgimizi kazandılar.

Artık programın başlama zamanı gelmişti. Hasan Akar ve Mahmut Hasgül hocam ile birlikte stüdyoya geçip son hazırlıklarımızı tamamladık ve 20.30 da KÜLTÜR SOFRASI adlı program başladı. Hocalarımın benim şiir ve makale konusundaki çalışmalarımı tanıtmalarından sonra birlikte SİVAS ve TOKAT kültüründen bahsettik. Sivas gelenek ve göreneklerini bazı örnekleriyle anlattım. Her iki komşu ilin halk kültürü zaten birbirine benziyordu. Sonra beni en çok heyecanlandıran an gelmişti ve nihayet içerisinde 39 adet şiirlerimin bestelendiği KAR TANELERİ adlı ikinci şiir kitabımda yer alan TÜRKİYE BİRİNCİLİK ödülü aldığım TOKAT GÜZELLEMESİ adlı şiirimi bütün Tokatlılara ve GÜNEŞ TV izleyenlerine heyecanla farklı bir mutlulukla yüreğim uçarcasına okudum. Bu benim için çok anlamlı ve farklı mutluluktu. Program çok akıcı ve doğal devam etti. Hem EFSANE adlı ilk şiir kitabımdan hem de KAR TANELERİ adlı ikinci şiir kitabımdan şiirlerimi okudum. Sivas Yazarlar ve Şairler Derneğimiz (SİYŞAD) çalışmalarımızdan, yayın kurullarında da görev aldığım 3 yıldır büyük özveri ve emekler ile çıkardığımız ve bu yıl 4.kez kültürümüze kazandıracağımız Antoloji Şiir kitaplarımızdan, bu yıl yine 29-30 Haziran 2013’de gerçekleştireceğimiz SİYŞAD 5.Geleneksel Şiir ve Müzik Şölenimizden, bahsettim.

2007 yılında çıkan EFSANE ve 2010 yılında çıkan KAR TANELERİ adlı iki şiir kitabımı, Sivas Yazarlar ve Şairler Derneğimizin çıkardığı ŞAİRLER SEÇKİSİ 3 Antoloji Kitabını Sivas Belediye Başkanlığımızın çıkardığı SULTANŞEHİR Kültür Sanat Dergisini, Ayrıca Ankara’da yayınlanan ve Sivas Temsilcisi olduğum ORTANCA ve KÜLTÜR ÇAĞLAYANI Dergilerini, şiir ve makalelerimin yer aldığı daha bir çok yayınları tanıttım. Mahmut Hasgül ve Hasan Akar hocam da Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği çalışmalarından, çıkarttıkları antolojiden , KÜMBET Dergisinden bahsettiler.

Kısacası KÜLTÜR SOFRASI adlı programda kültür sanat edebiyat adına her şey vardı.

Bir gece Tokat’ta konakladık ve ertesi sabah Pazar günü Tokat Otogarından Sivas’a dönecektik. Bir baktım Hasan Akar hocam bizi uğurlamaya gelmiş. Bunca yorgunluklarından sonra soğuk bir kış gününde buraya gelmesi ne büyük bir incelikti.

Beni Sivas’tan davet edip TOKAT TV de KÜLTÜR SOFRASI programına konuk eden İLESAM Tokat İl Temsilcisi ve KÜMBET Dergisi Genel Yayın Yönetmeni çok saygıdeğer can hemşerim Hasan Akar ve İLESAM Tokat İl Denetleme Kurulu üyesi Mahmut Hasgül, Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği Başkanı Remzi Zengin, TOKAT GÜNEŞ Medya Grubu Yönetim Kurulu Başkanı Mehmet Aktürk’e ve tüm çalışanlarına bize gösterdikleri yakın ilgi ve olağanüstü misafirperverlikleri için çok teşekkür ederiz.

Anladım ki toprağım Sivas’a ne kadar sevdalı isem Tokat’a olan sevdam da hiç bitmeyecek. Tokat’ta beni destekleyen kişi ve kuruluş olursa İnşallah bir gün TOKAT ilimiz ve ilçelerinde TÜRKİYE BİRİNCİLİK ödülü aldığım TOKAT GÜZELLEMESİ adlı şiirimin yer aldığı ve içerisinde 39 adet bestelenmiş şiirlerim bulunan KAR TANELERİ adlı ikinci şiir kitabım için imza günü yapmak, Tokat’lılar ve Tokat’ta yaşayan tüm kitap sevenler ve kitap okuyanlar ile buluşmak, kucaklaşmak benim için çok anlamlı olur ve onur duyarım.
Yüreğinde Sivas ve Tokat sevdası olan herkese Sivas’tan selam,sevgi ve saygılarımla…

SABİHA SERİN
İLESAM Sivas Temsilcisi
Sivas Yazarlar ve Şairler Derneği (SİYŞAD)
Kurucusu ve Eski Başkanı

Xəzangül HÜSEYNOVA.Yeni şeir


Sən Tanrının adısan.

Ulu Öndərə -Heydər Əliyevə

Hər an səni ana-ana,
Göy üzünə boylana-boylana
qana-qana,
yana-yana,
ha çalışdım,
Ha vuruşdum,
Səni olduğun kimi,
Göy oğlu tək doğulduğum kimi,
öyəmmədim..
Sən Tanrının adısan,
Torpağımın odusan deyəmmədim.
adı naməlum planet planet kimi
kəşf olunmamış möcüzəydin
yaxın düşmək olmurdu orbitinə
mat qalmışdım sənə.
cazibən kimi dəf etməndə.
Qəzəbin tək əfv etməndə,
İlahidi…
Hamısı Tanrı fövqündə,
Göydən gələn səsdə, ündə..
Sən tanrı fövqündə olan insan,
Öndər kimi, Odər kimi qalan insan.
Sən Göydə, mən Yerdə,
Düşmüşəm çarəsi olmayan dərdə.
Şüurum orbitin ətrafında,
Dolaşa-dolaşa,
Sənə olan məhəbbətim
ürəyimdə daşa-daşa
Döndüm orbitin önündə peykə,
Elə fırlana-fırlana
Çevrildim kütləsi olmayan Yükə.
Səni öyəmmədim.
Səni öymək üçün Yer dili köməyimə gəlmədi.
Yer dili səni səm tək,
Bir həqiqət, bir gerçək,
Bir düha tək,
Ər içində ər tək-vəsf eliyə bilmədi..
Üzümü tutdum Göyə,
Göy dili deyə-deyə kömək dilədim.
Göydən Yerə nur ələndi,
Adın nura bələndi.
Nura qərq olundu yolum, izim, özüm
Göydən bir ün eşitdim
“Vəla hövlə,vəla qüvvətə illa billahil,əliyil əzim”
Sən Tanrı fövqündə olan insan!
Sən yaddaşlarda-Ün,Ey, Od, Ər-
Uca Həqiqətin işığı=
HEYDƏR kimi qalan insan..

Şuşanın işğalından 21 il ötür

1992-ci il mayın 8-nə keçən gecə şəhər bir neçə saat intensiv artilleriya atəşinə tutulub, ardınca üç tərəfdən hücum başlayıb.

Azərbaycanın Şuşa şəhərinin işğalından 21 il ötür. 8 may 1992-ci ildə Şuşa Ermənistan hərbi birləşmələri tərəfindən işğal olunub.

1992-ci il mayın 8-nə keçən gecə erməni birləşmələri Şuşa şəhərinin işğalı ilə bağlı əməliyyat keçirib. Şəhərin intensiv artilleriya zərbələrinə tutulması səhər saat 6-ya kimi davam edib. Bundan sonra düşmənin 1000-ə yaxın əsgəri üç tərəfdən Şuşaya hücum çəkib. Hücum Rusiyanın öncədən ermənilərə verdiyi 366-cı alayın 40 zirehli texnikasının dəstəyilə həyata keçirilib.

Erməni mənbələrinin məlumatına görə, şəhərin işğalı əməliyyatını keçmiş sovet polkovniki Arkadi Ter-Tatevosyan hazırlayıb. O, əvvəllər Dağlıq Qarabağda erməni qüvvələrinə komandanlıq edib.

Ermənilər Şuşadakı gözlənilməzlik və təşkilatsızlıq amilindən istifadə edərək çaxnaşma yaradıblar və müdafiənin təşkilinə mane olublar. Bununla belə, küçə döyüşləri xeyli davam edib. Lakin möhkəmlənməyən özünümüdafiə qüvvələri və nizami ordu şəhəri tərk edib. Rusiya xüsusi bölmələrinin, əsasən Laqodexidə (Gürcüstan) yerləşən xüsusi təyinatlı əsgərlərin ermənilərin tərəfində döyüşdüyünü sübut edən faktlar var.

Qeyd etmək lazımdır ki, Şuşaya hücumdan bir neçə saat öncə Tehranda İran prezidentinin vasitəçiliyilə Ermənistan və Azərbaycan dövlət başçıları Qarabağ münaqişəsinin dinc yolla həllinə dair saziş imzalamışdı.

Azərbaycanın bu qədim, zəngin tarixə və mədəniyyətə malik şəhərinin Ermənistan hərbi birləşmələri tərəfindən ələ keçirilməsi ilə Dağlıq Qarabağın işğalı başa çatdırılmışdır. Bununla ermənilər bölgənin Azərbaycandan faktiki qoparılmasına nail olublar.

Şuşanın işğalı nəticəsində 480 günahsız vətəndaş qətlə yetirilib, 600 nəfər yaralanıb, 22 min nəfər öz doğma yurd-yuvalarından didərgin düşüb. Əsir götürülmüş 68 soydaşımızın taleyi barədə bu günə qədər heç bir məlumat yoxdur.

İşğal nəticəsində Şuşadakı bir sıra tarixi abidələr düşmən tərəfindən dağıdılıb. Bu siyahıya Xan, Qaxal mağaraları, Şuşa qalası da daxil olmaqla bütövlükdə 279 dini, tarixi və mədəni abidə daxildir.
Ermənilər Azərbaycana məxsus olan bir çox abidənin məhv edilməsinə və ya erməniləşdirilməsinə nail olublar. Onlar Şuşada 7 məktəbəqədər uşaq müəssisəsini, 22 ümumtəhsil məktəbini, mədəni-maarif, kənd təsərrüfatı texnikumlarını, 8 mədəniyyət evini, 14 klubu, 20 kitabxananı, 2 kinoteatrı, 3 muzeyi, Şərq musiqi alətləri fabrikini dağıdıblar.

Ümumilikdə 1992-ci il mayın 8-də Ermənistan silahlı qüvvələrinin Şuşanı işğal etməsi nəticəsində Azərbaycanın 289 kvadrat kilometr ərazisi ermənilərin nəzarətinə keçib.

Elşən BABAYEV.Yeni şeirlər

BU ACI HƏSRƏTƏ DÖZMƏLİYƏM MƏN

Ayrılıq zamanı yetib, sevgilim,
Sabah yola düşüb getməliyəm mən.
Gözlərim dolubdur artıq, sevgilim,
Bu acı həsrətə dözməliyəm mən.

Ailəm bir yanadır, sənsə bir yana,
Bağışla məcburam tək gedirəm mən.
İnşallah gələcəm doğma məkana,
İndi bu həsrətə dözməliyəm mən.

İndi son gecəmdə sən ol yanımda,
Son dəfə baxaraq gülümsə mənə.
İndi son gecədə söylə Sevirəm,
Bir daha həsrətlə gözləyərəm mən.

Mən çıxıb gedirəm əsla unutma,
Mən yoxkən gülümsə, əsla ağlama.
Ağlayıb qəlbimi əsla dağlama,
Döz bu həsrətə, dözməliyəm mən.

Sevirəm, Sevirəm, Sevirəm Səni,
Bağışla tək qoydum o kövrək qəlbi.
Səni düşünürək açıb səhəri,
Böyük bir ümidlə gedirəm əsgər.

ONSUZ DA BU CİSMİN YAŞAMAYIR Kİ

Əzab ver, acı ver düşünmə,
Bu qəlbim olubdur yaşamayır ki…
Al silahı, çək tətiyi vur məni,
Onsuz da bu cismin yaşamayır ki…

İstər ağlat məni, istərsən güldür,
Onsuz da gülüşüm duyulmayır ki…
İstər həyatımdan çıx get əbədi,
Birgəlik heç mənə yaraşmayır ki…

Düşünmə mən sənsiz nə hallardayam,
Bu mənim həyatm sənin deyil ki.
Mən indi mümkünsüz xəyallardayam,
Sənli xəyallarım gerçək deyil ki.

Yanımda olanlar heç getməzdilər,
Bəs niyə gələnlər ani gedir ki?!
Dünən sağ, solumda gördüklərim də,
Bəs indi nə üçün görünməyir ki?!

Firdovsi CƏFƏRXAN.Həyatı və Yaradıcılığı

TƏRCÜMEYİ – HAL

Firdovsi Cəfərxan (Firdovsi Cəfərxan oğlu Kazımov) 1955-ci ilin mart ayının 25-də Zəngəzur mahalının Qubadlı rayonunun Yuxarı Mollu kəndində anadan olmuşdur. Rusiya Federasiyasının Krasnodar Politexnik İnstitutunun Texnologiya və Dərbənd Humanitar İnstitutunun Filologiya fakültəsini bitirmişdir. Müəyyən vəzifələrdə çalışmışdır. Hal hazırda “Yeganə Yol” Beynəlxalq, ictimai, siyasi, hüquqi, ədəbi-bədii qəzetinin təsisçisi və baş redaktorudur. Yüzlərlə lirik, publisistik və ictimai-siyasi məqalələrin müəllifidir. “Səndən qalan bir sevgidir” şeirlər kitabı, “Hardan gəldi bu sevda” povesti, “Ölmə…ölsən, məni də götür”, “Taleyimdən qorxuram” romanları, “Dil açıb dillənən könlüm” və “Bir ömür yetməz” adlı şeirlər kitabları işıq üzü görmüşdür. “İnsanlıqdan keçən yol” adlı elmi-publisistik külliyyatı isə oxucularla növbəti görüşüdür. AJB-nin üzvüdür, “Qızıl qələm”, “İti qələm”, “Vicdanlı qələm”, Nizami Gəncəvi adına “Bəşəri sərvət” və bir çox başqa media mükafatlarına layiq görülmüşdür.

BİR SEVDA SORAĞINA

O gün ki gəlmiş idim
Bir sevda sorağına,
Dedim, bəlkə, yazarsan
Qismətin varağına.
Görməmiş deyildin sən
Kövrəlib, dolmağımı.
Aram-aram süzülən,
Çağlayan bulağımı.
Od alan baxışından
Nəfəsim tutulmuşdu,
Ürəyim həyəcandan
Susmaqla qurtulmuşdu.
Eşq odunda hazırdım,
Yanım pərvanə kimi.
Baş götürüb dünyadan
Qaçım divanə kimi.
Bu sevdaya baxırdım
Varım, həm yoxum kimi,
Şum altında bəslənən,
Cücərən toxum kimi.
Qisməti yazan yazsın,
Biz axı nə karəyik?!
Yazan inanma, pozsun,
Pozsa da, biçarəyik.
Qədər belə tuş oldu
Dəli-dolu bir yelə.
Dərdi alıb çiynimə
Dolaşdım eldən-elə.
Beləcə gəlib çatdım
Qışın oğlan çağına.
Meyvələrin don vurmuş
Bir qəribin bağına.
Məni yandırıb yaxdı,
Qəlbimin sönməz ahı,
Bilə bilmədim nəymiş,
Bu sevdanin günahı.
Düşündüm, çətin dönəm
Bir də ötən çağlara,
Bu üzdən mən üz tutdum
Başı qarlı dağlara.

