Category: Publisistika

  • Elnurə AĞAZADƏ.Məqalə

    ÇOX EVLİLYİN SƏBƏB OLDUĞU ÇƏTİNLİKLƏR

    Yazacağım bu məqalə çox evliliyin və ya qeyri-qanuni yaşayamların çox zaman törətdiyi ziyanlı nəticələrlə bağlıdır.Baxmayaraq ki,nəinki müsəlman ölkələrdə,başqa dinə mənsub ölkələrdə də ta qədimdən çoxevlilik olmuş,hal-hazırda da davam edir.Bu bəzən normal qarşılansada çox zaman tənqid hədəfi olmuşdur.Müasir zəmanəmizdə texnikanın sürətlə inkişafı telefon,internet vasitələri,xüsusi tanışlıq ünvanları artıqca çox təssüf ki,bəzi yüngül xasiyyətli qadınlar aldanaraq evli bir kişinin ov torunun qurbanına cevrilir.Mariflənmək üçün çoxlu bilik yerləri olsada qadınları aldadıcı kişi torundan qurtarmaq üçün televiziya və radio verlişlərində ,eləcə də xüsusi internet saytlarında ,məlumatlar yayımlansada bəzi qadınlar onları ayıltmaq istəyən bu məlumatlardan yan keçir.Bu hadisəni ya ehtiyacdan qurtulmaq,çətinliklərdən azad olmaq ,xoşbəxt olmaq istəyiylə bağlayırlar.Sonradan onlara dəyən zərbənin təsirindən ayıldıqda isə çox peşiman olsalarda təbii ki,sonrakı peşimançılıq fayda verməz.Belə aldanışların nəticəsi nə olur? Təbii ki,qadın ucuzlaşır,adiləşir.

    Evli kişilərin toruna çox zaman hansı qadınlar düşür?

    Yəqinki boşanmamış bir kişi başqa qadına meyil edib onu ya gizli ya aşkar bir yerdə saxlayırsa deməli o öz qadınını sevir,və ondan imtina etmək istəmir.Elə isə ikinci qadına yaxınlaşması nə səbəbdəndir?Çox-çox anlarda belə hallara səbəb qadının zahiri görünüşü və yüngül davranışı səbəb olur.Özünü ucuzlaşdıran qadın belə bir iyrənc torun qurbanı olur.Elə qadınlar varki əri və övladları olduğu halda başqasıyla qaçır.Evli bir kişi isə ya gizli yada aşkar hətta qadının yanına belə qadın gətirir.Bu da çox zaman boşanmanın bir səbəbi olaraq ailə dağılmasına gətirib çıxarır.Bir ailə qadını boşanırsa (təbii ki,yüngül qadın)əvvəlki ərindən intiqam almaq məqsədiylə ikinci,hətta üç və dördüncü evliliyə də əl atır.Belə qadınlar haqqında dahilərdən biri sitat da gətirmişdir:-Qadınlar qədər intiqam almaqdan zövq alan yoxdur-(Juvenal)

    Çox evlilik və ayrılmaların ailədəki övladlara təsiri

    Ailədəki ayrılmalar ata-ana münasibətindəki uyğunsuzluq və münasibət pozğunluğundan ən çox ailədəki övladlar əziyyət çəkir.Atanın və ya ananın ona yad olan başqa bir insana meyilliyi övladın xasiyyətində eqoistlik yaradır.Sanki o depresiyaya düşür.Cəmiyyətdən özünü ayrı hiss edir.O ata və anasına qarşı daima qəlbində bağışlanmaz hisslərlə,küskünlükə yaşayır.Belə ki,ögey valideyn ən yaxşı insan olsun belə yenə valideyn doğmalığın verə bilməz.

    Şahidi olduğum hadisə

    Mən yazdığım bu məqalə ilə bağlı çox hadisələrin şahidi olmuşam. Vəzifəli bir ata öz ailəsini atıb,başqa bir qadınla yaşayırdı.Ailəsini yalnız maddi cəhətdən təmin edirdi.Onun övladı öz yaşıdları arasında atasının onun üçün göndərdiyi bahalı geyimdə belə xəcalət çəkdiyinin şahidi olmuşam.Beləki onun yaşıdları arasında ən kasıbı atasının nəvazişindən və qayğısından danışdıqca vəzifəli şəxsin övladı kövrəlirdi.Bir ata ki,övladı yanında olmayacaq onu ancaq madii yardımla təmin edəcək o ata nəyə lazımdır? Bəzən belə ailənin uşaqları üzdə biruzə verməsələr də daxildə çox əzab çəkirlər.Ailə kiçik bir dövlətdir.Onun nə qədər məsuliyyətli olduğuna ötərəmi nəzər salınmalıdır? Bir ağır yük çəkilə bilməyəcəksə ,yarıda atılıb qaçılacaqsa nə üçün ailə qurulur? Bir ailəyə baxmağa güc çatmırsa onu yarıda buraxıb ikinci və ya üçüncü evlilyə niyə addım atılır?Məsəl var:-bir əldə iki qarpız tutmaq.Niyə günah bir odun parçasısa bir ocaq edilir? Sevib-sevgisindən Məcnun olacaq insan nə üçün başqasıyla dəyişilir?

    Ayrılan qadının çətinlikləri

    Ailədəki kişi öz ailəsini atıb başqa bir yerdə başqa qadınla yaşayırsa onun əvvəlki qadını işləmirsə əziyyəti daha çox olur.Uşaqlarının hər gün atam-hanı?və ya nə zaman gələcək sualını cavabsız qoyarkən çəkdiyi əziyyətlər,övladının istəklərinə madiyyat çatışmazlığı,qonşu uşaqların ataları evə gəldiyi zaman övladının həmin mənzərəyə boynu bükük kövrəlmiş halda baxmasını görən qadının həmin anlar çəkdiyi əzabları görmək çətindir. Çox zaman ailə yolunu ayrılmayan uzun bu yolu ikiyə bölən xəyanət olur.Çox hallarda xəyanət kişilər tərəfindən törənir.Yəqinki kişilər bu məqaləni oxuduqda məni qınayacaq.Mən bu məqaləni ancaq qadın düşkünü və ailə yükünü çəkə bilməyən o zəhmətə alışmayan kişilərə şamil edirəm.Çox zaman belə hallar imkanlı kişilər tərəfindən törənir.Pulun çoxluğundan istifadə edib başqa bir xanımla yaşamaq qərarına gəlirlər.Hətta pulunun çoxluğundan lovğalanıb:-mən nəinki bir arvad hətta onun da ala bilərəm-söyləyən kişilər də olur.Qadınlar məndən sarı ölürlər.Amma belə kişilər üçün ölən qadınlar yəqinki həmin kişi çox kasıb təbəqəli bir sənət sahib olarsa(pulunu daşdan çıxaran olarsa) bir çörəyni pulunu güclə qazanacaq olarsa ona tərəf belə baxmazlar.Belə kişilər bilmir ki,belə qadınlar onları yox onların imkanını sevir.Bir gün o imkan yox olduqda çətinlik üz verdikdə ,xəstəlik ,qocalıq çatdıqda o qadınlar onu belə tanımayacaqlar.Əsl sevgiylə sevən yalnız bir qadın yanında olacaq. Bu cümləmi kişilər unutmasınlar:-Əgər siz evli ola-ola bir qadını sevib onu almaq onunla yaşamaq istəyirsinizsə o qadın da buna razısa onda həmin qadın sizi sevən yox sizin ən böyük düşməninizdir.Biz müasir dövürdə yaşamağımıza baxmayaraq hələdə bəzi qadınlarımız mariflənməyib.Əgər bunu təhsillə bağlayırıqsa yanılırıq.Bizim nənələrimiz müharibə dövründə üzlərini küllə boyayıb küçəyə çıxarmış ki,kimsə onu bəyənməsin.Namusuna bir eyib söz deyilməsin.Bəzən bəzi verlişlərə bir qadın yanında iki-üç uşaqla çıxırki bəs məni bir evli kişi aldadıb qaçırıb.Bəs sonrada bilməmişəm ki o evlidir bir neçə uşağı da var.Bir deyən yoxdur ki biz zorakılıq dövründəmi yaşayırıq ki,səni zorla qaçırsınlar? Yaxşı birini aldatdılar bəs başqaları?Utanmadan o kişilərdən kömək istəyirlər.Vay o günə kişi kasıb adam ola.Onda belə çıxır ki,birinci qadının uşaqlarınin çörəyi alınıb bu qadının övladlarına verilməlıdir?

    Çox evliliyin kişilərə mənfi təsiri

    Çox qadın düşkünü olubda qadını üstünə qadın gətirən kişilərin özləri də çox zaman əzab çəkir.İki qadın və ya bir neçə qadın arasında qalıb onların çəkişməsi arasında boğulan kişi təbii tez ürək xəstəsi olur.Sevdiyi qadına xəyanət edib peşiman olan kişi o qadına qayıtmaq istəsədə təbii ki o qadın razı olmaz.Belə olduqda da kişi ömrünün sonuna qədər vicdan əzabı çəkir.Zyalı kişilər çox zaman bir evlilyə üstünlük verirlər.Ömürlərinin sonuna qədər də bu evlilkdən zövq alaraq yaşayırlar.Çünki var dövlət əbədi deyil.Bir gün hər şey yox olduqda mütləq bir kişi yanında bir qadın qalır.

    Kişilərimizin çoxu xarici ölkələrdə xüsusən Rusiyada çörək pulu qazanmağa gedirlər.Təbii ki,orada çoxusu rus qadını ilə qeyri rəsmi yaşayır.Nəticədə uşaq dünyaya gəlir.Mən uzağa yox tanıdığım bəzi insanlar haqda misal gətirmək istəyirəm.Rusiyada elə kişilərimiz varkı rus qadınlarından olan uşaqlarından bağça açmaq olar.Amma buradakı övladı atasının üzünü belə görməyib.Təbii ki,həmin kişi rus qadınlardan olan övladlarına da baxmayır.Amma nə olsun ki,o rus qadınıdır? Bir müsəlman kişinin ani bir ehtirasdan bir neçə övladı beləcə böyüyəcək.Məgər dində belə qanunsuz evliliyə icazəmi var? Bəzi gənclərimiz varki Avropanın bir çox ölkələrində bəzi yaşam tərzinə həsədlə baxırlar.Məndə bir gəncəm.Heç bir xarici ölkədə olmamışam.Amma bilirəm ki,bütün ölkələrin həsəd aparacağı gözəl ailə birliyi yalnız bizim ölkədədir.İki insan bir-birini sevərək ağsaqqal razılığı ilə ailə qurur.Nəticədə övladları olur.Onları böyüdürlər ev-eşik edirlər.Hər bir ailədə övlad nəinki öz bibisini, xalasını hətta babası və nənsinin uzaq qohumun belə tanıyır.Bu da insanların bir-birinə dar ayaqda kömək etməsinə kömək edir.Amma çox xarici ölkələrdə övlad atasını anasını belə tanımır.Çox təssüfki biz də onların yoluna deyəsən addım atırıq.Bu yolun sonu isə uçurum və ailə parçalanmasıdır.Mən kişilərə ailədəki qadınla yaşamaq istəmədikdə zor duruma gəldikdə belə bir məsləhət verərdim:- əgər evlənəcəyiniz qadınla yola getmirsinizsə və ya o əxlaqsızlıq və oğurluq üstündə cəzalanıbsa onu boşayın.Amma onun və ondan olan övladınızı ömrünüzün sonuna qədər imkanınız olduğu qədər təmin edin.Yoxsa onu ehtiyac içində və verdiklərinizi də alıb buraxmayın.Rəbbimiz də hətta ailə ayrilmasının ədalətli olmasını istəmişdir.

    –Əgər bir arvadın yerinə başqa bir arvad almaq istəsəniz, onlardan birinə (birisinə) çoxlu mal vermiş olsanız da, ondan heç bir şeyi geri almayın.Məgər bu malı böhtan atmaq və aşkar bir günah iş görməklə geri alacaqsınız!?- Qurani-Kərim-Ən-nisa surəsi-(Qadınlar-20 ayə)

    –Siz onu necə geri ala bilərsiniz ki,vaxtilə bir-birinizə yaxınıq etmişdiniz və onlar (qadınlarınız) sizdən möhkəm əhd-peyman almışdılar.- Qurani-Kərim-Ən-nisa surəsi-(Qadınlar-21 ayə)

    Görün rəbbimiz nə gözəl qanunlar göndərmiş və qadın hüququnun tapdanmaması üçün Qurani-Kərimdə surə (Ən-nisa-Qadınlar) göndərmişdir.

    Bəzən kişilərə qadındüşkünlüyü və çoxevlilik barədə irad tutduqda onlar özlərini müdafiə kimi:-Bizim dində çox evlilyə icazə verilir-deyirlər.Məndə müsəlmanam.Ağlım kəsəndən dinimin belə bir qaydaya icazə verdiyini eşitmişdim.Yaşa dolduqca Qurani-kərimi oxuduqdan sonra belə bir kəlamla rastlaşdım:-Əgər yetim qızlarla (evlənəcəyiniz təqdirdə) ədalətlə rəftar edə bilməyəcəyinizdən qorxarsınızsa o zaman sizə halal olan (bəyəndiyiniz) başqa qadınlarla iki,üç və dörd nəfərlə nigah bağlayın.Əgər onlarla da ədalətlə dolanmağa əmin deyilsinizsə, o halda təkcə bir nəfər (azad) qadın və ya sahib olduğunuz kənizlə evlənin.(yaxud:o halda təkcə bir nəfər azad qadınla evlənin və ya əlinizin altında olan kənizlərlə kifayətlənin)Bu ədalətli olmağa(ədalətdən kənar çıxmamağa)daha yaxındır.-Qurani-Kərim-Ən-nisa surəsi-(Qadınlar-3 ayə)

    Rəbbimiz də bəndəsinin ailəsinə qarşı ədalətli rəftar etməsini istəyir.Ədalətli olmağa isə bir evlilyin daha münasib olduğunu uyğun bilir.Hətta bəndəsinin öz ədalətinə əmin olmadığına görə də ona ədalətli yolu göstərir.

    — Siz nə qədər çox istəsəniz də ,arvadlar arasında heç vaxt ədalətlə rəftar etməyi bacarmazsınız .Barı (birisinə) tamamilə meyil göstərib digərini asılı vəziyyətdə (nə ərli kimi ərli nə də boşanmış kimi boşanmış) qoymayın.Əgər özünüzü islah edib (belə hərəkətlərdən)çəkinsəniz (allah sizi bağışlayar).Həqiqətən, allah bağışlayandır.Rəhm edəndir- Qurani-Kərim-Ən-nisa surəsi-(Qadınlar-129- ayə)

    Doğurdanda bu belədir.Bir kişi istəsədə hər iki qadınına və ya hər iki qadının övladlarına eyni ruzini,geyimi,müxtəlif yaşamaq üçün problemləri həll etsin bunu bacarmaz.Ya imkan buna şərait yaratmaz ya da ki hansısa qadının qorxu və ya qısqanclıq qəzəbi onu bu fikirdən yan keçməyə vadar edər.Bu da ədalətli olmaq istərkən ədalətsiz olmaqdır.Axı hansı kişi eyni anda iki qadına eyni sevgini verə bilər? Mütləq həmin anda qadınlar arasında qısqanclıq yaranar biri bəlkədə ikisi o kişidən üz döndərər.Hər bir qadın istərki öz sahibini(həyat yoldaşının) yeganə ideal qadını olsun.Əvəzolunmaz olsun.Bir kişinin eyni anda sevgisini və ya ehtiraslnı qazanan qadın yəqinki əxlaqsız qadın olar.Ya da ki gərək o kişi qəlbi və əməlləri o qədər təmiz və pak ola ki qadınlar arasında sevgini bərabər bölə.Ancaq belə sevgini hansı bir kişi edə bilərki.Mütləq evdəki qadınından gizli başqa qadın yanına gedər.Evə gəldikdə isə işdən gec çıxdım və ya qonaqlıqda idim deyərlər.Məgər sevdiyi qadını aldatmaq onu sevməkmi deməkdir?

    Bəzən deyirlər ki,peyğəmbərlərin də bəziləri çox evli olmuşdur.Bildiklərimizdən:-İlk peyğəmbərimiz həzrəti Adəmin haqqında danışarkən onun adı yalnız bir xanımla həzrəti Həvvayla çəkilir.İbrahim peyğəmbər Sara xanım yaşlı olduğu üçün,övladı olmadığı üçün həzrəti Hacərlə evlənir.Allahın rəsulu sonuncu peyğəmbərimiz Xədiceyi Kübra vəfat etdikdən sonra Ayişə ilə evlənmişdir.Dörd xanımla evləndiyi deyilsədə həzrətin haqqında danışarkən çox zaman yalnız bu iki xanımın adı çəkilir.Təbii ki,yer üzündə peyğəmbərlər allahın elçiləri sayılır və onlarda bütün gözəl xüsusiyyətlər cəmlənmişdir.Onlar nəinki bir hətta iki,üç qadınla evlilikdə hər bir xanıma gözəl rəftar etməyi asanıqla bacarmışlar,Onlar nəinki öz zamanının özlərindən sonrakı zamana belə həyatda düzgün yaşamağı öyrətmək üçün göndərilmişdir.Onlar yer üzünün mələkləri idi.Onlarla yaşayan qadınlarda onlarla fəxt edirdi.Və həmin qadınlarda müqəddəslik və paklıq rəmzi sayılır.Pis əməl və pis xüsusiyyətlərdən uzaq idilər.Rəbbimiz əgər bəndələri arasında fərq qoymursa onun elçiləri də zaman,zaman bəndələr arasına gələrək zamanın insanlarına fərq qoymamışdılar.Belə hallara sahib olduqlarını bildiyimiz üçün bəzi kişilərimiz özlərinə bəraət qazandırmaq üçün din və peyğəmbərlərdən misal gətirilərsə yanılırlar.Çünki hər bir peyğəmbər allahın elçisi və ədalət rəmzidir.Onlar hər an özlərini səbirli tutmağa çalışanlardır.Adi bir bəndə onlarda olan xüsusiyyətin yarı faizi ola bilməz.Adi bir bəndə onlarda olan ədalətə gözəl xüsusiyyətlərə sahib ola bilməz.Hansı bir adi bəndə allah elçilərindən başqa,müqəddəslərdən başqa qadınlar arasında ədalətlə rəftar edə bilər?Qadın arasında eyni bərabərə sahib olmayacaqsa onların arasında hər birinə eyni ruzini tən bölməyəcəksə eyni geyimi almayacaqsa o belə evlilkdən uzaq olmalıdır. Bəzi müqəddəslər dövürlərində isə qoşun əsgərlərindən və yaxın insan itkisindən başsiz qalan qadınlar düşmən əlinə əsir və ya intiqam almaq məqsədiylə düşməməkşün siğə olunarmış.Bu haldan da həmin müəyyən dövrün bəzi insanları sui istifadə etsələr də ama savadsiz və namuslu qadının qorunması üçün yad ələ keçməməsi üçün qorunacaq vasitə idi.Amma o zamanın qadınları avam və savadsız olduğu üçün,iş yerləri olmadığı üçün ac-səfalətdən qurtarmaq üçün qadın razı idisə bu vasitə bəz hallarda xeyirli idi.İndisə kişidən çox qadınların savad alması üçün çoxlu təhsil ocaqları,və işləmək üçün iş yerlər vardır.

    Tarıxdə də bir çox dövrün fironu ,şahı,xanı,bəyi,ağası qadındüşkünlüyünün və çoxevlilyin qurbanı olmuşdur.Birinci xanım ərinin hakimiyyətinin ikinci qadına qalacağından qorxub ərini öldürüb hakimiyətə sahib olmuşdur.Belə hallarda böyük ailə parçalanmasından nəinki həmin ailə böyük bir hakimiyyət də ziyan çəkmişdir.Bir ailədə baş verən ziddiyətlər bəzən uğursuz qələbələrə də yol açmışdır.Hətta qədim dövürlərdə ailə daxili münaşiqə böyük hakimyətin parçalanmasına və ölkədə müstəqil kiçik hakimyətlərin yaranışına da səbəb olmuşdur.Ölkədəki hakimiyyət zəifliyindən və daxili çəkişmələrdən istifadə edən yad ölkələr həmin ölkəyə yürüş edib o ölkəni talan etmişlər.

    İstər kişi istər qadın ədalətlə rəftar edə biləcəyi addımı atmalıdır.Çəkə biləcəyi yükü çəkməlidir.Bir qadına uyubda övladı ata qayğısında məhrum edib böyütmək olmaz.Qocalıb əldən düşdükdə ,xəstəliklə üz -üzə qalanda elan və ya hansısa bir verlişə çıxıb övladımı axtarıram-məni bağışlasın-demək artıq çox gec deyilmi?

  • Şərif AĞAYAR.”Kol-kos müsəlmanı”.

    Bizim qonşu kənddə Möhübbət adlı yaşlı bir kişi var. İndi Masazır qəsəbəsində qalır. Yaşı xeyli irəliləmiş bu ortaboy kişinin işi-gücü Bakı-Sumqayıt yolunun kənarında hinduşka otarmaqdı. Hinduşkaları üçün alıcıları da bu strateji əhəmiyyətli magistralın həndəvərində tapır.
    Möhübbət kişiyə el arasında Möhüş deyirlər. Mən gözümü açandan onun adını Möhüş bilmiş və zahiri görkəmini elə beləcə görmüşəm. İllər bu köpəyoğlunun kişisinin ayıb yerinə deyil elə bil. Başını və üzünü həmişə dibdən qırxdırır. Elə dibdən ki, üstündə milçək sürüşər… Dazlığına rəğmən motosiklet ruluna oxşayan bığları sifətində daha canlı və daha şanlı görünür.
    Əvvəllər imkanları yox idi Möhüşgilin. Bu yaxınlarda eşitdim ki, Xırdalan qəbiristanlığı ilə üzbəüz iri məhəllənin birində tikilən evlərini kirayəyə verir. Daha doğrusu, bununçün həyətdə xüsusi otaqlar tikdirib…
    Mənə kirayə ev lazım idi. Dabanıma tüpürdüm! Düz Möhüşün yanına…
    Həyətdə idi. Kubik parçasının üstündə oturub kürəyini evin gündöyən divarına söykəmişdi. Ayağında qaloş vardı. Şalvarını səliqə ilə corablarının içinə salmışdı. Kənddə də belə edirdi Möhüş. Heç enli əlləri də dəyişməmişdi. Yadımdadır, uşaqların başına çırtma vurub onlara alça paylayardı. Kimin başına möhkəm vururdusa iki alça verirdi ona, kim Möhüşə təslim olub başını onun ixtiyarına vermirdisə alça üzünə həsrət qalırdı. Sonralar yekə-yekə kitablar Möhüşün bu hərəkətinin sirli və abırsız səhifələrini açdı mənimçün. Əlim üzümdə qaldı! Ürəyimdə onun şeşə bığlarını söyüşlə yağladım.
    Möhüşün gözləri əvvəlki şövqlə parıldayırdı. İnanmazdım, məni o saat tanıdı. Yeddi arxa dönənimi qəbirdən çıxarmağa ehtiyac qalmadı. Mehriban qarşıladı məni. Amma kirayə otaqların heç biri xoşuma gəlmədi. Dar və səliqəsiz idi. Kasıb ki, kasıb! İmkanı olanda da idimi üstündən getmir.
    Hava gözəl idi. Həyətdə göy ot çıxmışdı. Mən də bir kubik parçası tapıb Möhüşün yanında oturdum. Kepqasının dalını qaldırıb parıldayan gözlərinə gölgəlik elədi. Məzələnmək istədim kişiylə:
    “Əşşi, o alçalardan da düz-əməlli vermədin yeyək, nə oldu, ağacların hamısı erməniyə qaldı!”
    Dinmədi! Vaxtı ilə başımıza çırtma vuran gödək və yoğun barmaqları cibinə soxulub nəsə axtardı. Siqaret çıxardı, hövsələ ilə yandırdı. Tüstünü günəşə tərəf üfürüb buyurdu:
    “Ağlın nə kəsir, bu torpax məsələsinnən, qayıdajağıx görən?”
    Muğam oxuya-oxuya otluqda hərlənən hinduşkalara baxıb dedim:
    “Ağlım bir şey kəsmir!”
    Gözlərini qıyıb məni baş-ayaq süzdü. Elə bildim yenə də başıma çırtma vurmaq keçir ürəyindən. Qımışdım.
    “Düz deyirsən! Biz kol-kos müsəlmanıyıq, bizdən iş görən olmaz!” – Möhüşün sözləri hinduşkanın gileyli səsini daha da mənalandırdı.
    Maraq məni bürüdü. “Qılınc müsəlmanı”, “Müsəlmanın sonrakı ağlı”, “Harda müsəlman görürəm qorxuram” kimi dünyəvi dinimizin əleyhinə işləyən ifadələrə rast gəlmişəm, ancaq bu kol-kos məsələsini indi eşidirdim.
    “Kol-kos nə məsələdi, Möhüş dayı?!”
    “Bilmirsən?!” – gülümsündü, “motosiklet rulu” qulaqlarına tərəf dartındı və sifətində qəribə bir doğmalıq peyda oldu.
    “Yox, bilmirəm!”
    “Booo…” – kişi səsini qaldırdı – “Bə nə təhər oxumusan məhtəbi?!”
    Dinmədim.
    Möhüş kişi hövsələ ilə siqaretdən daha bir qullab alıb tüstünü yavaş-yavaş ağzından, burnundan buraxdı… Tüstüyə bülənd olmuş bığlarının altından tanış səs təkrar eşidildi:
    “Bir gün iş-güc üçün urus, erməni, gürcü, bir də müsülman, Allahın yanına gedillər… Allah fikirrəşir ki, hası gəlif birinci nə söz desə, elə onu da verəjəm ona… Həəə…” – daha bir təntənəli qüllab. Sözlər tüstüyə büründü – “Urus gəlif deyir, taxtın-tacın necədi? Allah deyir, get, taxtı-tacı verdim sənə… Gürcü deyir, kef-damağın nə təhəridi? Deyir, kef damağı da sənə verdim… Erməni gəlif Allahdan işini-gücünü soruşur, qurbanoğlduğum da, işi-gücü olara verir. Müsəlman gəlif çıxmır! Allah xidmətçilərini yolluyur, gedif görüllər ki, kolda gizdənif qonşunun qəflə-qatırını güdür. Allah da deyir, dəymiyin, qoy o da onnan başını girələsin…”
    Möhüşün üzünə baxdım, o, gülmək əvəzinə, qəm dəryasına qərq olmuşdu. Deyəsən, danışdığı əhvalata əməlli-başlı inanmışdı kişi. Bayaqdan sevincdən qulaqlarının dibinə dartınan bığları şəlalə kimi çənəsinə tökülmüşdü.
    İstədim Möhüşə təsəlli verəm, bayaqdan tüklərini qabardıb yanımızda kişi-kişi hərlənən hinduşka xoruzu sözümü ağzımda qoydu: “quqquluğlü!!!”
    “Bay sənin yiyənin dədəsinin kəlləsini…” – Möhüş böyründəki ağacı alıb ucu ilə hinduşkaya möhkəm bir dımbız vurdu, hinduşka “quq” eləyib havaya tullandı…

    Yaman yeməli hinduşka idi!

  • Şərif AĞAYAR.”Azərbaycanlının cinsi xəstəliyi”

    Ötən həftə rayonda yaşayan dostum mənə zəng vurdu ki, bəs qardaşım xəstələnib, anam tab gətirmir, ona görə bu gün Bakıya yola salıram, sabah onlarla əlaqə saxla və tanış, etibarlı bir həkimin yanına apar. Dostum məni yükə saldı da bir az: “Sən ordasan deyə mən gəlmədim. Sənə arxeyinəm!”
    “Xub!” deyib sağollaşmaq istəyirdim ki, dostum konturlarına qızırqalanmadan məsələnin təfərrüatını mənə danışdı.
    Qardaşı abırlı bir uşaqdır. Balacalıqdan kitab-dəftər əhli olub. Orta məktəbin yuxarı siniflərinə çatanda Bakıya – əmisigilə göndəriblər ki, ali məktəbə hazırlaşsın. Hər şey qaydasında getdiyi bir vaxtda hansısa nadinc qohumu urcah olub dostumun qardaşına və onu alıb bir restorana aparıb. Möhkəm içəndən sonra ürəklərindən qadın keçib. Varlığa nə darlıq!
    “Ömürdən-gündən oğurlanan” bu gecə dostumun qardaşına baha başa gəlib: o, xəstəliyə yoluxub!
    Ömründə qadın görməyən, cinsi xəstəliklərdən heç nə anlamayan bu abırlı kənd uşağı utandığından heç kimə heç nə deməyib. Taa o vaxtacan ki, xəstəliyin əlamətləri dözülməz həddə çatıb.
    Sirrini həmyaşıdı olan əmisi oğluna açıb. O, şəhər uşağı olsa da problemi təkbaşına həll edə bilməyib və məsələni anasına deyib.
    Əmidostlarını da bilirsiniz!
    Bəlkə dostumun qardaşının onlarda qalmasından narazı imiş…
    Bir vay-şivən salıb ki, xəbər ildırım sürəti ilə bütün qohumlara yayılıb.
    Dostumun anası üzünü cırıb, saçlarını yoluşdurub, ölüm xəbəri gəlsə bundan yaxşı idi deyib. Atası əlini çaya-çörəyə uzatmayıb. Əmisi onu çağırıb, üzünə tüpürüb və uşaqlarımı pozacaqsan deyə evindən qovub.
    Uşaq son anda onu zibilə salan qohumunu axtarıb, intihar etmək istədiyini bildirib. Qohumu ayıq adammış! Uşağa xeyli ürək-dirək verib, həkimə aparmaq istəyib. Bu heynidə qardaşı zəng vurub ki, gözlə, anam Bakıya gəlir…
    Görüşdük!
    Uşaq ayaq üstə ölmüşdü. Anasının halı ondan da betər idi.
    Əvvəl gülmək məni tutdu. Sonra vəziyyətin qəlizliyini görüb ürək-dirək verdim. Qadından utandığımdan açıq danışa bilmirdim. Amma arada imkan tapıb uşağı kənara çəkdim, bu hadisənin yetkinlik yaşa çatan istənilən adamın başına gəldiyini söylədim. Hətta özümdən bir-iki yalan da uydurdum. Hiss elədim ki, mənə inanır.
    Tanış bir həkimin yanına getdik. Həkim savadlı və təcrübəli birisi idi. Uşağın ayaq üstə öldüyünü görəli başladı gülməyə: “Nə olub əəə sənə?! Kişi deyilsən?!”
    Sonra qadını bayıra çıxarıb bir-iki vacib şey soruşdu və bizi dərhal laboratoriyaya göndərdi.
    Dostumun qardaşının damarından qan götürüləndə bədəni titrədi, ürəyi getdi. Həkimlərin müdaxiləsi ilə ayılandan sonra isə məni qucaqlayıb ağladı.
    O, SPİD-ə yoluxduğunu zənn edir və buna görə qorxudan ölürdü.
    Bir yandan xəcalət, bir yandan qorxu uşağı həqiqətən də intihar həddinə gətirmişdi.
    O nadinc qohumuna zəng eləməsə və anası vaxtında gəlməsə bəlkə də özünü öldürəcəkdi.
    Analizin nəticələri hamımızı sevindirdi: sadə bir yoluxma.
    Ancaq ləngitdiyi üçün ağırlaşmışdı.
    Həkim nəticələri gözdən keçirəndə mən dostumun qardaşının qoluna girdim. O, ayaq üstə dura bilmirdi.
    Həkim eynəyin üstündən tir-tir əsən uşağa baxıb, anasını nəzərə almadan uca səslə dedi:
    “İndi bu xəstəliyə tutulmayanları kişi saymırlar!”
    Və ucadan güldü.
    Dostumun qardaşının əsməcəsi bir andaca yox oldu, rəngi-rufu yerinə gəldi.
    Həkim ona onca günlük müalicə yazdı və elə müalicənin ilk günlərindən xəstə yaxşılaşmağa başlayıb artıq.
    Amma necə qorxubsa, namaza keçib! ))) Deyir iynə-dərman bitəndən sonra oruc da tutacam.Tanrı və valideynləri qarşısında elədiyi günahı yumaq üçün…
    Bax belə.
    Bu bizik!
    Danmağın adı yoxdur.

    Kulis.az

  • Kənan AYDINOĞLU.İlham MİKAYIL haqqında düşüncələr

    İlham Mikayıl-şeirlərini sevə-sevə oxuyub dövri mətbuatda qəzet və jurnal səhifələrində böyük məmnuniyyətlə çap etdirmək istədiyim gənc qələm yoldaşım və şair dostum.
    Şair ürəyinin çırpıntıları təkcə şeirlərində deyil, eyni zamanda adi danışığında da duyulur.Axı o bu mənada şairdi.İstər poeziyada, istərsə də adi danışığında belə.
    Kəlbəcər ədəbi mühitinin XXI əsr Çağdaş Azərbaycan poeziyası üçün yetişdirdiyi ən gözəl şairlərindən birincisidir.Çünki müasir çağdaş dövrümüzdə Kəlbəcərin həsrətini, kədərini, qəmini qəlbinin dərinliyində saxlayıb şair təxəyyülü, obrazlılığı eyni anda birləşdirərək şair qələminin süzgəcindən keçirərək ərsəyə gətirir.Özü də istər xalq şeiri, istərsə də klassik üslubda qələmə aldığı ədəbi-bədii nümunələrdə.Məhz sadalanan yüksək əxlaqi keyfiyyətlər Dünya Ədəbiyyatı, o cümlədən Türk Ədəbiyyatı üçün bənzərsiz şəxsiyyətlər yetişdirən Azərbaycan Ədəbiyyatına bağlı olması əslində zaman-zaman Böyük Türk torpağının tarixin astanasında başına gələn dəhşətli tarixi-xroniki hadisələrinə obrazlı şəkildə münasibət bildirməsi normal hal kimi qəbul olunmalıdır.
    Mənsub olduğu xalqın ədəbiyyatını, mədəniyyətini, adət-ənənəsini dərindən öyrənməyə çalışan müəllif xalqın dünənini, bu gününü, sabahını varaqlayıb orada yeni bir şeiri üçün detal axtaran, qəlbən narahat və həqiqi mənada böyük ədibdir.
    Folklor ənənəsinə, şifahi xalq yaradıclığına söykənəndə isə şeirində obrazlılığın gücü və təsiri daha da artır.Təbiət etibarı ilə sakit və narahat olan gənc ədib xalq ruhunda yazdığı poeziya nümunələrinin sayını artırmaqdadır.
    Dövri mətbuatda ara-sıra şeirləri ilə çıxış etməsinə baxmayaraq, oxucular arasında dərin və silinməz iz qoyur.
    İctimai-siyasi mövzuda qələmə aldığı cəmi dörd bənddən ibarət olan “Qocalır” rədifli şeiri isə onun bu sahədə, həqiqətən də, gözəl poeziya örnəklərini yazmağa qadir olduğunu bir daha sübut edir.Şair qələmindən çıxan nümunələri özünün aktuallığını itirməyib.
    Tələbəlik illərində qələm yoldaşı, şair dostu Nemət Tahirlə məktublaşma formasında yazdığı şeiri hələ də oxucuların diqqətindən yayınmır.

    KƏLBƏCƏR HƏSRƏTLİ ŞAİRİM MƏNİM

    Kəlbəcər ədəbi mühitinin XXI əsr Çağdaş Azərbaycan poeziyası üçün yetişdirdiyi ən gözəl ədib və gənc şairlərin ən gözəli, canı, qanı, ruhu qədər Azərbaycan torpağına bağlı olan şair qardaşım İlham Mikayıla ulu sayqılarla!

    Kəlbəcər dərdinə çəkirsən haray,
    Kəlbəcər həsrətli şairim mənim.
    Uçmasın qəlbində qurulan saray,
    Kəlbəcər həsrətli şairim mənim.

    Kaş indi düşəydi güzarım mənim,
    Dağılsın qəlbimdə azarım mənim.
    Qazılsın torpaqda məzarım mənim,
    Kəlbəcər həsrətli şairim mənim.

    Ağlayan, sızlayan dən olmuşam mən,
    Kəlbəcər dərdinə tən olmuşam mən.
    İnləyən, göynəyən çən olmuşam mən,
    Kəlbəcər həsrətli şairim mənim.

    Yanaqdan gözünün yaşı düşəcək,
    Ayna Xəzərimin qaşı düşəcək.
    AVEYİN, MUROVUN daşı düşəcək,
    Kəlbəcər həsrətli şairim mənim.

    Qaralar yerində ağa dönəcək,
    Yolların sol səmti sağa dönəcək.
    Dərdlilər yenə də dağa dönəcək,
    Kəlbəcər həsrətli şairim mənim.

    Dərdimiz böyükdü bir Xəzər qədər,
    Yaşanan ömrümüz getməsin hədər.
    Dağılsın gözlərdən ayrılıq, kədər,
    Kəlbəcər həsrətli şairim mənim.

    Sənin də, mənim də dərdimiz birdi,
    Koroğlu hünərdə mərdimiz birdi.
    Kəlbəcər həsrəti yuxuma girdi,
    Kəlbəcər həsrətli şairim mənim.

    ƏLƏSGƏR ŞƏMŞİRLƏ saza dönəcək,
    Zimistan torpaqda yaza dönəcək.
    Çoxları azalıb, aza dönəcək,
    Kəlbəcər həsrətli şairim mənim.

    Bir elin, bir yurdun canındasan sən,
    Yenə laxtalanan qanındasan sən.
    Kəlbəcər yurdunun yanındasan sən,
    Kəlbəcər həsrətli şairim mənim.

    Ruhunda, canında KƏLBƏCƏR kimi,
    Dastanın ərlikdə hey HƏCƏR kimi.
    Həsrətli ömrümün sonuna kimi,
    Kəlbəcər həsrətli şairim mənim.

    KƏLBƏCƏR yurdunun canı, ruhusan,
    “QURAN”da görmüsən ADƏM, NUHU san.
    Yurdun ərşə çatan haray, ahu san,
    Kəlbəcər həsrətli şairim mənim.

    Bilirəm, dərdimiz sona yetəcək,
    Qəmimiz azalıb ona yetəcək.
    Sevincə atayla ana yetəcək,
    Kəlbəcər həsrətli şairim mənim.

    Dərin hörmət və ehtiramla:

    Kənan AYDINOĞLU.
    “Hüseyn Arif” Ədəbi Birliyinin üzvü.

  • Kənan AYDINOĞLU.Orxan ZAMAN haqqında düşüncələr

    Orxan Zaman-Müasir Azaərbaycan ədəbi mühitində cərəyan edən hadisələrə öz münasibətini, duyğu və hisslərini obrazlı şəkildə bildirən gənc qələm sahiblərindən biri.Vaxtı və zamanı düzgün qiymətləndirməyi bacaran və nəticə çıxaran müasir ruhda şeirlər yazan gənc müəllif.
    Dövrün sosial hadisələrinə biganə qalmayan və bir göz qırpımında dünyanı bütövlükdə dərk etmək istəyən həqiqi mənada uydurmaçılıqdan uzaq olan gənc şair.
    Sərbəst üslubda yazdığı şeirlərində obrazlılıq yüksək səviyyəyə çatır.Məhz sadalanan bu keyfiyət onunla oxucu arasında bünövrəsi möhkəm qurulumuş körpünü xatırladır.Bu körpü isə ədəbi-bədii nümunələrin döyünməkdə olan, çırpınmaqda olan gənc şairin özünü-şeirlərini dinləməyə məcbur edir.
    Poeziya nümunələrində çox nadir hallarda rast gəlinən heca vəznli şeirlərində is, xüsusilə “Gözlədim”, “Olsun” rədifli qoşmalarında bu ruh özünü qabarıq şəkildə biruzə verir.
    Uzun müddətli yaradıclıq axtarışının nəticəsidir ki, on səkkiz yaşı tamam olmasına iki gün qalmış “Sevgi sonatası” adlı ilk şeirlər kitabı çap olundu.Bu artıq onun uğurlarından xəbər verir.

    Dərin hörmət və ehtiramla:

    Kənan AYDINOĞLU.
    “Hüseyn Arif” Ədəbi Birliyinin üzvü.