BİR ÖMÜR YETMƏZ

Neçə qışı, neçə yazı keçmişəm,
Əldə dəryaz neçə zəmi biçmişəm,
Buz bulaqdan doyunca su içmişəm,
Ölsəm belə bu sevda yenə bitməz,
Səni sevməyimə bir ömür yetməz.

Bu çöllərdə xəzan oldum, yel oldum,
Dərələrdə coşub-daşan sel oldum,
Yurd yerindən perik düşmüş el oldum,
Düşündüm ki, ürək dözər, ya dözməz?!
Səni sevməyimə bir ömür yetməz.

Qismətimi aramaqda dirəndim,
Sonu bitməz həsrətimə bələndim,
Bulud olub, hər an dolub, ələndim,
İllər məni dəli edər, ya etməz?!
Səni sevməyimə bir ömür yetməz.

O vaxt ki, həyatda tənhaydım, təkdim,
Qəlbində bir kədər toxumu əkdim.
Dərdin piyaləsin başıma çəkdim.
Bu sevda başımdan gedər, ya getməz?!
Səni sevməyimə bir ömür yetməz.

Firdovsi, şeh düşüb çəmənə, çölə,
Ahular qayıdır əvvəlki gölə.
Tənha bir qu üzür, qorxuram ölə.
Duman bu dağlardan ötər, ya ötməz?!
Səni sevməyimə bir ömür yetməz.

XANIMLAR XANIMI

Boylanan üfüqdən, sökülən dandan,
Bir şir ürəklidən, bir təmiz qandan,
Eylədi seçimin Ulu Yaradan,
Xanımlar xanımı Zərifə xanım.

Gəlmədin heç zaman bir sözə, dilə,
Bənzərdin bənzərsiz zərif bir gülə,
Yetişdin sevdalı şeyda bülbülə,
Xanımlar xanımı Zərifə xanım.

Əsərdi küləklər aramsız, sərin,
İdrakın, kamalın dərindən, dərin,
Insanlığa layiq uğur, zəfərin,
Xanımlar xanımı Zərifə xanım.

Əvəzsiz yar idin, əvəzsiz ana,
Aləm bir yanaydı, ailən bir yana,
Heydər həyatıyla bağlıydı sana,
Xanımlar xanımı Zərifə xanım.

Sən bir arxa idin dədə Heydərə,
Qoymazdın, şmrünü versin hədərə,
Qaneydin verilən qismət-qədərə,
Xanımlar xanımı Zərifə xanım.

Döyünən ürəyin, yaşayan canın,
Damarda çamlayan, kükrəyən qanın,
Taleyin jlmuşdu Azərbaycanın,
Xanımlar xanımı Zərifə xanım.

Şmründən, günündən hey itirərdin,
Əzilmiş qəlblərdə gül bitirərdin,
Tutulmuş gözlərə nur gətirərdin,
Xanımlar xanımı Zərifə xanım.

Analar anası, borcluyuq sana,
Övlad böyütdünüz layiq vətənə,
Vətənin əbədi Prezidentinə,
Xanımlar xanımı Zərifə xanım.

Xalqın alqışıyla kükrədiz, coşduz,
Nurlu sabahlara nəğmələr qoşduz,
Haqqın dərgahında haqqa qovuşduz,
Xanımlar xanımı Zərifə xanım.

SƏNDƏN SONRA

Dünya gözümdə ələndi,
Kədər ömrümə bələndi,
Könlüm dil açıb dilləndi,
Səndən sonra, səndən sonra.

Güllü-çiçəkli yaz idi,
Kədərim, qəmim az idi,
Sənsiz ömrüm çox nazildi,
Səndən sonra, səndən sonra.

Dağları duman, qar alıb,
Həsrət içimdə yurd salıb,
Səbrim tükənib, daralıb,
Səndən sonra, səndən sonra.

Ölüm sanki bir çapardı,
Məni yox, səni apardı,
Ahlar qəlbimi qopardı,
Səndən sonra, səndən sonra.

İlləri yola salmışam,
Tənha, sərgərdan qalmışam,
Bilsən, necə qocalmışam,
Səndən sonra, səndən sonra.

Firdovsi CƏFƏRXAN.Yeni şeirlər

AY ANA

N tez tükəndin, bitdin,
Dünyamdan köçüb getdin,
Mənipərişan etdin,
Ana, ana, ay ana!

Bizə verdiklərini,
Əkib, biçdiklərini,
Gördük çəkdiklərini,
Ana, ana, ay ana!

Fələk çatdı dadına,
Yetişdin muradına,
Qovuşdunmu yarına,
Ana, ana, ay ana!

Burdan bir el ötürdü,
Məndən namə götürdü,
Görən , sənə yetirdi?!
Ana, ana, ay ana!

Qurban sənin adına,
Düşürəmmi yadına?
Gəl, yetiş fəryadıma,
Ana, ana, ay ana!

AZƏRBAYCANIM

Uzaq əsrlərdən, illərdən bəri,
Bəxş etdin cahana neçə ərləri.
Səninlə fəxr edir Turan elləri,
Sığmayır dünyaya şöhrətin, şanın,
Mənim ana yurdum, Azərbaycanım!

Bir oddan, atəşdən sən doğulmusan,
İlahi sevgiylə hey yoğrulmusan,
Türkün mərd, qeyrətli, ölməz oğlusan,
Dünyaya bəllidir müstəqil adın,
Mənim ana yurdum, Azərbaycanım!

Usanma heç zaman, sən axtar, ara,
Düşünüb dərdinə tapginən çara,
Sinəni dəliblər, ediblər yara…
Dayanmır damarda çağlayan qanım,
Mənim ana yurdum, Azərbaycanım!

Bir daha enməsin məğrur bayrağın!
Aləmə nur saçsın şmür çırağın!
Qoy eşitsin, bilsin düşmənin, yağın,
Sənə bir sipərdi, qurbandı canım,
Mənim ana yurdum, Azərbaycanım!

QALX AYAĞA, AZƏRBAYCAN ÖVLADI!

Qürurumuz, təpərimiz, de, hanı?!
Yerdə qalıb neçə şəhidin qanı,
Sipər edib düşmənə şirin canı,
Qalx ayağa, Azərbaycan övladı?!

Mübarizdən dərs almırıq, niyə biz?!
Dirənib boğaza Vətən dərdimiz,
Daha bəsdir, tükənibdir səbrimiz,
Qalx ayağa, Azərbaycan övladı?!

İstər düşməninlə üz-üzə dayan,
Qatlayıb dizini diz-dizə dayan,
İstərsə, ölümlə göz-gözə dayan,
Qalx ayağa, Azərbaycan övladı?!

Cəngi çaldır, cuşa gəlsin ərənlər,
Qorxusundan muma dönsün görənlər,
Qoy dərs alsın sinəsini gərənlər,
Qalx ayağa, Azərbaycan övladı?!

Xalq gözləyir, deyəsən son sözünü,
Düşməninin çıxarasan gözünü,
Bu savaşda göstər bir də özünü,
Qalx ayağa, Azərbaycan övladı?!

Cihada qalx, bu gün beyət günüdü,
Bu günkü gün Türkün niyyət günüdü,
Yetər artıq, namus, qeyrət günüdü,
Qalx ayağa, Azərbaycan övladı?!

Qafqaz ƏVƏZOĞLU.Yeni şeirlər

AĞLADI

Gözlədim, gəlmədin, görüş yerimiz,
Halıma mükəddər oldu, ağladı!
Sənin görüşünə tələsən güllər,
Əlimdə saralıb-soldu, ağladı!

Bükdü qamətimi, əydi bu halət,
Gəldiyin yollar da çəkdi xəcalət.
Məhəbbət yanğılı bir dəli həsrət,
Qolların boynuma saldı, ağladı!

Nə bilim bu imiş yaxınlığımız,
Bir eşqin oduna yaxındığımız.
Bir vaxt qucağına sığındığımız,
Söyüdlər saçını yoldu, ağladı!

A Qafqaz, bu necə taledi, baxtdı?
Ahım göyləri də yandırıb-yaxdı.
Şimşəklər oynadı, ildırım çaxdı,
Buludlar hönkürüb doldu, ağladı!

Dağlar

Bu “Novruz”da gəldi-getdi,
Gələmmədim sizə, dağlar!
Ah çəkməkdən içim yandı,
Döndüm oda, közə, dağlar!

Fitnə saldı yağılarım,
Getdi əldən yaylaxlarım…
Hanı sənli o çağlarım,
Kim gətirdi gözə, dağlar?!

Qaçdı getdi “igidlərin”,
Qabağından gör kimlərin?!
Ağır-ağır o ellərin,
Dağılıbdır düzə, dağlar!

Hey kor olan gözümüzdü.
Qeyrət quru sözümüzdü.
Lap əvvəldən özümüzdü,
Balta vuran bizə, dağlar!

Qafqaz kimi pərişan yox,
Yanan çoxdur, alışan yox.
Çağırıram, toplaşan yox,
Durub düşək izə, dağlar!!

VAXTIDI

Ətəyini çırmalayıb getdi qış,
Düzdə mehin dağda çənin vaxtıdı.
Danaqıran yal-yamacı bürüyüb,
Karlı oğlan, yüz pencənin vaxtıdı.

Gün əridir zirvələrdə sal buzu,
Yal-yamacdan şaqqıldayıb axır su.
El yığışıb yola saldı “Novruz”u,
Al fidanın, tər qönçənin vaxtıdı.

Silkələnib çöllər açdı qırışın,
Yedik getdi kətəsini çirişin.
Çərtib çıxan quzqulağın, keşnişin,
Kəkoğlunun, mərövcənin vaxtıdı.

Əvəzoğlu, çıx dağlarla görüşə,
Hər tərəfdən ətir saçır bənövşə…
Göy çəməndə yan verməyə bir döşə,
Mütəkkənin, döşəkçənin vaxtıdı!

Rafiq ODAY.Yeni şeirlər

ÇAT GÖRÜM

Haqq danışan dilə, qardaş, nə divan,
Nədi Göygöl, nədi Göyçə, nədi Van?
Araz olub vüsalına nərdivan,
Oğulsansa, bircə addım at görüm.

Nə vecinə, kim alışa, kim yana,
Bir ah çəkdim az qaldı ki, sim yana,
Könül versən Mıkırtıca, Semyona,
Min il belə istəyinə çat görüm.

Bu dərd vaxtsız saçlarıma qar salar,
Söz var, desəm, ürəkləri qarsalar,
Araz axar damarımdan yarsalar,
Bu zülümlə Savalanda yat görüm.

Çətin bir də hicran bizdən gen düşə,
Könül gülə, arzulara gün düşə,
Gözləmə ki, ay dolana, gün düşə…
Çalış özün günü-günü qat görüm.

DÜNYANIN DƏRDINI DAŞIDIN…
Xeyirxah insan, təmannasız cərrah, M.Arazın və
bütövlükdə Azərbaycan poeziyasının yaxın dostu Hacı Cəfər həkimə

Bircə yol şöhrətə, şana uymadın,
Bir bölük dərd yatır sinənin üstə.
Dünya bax beləcə namərd dünyadı,
Çəkir qılıncını enənin üstə.

Çoxuna bu dünya sirli, müəmma,
Çoxuna yüyənsiz, yəhərsiz oldu.
Dünyanın dərdini daşıdın, amma,
Dünya dərdlərindən xəbərsiz oldu.

Mizan-tərəzisən əyriyə, düzə,
Hərə bir gözündə ələnib gedir.
Haçandı qarışıb gecən-gündüzə,
Hər anın min dərdə bələnib gedir.

Adın milyonların ümid nöqtəsi,
Ünvanın çoxuna qibləgah oldu.
Atadan, anadan, qardaşdan öncə,
Çoxunun dərdindən sən agah oldun.

Güvəndin həmişə öz adına sən,
Seçmədin uzağı yaxınlarından.
Son anda yetişdin imdadına sən,
Sənə xoflu-xoflu baxanların da.

Xəbis tab gətirməz bu böyüklüyə,
Içini, çölünü didər kin, ağlar.
Səninsə sübhədək yuxularında,
Milyon qaçqın ağlar, didərgin ağlar.

Bir qismi cənabdı, bir qismi paşa,
Bir qismi ivançı bu məmləkətin.
Yaşaya bilirsən oğlu ol, yaşa,
Oğrusu divançı bu məmləkətin.

Yaşaya bilirsən, di, buyur yaşa,
Bu qədər ah, nalə, fəğan içində.
Neçə nakam ömür vurulur başa,
Hər gün göz yaşları və qan içində.

Çoxunun kürsüsü ah-nalə üstə,
Çoxunun taxt-tacı qan üstündədi.
Üz tutub tanrıdan bir nicat istə,
Istə ki, məmləkət can üstündədi.

Nadana əyilən qəddin yox sənin,
Dosta baş verməyə hazır görmüşəm.
Qəlbin geniş olub, gözün tox sənin,
Səni öz nəfsinə nazir görmüşəm.

Sarsılma, ruhunu sarmasın kədər,
Qoluna, dizinə köməklərik biz.
Haqq üçün dünyanın sonuna qədər,
Düşüb dizin-dizin iməklərik biz.

Min karvan yolu var qaşının üstə,
Səni tanıyanlar bundan halıdı.
Bütün dostlarının başınan üstə,
Haqqın, ədalətin simvolu kimi
Sənin şəkillərin asılmalıdı.
1992-1993
HAVADAN AYRILIQ QOXUSU GƏLİR

Əbəsmiş dayanmaq bu yağış altda,
Qismətim yenə də qəhər olacaq.
Göyün ulduzları yır-yığış altda,
Yəqin ki, bir azdan səhər olacaq.
Gecədi, birtəhər sovuşub gedir,
Qarşıdan səhərin qorxusu gəlir.
Özümü öyrədim ayrılıqlara,
Havadan ayrılıq qoxusu gəlir.

Dan yeri ayrılıq doğdu bu səhər,
Bu sərsəm doğuşdan, qəfil doğuşdan
İçimə ayrılıq toxumu düşdü,
Bilmədim azımı, çoxumu düşdü.
Gözümdən süzülən göz yaşıdımı,
Yoxsa ki, bir əlçim yuxumu düşdü.
Bəlkə ona görə səkilərin də,
Otun da, daşın da, kol-kosların da.
Gecəni yatmayan bu «dostlar»ın da
Qapanır gözləri, yuxusu gəlir.
Özümü öyrədim ayrılıqlara,
Havadan ayrılıq qoxusu gəlir.

Ağlaya bilmirəm ağac gözüylə,
Çiçək gülüşüylə gülə bilmirəm.
Nə məndən bir yolluq sağ qalan olmaz,
Nədəki, bir yolluq ölə bilmirəm.
Göz yaşım gözümdə donub haçandı,
Çətini hər şeyin sonunacandı.
Ölməyin, qalmağın sonu bəllisə,
Hər şeyin cilidi, donu bəllisə,
Bəs niyə hayana əl ətıramsa,
Əlimə hicranın yaxasa gəlir?
Özümü öyrədim ayrılıqlara,
Havadan ayrılıq qoxusu gəlir.

Rafiq ODAY

TƏCNIS

Sinəmi bir atəş yandırıb yaxır,
Haçandı bir nazlı gözəldən düşüb.
O gündən günlərim saçım rəngində,
O gündən saçıma gözəl dən düşüb.

Vəsf etdim hüsnünü gəlincə, gülüm,
Gəz sinəm üstündə gəl, incə, gülüm.
Dönüb bu yerlərə gəlincə, gülüm,
Baxıb görərəm ki, göz əldən düşüb.

Vurula bildinsə dərdindən belə,
Xoş olar soysalar dərimdən belə.
Oday, bar-bəhrini dər indən belə,
Sevgi bağçasına gözəl dən düşüb.

Saqif QARATORPAQ.Yeni şeirlər

***

İçimdən keçdi bu karvan.
İçimdən keçdi ağ dəvələr,
yanında köşəyi.
İçimdən keçdi Qaranər.
İçimdən keçdim,–
İçim səhra,
külək sovurar qumu,
tale deyilən bumu?!

İçimdən keçdi bəyaz gecələr,
İçimdən keçdi ağ kəcavələr.
Göz yaşı, ağı.
Hər şey bitəndən sonra
qalan bir ağrı.
İçim səhra,
külək sovurar qumu,
tale deyilən bumu?!

İçimdən keçdi qara bir kölgə,
İçimdən keçdi başıbəlalı bir ölkə,
Zavallı bir məmləkət,
balaca bir kənd,
bəlkə, bəlkə, bəlkə…
içimdən keçdi
Əmir Teymurun boğazlatdırdığı köşək,
külək, külək, külək.
İçim səhra,
Külək sovurar qumu,
Tale deyilən bumu,
Qismət deyilən bumu?!

* * *

Doldurdum başımı qeybətlər ilə,
Boşaltdım içimi söhbətlər ilə.
Küçələr-kimsəsiz, yetim ürəyim,
Ürəyim-kimsəsiz, yetim küçələr.
Bilmirəm hayana gedim gecələr?

Başladı bir qəfil, bir çisək yağış,
Mirvari damcılar süzüldü asta.
Biçarə şamların kirpiklərindən
Yudu sürməsini ağ fanarların.

Axdı küçələrin yanaqlarına
…Buludlu, yağışlı, yalqız bir gecə
Nəmli, qanı qaçmış dodaqlarıynan
Ağlayır, yıxılıb ayaqlarıma.

SINMIŞ BUDAĞIN AHI

Yolçular yollarında, kimsə səni eşitməz,
Keçib gedir gedənlər ürəyinin dalınca.
Yaraların qaynayıb, qaysaqlayıb bitişməz
Endikcə kövrəkliyə ayrılığın qılıncı.

Düşmə biganələrin, düşmə ayaqlarına!
Dərdini dərdi bilib taleyinə acımaz.
Boylanıb xoşbəxtlərin zəfər bayraqlarına
İçin-için hıçqırıb taleyinə acıma!

Göz yaşınla suvarma nifrətini içində,
Sevgilərin qədəmi qəzəbinə tuş olar.
Əriyib itərmisən şöhrətinin içində,
Tənhalığın yelləri şöhrət külü sovurar.

Hisslərinin gözündə bakirəlik yağışı,
Yağdırma dönüklərin naməhrəm səhrasına!
Çırpılacaq qəbrinə bədxahların alqışı,
Yaxa yırtıb, üz cırıb gələcəklər yasına.

Alındınmı alından, aldandınmı alına?
Nə yarın oldu yollar, nə yollar oldu yarı.
Sinən göz-göz tənədən, küsənərmi halına
Həsrətin pərvanəsi, qəmlərin qəmküsarı?

* * *

Ovcuna bağlanan pul ha deyiləm,
Bu ağa dünyaya qul ha deyiləm.
Xoşbəxtliyə gedən yol ha deyiləm,
Yüyürüb sarılam ayaqlarına.

Gileyim heç umu-küsüdən deyil,
Əllərim tərləyir-istidən deyil.
Məni öpüşlərin isidən deyil,
Baxıb aldanıram dodaqlarına.

Sən ki, bu sevdada naşı deyilsən,
Gülsən, güllərin başı deyilsən.
Hayıf ki, gözümün yaşı deyilsən,
Necə axacaqsan yanaqlarıma?

ETIRAF

Şəhid sevgilərin məzarı üstə
Baxıb qan qoxuyan çiçəklərinə
İnana bilmirəm ölmədiyimə.

Sırtıq küçələrin döngələrində
Çılpaq nəğmələrin yataqlarına,
Boyalı, boyasız dodaqlarına
Boylananların
baxıb gözlərinin işartısına,
baxıb üzlərinin qışqırtısına,
ütülü, qardan ağ köynəklərinə,
inana bilmirəm ölmədiyimə.

Sığınıb yağışda çətirlərinə
Öpüb xanımların əlcəklərindən
Ötürdüm bir axşam evlərinəcən.
baxıb gözlərinin dərinliyinə,
baxıb boynubükük ürəklərinə
inana bimirəm ölmədiyimə.

Papaqlar başları aparıb gedir,
papaqlar başları qoparıb gedir,
düşüb ümidlərin ayaqlarına,
keçib tamahların nizələrinə.
Baxıb bu dünyanın adamlarına,
Baxıb gül libaslı ədalarına,
Bir də qana batmış ətəklərinə,
İnana bilmirəm ölmədiyimə!
İnana bilmirəm ölmədiyimə!

* * *

Bu divarı tutub gedər
Bu kor, qurtaranacan.
Bu divarı tutub getdim
Bu gor qurtaranacan.

Başımın üstündə bir əl,
Arzum qönçə, gülüm xəzəl.
Bu ocağın ahı gözəl
Bu gor qurtaranacan.

Mən gülüncə gül tapılmaz.
Bircə ovuc kül tapılmaz.
Yolsuzluğa yol tapılmaz
Bu yol qurtaranacan.

DURNA LƏLƏYI

Fələk yandırası bir ah qalmadı,
Günah eləməyə günah qalmadı.
Göz yaşı tökməyə torpaq qalmadı,
Dərdimi yazmağa durna lələyi.

Əhdinə vəfalı bir yar tapılmaz,
Qanımı içməyə əğyar tapılmaz.
Başımı hörməyə divar tapılmaz,
Dərdimi yazmağa durna lələyi.

Hayıf, məni məndən seçdi gözəllər.
Yoxsa mən gecikdim, köçdü gözəllər?
Qanlı köynəyimdən keçdi gözəllər,
Dərdimi yazmağa durna lələyi.

Bu sürtük dövranın astarı çıxıb,
Yetimin əcaib dostları çıxıb.
Qəribə dilənçi postları çıxıb,
Dərdimi yazmağa durna lələyi.

Bu qanlı qovğadan başım açıla!
Əsir ayağımın daşı açıla!
Heyhat! Şair olub makinaçılar!
Dərdimi yazmağa durna lələyi.

Saqif, sağalası min-min yara var,
Yazırsan yaz belə: ağ var, qara var!
Bu qələm hələ çox çirnel aparar,
Dərdimi yazmağa durna lələyi!
Qəbrimi qazmağa durna lələyi!

* * *

İçimdə heç nə yoxdu,
içimdə nəsə də var.
O əllər necə isti,
Bilirəm, nədir qəsdi.

O gözlər necə doğma,
Girəcəklər yuxuma.

O gözlər necə tanış,
Bir bakirə aldanış,
…içimdə heç nə yoxdu,
içimdə nəsə də var.

BULAQDAN QAYIDAN QIZ

Hayıf ki, ürəyim sevgidən doyub,
Hayıf, hamı kimi mən də adamam.
Od alıb, əriyib, külə dönərdim
Əgər ağac olsam, əgər daş olsam.

Əllərin titrəyir, gözlərin dolub,
Ürəyin xoş sözə, qılığa möhtac.
Daha keçən keçib, olanlar olub,–
Bizim dərdimizə tapılmaz əlac.

Günahkar axtarma bu sevdada sən,
Qarğama taleyə, qarğama baxta.
Sən məni sözsüz də başa düşərsən,–
Qara bağlamışam əlimə çoxdan.

Dincəldin, di yeri, dil açar yollar;
Hər şeyi yoluna qoyacaq zaman.
Əlləri xamırda gözləyir anan,
Mənim də bir azca yazım-pozum var.

* * *

Bir ahın içində axıb gedirəm,
Yüyürüb gələn yox qışqırığıma.
Səsimə hay verən bir kimsə yoxdu,–
Bir deyən yoxdu ki, bir insan batır.
Ya mən yuxudayam, ya dünya yatır,–
Bir oyanan yoxdu hıçqırığıma.

Gedənlər üzünü çevirib gedir,
Keçənlər baxırlar-görmürlər məni.
Unudub saatı, unudub günü
Adamlar harasa yüyürüb gedir.

Baxıram, hər tərəf yamyaşıl sudu,
Baxıram, göy üzü elə mavi ki!
Həyat elə adi, elə adi ki,
Baxdım, gözlərimin yaşı qurudu.

Bu gün Eldar Xanlaroğlunun doğum günüdür

Eldar Xanlaroğlu 1954-cü il may ayının 3-də Qubadlı rayonunun Göyərcik kəndində anadan olub.İbtidai və orta təhsilini Qara İlyasov adına Qubadlı şəhər məktəbində alıb.
1974-1977-ci illərdə ordu sıralarında hərbi xidmətdə olub.1977-1981-ci illərdə Azərbaycan Dövlət İncəsənət İnstitutunda ali təhsil alıb.
Ədəbiyyata, poeziyaya erkən yaşlarından maraq göstərir.Şeirləri və məqalələri “Mədəniyyət”, “Yeganə Yol”, “Sözün Sehri”, “Bərgüşad” qəzetlərində dərc olunub.
2008-ci ildə “And içirik” şeirlər kitabı işıq üzü görüb.Kitabın redaktoru Mədaxil Cavadlıdır.2012-ci ildə “Yurddalar və yaddaşlar” elmi-publisistik məqalələr kitabı nəşr olunub.Şeirləri və məqalələri dövri mətbuat səhifələrində dərc olunur.
1993-cü ildə məlim səbəblər üzündən Sumqayıt şəhərində qaçqın kimi məskunlaşmışdır.
1993-cü ildən Sumqayıt şəhər “28 may” adına mədəniyyət evində yerləşən Qubadlı rayon Mədəniyyət və Turizm idarəsində məsləhətçi işləyir.Süleyman Rəhimov adına Qubadlı rayon ədəbi ictimai birliyinin üzvüdür.
Mədəniyyət və Turizm işçiləri Azad Həmkarlar İttifaqı Respublika Komitəsi Eldar Göyərciklini Mədəniyyət və Turizm sahəsində əldə etdiyi uğurlara görə Fəxri fərmanla mükafatlandırmışdır.

NOVRUZ

Quşlar elə bil ki, bəhsə düşüblər,
Dilsizi dillidən gözəl oxuyur.
Bir sətir şeirdi hər açan çiçək,
Küləklər titrədib qəzəl oxuyur.

Göylərin payıdır uçub bir bahar,
Qışın əlindəncə qaçıb bu bahar,
Hamının dilini açıb bu bahar,
Üstəlik dillənib göz, əl oxuyur.

Keçib çəmənlərdən, üz tutub dağa,
Üzlərdən, gözlərdən qəm yığa.
Zərrə fərq qoymayıb qaraya, ağa,
Bu bahar yol gedir, el-el oxuyur.

DÜNYA

Kasıbın gözünü döndərib yaşa,
Varlının ürəyin çevirib daşa,
Bəzən namərdləri çıxarıb başa,
Mərdlərin xətrinə dəyəndi dünya.

Biz ona bağlıyıq, o bizə bağlı,
Ağıllar alanmış sən demə ağlı,
Bəzən bəyənmədi bu ADƏM oğlu,
Amma ki, hamını bəyəndi dünya.

Bir-bir, nəsil-nəsil düzüb bizləri,
Hərdən ağır-ağır süzüb bizləri,
Ömür ağacından üzüb bizləri,
Təzə nübar kimi yeyəndi dünya.

Adına loğmandı, həkimdi dedik,
Əvvəlcədən öyünüb o kimdi dedik,
Sonradan cəlladdı, hakimdi dedik,
Bizə son sözünü deyəndi dünya

Bugün Türkiyeli hanım yazar Gülten Ertürkün doğum günüdür

Gülten Sultan mahasıyla tanığımız Gülten Ertürk 1969 yılında Beypazarında doğdu.İlk, orta ve lise öğrenimini Beypazarında, yüksek öğrenimini de. Selçuk Ü. Eğt. Fak. Kız Sanat Eğit. Y.Okulunda birincilikle tamamladı.1991 yılından beri Beypazarı Kız Teknik ve Meslek Lisesinde Takı Tasarım öğretmenliği yapan şairin, şiire iligisi lise yıllarında başlamış, aldığı ödüller daha çok yazmaya teşvik etmiş ve şairi bu günlere taşımıştır.
Başanlı öğretmenliğinin yanı sıra Türkiyenin çeşitli yerlerinde sahne alan ERTÜRK, TRTnn çekimlerini Beypazarında gerçekleştirdiği “Son mektup” ve “Türkmen düğünü” dizilerinde rol alarak seslendirme yaptı.Beypazarı yöresine ait bir yiyecek olan Beypazarı Kursunun hikayesini senaryo olarak yazdı.Pek çok TV Programlarına konuk oldu.Kendisi de TV programları hazırladı ve sundu.Büyük organizasiyonlarda, festivallerde ve Uluslararası programlarda sunuculuk yaptı.Türkiyede yayınlanan muhtelif edebiyat, kültür, sanat ve fikir dergilerinde, gazetelerde yazı ve şiirleri yayımlandı.
Öğretmenlik meslekinde Takı Tasarımı alanında sanat eseri konumunda çalışmaları bulunan Gülten ERTÜRK, 2008 yılında öğrencilerine rehberlik ettiği bir proje yarışmasında Türkiye 2.liği Ödülünü aldı.
2010 yılında Türkiyede bir ilk olan şair ve programcıların katıldığı “1. Çukurova Şiir Okuma Yarışması” ında 2. oldu.
2012 yılı Eylül ayının 24-de Türkiye Yazarlar Birliği Temsilci Kurulu üyesi olarak ilk kez Bakü’ye sefer etdi.Həmin ziyaret çerçevesinde “Aydın Ocağı” Sosyal Birliğinin organizasyonu ile “Divan-ı Hikmet” de gerçekleştirilen muhteşem görüşmede 2011 yılında Ankara’da yayımlanan
“harflerin Dansı” (Assonans ve Aliterasyonlarla Şiirler) kitabından hediyeler etdi.Türkiyə Türkçesinde yazdığı şiirlerden okudu. “Aydın Ocağı” Sosyal Birliği Onursal üyesi seçildi.
Dünya Genç Türk Yazarlar Birliği üyesi, yetenekli Türk hanım yazar Gülten ƏRTÜRKün şiirleri Türkiye Türkçesinden Türkiye Türkçesine tercüme olunarak ilk defa olarak Azerbaycan’da “Aydın Ocağı” Sosyal Birliğinin yayın organı “Aydın Ocağı” dergisinde-dergisinde olunarak ışık yüzü gördü.Dünya Genç Türk Yazarlar Birliği
ve “Aydın Ocağı” Sosyal Birliği elektronik organı Azerbaycan Kültür ve Edebiyat portalına şiirleri yayınlandı.
2012 yılı Ekim ayının 6’sında “Aydın Ocağı” Sosyal Birliği elektronik organı Azerbaycan Kültür ve Edebiyat portalının Birinci Kurultayı’nda Azerbaycan’ın Kültür ve Edebiyat portalının yayın, Yaratıcı, Temsilci Heyetlerinin Fahri üyesi ve “Türkiye Edebiyatı” bölümünün Baş editörü seçilmiştir.
İkinci kitabı olan “Nerdesin Kırık Ayna”nın 2. baskısının gelirini Türkiye Gücsüzleri Vakfına bağışlayan şair;
İLESAM ( Türkiye İlim ve Edebiyat Eseri Sahipleri Meslek Birliği),
TURÇEV ( Turizm ve Çevre Gazetecileri kültür sanat komisyonu)
DGTYB (Dünya Genş Türk Yazarlar Birliği),
Yurd Yuva Derneği üyesdir.
Şiir Kitapları; “Paylaşılacak Duygular”, “Nerdesin Kırık Ayna2, 1. ve 2. Baskı, “Gönlümdün Damlalar” ve Milli Eğitim Bakanlığı Devlet kitapları çocuk serisi yayınlardan “Şiirlerle Kutlayalım”
Şiir Albümleri; “Yüregimdeki Duygulardan Merhaba”, “Gönül Gülteni”
Ders kitapları; “Basit Telkari Teknikleri”, İçi Bos (kutu) Tekniği”
Hikaye kitabı; “Beypazarı Kurusu”

SEVER SENİ

Canımda can varsa, sağsam,
Bir öfkeyle dağları aşsam,
Gökten taş olup da yağsa,
Dolum yine sever seni

Her sezon açıp Scholes da,
Bulut içine dolsa da,
Fırtına, boran olsam da,
Yelim yine sever seni.