  • Kənan AYDINOĞLU.Mövlud MÖVLUD haqqında düşüncələr

    Mövlud MÖVLUD-Yetişməkdə olan Yeni nəsil Azərbaycan ədəbiyyatının ən istedadlı gənc yazarlarından biri.Həm adi danışığında, həm yazılarında həyatda olduğu kimidir.Sadə, yumorlu və gülüş dolu sözləri ilə.
    “Gənc Ədiblər Məktəbi”nin müdavimi və Azərbaycan Aşıq sənəti üçün zaman-zaman Molla Pənah Vaqif, Molla Vəli Vidadi, Səməd Vurğun, Vaqif Səmədoğlu, Yusif Səmədoğlu, Mehdi Hüseyn, İsmayıl Şıxlı kimi görkəmli söz sənətkarları bəxş etmiş Qazax mahalından olduğunu nəzərə alsaq, böyük inam hissi ilə gələcəkdə də böyük uğurlar qazanacağına heç şübhə də etmirəm.
    Çağdaş Azərbaycan Ədəbi Elektron Məkanında yayımlanan elektron orqanlarda yazılarını-köşə yazılarını oxuyanda, doğrusu, heyrətə gəldim.Çünki mənimlə həmyaşıd olmasına baxmayaraq, yaşından və özündən neçə-neçə illərin əsərlərini qəlbinin dərinliyindən keçirərək saf çürük edib ərsəyə əsl gənc yazara və gənc ədibə yaraşan tərzdə Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatı üçün gətirir.
    Azərbaycanın istedadlı gənc yazarı Mövlud Mövludun digər həmyaşıdlarından fərqləndirən bir çox spesifik xüsusiyyətləri var.Həmin yüksək əxlaqi keyfiyyətə malik olan xüsusiyyətləri silsilə olaraq sadalasaq, inanın ki, qurtarmaq bilməz.Bir də ki, istedadlı gənc yazar haqqında nə qədər fikirlər yazılsa, ən azı hər birini toplayıb kitab halına salıb nəşr edirmək istəsək, canlı bir ensiklopediya alınar.Məhz buna görə ensiklopedik biliyə, dərin düşüncə tərzinə, xalqın adət-ənənəsinə, dövrün tələblərinə, çağdaş Azərbaycan ədəbi mühitinin incəliklərinə dərin bələd olan əziz qardaşım Mövlud Mövluda ədəbi-bədii yaradıcılığında bol-bol uğrlar arzulayıram! İnşallah uğurlarının davamlı və silsilə olaraq davam etməsini Uca Tanrıdan diləyirəm.

    Dərin və hörmətlə:

    Kənan AYDINOĞLU.
    “Hüseyn Arif” Ədəbi Birliyinin üzvü.
    23-24 avqust, 2013-cü il.Bakı şəhəri.

  • Əziz MUSA: “Milli adət-ənənələrimizi dərindən öyrənsinlər!”.

    Снимок11-234x3001

    Müsahibimiz haqqında qısa bilgilər

    Əziz Musa ( Musayev Əziz Həsən oğlu) 1951-ci ildə Cəbrayıl rayonunda anadan olub.İbtidai və orta təhsilini Cəbrayıl rayon Maksim Qorki adına orta məktəbdə alıb.1968-1972-ci illərdə Gəncə Dövlət Pedaqoji Universitetinin Filologiya fakültəsini fərqlənmə diplomu ilə bitirib.1972-ci ildə dövri mətbuatda Əziz Musa imzası ilə çıxış edir.Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvüdür.Qırxa qədər kitabın müəllifidir.Şeirləri “Azərbaycan”, “Ulduz” jurnallarında, “Ədəbiyyat qəzeti”, “Azərbaycan Gəncləri”, “Respublika Gəncləri”, “Kommunist”, “İlham Çeşməsi” və s. qəzetlərdə dərc olunub.
    2012-ci il oktyabr ayının 6-da “Ziyalı Ocağı” İctimai Birliyinin Birinci Qurultatında “Ziyalı Ocağı” İctimai Birliyinin elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Redaksiya, Yaradıcı, Nümayəndə Heyətlərinin üzvü, “Qarabağ bölgəsinin ədəbiyyatı” bölməsinin Redaktoru seçilmişdir.
    Pedaqogika üzrə fəlsəfə doktorudur.”Azərbaycan” Nəşriyyatında “İlham Çeşməsi” qəzetinin təsisçisi və baş redaktorudur.Qarabağ müharibəsi veteranıdır.

    1.Əziz müəllim, ədəbi-bədii yaradıcılığa neçənci ildə hansı yazı ilə başlamısınız?

    -Ədəbi-bədii yaradıcılığa 1965-ci ildə “Kəndimiz” şeiri ilə başlamışam.

    2. Dövri mətbuat səhifələrində dərc olunan ilk mətbu əsəriniz hansıdır?

    -Dövri mətbuat səhifələrində dərc olunan ilk əsərim “Bənövşə” şeiri 1968-ci ildə “Azərbaycan gəncləri” qəzetində dərc olunub.

    3. İlk kitabınız neçənci ildə harada dərc olunub və necə adlanır?

    -İlk kitabım 1972-ci ildə “Gənclik” nəşriyyatında dərc olunan “Göy qurşağı” adlanır.

    4. “Azərbaycan” nəşriyyayında neçənci ildən çalışırsınız?

    -“Azərbaycan” nəşriyyatında 1994-cü ildən çalışıram.

    5. “İlham çeşməsi” qəzeti haqqında oxucularımıza məlumat verə bilərsinizmi?

    -İctimai-siyasi, mədəni, hüquq qəzeti “İlham çeşməsi” ayda bir dəfə 8 səhifə olmaqla 500 tirajla dərc olunur.Azərbaycan Respublikası Ədliyyə Nazirliyində qeydiyyata alınmışdır.Azərbaycandan başqa, qardaş Türkiyə Cümhuriyyətinə-Türkiyə Yazarlar Birliğinə, Tokat Şairler ve Yazarlar Derneğinə, Selcuk Universitetinə, Yıldırım Beyazid Universitetinə göndərilir.

    6.Bu günə qədər dərc olunan kitablarınız haqqında əziz oxucularımızı bilgiləndirə bilərsinizmi?

    -İndiyə qədər 40-a qədər kitabım çap olunub.Əsasən vətənpərvərlik. Sevgi şeirləri yazıram.Qarabağ müharibəsi mövzusunda daha çox kitablarım çıxıb.Milli qəhrəmanlarımıza daha çox poemalar həsr etmişəm.

    7.Çağdaş Azərbaycan ədəbi mühitində “Qanlı yanvar gecəsi”, “Xocalı” poemalarının müəllifi kimi tanınırsınız. Qələmə aldığınız poemaların ana xəttini nə təşkil edir?

    -Bu poemalrın ana xəttini başımıza gələn faciələr, millətin parçalanmasına səbəb olan xəyanətlər, vətən, yurd sevgisi, bir də azadlıq yolunda şəhid olan oğullarımızın qəhrəmanlığı təşkil edir.

    8.Çağdaş Azərbaycan mətbuatında, xüsusilə də Bakı şəhərində fəaliyyət göstərən mətbu orqanlar sırasında “Müasir türk ədəbiyyatının inkişafına dəstək” layihəsini mətbu orqanınızın səhifəsində həyata keçirdiniz.Layihə çərçivəsində qardaş Türkiyə Yazarlar Birliyinin Nümayəndə Heyətinin üzvləri Şemsettin AĞAR, Hasan AKAR, Gülten ERTÜRKün şeirlərini yayımladınız.Qardaş Türkiyəli yazarların ədəbi-bədii nümunələri, poeziya örnəkləri dərc olunmuş qəzetin yeni buraxılışından da iyun ayının 26-da Ata yurdumuz Türkiyə Cümhuriyyətinin Tokat şəhərinə yol düşəcək “Ziyalı Ocağı” İctimai Birliyinin Redaksiya, Yaradıcı, Nümayəndə Heyətlərinin üzvlərindən göndərəcəksiniz. Layihəni həyaya keçirməkdə əsas məqsədiniz?

    -Məqsədimiz iki qardaş Türk dövlətinin yazarları arasında mənəvi körpü salmaq, çağdaş Türk yazarlarını Azərbaycanda tanıtmaqdır.

    9.İnşallah qarşıdakı günlərdə mətbu orqanınızın səhifələrində “Müasir türk ədəbiyyatının inkişafına dəstək” layihəsini yenidən həyata keçirmək planlaşdırırsınızmı?

    -Biz bu işi daima həyata keçirəcəyik.İnanıram ki, qardaş Türk ədəbiyyatından daha çox yazarları bu işə cəlb edəcəyik.

    10. Ədəbi-bədii yaradıcılıqla məşğul olan gənc yazarlara məsləhətiniz nə olacaq?

    -Milli adət-ənənələrimizi dərindən öyrənsinlər.Ədəbiyyatımızı çox oxusunlar.Dünya ədəbi mühitinə uyğunlaşsınlar.

    11. Mətbu orqanınızın səhifələrində ədəbi-bədii nümunələri, poeziya örnəklərini dərc etməmişdən öncə hansı məqamlara daha çox diqqət yetirirsiniz?

    -Dövrümüzün aktual məsələlərinə.Dünyada baş verənlərə öz prizmamdan yanaşıram.

    12.Son zamanlar ədəbi-bədii yaradıcılıqla məşğul olan gənc yazarlardan hansıların yazılarını oxumusunuz?

    -Son zamanlar təzə çıxan kitabları, “Azərbaycan”, “Ulduz” jurnallarında, “Ədəbiyyat qəzeti”ndə gedən bütün cavan yazarların əsərlərini oxuyuram.Dövri mətbuatda əsərləri dərc olunan gənc yazarlara uğurlar diləyirəm!

    13.”İlham çeşməsi”qəzetinin səhifələrində gənc yazarların ədəbi-bədii nümunələrini, poeziya örnəklərini, məqalələrini dərc edirsiniz.Yazıları dərc etməmişdən öncə redaktə edən zaman həmin məlumatların müəllifin qələmindən çıxdığını nəzərə alaraq hansı dəyişiklik etməyə daha çox önəm verirsiniz?

    -İlk əvvəl həmin yazarlarla şəxsi söhbətlər edirəm.Öz məsləhətlərimi verib, iradlarımı bildirirəm.Çalışıram ki, müəllifin fikirlərinə hörmət edim.

    14. Ədəbi-bədii yaradıcılığınızda son zamanlar hansı yeniliklər olub?

    -Son zamanlar “Qarabağ” mövzusunda silsilə şeirlər üzərində işləyirəm.Çingiz Mustafayev haqqında “Çingiz dastanı” kitabım çapdan çıxıb.

    15. Gənc yazarlara dəstək olmaqda hansı hissləri keçirirsiniz?

    “Əl tutmaq Əlidən qalıb”-deyirlər.Kiməsə yol göstərirəmsə, kiminsə əlindən tuturamsa, bir rahatlıq duyuram.Son zamanlar ədəbiyyata istedadlı gənclər gəlir, onlara məsləhət vermək, dəstək olmaq məni sanki ağır bir yükdən azad edir.Peyğəmbərimiz göstərir ki, bildiyi başqasına öryətməmək günahdır.

    16.Çağdaş Azərbaycan ədəbi mühitində yetişməkdə olan gənc yazarlara Azərbaycan Yazıçılar Birliyinə üzv olmaq üçün lazımı sənədləri toplayıb payız ayında baş tutacaq Qurultaydan sonra müraciət etmələrini məsləhət görərdinizmi?

    -Əlbəttə.İstəyirəm ki, hər bir istedadlı gənc Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü olsun.

    17. Ulu Tanrıdan Azərbaycan xalqına arzunuz nə olacaq?

    Müstəqilliyimiz ədəbi olsun.Qarabağ ermənilərdən azad olsun.

    18. Sonda hansı şeirlərinizi əziz oxucularımıza ərmağan etmək istərdiniz?

    Son vaxtlar yazdığım şeirləri əziz oxucularımıza ərmağan etmək istəyirəm:

    İSTİQLAL MARŞI

    Əlli milyon ürək,
    Yüz milyon bilək,
    Əlli milyon insan,
    Əlli milyon istək,
    Əgər yumruq kimi
    Birləşə bilsək.
    Arazın üstündən,
    Körpü salarıq,
    Qovuşa bilərik,
    Biz azadlığa,
    Qayıda bilərik,
    Biz Qarabağa.

    DAHA

    Daha bu dünyadan əl götürmüşəm,
    Indi özümlədi hər işim, davam.
    O xoş günlərimi tay itirmişəm,
    Kədərlə, qüssəylə köklənib havam.

    Qurtarmır hələ də tale savaşı,
    Aylar, illər salır ömrü cətinə.
    Dərdlə rastlaşıram hər addımbaşı,
    Ürək açammıram mən hər yetənə.

    Gözümdə alışıb, nur saçmır günəş,
    Qaranlıq yol gedir mənimlə birgə.
    Həsrət ürəyimə tuşlanan atəş,
    Həyat çəkir məni sınağa, bərkə.

    Yaman öyrənmişəm köks ötürməyə,
    Hər gün yağış yağır tənhalığıma.
    Daha çalışmıram kədər örtməyə,
    Daş-kəsək ilişir ayaqlarıma.

    Ürək dediyindən dönmür ki, dönmür,
    Bacara bilmirəm öz istəyimnən.
    Sevgidən o yana bir yol görünmür,
    Yol gedə bilmirəm boş ürəyimnən.

    GECƏ-GÜNDÜZ

    Qeyrət, papaq deyiləndə,
    Zirvə, bayraq deyiləndə,
    Vətən, torpaq deyiləndə,
    Səssizcə ötüb keçirəm.

    Olanları düşünürəm,
    Dağ vüqarımdan düşürəm.
    Qərib səsdən üşünürəm,
    Şirin canımdan köçürəm.

    Gözlərə baxa bilmirəm,
    Şimşəktək çaxa bilmirəm.
    Bir yana çıxa bilmirəm,
    Sağa-sola yol ölçürəm.

    Kara gəlmir hər yaraq da,
    Dərd göyərir ağ varaqda.
    Xəyalımda o torpaqda,
    Əkdiyimi hey biçirəm.

    Gördüyüm daş o daş deyil,
    Hər kəs mənə sirdaş deyil.
    Daha yaşım, o yaş deyil,
    Haqqı, nahaqqı seçirəm.

    Dərd saçıma qar ələyir,
    Qəlbim quzutək mələyir.
    Düşmən orda kef eyləyir,
    Mənsə göz yaşı içirəm.

  • Elmin NURİ.Məqalə

    Mövlanə Cəlaləddin Rumi bəşəriyyətin təfəkkür tərzini, düşüncə parametrlərini dəyişdirən beş böyük şəxsiyyət sırasındadır. Hazırda dünyada ən çox satılan kitablar məhz, bu böyük türk şairi və filosofunundur. Hətta İngiltərədə Şekspirdən də çox mütaliə olunan Mövlanə Cəlaləddin Rumidir.
    Qərb alimlərindən olan M.Barresin belə bir fikri var “Mövlanəni tanıyandan sonra Hüqo, Höte və Şekspirdə nəyin çatışmadığını dərhal anladım”. Mövlanə insanları ayırmır onları ümumi mənəviyyat və sevgi komponentləri altında birləşməyə çağırırdı.
    Bu yazıda da Mövlanənin eşq fəlsəfəsinin bəzi nüanslarından və insanın yüksək psixoloji gərginlikdən, xaosdan, vakuumdan yəni boşluqlardan uzaqlaşaraq mənəvi yola qədəm qoyması və sonda ruhi rahatlıq tapması üçün Kamilliyə, Allaha doğru dəvətindən danışılacaq və bu dəvət bütün insanlar üçündür…

    Gəl, gəl, hər nə olursan ol, gəl!
    İnancsız da, bütpərəst də olsan, gəl!
    Burası ümidsizlik dərgahı deyil,
    Yüz kərə pozsan da tövbəni yenə gəl.

    Mövlanə Cəlaləddin Rumi insanı nurlu bir körpü üzərində gedən görür. Elə bir körpü ki, insan ürəyindən Allah dərgahına doğru uzanır. İnsan onu öz içində tapır və daim hərəkət edə bilir. Bu hərəkət insanın öz gəldiyi yerə yenidən qayıtmaq istəyini özündə əks etdirir. Əvvəlki yerinə yəni başlanğıc halına qayıtmaq həvəsi “nur körpüsü” timsalında tam bir dövretmə prosesini xatırladır ki, bu da “insan kainata bərabərdir” aksiomasını bir daha təsdiqləmiş olur. “Axı kainat da dövr edir”, “Axı dünya fırlanır”. (B.Vahabzadə)
    Mövlanənin “Məsnəvisi”ndəki ilk hekayət də məhz, bunu xatırladır. Ney nə üçün həmişə ah-nalə çəkir? sualına cavab axtaran Mövlanə öz məna xəzinəsinin köməyilə bunun səbəbini açıqlayır. Vurğulayır ki, öz səltənətindən (qamışlıqdan) ayrı düşən ney ora yenidən qayıtmaqdan ötrü bu cür fəryad qoparır. Ah-nalə etməsi üçün isə onun qamış halından ney halına gəlməsi lazımdır. Sırf insan üçün nəzərdə tutulan bu rəvayətdə qamış cahil, yəni sirlərə vaqif olmayan, ney isə cilalanıb, dünyanı dərk edən kamil insanın ümumiləşdirilmiş simvoludur. Yəni qamışdan neyə gedən yol adamdan insana gedilən yola bərabərdir. Neylə qamışın arasındakı fərq isə deməyə dəyməz.
    Mövlanənin yaradıcılığından ana xətt kimi keçən ilahi eşq kompanenti cahildən kamil insan yaradan bir iksirdir. Mövlanəyə görə, insanın ideal mahiyyətini tapan və onun idrakında olan adam həm “aşıq” həm də “məşuqdur”, yəni həm Allahı sevən, həm də Allahın sevdiyi bir şəxs olur. Burada Mövlanənin eşq fəlsəfəsi özünü tam olaraq əks etdirir.
    İdeal insan (kamil insan) bu eşqi bütün mənliyində tapan və yaşayan adamdır. Dolayısıyla insan öz canında Onu tapacaq və orada Gerçək Dostuna qovuşacaq bir varlıqdır. Aşağıdakı misralarla fikrini tamamlayır…

    Hər şeyi aramadıqca bulamazsın;
    Ancaq bu dost başqa;
    Onu bulmadan arayamazsın. (Fihi-ma fih-əşyaların təbiəti)

    Mövlanənin eşq fəlsəfəsi insanı fiziki aləmdən metafizik aləmə aparan bir yoldur (əvvəldə dediyimiz körpü). İnsan gövdə, ağıl və ruhun birləşməsindən ibarət bir varlıq olduğundan ondakı bu üç ünsürün əlaqədə olması məqsədəuyğun haldır. Lakin bəzi məqamlarda insanın yalnız bir
    komponentinə yəni gövdəyə qulluq etməsi onun ruhunu məhv etmiş olur. Ağıl ona görə insanda mövcuddur ki, bədənlə ruhun yəni maddiyyətlə mənəviyyatın arasındakı fərqi ona nümayiş etdirsin. Burada o birincinin ikinciyə keçməsi üçün zəmin yaratmış olur. Fiziki aləmdən də Metafizik aləmə keçid məhz burdan başlanır.
    Yazını körpü konsepsiyası ilə başladıq. Yəni insandakı insanlıq mahiyyətindən yaranıb onun ilkin çağına aparan körpü Mövlanənin insanlara dəfələrlə tövsiyyə etdiyi bir məntiqdir. Bir il bundan qabaq yazdığım şeirin bir misrasında dediyimi icazənizlə yazmaq istərdim…

    Nə vaxt körpü quracağam yerlə göyün arasında
    Mən o zaman alacağam mələklərin sırasında.

    Mövlanəni də bu körpünü qurmaq üçün oxumalıyıq. Bir də yəqin ki, onun davamçılarının ifa etdiyi səmavi rəqsləri görmüsünüz. Rəqs zamanı bir ayaq mərkəzdə dayanır, digəri isə tam dairə boyunca fırlanır. Bu Qardaşlıq etalonunu özündə əks etdirir. Yənifırlanan ayaq Yer kürəsinin 72 millətini ruhi birliyə, mərkəzə doğru dəvət edir. Həm də yazının əvvəlində qeyd etdiyimiz dövr fırlanan məkan və “körpü vasitəsilə” dövr edən insan məntiqini tamamlamış olur. Mərkəzdə duran ayaq isə zənnimcə körpünün başlanğıc və son anını göstərir. Rəqs edən isə Mövlanənin Dilindən yazımızın epiqrafını səsləndirir;

    Gəl,gəl nə olursan ol yenə gəl…

  • Mövlud MÖVLUD.Məqalə

    Bizim- Adəmin yetimçələrinin qəribə bir xasiyyəti var: nə vaxtsa, hansısa məqamda qəlbimizin mübhəm yerində gəlib çıxdığımız amma bir türlü sözə çevirə bilmədiyimiz həqiqətləri bir şairin şeirində, yazıçının yazısında görəndə, dünyanın xoşbəxti oluruq. Elə bil, dünyaları bizə verirlər. Yer üzünün hansısa köşəsində bizimlə eyni fikirdə olan adamların olmasına sevinirik.
    Bu həmfikirlərin söz adamı olmağı sevincimizə sevinc qatır. Marina Svetayeva “əsl şeir nədir?” sualına belə cavab vermişdi:
    -Əsl şeir odur ki, sən onu oxuyanda deyəsən: “İlahi, bu söz elə mənim dilimin ucunda idi?!”
    Bu hissi mən də bir neçə dəfə yaşadım. Nə vaxtmı? dostum İbrahim İlyaslının “Yuxuma söykənmiş adam” kitabını oxuyanda. Yazımızın əvvəlindəcə bu məqamlardan birini yazmaq istəyirəm.
    Pək cocuqkən, yay tətillərində, Bakı-Qazax qatarına minəndə ürəyim köksümə sığmırdı. Həyəcandan az qala səhərə kimi yata bilmirdim. Bəs necə? Axı, mən dostlarımı, nənə-babamı dayımı görməyə, parkımızda futbol oynamağa, məscidimizdə namaz qılmağa, göllərimizdə çimməyə gedirdim.
    Elə ki, səhər açılırdı, əlini-üzünü yuyub, qatar bələdçisinə çay sifariş edən kişilərdən biri dərin bir qülllab vurduğu siqaretin tüstüsünü pəncərədən çölə buraxıb: “Gəncəyə çatdıq!”,-deyirdi, bax, onda mənim üzümü görəydiniz.
    Mənə elə gəlirdi pəncərənin qabağında dayanıb çölə baxsam, rəhmətlik Ağamalı Sadiq Əfəndinin “Başsız” povestinin qəhrəmanı kimi yolları gözümün içinə yığsam, yol tez qət olunar. Barmaqlarımın üstünə qalxıb pəncərədən çölə boylanırdım; evlər, kəndlər, elektrik dirəkləri, mal-heyvanı qabağına qatan, cavanlar, həyəti süpürən qadınlar, ot tayaları bir-birini əvəz edirdi. İbrahim bəyin kitabını oxuyanda gördüm ki, eyni hissləri o da yaşayıb və hətta yaşayır.
    Qazaxın Məzəm kəndindən olan aşıq qardaşımız Niyaməddin bizim şairə-İbrahim bəyə etiraz edir ki, “bəs sən doğma torpağa şeir yazmamısan”. Şairin cavabı nə ilə olar? Təbii ki, şeirlə!
    İbrahim bəy Niyaməddin qardaşımıza “Qazaxdı” rədifli şeirlə cacab verir:

    Nə kövrək mətləbə toxundun, oğul,
    Oxu bu qoşmanı-adı “Qazax”dı.
    Güvəncim-gümanım, andım-amanım,
    Pirim-səcdəgahım, odu- Qazaxdı.

    ***

    -Şəhər tünlükləri salanda bəndə,
    Ruhum qanadlanır o doğma kəndə.
    Dilim bala batır adı gələndə-
    Dilimin balmısal dadı Qazaxdı.

    ***

    Hanı yer üzündə o yurdun babı?
    Yerləri laləzar, göyləri abı.
    Könlümün təpəri, canımın tabı,
    İçimin alovu-odu Qazaxdı.

    ***

    Qələmçə, Göyəzən, Avey-keşiyim,
    Dəli Kür-yüyrüyüm, İncə beşiyim.
    Daha nə sorarsan, öyüm-eşiyim?
    Ruhumun yaddaşı-yadı Qazaxdı.

    ***

    İbrahim əmini elədin çapar,
    Durma, gəl şeirini Məzəmdən apar…
    -Dartınıb Gəncədən tərpəndi qatar,
    Ürəyim atdandı-budu…Qazaxdı!

    Bu şeiri oxuyanda heyrətə gəldim. Yuxarıda yazdığım hissləri bir daha keçirdim. İbrahim bəyin bu yaşında da içində həmin duyğuları qoruyub-saxlamağı, nə gizlədim? Bir az da kövrəltdi məni. Sonuncu misraları indi də dilimin altında dərman kimi saxlayıram:

    -Dartınıb Gəncədən tərpəndi qatar,
    Ürəyim atdandı-budu…Qazaxdı!

    ***

    Əsl söz, əsl nəfəsdir. Əsl nəfəs də (Hu!) Olimpiya məşəli kimidir: estafeti götürmək hər igidin xərci deyil. Mənsur Həllacdan Rumiyə, Rumidən Şəmsə, Şəmsdən, Nəimiyə, Nəimidən Nəsimiyə, Nəsimidən, Molla Vəli Vidadiyə, Vidadidən Hüseyn Cavidə ötürüldüyü kimi İncə dərəsinin qədim sufi ənənələrini yaşadan kişilərdən, sözündən-söhbətindən doymaq mümkün olmayan aşıqlardan, dərdini-qəmini Qımqımalar da gizlədən (həm də üzə çıxaran) qadınlardan da İbrahim İlyaslıya ötürülüb.
    Biz dünya şeirində doğulduğu torpaqlara bağlı olmayan böyük şairə rast gəlməmişik. “Sadə torpadırsa, lakin Kərbəla torpağıdır”, deyən Füzulidən tutmuş məmləkətini “ürəyinin infarktında” yaşadan Nazim Hikmətə kimi.

    ***

    Mən fikir vermişəm, həmişə savadsız və istedadsız adamlar ədəbi mühitdə dəbdə olan “izm”lərin kölgəsinə sığınıb ədəbiyyatda özünə koma qaralamaq istəyir. İçinin saf, təmiz səsi olan şairləri isə söz çələngini həmişə öz bağının güllərindən toxuduğunu görmüşəm: Molla Vəli Vidadi, Aşıq Ələsgər, Səməd Vurğun, Ağamalı Sadiq Əfəndi, Akif Səməd, Məmməd İlqar, rəhmətlik Şaiq Vəli və bizim yazımızın qəhrəmanı İbrahim İlyaslı…
    Millətin yadında qalan da millətin bağrından qopan şairlər olub, qiyamətə kimi də belə olacaq!
    Mən buna bütün qəlbimlə inanıram: əlimi İbrahim İlyaslının “Yuxuma söykənmişəm adam” şeirlər kitabına basıb and içə bilərəm…

  • Mövlud MÖVLUD.Məqalə

    Mövlud Mövlud

    Gənc yazar Cəil Cavanşir saytların birinə verdiyi müsahibədə Azərbaycan Yazıçılar Birliyini, onun yarıtmaz ədəbi siyasətini, həmin birliyin rəhbərliyində təmsil olunan şair-yazıçıları tənqid edib. AYB katibi Fikrət Qoca isə Cəlil bəyə belə cavab verib: “Demaqoqluq eləməsin, səsini başına atmasın!”
    Qəribə ittihamdır. Adam deməyə söz tapmır. Rusiyanın xüsusi xidmət orqanlarının əyilməyən, mənsəbə-şöhrətə satılmayan yazıçıları “ifşa” etmək və ədəbiyyatı rejimin nəzarətinə almaq məqsədiylə qurduğu, bu gün də həmin məqsədə can-dildən xidmət göstərən bir təşkilatın rəhbərləyində təmsil olunasan, bir-birini əvəz edən rəhbərlərin, bütün siyasi sistemlərin sevimlisi olasan, dövlətin ədəbiyyatın inkişafı üçün ayırdığı pulları özünə və yaxınlarına sərf edəsən… Sonra da halal-hümmət sözün yanında olan, yazıçı ləyaqətini qorumaq üçün heç bir təşkilata üzv olmayıb heç bir imtiyazı qəbul etməyən, əvəzində dolanmaq üçün beş sayta yazı yazan zəhmətkeş, istedadlı bir gənc yazarı demaqoqluqda, səsini başına atmaqda ittiham edəsən.

    Dəhşətdir!

    Nədir demaqoqluq? Şeir-hekayə yazıb, alman dilindən tərcümələr edib min bir zülm-zillətlə ailə saxlamaq, yoxsa şəhərin bir neçə yerində evi ola-ola oğlunu AYB-nin ev siyasına saldırmaq?
    Siz elə bilirsiniz, bunlar təkcə evdən, puldan-paradan doymurlar deyə belə hərəkət edirlər? Əsla!
    Əsas məqsəd müstəqil Azərbaycanın azad düşüncəli yazarlarını əzmək, küçələrdə qoyub içki düşkününə çevirmək, axırda da “serroz”dan ölən gənc şairin anım günündə – “Natəvan” klubunda yanıqlı-yanıqlı çıxış edib, amansız əcəli tənbeh etməkdir. Onlar bizi səfil, sərgərdan və boynubükük görmək istəyirlər. Budur məsələ.
    Bu adamlarla neyləyək? Bunlardan hara şikayət edək? Dərdimiz kimə deyək? Yüksək çinli məmurların çoxu bunların tərəfindədir. Müxalifət liderləri bunları görəndə ayağa qalxır. Sadə insanlar isə deyir: “Ağsaqqal yazıçılardan nə istəyirsiniz?”
    Bu adamlar hamını aldadıblar. Hamını inandırıblar ki, doğrudan da Sovet dövründə dissident olublar, qəlbləri Azərbaycan xalqıyla döyünüb. Doğrudan da yazdıqları dünya ədəbiyyatının şah əsərləridir.
    Mən Anar, Fikrət Qoca, Çingiz Abdullayev, Ramiz Rövşən, Zəlimxan Yaqub heyranlarını başa düşə bilmirəm.
    Anar böyük yazıçıdırsa, Sart kimdir? Çingiz Abdullayev yazıçıdırsa, Akutaqava kimdir? Ramiz Rövşən böyük şairdirsə, Bodler hansı yuvanın quşudur? Zəlimxan Yaqub tamada-aşıq yox, peşəkar şairdirsə, İsa İsmayılzadəni hansı dəftərə yazaq?
    Mənim bu “agentura” şəbəkəsnin zəncir həlqələri olan yalançı ağsaqqal yazıçılardan və onların fanatlarından umacağım da yoxdur, onlara deməyə sözüm də. Mənim bircə xahişim var: AYB divarlarından asdığınız şəhid şair qardaşımız Ülvi Bünyadzadənin şəklini bizə – onun mənəvi varislərinə qaytarın. Sizə o təşkilatı Ülvini şəhid eləyən rus şovinizmi qurub.
    Qoy, bu dünyanın malı-dövləti, yalançı şöhrəti sizin olsun.
    Onun müqəddəs adından alver eləməyin.
    Qaytarın şəklimizi!

  • DGTYB: “Atatürkün Azərbaycan siyasəti (öz dili ilə)” kitablaşdırıldı…

    “Türk Dünyası İnfo” İctimai Birliyi (TDİB) Azərbaycan Respublikasının Prezidenti yanında Qeyri-Hökumət Təşkilatlarına Dövlət Dəstəyi Şurasının maliyyə dəstəyi ilə “Mustafa Kamal Atatürkün Azərbaycan siyasəti haqqında tədqiqatlar və nəşrlər” mövzusunda layihə çərçivəsində Türk dünyasının böyük öndəri Mustafa Kamal Atatürkün Azərbaycanla bağlı araşdırma işlərini başa çatdırıb.
    Bu araşdırmaların nəticəsi olaraq, layihədə nəzərdə tutlduğu kimi, “Atatürkün Azərbaycan siyasəti” adlı kitab “QHT nəşriyyatı”nda nəşr olunmuşdur.
    Prof.Dr. Nizami Cəfərovun və Prof.Dr Mehmet Akif Turalın həmmüəllif olduğu bu kitabda Türk Dünyasının böyük oğlu – Türkiyə Cümhuriyyətinin banisi Qazi Mustafa Kamal Atatürkün Azərbaycanla bağlı yürütmüş olduğu siyasətin əsas mahiyyətini sərgiləyən rəsmi fikir və düşüncələri, yazışmaları və digər münasibətləri əks etdirən tarixi-siyasi xarakterli materiallar yer almışdır. Konkret olaraq, bu nəşr vasitəsi ilə çağdaş Türkiyəni quran, ilk və ən çətin illərində yönəldən Mustafa Kamal Atatürkün Cümhuriyyət quruculuğu dövrlərində Azərbaycana yönəlik siyasətinin əsas məqamları sənədlərin dili ilə yığcam şəkildə gənc nəsilə və geniş oxucu kütləsinə çatırılır.
    Sözügedən layihənin rəhbəri Dəyanət Osmanlı, nəşrin redaktoru Şahyəddin Əliyevdir.

    http://www.dgtyb.org/news/1948.html

  • Rafiq ODAY: “Gənc yazarlara dəstək olmaqdan məmnunluq hissi keçirirəm”.

    Rafiq Oday foto

    Müsahibimiz haqqında bilgilər

    Rafiq ODAY ( Bayramov Rafiq Hüseyn oğlu) 23 iyul 1960-cı ildə Naxçıvan MR Şərur rayonunun Şəhriyar kəndində anadan olub. 1983-1988-ci illərdə Naxçıvan Dövlət Universitetinin filologiya fakültəsində təhsil almışdır. Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvüdür.Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının sədridir.”Möhtəşəm Azərbaycan” qəzetinin təsisçisi və baş redaktorudur.”Ziyalı Ocağı” İctimai Birliyinin elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Mətbuat Xidmətinin Rəhbəridir.”Qızıl qələm”, “Həsən bəy Zərdabi”, “Qafqaz-Media” mükafatları laureatıdır.”Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının inkişafına dəstək”, “Çağdaş Türkiyə ədəbiyyatının inkişafına dəstək” layihələrini mətbu orqanının səhifələrində həyata keçirən ilk AZƏRBAYCANLI ŞAİRDİR.

    1. Rafiq müəllim, ədəbi-bədii yaradıcılığa neçənci ildə hansı yazı ilə başlamısınız?
    Ədəbi-bədii yaradıcılığa 1972-ci ildə “İşıqlı yol” qəzetində dərc olunan məqalə ilə başlamışam.
    2. Dövri mətbuat səhifələrində dərc olunan ilk mətbu əsəriniz hansıdır?
    Dövri mətbuat səhifələrində dərc olunan ilk şeirim “Vətən gəz” adlanır və 1983-cü ildə “Şərq qapısı” qəzetində dərc olunub.
    3. İlk kitabınız neçənci ildə harada dərc olunub və necə adlanır?
    İlk kitabım 1989-cu ildə “Yazıçı” nəşriyyatı tərəfindən dərc olunan “Bir yol başlamışam” adlanır.O zamanlar “Yazıçı” nəşriyyatında baş redaktor Xalq şairi Sabir Rüstəmxanlı idi.Kitabım müzakirəyə verildikdən sonar dövlət hesabına dərc olundu.Kitabın redaktoru İslam Türkaydır.
    4.Rəhbərlik etdiyiniz Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının yaranıb fəaliyyət göstərməsində əsas məqsəd və qarşıda duran vəzifələr nədən ibarətdir?
    On ildir ki, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının sədriyəm.Altmışdan yuxarı üzvümüz var.Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının üzvləri ilə işimizi qururuq.Məqsəd Jurnalistikanın inkişafına dəstək olmaq, qələmin müqəddəsliyini qorumaqdır.
    5.“Möhtəşəm Azərbaycani” qəzeti haqqında oxucularımıza məlumat verə
    bilərsinizmi?
    “Möhtəşəm Azərbaycan” qəzeti 2005-ci ildə Azərbaycan Respublikası Ədliyyə Nazirliyində qeydiyyata alınmışdır.”Möhtəşəm Azərbaycan” qəzeti ayda bir dəfə 16 səhifə olmaqla 1000 tirajla dərc olunur. Müəlliflərin mövqeyi ilə redaksiyanın mövqeyi uyğun gəlməyə bilər.Yazılardakı cavabdehlik müəllifin üzərindədir.”Möhtəşəm Azərbaycan” qəzetinin səhifələrində dərc olunan yazılar yalnız Azərbaycanda dərc olunub ictimaiyyətin nəzərinə çatdırılmaqla kifayətlənmir.Eyni zamanda mətbu orqanın səhifələrində dərc olunan yazılar mətbu orqanın elektron orqanına da əlavə olunur.Azərbaycan Respublikasından başqa, Türkiyə Cümhuriyyətinə-Türkiyə Yazarlar Birliğine, İLESAM,Tokat Şairler ve Yazarlar Derneğine, Yıldırım Beyazid Universitetinə, Ankara şəhərində fəaliyyət göstərən Selcuq Universitetinə göndərilir.Azərbaycan türkcəsindən Türkiyə türkcəsinə tərcümə olunan şeirlər, məqalələr və s. nümunələr də dərc olunur.
    6.Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatında gənc yazar kimi ilk dəfə olaraq sizin şeirlər kitabınız dövlət hesabına dərc olundu.Şeirlər kitabınız dərc olunan zaman hansı hissləri keçirdiniz?
    İlk şeirlər kitabım dərc olunan zaman sevinc, qürur hissləri keçirdim.
    7.Çağdaş Azərbaycan ədəbi mühitində ilk dəfə olaraq “Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının inkişafına dəstək”, “Çağdaş Türkiyə ədəbiyyatının inkişafına dəstək” layihələrini mətbu orqanınızın səhifələrində həyata keçirisiniz.Layihələri həyata keçirməkdə əsas məqsədiniz?
    Azərbaycan Respublikası və Türkiyə Respublikası-iki qardaş Respublikan istər dil, istər mədəniyyət, istərsə də mənəvi dəyərlər baxımından bir-birinə yaxındır.“Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının inkişafına dəstək”, “Çağdaş Türkiyə ədəbiyyatının inkişafına dəstək” layihələrini həyata keçirməkdə əsas məqsədim Azərbaycan Respublikası və Türkiyə Cümhuriyyətinin arasında mövcud olan münasibətləri möhkəmləndirmək, həm qardaş Türkiyədə yaşayıb ədəbi-bədii yaradıclıqla məşğul olan Türkiyəli yazarların ədəbi-bədii nümunələrinin Azərbaycanlı oxuculara çatdırmaq, həm də Azərbaycanlı yazarların ədəbi-bədii nümunələrinin Türkiyəli oxuculara çatdırmaqdır.
    8.Bu günə qədər yüzlərlə kitabı toplayıb, tərtib edib, nəşrə hazırlayıb, redaktorluq etdiniz.Çağdaş Azərbaycan ədəbi mühitində yeni layihələr həyata keçirdiniz Həmin layihələr və kitablar haqqında əziz oxucularımızı bilgiləndirə bilərsinizmi?
    Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatı yaranandan bu günə qədər bir çox layihələr həyata keçirdi.Həmin layihələrdən biri “Bölgələrdə yaşayan qələm sahiblərinə dəstək” adlanır.Həmin layihələr çərçivəsində 15 almanax toplanıb, tərtib edilib, nəşr olunub.Həmin layihələr və kitablar bunlardı:

    1)“Bölgələrdə yaşayan qələm sahiblərinə dəstək”;
    2)“Durna teli” layihəsi;
    3)“Məmməd Araza həsr olunmuş şeirlərin toplanıb nəşr olunması”;
    4)“Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının inkişafına dəstək”;
    5)“Çağdaş Türkiyə ədəbiyyatının inkişafına dəstək”;
    6)“Azərbaycanlı və Türkiyəli xanım yazarlara dəstək”;
    7)“İstedadlı gənc yazarlara dəstək”;
    8)“Azərbaycanlı-Türkiyəli yazarların ictimaiyyətə çatdırılması”;
    9)“Bölgə yazarlarının ictimaiyyətə çatdırılması və s.

    “Bölgələrdə yaşayan qələm sahiblərinə dəstək” layihəsi çərçivəsində aşağıdakı kitablar nəşr olunub ictimaiyyətin nəzərinə çatdırıldı:

    1.”Bu yurdun aşılmaz dağları qala”.Bakı, “Yurd” nəşriyyatı,2001.184 səhifə;
    2.”Sevgi məktubları”.Bakı, “Nurlan” nəşriyyatı, 2002, 262 səhifə;
    3.”Hər bulaqdan bir damla”.Bakı, “Nurlan” nəşriyyatı, 2003, 208 səhifə;
    4.”Qeybdən gələn səslər”.Bakı, “Nurlan” nəşriyyatı, 2004, 256 səhifə;
    5.”İlahi eşqin pərvənaləri”.Bakı, “Nurlan” nəşriyyatı, 2004, 280 səhifə;
    6.”Təzadlar”.Bakı, “Nurlan” nəşriyyatı, 2005, 336 səhifə;
    7.”Sevdalı könüllər”.Bakı, “Nurlan” nəşriyyatı, 2005, 240 səhifə.