Özlemin beynimi yorsa,
Zaman hiç ötməyib dursa,
Dalgalar kıyıya vurursa,
Gönlüm yine sever seni.

Baxılmadı genç yaşıma,
Üzüntü katıldı Asım.
Neler gelse de başıma,
Kolum yine sever seni.

Cefa etse de çok zalim,
Fetvalar verse de alim,
Qalamasa da hiç macalım,
Halim yine sever seni

Debüt: Astan QASIMOV (Sumqayıt).Məqalə

1389723258403

Qasımov Astan Zakir oğlu 2003-cü il aprel ayının 10-da Sumqayıt şəhərində ziyalı ailəsində anadan olub. 2009-cu ildə Sumqayıt şəhər 14 saylı orta məktəbin birinci sinfinə daxil olub.
2007-ci ildən idmanın karate növü ilə məşğul olur. Dəfələrlə öz qrup yaşıdları arasında Azərbaycan çempionu olub. Qırx dəfə birinci, altı dəfə ikinci, altı dəfə üçüncü yerə layiq görülmüşdür.
Azərbaycan Respublikası Kontakt Karate Federasiyasının prezidenti Ariz Ağayev tərəfindən fəxri diplom ilə təltif olunmuş və mükafatlandırılmışdır. Xarici ölkələrə dəfələrlə dəvət alıb.

İndi mən Sumqayıt şəhər 14 saylı orta məktəbin idmançılarından ibarət 4 b sinif şagirdləri haqqında sizləri bilgiləndirmək istəyirəm:
1.Yəhyayev Fuad idmanın futbol növü ilə məşğul olur.O, bu idman növündə bir dəfə birinci yerə layiq görülmüşdür.
2.İsmayılov Fərid idmanın üzgüçülük npvü ilə məşğul olur.O, bu idman növündə bir dəfə birinci, bir dəfə də ikinci yerə layiq görülmüşdür.
3.Cavadlı Tamerlan idmanın boks növü ilə məşğul olur.O, bu idman növündə üçüncü yerə layiq görülmüşdür.
4.Məlikov Nurlan idmanın boks növü ilə məşğul olur.O, bu idman növündə ikinci yerə layiq görülmüşdür.
5.Rzalı Gülçin idmanın üzgüçülük növü ilə məşğul olur.O, bu idman növündə bir dəfə birinci yerə layiq görülmüşdür.
6.Mirzəyev Firudin idmanın taykvondo növü ilə məşğul olur.O,bu idman növündə bir dəfə ikinci, bir dəfə də üçüncü yerə layiq görlmüşdür.

Astan QASIMOV.Məqalələr

1389723258403

MƏN FƏXR EDİRƏM Kİ, AZƏRBAYCANLIYAM

Mənim doğma vətənim Azərbaycandır.Mən bu ölkənin vətəndaşıyam.Vətənimiz bizə ulu babalarımızdan əmanətdir.
Vətənimizin başı bəlalar çəkib, ancaq igid, yenilməz oğullarımız öz sinələrini sipər edib torpaqlarımızı qoruyublar.Onlar vətənimizin hər bir qarış torpağı üçün canlarını fəda etmişlər.Elə insan tapılmaz ki, qəlbində vətən sevgisi olmasın.Belə insanlara ən bariz nümunə kimi Azərbaycan xalqının ümummilli lideri Heydər Əlirza oğlu Əliyevi nümunə göstərmək olar.Heydər Əliyev öz xalqının inkişafı üçün əlindən gələn hər şeyi etmişdir.
Azərbaycan xalqının ümummilli lideri Heydər Əliyev öz doğma vətəni Azərbaycanı sevib hər şeydən uca tutmuşdur.Hələ Sovetlər dönəmində dünyanın hansı ölkələrinə səyahət etməsindən asılı olmayaraq, xəritədə böyük sevgi ilə Vətənimiz Azərbaycanı dünya ölkələrinə tanıtmışdır.Məhz həmin illərdə Heydər Əliyevin uzaq görənlik siyasətinin nəticəsidir ki, indi də doğma vətənimiz Azərbaycan çiçəklənir.
Çağdaş dövrdə Azərbaycan xalqının ümummilli lideri Heydər Əliyevin bir cümləsi daha çox xalqa qəlbən, ruhən bağlı olmasını, Azərbaycan vətəndaşı olmağı ilə fəxr etdiyini bir daha təsdiqləyir: “MƏN FƏXR EDİRƏM Kİ, AZƏRBAYCANLIYAM”.

ONLAR MÜTLƏQ ÖZ YURLARINA QAYIDACAQLAR

Ermənilərlə Azərbaycanlılaırn müharibələri 1988-ci ildən başlaımşdır.Bu müharibələr aralıqlarla 1992 və 1993-cü illərə qədər davam etdirmişdir.Həmin illərdə bizim bəzi rayonlarımız işğal olmuşdur: Xocalı, Şuşa, Laçın, Xocavənd, Kəlbəcər, Ağdərə, Ağdam, Cəbrayıl, Füzuli, Qubadlı, Zəngilan.
Ermənilər 1988-ci illərdə Azərbaycanlı əsgərlərin adından öz həmvətənlərinə qarşı zorakılıq göstərməklə onları öldürmüşdülər.Beləcə Azərbaycanın adına ləkə vurmuşlar.
Biz işğal olunmuş torpaqlarımızı geri alacağıq.Qaçqınlar ailələr isə öz torpaqlarına geri qayıdacaqlar.

Xəzangül HÜSEYNOVA.Həyatı və Yaradıcılığı

HƏYATI VƏ YARADICILIĞI

Xəzangül Hüseynova 1947-ci il dekabr ayının 17-də Gürcüstanın Bolnisi rayonunun Qırıqlı kəndində anadan olub.Orta təhsilini Baydar məktəbində “Qızıl medal” la bitirib.Gəncə Dövlət Universitetinin Kimya fakültəsini fərqlənmə diplomu ilə bitirib.
Ədəbiyyata, poeziyaya erkən yaşlarından maraq göstərir.Dövri mətbuatda şeirləri dərc olunub.Şeirləri Azərbaycan türkcəsindən Türkiyə türkcəsinə, rus, gürcü, rumu, iraq dillərinə tərcümə olunub.2008-ci ildən Türkiyə, Avrasiya Yazıçılar Birliyinin üzvüdür.
Yeddi şeirlər kitabının müəllifidir.Kimyadan vəsait kitabının müəllifidir.Kitabların biri 2000-ci ildə gürcü dilində İmir Məmmədlinin tərcüməsində, digəri isə 2008-ci ildə Türkiyənin Ankara şəhərində “Bengü” nəşriyyatında nəşr olunub.1994-cü ildən Yeni Azəbaycan Partiyasının üzvüdür.
Azərbaycanın istedadlı xanım yazarı Xəzangül Hüseynova 1971-ci ildən ailə həyatı qurduğu üçün Gəncə şəhərində ədəbi-bədii yaradıcılıqla məşğul olur.1973-cü ildən Gəncə şəhərində 43 saylı orta məktəbdə Kimya müəllimi, 1987-ci ildən 2012-ci ilə qədər direktoru kimi çalışmışdır.Hal-hazırda Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyasının Kimya İnstitutunun dissertantıdır.”Məhəbbətin qənimi” mənzum pyesi Gəncə Dövlət Dram Teatrının repertuarındadır.

ATATÜRKÜN MUZEYİNDƏ

Unudulmaz Atatürkün müqəddəs adı,solmayan siması heç zaman unudulmayacaq

Atatürkün muzeyində çaşmışam,
Lap ürəkdən çalxalanıb, coşmuşam
Bu heyrətdən heykəlləşən daşmışam
Türkiyənin atasıdır Atatürk

At üstündə Atatürküm atlanır,
Məmləkətin əzabına qatlanır
Vulkan kimi püskürərək odlanır
Arzusuna çatasıdır Atatürk.

Can verirlər, qan verirlər bu yolda,
Vətən daşı təməl kimi qoyuldu.
Türkiyəmiz öndər oldu, sayıldı.
Düşmənlərin xatasıdı Atatürk.

Gözləri də nur payladı elinə,
Aşiq oldu torpaq sözü dilinə,
Kim göz dikdi çəməninə, gülünə,
Divanını tutasıdı Atatürk

Bu könlümdə mərd içində mərd olub,
Yurd içində, yuva olub, yurd olub.
Dar günümdə boz qurd adlı qurd olub,
Çarəsini tapasıdı Atatürk.

Türkümüzün tarixidi, köküdü,
Bu ellərin, madarıdı təkidi.
Ürəyinə sevgi kimi əkildi.
Hazangülün butasıdı Atatürk

Mart 2009

Gülten ERTÜRK (Gülyetn SULTAN) ( Türkiye, Ankara).”ANNEM” ( muhteşem şiir)

ANNEM

Karşlılıksız fedakarlıklar verdin.
Bizi gönülden, yürekden severdin.
Bizlere bakambilmekti tek derdin.
ANNEM, meleğim, sensin ilk sevgilim…

Ac kalsan da yemedin, hep yederdin.
Kendin giymedin, hep geydirdin.
Sıcacık sevgini şevkatle verdin.
ANNEM, ak saclı başını seveyim…

Ben hala senin gözünde bebeyim.
Yuva kurdum ben de senin gibiyim.
Benim de oldu üç tane bebeyim.
ANNEM, narın kıymetli mucehverim…

Bilmem ki hakkını nasıl öderim?
Ver de canını, canımı vererim.
Her zaman hakkını helal et derim.
ANNEM, pamuk ellerini öpeyim…

Şemsettin AĞAR ( Şemsettin DERVİŞOĞLU) ( Türkiye, Ankara).Muhteşem şiirler

\

YEDİ İKLİM ÖZLERİM

Sevda yükü yüreğim çarparken deli deli
Seslenir ki nerdeydin çeyrek asır evveli
Zemheride güneşim çölümün saba yeli
Gözlerinden kalbine yol alırken gözlerim
Dört mevsim seni yaşar yedi iklim özlerim

Müzmin olan özlemin tak edince bu cana
Meftun gönül yalpalar bir o yana bu yana
Soldan sızı girdikçe bağrımdaki çıbana
Canhıraş feryadımdan ifşa olur gizlerim
Dört mevsim seni yaşar yedi iklim özlerim

Karanlığa boğunca sensizliğin gecesi
Yer ile yeksan olur dağlarımın yücesi
Ey gönül tellerime ses olan aşk hecesi
Titrek dudaklarımda boğulsa da sözlerim
Dört mevsim seni yaşar yedi iklim özlerim

Eriyip tükenirken yokluğun denen zulda*
Kim olur Dervişine acep kim olur dulda*
Visale yürüyünce hasret çıkmazı yolda
Bağları çözülür de tutmaz olur dizlerim
Dört mevsim seni yaşar yedi iklim özlerim

KÖZ BIRAKTIN

Yay kaşların altından ok gibi bakışınla
Gönlüme bir fırtına gözüme iz bıraktın
Kirpiklerden yanağa süzülen akışınla
Can evimin içine sönmeyen köz bıraktın

Öylece mahzun durdum giderken ardın sıra
Yine özlemin kaldı senden bana hatıra
Göz ucuyla dönerken bu yana ara sıra
Ahlardan müteşekkil gırtlakta söz bıraktın

Sırlı camı ağlattı saçlarımın beyazı
Kendi kendini boğdu yüreğimin avazı
Hüzün yağdı bahara kırağı vurdu yazı
Yapraklarım savruldu dalıma güz bıraktın

Ey yüreğin maliki Derviş’in gerçek varı
Sensiz ne çiçek açar ne de bal yapar arı
Kazanmak üzre iken vuslat denen kumarı
Busesiz veda ile hasrete koz bıraktın

Şemsettin AĞAR ( Şemsettin AĞAR) ( Şemsettin DERVİŞOĞLU).Muhteşem şiirler

\

BENTANEM

Ne şiir anlatır ne türkü, şarkı
Her bakışın başka anlam taşıyor
Hasretinde yoktur ölüden farkı
Sanma ki yüreğim sensiz yaşıyor.