    “Durna teli” layihəsi çərçivəsində aşağdakı kitablar nəşr olunub ictimaiyyətin nəzərinə çatdırıldı:

    1.”Durna teli-1”.Bakı, “Nurlan” nəşriyyatı, 2005, 256 səhifə;
    2.”Durna teli-2”.Bakı, “Nurlan” nəşriyyatı, 2006, 256 səhifə
    3.”Durna teli-3”.Bakı, “Nurlan” nəşriyyatı, 2006, 256 səhifə
    4.”Durna teli-4”.Bakı, “Nurlan” nəşriyyatı, 2007, 224 səhifə
    5.”Durna teli-5”.Bakı, “Nurlan” nəşriyyatı, 2007, 360 səhifə
    6.”Durna teli-6”.Bakı, “Nurlan” nəşriyyatı, 2008, 368 səhifə
    7.”Durna teli-7”.Bakı, “Nurlan” nəşriyyatı, 2009, 208 səhifə

    9.Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının üzvü olmaq üçün sizə müraciət edənlər varmı?
    -Əlbəttə var!
    10. Ədəbi-bədii yaradıcılıqla məşğul olan gənc yazarlara məsləhətiniz nə olacaq?
    Ümumiyyətlə, ədəbi-bədii yaradıcılıqla məşğul olan gənc yazarlara tövsiyəm odur ki, qəlblərinin səsinə qulaq asıb yazsınlar.
    11. Mətbu orqanınızın səhifələrində ədəbi-bədii nümunələri, poeziya örnəklərini dərc etməmişdən öncə hansı məqamlara daha çox diqqət yetirirsiniz?
    Birinci odur ki, mövzu nöqteyi nəzərindən məhdudiyyət yoxdur.Sadəcə olaraq əsas meyar göndərilən ədəbi-bədii nümunələrin gözəl olmasıdır
    12.Bu günə qədər dərc olunan kitablarınız haqqında əziz oxucularımızı bilgiləndirə bilərsinizmi?
    Bu günə qədər dərc olunan kitablarım haqqında əziz oxucularımızı bilbigləndirə bilərəm.Ədəbi-bədii yaradıcılığa başladığım gündən bu günə qədər mütəllif nəşriyyatlarda kitablarım dərc olundu.Həmin kitablar bunlardı:

    1.”Bir yol başlamışam”.Bakı,”Yazıçı” nəşriyyatı, 1989, 64 səhifə;
    2.”Gecələr içimə göy üzü yağar”.Bakı, “Yurd” nəşriyyatı, 1999, 172 səhifə;
    3.”Ömür gedir öz köçündə”.Bakı, “Yurd” nəşriyyatı, 2000, 154 səhifə;
    4.”Xatirələr işığında”.Bakı, “Nurlan” nəşriyyatl, 2004, 256 səhifə;
    5.”Qarabağ şikəstəsi”.Bakı, “Nurlan” nəşriyyatı, 2006, 72 səhifə;
    6.”Şərur folkloru” ( Birinci nəşr).Bakı, “Nurlan” nəşriyyatı, 2006, 172 səhifə;
    7.”Ədəbi-Tənqidi Məqalələr”.Bakı, “Elm və təhsil” nəşriyyatı, 2010, 360 səhifə;
    8.”Əlli min də qayğısı var əllimin”.Bakı, “Elm və təhsil” nəşriyyatı, 2010, 328 səhifə;
    9.”Şərur folkloru” ( Yenidən və təkrar işlənmiş nəşr).Bakı, “Elm və təhsil” nəşriyyatı, 2012, 152 səhifə.

    13.İnşallah qarşıdakı günlərdə mətbu orqanınızın səhifələrində hansı layihələri həyata keçirməyi planlaşdırırsıınız?
    İnşallah qarşıdakı günlərdə “Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının inkişafına dəstək”, “Çağdaş Türkiyə ədəbiyyatının inkişafına dəstək” layihələrini yenidən həyata keçirmək istəyirəm.Bu dəfə mətbu orqanın səhifələrində ədəbi-bədii nümunələri, poeziya örnəkləri dərc olunmayan Türkiyəli yazarların-Remzi Zenginin, Sabiha Serinin özkeçmişi, ədəbi-bədii nümunələri, poeziya örnəkləri dərc olunacaq.
    14. Ədəbi-bədii yaradıcılığınızda son zamanlar hansı yeniliklər olub?
    Ədəbi-bədii yaradıcılığımda son zamanlar bir sıra yeniliklər olub.Şeirlərim Azərbaycan türkcəsindən Türkiyə türkcəsinə tərcümə olunub.Dərc olunmaq üçün qardaş Türkiyənin Tokat şəhərində fəaliyyət göstərən Tokat Şairler ve Yazarlar Derneğinin mətbu orqanı “Kümbet” dərgisinə, “Ziyalı Ocağı” İctimai Birliyinin mətbu orqanı “Ziyalı Ocağı” jurnalına, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin mətbu orqanı “Ədəbiyyat qəzeti”nə, ədəbi orqanları “Azərbaycan”, “Ulduz” jurnallarına göndərilib.
    Sentyabr ayı üçün bir şeir kitabım nəşrə hazırlanır.
    15. Gənc yazarlara dəstək olmaqda hansı hissləri keçirirsiniz?
    İlk şeirlər kitabım dərc olunan zaman hansı hissləri keçirdimsə, indi həmin hissləri keçirib Azərbaycanın müxtəlif bölgələrində yaşayıb ədəbi-bədii yaradıcılıqla məşğul olan gənc yazarları ictimaiyyətə çatdırmaqda məmnunluq hissi keçirirəm.
    16.Ədəbi-bədii yaradıcılığınızda yer alan ədəbi-bədii nümunələrinizin, poeziya örnəkəlrinizin əsas qayəsini nə təşkil edir?
    Ədəbi-bədii yaradıcılığımda yer alan ədəbi-bədii nümunələrimin, poeziya örnəkləriminin əsas qayəsini Vətən sevgisi, Vətən qayəsi təşkil edir.
    17. Ulu Tanrıdan Azərbaycan xalqına arzunuz nə olacaq?
    Mən həmişə MÖHTƏŞƏM AZƏRBAYCANdan söhbət düşəndə deyirəm ki, bu Qarabağ problemi aradan qalxsa, dünyada AZƏRBAYCAN qədər yaşamalı, yazıb-yaratmalı ölkə yoxdur.
    18. Sonda hansı şeirlərinizi əziz oxucularımıza ərmağan etmək istərdiniz?
    Sonda əziz oxucularımıza söyləyəcəyim şeirlərimi ərməğan etmək istəyirəm:

    DÜNYANIN DƏRDINI DAŞIDIN…

    Xeyirxah insan, təmannasız cərrah, M.Arazın və
    bütövlükdə Azərbaycan poeziyasının yaxın dostu Hacı Cəfər həkimə

    Bircə yol şöhrətə, şana uymadın,
    Bir bölük dərd yatır sinənin üstə.
    Dünya bax beləcə namərd dünyadı,
    Çəkir qılıncını enənin üstə.

    Çoxuna bu dünya sirli, müəmma,
    Çoxuna yüyənsiz, yəhərsiz oldu.
    Dünyanın dərdini daşıdın, amma,
    Dünya dərdlərindən xəbərsiz oldu.

    Mizan-tərəzisən əyriyə, düzə,
    Hərə bir gözündə ələnib gedir.
    Haçandı qarışıb gecən-gündüzə,
    Hər anın min dərdə bələnib gedir.

    Adın milyonların ümid nöqtəsi,
    Ünvanın çoxuna qibləgah oldu.
    Atadan, anadan, qardaşdan öncə,
    Çoxunun dərdindən sən agah oldun.

    Güvəndin həmişə öz adına sən,
    Seçmədin uzağı yaxınlarından.
    Son anda yetişdin imdadına sən,
    Sənə xoflu-xoflu baxanların da.

    Xəbis tab gətirməz bu böyüklüyə,
    Içini, çölünü didər kin, ağlar.
    Səninsə sübhədək yuxularında,
    Milyon qaçqın ağlar, didərgin ağlar.

    Bir qismi cənabdı, bir qismi paşa,
    Bir qismi ivançı bu məmləkətin.
    Yaşaya bilirsən oğlu ol, yaşa,
    Oğrusu divançı bu məmləkətin.

    Yaşaya bilirsən, di, buyur yaşa,
    Bu qədər ah, nalə, fəğan içində.
    Neçə nakam ömür vurulur başa,
    Hər gün göz yaşları və qan içində.

    Çoxunun kürsüsü ah-nalə üstə,
    Çoxunun taxt-tacı qan üstündədi.
    Üz tutub tanrıdan bir nicat istə,
    Istə ki, məmləkət can üstündədi.

    Nadana əyilən qəddin yox sənin,
    Dosta baş verməyə hazır görmüşəm.
    Qəlbin geniş olub, gözün tox sənin,
    Səni öz nəfsinə nazir görmüşəm.

    Sarsılma, ruhunu sarmasın kədər,
    Qoluna, dizinə köməklərik biz.
    Haqq üçün dünyanın sonuna qədər,
    Düşüb dizin-dizin iməklərik biz.

    Min karvan yolu var qaşının üstə,
    Səni tanıyanlar bundan halıdı.
    Bütün dostlarının başınan üstə,
    Haqqın, ədalətin simvolu kimi
    Sənin şəkillərin asılmalıdı.

    1992-1993

    HAVADAN AYRILIQ QOXUSU GƏLİR

    Əbəsmiş dayanmaq bu yağış altda,
    Qismətim yenə də qəhər olacaq.
    Göyün ulduzları yır-yığış altda,
    Yəqin ki, bir azdan səhər olacaq.
    Gecədi, birtəhər sovuşub gedir,
    Qarşıdan səhərin qorxusu gəlir.
    Özümü öyrədim ayrılıqlara,
    Havadan ayrılıq qoxusu gəlir.

    Dan yeri ayrılıq doğdu bu səhər,
    Bu sərsəm doğuşdan, qəfil doğuşdan
    İçimə ayrılıq toxumu düşdü,
    Bilmədim azımı, çoxumu düşdü.
    Gözümdən süzülən göz yaşıdımı,
    Yoxsa ki, bir əlçim yuxumu düşdü.
    Bəlkə ona görə səkilərin də,
    Otun da, daşın da, kol-kosların da.
    Gecəni yatmayan bu «dostlar»ın da
    Qapanır gözləri, yuxusu gəlir.
    Özümü öyrədim ayrılıqlara,
    Havadan ayrılıq qoxusu gəlir.

    Ağlaya bilmirəm ağac gözüylə,
    Çiçək gülüşüylə gülə bilmirəm.
    Nə məndən bir yolluq sağ qalan olmaz,
    Nədəki, bir yolluq ölə bilmirəm.
    Göz yaşım gözümdə donub haçandı,
    Çətini hər şeyin sonunacandı.
    Ölməyin, qalmağın sonu bəllisə,
    Hər şeyin cilidi, donu bəllisə,
    Bəs niyə hayana əl ətıramsa,
    Əlimə hicranın yaxasa gəlir?
    Özümü öyrədim ayrılıqlara,
    Havadan ayrılıq qoxusu gəlir.

    TƏCNIS

    Sinəmi bir atəş yandırıb yaxır,
    Haçandı bir nazlı gözəldən düşüb.
    O gündən günlərim saçım rəngində,
    O gündən saçıma gözəl dən düşüb.

    Vəsf etdim hüsnünü gəlincə, gülüm,
    Gəz sinəm üstündə gəl, incə, gülüm.
    Dönüb bu yerlərə gəlincə, gülüm,
    Baxıb görərəm ki, göz əldən düşüb.

    Vurula bildinsə dərdindən belə,
    Xoş olar soysalar dərimdən belə.
    Oday, bar-bəhrini dər indən belə,
    Sevgi bağçasına gözəl dən düşüb.

  • Vaqif SƏMƏDOĞLU: “İstəyirsən mənə lap “Ded Moroz” de…”

    Vaqif Səmədoğlu: “…təki bu üşütmə canımdan çıxsın”

    Onunla söhbət etmək, pıçıltılı səsi ilə ağır-ağır danışmağına qulaq asmaq şeir dinləmək kimi gəlib mənə həmişə. Bu nurani insanın təmkini, jestləri, hərəkətləri, ətrafı seyr eləməsi, yeriyərkən addımlarını saxlayıb qarşıdakı ağaca, qədim bir tikiliyə diqqət kəsilməsi də bir poeziya nümunəsidir haradasa.
    Şeirləri müasirlərinin və sələflərinin şeirlərindən tam fərqlidir. Amma o da düzdür ki, özündən sonra gələn ədəbi nəslin nümayəndələrindən ona bənzəmək, onun açdığı ədəbi cığırlarla hərəkət etmək istəyənlər də az olmadı. Haqqında bəhs etdiyim, şeirləri ilə çoxsaylı oxucuların şairinə çevrilən Vaqif Səmədoğlunun bir zamanlar açdığı o cığırlar artıq böyük, geniş bir yola çevrilib. Onun öz yolu, öz üslubu var, təkcə şeirdə və dram əsərlərində yox, elə ömrünün arxada qoyduğu illərinin başqalarından fərqlənməsi ilə… Bunu onun yaradıcılığına və həyat tərzinə bələd olanlarla söhbətində də hiss edirsən.
    Vaqif Səmədoğlu həmişə maraqlı, öyrənilməsi daha çox istənilən yaradıcı bir şəxsiyyət olub. O, şeirlərinin, imzasının arxasında heç vaxt gizlənməyib. O, həmişə şeirlərinin “içində” olub, şeirləridəki oxucunun – xalqın dilində danışıb. Buna görə də həqiqətən XALQ ŞAİRİdir…
    Vaqif müəllimlə görüşüb virtualaz.org üçün müsahibə almaq istəyimi razılıqla cavablandırsa da bunun gerçəkləşməsi bir qədər yubandı, çox yox ha, eləcə bir qədər. Şairin səhhəti əl vermirmiş demə. Soyuqlamışdı bir az, indi Allaha şükür, hər şey qaydasındadır.
    Vaqif Səmədoğlunun uzun-uzadı suallarımıza cavabları çox qısa oldu, sanki o, bu sualları qabaqcadan bilirmiş kimi özünəməxsus şəkildə qısa, amma tutumlu cümlələrlə cavablandırdı.
    – Vaqif bəy, xoş gördük. Necəsiniz? Siz həm ədəbi yaşınıza, həm də görünüşünüzə görə mənim babam yaşdasınız. Sizə “baba” desəm, yerinə düşərmi? Siz ədəbi aləmin babası olmaq istərdinizmi?
    – Hə, Tural bala, baba da deyə bilərsən. İstəyirsən mənə lap “Ded Moroz” da de, təki bu üşütmə canımdan əl çəksin (gülür). Ədəbi aləmin babası olmasam da gənclər, gənc yazarlar mənə baba deyir.
    – Sizcə, bu gün ədəbiyyatımızın halı necədir, dünya ədəbiyyatı ilə ayaqlaşa bilirmi?
    – Sən əminsən ki, mənim dünya ədəbiyyatından tam xəbərim var? Bizimki də varlıq deyil ki, birmənalı qiymət verəsən. Odur ki, məni bu sayaq suallarla ritorik cavablar verməyə çəkmə, balam.
    – Bəzən yaşlı nəslin nümayəndələri gənc yazarlara münasibət bildirəndə onların “ipə-sapa” yatmamasından bəhs edirlər. Necə düşünürsünüz, bu gənclər və qocalar savaşının ədəbiyyata xeyri dəyirmi?
    – Nəsillər qarşıdurması bu gün başlamayıb. Hər dövrdə olub və olacaq…
    – Aydındır ki, bütün dövrlərdə bu belə olub, əvvəlcə bütləri qırmağa səy göstəriblər, yaşa dolduqca isə həmin bütlərə sitayiş olunub. Sizin ədəbi taleyinizdə necə olub? Özünüzdən qabaqda gedən ağsaqqaları ədəbi müstəvidə özünüzdən arxada görmüsünüzmü?
    – Mən də insanam, mən də bəzən öz uğursuzluğumda başqasını günahkar saymışam.
    – 60-cılar ədəbi nəsli əslində dövrünün yeni fikirliliyi ilə tanındı və sevildi. Bu gün tarix təkrar olunurmu, yoxsa ədəbi əxlaq deyilən bir deyimə sizin gənclik illərinizdəki kimi riayət olunmur?
    – Tural bala, hər dövrün ədəbi nəsli yenilik gətirir. Ədəbiyyat yenilikdən ibarətdir. Ədəbiyyat çərçivələrə sığmır.
    – Vaqif bəy, siz həm də musiqi təhsili almısınız, pianoçusunuz. Şeirlərinizdə ilk baxışdan görünməyən, duyulmayan ritm, melodiya var. Təsadüfi deyil ki, sözlərinizə yazılan bütün mahnılar bu gün də diridir, unudulmur, ifa olunur, sevilir. Musiqiyə bağlılığınızın şeirlərinizin yazılmasında hər hansı bir təsiri olubmu?
    – Mənim balam, hər sözün öz musiqisi var, amma təəsüf ki, hamısı qulaq oxşamır…
    – Böyük Səməd Vurğunun oğlusunuz. Yeniyetməlik dövrünüzdə dahi bir şəxsiyyətin oğlu olmağınız sizi tay-tuşlarınızdan nə ilə fərqləndirirdi?
    – Mən Səməd Vurğunun oğlu olaraq yox,öz taleyimi yaşamışam, əzizim…
    – Adama elə gəlir ki, sizin dostlarınız yalnız tanınmış adamların övladları olub. Səməd Vurğunun, Sabit Rəhmanın, Rəsul Rzanın oğlanları, indiki deyimlə desək, “Sonanın uşaqlarına” niyə qoşulmurdu?
    – Mənim dostlarım sırf ədəbiyyatçılar deyil. Düzdür, ədəbi mühitdə yaxın dostlarım çoxdur. Dostlarımı tanınmışlara görə seçmirəm.
    – Mərhum qardaşınız Yusif Səmədoğlu sevilən xalq yazıçısı idi. Atanızın “Komsomol” poemasına çox gözəl bir ssenari yazmışdı. ”Yeddi oğul istərəm” filimində siz özünüzü hansı komsomolun yerində hiss edərdiniz?
    – Mən o poemanın bəzi qəhrəmanlarına əmi demişəm. Dünyadan peşman gedənlər də oldu, mübarizələrinin hədər olduğunu sananlar da.
    – Yusif Səmədoğlu ilə qardaşlıqdan o yana gedə bilmişdinizmi? Yəni siz onunla dost ola bildinizmi? Qardaşınızın yaşca böyük olması sizinlə onun arasında qan qohumluğundan başqa bir yaxınlığa şərait yaradırdımı?
    – Yusiflə dost, sirdaş da olmuşuq hər zaman.
    – Vaqif müəllim, sizin rəhmətlik bacınız Aybəniz xanım atanızın ev-muzeyinin direktoru idi və doğulub böyüdüyü evdə tez-tez olurdu. Bəs siz necə, o evə tez-tezmi baş çəkirsiniz?
    – Ev-muzeydə oluram. Amma biz yalnız o evdə böyüməmişik, bizim başqa mənzillərimiz də olub.
    – Səməd Vurğun sağlığında əfsanələşmişdi. Haqqında çoxlu söhbətlər var və sözsüz ki, bu da xalq sevgisindən irəli gəlirdi. Bütün dövrlərdə də bu olacaq. Sizdən bir söz soruşmaq istəyirəm, atanızın sizdən, qardaşınızdan, bacınızdan incik olduğu zamanlar olubmu?
    – Aramızda ciddi inciklik olmayıb. Ata-bala münasibətləri olub.
    – Vaqif baba, vaxtınızı aldım. Sonda “Bir axşam taksidən payıza düşən şair” bu söhbətimizdə ovqatında bahar axşamının havasını hiss edə bildimi?
    – Fələk, qurban olduğum, bizi neçin ayırdı?!
    Oxuma o nəğməni, mənim havam ayrıdı…
    Tural, mənim havam həmişə ayrı olub…

    ***

    Belə, havası ayrı olan Vaqif baba ilə söhbətimiz fələyə müraciətlə də bitir. Sən demə, başqa yazarlardan fərqləndirdiyim, özüm üçün seçib ayrdığm şairin havası da ayrı imiş. Bu hava hansısa musiqinin dili ilə dinləyiciyə çatdırılan hava deyildi, bu hava nə hava idisə, ömrünün ixtiyar vaxtlarında, baba çağlarında bir şairin ürəyinin həzinliyini, kövrəkliyini sezdirən, seçdirən, sevdirən hava idi. Mən o havanın qərib bir hava olduğunu sezmişdim, şairimizi fərqli şair olduğuna görə sevmişdim də. Bəlkə də verdiyim suallara beləcə qəmgin, yorğun səslə qısaca cavab verməsi də şairin havasının həmişə ayrı hava olmasından irəli gəlirdi…

    Şair Vaqif Səmədoğlu ilə baba-nəvə söhbətini Tural Balabəyli elədi

  • Salatın SABİRQIZI.Məqalə


    Hacıxanovlar ailəsi

    Əziz oxucular, bu hekayə deyil! Pirallahı rayonunda mənimlə qonşu olan bütün insani xüsusiyyətlərə layiq olan gözəl ailə başçısı Hacıxanov Atlıxan və onun həyat yoldaşı Səadət xanım.
    Hacıxanovun iki gözəl və tərbiyəli övladları var.Bir qız, digəri oğlan.Oğlu Oqtay qürurlu və laqiyli atadır.Bu ləyaqət və qürur ona, əlbəttə, atasından keçib.Oqtayın həyat yoldaşı Cəvahir xanım hərbi qospitalda işləməsinə baxmayaraq, vətənə tərbiyəli və cəsur əsgər böyüdür.Hacıxanovun qızı Kristina ailəlidir.Nəhayət. yoldaşı Namiq bəylə 2013-cü il avqust ayının 12-də evliliklərinin 12 ili tamam olur.Bu münasibətlə bir xanım yazar kimi onları təbrik edir, Allahın bütün gözəlliklərindən pay olmasını arzu edirəm.Mən onlarla qonşu olmağıma baxmayaraq, hamısı mənə “Salatın xanım”-deyə müraciət edirlər.Bu tərbiyə, əlbəttə, ailənin başçısı Hacıxanovun düzgün idarəçiliyindəndir.Kristina uşaqları o qədər düzgün tərbiyə edib ki, uşaqlar nəyə toxunmazdan əvvəl “olarmı?”-deyə müraciət edirlər.Ailənin böyük oğlu Teymur o qədər şirin və tərbiyəli uşaqdır ki, ona “yox”-demək olmur.Teymurun kiçik qardaşı nə qədər dəcəl olsa da, öz şirin hərəktləri ilə hər kəsi özünə heyran edir.Hacıxanovun həyat yoldaşı Səadət xanımın bu ailədə böyüyən uşaqların tərbiyəsində xüsusi yer var.Səadət xanım özü o qədər maraqlı xanımdı ki, onunla bir ömrü incimədən başa vurmaq olar.Mən bir yazar xanım kimi bu ailəyə ən böyük xoşbəxtlik olan can sağlığı arzu edirəm.Uca Allahdan Hacıxanovlar ailəsinə bütün gözəlliklərdən pay olsun.Amin!

  • Saqif QARATORPAQ.”Şamn kölgəsi” kitabı.

     

    Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, “Hüseyn Arif” Ədəbi Birliyinin sədri, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Fəxri sədri, Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndəsi və istedadlı şairi Saqif Qaratorpağın “Şamın kölgəsində” adlı ilk şeirlər kitabı 2006-cı ildə Bakı şəhərində “Adiloğlu” nəşriyyatı tərəfindən 124 səhifə olmaqla 200 tirajla dərc olunub.Kitabın redaktoru Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Prezident təqaüdçüsü, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Məsul Katibi,  Əli Kərim adına Sumqayıt şəhər Poeziya Klubunun direktoru, Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndəsi və istedadlı şairi İbrahim İlyaslı, ön sözün müəllifi Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin Qazax Bölməsinin sədri, Əməkdar İncəsənət Xadimi Barat Vüsaldır.

    Mənsub olduğu ədəbi nəsil içərisində öz ruhu, öz nəfəsi, öz deyim tərzi ilə seçilən bu imza əsl poeziyanın dərkinə varanlara yaxşı tanışdır.Duyğularını və düşüncələrini səmimiyyətlə, poetik, rəvan, obrazlı bir dillə qələmə alması Saqif Qaratorpağın şeirlərini daha oxunaqlı edir.İnanırıq ki, “Şamın kölgəsində” Saqif Qaratorpağın oxucuları ilə əsl görüş yerinə çevriləcək.

  • Saqif QARATORPAQ.”Bir könül varağında” kitabı.

     

    Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, “Hüseyn Arif” Ədəbi Birliyinin sədri, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Fəxri sədri, Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndəsi Saqif Qaratorpağın “Bir könül varağında” şeirləri kitabı 2012-ci ildə “Ünsiyyət” nəşriyyatı tərəfindən 172 səhifə olmaqla 500 tirajla dərc olunub.Kitabın redaktoru və ön sözünün müəllifi görkəmli ədəbiyyatşünas, tənqidçi Rüstəm Kamal, məsləhətçi yazıçı-jurnalist Firdovsi Heydərli, tərtibçisi Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Prezident təqaüdçüsü Şahinə Könüldür.

    Kitabda müəllifin 2003-2011-ci illərdə qələmə aldığı şeirlər və qəzəllər yer alıb.Kitab müəllifin oxucularla sayca ikinci görüşüdür.

  • Natiq SƏFİYEV.”Nicat” kitabı.

     

    Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, “Qızıl qələm” media mükafatı laureatı, Azərbaycan mətbuatında 50 ildən artıq yazıları ilə çıxış edən görkəmli və istedadlı yazıçı-publisist Natiq Səfiyevin “Nicat” hekayələr toplusu kitabı 2012-ci ildə “Adiloğlu” nəşriyyatı tərəfindən 68 səhifə olmaqla 150 tirajla dərc olunub.Kitabın ön sözünün müəllifi Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü Əjdər Daşdəmiroğlu, redaktoru Azərbaycan Xarici Dillər Universitetinin müəllimi Güntəkin İlyasovadır.

    Kitabın ön sözündən sonra Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü, “Qobu” qəzetinin baş redaktoru Məmmədağa Ağarzaoğlunun “Fəxr edirəm ki, belə bir dostum var”, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, hüquqşünas-şair Mahir Rəfizadənin “Dostum haqqında bir neçə söz” adlı məqalələri yer alıb.

    “Nicat” hekayələr toplusu kitabı Natiq Səfiyevin oxucularla sayca onuncu görüşüdür.Kitaba “Bu da mənəm”, “Nicat”, “Repressiya qurbanı”, “Günah”, “Ana müqəddəsdir”, “Darıxma, Məhbubə!” hekayələri daxildir.Kitab geniş oxucu kütləsi nəzərdə tutulmuşdur.

  • Süleyman BABA.Məqalə

                                              AİLƏDƏ  GƏRƏK  DİQQƏT  VƏ  QAYĞI  QARŞILIQLI  OLSUN.

    Bir dəfə Polad adlı 50-55 yaşlarında bir kişi həyat yoldaşı Gülyaz  xanımı mənim yanıma müayinə və müalicə üçün gətirmişdi. Mən  Gülyaz xanımdan necə xəstələndiyini, xəstəliyə nə səbəb olduğunu  soruşduqda o belə dedi: mən bilən, xəstələnməyimə səbəb ağır ev  işləri, xəstəliyimin ağırlaşmasına səbəb isə ərimin mənə qarşı biganəliyi  və onun mənim xəstə olmağıma inanmamağı olub. Mən Pedaqoji  Universiteti qiyabi bitirdikdən sonra ərə getmişəm. Biz ailə quranda  mənim 25, ərimin 35 yaşı var idi. Biz kənddə yaşayırdıq. Mən ev işləri  ilə məşğul olurdum, ərim də maşınları təmir edən usta kimi işləyirdi. Əvvəllər, mən evi yığıb-yığışdırır, xörək bişirir, paltar yuyur, toyuq-cücə  və mal-qaraya baxırdım, sonra bunlara uşaqlara qulluq da əlavə  olundu. Toyumuzdan sonrakı 1-2 il ərzində ərim mənə qarşı çox  diqqətli və qayğıkeş idi. O, mənə Gülyaz yox, Gülüm deyirdi. Bazarlığı  özü edir, ev işlərində də kömək edirdi. Sonra onun qayğısı tükəndi. O, hər işi mənim öhdəmə buraxdı, özü də səhər getdi, axşam gəldi.                                                                        Günlərin bir günü hiss etdim ki, ürəyim göynəyir, o gah vurur, gah  dayanır. Ərimə dedim, deyəsən xəstələnmişəm, məni həkimə apar, ya  da onu evə çağır. Polad dedi, heç nə olmaz, keçər-gedər, arvadların  canı bərk olur. Mən dinmədim. Evdə olan valerian tabletkasını qəbul  etdim, 30 damcı korvalol içdim, bir az sakitləşdim. Sonra bir neçə dəfə  bu hal təkrar olundu. Səbrim tükəndi, mən Polada dedim: sən mənim  xəstəliyimə laqeyd yanaşırsan, bunun axırı pis ola bilər. Xəstəlik özünə  yer eləsə, xroniki hal alsa mən ömür boyu müalicə almalı olacağam.  Sənin bir yerin ağrıyanda mən əlimdən gələni edirəm ki, sənə heç nə  olmasın. Polad dedi: eləməlisən, çünki mən sənin çörək ağacınam. Birdə  ki, mən səni almışam mənə baxmağa. Sən mənə bax, sonra vaxtın  qalanda özün-özünə də bax. Poladın bu sözləri məni hövsələdən çıxardı  və mən ona dedim, əgər istəyirsənsə mən yataq xəstəsi olmayım, sən  də mənə adam kimi bax. Ailədə bir-birinə qarşı diqqət və qayğı qarşılıqlı  olmalıdır. Ürəyim sıradan çıxsa onu dəyişmək mümkün olmayacaq.  Maşın hissəsi deyil ki, alıb yerinə təzəsini qoyasan. Allah xəstəlik də  yaradıb, həkim də. İnsan xəstələnəndə ona ancaq Allah və həkim  kömək edə bilər. Mən özbaşına dərman içməklə sağalmayacağam. Polad dedi, ay qız, həkimə getmək pulsuz deyil, Allah bilir məndən neçə  manat pul istəyəcəklər. Həkimə ver, analizlərə ver, kardioqrammaya  ver, dərmana ver, sonra da iynə vuran tibb bacısına ver. Mənim o  qədər pulum yoxdur. Mən dedim, indiki zamanda hər bir  xidmət  pulludur, saç düzəltmək də, evi və maşını təmir elətdirmək də. Bir  müğənni toyda yarım saat oxumaq üçün 4 min manat, bir məmur  nəyəsə icazə vermək üçün qol çəkməyə 10 min manat alır. Sənin  yadındamı, qaraj tikmək üçün icazə almağa nə qədər pul vermisən.  Həkimə dövlət ayda 130 manat maaş verir, 2 ildə bir dəfə də onun  maaşını 10 % artırır. O, pulsuz  xidmət  göstərsə ailəsini necə saxlaya  bilər. Kim həkimə pulsuz xidmət göstərir?. Həkim insanın ürəyini,  beynini, ciyərini və başqa vacib üzvləri təmir eləyir, onların əmək  qabiliyyətini bərpa edib işinə qaytarır. Həkimlər olmasa əhalinin  müəyyən hissəsi ya ölər, ya da əlil olar. Əlillərin artması da dövlətə  artıq yük olar. Ona görə, həkimə edilən hörmət halaldır. Hər bir şəxs  aldığı məvacibdən özünün müalicəsi üçün pul ayırmalıdır. Sən özün  siqaretə, arağa, maşın hissələri almağa pul tapırsan, məni müalicə  etdirməyə yox. Mən öləndən sonra təzə arvad almağa pul tapacaqsanmı? Polad dedi: sən xəstə-zad deyilsən. Özün də diplomat  kimi danışırsan. Otur evdə, bozbaşını bişir. Mən az qala dəli oldum və  Polada dedim: arifə söz deyəndə o bir kəlmədən qanır, anlamaza yüz  söz de, birini də anlamır. Bizim şairlərimiz aşağıdakı təmsilləri elə sənin  kimilər üçün yazıblar.

    Ayı deyir, mən qanmazam, düzdür, bunu danmıram, amma nədir  qanmazlığım, bax mən bunu qanmıram.

    Eşşək deyir, deyirlər ki, mən qanmazam, mən buna inanmıram, belə  sözləri heç vecimə almıram.

    Meymun deyir, mən meymunam, mənə də   meymun deyirlər, adam var ki, adam deyil, ona niyə insan deyirlər.

    Mən bilmirəm, sən yuxarıdakılardan hansısan. Ancaq onu bilirəm ki, sən  Polad yox, palıd kötüyüsən, sənə söz batmır. Ay kötük, başa düş, mən  yataq xəstəsi olsam sənin günün nə olacaq. Tək mən yox, sən də əzab  çəkəcəksən. Elə bunları demişdim, birdən hiss etdim sinəmin arxasında ürəyim çapalayır.Əlimi döşümün üstünə qoyub qışqırdım, Polad, öldüm. Sonra gözlərim dumanlandı və mən huşumu itirib döşəmənin üstünə  sərildim.Gözlərimi açanda gördüm ki, xəstəxanadayam. Polad yanımda  stulda oturub. O, bir əli ilə başımı sığallayır, o biri əlində tutduğu cib  yaylığı ilə yaşarmış gözlərini silir. Mən dedim, qorxma, Polad, mən  yaxşıyam. Sən indi inandınmı, mən xəstə idim. Mən ölsəydim, yəqin  deyəcəkdin, çox gec tapdım Gülümü, vaxtsız saldım itirdim. Şükür olsun  Allaha, sağ olsun həkimlər, mən ölmədim, yoxsa mənim soyuqqanlı  ərim və istiqanlı uşaqlarım yetim qalardılar. Gülyaz xanım danışarkən  Polad heç dinmədi, onun heç bir sözünə etiraz eləmədi. Mən düşündüm, hər kim nöqsanını başa düşürsə, onda bir az kamillik var.

    Mən sonra Gülyaz xanımı yoxladım, müalicə təyin etdim və məsləhətlər  verdim. Onlar mənim yanımdan gedəndə mən Polada dedim, sənə də məsləhətim var.

    İtirmə,itirmə,can sirdaşını,

    İtirsən tapmazsan sən bir də onu.

    Sonrakı peşmançılıq fayda verməz,

    Günah hissi səni heç vaxt tərk etməz.

    Kimsəsiz qalarsan, bədbəxt olarsan,

    Ürəyin qəm yeyər, tez qocalarsan.

    Polad  mənə  cavab  verdi: düz  deyirsən.

  • “Möhtəşəm Azərbaycan” qəzetinin növbəti buraxılışı işıq üzü gördü

     

    Müstəqil ictimai-siyasi, ədəbi-bədii qəzet olan “Möhtəşəm Azərbaycan” qəzeti ayda bir dəfə 16 səhifə olmaqla 1000 tirajla dərc olunur.Qəzet Azərbaycan Respublikası Ədliyyə Nazirliyində qeydiyyata alınmışdır.Əlyazmalar geri qaytarılmır.Qəzet redaksiyanın kompyuter mərkəzində yığılıb səhifələnir, “Ekspress-servis” mətbəsində çap olunur.Müəlliflərlə redaksiyanın mövqeyi üst-üstə düşməyə bilər.Dərc olunan materiallara müəlliflər cavabdehdirlər.
    “Möhtəşəm Azərbaycan” qəzeti yalnız Azərbaycan Respublikasında yayımlanmır.Eyni zamanda qardaş Türkiyə Cümhuriyyətinə-Türkiyə Yazarlar Birliğinə, Tokat Şairler ve Yazarlar Derneğine, Selcuk Universitetinə, Yıldırım Beyazid Universitetinə göndərilir.”Möhtəşəm Azərbaycan” qəzeti Azərbaycan mətbuatında dərc olunan mətbu orqanlar arasında yeganə mətbu orqandır ki, “Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının inkişafına dəstək”, “Çağdaş Türkiyə ədəbiyyatının inkişafına dəstək” layihələrini öz səhifələrində həyata keçirərək yazarlar olan bilgiləri ictimaiyyətin nəzərinə çatdırır.
    İyun ayının 8-də dərc olunan “Möhtəşəm Azərbaycan” qəzetinin növbəti buraxılışında Azərbaycan mətbuatında ilk dəfə olaraq “Çağdaş Türkiyə ədəbiyyatının inkişafına dəstək” layihəsi həyata keçirildi.Layihənin rəhbəri Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının sədri Rafiq Odaydır.Qəzetin buraxılışında Türkiyə Yazarlar Birliyinin Nümayəndə Heyətlərinin üzvləri Şemsettin AĞAR, Hasan AKAR, Gülten ERTÜRK haqqında olan bilgilər yayımlandı.Mətbu orqanın səhifələrində Azərbaycan ədəbi mühitində kifayət qədər tanınan yazarların da ənümunələri dərc olundu.
    “Möhtəşəm Azərbaycan” qəzetinin dərc olunan növbəti buraxılışını əldə etmək istəyənlər aşağıdakı ünvana müraciət edə bilərlər:
    Təsisçi və Baş redaktoru: Rafiq ODAY
    Telefon: ( 018) 642 01 80; ( 070) 630 88 42
    E-mail: Rafiq.Oday70@mail.ru
    Elektorn orqan: edebiyyat-az.com
    Ünvan: Sumayıt şəhəri, 2-ci mikrarayon.

  • “Qobu” qəzetinin ilk xüsusi buraxılışı

     

    “Qobu” qəzetinin ilk xüsusi buraxılışı qocamann jurnalist Natiq Səfiyevin mətbuatda çalışmasının 50 illiyinə həsr olunub.Qəzetin bu ilk xüsusi buraxılışında Natiq Səfiyev haqqında müxtəlif illərdə müxtəlif qələm sahibləri tərəfindən söylənilən fikirlər toplanmışdır.

  • “Açıq Səma” müstəqil ictimai-siyasi qəzetinin VII xüsusi buraxılışı işıq üzü gördü

    “Açıq Səma” müstəqil ictimai-siyasi qəzetinin VII xüsusi buraxılışında Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, “Qızıl qələm” media mükafatı laureatı Natiq Səfiyevin dünya xalqlarının ədəbiyyatından etdiyi tərcümələr nəşr olunaraq ictimaiyyətin nəzərinə çatdırıldı.Qəzetin bu xüsusi buraxılışının əsas səhifəsində qocaman jurnalist Natiq Səfiyevin tərcümeyi-halı yer alıb.

  • Əbülfət MƏDƏTOĞLU.”Tanınmayan tanıdığım” (Məqalə).

    TANINMAYAN TANIDIĞIM

    Natiq Səfiyev reklamdan çox yaradıcılığa üstünlük verir

    Bu günlərdə yaradıcılığına və insanlığına çox böyük önəm verdiyim dəyərli ziyalılarımızdan biri şair Ramiz Məmmədzadə telefon söhbəti zamanı sözarası soruşdu ki, Natiq Səfiyevi tanıyırsan, yoxsa yox. Mən təbii ki, bu imza ilə qarşılaşdığımı, ancaq söhbətin konkret kimdən getdiyini bilmədiyimi söylədim. Elə Ramiz müəllim də özünəməxsus şəkildə vurğuladı ki, Natiq həqiqətən zəhmətkeş, tərcümə işini gözəl bilən, böyük pedaqoji təcrübəsi olan ziyalıdır və eyni zamanda, həm də birlikdə ali təhsil alıblar. Necə deyərlər, onu özü qədər tanıyır və istəyir ki, bu dəyərli insanla mən həmsöhbət olum və onu yaxından tanıyım.

    Təbii ki, bu təklif ürəyimcə oldu və Ramiz müəllimin məsləhəti ilə Natiq Yusif oğlu Səfiyevlə redaksiyamızda üz-üzə oturduq. Öncə bir-birimizin barəsində bir balaca fikir mübadiləsi etdikdən sonra onun razılığı ilə diktafonu ortaya qoydum:

    – Natiq müəllim, gəlin sizi oxuculara elə öz sözlərinizlə təqdim edək.

    – 1939-cu ilin mart ayının 21-də Bakı şəhərində həkim ailəsində doğulmuşam. 1957-ci ildə Quba rayon Alpan kənd orta məktəbini bitirmişəm, sonra həyatımın əməklə, zəhmətlə bağlı illəri başlayıb. Öncə Bakı Teleqrafında korrektor işləyib, bir il sonra isə o vaxtkı APİ-nin İbtidai təhsilin pedaqogikası və metodikası fakültəsinə daxil olmuşam. İnstitutu bitirib, Neftçala rayonundakı 1 nömrəli məktəbə işləməyə göndərildim, oradan da ordu sıralarına çağırıldım. Elə orduda da yaradıcılığa olan meyillərim özünü göstərməyə başladı. İlk məqalələrim məhz xidmət etdiyim diviziyanın “Keşikdə” qəzetində işıq üzü görməyə başladı. Ordudan təxris edildikdən sonra Abşeron rayonunda müxtəlif vəzifələrdə işləməyə başladım. Pioner və məktəblilər evinin müdiri oldum. Bu iş mənə imkan verdi ki, “Abşeron” qəzeti ilə əməkdaşlıq edim. Necə deyərlər, illər ötdükcə həyatımda da bir-birini əvəzləyən dəyişikliklər baş verir, müxtəlif vəzifələrə irəli çəkilirdim. Sonra məktəb direktoru, direktor müavini, komsomol işçisi və s. vəzifələri icra etdim. Amma ixtisasımı dəyişmək istəyi mənə rahatlıq vermirdi. Ona görə də yenidən M.F.Axundov adına Rus dili və Ədəbiyyatı İnstitutunun II kursuna qəbul olundum. İnstitutda oxuduğum illərdə qiyabi təhsil aldığım üçün əmək fəaliyyətimi də davam etdirirdim. Demək olar ki, 1972-ci ildən 2008-ci ilə qədər Xırdalan şəhərindəki 1 saylı məktəbdə rus dili və ədəbiyyatından dərs dedim. Burada rus dili kabineti, dostluq muzeyi yaratdım. Dəfələrlə qəsəbə sovetinin deputatı seçildim, yerli və Ali məhkəmədə xalq iclasçısı oldum. Amma bu ictimai işlərin çoxluğuna baxmayaraq, mən öz yolumu axtarır, ürəyimə hakim kəsilmiş yaradıcılığım, daha çox isə tərcümə işinin qulpundan yapışırdım. Onu da deyim ki, müəllim kimi işlədiyim illərdə 14 respublika, 6 ümumittifaq elmi-praktik konfranslarda məruzələrlə çıxış etmişəm. Çoxlu mükafatlar, diplomlar, fəxri fərmanlar almışam. Müsabiqələrin istər beynəlxalq, istər ümumittifaq, istərsə də respublika müsabiqələrinin iştirakçısı olmuşam. SSRİ Pedaqoji Elmlər Akademiyasının keçirdiyi müsabiqəsində II yeri tutmuşam, ümumiyyətlə isə çoxlu sayda yaradıcılıq diplomlarının, döş nişanlarının sahibi olmuşam, “Qabaqcıl maarif xadimi”, “SSRİ maarif əlaçısı” adlarına layiq görülmüşəm. AYB-nin və AJB-nin üzvüyəm.