Gırtlağımda mevta oluyor hece
Bir dehliz içinde boğulur gece
Bulutla hasbıhal ederken yüce
Benim nasibime özlem düşüyor

Ey bende ben tanem ey koca çınar
Gurbetin her daim sabrımı sınar
Sevda deryasını beslerken pınar
Senliğim benimden dolup taşıyor

Aşk ile arzuhal yazdım Huda’ya
Ki gark eylemesin senden cüdaya
Vuslat diye diye döndüm gedaya
Dervişler deminde aklım şaşıyor

ÖLMEM YAR

Sen Mevla’mın ihsanı alnımdaki yazgısın
Asra meydan okuyan yüzümdeki çizgisin
Bam telimde titreyen dokunaklı ezgisin
Gönül nalan olsa da bu hayattan yılmam yâr
Ahdim sende yaşamak sen var iken ölmem yâr

Körükte eritilsem lavımdan dirilirim
Sana sunulmak için gül olur derilirim
Eğer ölüp gidersem ardımdan yerilirim
Yokluğun vebalini boştan yere almam yâr
Ahdim sende yaşamak sen var iken ölmem yâr

Katlime vacip deyip kalem kırsa da töre
Niceyse sana feda Rabbin biçtiği süre
Neme gerek asuman neye yarar yerküre
Sinene vatan dedim başka diyar bilmem yâr
Ahdim sende yaşamak sen var iken ölmem yâr

Ey gamzesi goncadan tebessümle bezeli
Gönlümün tektanesi dünyamın en güzeli
Bende ben olan seni gözeterek ezelî
Dervişinin adını bu dergâhtan silmem yâr
Ahdim sende yaşamak sen var iken ölmem yâr

Şemsettin AĞAR ( Şemsettin DERVİŞOĞLU) ( Türkiye, Ankara).Muhteşem şiirler

\

BAŞBUĞUM

Her Nisan ayında hüzün sarıyor
Uyan Ey Başbuğum halimizi gör
Bozkurtlar dirilmiş seni arıyor
Uyan Ey Başbuğum halimizi gör

Hedefine varmaz oldu atağım
Çakallara mesken olmuş yatağım
Sen var iken böyle miydi otağım
Uyan Ey Başbuğum halimizi gör

Şerde ittifak var eziyor beni
Hainin kurşunu çiziyor beni
Vatanım sahipsiz üzüyor beni
Uyan Ey Başbuğum halimizi gör

Dokuz yol önerdin ışığımızdı
Besmele sofrada kaşığımızdı
Türk İslam davası beşiğimizdi
Uyan Ey Başbuğum halimizi gör

İhanet kaplamış boyunca dizi
Karışmış at ile itlerin izi
Söyle kim kurtarır bu halden bizi
Uyan ey Başbuğum halimizi gör

Umut boyun büker vaziyet sakil
Döküldü Dervişin başından kakül
Gör ki kim delirdi gör ki kim akil
Uyan ey Başbuğum halimizi gör

BAŞLIKSIZ İKİ KITA

Direktif sıralarken canilerin en başı
Sözüm ona dinermiş anaların gözyaşı
O halde neden sardı sizi bayrak telaşı
Alanlarda fink atar kırmızı sarı yeşil
Tek bayrak dediğiniz bu muydu bre gafil

Davacıdır davacı ülkemin her bir taşı
Boğazınıza dursun milletin suyu aşı
Artık tedavül dışı timsahların gözyaşı
Ayrılık rüzgarları eserken efil efil
Tek bayrak dediğiniz bu muydu bre gafil

Gülten ERTÜRK ( Gülten SULTAN) ( Türkiye, Ankara).Muhteşem şiirler

DAĞ KOKULUM

Kardelenler gibi dağda açan beyaz sevdam;
Dağların gelinliğinde
Çağladım serinliğinde
Ağladım derinliğinde
Bir bir kederleri içtim
Zahmetli yollardan senle geçtim.

Menziline eremediğim
Dünlerimi veremediğim sevdam;
Petekteki balım
Gelincikteki alım
Tutunduğum dalım
Canım, kanım, sol yanımsın…

Gözlerinde sezdiğim
Çakmak çakmak sevdam;
Işıl ışıl bakanım
Papatyalardan saçıma taçlar takanımsın…

Yağmur tazeliğinde
Topraktaki kokumsun
Olumsuzluklardaki yokumsun…

Seherimin serinliğindeki
Pembe sevdam;
Bu aşkın okulunu senle okudum
Gönlümde bin bir renk dokudum
Yeşildeki huzurum
Mavideki nurum
Sarım, tellerinde sevdamı çaldığım sazım
Karalara yer bırakmayan beyazım…

Yokluğunda sinemi kor ateşte dağlarım
Varlığınla bezeli mor menekşe dağlarım

Dağ kokulum, alım, balım
Olmuyor işte olmuyor
Sensiz şu sol yanım…

KOKMASIN

Üstüme gelmeyin çekemiyorum!
Yazdığım şiirler hüzün kokmasın! …
İstesem de sevgi ekemiyorum
Yazdığım şiirler hüzün kokmasın! …

Şu fani dünyada yaşamak varken
Biliyorsun ömür çok kısa, darken
Baktığım her yerde gördüğüm yarken
Yazdığım şiirler hüzün kokmasın! …

Ben beklerken hiçbir zaman sen yoksun
Kalbime saplanan hüzünlü oksun
Anlaşılan benim sevgime toksun
Yazdığım şiirler hüzün kokmasın! …

Sana uzattığım temiz bir eldi
Sözlerin kalbimi derinden deldi
Gözlerimden hüzün gözyaşı geldi
Yazdığım şiirler hüzün kokmasın! …

Rabbimden gönlüme sen adaklıydın
Aradığım zaman nerde saklıydın?
Her zamanki gibi sen mi haklıydın
Yazdığım şiirler hüzün kokmasın! …

Gülten Sultan’ım yar inan ki şaştım
Ben senin için her zorluğu aştım
Yeter! Yeter artık doldum da taştım!
Yazdığım şiirler hüzün kokmasın!

Gülten ERTÜRK (Gülten SULTAN) (Türkiye, Ankara).Muhteşem şiirler

ÖĞRETMEN NASİHATİ

Bak yavrum! Deseler ki yeniden geleceksin
Cehaletin izini tamamen sileceksin
Ne olmak istediğin yine sen bileceksin
Bu vatana millete kutlu evlat ol yavrum

Bak yavrum! Dağ gibi ol asla bükme ha boyun
Diş geçirmesin sana katiyen kirli oyun
Bir dünyaya bedelsin asildir senin soyun
Bu vatana millete kutlu evlat ol yavrum

Bak yavrum! Güzel vatan senden özveri bekler
Sen çaba gösterirsen boşa gitmez emekler
Seni örnek alacak kundaktaki bebekler
Bu vatana millete kutlu evlat ol yavrum

Bak yavrum! Güneş gibi aydınlat dört bir yanı
Geleceğe yürürken geçmişi iyi tanı
En zorlu zamanlarda rehber eyle Ata’nı
Bu vatana millete kutlu evlat ol yavrum

Bak yavrum! Ay yıldızı göğsüne iyi kazı
Senin için inlesin ozanların gür sazı
İlmin ile ateş ol korksun kışın ayazı
Bu vatana millete kutlu evlat ol yavrum

Bak yavrum! İstikbalde vatan sana emanet
Bu aşk ile çabala asla duyma nedamet
Sana en güzel miras Ata’ndaki metanet
Bu vatana millete kutlu evlat ol yavrum

Bak yavrum! Sakın ola saygıda kusur etme
Gülten Sultan diyor ki; kini nefreti gütme
Eğer dostun düşerse asla bırakıp gitme
Bu vatana millete kutlu evlat ol yavrum

GÖR

Siyah saçım büklüm büklüm bükülse
Toka tutamayıp tümü sökülse
Omzumdan aşağı örük dökülse
O beliklerimi gel de kırda gör

Her zaman olmuştuk senle can cana
Ayrı düştüm senden can yana yana
Yargısız infazın nafile bana
Acıma halime kalem kır da gör

Aşkın ocağında közlenip yanma
Sevda pınarından iç, ama kanma
Yeşil, alı, moru hep gördüm sanma
Ara bayırları dolaş kırda gör

Umutlar yaslanır buğulu cama
Gülten Sultan düşer dert ile gama
Gökte şems koşarken dertli akşama
Terk ettim sandığın kalbi kır da gör

Hasan AKAR ( Türkiye, Tokat).Muhteşem şiir

KOKLAYIM DEDİM OLMADI
Hasan AKAR

Bir deniz kıyısında bırakmıştım onu öksüzce tek başına,
Damla damla su sızdı ,hayat verdi güneşle kavrulan toprağa,
Aldırmadı fırtınaya eğmedi boynunu azgın dalgalara,
Dualar etti,tutundu adını veremediği bir sevdaya.

Bilemedi bu denli sevişi,utandı tabiat kol kanat gerdi,
Duysa sesini kıyıda belki unutacaktı çektiği derdi,
Vefalıydı bir ilk güzde sürgüne uzandı,açtı lâle,
Koklayım dedi olmadı ,kader nasıl koydu lâleyi bu hâle

Teymur HƏBİBİ.Yeni şeirlər

MÜXƏMMƏS

Dərdimdən axıtdığın qanlı göz yaşa möhtacam.
Donmuş vücudum önümdə son baxışa möhtacam.
Ruhsuz bədənə ruhumu qaytarmağa möhtacam.
Gözlərimi qəm dünyasından açmağa möhtacam.
Sənsiz dünyamı səninlə yaşamağa möhtacam.

Sərvi-xuraman1 yar, ənbər2 ləli-ləbə3 möhtacam,
Kövrək qəlbimi sakitləşdirən qəlbə möhtacam,
Üşüyən bədənimi isidən ələ möhtacam,
Hər zaman “türfə4 yarım” – dediyin dilə möhtacam,
Sənsiz dünyamı səninlə yaşamağa möhtacam.

Hər gecə sevgimizə yağan yağışa möhtacam,
Yağışa nazla baxan xumar baxışa möhtacam,
Zülfündə5 damcıdan yaranan naxışa möhtacam,
Qəlbinin aynası ala gözə, qaşa möhtacam,
Sənsiz dünyamı səninlə yaşamağa möhtacam.

Ləblə ləbə verdiyin busə6 paylara möhtacam,
Dilimə tam verdiyi gül yanaqlara möhtacam,
Həbibiyəm, Leylisiz Məcnuntək yara möhtacam,
Dünyam işıqlı olsa da, qəlbim qara, möhtacam,
Sənsiz dünyamı səninlə yaşamağa möhtacam.

06.06.2004_Bakı

BİZ AD GÜNÜMÜZÜ BİR QEYD EDİRİK

Məhəbbət buludundan yağış yağır,
Sən, mən, bir də ki, narın yağan yağış.
Ya Rəbb, bu günümüz sanki bir nağıl,
Elə bil ki, nağıllarda gəzirik,
Biz ad günümüzü bir qeyd edirik.

Yağsın yağış biz bir olana qədər,
Bizdən uzaq olsun ayrılıq, kədər,
Bu gecəyə qonaq gəlməsin səhər,
Səhərdən çox biz gecəni sevirik,
Biz ad günümüzü bir qeyd edirik.

Biz tərəfə əsməsin dəli külək,
Əğyardan gətirməsin hiylə, kələk,
Biz isə həmin gecə sakitcə, tək,
Günümüzə xoş arzular deyirik,
Biz ad günümüzü bir qeyd edirik.

Şərab da qoşulub sevincimizə,
Sağlıqlar söylətdirir dilimizə,
Təbriklər deyirik bir-birimizə,
Ürəyimiz doludur söyləyirik,
Biz ad günümüzü bir qeyd edirik.

Eşqin təsirindən yandı qəlbimiz,
Gözlənilmədən də aşdı həddimiz,
Sonda da sarılıb öpüşərək biz,
Ehtirasdan da coşub sevişirik,
Biz ad günümüzü bir qeyd edirik

Səhər açıldı, yuxudan oyandıq,
O günləri biz heç vaxt unutmarıq,
Həbibi dünyasından ayrılmarıq,
Çünki bu dünya dəryadır, bilirik,
Biz ad günümüzü bir qeyd edirik.

09.07.2004_Bakı

İSMİ-TEYMUR

(Avtobioqrafik şeir)

İsmim Teymur, kiməm mən? – on yeddi yaşlı bir gənc,
Təxəllüsüm Həbibi, dərdlərim isə iyrənc.
Lap əzəldən bu sənətə olub mənim meylim,
Bədahətən çox gözələ şeir deyib dilim.
Sən demə, elə gözəllər varmış içi ilan,
Dilindəki zəhərlə çox oldu məni sancan.
Qara lent bağladı belə gözəl qələmimə,
Bu inamsız həyatda dərd artırdı dərdimə.
Dözülməz dərdimi “Kitabi-mehrim1” də yazdım,
Acı həyatımı hər bir misrada anlatdım.
Sevirəm gecəni, bir də sevgi yağışını,
Yağış altında baxan o nazlı baxışını.
Mənə həmdəm olur tənha küçə, tənha gecə,
Xatirələr beynimdə gəzir sakit, gizlicə.
Ay da öz işığını salır kövrək qəlbimə,
Ulduzlar da həmdəm olur həmin an dərdimə.
Şair olub bu qoca dünyadan köçəndə mən
Buludlar son dəfə göz yaşı töksün dərdimdən.
Mən öləndə məni qəlbində sevən ağlasın,
Dərdli Həbibi deyə o, məni xatırlasın.
Bu misramı, əziz oxucu, diqqətlə oxu!
Məzarım abidə olsun, bura gəlsin çoxu.
Hələlik sağam, yaşayıb, yazıb-yaradıram,
Şeirlərimi sevən qəlblərdə yaşadıram.
İlhamım şah, dilim vəzir, qələmim də cəllad.
Hər biri vəzifəsinə görə qazandı ad.
05.08.2004_Bakı

OLA BİLSßYDİM…

Mən bir tarzən olub çala bilsəydim,
Gecə və gündüzə nəğmə deyərdim.
Ömrümü, günümü qurban verərdim,
Heç vaxt, bu sənətdən doydum, deməzdim.
Mən bir çiçək olub aça bilsəydim,
Zamansız, vaxtsız solmaq istəməzdim.
Sevənlərin əlində sevilərdim,
Sevənlərin əlində sevinərdim.
Mən bir dəniz olub coşa bilsəydim,
Dalğalarla sahili isidərdim.
Sevənləri özümə cəlb edərdim,
Özümə “Sevgi dənizi” deyərdim.
Mən bir aylı gecə ola bilsəydim,
Tənhalığı özümə dost seçərdim.
Dərdimi gecə ilə bölüşərdim,
O gözəl anları xoş keçirərdim.
Mən Yaradan qüvvə ola bilsəydim,
Qara buludu səmadan silərdim.
Səmanın üzünü aça bilərdim,
Həmin anda ürəkdən sevinərdim.
Mən bir cavan ağac ola bilsəydim,
Böyüyüb ətrafa kölgə salardım.
Dostlarımı bura dəvət edərdim,
Sirlərimi mən onlara açardım.
~ 38 ~
Теймур ЩЯБИБИ
Mən bir bulaq suyu ola bilsəydim,
Dağlardan, dərələrdən tökülərdim.
Bulaq başında qızları görərdim,
Onlara da saf sevgi diləyərdim.
Mən bir quştək göydə uça bilsəydim,
Göyün gözəlliyini seyr edərdim.
Göydən yerə heç enmək istəməzdim,
Allaha yaxın olmaq istəyərdim.
Mən bir qələm olub, yaza bilsəydim,
Cahana “Xoşbəxtlik himni” yazardım,
Sevənlərə “Sevgi himni” yazardım,
Amma heç vaxt ayrılıqdan yazmazdım.
Mən bir yağış olub yağa bilsəydim,
Göydən yerə narın-narın düşərdim.
Həbibi dünyasını bəzəyərdim,
Bu dünyadan ayrılmaq istəməzdim.

07.08.2004_Bakı

Kamran ŞEYXZAMANLI.Məqalə

Həyat Tragikomediyadır!

Dünyaya gəlirsən.Yarı ac, yarı tox böyüyürsən.Böyüyüb hərşeyi dərk etdiyin zaman fərqinə varırsan ki, bəşəriyyətin dahisi deyilsən və başlayırsan hərkəs kimi sən də başını aşağı salıb yaşamağa.