    – Natiq müəllim, sizin pedaqoji fəaliyyətiniz çoxşaxəli və necə deyərlər, kifayət qədər zəngindir. Fəaliyyətiniz dövründə rus dili müəllimlərinə kömək məqsədi ilə metodik kitablar da hazırlayıb çap etdirmisiniz, məqalələriniz müttəfiq respublikalarda, o cümlədən Bolqarıstanda, eləcə də ingilis, fransız, alman dillərində də çap edilibdir. Təkcə son illərdə 7 kitabınız işıq üzü görüb. Bu kitabların da böyük əksəriyyəti sizin tərcümənizdir.

    – Bəli, keçən əsrin 80-ci illərində müəllim yoldaşlarımdan biri mənə bolqar və rus dillərində çap edilən “Kartinnaya qalereya” jurnalının iki illik nömrələrini hədiyyə etdi. Jurnalları gözdən keçirəndə bolqar yazıçılarının hekayə və nağılları diqqətimi çəkdi. Ürəyimin hökmü ilə onları tərcümə etməyə başladım. İlk tərcüməm bolqar yazıçısı İvan Boqdanovun “Yazıçı və oğlan” hekayəsi oldu. Hekayə “Abşeron” qəzetində işıq üzü gördü. Bu məni daha da həvəsləndirdi. Elə o həvəslə də demək olar ki, işə daha ürəklə girişdim. Ardıcıl olaraq respublika qəzetləri, “Azərbaycan təbiəti” və “Azərbaycan” jurnallarında və digər jurnallarda 40-dan artıq tərcümələrim çap olundu. Sonra bu tərcümələri iki kitab halında nəşr etdirdim. Həm də mən həmin jurnallardan dünyanın ən məşhur muzeyləri, rəssamları, heykəltaraşları barəsində olan yazıları da tərcümə edirdim. Sonra “NLO” jurnalının və “Meqapolis Novosti” qəzetindən də tərcümələr edərək oxucuların ixtiyarına təqdim etdim. Bir sözlə, bu iş məni özünə elə cəlb etdi ki, tərcümələrdən ayrı özümü təsəvvür edə bilmədim. Təkcə 2010-cu ildən bu ilin əvvəllərinə kimi dünya yazıçılarının 125 nağıl və hekayəsini, həmçinin dünya xalqlarının 350-dən çox nağıllarını doğma dilimizə tərcümə edib oxucuların ixtiyarına vermişəm. Necə deyərlər, bu tərcümələr mənə həm ömür bəxş edib, həm könül rahatlığı, həm də oxucularımıza mənim könüllü xidmətim sayıla bilər.

    – Natiq müəllim, sizin imzanız bugünkü mətbuatımızda kifayət qədər görünməkdədir və bu özünü təsdiq etmiş imzanın sahibi xidmətinin qarşılığında nə alıbdır?

    – Əvvəldə də qeyd etdiyim kimi, 1963-cü ildən jurnalistika ilə məşğulam. Bu illər ərzində istər SSRİ, istərsə də respublika qəzet və jurnallarında 6000-dən çox müxtəlif janrda yazılarım işıq üzü görüb. Mən demək olar ki, jurnalistikanın bütün janrlarında qələmimi sınamışam. Hətta 1976-cı ildən 1992-ci ilə qədər dövlət televiziya və radiosu ilə əməkdaşlıq etmişəm. Radioda 53, televiziyada isə 136 verilişin yayımlanmasında və səslənməsində mənim əməyim, yəni təqdim etdiyim süjetlər əsas rol oynayıbdı. Daha çox isə “Pioner və məktəblilər” baş redaksiyası ilə əməkdaşlıq etmişəm. Bax, bütün bunların müqabilində çoxlu diplom və fəxri fərmanlar almışam. Ancaq təəssüf ki, müstəqillik dövründə mənim xidmətlərim əlaqədar təşkilatların diqqətini çəkməyib. Nə mətbuat günündə, nə də digər əlamətdar məqamlarda bir dəfə də olsun məni xatırlayıb sevindirmək istəməyiblər. Təbii ki, bu da mənə müəyyən qədər təsir edib. Hətta müraciətlərimə də cavab verilmir. Amma neyləmək olar, görünür bu mənim taleyimdir və mən də taleyimə boyun əymədən öz yaradıcılığımla, tərcümələrimlə məşğulam. Yəqin nə vaxtsa kimlərinsə yadına düşüb xatırlanaram.

    – Bu illər ərzində gördüyünüz işlərə görə peşiman deyilsiniz ki?

    – Belə baxanda insan heç vaxt gərək peşimançılıq hissi yaşamasın. Çünki artıq nə etmisənsə onu da yaşamısan. Yəni edilməli olanı etmisən. Ona hansı qiymət verilib-verilməyib bu başqa məsələ. Amma mənə ağır gələn odur ki, uzun illər nə Abşeron rayonunun indiki Xırdalan şəhərində çalışdığım məktəbdə pedaqoji kollektivdə, nə də rayonun təhsil idarəsində mənimlə bağlı müsbət fikirləri ortaya qoyan, bu fikirləri təqdimatlarla gerçəkləşdirən olmayıb. Sadəcə hamı quru sözlərlə mənə təşəkkürünü bildirib, işimi tərifləyib, geniş ictimai və pedaqoji fəaliyyətimi dilə gətirib. Məktəblilərlə Azərbaycanın tanınmış söz-sənət adamlarının görüşlərini keçirməyi, beynəlmiləl dostluq klublarını yaratmağı, məktəblilər arasında torpağa, millətə, beynəlmiləlçiliyə sevgilər aşılamağım sadəcə bir vəzifə kimi xatırlanıb. Amma heç kim mənə hansısa bir fəxri ad vermək və yaxud dəyərli bir hədiyyə ilə adımı çəkmək fikrində olmayıb. Hətta rayon təhsil şöbəsinin müdiri Nadir Ağayevə dəfələrlə müraciət etmişəm. O da öz növbəsində dəfələrlə bildirib ki, qoy yuxarıdan desinlər, mən də sənə təqdimat yazım. Başa düşə bilmirəm ki, məni hamıdan yaxşı tanıyan Nadir müəllimə niyə kimsə nə isə deməlidir.

    – Maşallah olsun, artıq ömrün 70 ilini arxada qoymusunuz. Sizə qarşı hansı biganəliklər olmasından asılı olmayaraq, siz öz istedadınızla özünüzü kifayət qədər təsdiqləmisiniz. Bu mənada qarşıdakı illər üçün nələri düşünürsünüz?

    – Öncə onu deyim ki, həyatımdan, gördüyüm işlərdən narazı deyiləm. Mən bir vətəndaş olaraq üzərimə düşən işin öhdəsindən gəlməyə çalışmışam. Təkcə son illərdə 7 kitabım işıq üzü görüb. Barəmdə isə Akif Şahverdiyevin “Ömrə sığmayan həyat”, “Natiq Səfiyevin biblioqrafik göstəriciləri” ( tərtib edəni Güntəkin İlyasova), “Qırx il mətbuatda” (tərtib edəni Hikmət Məlikzadə) və çoxlu sayda məqalələr, elmi-publisistik yazılar yazılıb. Hətta üç filmə də çəkilmişəm. Bütün bunlardan başqa “Həyatımın sevincli anları” rubrikası adı altında mətbuatda çıxışlar da etmişəm. Həyatda dostlarımdan, tanış olduğum xeyirxah insanlardan həmişə səmimiyyət görmüşəm, uğurlarıma onların necə sevindiyini hiss etmişəm, heç vaxt var-dövlət hərisi olmamışam, öz halal əməyimlə yaşamışam. Dərs dediyim məzunlarla bu gün də ən doğma adamlar kimi görüşürəm. Sadəcə yaradıcılığıma, xidmətlərimə laqeydlik hərdən məni sıxır. Bu da bizim indi mentalitetimizdə mövcud qüsurlardan bəlkə də birincisidir. Yəqin nə vaxtsa bu da düzələr. O ki, qadın sabahkı işlərə… Mənim bircə işim var. O da qələm və ağ kağızla bağlıdır!..

    …Mən Natiq Səfiyevlə çox məqamlardan, çox mətləblərdən danışdım və bir daha əmin oldum ki, ömrünün gözəl çağlarını yaşayan Natiq müəllim gənclik həvəsi ilə yazıb-yaratmaq gücündədir. Tanrı bu gücü, bu həvəsi ona çox görməsin.

    Əbülfət MƏDƏTOĞLU

    Ədalət.- 2011.- 13 aprel.- S. 4

  • Hasan AKAR (Türkiye Cümhuriyyeti, Tokat).Makale

     

    İSTİKLAL MARŞI ŞAİRİ, HEMŞERİMİZ MEHMET AKİF ERSOY’UN TORUNU SELMA ARGON HANIM İLK DEFA ATA TOPRAKLARINDA

     

    Hasan AKAR

     

    Ne mutlu bir  Alperenler şehri olan Tokat’a ve bu Horasan erlerinin diyarında yaşayan insanlara. Büyük Tasavvuf insanları  Hz. Mevlânâ’nın,Hacı Bektaş Veli’nin şehrimize ve bu topraklarda yaşayanlarına güzel dua ve sözlerine mazhar olmuşuz.  İslam Dünyasına İbn-i Kemal başta olmak üzere her biri apayrı bir değer olan altı Şeyhülislam yetiştirmişiz. Tarihin altın sahifelerinde yer alan Gazi Osman Paşa ‘yı Plevnelere göndermişiz. Vatan ve din uğruna Çanakkale’de kahramanca vuruşmuş, düşmana geçilmez dedirtmişiz, Sarıkamış’ta dondurucu soğuğun serdiği

    karlara sessizce 91.Alay olarak (Tokat’tan Sarıkamış’a giden Alay)  bedenlerimizi bırakmışız. İstiklal Savaşı’nın ilk ışıkları 19 Mayıs 1919’da  Samsun’dan sonra 26 Haziran 1919’ larda  bu topraklardan yükselmiş.

    İstiklal Marşımızın şairi Mehmet Akif Ersoy’un annesi Buharalı Hacce Emine Şerife Hanım ve Bayrak Şairimiz Arif Nihat Asya’nın (1904-1975) babası Ziver Efendi Yeşilırmak’ın maviliğindeki rüzgârın havasını, Topçam’da gökle birleşen  çamların Gıjgıj Baba’da asırlardır  açan çiçeklerin kokusunu teneffüs ettiler.

    Şimdi bu değerlerden, Mehmet Akif Ersoy’un torunu Selma ARGON Hanımefendi 12 Mart Pazartesi günü atalarının topraklarını onurlandıracak İlimizde Valiliğimizce “Mehmet Akif Ersoy ve İstiklal Marşımız”la ilgili  düzenlenen etkinliğe katılarak “Dedem Mehmet Akif “ konulu bir konuşma yapacak Hanımefendi’nin Tokat’a gelmesi için gerekli koordineyi sağlayan İLESAM Başkanı Mehmet Nuri PARMAKSIZ’a ve son yıllarda  M.Akif ERSOY’la ilgili önemli  çalışmalar yapan, Hanımefendi’nin yol arkadaşı ,“ Gençler İçin  SAFAHAT “adlı eserin sahibi Gazeteci Yazar Fatih BAYHAN kardeşimize Tokat adına  buradan sonsuz teşekkürler ediyoruz.

    Programda Fatih Bayhan da “Mehmet Akif’i Okumak” konulu  konuşmasıyla karşımıza çıkacak. Tabii Fatih BAYHAN’ın bu eseri hazırlayarak telif hakkını Akif’in mirasçılarına bırakması- günümüzdeki pek çok siparişli yazarların aksine-  anlamlı bir vefa.Ayrıca yayınlanan  eseri,açılacak stantta   zaman buldukça  Selma Argon Hanımefendi ile beraber okurlara  imzalayacaklar.

    Mehmet Akif’in İsmet Hanımla olan izdivacından üçü kız (Cemile,Feride,Suad),ikisi erkek (Emin,Tahir ) dünyaya gelmiştir.Selma ARGON ,Akif’in küçük kızı Suat Hanım’ın Ahmet ARGON’la evliliğinden doğan  iki kızından biri.1944 İstanbul doğumlu şu an çocuklarıyla birlikte yaşıyor.Maalesef milli marşımızın bu büyük şairimizin  ailesi hayatları boyunca çeşitli sıkıntılarla karşılaştılar.Bu aziz millete,yüreğinin kalemini adamış olan Akif’in vefatına zamanın yöneticilerinin nasıl ilgisiz  kaldığını yakın tarih apaçık ortaya koyuyor. Her biri ayrı bir dram olan bu konu üzerinde fazla durmak ,yaralarımızı depreştirmek  istemiyorum ama Suat Hanım’ın da maddi sıkıntılardan dolayı zor bir hayat içinde bulunduğunu içinde bulundukları evin kirasını ödeyemedikleri için dışarıda kaldıklarını ve acı günlerin nihayetinde  vefat ettiğini de  üzülerek belirtmekten de geçemiyorum.

    Zamanın Başbakanı Turgut ÖZAL,bir gazetede çıkan haber üzerine  bu durumdan haberdar olduğunda İstanbul’da  aileye bir daire tahsis etmiştir.Ancak aile bir türlü bitmeyen sıkıntıların artması üzerine  burayı satarak Vakıflara ait virane bir evde kalmak zorunda kalmıştır.Bu meyanda olsa gerek  Ferda ve Selma ARGON kardeşler  dedeleri Mehmet Akif Ersoy’un Mısır’dan  Türkiye’ye gönderdiği bazı mektupları ve fotoğrafları Kolleksiyoner Mehmet Rüyan SOYDAN’a vermişlerdir.

    Selma ARGON Hanımefendi ve Gazeteci Yazar Fatih Bayhan Bey geldikleri gün Valiliğimizi ve Belediyemizi,Mehmet Akif ERSOY Anadolu  Lisesi’ni,Tokat Anadolu Lisesi’ni ziyaret ettikten sonra  şehrimizin tarihi mekanlarını gezecek,imkanlar ölçüsünde de bazı basın kuruluşlarına zaman ayrılacaktır.Misafirlerimiz ertesi gün de-davetler nedeniyle kısa tutmak zorunda kaldıkları bu ziyaretten sonra- şehrimizden ayrılacaklardır.Tokat’a gönül verenler  olarak dileriz bu anlamlı ziyaretlerin ikincisini Bayrak Şairimiz Arif Nihat Asya’nın torunlarını Tokat’a davet  ederek gerçekleştiririz.

    Evet, Tokat Valiliği,Tokat Belediyesi,GOP Üniversitesi ve Tokat Kent Konseyi birlikteliğiyle mülki,mahalli,ilmi ve sivil kuruluşlar “Tokat Kültür Günleri”ne anlamlı ve kültürümüze  yakışır bir şekilde  imza atıyor.İlgililerden ve halktan büyük ilgi gören bu etkinliklerin devam etmesini arzuluyoruz.

    Bu etkinliklerin içerisinde Tokat Kent Konseyi ve İl Milli Eğitim Müdürlüğü’nün organizesiyle 6 Mart 2012 Salı günü Gazi Osman Paşa Anadolu Lisesi Konferans  Salonunda Tokat Merkez Lise ve dengi okullar arasında“Mehmet Akif Ersoy’un Şiirlerini Güzel Okuma Yarışması” düzenlediler.Naçizane bizler de İl Milli Eğitim Şube Müdürü İsmail Uyar,Kent Konseyi Genel Sekreteri Ali Polat  Bey’le birlikte Akif’in şiirlerini seslendiren birbirinden değerli öğrencilerimizin yorumlarını dinledik.Tokat’ta büyük kültür etkinliklerine imza atan Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği’nin yarışmaya katılan  bütün öğrencilere “Tokat’tan Mısralar” adlı eserlerini hediye jestini gördük.Yarışmada dereceye giren ilk üç öğrenciye 12 Mart Akşamı düzenlenen etkinlikte Tokat Kent Konseyi’nce hazırlanan   ödülleri verilecek.

    Bir başka güzellik de Kent Konseyi –Kültür ,Sanat ve Çalışma Grubu’nun  yıllık çalışma planında yer alan Çanakkale  Kültür Gezisine  bu yarışmaya katılan okul birincilerinin de davet edilmesi. 2009’da yarışmalarda dereceye giren öğrencilere verilen ödüllerin dışında   İstanbul’da  Gazi Osman Paşa Kabrini ziyaret ve İstanbul Kültür Gezisi ,geçen yıl da Ankara Tacettin Dergâhı‘nı ziyaret ve Ankara Kültür Gezisi gerçekleştirilmişti.Buradan, kurulduğundan beri şehrimizde  imkanları ölçüsünde faaliyetlerini sürdüren  Kent Konseyine  –Tokat Kent Konseyi ne yapıyor diyen peşin hükümlülere aldırmayarak- ve bu çalışmalarda destek veren İl Milli Eğitim Müdürlüğümüze içtenliğimizle  eğitimciler ve veliler adına teşekkür etmemiz gerekiyor.

    Ve son söz. Hoş geldiniz Yüce Milletimizin bağrından zor günlerde  çıkan İstiklal Marşımızın Şairi Mehmet Akif ERSOY’un bize emaneti, torunu, hemşerimiz Selma ARGON Hanımefendi ve bizleri kırmayarak Tokat’a kanatlanan Gazeteci -Yazar kardeşimiz Fatih Bayhan Bey. Tokat da sizleri bağrına basmaya hazırlanıyor,hoş geldiniz.

  • “Tarixi Şəxsiyyətlər” jurnalının növbəti buraxılışı işıq üzü gördü

     

    “Tarixi Şəxsiyyətlər” milli-mənəvi irsin öyrənilməsi üzrə beynəlxalq ictimai-siyasi aylıq jurnaldır.Azərbaycan Respublikası Ədliyyə Nazirliyində qeydiyyata alınıb.Çağdaş Azərbaycan mətbuatında surətlə yayımlanan “Tarixi Şəxsiyyətlər” dərgisi ayda bir dəfə 72 səhifə olmaqla 1000 tirajla dərc olunur.Azərbaycan Respublikasından başqa, Avropa və Müstəqil Dövlət Birliyinə daxil olan dövlətlərdə də yayımlanır.Dərgidə yer alan məlumatlar Rus dilində dərc olunaraq ictimaiyyətin nəzərinə çatdırılır.Dərginin hər buraxılışı bir ölkəyə həsr olunur.”Tarixi Şəxsiyyətlər” jurnalı Azərbaycan Ağsaqqallar Şurasının dəstəyi ilə çap olunur.

    Təsisçi: “Hacı-Xəlil” MMC

    Baş redaktor: Xəlil QARƏHMƏDOV

    Elmi məsləhətçilər qrupunun rəhbəri: Yaqub MAHMUDOV

    Redaktor: Rəhim HÜSEYNZADƏ

    Layihənin rəhbəri və əlaqələndirici: Nicat ƏSGƏROV

    Reportyorlar: Cavanşir RZAYEV
    Ramilə EMİNLİ
    Mahmud RZAYEV
    Əkbər HÜSEYNOV

    Kommersiya şöbəsi: Yamal VƏLİOĞLU
    Camal RƏHİMOV

    Tərtibat dizayn: AA design

    Telefonlar: (012) 550 58 47; (050) 527 42 98

    Elektron orqan: www.hajikhalil.org

    Elektron poçt: tar.shax@gmail.com

    Hüquqi ünvan: Azərbaycan Respublikası, Bakı şəhəri, Sabunçu rayonu, Zabrat qəsəbəsi, Səməd Vurğun küçəsi, ev 13, 6

  • “İlham çeşməsi” qəzetinin növbəti buraxılışı işıq üzü gördü

     

    İctimai-siyasi mədəni, hüquq qəzeti “İlham çeşməsi” ayda bir dəfə 8 səfilə olmaqla 500 tirajla dərc olunur.Azərbaycan Respublikası Ədliyyə Nazirliyində qeydiyyata alınmışdır.Qəzetdə gedən materiallara görə müəlliflər məsuliyyət daşıyır.Müəlliflərin mövqeyi ilə redaksiyanın mövqeyi uyğun gəlməyə bilər.Qəzet “İlham çeşməsi” qəzetinin kompyuter mərkəzində yığılır, səhifələnir və “Azərbaycan” nəşriyyatında çap edilir.
    “İlham çeşməsi” qəzeti yalnız Azərbaycan Respublikasında deyil, eyni zamanda qardaş Türkiyə Cümhuriyyətində də müxtəlif ali təhsil müəssisələrinə, ədəbi qurumlara-Sulcuk Universitetinə, Yıldırım Beyazud Universitetinə, Tokat Şairler ve Yazarlar Derneğinə gönədirlir.
    Azərbaycan Respublikasının paytaxtı Bakı şəhərində fəaliyyət göstərən yeganə mətbu orqandır ki, öz səhifələrində “Müasir Türkiyə ədəbiyyatnın inkişafına dəstək” layihəsini həyata keçirdi.

    Təsisçi və baş redaktor: Əziz MUSA

    Redaktor müavini: Kəmaləddin MUSAYEV

    Telefon: (050) 301 74 03

  • Salatın SABİRQIZI.”Şərəfli ömür” (Məqalə).

     

    ŞƏRƏFLİ ÖMÜR

    Bu dəfə müsahibim Pirallahı rayonunun sakini 186 saylı orta məktəbin Tarix müəllimi Hüseynov Yaqub Əli oğludur.Əziz oxucularım, Yaqub müəllimin həyatına səyahət etsək, görərik ki, bu şərəfli ömrü layiqincə yaşamağı bacarmışdı.
    Yaqub müəllim 1953-cü ildə Gürcüstan Respublikasının Dmanisi (keçmiş Başkeçid) rayonunun Aşağı Qarabulaq kəndində anadan olub.1959-cu ildə həmin məktəbdə birinci sinfə daxil olub.1969-cu ildə orta məktəbi qonşu Kirovski kəndində bitirmişdir.1970-ci ildə Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universitetinin Tarix fakültəsinə qəbul olub.Həmin ildən keçmiş Başkeçid kəndində Tarix müəllimi kimi çalışır.1973-1975-ci illərdə ordu sıralarında hərbi xidmətdə olmuşdur.1975-ci ildən həmin məktəbdə yenidən Tarix müəllimi kimi pedaqoji fəalliyətini davam etdirmişdir.Yaqub müəllimin atası da müəllim olduğuna görə, müəllimlik həvəsi ona atasından keçmişdir.Hüseynov deyir ki, hər bir sənət özünə görə layiqli və şərəflidir.Hamı kimi,Yaqub müəllimin də özünə məxsus ailəsi, vətənə layiqli qürurlu övladları var.Müəllimin həyat yoldaşı Göyçək müəllimə Azərbaycan Dillər Universitetini bitirib.Hal-hazırda Pirallahı rayonunda 243 saylı orta məktəbdə müəllim işləyir.Dörd övladı, yeddi nəvəsi var.Böyük qızı Hüseynova Nazilə ailəlidir.İki övladı var.İkinci övladı Hüseynov Famil anasının çalışdığı orta məktəbdə Tarix müəllimi işləyərək atasının sənətini davam etdirir.Familin həyat yoldaşı Günel müəllimə də həmin məktəbdə Azərbaycan dili və ədəbiyyatı müəllimi işləyir.Üçüncü övladı Hüseynova Naibə 235 saylı orta məktəbdə ibtidai sinif müəllimi işləyir.Dördüncü övladı Hüseynov Xəqani Azərbaycan Dövlət Neft Akademiyasını bitirib.Həmin sahə üzrə mühəndis işləyir.
    Xəqaninin həyat yoldaşı Natəvan xanım Pirallahı rayonu 10 saylı Birləşmiş rayon Xəstəxanasının sakinlərinin sağlamlığının keşiyində duraraq həkim işləyir.Yaqub müəllim 40 ildən artıqdır ki, müəllim işləyir.Ömrünün iki ilini Pirallahı rayonunda fəaliyyət göstərən orta məktəblərin şagirdlərinə həsr edib.1990-cı ilin yanvar ayından yaşayış yerini dəyişdiyinə görə bu rayonda çalışır.Dərs verdiyi şagirlər müxtəlif peşənin sahibləridirlər.Yaqub müəllim onların hər biri ilə ayrı-ayrılıqda fəxr edir.
    Hamımızın bildiyi kimi, bu yaxınlarda Yaqub müəllimin 60 yaşı tamam olur.Altmış illik yubiley münasibəti ilə müəllim heyəti onu təbrik edir, ona bundan sonrakı işlərində müvəffəqiyyətlər arzulayır.Bu təbrikə “İlham çeşməsi” qəzetinin müxbiri mən Salatın Sabir qızı qoşulur, ona zambaq kimi şux qamət, qızılgül kimi ətirli günlər, günəş kimi parlaq ömür yolu arzu edir.Yaqub müəllimə yazdığım “Müəllim” şeirimi oxuculara çatdırıram:

    MÜƏLLİM

    Hər şeydən şirindir adı dünyada,
    İncə bir şərəfdi, sözdü müəllim.
    Böyük ziya verdi bizə müəllim,
    Hər çətin anlara dözdü müəllim.

    El-oba düşəndə dara-çətinə,
    Heç nədən qorxmadı yenə müəllim.
    Qəddini əymədi düşsə çətinə,
    Başını dik tutub gəzdi müəllim.

    Uymadı heç kəsə şərəfli müəllim,
    Ziyasın payladı bizə müəllim,
    Salatın, unutma həyatdı müəllim,
    Bilikdi, zəkadı, şərəfdi müəllim.

    /p

  • Bu gün Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin Muğan Bölməsinin yaradılmasından 5 il ötür

     

    2008-ci ildə Salyanda Azərbaycan Yazıçılar Birliyi (AYB) Muğan Bölməsinin təsis konfransı keçirildi. Konfransda Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin sədri, Xalq yazıçısı Anar başda olmaqla Bakıdan gələn şair nə yazıçılar, eləcə də, Muğanın dəyərli ziyalıları və digər işıqlı insanlar iştirak edirdi (AYB Muğan Bölməsi Hacıqabul, Şirvan, Salyan, Neftçala rayonlarını əhatə edir). Muğan Bölməsi AYB-nin bölmələri içində ən gənc Bölmə olmasına baxmayaraq, qısa müddətdə özünü Respublikamızda tanıda, ədəbi-ictimai proseslərdə fəallığı ilə seçilə bildi. AYB-də keçirilən 2009-cu ilin ədəbi yekunlarına həsr olunmuş dəyərləndirmə törənində AYB Muğan Bölməsi, AYB-nin Bölmələri içində “İlin ən fəal Bölməsi” nominasiyasının qalibi elan edildi. Muğan Bölməsinin təşkilatçısı olduğu, dəvət aldığı və qatıldığı tədbirlərin sayı kifayət qədər olmaqla yanaşı, Bölmənin artıq, dəfələrlə yurd dışına beynəlxalq miqyaslı tədbirlərə dəvət alması və bu tədbirlərdə təmsil olunması keçilən yolun uğurlu olmasını bəlli edir.
    AYB Muğan Bölməsinin yaranması bu bölgədə yazıb-yaradan qələm adamlarının bir-birini daha yaxından tanımasına, onların qələm məhsullarının müntəzəm çap olunmasına və ədəbi mühitdə yeni imzaların görünməsinə təkan vermiş oldu. 2010-cu ildə AYB Muğan Bölməsinin “Muğanın səsi” adlı şeirlər toplusu nəşr olundu. Topluda Muğan bölgəsində yaşayan 60 nəfər qələm adamının yaradıcılığından örnəklər yer aldı. Topluda yer alan müəlliflərdən bəziləri ilk dəfə ədəbi ictimaiyyətə təqdim olunurdu.

    Sayğılarımla,
    Namiq Hacıheydərli
    AYB Muğan Bölməsinin başqanı

     

    AYB Mugan Bölməsinin yaranmasının 5 illiyi münasibətilə Bölməyə bu 5 ildə rəhbərlik etmiş Namiq Hacıheydərlinin yaradıcılığından bir neçə şeir örnəyini oxuculara təqdim edirik:

    Namiq HACIHEYDƏRLİ

    1975-ci il sentyabrın 8-də Salyan rayonunun Varlı kəndində doğulub.1990-cı ildə Varlı kənd əsas, 1992-ci ildə Salyan rayonu Yolüstü kənd orta məktəbini bitirmiş və elə həmin ildə ilk test üsulu ilə N.Tusi adına Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universitetinin Filologiya fakultəsinə daxil olub. Ali məktəbi 1997-ci ildə bitirib.
    2000-ci ildən Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyinin Məclis üzvü, 2002-ci ildən Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvüdür. 2008-ci ildə Azərbayacan Yazıçılar Birliyinin Salyanda keçirilən təsis konfransında Muğan Bölməsinin sədri seçilib. 2009-cu ildə “Vektor” Beynəlxalq Elm Mərkəzi tərəfindən “Şahmar Əkbərzadə adına Beynəlxalq Ədəbiyyat Mükafatı”na layiq görülüb. 2012-ci ildən ”Ziyalı Ocağı” İctimai Birliyinin electron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Redaksiya, Yaradıcı Nümayəndə Heyətlərinin Fəxri üzvüdür.
    2010-cu ildə Türk Xalqları Mədəniyyət Vəqfinin Azərbaycan təmsilçisi seçilib.Yaradıcılığı Türkiyədə, Rusiyada, Hollandiyada, Qazaxstanda və digər ölkələrdə çap olunub.
    7 kitabın, yüzə qədər elmi, publisistik və pedaqoji məqalənin müəllifidir.Azərbaycan Yazıçılar Birliyi Muğan Bölməsinin və Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyi Mərkəzi Təftiş Komissiyasının sədridir.

    Səni tapan itirməz

    Sən qurduğun dünyanı,
    bir kimsə yapmaz, Allah!
    Sənin düz yaratdığın,
    Yolundan sapmaz, Allah!

    Körpə durmaz qucaqda,
    Bir gül bitməz torpaqda,
    “hə”- deməsən, yarpaq da
    Budaqdan qopmaz, Allah!

    Namiq heç başa yetməz…
    “Ol”!-desən necə bitməz?!
    Səni tapan itirməz,
    Itirən tapmaz, Allah!

    Deyin

    Sinənizi dağlamayın,
    Başa qara bağlamayın,
    Mən öləndə ağlamayın,
    Ruhu qurtuldu- deyin.

    Bilirdi ki, dünya puçdu,
    Haqdan gəldi, haqqa uçdu.
    Ağac kimi çiçək açdı,
    Çiçək kimi soldu- deyin.

    Doğu onun, Batı onun,
    Yoxdu yerdən qatı onun,
    Göylərdəydi zatı onun,
    Göylərə yol aldı- deyin.

    Yerdə haqqını bulmadı,
    Cahanda çox da qalmadı,
    Namiq dünyadan olmadı,
    Dünya ondan oldu- deyin.

     
    Qələmə dəymə
    Təmiz qəlbin, saf niyyətin yoxdusa,
    Zəhmətin az, umacağın çoxdusa,
    Tamahın bol, nəfsin iti oxdusa,
    Qələmə toxunma,
    qələmə dəymə!
    Daşlı yollar, aşırımlar keçməmiş,
    Yurd dərdini şərbət kimi içməmiş,
    Bərəkətə, torpağa and içməmiş,
    Qələmə toxunma,
    qələmə dəymə!

    Yolunda qıymasan öz ürəyini,
    Nə incit, nə də ki, üz ürəyini.
    Didib-dağıtmırsa söz ürəyini,
    Qələmə toxunma,
    qələmə dəymə!

  • Azərbaycan Prezidenti yanında Gənclər Fondunun Heydər Əliyev Mərkəzində görüşü

     

    Azərbaycan Prezidenti yanında Gənclər Fondunun Heydər Əliyev Mərkəzində görüşü

    İyul ayının 9-da Bakı şəhəri Qaradağ rayonu Lökbatan qəsəbəsində Azərbaycan Prezidenti yanında Gənclər Fondunun və Qaradağ rayonu Gənclər və İdman İdarəsinin dəstəyi ilə qrant müsabiqəsi ilə əlaqədar olaraq, tədbir düzənləndi.Tədbirdə Azərbaycan Prezidenti yanında Gənclər Fondunun və Qaradağ rayonu Gənclər və İdman İdarəsinin Nümayəndələri, Lökbatan, Sahil, Qızıldaş, Buta qəsəbələrində yaşayan gənclər-gənc yazarlar və gənc idmançılar yaxından iştirak etdilər.Həmin tədbir saat 15:00-da Qaradağ rayonu Lökbatan qəsəbəsində yerləşən Heydər Əliyev Mərkəzində baş tutdu.Tədbiri giriş sözü ilə Qaradağ rayon Gənclər və İdman İdarəsinin sədri Elçin Abbasov açdı.Elçin Abbasov ilk növbədə təbdir iştirakçılarını salamladı və dəvətlərini qəbul edib gəldiklərinə görə hər bir iştirakçıya öz dərin minnətdarlığını bildirdi.Sonra sözünün davamı olaraq Azərbaycan Respublikasının Prezidenti cənab İlham Əliyevin Azərbaycan gəncliyinin inkişafı üçün imzaladığı sərəncamlardan danışdı.Öz çıxışını başa vurandan sonra isə gəncləri maraqlandıran sualları cavablandırmaq üçün sözü Azərbaycan Prezidenti yanında Gənclər Fondunun əməkdaşı Vüsalə xanıma verdi.Vüsalə xanım da öz növbəsində tədbir iştirakçılarını salamlayıb təmsilçisi olduğu Gənclər Fondu haqqında iştirakçıları bilgiləndirdi.Sonra gənclərin suallarını cavabladı və layihələri haqqında olan bilgiləri dinlədi.Tədbirin sonunda isə Qaradağ rayon Gənclər və İdman İdarəsinin sədri Elçin Abbasov iştirakçılara uğurlar arzuladı.

  • “TÜRK DÜNYASI GƏNC YAZARLARININ BAKI TOPLANTISI”

     

    Layihənin birinci mərhələsi başa çatıb

    30 iyun 2013-cü ildən Bakıda olan türksoylu ölkə və topluluq təmsilçiləri ilə birgə, iyulun 1-də Fəxri Xiyabanda Ümummilli Lider Heydər Əliyevin məzarını, Şəhidlər Xiyabanı, Bakı Türk Şəhidliyi və “Güllələnmiş heykələr”i ziyarətlə proqrama başlayan Toplantı iştirakçıları, ziyarətlərdən sonra sonra “Modern.az” redaksiyasında bu redaksiya rəhbərliyi və əməkdaşları ilə görüşüblər.
    Axşam isə R.Behbudov adına Dövlət Mahnı Teatrında Toplantının zirvə tədbiri – “DGTYB – 15: Ödül törəni və Türk Dünyası Şeir Axşamı” düzənlənib.
    Zirvə tədbirində Azərbaycanda Atatürk Mərkəzinin müdiri, Azərbaycan-Türkiyə Parlamentlərarası Dostluq Qrupunun başqanı prof.dr. Nizami Cəfərov, millət vəkili Qənirə Paşayeva, Prezident Administrasiyasının məsul əməkdaşı Vüsal Quliyev, Azərbaycan Prezidenti yanında Gənclər Fondu Aparatının başçısı Faiq Qürbətov, “Azərbaycan Bayrağı” ordeni kavaleri İbad Hüseynov, QKTC Azərbaycan təmsilçisi Səadətdin Topukçu, Yunus Əmrə İnstitutu Azərbaycan nümayəndəliyinin başçısı Səriyyə Gündoğdu, Gənclər Təşkilatları Milli Şurasının sədri Şahin Seyidzadə, univeristetlərin, QHT-lərin, KİV-lərin təmsilçiləri, şeir-sənət dostları və başqaları iştirak etmişlər. Ünlü sənətçilər – əməkdar artistlər Aybəniz Haşımova, Nuriyyə Hüseynli, Şəmistan Əlizamanlı, Firuzə İbadova, Yaqub Zurufçu, Novruz Novruzlu, vokalist İlham Əsgəroğlu, əməkdar mədəniyyət işçisi Nemət Qasımlı, yeni ulduz AYNİŞAN, gənc aşıqlar Elməddin Məmmədli, Nasir Laçınlı (Alxasov), Ramin Qasımlı və Ziyad Cəfərlinin səhnə aldığı Axşamda bir sıra DGTYB fəallarına “Türk Dünyasına Xidmət Ödülü” təqdim olunub.
    İyulun 2-də İTV-nin “Yeni Gün” proqramında canlı yayıma qatılan qonaqlar, ardınca Gəncliyə Yardım Fondunu ziyarət ediblər. Sonra isə Gənclər Təşkilatları Milli Şurasının qərargahında Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyinin növbəti Hesabat-seçki Qurultayı keçirilib. Qurultayda Nizamnamə dəyişikliyi, o cümlədən struktur dəyişikliyinə və təşkilat məsələsinə baxılıb.
    15 ildir DGTYB-yə başqanlıq edən Əkbər Qoşalı və bütün digər rəhbər şəxslər istefa verərək, daha gənc yaşda olan DGTYB üzvlərinə meydan tanıyıblar. Beləliklə, bundan sonra yalnız Təsisçilər Şurası (Qurucular Konseyi) başqanı olaraq görəv yapacaq Ə.Qoşalı və yaşı rəsmi gənclik yaşını keçmiş digər DGTYB mənsubları Məsləhət Şurasında (İstişarə Konseyi) çalışacaqlar. Birliyin gündəlik çalışmaları isə yeni İdarə Heyəti (Yönətim Kurulu) və Təmsilçilər Şurası (Təmsilçilər Konseyi) tərəfindən yürüdüləcəkdir. Altınbek İsmailin (Qırğız Respublikası) başqanlıq edəcəyi Təmsilçilər Konseyinin başqan yardımçıları olaraq Seyran Süleyman (Kırım) və Aybəniz Kuzəçi (Türkiyə) görəv yapacaqlar. Yönətim Kurulu başqan və yardımçıları isə Kurulun qarşı günlərdə keçiriləcək ilk iclasında seçiləcək.
    Proqramın üçüncü günündə Toplantı nümayəndələri “Azərbaycan Dil Qurumu” İB-nin başqanı, Xalq şairi, millət vəkili Sabir Rüstəmxanlı ilə, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin başqanı, Xalq yazıçısı ANARla görüşüb; Nazirlər Kabinetində Baş nazirin müavini, Xalq yazışısı ELÇİN Əfəndiyev tərəfindən qəbul ediliblər.
    Səfər müddətində qonaqların şərəfinə “Avrasiya Beynəlxalq Araşdırmalar İnstitutu” İB başqanı, millət vəkili Qənirə Paşayeva, “Azərbaycan Bayrağı” ordeni kavaleri İbad Hüseynov, Türkiyə Cümhuriyyəti Azərbaycan Böyükelçiliyinin Kültür-Tanıtım müşaviri Seyidahmet Arslan və ATXƏM başqanı İlham İsmayılov tərəfindən ziyafətlər verilib (Son ziyafət Xalq şairi Zəlimxan Yaqubun iştirakı ilə baş tutmuşdur).
    Qeyd edək ki, Azərbaycan Prezidenti yanında Gənclər Fondunun dəstəkləri ilə gerçəkləşdirilən layihə çərçivəsində baş tutan proqramda Azərbaycan yazarları ilə yanaşı, Türkiyə, İraq, Qazaxıstan, Qırğızıstan, Özbəkistan, Başqurdistan, Çuvaşıstan, Kırım, Qaqauz Yeri təmsilçiləri (habelə Bakıdakı “Tuqan Tel” Tatar Mədəniyyət Mərkəzinin gənc üzvləri), habelə Rusiyanın Moskva, Sank-Peterburq şəhərlərindən, eləcə də Almaniyadan gəlmiş yeni nəsil yazarları iştirak və çıxış edirdilər.
    (Proqramda nəzərdə tutulmuş görüşlərarası müddətlərdə qonaqlar Azərbaycan paytaxtının görməli yerləri ilə, o cümlədən İçərişəhər Dövlət Qoruğu, Bayraq Meydanı və Bakı bulvarı ilə tanış olublar.)r Heydər Əliyevin məzarını, Şəhidlər Xiyabanı, Bakı Türk Şəhidliyi və “Güllələnmiş heykələr”i ziyarətlə proqrama başlayan Toplantı iştirakçıları, ziyarətlərdən sonra sonra “Modern.az” redaksiyasında bu redaksiya rəhbərliyi və əməkdaşları ilə görüşüblər. Axşam isə R.Behbudov adına Dövlət Mahnı Teatrında Toplantının zirvə tədbiri – “DGTYB – 15: Ödül törəni və Türk Dünyası Şeir Axşamı” düzənlənib. Zirvə tədbirində Azərbaycanda Atatürk Mərkəzinin müdiri, Azərbaycan-Türkiyə Parlamentlərarası Dostluq Qrupunun başqanı prof.dr. Nizami Cəfərov, millət vəkili Qənirə Paşayeva, Prezident Administrasiyasının məsul əməkdaşı Vüsal Quliyev, Azərbaycan Prezidenti yanında Gənclər Fondu Aparatının başçısı Faiq Qürbətov, “Azərbaycan Bayrağı” ordeni kavaleri İbad Hüseynov, QKTC Azərbaycan təmsilçisi Səadətdin Topukçu, Yunus Əmrə İnstitutu Azərbaycan nümayəndəliyinin başçısı Səriyyə Gündoğdu, Gənclər Təşkilatları Milli Şurasının sədri Şahin Seyidzadə, univeristetlərin, QHT-lərin, KİV-lərin təmsilçiləri, şeir-sənət dostları və başqaları iştirak etmişlər. Ünlü sənətçilər – əməkdar artistlər Aybəniz Haşımova, Nuriyyə Hüseynli, Şəmistan Əlizamanlı, Firuzə İbadova, Yaqub Zurufçu, Novruz Novruzlu, vokalist İlham Əsgəroğlu, əməkdar mədəniyyət işçisi Nemət Qasımlı, yeni ulduz AYNİŞAN, gənc aşıqlar Elməddin Məmmədli, Nasir Laçınlı (Alxasov), Ramin Qasımlı və Ziyad Cəfərlinin səhnə aldığı Axşamda bir sıra DGTYB fəallarına “Türk Dünyasına Xidmət Ödülü” təqdim olunub. İyulun 2-də İTV-nin “Yeni Gün” proqramında canlı yayıma qatılan qonaqlar, ardınca Gəncliyə Yardım Fondunu ziyarət ediblər. Sonra isə Gənclər Təşkilatları Milli Şurasının qərargahında Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyinin növbəti Hesabat-seçki Qurultayı keçirilib. Qurultayda Nizamnamə dəyişikliyi, o cümlədən struktur dəyişikliyinə və təşkilat məsələsinə baxılıb. 15 ildir DGTYB-yə başqanlıq edən Əkbər Qoşalı və bütün digər rəhbər şəxslər istefa verərək, daha gənc yaşda olan DGTYB üzvlərinə meydan tanıyıblar. Beləliklə, bundan sonra yalnız Təsisçilər Şurası (Qurucular Konseyi) başqanı olaraq görəv yapacaq Ə.Qoşalı və yaşı rəsmi gənclik yaşını keçmiş digər DGTYB mənsubları Məsləhət Şurasında (İstişarə Konseyi) çalışacaqlar. Birliyin gündəlik çalışmaları isə yeni İdarə Heyəti (Yönətim Kurulu) və Təmsilçilər Şurası (Təmsilçilər Konseyi) tərəfindən yürüdüləcəkdir. Altınbek İsmailin (Qırğız Respublikası) başqanlıq edəcəyi Təmsilçilər Konseyinin başqan yardımçıları olaraq Seyran Süleyman (Kırım) və Aybəniz Kuzəçi (Türkiyə) görəv yapacaqlar. Yönətim Kurulu başqan və yardımçıları isə Kurulun qarşı günlərdə keçiriləcək ilk iclasında seçiləcək. Proqramın üçüncü günündə Toplantı nümayəndələri “Azərbaycan Dil Qurumu” İB-nin başqanı, Xalq şairi, millət vəkili Sabir Rüstəmxanlı ilə, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin başqanı, Xalq yazıçısı ANARla görüşüb; Nazirlər Kabinetində Baş nazirin müavini, Xalq yazışısı ELÇİN Əfəndiyev tərəfindən qəbul ediliblər. Səfər müddətində qonaqların şərəfinə “Avrasiya Beynəlxalq Araşdırmalar İnstitutu” İB başqanı, millət vəkili Qənirə Paşayeva, “Azərbaycan Bayrağı” ordeni kavaleri İbad Hüseynov, Türkiyə Cümhuriyyəti Azərbaycan Böyükelçiliyinin Kültür-Tanıtım müşaviri Seyidahmet Arslan və ATXƏM başqanı İlham İsmayılov tərəfindən ziyafətlər verilib (Son ziyafət Xalq şairi Zəlimxan Yaqubun iştirakı ilə baş tutmuşdur). Qeyd edək ki, Azərbaycan Prezidenti yanında Gənclər Fondunun dəstəkləri ilə gerçəkləşdirilən layihə çərçivəsində baş tutan proqramda Azərbaycan yazarları ilə yanaşı, Türkiyə, İraq, Qazaxıstan, Qırğızıstan, Özbəkistan, Başqurdistan, Çuvaşıstan, Kırım, Qaqauz Yeri təmsilçiləri (habelə Bakıdakı “Tuqan Tel” Tatar Mədəniyyət Mərkəzinin gənc üzvləri), habelə Rusiyanın Moskva, Sank-Peterburq şəhərlərindən, eləcə də Almaniyadan gəlmiş yeni nəsil yazarları iştirak və çıxış edirdilər. (Proqramda nəzərdə tutulmuş görüşlərarası müddətlərdə qonaqlar Azərbaycan paytaxtının görməli yerləri ilə, o cümlədən İçərişəhər Dövlət Qoruğu, Bayraq Meydanı və Bakı bulvarı ilə tanış olublar.)