Son zamanlar məktəblilərin, gənclərin intiharlarının şahidi oluruq. İnsan dünyaya gəlir. Allah ona buludların və torpağın arasında yaşamaq hüququ verir. Burada sən yaşamalısan yaxud belə deyək, yaşamaq üçün səbəb tapmalısan.Bu gənclər Allahın onlara verdiyi bir fraqmentlik lakin ssenarisi ağır olan həyatdan imtina edirlər. Bəli! Bəli! Onlar özlərini öldürmürlər sadəcə imtina edirlər.Bəs bu imtinanın əsasında nə dayanır? Çoxları özlərinə qəsd edərkən həyatda bir məna tapmadıqlarını və hərşeyin mənasız olduğu fikri ilə dünyalarını dəyişirlər. Guya digər dünyadan xəbərləri varmış kimi.Onların ümidləri ölmür, o insanlar öz ümidlərini ruhlarına hopdurub digər dünyanın ümidi ilə həyatdan imtina edirlər.Onlar bir anlıq depresiyada boşluğa düşüb bu qərarı verirlər.Sadəcə olaraq bir dəqiqə günəşin doğmasına fikir versələr, bu qərardan imtina edərlər.İnsan xisləti elə yoğrulub ki, insan daim darıxır harasa getmək istəyir.Belə deyək, işləyəndə istirahət etmək, işsiz olanda isə işə qayıtmaq kimi.Bəzən də elə olur ki, çoxlu insanların içərisində olursan amma özünü çox yalnız və tənha hiss edirsən. Bu yerdə Kafka deyir: -Mənim yalnızlığım insanlarla doludur.

Dünyanı dərindən düşünmə, dostum! O zaman ölmək istəyəcəksən.Aramızda qalsın, heç kimə demə, həyatın mənası yoxdur. Yaşamaq üçün özümüzdən səbəblər yaratmalıyıq.Müəyyən hədəflər qoymalyıq və o hədəflərin ardınca qaçmalıyıq.Hər hədəfi vuruduqca yeni-yeni böyük hədəflərlə vuruşmalıyıq…Əgər yaşamaq üçün səbəb uydura bilməsən o zaman özünü öldürəcəksən!!!

Əgər sən hələ də ürəkdən sevə bilirsənsə, deməli hələ böyüməmisən..Həyat da belədir.Özünü dərk edəndən, daim yaxşı insan olmaq üçün yollar axtarırsan. Əsasən ilk tapılan yol din olur – insan özünü bu yola həsr edir. Dünyada özünə bir dünya qurur.Bəzən olur bu yolda özünü tapa bilmir və özünü həyatın qucağına atır.Burada isə kirlənmək, acı çəkmək, ləkələnmək, xəyanət görmək ehtimalın böyükdür.Daha ürəkdən sevə də bilmirsən dostum, çünki ürəyin qalmayıb.O ürək işlənib, satılıb, atılıb…Yaşamaq üçün yeməlisən, əzbərləyib dərs danışmaq da buna bənzəyir, elə deyilmi?! Ən maraqlısı da odur ki, vahid uğura aparan yol yoxdur.İlk başda müəyyən yolları, məqsədləri özümüz üçün yaradırıq.O yol hansısa bir binanın layihəsinə düşüb bağlandıqda isə dünyamız başımıza yıxılır.Bir dindarın isə sənə naşükür olma bala deməsi qədər həyat sənə Tragikomik gəlir….

Yaşayırıq və düşünür ki, sabah bu günümüz dünənkindən daha yaxşı olacaq, bu ümidlə yaşayırıq. Bir neçə il əvvəlin fotoşəkillərinə baxanda deyirik: “Aman Allah, necə də xoşbəxt olmuşam”. Halbuki indi də xoşbəxtsən amma bunu sabah biləcəksən, çünki sabah bu günümüz dünən olacaq!

..Bayaqdan həyat haqqında fikirlərimi yazıram amma hələ tam bir qayda yaza bilməmişəm çünki həyat Targikomediyadır. Kədəri yazanda, sevincli anlar gözünün qarşısında canlanır. Digər halda isə əskinə..

Səbəblər yaradaq dostlar, Yaşamaq üçün!

Debüt: Elşən BABAYEV ( Bakı şəhəri, Qaradağ rayonu).Şeirlər

Babayev Elşən Yadigar oğlu 1992-ci il yanvarın 20-də Rusiya Federasiyasının Samara şəhərində anadan olub.1998-ci ildə Bakı şəhəri Qaradağ rayonu Lökbatan qəsəbəsində S.Məhərrəmov adına 106 saylı orta məktəbin birinci sinfinə daxil olub.2009-cu ildə həmin məktəbi bitirib.2009-cu ildə Sumqayıt Dövlət Universitetinin Kimya və Bilologiya fakültəsinə qəbul olub.
Ədəbiyyata, poeziyaya erkən yaşlarından maraq göstərir.Dövri mətbuatda şeirləri dərc olunub.Şeirləri “Sumqayıt Universiteti”, “Sözün Sehri”, “Möhtəşəm Azərbaycan”, “Respublika Gəncləri”, “Yenilik Press” qəzetlərində, “Ziyalı Ocağı” jurnalında, müxtəlif ədəbiyyat, o cümlədən mədəniyyət və ədəbiyyat portallarında dərc olunub.Sumqayıt Dövlət Universitetinin elmi məqalələr toplusunda Kimya və Biologiya sahəsində məqalələri dırc olunub.”Gənc Yazarlar” Ədəbi Birliyinin üzvüdür.

QAYIT HƏYATIMA, QAYIT, SEVGİLİM!

Ayrılıq qapımı döydü xəbərsiz,
Güllərdə ədəbi soldu səbəbsiz.
Bu gözlər bir daha gülərmi sənsiz,
Qayıt həyatıma, qayıt,sevgilim!

…Sən getdin qəlbimin sevinci getdin,
Sən getdin bağçamda tikanlar bitdi.
Sən getdin tənhalıq yanıma yetdi,
Qayıt həyatıma, qayıt, sevgilim!

Getmərm deyirdin xəbərsiz getdin,
Qəlbimdə bir dərin iz qoyub getdin.
Dodaqda bir quru söz qoyub getdin,
Qayıt həyatıma, qayıt, sevgilim!

Gedişin dünyama zülmət gətirdi,
Qəm, kədər gətirdi, qüssə gətirdi.
Bəlkə də əzail özün gətirdin,
Qayıt həyatıma, qayıt, sevgilim!

Cismimi ruhuma əsir qoymusan,
Xoşbəxtlik güllərin özün yolmusan.
Sən də mənim kimi yenə solmusan,
Qayıt həyatıma, qayıt, sevgilim!

Ayrılıq həsrəti ağırdı yaman,
Səni unutmağa yetərmi zaman?
Getmə, bircə anlıq yanımda dayan,
Qayıt həyatıma, qayıt, sevgilim!

Gedərkən qəlbimi özünlə apar,
Sənsizlik qəlbimə, inan, dərd qatar.
Sənsiz bu ürəyim vurmayar, yatar,
Qayıt həyatıma, qayıt, sevgilim!

Yuxu tez qurtardı? Biz tez ayrıldıq?
Bir buludtək gün çıxanda dağıldıq.
Yenə yalnızlıqla bərk-bərk sarıldıq,
Qayıt həyatıma, qayıt, sevgilim!

Anladım bu sevgi sadə oyundu,
Cismim xoşbəxtliyi yenə soyundu.
Eşitsəm, məhz bu gün sənin toyundu,
Səssizcə qəlbimdə söyləyəcəyəm:
“Qayıt həyatıma, qayıt, sevgilim!

LAL OLDUM, TUTMADI ƏLİM, AYAĞIM.

Dünən səni gördüm dəyişməmişdin,
Mənim sənə olan hisslərim kimi…
Dünən səni gördüm gülümsəmədin,
Üzümə gülməyən taleyim kimi…

Dünən səni gördüm – xəyaldın sandım.
İnana bilmədim gerçəkliyinə.
Sakitcə ah səkdim, alışdım, yandım,
İnana bilmədim dönüklüyünə!..

Raquf HİDAYƏTOV.Həyatı və Yaradıcılığı

Həyatı və Yaradıclığı

Raquf Hidayətov Bərdə rayonunda anadan olub.İbtidai və orta təhsilini Bərdə rayonunda alıb.
Ədəbiyyata, poeziyaya erkən yaşlarından maraq göstərir.Dövri mətbuat səhifələrində şeirləri dərc olunub.Şeirləri Azərbaycan türkcəsindən Türkiyə türkcəsinə tərcümə olunaraq ictimaiyyətin nəzərinə çatdırılıb.
Yazar Raquf Hidayətovun şeirləri 2012-ci ildə Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin mətbu orqanı “Ulduz” jurnalında Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyinin Məclis üzvü Həyat Şəminin xeyir-duası və köməkliyi ilə dərc olunub.Şeirləri dövri mətbuat səhifələrində dərc olunmaq üçün Bakı və Sumqayıt şəhərlərində fəaliyyət göstərən müxtəlif mətbu orqanlara göndərilib.

SOLUB AÇAYDIM

Gülləri gördükcə yadıma düşür,
Sağikən sən gülə güllər dərərdim.
O güllər qəlbindən lent tək ötüşsün,
Dərdiyim gülləri sənə verərdim.

Mən sənə gül verib süst dayanardım,
Verdiyim gülləri sən qoxlayardın.
Sən gülü güllərə mən qısqanardım,
Qəlbini gözümdən sən oxuyardın.

Mən indi nə qədər görsəm də, güllər,
Sən xatirəylə dərddən ölürəm.
Nə qədər ömrümdən ötsə də, günlər,
Güllərin içində səni görürəm.

Qalmışam mən indi tənha həyatda,
Mən sənsiz bir gül də üzə bilmirəm.
Dərd olub bu həyat mən məhkum vaxtda,
Bir gül də qəbrimə düzə bilmirəm.

Kaş sənin ömrün də gül tək olaydım,
Sən də güllər təki solub açaydın.
Kimsənin qəlbinə sevinc dolaydı,
Həsrətli könlümə ətir saçaydın.

ADINI SƏN QOY

Həyat Şəminin şeirinə nəzirə

Özün çaldır havamızı,
Adını özün qoy.
Qurduğumuz yuvamızın,
Adını özün qoy.

Darıxmağa darıxıram,
Yarpaq kimi soruxuram,
Sənsizliyə doluxuram,
Adını özün qoy.

Çıxmamışam mən özümdən,
Dönməmişəm mən sözümdən,
Getməyirsən sən gözümdən,
Adını özün qoy.

İlkin gündən gərəyimdə,
Xoş arzu diləyimdə,
Bir sən idin ürəyimdə,
Adını özün qoy.

Kənan AYDINOĞLU.Yeni şeirlər

NƏ QƏLƏM, NƏ VARAQ, NƏ VAXT BƏS EYLƏR!

Azərbaycan Xalqının Ümummilli lideri Heydər Əlirza oğlu Əliyevin anadan olmasının 90 illik yubileyinə

Bir dövrün, zamanın astanasında,-
Xalq “Heydər”-söylədi, Heydər “Xalq”-dedi.
Doğma diyarının ulu öndəri,-
Hayanda oldusa yenə haqq dedi.

Bu ulu torpağa, ulu diyara,
Öndərin sevgisi bitmədi şükür.
Sevincdən gözləri dolan torpaqda,
Rəhbərin zəhməti itmədi şükür.

Yenə tarix boyu göyə ucalan,
Bayrağın önündə əyilməyi var.
Ruhunun önündə əyilən dünya,
Tanrıdı öndərə yenə, yenə yar.

Bir dastan qoşulsa, ulu öndərə,
Böyük bir diyarda-yurdda səs eylər.
Ömrünü qələmə almaq istəsəm,
Nə qələm, nə varaq, nə vaxt bəs eylər.

Şərəfli bir ömrü yurdda yaşamaq,-
Mən indi bildim ki, asan deyilmiş.
Gözünə baxanda gördüm ki, göz də,-
“Yaşa, AZƏRBAYCAN, yaşa!”-deyirmiş.

BİR ELMİN SULTANI ZƏRİFƏ XANIM

Azərbaycanın Əməkdar elm xadimi, tibb elmləri doktoru, professor, akademik Zərifə xanım Əliyevanın 90 illik yubileyinə.

Bir elmin sultanı olmaq görünür,
Qismət yazılıbmış ömrün yolunda.
Gözəl ana oldu, qayğıkeş yoldaş,-
Əvəzsiz müəllim, elmin yolunda.

Yüksək mükafata layiq görülən*,-
Dünyada ən müdirk ilk qadın oldu.
Böyük Türk qadını Zərifə xanım,-
Dünya göz elminin sultanı oldu.

Doğma Ana yurdda əsrlər boyu,-
Aranıb, bulunmaz bir inci oldu.
Hippokrat dövründən bu günə qədər,-
Yeni tibb elmində birinci oldu.
Həyatı yaşadı şərəflə, məğrur,
Ulu öndərimiz-rəhbərlə birgə.
Adını dinləyib eşidən zaman,
Şadlanır, sevinir böyük bir ölkə.

Ömürdən keçdikcə günlər anbaan,
Nura boyanacaq yaşanan həyat.
Əsrlər üstündən keçsə də, belə,
Yenə yaşayacaq iki qoşa ad.

*Akademik M.İ.Averbax mükafatına layiq görülən ilk qadın olduğuna işarədir.

QADININ CAMALI GÜLƏ BƏNZƏMİŞ

Əsrlər boyunca türk dünyasında,
Qadının camalı gülə bənzəmiş.
Dilindən süzülən hər incə kəlmə,
Türk-İslam yurdunda ömrü bəzəmiş.

Gözündə həsrəti, qəlbdə kədəri,
Hər zaman şairin kədəri olmuş.
Yaradan Allaha dua edəndə,
Sevincdən gözləri hər zaman dolmuş.

Şükür ki, ay Allah, mən öz növbəmdə,
Türkün qadınına heyran qalıram.
Yenə də qələmi alıb əlimə,
Türkün qadınını yada salıram.

Ömürdən keçdikcə günlər anbaan,
Bu dövrü, zamanı danlaya bildim.
Şükür ki, gözündə Türk qadınının,
Dərin fəlsəfəni anlaya bildim.

Düzü, gənc olsam da, illər uzunu,
Dərin bir hikmətə vara bildim mən.
Şükürlər olsun ki, Uca Allaha,
Keçilməz sədləri yara bildim mən.

Ömür səhifəmdən kədəri, qəmi,
Yığıb bir sandıqa ata bilmişəm.
Şükür ki, torpaqda sevib qadını,
Şairlik anına çata bilmişəm.

Qəm baxsa, gözümə bu gündən sonra,-
Mən qəmə baxıram, qəmdən doyuram.
Sonuncu qəmimi yurda çatdırıb,-
Son dəfə kədərə nida qoyuram.

YARADAN ALLAHA DUALRIMDI

Yaşanan dünyada çatlamasın kaş,
Ta ki, babaların goru, İlahi!
Mən ki öz nəfsimlə bacarmalıyam,
Özümü özümdən qoru, İlahi!

Nəfsimlə, ruhumla bacarmaq üçün,
Qəlbimdə insafa yer elə, Allah!
Ucadan ucasan gözəl dünyada,
Qıyma bu dünyada bir telə, Allah!

Muhəmməd xətrinə gözəl dünyada,
“Quran”ı gözümə nur elə, Allah!
Tək ALLAH yenə də sənsən deyə sən,

İlahə BAYANDUR.Yeni şeirlər

RAHMETLİK BABAM ƏHMƏDİN AZİZ HATIRASINA

Ömür ötür, zaman keçir,
İnsanların kadrin bilin.
Bir gün gelen bir gün köçür,
İnsanların kadrin bilin.

Böyükleri salın yada,
İmkanlar mehdud olsa da.
Bu etibarsiz dünyada
İnsanların kadrin bilin.

Hüdudsuzdur arzu, dilek,
Daş üstünde bitir çiçek.
Yalana vurmayın bezek,
İnsanların kadrin bilin.