  • Azadə ÇOBANZADƏ.Məqalə

    Əmanət Qəbirlər

                Səlim ay Səlim, Nə çox yatdın7 Qalx ayağa mallar ac qaldı qoyun quzu acından mələşir. Kifayət xanım bu sözləri eşidəndə məətdəl qaldı. Allah sən saxla , yəqin arvadın başına hava gəlib. Nə mal, nə qoyun-quzu, Nə Səlim?

    Kubra xalanın yaraşıqlı evləri, mal-qarası yağı düşmənə qaldı. Hələ bunlar bir yana əzizləyə-əzizləyə böyüdüb boya başa çatdırdığı son -beşik oğlu Niyaz şəhid oldu. Səlim kişi bu müsübətlərə dözməyib dünyasını dəyişdi. Onu öz vəsiyyətiə əməl edib qəbirstanlıqda əmanət bastırdılar.

    Kubra xala gözlərini yollara dikib ümidini üzmədi. Hər axşam səhər əllərini göyə qaldırıb Allaha yalvardı.

    Allah sən düşmənin bəlasını ver!  Haqq ədalət oz yerini tapsın. Doğma yurdumuza yuvamıza qayıdaq. Qurban olum sənə ay Allah səndən ömür yox möhlət istəyirəm. Sən mənə möhlət ver Niyazın qəbrini ziyarət edim. Onun yanında məni torpağa tapşırsınlar. Hər sabahın ümidlə açılacağını gözləyən kubra xala nədənsə bu səhər yatıb qalmışdı.

    Kifayyət xanım adəti üzrə həyat yoldaşını və uşaqlarını məktəbə yola salıb oz işləri ilə məşğul olurdu. O elə zənn edirdiki, yəqin arvad gecəni yaxşı yatmayıb. Qəflətən qışqırtıdan diksinən Kifayyət xanım doğma anası qədər xətrini istədiyi qaynanasına yaxınlaşanda arvadın halı özündə deyildi.

    Sənə qurban olum ay ana yuxu görürsən nədi? Bir az sakitləş! Kubra xala isə dil boğaza qoymurdu.

    Yaxın gəl ay Niyaz, niyə məndən qaçırsan? Boynuna qurban olum gəl üzündən öpüm, atanıda çağır gəsin ona deyiləsi sözüm var. Kifayyət xanım balaca oğlu Xalidi çağırdı.

    Oğlum qaç məktəbə atanı çağır, tez evə gəlsin nənənin halı pisləşip. Ertəsi gün Kubra xalanı oz vəsiyyətinə əməl edərək həyat yoldaşı səlim kişinin yanında əmanət kimidəfn etdilər . Kubra xalanın bu niskilli olümü hamını sarsıtdı. Hər gecə övladlarının yuxusuna girib oğlu Niyazı çağırıb qucaqlamaq istəyən Kubra xalanın övladları belə qərara gəldilər ki, Niyazın şəklini Kubra xalanın qəbir daşına vursunlar. Bəlkə bir az təskinlik tapalar. Belə də etdilər. Baş daşında Kubra xala oğlu ilə qoşa dayanmışdı. Bir müddət keçdi. Səlim kişi ilə Kubra xalanın qəbirləri arasında bitən yasəmən ağacı sanki qolarını açıb niyazın şəklini qucaqlamışdı. Bu ağac eyni ilə Kubra xala gildə doğma evlərinin eyvanı qarşısında bitən yasəmən ağacına bənzəyirdi.

    Qəbirstanlığa gələn hər kəs bu mənzərəni görəndə göz yaşlarını saxlaya bilmirdilər. Allah düşmənə lənət eləsin dedilər.

    Azədə Çobanova Kəbirli kənd sakini, mədəniyyət işçisi.

  • Alxan Binnətoğlunun “Elimiz.günümüz” qəzetinə müsahibəsi

     

     

    “Allah eləməsin ki, “Meydan”ın taleyi Tiflis Türk Teatrının taleyinə oxşasın…”

    Redaksiyamızın qonağı Gürcüstanda nəşr olunan “Meydan” dərgisinin baş redaktoru, şair-dramaturq, tərcüməçi, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü Alxan Binnətoğludur.
    Alxan müəllim, Bakıya yolunuz gec-gec düşdüyündən, biz görüş fürsətini qaçırmaq istəmədik. Xoş gördük sizi. Jurnalistlik fəaliyyətinizlə, eləcə də bədii yaradıcılığınızla kifayət qədər tanış olan bir adam kimi deyə bilərəm ki, çoxlarından: “Alxan Binnətoğlu mənim ən istəkli müəllimim olub” – sözlərini eşidəndə heç də təəccüblənmirəm. Zənnimcə, kifayət qədər təcrübəli və təmənnasız bir jurnalist, şair, dramaturq, tərcüməçi, tədqiqatçı… kimi hətta dərs demədiyiniz şəxslər belə sizi özlərinə müəllim hesab etməkdə haqlıdırlar. Siz özünüz necə düşünürsünüz? Bu haqqı qazanmaq yəqin ki, o qədər də asan olmayıb!?
    Əvvəla, dəvətinizə, ikincisi isə bu səmimi suala görə təşəkkürümü bildirirəm. Çalışacağam ki, suallarınıza səmimi də cavab verim. Bildiyiniz kimi, uzun müddət Gürcüstan ali məktəblərində işləmiş, Azərbaycan və dünya ədəbiyyatından mühazirələr oxumuşam. Təbii ki, sevimli tələbələrim çox olub. Onlar da yəqin ki, məni humanistliyi və təmənnasızlığı özünə məslək seçmiş bir insan kimi yüksək dəyərləndiriblər. Qaldı müəllimi olmadıqlarıma, yaxşı deyiblər ki, el gözü tərəzidir. Xalqımızın elə ləyaqətli oğulları olub ki, əməlləri ilə bütün gələn nəsillərə örnək olub, nümunə göstəriliblər. Kimsə özünə kimisə həyatda müəllim sayırsa, deməli, örnək götürülən şəxs öz həyatını hədər keçirmədiyi üçün sevinə, qürurlana bilər.
    Əksəriyyət sizi baş redaktoru olduğunuz “Meydan” dərgisindən tanıyıb sevir. Mənə görə, hansısa bir mətbu nəşr əslində öz naşirinin simasını birbaşa özündə əks etdirir. Yəni, “Meydan” Alxan Binnətoğlunun güzgüdəki əksidir. Düzünü deyim ki, mən bu dərginin hər sayının işıq üzü görməsini böyük intizarla gözləmişəm həmişə. Çünki burada həm dərin maraq və məzmun kəsb edən yazılar, həm yüksək poliqrafik keyfiyyət, həm də dizayn işi bir-birini tamamlayıb hər zaman. Mövzuların rəngarəngliyi, Azərbaycan-Borçalı-Gürcü mədəni-ədəbi həyatından bəhs edən olduqca maraqlı yazılar, tədqiqat xarakterli məqalələr oxucunu özünə cəlb edib. Hər mövzuya uyğun şəkillər, düzgün rəng seçimi…
    Qiymət xanım, minnətdaram ki, “Meydan” dərgisinə bu qədər yüksək dəyər verirsiniz. Axı, o həm də sizin öz doğma jurnalınızdır. Burada sizin neçə-neçə maraqlı yazılarınız, müsahibələriniz dərc olunub. Eyni zamanda, siz dərginin redaksiya heyətinin üzvüsünüz. Sözünüzə qüvvət, “Meydan”ın hər sayı böyük oxucu auditoriyası tərəfindən hər zaman xüsusi sevgi ilə qarşılanıb. Biz mövzu və müəllif sarıdan heç vaxt korluq çəkməmişik. Çalışmışıq ki, “Meydan” mətbuat meydanında həqiqətən də öz orijinallığı ilə seçilsin və sevilsin.
    Tiflisin mərkəzində meydan var. Dərgini də elə onun şərəfinə “Meydan” adlandırmışıq. O meydanda yaşamış adamların həyat və fəaliyyətinə güzgü tutmağa çalışmışıq bu “Meydan”da. İlk pianoçu, ilk rəssam qadın haqqında, Tiflisin teatr həyatı haqqında, Tiflisin, eləcə də Borçalının etnoqrafiyası haqqında çoxlu yazılar dərc eləmişik. Təəssüf ki, bütün çətinliklərə baxmayaraq, yüksək zövqlə nəşr etdirdiyimiz “Meydan” bu gün qapanmaq təhlükəsi ilə üz-üzə qalıb. Maliyyə məsələsi tezliklə həll olunmasa, Gürcüstanda yaşayan soydaşlarımızın ədəbi-mədəni, sosial-iqtisadi həyatından, elm və təhsil sahəsindəki uğur və problemlərindən bəhs edən bu dəyərli jurnalla vidalaşmalı olacaq oxucularımız. 72 səhifəlik bu nəhəng dərginin hər sayı bir cild idi. Onun cəmi 16 sayı işıq üzü gördü. Hazırda 7-8 aydır ki, çapı dayanıb jurnalımızın. Əlbəttə, bu bizi olduqca narahat edir. Lakin ümid edirik ki, dərgimiz yenidən nəşrə başlayacaq, biz öz işimizi davam etdirəcəyik. Bunu bilirsiniz nəyə oxşadıram?: – Tiflis Türk Dram Teatrının fəaliyyətini 1947-ci ildə guya “müvəqqəti olaraq” dayandırdılar. Teatr “o müvəqqəti dayanmaqla” yalnız 2004-cü ildə fəaliyyətə başladı. Teatrın o zamankı aktyorlarından artıq heç kəs qalmamışdı. Sıfırdan başlamaq lazım gəldi. Bu isə çox şeyin itirilməsi demək idi. Allah eləməsin “Meydan” həmin taleyi yaşasın.
    Çoxlu məktublar alırıq oxuculardan. Jurnalın çapının dayandığından narahatdırlar. Hələliksə… ümid yalnız gözləməyə qalır.
    “Meydan”a çox bağlı olduğunuz məlumdur, eyni zamanda mətbu aləmdə bu gün mövcud olan bir çox başqa qəzet və jurnalların əsasının qoyulmasında da mühüm rolunuzun olduğunu danmaq günah olardı. Bu barədə oxucularımıza məlumat verməyinizi istərdik.
    Təqaüdə çıxmamışdan əvvəl də, sonra da mətbuatla əlaqəm olub. Yaradıcı adamın mətbuatla əlaqəsinin olması olduqca zəruri və vacib bir şərtdir. Mən mətbuata gəldiyim illərdə Gürcüstanda respublika səviyyəli dörd əsas qəzet çıxırdı. “Sovet Gürcüstanı” da onlardan biri idi. Orada əməkdaşlığa başladı. Həmin qəzetdə müxtəlif mövzulu yazılarım, hekayələrim, şeirlərim, tərcümələrim çap olunurdu. Rayon qəzetləri, mərkəzi mətbuat, Bakıda çıxan mərkəzi qəzet və jurnallarla da sıx əməkdaşlıq edirdim.
    90-cı illərdə siyasi dəyikliklər baş verdi, mətbuat sahəsində də bir çox dəyişikliklər oldu. Mən də mətbuatla ciddi məşğul olmağa başladım. Bir nəfər mənə təklif etdi ki, gəlin Rustavidə bir qəzet çıxaraq. “Region-press” adlı bu qəzetin nəşrinə kömək etməyimi xahiş edirdilər. Dedilər, burada işçilər təcrübəsizdir… Qəzeti sahmana saldıqdan sonra həmin şəxs mənə dedi ki, Alxan müəllim, əslində mən səni qəzet üçün çağırmamışdım. Gəlin, daha ciddi bir iş görək, jurnal çap eləyək. Beləliklə də, “Meydan” adlı bu dərginin çapına başladıq. Onun adını da mən qoymuşam. Oğlum Binnəti bu işə cəlb elədim. Dərginin dizayn işi, tərtibatı isə birbaşa Binnətin adıyla bağlıdır. Oğlum olduğu üçün demirəm, etiraf etməliyəm ki, Binnətin bacarıqlı işi sayəsində “Meydan” jurnalı qısa zamanda oxucuların sevimlisinə çevrildi. 72 səhifəlik bu dərgidə Borçalı həyatı ilə bağlı, Azərbaycanda və xaricdə yaşayan borçalılar barədə gözəl tərtibatda yazılar verməkdə məqsədimiz Borçalı ruhunu yaşatmaq, milli-mənəvi sərvətlərimizi xalqa daha da yaxından tanıtmaq və sevdirmək idi.
    Alxan müəllim, jurnalistlik fəaliyyətinizlə yanaşı, sizi oxucular istedadlı şair, tərcüməçi və dramaturq kimi də yüksək dəyərləndirirlər. Lakin nədənsə bu barədə danışmaq istəmirsiniz elə bil…
    Bilirsinizmi, indi şeir yazanlar çoxdur. Bu səbəbdən, özünə “şairəm” deyənlərə qarşı adamın içində bir o qədər də xoş olmayan hiss yaranır. Mən də şeir yazmışam və indi də yazıram. Meydandakı fəaliyyətim isə məni məcbur elədi ki, Borçalı həyatına dair tədqiqat xarakterli yazılar yazım. Şeirlər, tərcümələr, dram əsərləri yazmışam. Gürcü poeziyasının bütün xoşuma gələn nümunələrini dilimizə tərcümə etmişəm. Deyəsən, tərcümələrim gürcülərin çox xoşuna gəlmişdi. Məni bəzən “Şota Rustavelinin tərcüməçisi” adlandırırdılar. Onlara dedim ki, mən bu qüdrətli şairin tərcüməçisi deyiləm, bizim çox görkəmli xalq şairlərimiz Şota Rustavelinin əsərlərini dilimizə gözəl çeviriblər. Mən onu çox təbliğ etmişəm, bəlkə də onun əsərlərini mən qədər təbliğ edən ikinci Azərbaycan şairi, tədqiqatçısı və tərcüməçisi olmayıb. Məsələn, Şota Rustavelinin novruz bayramı şənlikləri barədəki fikirlərini tədqiqata ilk dəfə mən cəlb etmişəm.
    Soruşursunuz deyə cavab verirəm: çoxlu sayda kitablarım çap olunub. İşıq üzü görməmiş neçə-neçə nəsr əsərim, povestim, tədqiqat əsərlərim var…
    Maraqlıdır ki, hələlik yalnız adını eşidib üzünü gördüyümüz “M.F.Axundzadə və Tiflis” adlı bu gözəl kitabı əldə etmək bizə nəsib olmasa da, onu əlimizdə tutmuşuq…
    Nə demək istədiyinizi anladım, Qiymət xanım. Əlinizdəki kitab yenicə nəşr olunub və mən Bakıya hələlik yalnız bu bir nüsxəni gətirmişəm. Sağlıq olsun, söz verirəm ki, sizin kitabınızı hökmən ünvanına yetirəcəyəm. Qaldı kitabın mövzu və mündəricəsinə, bu barədə qısa da olsa məlumat verməklə kifayətlənməli olacağam. Olduqca yüksək zövqlə hazırlanaraq Tiflisdə nəşr olunan bu kitab “M.F.Axundzadə və Tiflis” adlanır. Tədqiqat xarakterli bu əsərimi Akif adlı dostum nəşr etdirub. Dizaynı isə yenə də oğlum Binnətə məxsusdur.
    Alxan müəllim, kitab elə bil “Meydan”ın əkiz tayıdır. Demək istəyirəm ki, tərtibatı o qədər gözəldir, elə nəfis bir şəkildə işlənib ki, adam əlindən yerə qoymaq istəmir…
    Yaxşı tutubsunuz. Binnətin əl işi, gördüyü işə ürək qoyması bu kitabda da özünü aşkar göstərib. Bu kitab mənim son dövrlər fəaliyyətimin ən gözəl məhsuludur. 10-15 kitabım çıxıb bu günəcən, lakin boynuma alım ki, belə yüksək tərtibatda işıq üzü görmüş kitabım olmamışdı hələ. Buna görə, həm oğlum Binnətə, həm də dostum Akifə sonsuz minnətdaram.
    Gizlin deyil ki, M.F.Axundzadə ilə bağlı təzadlı fikirlər mövcuddur. Tədqiqatçıların birmənalı olmayan fikirləri sizin əlinizi işdən soyutmayıb ki?…
    Bilirsinizmi, mən bu tədqiqatlara 1960-cı illərdə, tələbəlik vaxtlarımdan başlamışam. Hələ o vaxt mən yazılarımda bu böyük filosofun adını “Axundov” yox, “Axundzadə” yazırdım. Düzdür, çap zamanı bunu qəbul etmir, “Axundov” yazırdılar. Əlyazmalarıma da baxsanız, görərsiniz ki, orada “Axundzadə”dir. Axundzadə kimi dahi şəxsiyyətlər bir əsrdə, iki əsrdə bir yaranır. Bu cür insanlara onlar əsrləri qabaqladıqlarına görə, həmişə müasirləri qısqanclıqla yanaşıblar. Kitabdakı “Mütərəqqi rol oynamağın bəlaları” adlı yazımda Rusiyanın tabeçiliyində olduğumuz vaxtlarda onların bizim başımıza açdığı oyunları, millətimizin ruhunun öldürülməsinə yönəldilmiş çirkin niyyəti açıqlamağa çalışmışam. Onlar heç vaxt Azərbaycan xalqının həyatında mütərəqqi rol oynamamışlar, əksinə bizim milləti yüz illərlə geri saldılar.
    Düzdür, M.F.Axundzadə kimi böyük şəxsiyyətin yetişməsində rusların hökmran olduqları mühit mühüm rol oynasa da, Rusiya hər zaman bizim xalqın milli ruhunu öldürməyə can atırdı. İlk aktyor qadınlardan bəhs edən yazımda Axundzadənin komediyalarında qadınların oynaması kimi olduqca mühüm məsələyə aydınlıq gətirmişəm. Mirzə Fətəlinin komediyalarında Şərq qadını ilk dəfə səhnəyə çıxdı XX əsrin əvvəllərində. Bu, Şərqdə bir inqilab idi həqiqətən də. Mirzə Fətəlini vəzifəyə ruslar gətirsələr də, o, Çar idarəsində işləsə də, öz xalqına hər zaman şərəflə, ləyaqətlə xidmət etmişdi. Fətəli yaşadığı ünvandan – “Vorontsov, 53”-dən (indiki Qordosali,17) çıxıb, işə gedərkən neçə-neçə nadanla qarşılaşmalı olurdu, çox gözü götürməyənlərin qabağından keçib gedir, onu “dinsiz”, “kafir” adlandıranların tənəsinə fikir verməməyə çalışırdı. Bu küfr oxumalar onun qəlbində ağır izlər buraxırdı. O, səviyyəsindən qat-qat aşağı olanlardan olduqca irəli getmişdi deyə, onu xəbislərin gözü götürmürdü. Onu dinsiz, materialist adlandırırdılar. Onu Spinozadan da irəli getdiyini deyirdilər. Lakin Mirzə Fətəli bütün ruhu və daxili aləmi ilə, dünyagörüşü ilə müsəlman aləminin yetişdirməsi idi. Mirzə Fətəli dinsiz deyildi, dini fanatizmin, mövhumatın düşməni, islam dininin düşmənlərinin düşməni idi.
    Bütün bu məlumatları əldə etmək üçün hansı etibarlı mənbələrə müraciət etmisiniz?
    Artıq qeyd etdiyim kimi, pedaqoji fəaliyyətə başladığım 60-cı illərdən Tiflis arxivlərində işləməyə, tədqiqatlar aparmağa başlamışam. Əsasən Axundzadə ilə bağlı məlumatlar toplamaq üçün gürcü, Azərbaycan və rus, eləcə də digər ölkə alimlərinin əsərlərindən mənbə kimi istifadə etmişəm. “Mirzə Melkum xan, yoxsa Mirzə Ağa Təbrizi?” adlı yazıda bir çox tədqiqatçıların fikirlərinin səhv olduğunu sübut edərək, belə bir qənaətə gəlmişəm ki, Mirzə Melkum xan heç də yazıçı olmayıb. Bu şəxs Mirzə Fətəli Axundzadənin yaxın dostu olub. Və o, əvvəl İranda yaşayıb, sonra Fransaya köçüb, orda da dünyasını dəyişib. Onun heç vaxt dram əsərləri olmayıb. Mirzə Ağanın Mirzə Fətəliyə göndərdiyi dörd dram əsəri məktubları ilə birlikdə tikilmiş halda hazırda Axundzadənin arxivində saxlanılır. Sən demə, Mirzə Ağa Təbrizi Axundzadə ilə dost olduğundan, oxuyub rəyini bildirsin deyə, onun komediyalarından təsirlənib yazdığı əsərlərini Fətəliyə göndərib. Mirzə Ağanın üç dram əsəri Avropada Mirzə Melkum xanın adına çap olunub. Sonradan bu əsərlərin Mirzə Ağa Təbrizinin olduğu ortaya çıxıb. Haqq-ədalət öz yerini tutub. Ermənilər zorla Melkum xanı dramaturq eləmək istəsələr də, alınmayıb.
    Axundzadənin qələm dostları, qohumları, doğmaları, əzizləri haqqında səhih məlumatla oxucular kitabın sonunda verilmiş siyahıda tanış ola bilərlər. “Mirzə Fətəlinin rütbələri və mükafatları” bölümündə onun dövlət təltifləri, rütbələri barədə dolğun məlumat almaq olar.
    Deyirlər, insan öz tədqiqat obyektinə oxşayır. Siz necə düşünürsünüz, bu belədirmi?
    Bu sözlərdə müəyyən qədər həqiqət var: mən Mirzə Fətəlinin yaşadığı evdə çox olmuşam, bağ evi vardı, orda olmuşam, keçdiyi daş küçələrdən keçmişəm, onun qarşılaşdığı kinli baxışları üzərimdə hiss etmişəm. Onun əyləşdiyi daşın üzərində oturub, dərin xəyallara dalmış, çəkdiyi məşəqqətləri, üzləşdiyi çətinlikləri duymaq istəmişəm. Belə anlarda az qala onun nəfəsini hiss edirdim, surəti göz önümdə canlanırdı.
    Tiflisdə 50 il bundan qabaq Axundzadənin 150 illiyi keçiriləndə yubileylə əlaqədar Bakıda medalyon buraxmışdılar. Fakültəmizin dekanı Həkimov vardı, mənə bir medalyon və dəvətnamə verib dedi ki, Alxan, bu medalyonu iki ildir saxlayıram, artıq qocalmışam. Sən cavansan, al bu medalyonu saxla. Mən də həmin əmanəti düz 50 il saxladım və bu yaxınlarda Mirzə Fətəlinin ev-muzeyi təmir olunub istifadəyə veriləndə, o medalyonu muzeyin əməkdaşlarına təqdim elədim. Muzey əməkdaşlarının minnətdarlıq dolu baxışlarını görəndə, özümü olduqca xoşbəxt hiss etdim.
    Kitabda Baron Rozen və Vorontsov haqqında yazılara da yer vermisiniz…
    Doğrudur, kitabda onlar haqqında yazılar yazıb, şəkillərini də vermişəm. Mirzə Fətəli Baron Rozen haqqında həmişə minnətdarlıq hissiylə qeyd edib, axı Axundzadəni işə məhz o, təyin edib. Burda tutduğu vəzifəsi ona imkan verib ki, o öz xalqının nümayəndələrinə bacardığı qədər kömək edə bilsin. Vorontsova gəldikdə isə, Tiflisdə ilk teatr binasının tikilməsi, türk teatrının açılması onun adı ilə bağlıdır. 1852-ci ildə ilk dəfə Tiflis teatrında Axundzadənin əsəri rus dilində səhnəyə qoyulub. Bir daha təkrar edirəm: Mirzə Fətəli Axundzadə yeganə şəxsiyyət idi ki, o cür çətin dövrdə Azərbaycan xalqını Tiflisdə ləyaqətlə təmsil edirdi.
    Alxan müəllim, səmimi müsahibəyə görə sizə təşəkkürümüzü bildirir, nüfuzlu bir dərginin baş redaktoru, şair, dramaturq, tərcüməçi, tədqiqatçı kimi uzun illər ərzindəki gərgin fəaliyyətinizin nəticəsində qazandığınız xalq sevgisinə biz “Elimiz.Günümüz” əməkdaşları da qoşularaq, sizə möhkəm can sağlığı, daha böyük uğurlar arzulayırıq.
    “Meydan”da görüşənədək, hörmətli baş redaktor!

    “Allah eləməsin ki, “Meydan”ın taleyi Tiflis Türk Teatrının taleyinə oxşasın…”

    Redaksiyamızın qonağı Gürcüstanda nəşr olunan “Meydan” dərgisinin baş redaktoru, şair-dramaturq, tərcüməçi, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü Alxan Binnətoğludur.
    Alxan müəllim, Bakıya yolunuz gec-gec düşdüyündən, biz görüş fürsətini qaçırmaq istəmədik. Xoş gördük sizi. Jurnalistlik fəaliyyətinizlə, eləcə də bədii yaradıcılığınızla kifayət qədər tanış olan bir adam kimi deyə bilərəm ki, çoxlarından: “Alxan Binnətoğlu mənim ən istəkli müəllimim olub” – sözlərini eşidəndə heç də təəccüblənmirəm. Zənnimcə, kifayət qədər təcrübəli və təmənnasız bir jurnalist, şair, dramaturq, tərcüməçi, tədqiqatçı… kimi hətta dərs demədiyiniz şəxslər belə sizi özlərinə müəllim hesab etməkdə haqlıdırlar. Siz özünüz necə düşünürsünüz? Bu haqqı qazanmaq yəqin ki, o qədər də asan olmayıb!?
    Əvvəla, dəvətinizə, ikincisi isə bu səmimi suala görə təşəkkürümü bildirirəm. Çalışacağam ki, suallarınıza səmimi də cavab verim. Bildiyiniz kimi, uzun müddət Gürcüstan ali məktəblərində işləmiş, Azərbaycan və dünya ədəbiyyatından mühazirələr oxumuşam. Təbii ki, sevimli tələbələrim çox olub. Onlar da yəqin ki, məni humanistliyi və təmənnasızlığı özünə məslək seçmiş bir insan kimi yüksək dəyərləndiriblər. Qaldı müəllimi olmadıqlarıma, yaxşı deyiblər ki, el gözü tərəzidir. Xalqımızın elə ləyaqətli oğulları olub ki, əməlləri ilə bütün gələn nəsillərə örnək olub, nümunə göstəriliblər. Kimsə özünə kimisə həyatda müəllim sayırsa, deməli, örnək götürülən şəxs öz həyatını hədər keçirmədiyi üçün sevinə, qürurlana bilər.
    Əksəriyyət sizi baş redaktoru olduğunuz “Meydan” dərgisindən tanıyıb sevir. Mənə görə, hansısa bir mətbu nəşr əslində öz naşirinin simasını birbaşa özündə əks etdirir. Yəni, “Meydan” Alxan Binnətoğlunun güzgüdəki əksidir. Düzünü deyim ki, mən bu dərginin hər sayının işıq üzü görməsini böyük intizarla gözləmişəm həmişə. Çünki burada həm dərin maraq və məzmun kəsb edən yazılar, həm yüksək poliqrafik keyfiyyət, həm də dizayn işi bir-birini tamamlayıb hər zaman. Mövzuların rəngarəngliyi, Azərbaycan-Borçalı-Gürcü mədəni-ədəbi həyatından bəhs edən olduqca maraqlı yazılar, tədqiqat xarakterli məqalələr oxucunu özünə cəlb edib. Hər mövzuya uyğun şəkillər, düzgün rəng seçimi…
    Qiymət xanım, minnətdaram ki, “Meydan” dərgisinə bu qədər yüksək dəyər verirsiniz. Axı, o həm də sizin öz doğma jurnalınızdır. Burada sizin neçə-neçə maraqlı yazılarınız, müsahibələriniz dərc olunub. Eyni zamanda, siz dərginin redaksiya heyətinin üzvüsünüz. Sözünüzə qüvvət, “Meydan”ın hər sayı böyük oxucu auditoriyası tərəfindən hər zaman xüsusi sevgi ilə qarşılanıb. Biz mövzu və müəllif sarıdan heç vaxt korluq çəkməmişik. Çalışmışıq ki, “Meydan” mətbuat meydanında həqiqətən də öz orijinallığı ilə seçilsin və sevilsin.
    Tiflisin mərkəzində meydan var. Dərgini də elə onun şərəfinə “Meydan” adlandırmışıq. O meydanda yaşamış adamların həyat və fəaliyyətinə güzgü tutmağa çalışmışıq bu “Meydan”da. İlk pianoçu, ilk rəssam qadın haqqında, Tiflisin teatr həyatı haqqında, Tiflisin, eləcə də Borçalının etnoqrafiyası haqqında çoxlu yazılar dərc eləmişik. Təəssüf ki, bütün çətinliklərə baxmayaraq, yüksək zövqlə nəşr etdirdiyimiz “Meydan” bu gün qapanmaq təhlükəsi ilə üz-üzə qalıb. Maliyyə məsələsi tezliklə həll olunmasa, Gürcüstanda yaşayan soydaşlarımızın ədəbi-mədəni, sosial-iqtisadi həyatından, elm və təhsil sahəsindəki uğur və problemlərindən bəhs edən bu dəyərli jurnalla vidalaşmalı olacaq oxucularımız. 72 səhifəlik bu nəhəng dərginin hər sayı bir cild idi. Onun cəmi 16 sayı işıq üzü gördü. Hazırda 7-8 aydır ki, çapı dayanıb jurnalımızın. Əlbəttə, bu bizi olduqca narahat edir. Lakin ümid edirik ki, dərgimiz yenidən nəşrə başlayacaq, biz öz işimizi davam etdirəcəyik. Bunu bilirsiniz nəyə oxşadıram?: – Tiflis Türk Dram Teatrının fəaliyyətini 1947-ci ildə guya “müvəqqəti olaraq” dayandırdılar. Teatr “o müvəqqəti dayanmaqla” yalnız 2004-cü ildə fəaliyyətə başladı. Teatrın o zamankı aktyorlarından artıq heç kəs qalmamışdı. Sıfırdan başlamaq lazım gəldi. Bu isə çox şeyin itirilməsi demək idi. Allah eləməsin “Meydan” həmin taleyi yaşasın.
    Çoxlu məktublar alırıq oxuculardan. Jurnalın çapının dayandığından narahatdırlar. Hələliksə… ümid yalnız gözləməyə qalır.
    “Meydan”a çox bağlı olduğunuz məlumdur, eyni zamanda mətbu aləmdə bu gün mövcud olan bir çox başqa qəzet və jurnalların əsasının qoyulmasında da mühüm rolunuzun olduğunu danmaq günah olardı. Bu barədə oxucularımıza məlumat verməyinizi istərdik.
    Təqaüdə çıxmamışdan əvvəl də, sonra da mətbuatla əlaqəm olub. Yaradıcı adamın mətbuatla əlaqəsinin olması olduqca zəruri və vacib bir şərtdir. Mən mətbuata gəldiyim illərdə Gürcüstanda respublika səviyyəli dörd əsas qəzet çıxırdı. “Sovet Gürcüstanı” da onlardan biri idi. Orada əməkdaşlığa başladı. Həmin qəzetdə müxtəlif mövzulu yazılarım, hekayələrim, şeirlərim, tərcümələrim çap olunurdu. Rayon qəzetləri, mərkəzi mətbuat, Bakıda çıxan mərkəzi qəzet və jurnallarla da sıx əməkdaşlıq edirdim.
    90-cı illərdə siyasi dəyikliklər baş verdi, mətbuat sahəsində də bir çox dəyişikliklər oldu. Mən də mətbuatla ciddi məşğul olmağa başladım. Bir nəfər mənə təklif etdi ki, gəlin Rustavidə bir qəzet çıxaraq. “Region-press” adlı bu qəzetin nəşrinə kömək etməyimi xahiş edirdilər. Dedilər, burada işçilər təcrübəsizdir… Qəzeti sahmana saldıqdan sonra həmin şəxs mənə dedi ki, Alxan müəllim, əslində mən səni qəzet üçün çağırmamışdım. Gəlin, daha ciddi bir iş görək, jurnal çap eləyək. Beləliklə də, “Meydan” adlı bu dərginin çapına başladıq. Onun adını da mən qoymuşam. Oğlum Binnəti bu işə cəlb elədim. Dərginin dizayn işi, tərtibatı isə birbaşa Binnətin adıyla bağlıdır. Oğlum olduğu üçün demirəm, etiraf etməliyəm ki, Binnətin bacarıqlı işi sayəsində “Meydan” jurnalı qısa zamanda oxucuların sevimlisinə çevrildi. 72 səhifəlik bu dərgidə Borçalı həyatı ilə bağlı, Azərbaycanda və xaricdə yaşayan borçalılar barədə gözəl tərtibatda yazılar verməkdə məqsədimiz Borçalı ruhunu yaşatmaq, milli-mənəvi sərvətlərimizi xalqa daha da yaxından tanıtmaq və sevdirmək idi.
    Alxan müəllim, jurnalistlik fəaliyyətinizlə yanaşı, sizi oxucular istedadlı şair, tərcüməçi və dramaturq kimi də yüksək dəyərləndirirlər. Lakin nədənsə bu barədə danışmaq istəmirsiniz elə bil…
    Bilirsinizmi, indi şeir yazanlar çoxdur. Bu səbəbdən, özünə “şairəm” deyənlərə qarşı adamın içində bir o qədər də xoş olmayan hiss yaranır. Mən də şeir yazmışam və indi də yazıram. Meydandakı fəaliyyətim isə məni məcbur elədi ki, Borçalı həyatına dair tədqiqat xarakterli yazılar yazım. Şeirlər, tərcümələr, dram əsərləri yazmışam. Gürcü poeziyasının bütün xoşuma gələn nümunələrini dilimizə tərcümə etmişəm. Deyəsən, tərcümələrim gürcülərin çox xoşuna gəlmişdi. Məni bəzən “Şota Rustavelinin tərcüməçisi” adlandırırdılar. Onlara dedim ki, mən bu qüdrətli şairin tərcüməçisi deyiləm, bizim çox görkəmli xalq şairlərimiz Şota Rustavelinin əsərlərini dilimizə gözəl çeviriblər. Mən onu çox təbliğ etmişəm, bəlkə də onun əsərlərini mən qədər təbliğ edən ikinci Azərbaycan şairi, tədqiqatçısı və tərcüməçisi olmayıb. Məsələn, Şota Rustavelinin novruz bayramı şənlikləri barədəki fikirlərini tədqiqata ilk dəfə mən cəlb etmişəm.
    Soruşursunuz deyə cavab verirəm: çoxlu sayda kitablarım çap olunub. İşıq üzü görməmiş neçə-neçə nəsr əsərim, povestim, tədqiqat əsərlərim var…
    Maraqlıdır ki, hələlik yalnız adını eşidib üzünü gördüyümüz “M.F.Axundzadə və Tiflis” adlı bu gözəl kitabı əldə etmək bizə nəsib olmasa da, onu əlimizdə tutmuşuq…
    Nə demək istədiyinizi anladım, Qiymət xanım. Əlinizdəki kitab yenicə nəşr olunub və mən Bakıya hələlik yalnız bu bir nüsxəni gətirmişəm. Sağlıq olsun, söz verirəm ki, sizin kitabınızı hökmən ünvanına yetirəcəyəm. Qaldı kitabın mövzu və mündəricəsinə, bu barədə qısa da olsa məlumat verməklə kifayətlənməli olacağam. Olduqca yüksək zövqlə hazırlanaraq Tiflisdə nəşr olunan bu kitab “M.F.Axundzadə və Tiflis” adlanır. Tədqiqat xarakterli bu əsərimi Akif adlı dostum nəşr etdirub. Dizaynı isə yenə də oğlum Binnətə məxsusdur.
    Alxan müəllim, kitab elə bil “Meydan”ın əkiz tayıdır. Demək istəyirəm ki, tərtibatı o qədər gözəldir, elə nəfis bir şəkildə işlənib ki, adam əlindən yerə qoymaq istəmir…
    Yaxşı tutubsunuz. Binnətin əl işi, gördüyü işə ürək qoyması bu kitabda da özünü aşkar göstərib. Bu kitab mənim son dövrlər fəaliyyətimin ən gözəl məhsuludur. 10-15 kitabım çıxıb bu günəcən, lakin boynuma alım ki, belə yüksək tərtibatda işıq üzü görmüş kitabım olmamışdı hələ. Buna görə, həm oğlum Binnətə, həm də dostum Akifə sonsuz minnətdaram.
    Gizlin deyil ki, M.F.Axundzadə ilə bağlı təzadlı fikirlər mövcuddur. Tədqiqatçıların birmənalı olmayan fikirləri sizin əlinizi işdən soyutmayıb ki?…
    Bilirsinizmi, mən bu tədqiqatlara 1960-cı illərdə, tələbəlik vaxtlarımdan başlamışam. Hələ o vaxt mən yazılarımda bu böyük filosofun adını “Axundov” yox, “Axundzadə” yazırdım. Düzdür, çap zamanı bunu qəbul etmir, “Axundov” yazırdılar. Əlyazmalarıma da baxsanız, görərsiniz ki, orada “Axundzadə”dir. Axundzadə kimi dahi şəxsiyyətlər bir əsrdə, iki əsrdə bir yaranır. Bu cür insanlara onlar əsrləri qabaqladıqlarına görə, həmişə müasirləri qısqanclıqla yanaşıblar. Kitabdakı “Mütərəqqi rol oynamağın bəlaları” adlı yazımda Rusiyanın tabeçiliyində olduğumuz vaxtlarda onların bizim başımıza açdığı oyunları, millətimizin ruhunun öldürülməsinə yönəldilmiş çirkin niyyəti açıqlamağa çalışmışam. Onlar heç vaxt Azərbaycan xalqının həyatında mütərəqqi rol oynamamışlar, əksinə bizim milləti yüz illərlə geri saldılar.
    Düzdür, M.F.Axundzadə kimi böyük şəxsiyyətin yetişməsində rusların hökmran olduqları mühit mühüm rol oynasa da, Rusiya hər zaman bizim xalqın milli ruhunu öldürməyə can atırdı. İlk aktyor qadınlardan bəhs edən yazımda Axundzadənin komediyalarında qadınların oynaması kimi olduqca mühüm məsələyə aydınlıq gətirmişəm. Mirzə Fətəlinin komediyalarında Şərq qadını ilk dəfə səhnəyə çıxdı XX əsrin əvvəllərində. Bu, Şərqdə bir inqilab idi həqiqətən də. Mirzə Fətəlini vəzifəyə ruslar gətirsələr də, o, Çar idarəsində işləsə də, öz xalqına hər zaman şərəflə, ləyaqətlə xidmət etmişdi. Fətəli yaşadığı ünvandan – “Vorontsov, 53”-dən (indiki Qordosali,17) çıxıb, işə gedərkən neçə-neçə nadanla qarşılaşmalı olurdu, çox gözü götürməyənlərin qabağından keçib gedir, onu “dinsiz”, “kafir” adlandıranların tənəsinə fikir verməməyə çalışırdı. Bu küfr oxumalar onun qəlbində ağır izlər buraxırdı. O, səviyyəsindən qat-qat aşağı olanlardan olduqca irəli getmişdi deyə, onu xəbislərin gözü götürmürdü. Onu dinsiz, materialist adlandırırdılar. Onu Spinozadan da irəli getdiyini deyirdilər. Lakin Mirzə Fətəli bütün ruhu və daxili aləmi ilə, dünyagörüşü ilə müsəlman aləminin yetişdirməsi idi. Mirzə Fətəli dinsiz deyildi, dini fanatizmin, mövhumatın düşməni, islam dininin düşmənlərinin düşməni idi.
    Bütün bu məlumatları əldə etmək üçün hansı etibarlı mənbələrə müraciət etmisiniz?
    Artıq qeyd etdiyim kimi, pedaqoji fəaliyyətə başladığım 60-cı illərdən Tiflis arxivlərində işləməyə, tədqiqatlar aparmağa başlamışam. Əsasən Axundzadə ilə bağlı məlumatlar toplamaq üçün gürcü, Azərbaycan və rus, eləcə də digər ölkə alimlərinin əsərlərindən mənbə kimi istifadə etmişəm. “Mirzə Melkum xan, yoxsa Mirzə Ağa Təbrizi?” adlı yazıda bir çox tədqiqatçıların fikirlərinin səhv olduğunu sübut edərək, belə bir qənaətə gəlmişəm ki, Mirzə Melkum xan heç də yazıçı olmayıb. Bu şəxs Mirzə Fətəli Axundzadənin yaxın dostu olub. Və o, əvvəl İranda yaşayıb, sonra Fransaya köçüb, orda da dünyasını dəyişib. Onun heç vaxt dram əsərləri olmayıb. Mirzə Ağanın Mirzə Fətəliyə göndərdiyi dörd dram əsəri məktubları ilə birlikdə tikilmiş halda hazırda Axundzadənin arxivində saxlanılır. Sən demə, Mirzə Ağa Təbrizi Axundzadə ilə dost olduğundan, oxuyub rəyini bildirsin deyə, onun komediyalarından təsirlənib yazdığı əsərlərini Fətəliyə göndərib. Mirzə Ağanın üç dram əsəri Avropada Mirzə Melkum xanın adına çap olunub. Sonradan bu əsərlərin Mirzə Ağa Təbrizinin olduğu ortaya çıxıb. Haqq-ədalət öz yerini tutub. Ermənilər zorla Melkum xanı dramaturq eləmək istəsələr də, alınmayıb.
    Axundzadənin qələm dostları, qohumları, doğmaları, əzizləri haqqında səhih məlumatla oxucular kitabın sonunda verilmiş siyahıda tanış ola bilərlər. “Mirzə Fətəlinin rütbələri və mükafatları” bölümündə onun dövlət təltifləri, rütbələri barədə dolğun məlumat almaq olar.
    Deyirlər, insan öz tədqiqat obyektinə oxşayır. Siz necə düşünürsünüz, bu belədirmi?
    Bu sözlərdə müəyyən qədər həqiqət var: mən Mirzə Fətəlinin yaşadığı evdə çox olmuşam, bağ evi vardı, orda olmuşam, keçdiyi daş küçələrdən keçmişəm, onun qarşılaşdığı kinli baxışları üzərimdə hiss etmişəm. Onun əyləşdiyi daşın üzərində oturub, dərin xəyallara dalmış, çəkdiyi məşəqqətləri, üzləşdiyi çətinlikləri duymaq istəmişəm. Belə anlarda az qala onun nəfəsini hiss edirdim, surəti göz önümdə canlanırdı.
    Tiflisdə 50 il bundan qabaq Axundzadənin 150 illiyi keçiriləndə yubileylə əlaqədar Bakıda medalyon buraxmışdılar. Fakültəmizin dekanı Həkimov vardı, mənə bir medalyon və dəvətnamə verib dedi ki, Alxan, bu medalyonu iki ildir saxlayıram, artıq qocalmışam. Sən cavansan, al bu medalyonu saxla. Mən də həmin əmanəti düz 50 il saxladım və bu yaxınlarda Mirzə Fətəlinin ev-muzeyi təmir olunub istifadəyə veriləndə, o medalyonu muzeyin əməkdaşlarına təqdim elədim. Muzey əməkdaşlarının minnətdarlıq dolu baxışlarını görəndə, özümü olduqca xoşbəxt hiss etdim.
    Kitabda Baron Rozen və Vorontsov haqqında yazılara da yer vermisiniz…
    Doğrudur, kitabda onlar haqqında yazılar yazıb, şəkillərini də vermişəm. Mirzə Fətəli Baron Rozen haqqında həmişə minnətdarlıq hissiylə qeyd edib, axı Axundzadəni işə məhz o, təyin edib. Burda tutduğu vəzifəsi ona imkan verib ki, o öz xalqının nümayəndələrinə bacardığı qədər kömək edə bilsin. Vorontsova gəldikdə isə, Tiflisdə ilk teatr binasının tikilməsi, türk teatrının açılması onun adı ilə bağlıdır. 1852-ci ildə ilk dəfə Tiflis teatrında Axundzadənin əsəri rus dilində səhnəyə qoyulub. Bir daha təkrar edirəm: Mirzə Fətəli Axundzadə yeganə şəxsiyyət idi ki, o cür çətin dövrdə Azərbaycan xalqını Tiflisdə ləyaqətlə təmsil edirdi.
    Alxan müəllim, səmimi müsahibəyə görə sizə təşəkkürümüzü bildirir, nüfuzlu bir dərginin baş redaktoru, şair, dramaturq, tərcüməçi, tədqiqatçı kimi uzun illər ərzindəki gərgin fəaliyyətinizin nəticəsində qazandığınız xalq sevgisinə biz “Elimiz.Günümüz” əməkdaşları da qoşularaq, sizə möhkəm can sağlığı, daha böyük uğurlar arzulayırıq.
    “Meydan”da görüşənədək, hörmətli baş redaktor!

  • Qiymət MƏHƏRRƏMLİ.”Şəki… Şəkililər…” (Məqalə).


    Qiymət Məhərrəmli,
    filologiya üzrə fəlsəfə doktoru, şair-publisist.

    Şəki… Şəkililər…

    Hər bir xalqın şifahi ədəbiyyatının, incəsənətinin səviyyəsi onun dünya xalqları arasında tutduğu mövqe ilə birbaşa əlaqədardır və bu mövqeyə təsiri böyükdür. Xalqların qədimliyi, keçdiyi tarixi yol və mədəni səviyyə onların yaratdığı şifahi xalq yaradıcılığı nümunələrində (bayatı, nağıl, əfsanə, rəvayət, dastan və s.) öz əksini tapmaqla yanaşı, həmin mədəniyyətin daşıyıcısı kimi də əsrlərdən-əsrlərə ötürülərək yaşadılmasında mühüm rol oynamaqdadır. Bu baxımdan, belə bir qənaətə gələ bilərik ki, Azərbaycanın ayrı-ayrı bölgələrinə məxsus ağız ədəbiyyatı nümunələrinin mövcudluğu sayəsində olduqca zəngin folklor mədəniyyətimiz formalaşmışdır. Nağıl və dastanlarımızın, rəvayət və əfsanələrimizin, atalar sözləri və məsəllərimizin, lətifə və bayatılarımızın… zaman-zaman xalqımızın folklor xəzinəsinə daxil olması, bu xəzinənin getdikcə zənginləşməsinə şərait yaratmışdır. Bu nümunələr arzu və istəklərin, mədəniyyət və davranış səviyyəsinin, qəhrəmanlıq və şücaətlə şərtlənən dövr və məqamların xalqın mədəni həyatına müdaxiləsindən doğulur sanki; dildən-dilə keçən hansısa şifahi ədəbi formanın yaranışı ilə təzahür edən xalq yaradıcılığı əbədiyaşarlıq statusu qazanır. Xalqın özü tərəfindən yaradıldığı üçün bu nümunələr hər zaman sevilir, dəyərini qoruyub saxlayır. Bunlardan ən geniş yayılanı da lətifədir ki, onu dinləməyi və söyləməyi xoşlamayan adamı təsəvvürə gətirmək mümkün deyil.
    Lətifə şifahi ədəbiyyatın bir qolu kimi, bütün xalqlar tərəfindən çox sevilən yaradıcılıq formasıdır. Molla Nəsrəddin lətifələrinin xalqımızın övladlarının ağıl, şüur, əqidə və idrak səviyyəsinə, dünyagörüşünün formalaşmasına təsiri hamıya məlumdur. Hazırdasa Azərbaycanda lətifənin vətəni kimi qədim Şəkinin adı öndə çəkilir.
    Təsadüfi deyildir ki, əsrarəngiz gözəlliyə malik qədim Şəkinin adı çəkiləndə istər-istəməz insanların dodağı qaçır. Yəni, biləndə ki, qarşındakı insan şəkilidir, təbəssümünü gizlədə bilmirsən. Bu da ondan irəli gəlir ki, şəkililər olduqca baməzə, şən, hazırcavab, ağıllı, saf, təmiz, səmimi və gülərüz insanlardır. Sən bircə dəfə də olsun Şəkiyə getmisənsə, yəni ayağın Şəki torpağına dəyibsə, demək artıq sənin özünün Şəkili olmağına bircə addım qalıb. Bu yerin insanlarının şirin ləhcəsi, sözü-söhbəti səni elə ovsunlayacaq, elə məst edəcək ki, heç özün də bilmədən qarşındakı ilə elə onun öz “dilində” ünsiyyət quracaqsan. Şəkili olmağı kim istəməz ki?! “Siz də Şəkilisooz?” – deyə sual verilirsə, siz çox güman ki, zarafatla da olsa, bu sözləri “ağzınızdan qaçıracaqsınız”: “Hayındı, a gözoo yiyim, mən də Şəkiliyəm!”
    Şəkinin daşı-torpağı, çayı-bulağı, gülü-çiçəyi… belə insanla sanki bu şirin ləhcədə danışır. Burada insan ayaqla gəzib-dolaşmaqdan heç vaxt yorulmayacaq; hər addımda gözəl mənzərə, hər dəqiqəbaşı qəlbi ehtizaza gətirən şirin ixtilat, duzlu-məzəli atmaca. Bir azdan özün bu atmacalar üçün darıxacaqsan. Yenidən eşitdinmi, təzədən əriyib-əriyib muma dönəcəksən.
    Şəkililik ilk növbədə türklük deməkdir məncə. Bu qədim diyarın sakinlərini elə ilk kəlməsindən tanımaq mümkündür. Daha doğrusu, Şəkilini tanımamaq mümkünsüzdür. Şəkili həm sifət cizgilarinə, həm başın, peysərin anatomik quruluşuna, həm də göz çuxuru və burunun fiziki göstəricilərinə görə Azərbaycan türkləri arasında müstəsnalıq təşkil edən xüsusiyyətlərinə görə seçilir.
    Şəki ən çox nələri ilə tanınır? – deyə sual edilərsə, onun Xan Sarayı, Marxalı, şəbəkəsi, ipək kəlağayısı, təkəlduzu, paxlavası, pitisi… ilə yanaşı, yəqin ki, lətifələri də ilk olaraq xatırlanacaqdır. Şəki torpağının özü orijinallığı ilə seçildiyi kimi, bu məşhur sənət və yaradıcılıq nümunələri ilə də Azərbaycan və dünya mədəniyyəti xəzinəsinin ayrılmaz tərkib hissəsini təşkil etməkdədir.
    Şəkiyə hədsiz turist axınına səbəb kimi, həm də bu qədim şəhərin təbiətini və arxitekturasındakı özəlliyi, strukturundakı bənzərsiz gözəlliyi, eyni zamanda insanlarının hədsiz istiqanlılığını, dilləri, ləhcələri ilə könülləri fəthetmə qabiliyyətlərini göstərmək olar. Şəkili ağıllı və hazırcavab, namuslu və dürüst, qonaqpərvər və səmimiyyəti xoşlayandır. Onun xarakterində bir cəhət xüsusilə qabarıqdır: Şəkilidə insanı tanıyıb-bilmə, onun iç dünyasına nüfuzetmə, öyrənmə instinkti çox güclüdür. Bu, kənardan bəlkə də bir qədər şübhəli təsir bağışlaya bilər. Çünki şəkililiyin bu xüsusiyyəti ilə hər kəs tanış deyil və onun nə zaman ağzından nə “qaçıracağına” heç də hamı hazır deyil. Və bu gözlənilməz haldan şaşıranlar xeyli müddət keçdikdən, işin mahiyyətini anlayandan sonra özlərinə gəlir, hətta düşdükləri “gülünc vəziyyətdə” belə gülməkdən özlərini saxlaya bilmirlər. Bunu bəzən “şəkili bicliyi” adlandıranlar da tapılır. Lakin əslində bu, heç də biclik, kələkgəlmə cəhdi kimi anlaşılmamalı, şəkilinin ürəyinin saflığından, nazikliyindən, sözü birbaşa üzə deyərək, müqabil tərəfin qəlbini sındırmadan işin mahiyyətini ona “balabanda qandırmaq” istəyindən irəli gəlir.
    “Balabanda qandırma” Şəkilinin gündəlik məişət normasına, bir növ etiket qaydasına çevrilib. “Ə, sən lap yağ yiyif, yaxada gəzən adammışsan ki!” – deyən Şəkili qarşısındakını tənbeh edir ki, yalnız özünü düşünmə, ətarfındakılara da sayğı göstər. Hər yerə burnunu soxan kəslərə “Teyfəsiz toy olarmı?” – deyərlər. “Qəpəyh qəpəyə söykənir” – qənaətcillik, yığımcıllıq təlqin edən, “Tamahı ağlınnan çoxdu” isə nəfsi iti adamlara, qarnını güdənlərə, yalnız özünü düşünənlərin ünvanına işlənən ifadədir.
    “Sözün düzünü zarafatla deyərlər” deyimi mövcuddur. Bu deyimin Şəkililərlə nə dərəcədə əlaqədar olduğunu söyləyə bilmərəm. Ancaq fakt faktlığında qalır: Şəkili onsuz da zarafatla da olsa, sözü üzə deməsə, rahatlıq tapa bilməz.
    Məsələn, “Ay umac, mən səni işdığım, sən də məən buğuma bulaşdığın” ifadəsində belə bir məna gizlənir: axı sən kimsən ki, mən səni sayam, sən də qayıdıb mənə sayğısızlıq göstərəsən?!
    Daha bir misal: “Bu günnərdə bəy başı qırxılciyhdi”. Yəni, çox keçməz, kimisə işdən azad edərlər, “arxadan vurarlar”, “torbasını tikərlər” və s.
    Xəsis, kimsəyə xeyri dəyməyən adamların ünvanına deyilən belə bir deyimə də nəzər salaq: “Ondan yumurta alan içində sarısını tapmaz”.
    Misallardan da aydın olur ki, Şəkililər hansısa bir insanın qələt əməlini düzəltmək, onu bir növ tərbiyələndirmək üçün ağır söz deməkdənsə, acılamaqdansa, daha çox atmacalarla, necə deyərlər, işarəylə məzəmmətləməyi, ayıq salmağı, bu yolla onu səhvini düzəltməyə vadar etməyi üstün tuturlar. Əgər Şəkli kiminsə ünvanına: “Filankəs keçiyə Kəraməddin ağa diyir” – ifadəsini işlədirsə, demək bu, həmin adamın ləyaqətsiz, yaltaq, gələnə-gedənə quyruq bulayan bir kəs olduğuna işarədir.
    Tənbəl, bivec, fərasətsiz, bu səbəbdən də, özünə gün-güzaran qura bilməyən adamın barəsində – “Acınnan günorta durur” kimi istehzalı ifadə işlədən Şəkili, yalnız bugünü üçün çalışmır, o özünə halal zəhmətlə gün qazanmaqdan qürurlandığını gizlətmir: “Gəzən ayağa daş toxunar” ifadəsi zəhmətkeş Şəkilinin əzmkar, ümidverən, eyni zamanda, çətinlikdən qorxmayan, prinsipial insan olduğuna işarədir.
    “Baş kəsənin, daş kəsənin, yaş kəsənin çörəyi olmaz” deyimi özlüyündə dərin məna ehtiva etməklə, birbaşa nanəciblərə, haramzadalara, insafını əldən verənlərə ünvanlanmışdır; yəni ki, ey insan, heç vaxt Allahını unutma, imansız olma, yoxsa ruzin qəhətə çıxar, yediyin çörək gözünə durar, əməlindən xeyir görməzsən.
    Şəki lətifələrinin yaranma arealı olduqca əhatəlidir. Konkret şəxslərin adı ilə bağlı lətifələr mövcuddur ki, bunların da sırasında Hacı dayının adı birinci çəkilir. “Dodaxsız qalsın?” adlı bir lətifəyə diqqət yetirək:
    “- Diyillər, Hacı dayı danışanda hamı qarnını tutuf gülür, amma özünün heş dodağı qaşmır. Düzdürmü?
    Səən canoo yiyim, diyirsən dodağı qaşsın, kişi dodaxsız qalsın?”
    Göründüyü kimi, Hacıdayılardan olanların incə yumorla, zarafatyana işlətdiyi hər kəlmə insanın eynini açmaqla yanaşı, onların hazırcavablığından da xəbər verir.
    Daha bir lətifəyə diqqət yetirsək, görərik ki, burada məsələ tamam başqa cürdür: göstərdiyimiz nümunədə sarkazm, kinayə, sözün üzə şax deyilməsi diqqəti cəlb edir:
    “Hacı dayı satıcı işləyirdi. Yoxlamaya gəlmiş müfəttiş yola düşərkən Hacı dayı onun cibinə pul basır. Müfəttiş dillənir:
    Hacı dayı, incimədin ki? Biz də Bakıya qayıdanda əlimizə baxırlar, umurlar. Yoxsa pulu heç götürməzdim də.
    Hacı dayı əlini müfəttişin kürəyinə vuraraq deyir:
    Ay cənnətdiyin oğlu, heylə şeyin fikrini eləmə, hayındı elə billəm it aparıtdı”(!).
    Şəkili haqqını başqasına yedirən deyil, o, mərddir, cəsurdur. Gəlirini, çıxarını biləndir. Suyu üfürə-üfürə içməkdə Şəkliyə çatan az tapılar. Uşaqdan-böyüyə sözü göydə tutandılar. Necə deyərlər, “arifdirlər, sözü işarədən qanandılar”. Bədahətən söz demək, şəbədə qoşmaq, sözü bala-bəhməzə çevirmək Şəkilinin iliyində, qanındadır. Onu bu xarakterik xüsusiyyətinə görə sevir, dəyərləndirirlər.
    Gülüşü kim sevməz ki?! Lakin əgər sənin könlündən ürəkdən gülmək, könül xoşluğu ilə ömür sürmək keçirsə, Şəkiyə gəl! Bu yurdun adamları sənin yolunu hər zaman gözləyirlər.
    Dünyanın ayrı-ayrı gülüş mərkəzlərini yəqin ki, bir çox cəhətlər birləşdirir, lakin Şəkini onların heç biri ilə eyni tərəzidə çəkmək istəməzdim. Çünki Şəki elə Şəkililərin, yəni qədim sakların mədəniyyətini özündə qoruyub-yaşatdığı üçün misilsizdir.
    Qafqazın “gülüş mərkəzi” adlandırılan Şəki ilə Bolqarıstanın məşhur Qabrovo şəhəri qardaşlaşmış şəhərlərdir və hər il aprel ayının 1-də keçirilən “Gülüş Bayramı” bu gözəl mədəniyyət mərkəzlərində böyük təntənə ilə qeyd olunur.

    İstifadə olunmuş ədəbiyyat:

    Azərbaycan Folkloru Antologiyası, IV kitab, Şəki folkloru I cild. Tərtibçilər: Hikmət Əbdülhəlimov, Ramazan Qafarlı, Oruc Əliyev, Vaqif Aslan. Bakı, “Səda” nəşriyyatı, 2009. 490 səh.
    Azərbaycan Folkloru Antologiyası, VI kitab, Şəki folkloru II cild. Tərtibçi: Hikmət Əbdülhəlimovdur. Bakı, “Səda” nəşriyyatı, 2002. 496 səh.
    Azərbaycan Folkloru Antologiyası, XVIII kitab, Şəki folkloru III cild. Tərtibçi: Hikmət Əbdülhəlimovdur. Bakı, “Səda” nəşriyyatı, 2009. 532 səh.

  • Rafiq ODAY.”Azərbaycanın istedadlı gənc yazarlarına dəstək” layihəsi.

     

    Salam, Əziz və hörmətli gənc yazarlar!
    Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalı (edebiyyat-az.com) Azərbaycan türkcəsində və Türkiyə türkcəsində ədəbi-bədii yaradıcılıqla məşğul olan gənc yazarları (14-30 yaş arası) “Azərbaycanın istedadlı gənc yazarlarına dəstək” layihəsinə qoşulmağa dəvət edir.Layihənin Rəhbəri Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının sədri, “Möhtəşəm Azərbaycan” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru Rafiq Odaydır.Layihə iyun ayının 27-dən iyul ayının 27-ə qədər davam edəcək.Layihə çərçivəsində gənc yazarların özkeçmişləri, ədəbi-bədii nümunələri, poeziya örnəkləri, məqalələri, hekayələri “Möhtəşəm Azərbaycan” qəzetinin səhifələrində dərc olunacaq, Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalına yerləşdirilib facebook sosial şəbəkəsində yayımlanacaq.Layihədə iştirak etmək istəyən gənc yazarlar aşağıda sadalanan bilgilərlə-məlumatlarla bizə müraciət edə bilərlər:

    Gənc yazarlar üçün lazım olan bilgilər:

    1.Özkeçmiş (Tərcümeyi-hal);
    2.Ədəbi-bədii nümunələr, poeziya örnəkləri, məqalələr, hekayələr;
    3.Şəkil (jpg formatda)

    Ünvan: Azərbaycan Respublikası, Sumqayıt şəhəri, 2-ci mikraroyon, “Möhtəşəm Azərbaycan” qəzetinin redaksiyası.
    E-mail: office@edebiyyat-az.com
    Elektron orqan: edebiyyat-az.com

  • “Türk Dünyası Gənc Yazarlarının Bakı Toplantısı” keçiriləcək

     

    Zamanı, həvəsi olan bütün dostlarım çağrılıdır:

    Azərbaycan Prezidenti yanında Gənclər Fondunun dəstəyi ilə həyata keçirilən “Türk dünyası gənc yazarların Bakı toplantısı” layihəsi çərçivəsində “Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyi-15: ödül törəni və Türk dünyası şeir şöləni” düzənlənəcək.2013-cü il iyul ayının 1-də Bakı şəhərində Rəşid Behbudov adına Dövlət Mahnı Teatrında saat 17:00-da gerçəkləşəcək.

    Həmin layihədə iştirak etmək istəyənlər aşağıdakı ünvana müraciət edə bilərlər:

     

    Azərbaycan Respublikası, Bakı şəhəri, Səbayel r., R.Behbudov küçəsi,12 BAKI AZ1000

     

    Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyinin elektron orqanları

    www.dgtyb.org, www.bizimyazi.com

    Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyinin elektron poçtları

    dgtyb@box.az, yazar55@rambler.ru

  • Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyinin növbəti hesabat-seçki qurultayı keçiriləcək

     

    Diqqət!

    Sayğılı Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyi ( DGTYB) üzvləri və təəsübkeşləri!

    2013-cü il iyul ayının 2-də Bakı şəhərində Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyinin növbəti hesabat-seçki qurultayı keçiriləcək.Əgər sizlərdən indiyədək nümayəndə ( yaxud müşahidəçi) olması barədə bilgi əldə etməmişlər varsa, bu qurultayda iştirak etmək istəyirsinizsə, lütfən, dgtyb@box.az; yazar55@rambler.ru elektron poçtları vasitəsilə bizimlə əlaqə yaradıb, istəyinizi bildirin.

  • Təranə NAZİMQIZI.”Mənim vicdanım qələmimə qara ləkə deyil…..!” (Məqalə).

    MƏNİM VİCDANIM  QƏLƏMİMƏ QARA LƏKƏ DEYİL…..! 

    Hörmətli oxucular, bəzi həmkarlarımın mənə irad tutduqları məsələlərə cavab verməklə   sizinlə həmsöhbət olmaq istərdim. Bəzən məndən soruşurlar:”Bu geniş dünyada gözlərin  yaxşı heçnə görmür ki, yaxşıdan  yazasan, niyə həmişə fikirlərin iradlı olur?  Sizləri əmin edirəm, mənim gözümdən zərrə olsa yayınmaz, istər pis , istər yaxşı, bu ALLAHIN mənə verdiyi töhfədir. Qələmimlə TANRININ mənə verdiyi saf vicdan  üst – üstə düşdüyündən, özümə əmin olan dürüst  jurnalist kimi yalnız gördüklərimi yazıram. Əlbəttə, mənim də hamı kimi iki gözüm var, fərqli olan budur ki, mənim vicdanımın gözü itidir.  Sadə bir misal, evdən səhər işə getmək üçün çıxıram. İlk olaraq gözlərim  yerə sataşanda gördüyüm ayaqlar altına tökülmüş zir-zibillə yanaşı mədəniyyətsiz insanların( bəlkə də xəstə) yerdəki tüpürcəkləri olur. İnanın dediklərimi görməmək üçün ayağımın altına baxmadığımdan dəfələrlə yıxılmaqdan qurtarmışam.  Sizcə, bu mənzərə insanda hansı təəssuratı  yaradar? Ani olaraq vərəmli xəstələr göz önünə gəlir və istər – istəməz düşünürsən, bəlkə yerə tüpürən  insanlar virus daşıyıcısıdır? Əgər belədirsə onların yerə tüpürüb insanları ürəkbulandıran vəziyyətə salması hansı məntiqə uyğun gəlir? ( Məni qınamayın, gördüyüm mənzərə belə düşünməyə əsas verir) Xəstə olmaq heç də qəbahət deyil. Allah dərd də verib, dərman da.  Niyə bəzi xain xislətli  insanlar düşünürlər ki, mən xəstəyəmsə hamı xəstə olmalıdır. Axı gördüklərim bir jurnalist kimi məndə belə təsurat yaratmaya bilməz. Bu ürək bulandıran görüntülər bir yana qalsın, bir az  getməmiş dəfələrlə eyni yerdə yol təmiri adı ilə  qazılıb yarı – yarımçıq  doldurulmamış çala – çuxurla rastlaşmalı oluram. İş yerinə  çatana kimi bu və ya digər gördüyüm mənzərələrin sayını artırmaq mümkündür. Marşrutdan istifadə zamanı sürücülərin məsuliyyətsizliyindən gözlənilməz yol qəzalarının şahidi olmuşam. Artıq bu kimi  olaylar gündəlik həyatımızla eynilik təşkil edir, hətta deyərdim alışmışıq da…! Həyatda göz çıxaran və ürək ağrıdan dəfələrlə rast gəldiyim mənzərədən  biri də, dilənçilərdən fərqli olaraq, bir loxma çörək üçün ona – buna əl açan hicablı xanım  da görmüşəm. Bu yerdə hicablı jurnalist əlinə qələm götürməsin neyləsin? Necə gördüyünü qələmə almasın? Necə rast gəldiyinə irad bildirməsin? Beləsi mənim də qarşıma çıxıb, cavan qız uşağı idi, gələn maşınların qarşısına çıxıb pul üçün sürücülərə əl açırdı. İNSANLIĞI olan  bu qızın əlini boş qaytarmırdı, lakin eləsi olurdu qızı ələ salırdı.  Mən özüm hicablı olduğumdan şahidi olduğum hadisə  mənə çox ağır təsir bağışladı. Sanki bir anlığa özümü onun yerində hiss etdim. Bütün bu olanlar İSLAM dininə həqarət deyilmi? Əlbəttə bu yerdə mən özümü saxlaya bilməzdim. Xanımın qarşısına çıxıb nə etdiyinin fərqində olduğunu  israrla  xəbər aldım və onu başa salmağa çalışdım ki, sənin etdiklərin dinimizə ziddir. Səni nə vadar edir ki, bu yola düşmüsən? Cavabı çox qısa oldu:” Anam xəstədir onu yaşatmaq üçün dilənməyə  məcburam, çünki mənim heç yerdən gəlir yerim yoxdur. Təhsilim də yoxdur ki, özümə başqa iş tapım.Restoran kafedə işə düzəlmək istəmişəm, mənə irad tutublar ki,   “vid – fasonun” yoxdur. Mən qaragün  heç vaxt ağ gün görmədiyimdən, allah verənləri də itirmişəm. Nə edim, ALLAHIN verdiyi budur, həyatın amansız burulğanında çabalayıram” Mən onu başa düşüb ürəyim ağrısa da, anlatmağa çalışdım ki, sənin dediklərin əsas deyil. Sənin əlin sağ, ayağın sağ, get  özünə başqa iş tap, İSLAMİ dəyərlərə, bir halda özün də hicablısan, mömin bacıların adına  ləkə gətirmə! İSLAMI haqqilə yaşayan hər kəs dinimizin qanunlarına  boyun əyməlidir!   Xanım məni başa düşdüyünü dedi və çox peşman oldu. Mən isə o gündən sonra həmin qızı oralarda görmədim. Mənim düşünçələrimə irad tutanlar mənə cavab verin! Mən  şahid olduğum  cəmiyyətin qara ləkəsinə  necə ağ deyim? Mənim vicdanım heç vaxt yol verməz ki, qaraya ağ deyim. Nə olsun ki, söz, mətbuat azaddır. Bəs vicdan, odamı azaddır? Vicdanlı  jurnalist qələmin  təsir qüvvəsidir. Siz də  heç  şübhə yaranmasın ki,  mən yaxşı  gördüklərimi tamamilə inkar edirəm. ƏSLA! Mən də bu dövlətin vətəndaşıyam. Vətəndaş olaraq fəxr edirəm mənim dövlətim var, bayrağımız böyük dövlətlərin bayraqları sirasındadır. Öyünüləsi çox işlərimiz var. Lakin elə acı həqiqətlər var ki, heç dilə gətiriləsi deyil. Ancaq hər şeyə rəğmən fəxr edək ki,  yer üzündə millət olaraq varıq və bizi AZƏRBAYCANLI kimi tanıyırlar. Olanlarımıza yalnız  şükr etmək lazımdır. Zərurətdən dolayı  onu  nəzərə almaq lazımdır ki, kölgəli görüntülərə vicdanlı jurnalist aydınlıq gətirməlidir. Məndən ötdü, qardaşıma dəysin deyib hadisələrə göz yummaq  mümkün deyil! Mən necə görməyim, eşitməyim atalar – analar qız uşaqlarınnın bir ailədə çox olmasını arzulamır və  dünyaya gəlişini özünə utanc bilir.( Axı bizim nə qədər utanılası işlərimiz var), necə qələmə almayım, böyük – kiçik tanınmır  istirahət üçün salınan bulvar və parklarda mənəviyyatsızlıq baş alıb gedir, dövlətin xalq üçün verdiyi zəruri  qanunlar kağız üzərində qalır, insanların maddi – rifah halı ilə yanaşı sağlamlığı qənaətbəxş deyil, həkimlərin özbaşınalığı dözülməz səviyyədədir, hansı birindən söz açım, hansı birinə göz yumum? Sizlər də gördüklərinizə mənim kimi yanaşsanız  vətəndaş olaraq mənə  irad tutmazsınız. Bizlərin hər anı, hər dəqiqəsi bir tarixdir. Tarix  isə həmişə arxada qalır ki, geriyə baxanda nələrsə yadımıza düşsün. Hər dövlətin  yaxşı və pis işləri  tarixin yaddaşına hopur. Bəzən mən də öz-özümə sual edirəm “ Doğrudanmı mənim qarşıma yaxşı heçnə çıxmır yaxud mən zorla nə isə düzüb- qoşuram.” VALLAH səmimiyyətimə inanın, mən də hər şeyi gözəl görmək istərdim. Əlbəttə mən də, pisləri  yaxşı kimi  görə bilsəydim mənəvi əzab çəkməzdim. Cəmiyyət o qədər kölgəyə bürünüb ki, reallığı görmək mümkün deyil. Yalnız sözündə qələmində dürüst, cəsarətli,  diqqətli jurnalist  gözünə görünən  kölgələri  reallığa çevirə bilər. Bu qara kölgələr  səni nəinki çöldə, bayırda hətta evdə oturduğun zaman da, yaxalayır. Bu yaxında evin pəncərəsindən baxanda şahid olduğum bir hadisəni sizlərlə bölüşüm. Bu mənzərə mən yuxarı mərtəbədə yaşadığımdan, daha aydın seçilirdi. Binaların arasında  bəzən maşınlar qarşı – qarşıya çıxır, sürücülük mədəniyyəti olanlar  biri -digərinə yol verir. Bir dəfə həyətdən cürbəcür səslər gəldiyini eşitdim. Pəncərəyə yaxınlaşanda iki xarici avtomobilin üz-üzə dayandığının şahidi oldum?  Biri digərinə yol vermək istəmirdi. Baxdım ki, sürücülər hər  ikisi orta yaşlıdır. Binaların sakinləri səsə yığılmışdı. Biri deyir əvvəl mən keçəcəm, o biri deyir yox  mən. Xülasə bu sürücülər tərs keçi kimi burun – buruna dayanmışdılar.Hər iki avtomobilin sürücüləri başa düşmək istəmirdi ki, yolu kəsdiklərindən arxalarında yöluna davam etmək üçün çoxlu sayda avtomobil növbəyə durub, bir sözlə aləm bir – birinə dəymişdi. Heç kim onları ipə- sapa yatıra billmirdi. Nəhayət, məsələyə polis qarışdıqdan sonra işlər yoluna düşdü. Siz deyin, belə məsələyə jurnalist necə fikir bildirməsin? Bu mənzərəyə qocalı – cavanlı hamı baxırdı. Bizim gənc nəsil bu gördüklərindən hansı ibrəti götürsün? Həyatda bu kimi olaylara çox tez – tez rast gəlmək mümkündür. Görən göz belə faktlardan  necə yan keçə bilər? Bu gün cəmiyyət cox acınacaqlı vəziyyətdədir. İnsanlar zahirən azad olsalar da, mənəviyyatca şox kasıbdı. Mənəviyyatın kasıblığı millətin üzünə qara ləkə sayılır.LƏKƏNİN DƏRİNİ AŞILAMASI İSƏ ……. BAĞIŞLANILMAZDI!  Bəli çox israrla deyirəm bağışlanılmazdı! Dərini aşılayan ləkə bu günkü dövrümüzdə Can – Polad müəllimin “YENİ XƏBƏR” qəzetində dərc olunmuş məqaləsində QUŞ QUŞLAYAN  jurnalistlərin simasına daha dərin hopub. Mən yazını  yekulaşdırmışdım,  lakin əməkdaşı olduğum qəzetdə  Can – Polad müəllimin məqaləsinə rast gəldiyimdən, müəllifin  jurnalistlərə qarşı fikri birmənalı olmadığını nəzərə alaraq quş quşlayanlara fərqli münasibət bildirməyi özümə borc bildim.

    Hörmətli CAN – POLAD müəllim! Dediyniz jurnalistlər ov edib, quş quşlaya bilər, bəs bu jurnalistlər başa düşmür ki, onların vicdanları ovladığı quşlardan əvvəl tələyə düşüb? Bu tələnin içində çabaladıqlarının fərqində deyillərmi? Guman edirəm, mənim yazdıqlarımı oxusanız jurnalist xislətinin müxtəlifliyini görə bilərsiniz. Siz oxuyun, jurnalist kimi yaxşı heçnə gömədiyimi mənə irad tutanlara necə cavab verirəm. Əlbəttə sizinlə həmfikirəm, vicdanını pula satan jurnalistlər mətbuata, sözün, fikrin azadlığına qara LƏKƏDİR. Vicdanlı jurnalist əvvəl qələminə, sonra öz cəsarətinə güvənməlidir, ələlxüsus özünə inanmalıdır. Mən belə düşünürəm. Yazdım ki, bir az ürəyinizə sərinlik gəlsin, yəni quş quşlayan jurnalistlərlə yanaşı mətbuatda  gördüyünü gözündən vuran SNAYPER KIMI JUNALİSTLƏRİMİZ VAR. Mən özümü belə jurnalistlərlə yanaşı gördüyümdən,   dürüst yolumda mənə  irad tutanlara israrla bildirirəm. MƏNİM VİCDANIM QƏLƏMİMƏ QARA LƏKƏ OLA BİLMƏZ……!!!

  • Təranə NAZİMQIZI.”Canımızın boğazdan çıxacağı vaxt” (Məqalə).