Quru düzde şeher salan,
Toprakdan aya ucalan,
Vaxtından erken qocalan,
İnsanların qedrin bilin.

Qocalara yer gösterin,
Uşaqlara salam verin.
Hastalara hoş söz deyin,
İnsanların qədrin bilin.

O yaprakdı bir ağacda,
El verir son duracaqda.
Halal olun şen ocaqda,
İnsanların qədrin bilin.

Niye gelmedin?

Senden ayrılalı günler il oldu,
Hasret yağmurları kalbime doldu.
Kara saçlarımı külekler yoldu,
Gözlerim dörd oldu, niye gelmedin?

Bana gel-gel dedin, kendinse gitdin,
Zülmete, dumana karışıb itdin,
Yine hayallerden bana el etdin,
Gözlerim dörd oldu, niye gelmedin?

Resmini hasretle basdım bağrıma,
Melhem idi qasnak tutmuş yarama.
Bar vermedi becerdiyim barama,
Gözlerim dörd oldu, niye gelmedin?

Deryada tufana qerq oldu gemim,
Ondan sonra coşdu, çağladı qemim.
Ağılar söyledim, yoxdur hemdemim,
Gözlerim dörd oldu, niye gelmedin?

Yaralı kalbime qam gülü ekdin,
Ne vaxt çıçekleyer? Gözümü dikdim,
Derdi derd üstden yükledin, çekdim,
Gözlerim dörd oldu, niye gelmedin?
Gözlerim dörd oldu, niye gelmedin?

Bu gün gənc yazar Günel İsrailqızının doğum günüdür

TƏRCÜMEYİ-HAL

Hacıyeva Günel İsrail qızı 1990-cı il aprel ayının 23-də Laçın rayonunda anadan olub.1997-ci ildə Bərdə rayonundakı orta təhsil müəssisələrindən birinə qəbul olub.Bir müddət burada təhsilini davam etdirdikdən sonra Bakı şəhərinə köçmüşdür.Bakı şəhərindəki Kimya-Biologiya Təmayüllü Respublika liseyinə qəbul olub.2008-ci ildə həmin liseyi bitirib.Digər həmyaşlıları kimi, o da həmin il Sumqayıt Dövlət Universitetinin Filologiya qəbul olmuşdur.2012-ci ildə həmin universiteti bitirmişdir.
Poeziyaya çox erkən yaşlarından başlayıb.”Şəkil” adlı ilk şeirini ibtidai təhsilini davam etdirən müddətdə yazıb.Dövri mətbuatda 2003-cü ildən etibarən çıxış edir.Müəllifin “ilk uğurlu qələm təcrübəsi”olan şeiri “Bərdə” qəzetində işıq üzü görüb.Bu uğurdan ruhlanan müəllif gələcək illərdə daha da sanballı əsərlər yazmağa başlayıb.Sonrakı illərdə isə ardıcıl olaraq “Sərbəst düşüncə”, Sumqayıtda şəhərində nəşr olunan”Yüksəliş naminə”,Bakı şəhərində isə Ümid”qəzetlərində şeirləri ilə çıxış edib.
Tələbəlik illərində isə təhsil aldığı Ali təhsil müəssisəsi olan Sumqayıt Dövlət Universitetinin əsas və yeganə mətbu orqanı olan “Sumqayıt Universiteti”qəzetində şeirləri ilə ardıcl olaraq çıxış edib.Həyatının sonrakı illərində məqalələri və digər ictimai-siyasi şeirləri ilə “Yüksəliş naminə” qəzetində periodik olaraq çıxış edib. Sonrakı günlərdə isə şeirləri Bakı şəhərində “Sözün sehri” qəzetində, müxtəlif Mədəniyyət və Ədəbiyyat portallarında dərc olunub.Haqqında yazılan səmimi duyğular və düşüncələr Mədəniyyət və Ədəbiyyat portalında yerləşdirilib. Hal-hazırda “Gənc Yazarlar” Ədəbi Birliyinin üzvüdür.”Sumqayıt Universiteti” qəzeti ilə sıx əlaqə saxlamaqdadır.
Hal-hazırda bir-birindən daha maraqlı şeirləri ilə oxucuları düşündürməyə vadar edən gənc şairə arasıkəsilmədən poeziya nümunələrinin sayını artırmaqdadır. Gənc ədib haqqında onun qələm yoldaşı Kənan Aydınoğlu “Qələmi əlinə götür, ay şair!”,”Sıxılma, büdrəmə illər uzunu”, “Dağılsın gözündən həsrət, ayrılıq!” şeirlərini yazmışdır.
2012-ci ildən Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Redaksiya, Yaradıcı, Nümayədə Heyətlərinin üzvü seçilmişdir.Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Baş Redaktorudur.(http://edebiyyat-az.com)

QOY VƏTƏN FƏXR ETSİN,
SƏNLƏ, QARDAŞIM!

Kənan Aydınoğluna.

Dünyaya sığmayan bir ürəyin var,
Hər misran gövhərdi, ləldi, qardaşım.
“Böyük Allah” adlı bir köməyin var,
Haqq yolu ən doğru yoldu, qardaşım.

Parçalanmış bir millətik bilirəm,
Xalqın qara günlərini görürəm.
İçimdə ağlayıb, üzdə gülürəm,
Nolacaq bu xalqın halı, qardaşım?!

Bəzən sədaqətdən, əhddən yazırsan,
Bəzən də dərdlənib dərddən yazırsan,
Bilirəm, yazanda qəlbdən yazırsan,
Var olsun qələmin, sözün, qardaşım.

Kənan! Çəkməyəsən nə ah, nə aman,
Qəddini əyməsin bu qəddar zaman.
Şeir dünyasında yarat xaniman,
Qoy vətən fəxr etsin, sənlə, qardaşım.

Günel İSRAİLQIZI.
22 aprel 2010.Sumqayıt.

EY DOSTUM!

Dinlə dərdlərimi, qoy deyim eşit,
Həyat yaman yorub məni, ey dosutm!
Yamana, yaxşıya körpü olmuşam,
Çox çəkdim kədəri, qəmi, ey dostum.

Yaxşı dedim, yaman dedim yozdular,
Əyrini düz, düzü, əyri yazdılar.
Haqq deyənlər, yolun yaman azdılar,
Heç görmədim ədaləti, ey dostum!

Məndə haqsızlığa vallah dözüm yox,
Haqq yolun gedirəm başqa izim yox.
Nə varda, dövlətdə, pulda gözüm yox,
Təki ağlamasın, qəlbim, ey dostum!

Tanrının quluyuq, haqqa söykənək,
Bu günün, sabahın qədrini bilək.
Nifrətdən yan qaçıb, sevək-sevilək,
Sevgi qalacaqdır bizə, ey dostum!

Allah sevgisiylə yaşayaq gərək,
Cənnət arzusuyla döyünsün ürək.
Hər zaman çalışıb, yaxşılıq edək,
Yamanlıq etməyə nə var, ey dostum!

Günelin qəlbində vallah kini yox,
Düzlükdür imanı, başqa dini yox.
Hamını sevirəm, təkcə səni yox,
Sevgimdir yaşadan məni, ey dostum!

Debüt: Eyyub MƏMMƏDOV ( Ağdaş).Şeirlər

Məmmədov Eyyub Kamran oğlu 1995-ci iliyul ayının 6-da Ağdaş rayonunda anadan olub.İbtidai və orta təhsilini Ağdaş rayonunda alıb.2012-ci ildə Sumqayıt Dövlət Universitetinin Tarix fakültəsinə daxil olub.Hal-hazırda “Gənc Yazarlar” Ədəbi Birliyinin üzvüdür.
Ədəbiyyata, poeziyaya erkən yaşlarından maraq göstərir.İlk şeirlərini orta məktəb illərində qələmə alıb.
2012-ci il oktyabr ayının 6-da “Ziyalı Ocağı” İctimai Birliyinin elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Birinci Qurultayında Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Redaksiya, Yaradıcı, Nümayəndə Heyətlərinin üzvü,”Azərbaycan ədəbiyyatı”, “Türkiyə ədəbiyyatı”, “Publisistika”, “Elektron kitablar” bölmələrinin əməkdaşı seçilmişdir.

* * *

Səni anlamaq çətin
Səni anlama üçün
həyata birdə
pəncəresiz baxasan gerek
seni anlamaq ucun
axitdigin goz yasi kimi
damla damla
misra misra
setirlere axasan gerek
seni anlamaq ucun
3 deqiqelik bir mahniya
butov omur sigdirasan
danisdiqca agladiqca
insanlarin bulud kimi
goz yaslarin yagdirasan
seni nece anlasinlar?
seni anlamaq
saqqal buraxmaq deyil
seni anlamaq insanligin halina
yas tutmaqdir
mahnilarda dunya qurub
oz dunyani unutmaqdir
seni anlamaq
insanlardan uzaq qacmaq
qacdiqcada yaxinlasmaqdi
sen basqa bir dunyadansan
o dunyanda yox milletler
yoxdur orda irqler
orda sokulmus serhedler
o dunyada 3 insan var
ucude mesum gunahsiz
sen o dunyani anlatdiqca
sesinden kovreklik duyulur
sanki bu kovreklikde
cirkin ruhlar yuyulur
seni cox qinayacaqlar
hele kafir qalacaqsan
mahnilarla insanlari
ozlerinden alacaqsan

ÜÇ ALMA

Ìndi bənzəyir həyatım
Bir özgənin taleyinə,
Insan naəlac olanda
Qalır deyinə-deyinə.
Eh… indi biz oxşayırıq
Düşmən ikən dost olana,
Özümüzü inandırdıq
Öz dediyimiz yalana.
Îndi mənim bu halımı
Oxşatmağ olmur ki, nədir,
Tanrı vermiş dərd hədiyyə
Təəssüf oda cox kohnedir.
Daha peşman olmuşuq biz
Istəməzdik olsun belə,
Istəməzdik sönsün hər şey
Gözlərimiz görə-görə.
Îndi mənə qalan budur
Uzaqdan seyr etmək səni,
Indi mənə qalan saymaq
Saçlarıma düşən dəni.
Saya, saya ömür gedir
Gün azalır, gecə düsür,
Nağılında çatır sonu
Gör almalar necə düşür;
Almalardan biri mənim
Birinisə sənə verdim,
Çox təəssüf ki üçüncüsün
Səni sevənə deyil də
Sənin sevdiyinə dərdim.

KEÇMİŞ VƏ BU GÜN

Keçmişdən bu günə baxanda hərdən,
bilmirəm ağlayım yoxsa gülüm mən.
Bir vaxt arzum idi rahat yaşayım,-
bu gün arzumdur k,i rahat ölüm mən.

Körpə uşaq idim bilmirdim yeni,
yolumda görməzdim dumaıi çəni.
Dərslər, çalışmalar yoranda mən,i
bilməzdim həyatın dərsi zülüm mən.

Nələri veririk, nələr alırıq,
həyat bir xəyaldır, bizsə dalırıq.
Hərdən qaranlıqda tənha qalırıq,
Göylərə açılan iki elim, mən.

Sən böyük insanı tez itirmişəm,
öləndə uşaqıim dərk etmmişəm.
Gecsə də, qədrini indi bilmişəm,
yer eyle yanında sənə gəlim mən.

SİRAT KÖRPÜSÜ

Sirat körpüsündə dayanmış kimi,
yollar ayrıcında qalmışam bu gün.
Gözümün yaşına baxan düşünər,
Sanki mən anadan olmuşa bu gün.

Bəlkə də istərdim doğulum bu gün,
keçmişdə nələri itirmək olar.
Dünəndə qalardı sevgi qatarı,
yalnız onu bu cür ötürmək olar…

Həyata başlardım sıfırdan onda,
addımla gedərdim müsbətə doğru.
Mənə əzab verən sevgiyə yoxda,
İnamla qaçardım nifrətə doğru.

İnanıb TANRIYA saf bir ürəklə,
Şükürlər, dualar hər sabah üçün.
Səninçün tökdüyüm göz yaşlarımı,
tökərdim işlənən hər günah üçün.

İnsan böyüməyir, insan kiçilir,
böyümək kiçiltdi insanlığımızı.
Qəlblərin qırmızı kitabın cırın,
Yox edib bitirək heyvanlığımızı.

Artıq baş götürüb qaçıram burdan,
gedərkən özümü unudum bəlkə…
Quru bir can ilə axtarışddayam,
yaddaşsız insanlar olan bir ölkə

Rafiq YUSİFOĞLU.Həyatı və Yaradcılığı

Əliyev Rafiq Yusif oğlu (Rafiq Yusifoğlu) (d.2 yanvar 1950) – şair, yazıçı, tənqidçi, 1986-cı ildən Azərbaycan Yazıçılar İttifaqının üzvü, “İlin ən yaxşı kitabı”, “Vətən”, “Qızıl qələm”, “Araz” və s. mükafatların laureatı.

Həyatı

Rafiq Yusifoğlu 1950-ci il yanvar ayının 2-də Qubadlı rayonunun Çardaxlı kəndində müəllim ailəsində doğulmuşdur. Burada səkkizillik məktəbi, Qubadlı qəsəbə orta məktəbində onillik məktəbi bitirmişdir (1966). Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universitetinin filologiya fakültəsində təhsilini davam etdirmişdir (1966-1970). Bir müddət Sumqayıt şəhərində müəllim işləyən şair Nizami adına Ədəbiyyat İnstitutunun aspiranturasına daxil olmuşdur. “Azərbaycan Sovet poemasının inkişaf problemləri” mövzusunda namizədlik dissertasiyası müdafiə etmişdir.

Fəaliyyəti

1985-ci ildən 1992-ci ilədək “Göyərçin” jurnalında söbə müdiri, 1992-ci ildən 1996-cı ilədək məsul katib, 1996-1997-ci illərdə Azərbaycan Dövlət Televiziyasının “Xəbərlər” baş redaksiyasında “Elm, mədəniyyət, incəsənət” şöbəsinin müdiri vəzifəsində çalışmışdır. 1997-ci ildən “Göyərçin” jurnalının baş redaktorudur. Şairin uşaq ədəbiyyatı sahəsində xüsusi fəaliyyəti vardır. Rafiq Yusifoğlu 2007-ci ildə “XX əsr Azərbaycan poemasının sənətkarlıq xüsusiyyətləri” mövzusunda dissertasiya müdafiə edərək filologiya elmləri doktoru adını almışdır. Hazırda Sumqayıt Dövlət Universitetinin “Azərbaycan ədəbiyyatı” kafedrasının professorudur. Azərbaycan Respublikasının Əməkdar Mədəniyyət işçisidir.
O, gənc tənqidçilərin Moskvada keçirilən birinci (1982), ikinci (1985) və üçüncü (1988) Ümumittifaq seminarlarının, Qazaxıstanda keçirilən Beynəlxalq Uşaq ədəbiyyatı günlərinin (1989) iştirakçısı, 1985-ci ildə Moskvada Ali Komsomol Məktəbinin bir aylıq jurnalistika kursunun müdavimi olmuşdur.
Ədəbi fəaliyyətə hələ orta məktəbdə oxuyarkən başlamış, 1966-cı ildən şeirləri, məqalələri ilə mətbuatda çıxış etməyə başlamışdır. Son illər bədii tərcümə ilə ciddi məşğul olur. F.Q.Lorkanın, Corc Bayronun, Peter Şyuttun, Hans Yurgen Hayzenin, Ulla Hanın, Roza Auslenderin və başqalarının şeirlərini, dünya uşaq ədəbiyyatının gözəl nümunələrini dilimizə tərcümə etmişdir. Əsərləri bir sıra dillərə tərcümə edilib, dərsliklərə düşüb. Çoxlu mahnı mətnlərinin, elmi-publisistik məqalələrin müəllifidir. Əsərləri əsasında “Qəm karvanı”, “Bütün Azərbaycan əsgər olmalı” televiziya tamaşaları çəkilib, dəfələrlə nümayiş etdirilmişdir.