                  CANIMIZIN BOĞAZDAN  ÇIXACAĞI VAXT

                                                 HƏLƏLİK MƏLUM DEYİL!!!… 

    İnkişaf etmiş dövlətin əzəməti onun mədəniyyətindən, təhsilindən, səhiyyəsindən və apardığı siyasətlə bağlı xalqının maddi rifahından asılıdır. Görəsən, nefti – qazı ilə varlı yaşaya biləcək qüdrətə malik olan  Azərbaycan bu göstəricilərə cavab verirmi? Məncə kənardan nə qədər qollu – budaqlı ağaca bənzəsək də,  içərimizdən yeyildiyimizin heç fərqində deyilik. Onu da yaddan çıxarmayaq ki, sosial baxımdan xalqın maddi rifahı hər tərəfli təmin olunsa da, sağlamlıq yerində deyilsə, bu göstəricilər yaşam tərzi  demək deyil. Nə qədər elmin- texnikanın, mədəniyyətin inkişaf etdiyi əsrdə yaşasaq da, səhiyyədəki boşluqlar  insanların sağlamlığını yetərincə təmin edə bilmir. Müşahidə etsək istər yaşlı, istərsə də gənc nəslin əksəriyyətinin sağlamlığı natamamdır. Axı niyə? Çünki elmin  inkişafı səhiyyədə olan boşluqları daha qabarıq şəkildə üzə çıxarır. İctimayəti narahat edən məsələlərlə tanış olmaq üçün yolumuzu səhiyyə ocaqlarından salsaq, təəssüf doğurası hal budur ki, Azərbaycanda özəl klinikalar dövlət xəstəxanalarını kölgədə qoyub desək yanılmarıq. Bu yerdə hər hansı bir xəstəliklə mübarizəyə qalxan zavallı xəstələr göz önünə gəlir. Aydın  məsələdir ki, Azərbaycanda özəl klinikalara üz tutan xəstə vətəndaşların əli mütləq cibində olmalıdır, fərq etməz istər kasıb olsun istər imkanlı. Elə ki,xəstələrin ayağı dəydi klinikanın kandarına həkimə “salam” vermək üçün ən azı iyirmi-əlli manat pulu kassaya ödəməlidir. Həkimlə salam – kəlamdan sonra xəstəni daha hansı “rasxodlar” gözləyir, o xəstənin  son dərəcə bahalı müayinələrindən asılıdır. Yazıq xəstələr lazım oldu – olmadı yersiz yoxlamalardan keçdikcə düşünürlər, görəsən, həkimin yazdığı resept nə qədər pul tutacaq, görəsən dərmanları almağa pulum çatacaq yoxsa yox, mən bunları hansı apteklərdən tapacam? Amma sağlamlıq fədaisi olan həkimlərimiz xəstələrini heç dərd çəkməyə qoymur, birbaşa yonəldir faiz üçün əməkdaşlıq etdiyi firmaların apteklərinə. “ZAVALLI XƏSTƏLƏR” od qiymətinə aldıqları dərmanların xeyrini görə bilsə yenə dərd yarıdır. Heç bir nəticə görməyən xəstə  bu dəfə televiziyadan eşidir ki, xaricdən həkimlər gəlib,  vardan yoxdan çıxmasına baxmayaraq, üz tutur xarici həkimlərin qəbuluna ki, bəlkə indi nicat tapa. Əcnəbi  ölkələrdən gələn həkimlərdən söz düşmüşkən son zamanlar Azərbaycana təşrif buyuran həkimlərin sayı-hesabı yoxdur. Görəsən biz səhərdən axşama kimi  bu həkimləri reklam etməklə niyə  öz savadlı həkimlərimizi kölgə altında qoyuruq?  Görünür bu prinsip dövlətin səhiyyə ilə  bağlı olan siyasətidir və birmənalı deyil. “Gəlmə” həkimlər Azərbaycan səhiyyəsində olan boşluqları aydin görmürmü? Hansı  gəlmə həkim azərbaycanlı vətəndaşa doğması kimi münasibət göstərə bilər, özümüzünkü nə qədər pis olsa da, ətini (pulunu) yesə də sümüyünü çölə atmaz! Sadəcə duşdüyümüz vəziyyətdən istifadə edən xarici həkimlər Azərbaycanda “qaz” vurub qazan doldurmağa gəlirlər. Bu gəlişlərin  insanları soyub mənfəət  əldə etməkdən başqa xalqa heç bir xeyri yoxdur,   bəlkə az-maz vergisindən başqa.  Görəsən bu qədər “qara qızıl” kimi sərvəti olan dövlətin bu xırda pullara doğrudanmı ehtiyacı var?  Görəsən  bizim dövlətin  hər hansı xarici dövlətdə öz klinkalarını açmağa qüdrəti çatmırmı? Bu yerdə birmənalı şəkildə deyə bilərik ki, biz və ya qeyri dövətlər xarici dövlətlərin nəzdində klinka açmaq üçün cəhd etməz, ən azı ona görə ki, onlar öz xalqının savadlı həkimlərinə inanır və öz sağlamlıqlarını onlara həvalə edirlər. Düşünməyə dəyər, məncə  bizim həkimlər heç də xarici həkimlərdən savadsız, bacarıqsız deyil. Belə çıxır ki, heç bir xarici dövlət imkan vermir ki, onun vətəndaşının sağlamlığına başqa xalqın  həkimləri müdaxilə etsin, çünki  vətəndaşının sağlamlığına biganə deyil. Bəs biz niyə bunu düşünə bilməyib, millətin həm sağlamlığını, həm maddi rifahını yadlara etibar edirik? Başqa bir məsələ, bütün inkişaf etmiş dövlətlərdə olduğu kimi Azərbaycanda da hər bir vətəndaşın tibbi sığortası olmalıdır. Vətəndaş heç olmasa ildə bir və ya iki dəfə tibbi sığorta hesabına fərq etməz, dövlət yoxsa özəl (çünki vətəndaş da bizimdir, klinika da) sağlam gələcək naminə müayinədən keçə bilməlidir. Belə olsa vətəndaşların başqa ölkələrə ayaq açmasına ehtiyac qalmaz, həm də xeyir özümüzə qalar. O ki qaldı, vətəndaşın maddi imkanına  yəqin dövlət tibbi sığortanı elə planlaşdıra bilər ki, vətəndaş işlədiyi idarədən və aldığı məvacibdən asılı olaraq istərsə dövlət xəstəxanasında, istərsə özəl klinkalarda müayinə və müalicə oluna bilsin. Son zamanlar Dövlət xəstəxanaları hər cür təmin olunmasına baxmayaraq, (mətbuatda hər gün dövlətin öz hesabına açdığı və hər cür avadanlıqla təmin etdiyi xəstəxanaları görür və eşidirik, bunlar yalnız kimlərəsə göstərmək və gözə kül üfürmək üçün deyilsə əgər) nədənsə dövlət xəstəxanalarında yenə hansısa müayinələr mümkün olmur, vətəndaş özəl klinkalara göndərilir, deməli, dövlət öz həkimini yetərincə təmin edə bilmədiyi üçün özəllərdən gələn faizin həkimin cibinə getməsi üçün şərait yaradır. Belə olan təqdirdə həm dövlətin gördüyü işlər qalır kölgədə, və yenə də vətəndaş həm maddi, həm də mənəvi zərbə alır. Axı niyə  və ya nədir məqsəd? Kimi qınayaq? Həqiqəti  axtarsaq, həkim də bu dövlətin nümayəndəsidir, o da dolanmalıdır. NİYƏ? NİYƏ axı, bizim həkimlər də maddiyat səbəbilə  öz vətəndaşına maddi zərər vura-vura öz həkim adına ləkə gətirir? Niyə dövlət tibb sahəsində belə özbaşnalığa şərait yaradır?  Mübaliğəsiz deyirəm, həkimləri xalq yox, dövlət yaşatmalıdır! Dövlət öz savadlı həkimləri üçün elə şərait yaratmalıdır ki, həkimin gözü xəstənin əlində olmasın. Həkimlər də üzərinə düşən məsuliyyəti dərk edərək, millətinin sağlmlığının keşiyində təmənnasız dayansın, xalqa xidmət etsinlər ki, gələcəyimiz olan nəsil sağlam yetişsin. Gələcək nəsildən söz düşmüşkən, heç fərqinə varan varmı, ümumiyyətlə Azərbaycanda nəsil artırmı niyə azalıb? Bu gün yeni ailə quranlar tək uşaqla kifayətlənir, maraqlıdır, NİYƏ?  Ana olmaq istəyən gənc ailə səhiyyədəki indiki qiymətlərlə bir övlad sahibi olmaq üçün  beş-altı min manatı göz önünə almalıdır ki, öz övladını qucağına ala bilsin. Heç təəccübləmək lazım deyil, əfsuslar olsun ki, min əzab əziyyətlə bir uşaq sahibi olan ailə, ikinci dəfə eyni vəziyyəti yaşamağı arzulamır NİYƏ…? Bu suallarla, başımız çox ağrıyacaq. Sizləri əmin edirəm. Çünki hər ötən gün bu sualların cavabıdır. İndi düşünün bizim xalqımızın sosial durumu hansı vəziyyətdədir. Bütün bunlar genefondumuzun tükənməsinə gətirib çıxarmırmı? Bəs niyə xəstələrimiz  İrana və sair yerlərə axın edir. Çünki insanlar az pula çox şey əldə etmək istəyir. Sağlamlığı naminə xərclədiyi pulun  nəticəsini  görmək arzusundadır. Məsələn qonşu dövlət İrana, və başqa xarici ölkələrə  ayaq açan  insanlar az miqdarda pulla yoxlamadan da keçir, həkimin yazdığı kefiyyətli dərmanları apteklərindən əldə edərək, yol pulu da daxil olmaqla az vaxt ərzində Vətənə geri dönür, müalicənin nəticəsini də görür. Bizdə isə vətəndaş hələ müayinə üçün girdiyi klinikada xərclədiyi pulu görəndə  başqa bir xəstəliyə də tutulub oradan çıxır. Nə vaxta kimi bu suallar cavabsız qalacaq? Danışanda ağızdolusu deyirik ki, Azərbaycan inkişaf etmiş dölətlərlə yanaşı Avropaya intiqrasiya edir. Çox gözəl, olmazmı Avropanın millət üçün, xalq üçün xeyirli olan  işlərinə intiqrasiya edək?! Xalqımın acınacaqlı vəziyyəti məni,  həm bir vətəndaş, həm də jurnalist kimi narahat edir.  Bu gün sözün, fikrin, mətbuatın azad olduğu dövrdə yaşayırıq. Bəzi  həmkarlarım sözün, mətbuatın azadlığından sui- istifadə edərək, şou biznesin alaq otlarını gündəmdə saxlamaqla qalmaqal yaradaraq qazanc əldə edirlər. Mən həmkarlarıma üzümü tutaraq bildirmək istəyirəm: Əslində, xalqımızın işıqlandırılası problemləri daha çoxdur. Gəlin əl – ələ verib bu məsələləri araşdırmaqla məşğul olaq! Yazılası, çözüləsi o qədər dərdlərimiz var ki…! Amma kənardan necə xöşbəxt, varlı görünürük. Lakin heçnə göründüyü kimi deyil. Bu gün xalqımız canı boğazında ilişib qalan, xırıldayan yarı ölü,  canlıya  bənzəyir. BU CANIN BOĞAZDAN NƏ VAXT ÇIXACAĞI HƏLƏLİK MƏLUMDEYİL!!!…

  • “Zəka və Ülviyyət” jurnalı haqqında bilgilər

     

    Beynəlxalq ictimai-elmi jurnal “Zəka və Ülviyyət” ayda bir dəfə 60 səhifə olmaqla dərc olunur.2010-cu ildə Azərbaycan Respublikası Ədliyyə Nazirliyində qeydiyyata alınıb.

    Azərbaycan Xalqının Ümummilli lideri Heydər Əliyevin “Mən həmişə fəxr etmişəm, bu gün də fəxr edirəm ki, mən Azərbaycanlıyam” şüarını əsas götürüb.

     

    Təsisçi-Direktor: Elmira NÜSRƏTQIZI (Ağayeva)

     

    Redaksiyanın fəxri üzvləri:

     

    Akademik Vasim MƏMMƏDƏLİYEV

    Ombudsman Elmira SÜLEYMANOVA

    Professor Tofik Bakıxanov

    Professor Əsədulla QURBANOV

    Hüquqşünas Nümunə HÜSEYNOVA

    Filologiya elmləri üzrə fəlsəfə doktoru Fərqanə Aydın qızı (Əliyeva)

     

    Elektron orqan: edebiyyat-az.com

    Elektron poçtu: zeka-ve-ulviyyet@mail.ru

    Əlaqə telefonları: (055) 225 53 65; (050) 379 73 65; (070) 694 81 65

    Ünvan: Azərbaycan Respublikası, Bakı şəhəri, Yasamal rayonu, Mətbuat prospekti, 529-cu məhəllə, “Azərbaycan” nəşriyyatı, 2-ci mərtəbə.

  • “Respublika Gəncləri” qəzetinin növbəti buraxılışı işıq üzü gördü

    Müstəqil ictimai-siyasi-hüquq qəzeti “Respublika Gəncləri” həftədə bir dəfə 16 səhifə olmaqla 5000 tirajla dərc olunur.Azərbaycan Respublikası Ədliyyə Nazirliyində qeydiyyata alınmışdır.2003-cü ildən nəşr olunur.

    Baş redaktor: Nazilə RAFİQ
    Redaktor: Mirvari RƏHİMZADƏ
    I müavin: Nazlı ZEYNALOVA
    Məsul katib: Samir ƏLİYEV
    Korrektor: Səadət YUSİFQIZI

    Redaksiyanın fəxri heyəti:

    Alı MUSTAFAYEV
    Osman MİRZƏYEV
    Salatın ƏSGƏROVA
    Rafiq ƏLİYEV
    Çingiz MUSTAFAYEV
    Ülvi BÜNYADZADƏ

    E-mail: Res_gencleri@.mail.ru
    Elektron orqan: www.azpress.az
    http://metbuat.azpress.az/respublika_gencleri
    Telefon və Faks: 434 57 81; ( 050) 325 06 10
    Daxili telefon: 7-02

    Ünvan: Azərbaycan Respublikası, Bakı şəhəri, Yasamal rayonu, Mətbuat prospekti, 529-cu məhəllə, “Azərbaycan” nəşriyyatı, 6-cı mərtəbə.

     

  • Nazilə RAFİQ.”O YERLƏRƏ QAYITMALIYIQ!” ( Məqalə)

     

    O yerlərə qayıtmalıyıq!

     

    “Ya Qarabağ, ya ölüm” adlı filmin təqdimat mərasimi keçirildi

     

    Bir neçə il bundan öncə İran İslam Respublikasında yaşadığım hissləri bu günlərdə təkrarən bir də yaşadım… O hisləri təkcə mən deyil, Beynəlxalq Mətbuat Mərkəzində “Kaspi” qəzeti və Azərbaycan Mətbuat Şurasının təşkilatçılığı, Xocavənd rayon İcra Hakimiyyətinin təşəbbüsü ilə çəkilən “Ya Qarabağ, ya ölüm” adlı filmin təqdimat mərasimində iştirak edən şəxslərin hamısı yaşadı. Həmin gün Vətənini, torpağını sevib onun müqqəddəsliyini hər şeydən uca tutan şəxslər – çox ağır hislərlə baş – başa qaldlar… Kövrələnlər də az olmadı… .
    Öncə qeyd edim kimi İranda məni daim düşündürən bir məsələ var idisə, o da qonşu məmləkətdə hər gün sübh tezdən milli ruhun, Vətən sevgisinin insanlara müxtəlif filmlər vasitəsi ilə aşılanması idi. Səhər tezdən, dan yeri açılmamış Vətənin qorunması, gənclərin pis vərdişlərdən uzaq olması, əxlaq dəyərlərin uca tutulması və s. ilə bağlı mütəmadi göstərilən filmlər qeyri millətin nümayəndələrini belə təsirləndirirdi. Qeyd edim ki, göstərilən igidliklər- gənclərin bellərinə partlayıcı maddələr bağlayaraq özlərini tankın altına atması və yaxud narkomaniyaya qurşanan gəncin açı taleyi və s. görüntülər deyərdim İran siyasilərinin dövlətin qorunması istiqamətində apardığı ən güclü təsir vasitələrindəndir. Bax o zaman içimdən keçən, məni narahat edib göynədən hiss bizdə belə verilişlərin az olması idi .

    Təqdimatına toplaşdığımız “Ya Qarabağ, ya ölüm” adlı filmdə yaşadığımız gercəkliklər bunu yenidən mənə xatırlatdı. Həcmcə kicik olsa da ( 40 dəqiqəlik) mənaca çox böyük və əhatəli olan bu sənədli filmi həyəcansız seyr etmək mümkün olmadı. Çünki burada hər kəsə bəlli olan Azərbaycan reallıqları tam çılpaqlığı ilə əks olunmuşdu.

    Filmdə Azərbaycanın işğal altında olan əraziləri, erməni qəsbkarların tariximizi, mədəniyyətimizi necə məhv etməsini özündə əks etdirən materiallar sadə, anlaqlı şeir dilli ilə geniş mənada tamaşaçıya çatdırılır.

    Filmin cənab prezident İlham Əliyevin bu sözləri – Vaxt gələcək bayrağımız Şuşada dalğalanacaq”ilə başlaması, od icindən kecən Qarabağ atlarının böyük sürətlə irəliyə doğru sıçraması tamaşaçıya məlum reallığı – gec – tez arzuların gerçəkləşməsini xatırlatdı.

    Filmdə kövrək, incə notlara söykənərək şeir dili ilə olanların təsviri jurnalistləri bir daha acı həqiqətlərlə baş – başa qoymuş oldu. Bu Vətən sevgisinin içindən hər kəs keçdi yana – yana, içindən boğula – boğula.. Atların hayqıraraq kecdiyi od alovun icindən boylanan seyriçiyə çox həqiqətlər bəyan oldu… “Torpaqdan pay olmaz”… anlamı filmdə özünü bir daha təsdiqləmiş oldu.

    Sona xanımın torpaq məhəbbətindən doğan yanğısı, cağrışı içindən hay-haray salaraq arxaya boylandı və daxildən əks- səda verərək ərənlərimizi meydana çəkdi…

    “.Sevgiylə çoxsaylı əsərlər yaratmaq olar, mahnılar bəstələmək olar, amma onların içərisində ana xətt kimi Vətən mövzusu olmalıdır. Bu sözləri Mətbuat Şurasının sədri Əflatun Amaşov “Ya Qarabağ, ya ölüm” adlı filmin təqdimat mərasimində dedi.
    Onu da qeyd edək ki, filmdə Sona Vəliyevanın “Vətən”, “Yurd həsrəti” şerlərindən, professor Səyavuş Kəriminin Şuşaya səfər təəssüratları, Əhməd Şəfəqin “Qarabağ” və “Sarı gəlin” mahnıları, Ozan Arifin “Ya Qarabağ, ya ölüm” şeiri, Mənsum İbrahimov və Səadət Cavadovanın ifasında “Qarabağ şikəstəsi”, Əsəd Kabaklının “Çabuk böyü, mabuk yetiş, tez, oğlum” mahnısından yüksək səviyyədə istifadə olunub.

    Filmdə səslənən şeirlərin müəllifi Sona Vəliyeva Qarabağ və Şuşa barədə geniş acıqlama verərək bildirdi ki,

    hər bir azərbaycanlı Qarabağ və Şuşanı öz evi bilməlidir. Sona Vəliyeva filmin əvvəlindən axırına qədər görünən at simvolu barədə düşüncələrini bölüşərək dedi:

    – “Bu film atlarla başlayır. Çünki at muraddır, böyük gücün, etibarın ifadəsidir. Bu atlar filmə türkçülük, azərbaycançılıq simvolu verib. Atı ilk dəfə türk ram edib.Biz ümid edirik ki, işğal olunmuş torpaqlarımızı geri qaytaracağıq. Bu gün hər birimiz Şuşanı öz evimiz, ocağımız bilməliyik. Şuşa hər birimizin qapısı, bağlanan evimizdir. Biz öz gücümüzlə, mübarizəmizlə o qapını açmalıyıq və bundan sonra Şuşanın qədrini bilməliyik. Mən Şuşanı görməmişəm, amma mənə elə gəlir ki, Şuşa mənim evimdir. Qarabağ məsələsində iqtidar və ya müxalifət olmasından asılı olmayaraq hamımız bir düşüncədə olmalı, bir amal uğrunda mübarizə aparmalıyıq. Qarabağ, Şuşa hər birmizin qəlbimində bir yanğıdır. Şuşa hamımızın dərdi, yaralı yeridir. İnanıram ki, bir daha o yerlərə qayıdacağıq”.

    Tənzilə Rüstəmxanlı da çıxış edərək filmin türkçülük rəmzi olan atla başlanmasının çox təsirli olduğunu bildirdi :-“Bu film gələcəyə hesablanmış sənət əsəridir. Bu əsərlər nə qədər çox olsa, millətin gələcəyi də bir o qədər zəngin olar. Bu filmdə “Sarı gəlin” mahnısının səsləndirilməsi həm də, bu mahnını öz adına saxtalaşdırmaq istəyənlər üçün bir sübutdur”.

    Filmin ssenari müəllifi və rejissoru Bəxtiyar Qaraca da bildirdi ki, “Ya Qarabağ, ya ölüm” filminin çəkilməsində əsas məqsədin xalqımızın unutqan olmamasını bir daha xatırlatmaqdır.

     

    “Filmdə məqsəd odur ki müxtəlif mövzularda müxtəlif janrlarda yazılan əsərlərimizdə yaddaşımızı diri saxlaya bilək. Qarabağla bağlı o sakitliyi insanlara, özümüzə verməməli, yəni hər an xatırlamalıyıq və bilməliyik ki bizim belə bir dərdimiz var. Çalışdıq ki, bu filmdə türk-müsəlman dünyasının Qarabağla bağlı fikirlərini, düşüncələrini, duyğularını bir yerə cəmləşdirə bilək. Qarabağ Qəzza kimi böyük müsəlman dünyasının yarasıdır. Biz də həmin yaranı göstərmək istədik”.

     
    O yerlərə qayıtmalıyıq!

     

    “Ya Qarabağ, ya ölüm” adlı filmin təqdimat mərasimi keçirildi

     

    Bir neçə il bundan öncə İran İslam Respublikasında yaşadığım hissləri bu günlərdə təkrarən bir də yaşadım… O hisləri təkcə mən deyil, Beynəlxalq Mətbuat Mərkəzində “Kaspi” qəzeti və Azərbaycan Mətbuat Şurasının təşkilatçılığı, Xocavənd rayon İcra Hakimiyyətinin təşəbbüsü ilə çəkilən “Ya Qarabağ, ya ölüm” adlı filmin təqdimat mərasimində iştirak edən şəxslərin hamısı yaşadı. Həmin gün Vətənini, torpağını sevib onun müqqəddəsliyini hər şeydən uca tutan şəxslər – çox ağır hislərlə baş – başa qaldlar… Kövrələnlər də az olmadı… .
    Öncə qeyd edim kimi İranda məni daim düşündürən bir məsələ var idisə, o da qonşu məmləkətdə hər gün sübh tezdən milli ruhun, Vətən sevgisinin insanlara müxtəlif filmlər vasitəsi ilə aşılanması idi. Səhər tezdən, dan yeri açılmamış Vətənin qorunması, gənclərin pis vərdişlərdən uzaq olması, əxlaq dəyərlərin uca tutulması və s. ilə bağlı mütəmadi göstərilən filmlər qeyri millətin nümayəndələrini belə təsirləndirirdi. Qeyd edim ki, göstərilən igidliklər- gənclərin bellərinə partlayıcı maddələr bağlayaraq özlərini tankın altına atması və yaxud narkomaniyaya qurşanan gəncin açı taleyi və s. görüntülər deyərdim İran siyasilərinin dövlətin qorunması istiqamətində apardığı ən güclü təsir vasitələrindəndir. Bax o zaman içimdən keçən, məni narahat edib göynədən hiss bizdə belə verilişlərin az olması idi .

    Təqdimatına toplaşdığımız “Ya Qarabağ, ya ölüm” adlı filmdə yaşadığımız gercəkliklər bunu yenidən mənə xatırlatdı. Həcmcə kicik olsa da ( 40 dəqiqəlik) mənaca çox böyük və əhatəli olan bu sənədli filmi həyəcansız seyr etmək mümkün olmadı. Çünki burada hər kəsə bəlli olan Azərbaycan reallıqları tam çılpaqlığı ilə əks olunmuşdu.

    Filmdə Azərbaycanın işğal altında olan əraziləri, erməni qəsbkarların tariximizi, mədəniyyətimizi necə məhv etməsini özündə əks etdirən materiallar sadə, anlaqlı şeir dilli ilə geniş mənada tamaşaçıya çatdırılır.

    Filmin cənab prezident İlham Əliyevin bu sözləri – Vaxt gələcək bayrağımız Şuşada dalğalanacaq”ilə başlaması, od icindən kecən Qarabağ atlarının böyük sürətlə irəliyə doğru sıçraması tamaşaçıya məlum reallığı – gec – tez arzuların gerçəkləşməsini xatırlatdı.

    Filmdə kövrək, incə notlara söykənərək şeir dili ilə olanların təsviri jurnalistləri bir daha acı həqiqətlərlə baş – başa qoymuş oldu. Bu Vətən sevgisinin içindən hər kəs keçdi yana – yana, içindən boğula – boğula.. Atların hayqıraraq kecdiyi od alovun icindən boylanan seyriçiyə çox həqiqətlər bəyan oldu… “Torpaqdan pay olmaz”… anlamı filmdə özünü bir daha təsdiqləmiş oldu.

    Sona xanımın torpaq məhəbbətindən doğan yanğısı, cağrışı içindən hay-haray salaraq arxaya boylandı və daxildən əks- səda verərək ərənlərimizi meydana çəkdi…

    “.Sevgiylə çoxsaylı əsərlər yaratmaq olar, mahnılar bəstələmək olar, amma onların içərisində ana xətt kimi Vətən mövzusu olmalıdır. Bu sözləri Mətbuat Şurasının sədri Əflatun Amaşov “Ya Qarabağ, ya ölüm” adlı filmin təqdimat mərasimində dedi.
    Onu da qeyd edək ki, filmdə Sona Vəliyevanın “Vətən”, “Yurd həsrəti” şerlərindən, professor Səyavuş Kəriminin Şuşaya səfər təəssüratları, Əhməd Şəfəqin “Qarabağ” və “Sarı gəlin” mahnıları, Ozan Arifin “Ya Qarabağ, ya ölüm” şeiri, Mənsum İbrahimov və Səadət Cavadovanın ifasında “Qarabağ şikəstəsi”, Əsəd Kabaklının “Çabuk böyü, mabuk yetiş, tez, oğlum” mahnısından yüksək səviyyədə istifadə olunub.

    Filmdə səslənən şeirlərin müəllifi Sona Vəliyeva Qarabağ və Şuşa barədə geniş acıqlama verərək bildirdi ki,

    hər bir azərbaycanlı Qarabağ və Şuşanı öz evi bilməlidir. Sona Vəliyeva filmin əvvəlindən axırına qədər görünən at simvolu barədə düşüncələrini bölüşərək dedi:

    – “Bu film atlarla başlayır. Çünki at muraddır, böyük gücün, etibarın ifadəsidir. Bu atlar filmə türkçülük, azərbaycançılıq simvolu verib. Atı ilk dəfə türk ram edib.Biz ümid edirik ki, işğal olunmuş torpaqlarımızı geri qaytaracağıq. Bu gün hər birimiz Şuşanı öz evimiz, ocağımız bilməliyik. Şuşa hər birimizin qapısı, bağlanan evimizdir. Biz öz gücümüzlə, mübarizəmizlə o qapını açmalıyıq və bundan sonra Şuşanın qədrini bilməliyik. Mən Şuşanı görməmişəm, amma mənə elə gəlir ki, Şuşa mənim evimdir. Qarabağ məsələsində iqtidar və ya müxalifət olmasından asılı olmayaraq hamımız bir düşüncədə olmalı, bir amal uğrunda mübarizə aparmalıyıq. Qarabağ, Şuşa hər birmizin qəlbimində bir yanğıdır. Şuşa hamımızın dərdi, yaralı yeridir. İnanıram ki, bir daha o yerlərə qayıdacağıq”.

    Tənzilə Rüstəmxanlı da çıxış edərək filmin türkçülük rəmzi olan atla başlanmasının çox təsirli olduğunu bildirdi :-“Bu film gələcəyə hesablanmış sənət əsəridir. Bu əsərlər nə qədər çox olsa, millətin gələcəyi də bir o qədər zəngin olar. Bu filmdə “Sarı gəlin” mahnısının səsləndirilməsi həm də, bu mahnını öz adına saxtalaşdırmaq istəyənlər üçün bir sübutdur”.

    Filmin ssenari müəllifi və rejissoru Bəxtiyar Qaraca da bildirdi ki, “Ya Qarabağ, ya ölüm” filminin çəkilməsində əsas məqsədin xalqımızın unutqan olmamasını bir daha xatırlatmaqdır.

     

    “Filmdə məqsəd odur ki müxtəlif mövzularda müxtəlif janrlarda yazılan əsərlərimizdə yaddaşımızı diri saxlaya bilək. Qarabağla bağlı o sakitliyi insanlara, özümüzə verməməli, yəni hər an xatırlamalıyıq və bilməliyik ki bizim belə bir dərdimiz var. Çalışdıq ki, bu filmdə türk-müsəlman dünyasının Qarabağla bağlı fikirlərini, düşüncələrini, duyğularını bir yerə cəmləşdirə bilək. Qarabağ Qəzza kimi böyük müsəlman dünyasının yarasıdır. Biz də həmin yaranı göstərmək istədik”.

    Filmdə S. Vəliyevanın sözlərinə yazılmış mahnıların bir neçəsini ifa edən Əhməd Şəfəq öz ürək sözlərini dedi: – “Mənim o filmdə iştirakıma gəlincə, ona ruhumun pəncərəsindən baxmaq lazımdır. Mənim üçün təkcə Azərbaycan yoxdur, bütöv Türk dünyası var. Türk dünyasının ortasında tapdalanmış, əsir edilmiş yanıqlı bir yer var”

     

     

    Tədbirdə çıxış edən digər şəxslər

     

    KİVDF-nin icraçı direktoru Vüqar Səfərli, Xocavənd Rayon İcra Hakimiyyətinin nümayəndələri və digər tanınmış şənətcilər də filmin əhəmiyyətindən danışdılar.

    Yazımın öncəsinə qayıtmaq istərdim. Hesab edirəm ki, torpaqlarımızın azadlığını istəyiriksə bu film hər gün televiziya kanalları vasitəsi ilə nümayiş olunmalıdır.

    Nazilə Rafiq

  • Anar ƏHMƏDOV.”BADAMDAR ŞƏHİDLƏRİ” (Məqalə).

    BADAMDAR ŞƏHİDLƏRİ

     

    Badamdar qəsəbəsinin şəhid olmuş igid oğullarından üçü məhz Daxili Qoşunların hərbi qulluqçusu idi….

     

    Son dövrlər paytaxt və rayonlarda aparılan genişmiqyaslı abadlıq və quruculuq tədbirləri, salınan park və xiyabanlar ölkə vətəndaşları ilə yanaşı, respublikamıza səfər edən qonaqlar tərəfindən də müsbət qarşılanır. Bu baxımdan görülən kompleks tədbirlərin tərkib hissəsi kimi Vətənin bütövlüyü uğrunda canını qurban verən igid oğullarımızın uyuduğu və müqəddəs and yerimiz olan şəhid məzarlıqlarının yenidən bərpa olunması və abadlaşdırılması da təqdirəlayiq haldır.

    Bunlardan biri də Səbail rayonunda “Badamdar şəhidləri” adlanan abidə-kompleksdir. Badamdar qəsəbəsinin mərkəzində təmizliyi və səliqə-sahmanı ilə diqqəti cəlb edən bu abidədə Badamdarın 18 şəhidinin mərmər lövhə üzərində şəkilləri, həmçinin doğum və şəhid olma tarixləri həkk olun­muşdur.

    Onlardan üç nəfəri – gizir Qarayev Gö­yüş Adil oğlu, əsgərlər Əliyev Rauf İsmayıl oğlu və Ağayev Mirsaleh Mirqasım oğlu məhz Daxili Qoşunların hərbi qulluqçularıdır. “Badamdar şəhidləri” abidəsini bu gün qəsəbə sakinləri, o cümlədən yeniyetmə və gənclər yad edir, onların xatirəsini uca tutur, Vətən qarşısında müqəddəs borc sayılan hərbi xidmətlərini şərəflə yerinə yetirəcəklərinə and içirlər. Daxili Qoşunların sıralarında vuruşmuş “Badamdar şəhidləri” barədə, onların keçdikləri şərəfli döyüş yolu haqda bir sıra məqamları bugünki gənc nəslə çatdırmaq vətənpərvərlik borcumuzdur.

     

    Qarayev Göyüş Adil oğlu

     

    Gizir Göyüş Qarayev 15 dekabr 1970-ci ildə dünyaya göz açıb. Göyüş Daxili Qoşunların igid hərbi qulluqçusu kimi torpaqlarımızın müdafiəsi uğrunda gedən döyüşlərdə cəsarətlə vuruşaraq, neçə-neçə erməni cəlladlarının məkrli arzularını gözlərində qoymuşdur. 1994-cü ilin yanvar ayından etibarən Füzuli istiqamətində gedən döyüşlərdə ağır məğlubiyyətə düçar olan düşmən, Göyüş kimi döyüşçülərimizin zərbələrinə tab gətirməyərək geri çəkilməyə başlamışdır. 26 yanvar 1994-cü il tarixdə Füzuli rayonu uğrunda gedən qanlı döyüşlər isə, gizir G.Qarayevin son döyüşü oldu. Bu döyüşdə ağır yara alan gizir G.Qarayev gözlərini əbədi yumaraq, şəhidlik zirvəsinə yüksəldi.

    Gizir G.Qarayev Vətənimizin ərazi bütövlüyü uğrunda hərbi borcunu və xidməti vəzifələrini ləyaqətlə yerinə yetirərkən fərqləndiyinə görə Azərbaycan Respublikasının Prezidentinin 6 may 2005-ci il tarixli sərancamı ilə “Hərbi xidmətlərə görə” medalı ilə (ölümündən sonra) təltif edilmişdir. Badamdar qəsəbəsinin küçələrindən birinə şəhid G.Qarayevin adı verilmiş, yaşadığı binaya isə onun baralyefi vurulmuşdur.

     

    Əliyev Rauf İsmayıl oğlu

     

    Sıravi Rauf Əliyev 1973-cü il iyunun 25-də anadan olub. Daxili Qoşunların sıralarında sıravi hərbi qulluqçu kimi xidmət edən Rauf, nizam-intizamı və nümunəvi xidməti ilə təkcə komandirlərinin deyil, yoldaşlarının da hörmətini qazana bilmişdir. Vətən qarşısında olan müqəddəs borcunu şərəflə yerinə yetirən sıravi R.Əliyev Ağdərə rayonunun müdafiəsi uğrunda gedən döyüşlərdə cəsur hərbi qulluqçu kimi vuruşurdu. O, 1992-ci ilin iyulun 19-da məhz bu rayonun müdafiəsində qəhrəmancasına şəhid oldu. Rauf bəxtinə yazılan ömrünün 19 ilini şərəflə yaşadı və qəhrəmanlığı ilə əbədi ölümsüzlük – şəhidlik qazandı.

    Vətənimizin suverenliyinin və ərazi bütövlüyünün qorunmasında göstərdiyi igidlik və şücaətə görə şəhid R.Əliyev Azərbaycan Respublikasının Prezidentinin 19 noyabr 1992-ci il tarixli sərancamına əsasən “Azərbaycan Respublikasının Fəxri fərmanı” ilə (ölümündən sonra) təltif edilmişdir.

     

    Ağayev Mirsaleh Mirqasım oğlu

     

    Daxili Qoşunların digər şəhid hərbi qulluqçusu sıravi Mirsaleh Ağayev 1964-cü il noyabrın 3-də dünyaya göz açıb. Vətənin igid oğlu Mirsaleh Ağdərə rayonunun erməni daşnaklarından təmizlənməsi əməliyyatlarında fəal iştirak edib. Vətənə, torpağa olan sonsuz bağlılığı döyüşlərdə Mirsalehə mənəvi güc və qüvvət verirdi. Mirsaleh hər dəfə döyüşə girəndə sanki, düşməni son nəfərinədək məhv edəcəyinə inanırdı. Lakin 1992-ci il avqustun 14-də özü düşmən gülləsinə tuş gəldi. M.Ağayev aldığı ağır yaradan dünyasını dəyişdi. Beləliklə, Ağdərə rayonunun işğalçılardan təmizlənməsi uğrunda gedən qanlı döyüşlər zamanı Vətənin Mirsaleh adlı daha bir oğlu şəhidlik zirvəsini fəth etdi.

    Qeyd edək ki, G.Qarayev, R.Əliyev və M.Ağayev qəsəbədəki 239 saylı orta məktəbin məzunu olmuşlar. Onların həyat və döyüş yolu bu gün təhsil alan məktəbli yeniyetmələr üçün də əsl qəhrəmanlıq nümunəsidir. Məhz şəhidlərimizin timsalında sabahın əsgərləri – şagirdlərimiz Vətəni sevməyi öyrənir, vətənpərvər ruhda tərbiyə olunurlar.

    Son olaraq, yazımı ümummilli lider Heydər Əliyevin şəhidlərimiz barədə dediyi fikirləri ilə bitirmək istəyirəm: “Hər bir şəhid bizdən ötrü böyük itkidir. Onların xatirəsi bizim üçün əzizdir, qəlbimizdə daima yaşayacaqdır”.

     Anar Əhmədov,

    Daxili Qoşunların zabiti,

    baş leytenant

  • Təranə ŞƏMS.”AY İŞIĞINDA DÖYÜNƏN ÜRƏKLƏR ” (Məqalə).