Əsərləri

Yurdum-yuvam. Bakı: Gənclik, 1983, 72 səh.
Ətirli düymələr. Bakı: Gənclik, 1986, 88 səh.
Ocaq yeri. Bakı: Yazıçı, 1989
Aylı cığır. Bakı: Gənclik, 1992
Qəm karvanı. Bakı: Sumqayıt, 1997
Həsrət köçü. Bakı: Sumqayıt, 1998
Сладкий дождь (rus dilində). Bakı: Şuşa, 1998
Dünya xalqlarının nağılları. Bakı: Azərbaycan, 1998
Azərbaycan poeması: axtarışlar və perspektivlər. Bakı: Elm, 1998
Xatirə kəcavəsi. Bakı: Elm, 1999
Bahar qatarı. Bakı: Azərbaycan, 1999
Kitabi-Dədə Qorqud. Bakı: İşıq, 1999
Böyük arzuya gedən yol. Bakı: Azərbaycan, 2000
Möcüzəli xəzinə. Bakı: Azərbaycan, 2000
Təzə sevdalara doğru. Bakı: Şuşa, 2000
Çiçək yağışı. Bakı: Şuşa, 2000
Ədəbiyyatşünaslığın əsasları. Bakı: Sabah, 2001
Söz çəməni. Bakı: Azərbaycan, 2002
Uşaq ədəbiyyatı. Bakı: Təhsil, 2002
Ayrılığın qəm hasarı. Bakı: Təhsil, 2002
Günlərimiz, aylarımız. Bakı: Azərbaycan, 2003
Bir sevdalı ürəyim var. Bakı: Çaşığolu, 2003
Ədalətli hakim. Bakı: Azərbaycan, 2004
Şirin yuva. Bakı: Azərbaycan, 2004
Müasir ədəbi proses və ədəbi tənqid. Bakı: Çaşıoğlu, 2004
Min dovşan otaran çoban. Bakı: Azərbaycan, 2005
Zamanın qatarı. Bakı: Azərbaycan, 2005
Həsrət sazağı. Bakı: Şivannəşr, 2005
Ədəbiyyatşünaslığın əsasları. Bakı: Şivannəşr, 2005
Dəniz səviyyəsi. Bakı: Şivannəşr, 2005
Meymunlar ölkəsi. Bakı: Azərbaycan, 2006
Yollar. Bakı: Azərbaycan, 2006
Uşaq ədəbiyyatı. Bakı: Şivannəşr, 2006
Daha uşaq deyiləm. Bakı: Şivannəşr, 2006
Sevdalı sabahlar. Bakı: Şivannəşr, 2007
Namusu qoru. Bakı: Azərbaycan, 2007
Ana dilim. Bakı: Azərbaycan, 2007
Tanrının ömür payı. “Sumqayıt” nəşriyyatı, 2007
İlahi qazlar. Bakı: Azərbaycan, 2008
Sehrli üzük. Bakı: Azərbaycan, 2008
Ana dili (Əlifba, oxu). Ümumtəhsil məktəblərinin birinci sinifləri üçün dərslik. Bakı: Çaşıoğlu, 2008
Eşqin qarlı yollarında. Bakı: ADPU, 2008
Dəniz, sən və mən. Bakı: ADPU, 2009
Qızıl balıq (tərcümələr). Bakı: Lider-press, 2009
Ulu yurd yerlərimiz (məqalələr). Bakı: Lider-press, 2009
Azərbaycan dili 2. Bakı: Çaşıoğlu, 2009
Möcüzəli ağac (tərcümələr). Bakı: Azərbaycan, 2010
Elm və helm (hekayələr və nağıllar). Bakı: Azərbaycan, 2010
Qoruq və yasaqlıqlarımız (məqalələr). BAkı: Azərbaycan, 2010
Azərbaycan poemasının sənətkarlıq xüsusiyyətləri. Bakı: ADPU, 2010

TANRIM İLƏ ÜZ-ÜZƏ

***

Allahım,
çaya axma desən,
axarmı?
Şimşəyə çaxma desən,
çaxarmı?
Gözlərə baxma desən,
baxarmı?
Həvva nənəmizin
bir günahından ötrü
Adəm babamıza
bu zülmləri vermisən,
– Kişi də
arvad sözünə baxarmı?

***

Səni unutduğumuz üçün
Köksümüzdə həmişə
dağ olur, Allahım!
Bəlkə də elə ona görə
övladlarımız üzümüzə
ağ olur, Allahım?!

***

Allahım!
Sənin ürəyin,
sənin səbrin böyük…
Bizim ruhumuza
od ələmisən.
Qəlbimizi
elə yaratmısan ki,
ləzzət çəkməyə aludəyik, –
Bəs onu bizə
niyə qadağan eləmisən?
Açılan gül gözəl idisə,
sənin əmrinlə
niyə solurdu ki?!
Ləzzətin
nə demək olduğunu bilməyəni
elə daş, torpaq yaratsaydın,
nə olurdu ki?!

***

Bu qədər
haqsızlıq olar?! –
Bəbəklərimdə
şimşəklər çaxır.
Ancaq özümə təskinlik verirəm:
Allah təkcə mənim
Allahım deyil,
mənə kələk gələnlərin də
Allahıdı axı?!

***

Mən bu ölümlə
əvvəl-axır
barışmalıyam. –
Ancaq…
Yaratdığını
niyə öldürürsən? –
Ulu Tanrıdan
soruşmalıyam…

HƏVVA NƏNƏ

Həvva nənə!
Nəfsini saxlayıb,
buğda yeməsəydin,
indi Cənnətdə yaşayırdıq
hamımız.
Gözümüzdə qalmazdı
bu qədər
arzu-kamımız.
Buğda nədir ki,
indi sənin nəvə-nəticən
torpaq, daş yeyir.
Bir az artıq qazansın deyə
uf demədən
baş yeyir…
Elələri də var ki,
bir tikə buğda çörəyindən ötrü
dili qısa olub.
Haqqa, ədalətə
qahmar çıxmaq
onun üçün yasaq olub.
Bir buğdadan ötrü
bir nəsli cənnətdən
qovdurdun,
Həvva nənəmiz!
Belə getsə,
başımıza gələcək hava,
nənəmiz!
Nə qədər
Allaha yalvarsaq da,
nə qədər
getsək də minnətə,
yolumuz bir də düşəcəkmi
Cənnətə?
Həvva nənə!
Buğdanı yeyəndən sonra
sevişmək yamanca gəldi
xoşuna.
Bu nə oyun idi açdın
Adəm babamızın
başına?!
Bəlkə də sən haqlısan, –
Şükür eləməliyik
Allahın verdiyi paya.
Bəlkə də
buğda yeyib
yaratmaq eşqinə
düşməsəydin,
biz də gəlməzdik
dünyaya…
Həvva nənə!
Səni sevgi sevincindən
daşındıra bilmədi
nə mələklər,
nə içindən çaylar axan
Cənnət bağı.
Bir də ki,
oğul-uşaqsız,
nəvə-nəticəsiz
nə Cənnət axı?!

DİKTOFONA DEYİLƏN ŞEİR

Ayağımın altında
bəmbəyaz qar xırtıldayır,
Şaxta üzümdən,
yanaqlarımdan öpür…
Allahım elə bil
göylərdən başıma
noğul səpir…
Başımın üstündə
quşlar bəxtiyarlıqla ötür,
Ayaqlarım dovşanların
ləpirini örtür. –
Ovçulardan gizlədikcə
onların izini,
bəxtəvərlər bəxtəvəri
sanıram özümü…
Dinləyirəm həmişə
ürəyimin sözünü, –
O ürəyə görə
çox sağ ol, Allahım!
Sağ ol ki,
qəlbimdəki arzu güllərini
dərmisən.
Çox sağ ol ki,
bu ürəyi
mənə vermisən…
Gözəlliyə gedən yolu
biganələr üçün
bağlamısan.
Çox sağ ol ki,
quşların dimdiyindən
mənə həmərsin,
quşarmudu,
əzgil payı
saxlamısan…

***

Zirvəyə dırmanıb
yorulmuşam,
indi nəfəs dərirəm.
Yazda çiçəklərini
öpüb qoxladığım
həmərsinlərin
indi meyvəsini dərirəm…
Əlimə sancılsa da,
bu yerlərin tikanı,
ürəyimə necə doğmadı,
Allahım,
gözəlliklər məkanı….

***

Həmərsinlər budaqda
qırmızı işıq kimi yanır. –
Qarlı düzlərlə getdikcə
elə bil məni çağırır:
hara gedirsən,
dayan! – deyir.
Aç gözünü xabi-qəflətdən,
oyan! – deyir.
Allahın nuruna
boyan! – deyir.
Kollar ətəyimdən yapışıb,
getmə, dayan! – deyir.
Tanrının hikmətləri
olmadımı sənə əyan? – deyir…
…Bu dünyadan nə ürək,
nə də göz doyan deyil…

Avtandil AĞBABA.Həyatı və Yaradıcılığı

Şəkil0030

Avtandil AĞBABA

Məmmədov Avtandil İsrafil oğlu-şair, publisist, folklorşünas
Məmmədov Avtandil İsfrail oğlu 1955-ci ildə Qərbi Azərbaycanın Ağbaba kəndində anadan olub.İbtidai və orta təhsilini doğma kəndlərində alıb.Bakı Dövlət Univesitetinin Filologiya fakültəsində ali təhsil alıb.Bir müddət Sumqayıt şəhərində orta məktəbdə Azərbaycan dili və Ədəbiyyatı müəllimi kimi çalışıb.Sonra isə Sumqayıt Dövlət Universitetinin Filologiya fakültəsində müxtəlif vəzifələrdə çalışıb.
Ədəbiyyata, poeziyaya erkən yaşlarından maraq göstərir.Dövri mətbuatda şeirləri və elmi məqalələri ilə çıxış edir.Son vaxtlar şeirləri “Sumqayıt Universiteti”, “Sözün Sehri”, “Möhtəşəm Azərbaycan” qəzetlərində, müxtəlif Ədəbiyyat, o cümlədən Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portallarında dərc olunub.
Filologiya elmləri üzrə fəlsəfə doktoru, dosentdir.Sumqayıt Dövlət Universitetinin “Azərbaycan və Xarici Ölkələr Ədəbiyyatı” kafedrasının müdiridir.“Pöhrə” Ədəbi Birliyinin Bədii Rəhbəridir.Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvüdür.
2012-ci il oktyabr ayının 6-da “Ziyalı Ocağı” ctimai Birliyinin elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Birinci Qurultayında Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Redaksiya, Yaradıcı, Nümayəndə Heyətlərinin üzvü və Poeziya şöbəsinin Redaktoru seçilmişdir.
Sumqayıt Dövlət Universitetinin Filologiya fakültəsində ali təhsillərini davam etdirən tələbələrin Ədəbiyyat sahəsində elmi məqalələrinə rəhbərlik edir.”Ağbabaya gedən yollar” şeirlər kitabının müəllifidir.
Avtandil Ağbaba həm də ictimai həyatda gənc yazarlara köməklik göstərən geniş qəlbli bir insan kimi tanınır.2007-2012-ci illər ərzində İlham MİKAYIL, Nemət TAHİR, Kənan AYDINOĞLU, Məhəməd KƏRİM, Orxan ZAMAN kimi gənc yazarların ədəbi-bədii nümunələriin Sumqayıt ədəbi mühitində tanınmasında mütəsna rol oynayıb.
Hal-hazırda Sumqayıt şəhərində fəaliyyət göstərən “Sumqayıt Universiteti”, “Sözün Sehri”, “Möhtəşəm Azərbaycan” qəzetləri ilə əməkdaşlıq əlaqələri saxlamaqdadır.

AZADLIĞIN YOLLARI QANDAN-QADADAN KEÇİR

Azadlığın yolları qandan-qadadan keçir,
Şəfqət bizə anadan, qeyrət atadan keçir,
İgid doğulan gündən min cür xatadan keçir,
O əyilməz ölümlə dayansa da, üz-üzə,
Qardaş, başını dik tut, öndədir mübarizə!

Şəhidlərin ruhunu müqəddəs tutmalıyıq,
İncikliyi, küsünü tamam unutmalıyıq,
Hər ağrını-acını kişi tək udmalıyıq,
Hey ağlayıb-sızlamaq, axı nə verər bizə,
Qardaş, başını dik tut, öndədir mübarizə?!

Hardasa nəcib olmaq bəlkə günahımızdır,
Haqq Vətəni özüdür, Vətən sabahımızdır?!
Yenilməyən gücümüz-birlik silahımızdır,
Ağa qara deyənlər bir gün çökəcək dizə,
Qardaş, başını dik tut, öndədir mübarizə!

Biz ki Beyrək nəsliyik şam olub ərisək də,
Azadlıq yollarında zindanda çürüsək də,
Yaxşılığı qaxmayıb, bizi başa, kirisək də,
Ürəklərin haqq səsi salar nahaqqı lərzə,
Qardaş, başını dik tut, öndədir mübarizə!

Araz, Araz deməklə Arazı keçmək olmaz,
Əvvəl-axır Vətəni ikiyə biçmək olmaz,
Bu yurdu xəritəylə, kağızla ölçmək olmaz,
Qızım xonça bəzəyib, götürəcək Təbrizə,
Qardaş, başını dik tut, öndədir mübarizə!

Haqqımız lap nazilib keçsə iynə gözündən,
Zərrə-zərrə nur yığaq həqiqətin özündən,
“Qarabağ şikəstəsi” qalxıb Cıdır düzündən,
İqlimləri dolaşıb nur saçmalıdır ərzə,
Qardaş, başını dik tut, öndədir mübarizə!

ELLƏR, BORÇALIDAN MUĞAYAT OLUN!

Ağbaba dağılıb, Göyçə sökülüb,
Ellər, Borçalıdan muğayat olun!
Xain gözlər indi ora dikilib,
Ellər, Borçalıdan muğayat olun!

Başkeçiddən yollar keçir Sarvana,
TANRI dözməz bu qəm dolu karvana,
Qoymayın ki, kəmfürsətlər davrana,
Ellər, Borçalıdan muğayat olun!

Başımıza bu gələnlər azdımı,
BEYRƏK öz yolunu azdımı?!
QARAYAZI QARAÇÖPDƏN bezdimi,
Ellər, Borçalıdan muğayat olun?!

QARAXAÇ yaylağı min bir gümanda,
Gözləri yol çəkir GÖYDAĞ dumanda.
Bu çətin sınaqda, bu ağır anda,
Ellər, Borçalıdan muğayat olun!

Bölünə-bölünə vətən heç olar,
Hoydu, a qardaşlar, hoydu, bacılar!
Nahaqq haqqı bassa, sonra gec olar,
Ellər, borçalıdan muğayat olun!

Avtandil AĞBABA.
Filologiya elmləri üzrə fəlsəfə doktoru, dosent.