    Görkəmli ədəbiyyatşünas, tənqdçi-alim, filologiya elmləri doktoru, bir neçə dəyərli kitabın müəllifi İmamverdi Əbilov tənqidçi olmasına baxmayaraq, Bəxtiyar Vahabzadə yaradıcılığına tənqidi prizmadan deyil, aralarındakı dostluq münasibətlərini önə çəkərək, qəlbində yatan mürgülü xatirələrin toplusu kimi bu kitabda əks etdirərək, oxuculara təqdim etmişdir. Bizlər bu kitabı oxuduqca, hər iki insanı dostluğun zirvəsində görürük.
    Oxucuların ixtiyarına verilən bu kitabı tənqidçi-alim İmamverdi Əbilovla şair Bəxtiyar Vahabzadə dostluğunun təcəssümü kimi dəyərləndirmək daha məqsədəuyğun sayılır. “XATİRƏLƏRİN AY İŞIĞINDA“ kitabı eyni dövrdə yaşayıb-yaradan iki yaradıcı insanın saf, ülvü dostluğundan bəhs edir. Bu insanlar başqa-başqa yerlərdə doğulub, boya-başa çatsalar da, onları yalnız bir amal birləşdirirdi: əqidə və hiss birliyi, eyni bucaqdan görünən dunyagörüşü.
    Bəxtiyar Vahabzadə Şəki şəhərində dünyaya göz açan və M.F.Axundovdan sonra gələn, bir çox dahi şəxsiyyətlərlə bir sırada adı çəkilən dühalardan biri idi. Mənim həmyerlim olan Bəxtiyar Vahabzadə yaradıcılığına hörmətlə yanaşan insanlara həmişə böyük rəğbətim olub. İmamverdi müəllim, Bəxtiyar müəllimlə dostluğunuza dəyər verərək, bu kitabı nəşr etdiyiniz üçün sizə ürəkdən “çox sağ ol” deyirəm. Siz Bəxtiyar müəllimi onu sevənlərə daha qözəl tanıda bildiniz. Mən həmişə öz eloğlumu görmək arzusunda olsam da, bu mənə qismət olmayıb. Amma qeyd etdiyiniz kimi, Bəxtiyar müəllim elə bir zəngin irs sahibidir ki, onunla təmasda olmayan bir insan da ondan ürəkdolusu danışa bilər. Bəxtiyar Vahabzadəni tək Azərbaycan xalqı deyil, böyük Türk dünyası da tanıyır və sevir. Siz həm bu kitabın müəllifi, həm də bir dost kimi, şairin dostluqda necə sədaqətli olduğunu önə çəkmisiniz. Bəxtiyar dövrünün ən ağır günlərində yaşayıb-yaradan, bir çox qadağalara baxmayaraq, öz sözünü deyə bilən şair idi. Dostluq etdiyiniz Bəxtiyar sözün, fikrin, hətta milli şüurumuzun zəncirləndiyi sovetlər dönəmində “Gülüstan”, “Özümüzü kəsən qılınc”, ”Kövrək budaqlar” kimi siyasi mühiti qılınclayan bir çox əsərilə heç nədən çəkinmədən sözünü deyə bildi. Bəli, dili üçün dilim-dilim doğrananda, dünyanın fırlanmasını insanlara çatdırmaq istəyəndə, siz onun yanında olub, onu ay işığında dinləyərək, xalqı üçün ürəyi yanan şairin dərdinə şərik olmusunuz. Bu kitabı oxuduqca, bir-birinizə yazdığınız məktublarda dostluq üçün ürəyinizi verdiyinizə əmin oluram. Və hətta, BƏXTİYARI itirməklə ədəbi mühit boş qalmaqla yanaşı, sizin də özünüzü tənha saydığınız hiss olunur. Həqiqətən də, bu gün ədəbi mühitdə Bəxtiyar müəllimdən sonra, xalqın sevgisini qazanıb onu öz arxasınca apara bilən söz sahibi yoxdur. Düşünmədən, ürək ağrısı ilə deyərdim ki, ədəbiyyatımız, doğrudan da, yetim qalıb.
    Bəxtiyar müəllim haqqında çox söz demək olar, lakin sizin yazdığınız xatirələr səhfələndikcə, dostluqda sədaqətli, əzmkar bir insanı bir daha yaxından tanıyırıq və bu dostluğa qibtə etməmək mümkün deyil. Həqiqətən də, qeyd etdiyiniz kimi, sizə ünvanladığı məktubların birində ”Əzizim, iki gözüm, qardaşım, məsləkdaşım” kimi ürəkdən deyilmiş bu ifadələrin arxasında böyük bir dostluğun işığı görünür. Dostluq elə bir məfhumdur ki, hər insan onu başa düşə bilməz. Dədə-babalarımız da çox yerində demişdir: ”Qardaş özü dost olsa yaxşıdır”. Demək, əsil dost qardaşdan da irəlidir.
    Qeyd edirsiniz ki, Bəxtiyar müəllimlə tanışlığınız 1948-ci ildə Yazıçılar Birliyində Səməd Vurğunla görüşünüz zamanı olub və elə o gündən qayəsi nurla yoğrulan və ay işığına dönərək, yaddan çıxmayan xatirələrə çevrilən bu dostluğun təməli qoyulub. Güman edirəm ki, siz qəlbinizdəki acılı-şirinli xatirələri yada salanda Bəxtiyar müəllimin “Bircə ondan razıyam ki, özümdən narazıyam” ifadəsini hansı səbəbdən dediyini bildiyiniz üçün bir dost kimi qəlbiniz çox sızıldayıb. Məgər, bu insan öz xalqı üçün az iş görmüşdü? Bütün bu məziyyətlər, onun öz-özünü qınaması şairin böyüklüyündən, təvazökarlığından xəbər vermirmi? Hətta, onu da qeyd edirsiniz ki, Şəkidə, Bəxtiyar müəllimin evində qonaq olarkən, sanki özünü sizə borclu kimi göstərməyə çalışırdı. Bütün bunlar isə onun Şəkili olduğundan və Şəkisayağı qonaqpərvərliyindən xəbər verir. Məncə, illərin sınağından çıxan dostluğunuzun möhkəmliyi məkan tanımır, necə ki, sizin topladığınız xatirələr xəzinəsində öz əksini tapır. Bəli, məkan tanımayan dostluq xeyir-şərdə, toy-düyündə özünü təsdiq edir. Sizin qəlbiniz çeşid-çeşid səhifələndikcə vəfalı dost, həm də böyük bir alim kimi dahi şəxsiyyətin bir çox bilmədiyimiz cəhətlərini onu sevənlərə açmağı bacardınız. Deyirlər, dost dar gündə sınanar, İmamverdi müəllim, siz zaman-zaman sınanmısınız. Qeyd etdiyiniz kimi, 1960-cı ildə Rəsul Rza haqqında yazdığınız kitabın nəşrinin ləngiməsindən xəbər tutan əziz dostunuz Bəxtiyar müəllim Azərbaycanda KP MK-nın ideologiya üzrə katibi, həmyerlisi mərhum Nazim Hacıyevin, Yazıçılar İttifaqı rəhbərlyinin qəbuluna gedərək, kitabın çap olunması üçün müsbət cavaba nail olur. Az bir müddət ərzində həmin kitab 6 min tirajla işıq üzü gördü.
    Yaddaşınız səhifələndikcə, bir ömür boyu dost olduğunuz insanın mərdliyindən, cəsarətindən, kövrəkliyindən söz açırsınız. Yolda qarşısına çıxıb əl açan kasıb qız-gəlinləri görəndə, onların əllərini boş qoymasa da, deyirmiş: “Mən onlara bir günlük dolanışıq verdim, necə olacaq bu işlərin axırı?” – deyərək, hönkür-hönkür ağladığının şahidi siz olmusunuz. 60 il dost olduğunuz insanı bizə sizdən yaxşı kim tanıda bilər? Siz demişkən, bu insan ancaq öz- özü ilə müqayisə oluna bilər.
    Bəli, Bəxtiyar müəllim özünün, sözünün cəsarətinə güvənən xalqın şairi idi. Sovet rejiminin zəncir kimi əlimizə-ayağımıza dolandığı bir vaxtda, yeri gəlsə, bu sistemin məmurlarını öz idrakının, öz fəlsəfəsinin gücü ilə susdurmağı bacaran, xalqın dilində danışmağı özünə borc bilən odlu-alovlu bir şair idi.
    Görkəmli alim Abbas Zamanovun qatı millətçi kimi təqib olunmasina göstəriş verildiyi bir vaxtda şairin sözünün daşdan keçdiyinə bir daha əmin olduq, bir telefon zəngi ilə öz millətinin oğlunu qorumağı rejimin zəncirində öz mənliyini itirən məmurdan tələb etdiyini gördük. Bütün bu olaylar isə şairin qətiyyətindən, cəsarətindən, qoxmazlığından xəbər verir. O böyük insan xalq təəssübkeşi olan A.Zamanovun arxasında dayanaraq, zəng etdiyi insana bildirir: “Mənim əcdadımı qırıb-çatan erməni dığalarını bədnam edib, lap əcəb edib”, – deyərək, sistem üçün səlahiyyətli nümayəndənin boynuna ağır yük qoyur və tələb edir ki, işi həll etsin. Bəxtiyar müəllim üçün insana kömək etmək, çarəsizləri sevindirmək yaşadığı ömrün qayəsi idi.
    Şair dostunuz, məsləkdaşınız mənəviyyat axtaranda da yolunu sizin ei-obanızdan salaraq, öz rahatlığını sizin ocaqda tapdığını yazdığı məktubların birində qeyd edir. Demək, hədsiz mənəviyyatsızlıq görən şair, varlığı sarsılaraq üşüdüyündən sizin ocağa üz tuturmuş. Çünki ona dost qapısında açılan qolların istisinə öz qəlbinin atəşi qədər əmin idi. Şair bilirdi ki, könlünü isidən bu isti ocaqda senzurasız danışacaq, ürəyindən keçənləri sizinlə böləcək, mənən rahatlıq tapacaqdır. Bəli, bütün bunları dostluğun zirvəsi adlandırmaq olar.
    Oğlunuz Azər Bəxtiyar müəllimlə bağlı xatirələrindən danışanda, körpə ikən adını şairin seçdiyini demişdi. Məncə, buna yenilməz dostluğun ən ali məqamı demək olardı. Doğrudan da, bu ad Azər Turana çox uzaqgörənliklə verilmişdi. Bu gün isə bu adın böyüklüyü göz önündədir. Əlbəttə, bunun üçün qürur hissi keçirməyə dəyər.
    Bəxtiyar zəmanəsinin şairi kimi təzadlı mühiti yaradıcılığında sadələşdirərək, xalqa çatdırmağa çalışırdı. Şəxsiyyəti alçaldan hər hansı bir əməli ədalətsizlik kimi qələmə alır və onu bizim düşüncəmizə hopdurmaq üçün əlindən gələni edirdi. O, doğrudan da, müqayisə olunmaz şəxsiyyət idi. Onun yaradıcılığı okeanda üzən yelkənsiz gəmiyə bənzəyir. Cəsarəti çata bilən bu gəmiyə yan ala bilibsə, demək, Bəxtiyar yaradıcılığından bəxtinə bir töhfə düşüb. Nə gözəl ki, İmamverdi müəllim sizə bəxş olunan bu töhfəni ömür boyu yaşayaraq, onunla birgə dostcasına bölmüsünüz və bu gün dünyasını dəyişən, lakin yeri görünən Bəxtiyarı xatirələrdə yaşadaraq, ay işığında görünən, lakin bənzəri olmayan sima kimi bizlərə təqdim etdiniz. Biz əminik ki, daima bu dostluq yaşayacaq və Bəxtiyar adı sizin ocağın sönməyən məşəli olacaqdır.
    Hörmətli İmamverdi Əbilov, bu kitabı bizlərə təqdim etdiyiniz üçün, Bəxtiyar ruhu ilə döyünən o böyük ürəyiniz var olsun, – deyirik. Sizə uzun ömür, can sağlığı arzulayırıq. Dunyada nə varsa, gəldi-gedərdi. Dostluq isə əbədidir. Çox sağ olun. Allah sizə yar olsun! Amin.

    Qeyd: Oxucuların diqqətinə çatdırmaq istərdim ki, ədəbi mühitə təqdim edilən bu xatirələr toplusu İmamverdi Əbilov və xalq şairi Bəxtiyar Vahabzadənin bir-birinə yazdıqları və hazırda görkəmli alimin şəxsi arxivində qoruyub-saxladığı məktublar əsasında tərtib olunmuşdur. İnanırıq ki, bizlərə Allahın lütfü ilə bəxş olunan bu töhfədən gələcək nəsillər yararlanaraq nəsillərdən-nəsillərə ötürəcəklər. İnanırıq ki, gələcək nəsillər dahi söz xiridarı, filosof-şair Bəxtiyar Vahabzadə ədəbi irsinin qorunub yayılması üçün əllərindən gələni edəcəklər. Bu dahi şəxsiyyətin adı isə əsrlər keçsə də, yaddan çıxmayan klassiklərlə eyni yerdə sıralanaraq seviləcəkdir.

    Hörmətlə: Təranə Şəms, “Elimiz. Günümüz” qəzetinin müxbiri.

  • Təranə ŞƏMS.”CAVİDNAMƏ, yaxud HAQQA GEDƏN YOL…” (Məqalə).

    Bu yaxınlarda görkəmli türkçülərimizdən olan tədqiqatçı-alim Azər Turanın “Cavidnamə” adlı sanballı tədqiqat əsəri ilə tanış oldum. Kitab, adından da göründüyü kimi, unudulmaz millət fədaisi, Böyük Turan sevdalısı Hüseyn Cavidin qaşqabaqlı taleyinə, həyat və yaradıcılıq yollarına ayna tutan ən dəyərli mənbələrdəndir, desək, heç də yanılmarıq. Ədəbi mühitdə şeirə, sənətə marağım olduğundan bu müstəvidə olan ədiblər haqqında çox eşitmişdim. Lakin dövrünə görə məhrumiyyətlərə məruz qalan bir şairin həyat və yaradıcılığı məni həmişə düşündürüb. Bu əvəzsiz şəxsiyyət yaşadığı dövrdə burulğanlar içərisində çabalayan və öz yenilməzliyilə fərqlənən, təxəyyülü ilə seçilən, Nəsimi kimi cahana sığmayan Hüseyn Cavid idi. Dövrünün qadağalarına məhəl qoymadan, daim əqidəsinə sadiq qalaraq, “ürək sifarişlə işləmir” deyə, öz gözəllik tanrısına tapınan səma şairinin haqqında əlimə harda nə yazı düşübsə, acgözlüklə oxuyaraq, daim onun haqqında bildiklərimi zənginləşdirmək həvəsində olmuşam.
    Cavidşunas tədqiqatçı-alim Azər Turanın minbir əziyyətlə ərsəyə gətirdiyi bu kitabın mənim də kitabxanamda özünə yer tutmasını böyük xoşbəxtlik hesab edirəm. Kitabı oxuyub, fikirlərimi sizlərlə bölüşməyi özümə borc bildim. Vərəqləri çevirdikcə, illər uzunu acılar içində keçən bir şair həyatı göz önündə canlanır. Gecədən xeyli keçməsinə baxmayaraq, “Cavidnamə” əlimdədir. Oxuyuram. Hadisələrə səyahət etdikcə, sanki, mən də özümü Cavid yolunun yolçusu sanıram. Gözümün önündə həmin gecə canlanır: “Cavid evə bir az tez gəlmişdi. Çox sevincək görünürdü. O, məmnun halda Mişkinaza bildirdi ki, “Koroğlu”nun ssenarisi üçün müqavilə bağlayıb. Ayın beşində 5000 manat qonorar verəcəklər. Qalan hissəsini də filmin çəkilişindən sonra alacaqmış”. Sanki, bu ailənin sevincək gecəsinə zalım fələk qara yellər əsdirdi. Kaş həmin gün Cavid ailəsinin taleyinə yazılmayaydı. KAŞ Kİ! Azər Turanın təqdimatında həmin gecə baş verən hadisələri oxuduqca, Cavid ailəsinin yaşadıqlarını, sanki, mən də yaşadım. Oxuduqlarım məni özüilə çəkib çox uzaqlara apardı və məndə bu yollara yolçu oldum. Başa düşdüm ki, BÖYÜK TURANA yön alan yol BÖYÜK CAVİDİN məfkurəsindən başlayır. Mən sanki yuxudaymışam kimi qəfildən ayıldım və daxilimdə bir hıçqırıq qopdu. Özümə hesab verirmiş kimi pıçıldadım: “Axı, Cavid hansı günahın sahibidir ki, onu gecənin bir aləmində ailəsindən qoparıb gedər-gəlməzə apardılar? Cavidin günahı onun türk olmağıydımı? O, yaradıcılığında Osmanlı türkcəsindən istifadə etdiyinə görəmi yeni qurulan bolşevik rejimi onu “PANTÜRKİST” adlandırırdı? Cavid axı öz keçmişini, zatını necə inkar edəydi?…”
    Haşiyə: Doğrudan da, mən özümə verdiyim suallar qarşısnda çox aciz göründüm və insanlara, insanlıq deyilən məhfuma nifrət etdim. Həmin dövr üçün çoxları bu burulğandan sivrilib çıxmağı bacardılar. Lakin Cavid bolşevik ideologiyasına uyğun ədəbi mühitində yenidən qurula bilmədi. Cavidin idrakına hakim kəsilən “türkçülük” böyük bir Turanın yaranışından xəbər verirdi… Elə bu səbəbdən də, onun romantik-fəlsəfi düşüncələri XIX əsrin sonları, XX əsrin əvvəlləri yaranmış olan ədəbi mühitdən seçilirdi. H.Cavidin istəyi turançılığı önə çəkərək dilinin, dininin saflığını qorumaq idi. “Cavidnamə”ni oxuduqca gözlərimiz önündə çox hadisələr cərəyan edir və bu cərəyanın axınına düşənlərdən biri də H.Cavid oldu. O cərəyan ki, Cavidi öz doğma vətənindən ayırıb soyuq Sibirin çöllərinə atdı.
    Oğlu Ərtoğrol öz xatirələrində həmin o, uğursuz gecəni, 1937-ci il 4 iyunu belə təsvir edirdi: “Uf!.. nə uğursuz gecə, nə pərişan mənzərə. Odanı məzar soyuqluğu, ölüm sükutu bürümüş. Kitablar, dəftərlər yerdə; şkafın qapılrı açıq, hər şey tərpədilmiş, döşəklər yarıya qədər qatlanmış. Ümumən bir qırıqlıq”. Onun gənc qəlbi həmin gecə bir sözü təkrar-təkrar deyirdi. “Neyçün? Neyçün?” Çünki həmin gecə Cavid ailəsinin işığı söndürüldü. Elə bir işıq ki, heç vaxt dan yerinin günəşi tək nur saça bilmədi. Həmin gecə Cavidin dünyası qaralsa da, ürəyi ona görə rahat idi ki, sönən işıq artıq onun yaratdığı əsərlərində öz əksini tapmışdı. H. Cavid görmək istədiyi turançılığı öz şerlərində və dramaturgiyasında əks etdirirdi. Əslində, tarixən Topal Teymur öz dövrünə görə qəddar, amansız hətta öz oğlu Miranşaha belə güzəştə getməyən istilaçı fateh olub.Lakin Cavid dramaturgiyasının Teymuru turançı və islamçıdır.Müsəlman aləmini bürüyən AVROPALAŞMA, İslam dininə qarşı həqarət, o dövrdə cərəyan edən rüsvayçılıqlar türk oğlu kimiTEYMURUbir fatehə çevirir. ƏMİR TEYMUR, əslində, türk düşüncəsinin fəlsəfəsini tətbiq edən bir fatehdir. Onun türk mədəniyyəti tarixindəki yerini VAMBERİ dəqiq ifadə etmişdir.Teymur türkçülük dövrünün hökmranı olmuşdur.O, məmləkətdə türk dilini rəsmi dil olaraq yayılmasını hökm etmişdir.ƏMR TEYMUR Yıldrım Bəyazidi türk olaraq bəyənmirdi.Ona göndərdiyi məktubda ittiham edərək bildirir:“Sən Bəyazid öz dindaşlarına qarşı müharibə etdiyindən yaxşı adam deyilsən!”Əslində “ Topal TEYMUR” dramında Bəyazid məğrur bir şəxsiyyətdir. Dramda hər ikisinin görüş səhnəsi bu ifadələrlə yadda qalır. Teymur Bəyazidə : “Heç maraq etmə, xaqanim! Sən kor bir abdal,mən isə dəli bir topal!” Sonra əlavə edir:”Əgər dünyanın zərrə qədər dəyəri olsaydı, yığın- yığın insanlara ucsuz – bucaqsız məmləkətlərə sənin kimi bir kor, mənim kimi bir topal müsəllət olmazdı.” Cavid yaradıcılığına görünən və görünməyən tərəflərdən çox baxılıb. Əksər hallarda fikirlər birmənalı olmayıb.Bu Ədəbi mühitdə fikirlər haçalandığından Cavidin yaradıcılığı kölgədə qalmışdır. Lakin Cavidin əsərləri tədqiq olunanda Məmməd Əmin Rəsulzadə Cavid məfkurəsini daha uca zirvələrə qaldıraraq bildirirdi.Cavid yaradıcılığı TURAN idealarına ithaf olunmuş mənəvi sərvətlər toplusu təsiri bağışlayır. Elə bu baxımdan da H.Cavid özünün siyasi məfkurəsinə sədaqət göstərdiyindən Əli bəy Hüseynzadə, Ziya Gökalp yaradıcılığının eyni müstəvinin bir baxış bucağı kimi görünür. Nəhayət, zaman keçdikcə Cavidin baxış bucağında işıqlar görünməyə başladı. Stalin represiyasının çox qurbanları kimi günahsız olduğu uzun müddət keçəndən sonra sübuta yetirildiyindən səma şairinə bəraət verildi. Doğrudan da haqq nazildi, amma üzülmədi. Artıq Cavidin balalarının üzünə xalq düşməni kimi qapılar bağlanmayacaqdı. Ərtoğolun xəyalındakı günəşin üzünü artıq buludlar örtməyəcəkdi. Cavid bəraət aldıqdan sonra dövlət Cavidin yaradıcılığını ədəbi mühitdə yenidən yayılması üçün əlindən gələni etdi. Cavidin “NƏNƏSİM” deyə oxşadığı Turan Cavid ömrünün sonuna kimi atasından miras qalmış külliyatı xalqa çatdırmaqla məşğul oldu. Onun təhrif olunmuş əsərlərini yenidən bərpa edərək əvvəlki vəziyyətinə qaytardı. İtmiş “XƏYYAM”ı tapdı. Nəhayət, Turan Cavidin daha çox arzuladığı istəyi həyata keçdi. Uzaq ellərdə dünyasını dəyişən H.Cavidin cənazəsi 1982-ci ildə H.ƏLİYEVİN təşəbbüsü ilə öz doğma vətəninə gətirilərək Naxçıvanda torpağa tapşırıldı. Bu gün H.Cavid öz doğmaları ilə birgə Naxçıvan torpağında əbədiyyət yuxusundadır.
    Cavidsevərlərin qəlbinə bir sərinlik gətirən bu əsərin müəllifi tədqiqatçı alim, fəlsəfə doktoru Azər Turandır. Azər müəllim, bu kitabı oxuduqca sizə ürəyimdə dəfələrlə təşəkkür etmişəm. Bir çox dəyərli mənbələrə istinad edilərək yazılıb, oxuculara təqdim edilən bu əsər çox bulanan suları durultdu. Çünki Cavid bir bulaq idi, qaynadı. Və qaynayıb daşan bulaq sizin də könlünüzə yön aldı. Həmin bulaq kükrəyib sizin qəlbinizi ehtizaza gətirən Turan çeşməsi oldu. Bu kitabı oxuduqca sizin Cavid ruhuilə döyunən qəlbinizə heyran olmamaq mümkün deyil. Siz həqiqi övlad kimi Turan Cavidin həmişə yanında olmusunuz. Onu heç tək qoymadınız. Onun son nəfəsində divardan asılmış əzizlərinin şəkillərini bir daha görməyəcəkmiş kimi axıtdığı göz yaşlarını qəlbiniz yana-yana siz sildiniz. Səmimiyətimlə yazıram, kitabın son səhifələrini oxuduqca ağlamaya bilmədim. Mən indi sizi başa düşdüm ki, Cavid ruhunu duymaq və bu sevda ilə yaşamaq nə deməkdir. Mən isə türk olduğumu bir daha dərk etdim. Kim olduğumu bildim. Turan yolunun izini tapdım, düşünə-düşünə Cavidin gözlərilə bir anlığa bu günki ədəbi mühitə, cəmiyyətimizə baxdım və öz-özümə dedim: “Kaş TOPAL TEYMUR sağ olaydı!” KAŞKİ…! İnanıram ki, bu kitabı ərsəyə gətirmək üçün çox əziyyət çəkmisiniz, amma Cavid ruhunu şad etməyə dəyər. Zənnimcə bu, bir şəhid ruhudur. Məncə, haqqı tapdalanmış, məhrumiyyətlərə düçar olub dünyasını dəyişən də ŞƏHİD sayılır. Cavidin ruhu sizə duaçı olsun AZƏR TURAN!
    P.S. Doğrudan da, insan taleyi müxtəlifdir. Azər İmamverdi oğlu Əbilov dunyaya göz açanda qarşısına çıxıb kükrəyən Turan çeşməsindən su içəcəyini heç ağlına belə gətirməzdi. Lakin taleyin qisməti onu bu yola yolçu etdi. H.Cavid də heç duşünməzdi ki, o, “AZƏR” poemasını yazacaq və zaman keçəcək, Azər adlı bir insan onun yaradıcılığını araşdıracaq və “CAVİDNAMƏ”ni yazanda kitabın ön sözünü Cavidin qəhrəmanı olan Azərin dilindən özünə şamil edəcək. Bütün bu yazdıqlarım Cavid ocağının varisi kimi Azər Turanın Cavid yaradıcı irsinə olan münasibətinin məntiqi nəticəsidir. Əlbəttə, bu gün Azər Turanı Cavid ruhu düşündrür, lakin Cavidi isə öz fəlsəfəsində yaratdığı qəhrəman, “AZƏR” düşündrüb. Bu düşüncələr isə bir müstəvidə kəsişmə bucağında birləşir və bu gün ədəbi mühitdə Azər Turanın Cavid yaradıcılığına münasibətində öz əksini tapır.

    Azər düşünür… Bəlkə otuz yıldır o hər an
    Düşkün bəşərin eşqıni, fəryadını inlər.
    Yaqdıqca yaqar beynini bir kölgəli böhran,
    Əflaka sorar dərdini, yıldızları dinlər.
    Göz qırparaq ancaq ona yıldızlar edər naz,
    Dilsiz və sağır göylər onun halını duymaz

  • “Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının inkişafına dəstək” layihəsi

    “Ziyalı Ocağı” İctimai Birliyinin elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalı tərəfindən “Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının inkişafına dəstək” layihəsi çərçivəsində gənc yazarların ədəbi-bədii nümunələri, poeziya örnəkləri, məqalələri dərc olunub ictimaiyyətin nəzərinə çatdırılacaq.Layihənin Rəhbəri “Möhtəşəm Azərbaycan” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının sədri, “Ziyalı Ocağı” İctimai Birliyinin elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Mətbuat Xidmətinin Rəhbəri Rafiq Odaydır.Layihə çərçivəsində Azərbaycanın müxtəlif bölgələrində yaşayıb ədəbi-bədii yaradıclıqla məşğul olan gənc yazarlar haqqında olan bilgilər portalda dərc olunub ictimaiyyətin nəzərinə çatdırılacaq.

  • “Möhtəşəm Azərbaycan” qəzetinin növbəti buraxılışı işıq üzü gördü

    Müstəqil ictimai-siyasi, ədəbi-bədii qəzet olan “Möhtəşəm Azərbaycan” qəzeti ayda bir dəfə 16 səhifə olmaqla 1000 tirajla dərc olunur.Qəzet Azərbaycan Respublikası Ədliyyə Nazirliyində qeydiyyata alınmışdır.Əlyazmalar geri qaytarılmır.Qəzet redaksiyanın kompyuter mərkəzində yığılıb səhifələnir, “Ekspress-servis” mətbəsində çap olunur.Müəlliflərlə redaksiyanın mövqeyi üst-üstə düşməyə bilər.Dərc olunan materiallara müəlliflər cavabdehdirlər.
    “Möhtəşəm Azərbaycan” qəzeti yalnız Azərbaycan Respublikasında yayımlanmır.Eyni zamanda qardaş Türkiyə Cümhuriyyətinə-Türkiyə Yazarlar Birliğinə, Tokat Şairler ve Yazarlar Derneğine, Selcuk Universitetinə, Yıldırım Beyazid Universitetinə göndərilir.”Möhtəşəm Azərbaycan” qəzeti Azərbaycan mətbuatında dərc olunan mətbu orqanlar arasında yeganə mətbu orqandır ki, “Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının inkişafına dəstək”, “Çağdaş Türkiyə ədəbiyyatının inkişafına dəstək” layihələrini öz səhifələrində həyata keçirərək yazarlar olan bilgiləri ictimaiyyətin nəzərinə çatdırır.
    İyun ayının 8-də dərc olunan “Möhtəşəm Azərbaycan” qəzetinin növbəti buraxılışında Azərbaycan mətbuatında ilk dəfə olaraq “Çağdaş Türkiyə ədəbiyyatının inkişafına dəstək” layihəsi həyata keçirildi.Layihənin rəhbəri Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının sədri Rafiq Odaydır.Qəzetin buraxılışında Türkiyə Yazarlar Birliyinin Nümayəndə Heyətlərinin üzvləri Şemsettin AĞAR, Hasan AKAR, Gülten ERTÜRK haqqında olan bilgilər yayımlandı.Mətbu orqanın səhifələrində Azərbaycan ədəbi mühitində kifayət qədər tanınan yazarların da ənümunələri dərc olundu.
    “Möhtəşəm Azərbaycan” qəzetinin dərc olunan növbəti buraxılışını əldə etmək istəyənlər aşağıdakı ünvana müraciət edə bilərlər:
    Təsisçi və Baş redaktoru: Rafiq ODAY
    Telefon: ( 018) 642 01 80; ( 070) 630 88 42
    E-mail: Rafiq.Oday70@mail.ru
    Elektorn orqan: edebiyyat-az.com
    Ünvan: Sumayıt şəhəri, 2-ci mikrarayon.

  • “MÖHTƏŞƏM AZƏRBAYCAN” QƏZETİ HAQQINDA BİLGİLƏR

    “Möhtəşəm Azərbaycan”
    Müstəqil ictimai-siyasi, ədəbi-bədii qəzet
    Azərbayan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının mətbu orqanı

    Qəzet 2008-ci ildən nəşr olunur.
    Qeydiyyatı: 2527
    Tiraj: 500
    Dövrülüyü: ayda 1 dəfə
    Təsisçi və Baş redaktoru: Rafiq ODAY
    Telefon: ( 018) 642 01 80; ( 070) 630 88 42
    E-mail: Rafiq.Oday70@mail.ru
    Elektorn orqan: http://edebiyyat-az.com
    Ünvan: Sumayıt şəhəri, 2-ci mikrarayon.

    Müstəqil ictimai-siyasi, ədəbi-bədii qəzet olan “Möhtəşəm Azərbaycan” qəzeti ayda bir dəfə 16 səhifə olmaqla 1000 tirajla dərc olunur.Qəzet Azərbaycan Respublikası Ədliyyə Nazirliyində qeydiyyata alınmışdır.Əlyazmalar geri qaytarılmır.Qəzet redaksiyanın kompyuter mərkəzində yığılıb səhifələnir, “Ekspress-servis” mətbəsində çap olunur.Müəlliflərlə redaksiyanın mövqeyi üst-üstə düşməyə bilər.Dərc olunan materiallara müəlliflər cavabdehdirlər.
    “Möhtəşəm Azərbaycan” qəzeti yalnız Azərbaycan Respublikasında yayımlanmır.Eyni zamanda qardaş Türkiyə Cümhuriyyətinə-Türkiyə Yazarlar Birliğinə, Tokat Şairler ve Yazarlar Derneğine, Selcuk Universitetinə, Yıldırım Beyazid Universitetinə göndərilir.”Möhtəşəm Azərbaycan” qəzeti Azərbaycan mətbuatında dərc olunan mətbu orqanlar arasında yeganə mətbu orqandır ki, “Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının inkişafına dəstək”, “Çağdaş Türkiyə ədəbiyyatının inkişafına dəstək” layihələrini öz səhifələrində həyata keçirərək yazarlar olan bilgiləri ictimaiyyətin nəzərinə çatdırır.

  • Rafiq Odayın yeni kitabı işıq üzü gördü

    Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının sədri, ”Möhtəşəm Azərbaycan” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru, ”Ziyalı Ocağı” İctimai Birliyinin elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Mətbuat Xidmətinin Rəhbəri, ”Qızıl qələm”, “Həsən bəy Zərdabi”, “Qafqaz-Media” mükafatları laureatı Rafiq Odayın “Ədəb-Tənqidi Məqalələr” adlı kitabı “Elm və təhsil” nəşriyyatında işıq üzü görüb.Kitabın redaktoru filologiya elmləri doktoru, professor, tənqidçi Vaqif Yusiflidir.

  • Rafiq Odayın yeni kitabı işıq üzü gördü

    Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının sədri, ”Möhtəşəm Azərbaycan” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru, ”Ziyalı Ocağı” İctimai Birliyinin elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Mətbuat Xidmətinin Rəhbəri, ”Qızıl qələm”, “Həsən bəy Zərdabi”, “Qafqaz-Media” mükafatları laureatı Rafiq Odayın “Şərur folkloru” ( əsrlərdən gələn səslər) kitabı “Elm və təhsil” nəşriyyatında işıq üzü görüb.Kitabın təkrar və yenidən işlənmiş nəşri 152 səhifədən ibarətdir.Kitba 7 bölmədən ibarət olmaqla bərabər, eyni zamanda əsrarəngiz, ecazkar, möhtəşəm sənət əsəridir.

  • “Çağdaş Türkiyə ədəbiyyatının inkişafına dəstək” layihəsi

    Salam, Əziz və Hörmətli Qardaş Türkyəli Yazarlar!
    İnşallah “Ziyalı Ocağı” İctimi Birliyinin elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalı iyun ayının 9-dan iyulun 10-a qədər “Çağdaş Türkiyə ədəbiyyatının inkişafına dəstək” layihəsini həyata keçirəcək.Layihənin rəhbəri “Ziyalı Ocağı” İctimai Birliyinin elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Mətbuat Xidmətinin Rəhbəri, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının sədri Rafiq Odaydır.Bu məqsədlə Qardaş Türkiyəli Yazarların ədəbi-bədii nümunələrini, poeziya örnəkləri “Möhtəşəm Azərbaycan” qəzetinin səhifələrində dərc olunacaq.
    Ədəbi-bədii nümunələrinin, poeziya örnəklərinin tərcümeyi-hal və şəkilləri ilə birgə dərc olunmasını istəyənlər aşağıdakı ünvana müraciət edə bilərlər:

    Tel: 070 630 88 42
    E-mail: Rafiq.Oday70@mail.ru
    Elektron orqan: http://edebiyyat-az.com/

    Ünvan: Sumqayıt şəhəri, 2-ci mikrarayon.

  • Təranə ŞƏMS.Məqalə

    MƏNİM VİCDANIM QƏLƏMİMƏ QARA LƏKƏ DEYİL…..!

    Hörmətli oxucular, bəzi həmkarlarımın mənə irad tutduqları məsələlərə cavab verməklə sizinlə həmsöhbət olmaq istərdim. Bəzən məndən soruşurlar:”Bu geniş dünyada gözlərin yaxşı heçnə görmür ki, yaxşıdan yazasan, niyə həmişə fikirlərin iradlı olur? Sizləri əmin edirəm, mənim gözümdən zərrə olsa yayınmaz, istər pis , istər yaxşı, bu ALLAHIN mənə verdiyi töhfədir. Qələmimlə TANRININ mənə verdiyi saf vicdan üst – üstə düşdüyündən, özümə əmin olan dürüst jurnalist kimi yalnız gördüklərimi yazıram. Əlbəttə, mənim də hamı kimi iki gözüm var, fərqli olan budur ki, mənim vicdanımın gözü itidir. Sadə bir misal, evdən səhər işə getmək üçün çıxıram. İlk olaraq gözlərim yerə sataşanda gördüyüm ayaqlar altına tökülmüş zir-zibillə yanaşı mədəniyyətsiz insanların( bəlkə də xəstə) yerdəki tüpürcəkləri olur. İnanın dediklərimi görməmək üçün ayağımın altına baxmadığımdan dəfələrlə yıxılmaqdan qurtarmışam. Sizcə, bu mənzərə insanda hansı təəssuratı yaradar? Ani olaraq vərəmli xəstələr göz önünə gəlir və istər – istəməz düşünürsən, bəlkə yerə tüpürən insanlar virus daşıyıcısıdır? Əgər belədirsə onların yerə tüpürüb insanları ürəkbulandıran vəziyyətə salması hansı məntiqə uyğun gəlir? ( Məni qınamayın, gördüyüm mənzərə belə düşünməyə əsas verir) Xəstə olmaq heç də qəbahət deyil. Allah dərd də verib, dərman da. Niyə bəzi xain xislətli insanlar düşünürlər ki, mən xəstəyəmsə hamı xəstə olmalıdır. Axı gördüklərim bir jurnalist kimi məndə belə təsurat yaratmaya bilməz. Bu ürək bulandıran görüntülər bir yana qalsın, bir az getməmiş dəfələrlə eyni yerdə yol təmiri adı ilə qazılıb yarı – yarımçıq doldurulmamış çala – çuxurla rastlaşmalı oluram. İş yerinə çatana kimi bu və ya digər gördüyüm mənzərələrin sayını artırmaq mümkündür. Marşrutdan istifadə zamanı sürücülərin məsuliyyətsizliyindən gözlənilməz yol qəzalarının şahidi olmuşam. Artıq bu kimi olaylar gündəlik həyatımızla eynilik təşkil edir, hətta deyərdim alışmışıq da…! Həyatda göz çıxaran və ürək ağrıdan dəfələrlə rast gəldiyim mənzərədən biri də, dilənçilərdən fərqli olaraq, bir loxma çörək üçün ona – buna əl açan hicablı xanım da görmüşəm. Bu yerdə hicablı jurnalist əlinə qələm götürməsin neyləsin? Necə gördüyünü qələmə almasın? Necə rast gəldiyinə irad bildirməsin? Beləsi mənim də qarşıma çıxıb, cavan qız uşağı idi, gələn maşınların qarşısına çıxıb pul üçün sürücülərə əl açırdı. İNSANLIĞI olan bu qızın əlini boş qaytarmırdı, lakin eləsi olurdu qızı ələ salırdı. Mən özüm hicablı olduğumdan şahidi olduğum hadisə mənə çox ağır təsir bağışladı. Sanki bir anlığa özümü onun yerində hiss etdim. Bütün bu olanlar İSLAM dininə həqarət deyilmi? Əlbəttə bu yerdə mən özümü saxlaya bilməzdim. Xanımın qarşısına çıxıb nə etdiyinin fərqində olduğunu israrla xəbər aldım və onu başa salmağa çalışdım ki, sənin etdiklərin dinimizə ziddir. Səni nə vadar edir ki, bu yola düşmüsən? Cavabı çox qısa oldu:” Anam xəstədir onu yaşatmaq üçün dilənməyə məcburam, çünki mənim heç yerdən gəlir yerim yoxdur. Təhsilim də yoxdur ki, özümə başqa iş tapım.Restoran kafedə işə düzəlmək istəmişəm, mənə irad tutublar ki, “vid – fasonun” yoxdur. Mən qaragün heç vaxt ağ gün görmədiyimdən, allah verənləri də itirmişəm. Nə edim, ALLAHIN verdiyi budur, həyatın amansız burulğanında çabalayıram” Mən onu başa düşüb ürəyim ağrısa da, anlatmağa çalışdım ki, sənin dediklərin əsas deyil. Sənin əlin sağ, ayağın sağ, get özünə başqa iş tap, İSLAMİ dəyərlərə, bir halda özün də hicablısan, mömin bacıların adına ləkə gətirmə! İSLAMI haqqilə yaşayan hər kəs dinimizin qanunlarına boyun əyməlidir! Xanım məni başa düşdüyünü dedi və çox peşman oldu. Mən isə o gündən sonra həmin qızı oralarda görmədim. Mənim düşünçələrimə irad tutanlar mənə cavab verin! Mən şahid olduğum cəmiyyətin qara ləkəsinə necə ağ deyim? Mənim vicdanım heç vaxt yol verməz ki, qaraya ağ deyim. Nə olsun ki, söz, mətbuat azaddır. Bəs vicdan, odamı azaddır? Vicdanlı jurnalist qələmin təsir qüvvəsidir. Siz də heç şübhə yaranmasın ki, mən yaxşı gördüklərimi tamamilə inkar edirəm. ƏSLA! Mən də bu dövlətin vətəndaşıyam. Vətəndaş olaraq fəxr edirəm mənim dövlətim var, bayrağımız böyük dövlətlərin bayraqları sirasındadır. Öyünüləsi çox işlərimiz var. Lakin elə acı həqiqətlər var ki, heç dilə gətiriləsi deyil. Ancaq hər şeyə rəğmən fəxr edək ki, yer üzündə millət olaraq varıq və bizi AZƏRBAYCANLI kimi tanıyırlar. Olanlarımıza yalnız şükr etmək lazımdır. Zərurətdən dolayı onu nəzərə almaq lazımdır ki, kölgəli görüntülərə vicdanlı jurnalist aydınlıq gətirməlidir. Məndən ötdü, qardaşıma dəysin deyib hadisələrə göz yummaq mümkün deyil! Mən necə görməyim, eşitməyim atalar – analar qız uşaqlarınnın bir ailədə çox olmasını arzulamır və dünyaya gəlişini özünə utanc bilir.( Axı bizim nə qədər utanılası işlərimiz var), necə qələmə almayım, böyük – kiçik tanınmır istirahət üçün salınan bulvar və parklarda mənəviyyatsızlıq baş alıb gedir, dövlətin xalq üçün verdiyi zəruri qanunlar kağız üzərində qalır, insanların maddi – rifah halı ilə yanaşı sağlamlığı qənaətbəxş deyil, həkimlərin özbaşınalığı dözülməz səviyyədədir, hansı birindən söz açım, hansı birinə göz yumum? Sizlər də gördüklərinizə mənim kimi yanaşsanız vətəndaş olaraq mənə irad tutmazsınız. Bizlərin hər anı, hər dəqiqəsi bir tarixdir. Tarix isə həmişə arxada qalır ki, geriyə baxanda nələrsə yadımıza düşsün. Hər dövlətin yaxşı və pis işləri tarixin yaddaşına hopur. Bəzən mən də öz-özümə sual edirəm “ Doğrudanmı mənim qarşıma yaxşı heçnə çıxmır yaxud mən zorla nə isə düzüb- qoşuram.” VALLAH səmimiyyətimə inanın, mən də hər şeyi gözəl görmək istərdim. Əlbəttə mən də, pisləri yaxşı kimi görə bilsəydim mənəvi əzab çəkməzdim. Cəmiyyət o qədər kölgəyə bürünüb ki, reallığı görmək mümkün deyil. Yalnız sözündə qələmində dürüst, cəsarətli, diqqətli jurnalist gözünə görünən kölgələri reallığa çevirə bilər. Bu qara kölgələr səni nəinki çöldə, bayırda hətta evdə oturduğun zaman da, yaxalayır. Bu yaxında evin pəncərəsindən baxanda şahid olduğum bir hadisəni sizlərlə bölüşüm. Bu mənzərə mən yuxarı mərtəbədə yaşadığımdan, daha aydın seçilirdi. Binaların arasında bəzən maşınlar qarşı – qarşıya çıxır, sürücülük mədəniyyəti olanlar biri -digərinə yol verir. Bir dəfə həyətdən cürbəcür səslər gəldiyini eşitdim. Pəncərəyə yaxınlaşanda iki xarici avtomobilin üz-üzə dayandığının şahidi oldum? Biri digərinə yol vermək istəmirdi. Baxdım ki, sürücülər hər ikisi orta yaşlıdır. Binaların sakinləri səsə yığılmışdı. Biri deyir əvvəl mən keçəcəm, o biri deyir yox mən. Xülasə bu sürücülər tərs keçi kimi burun – buruna dayanmışdılar.Hər iki avtomobilin sürücüləri başa düşmək istəmirdi ki, yolu kəsdiklərindən arxalarında yöluna davam etmək üçün çoxlu sayda avtomobil növbəyə durub, bir sözlə aləm bir – birinə dəymişdi. Heç kim onları ipə- sapa yatıra billmirdi. Nəhayət, məsələyə polis qarışdıqdan sonra işlər yoluna düşdü. Siz deyin, belə məsələyə jurnalist necə fikir bildirməsin? Bu mənzərəyə qocalı – cavanlı hamı baxırdı. Bizim gənc nəsil bu gördüklərindən hansı ibrəti götürsün? Həyatda bu kimi olaylara çox tez – tez rast gəlmək mümkündür. Görən göz belə faktlardan necə yan keçə bilər? Bu gün cəmiyyət cox acınacaqlı vəziyyətdədir. İnsanlar zahirən azad olsalar da, mənəviyyatca şox kasıbdı. Mənəviyyatın kasıblığı millətin üzünə qara ləkə sayılır.LƏKƏNİN DƏRİNİ AŞILAMASI İSƏ ……. BAĞIŞLANILMAZDI! Bəli çox israrla deyirəm bağışlanılmazdı! Dərini aşılayan ləkə bu günkü dövrümüzdə Can – Polad müəllimin “YENİ XƏBƏR” qəzetində dərc olunmuş məqaləsində QUŞ QUŞLAYAN jurnalistlərin simasına daha dərin hopub. Mən yazını yekulaşdırmışdım, lakin əməkdaşı olduğum qəzetdə Can – Polad müəllimin məqaləsinə rast gəldiyimdən, müəllifin jurnalistlərə qarşı fikri birmənalı olmadığını nəzərə alaraq quş quşlayanlara fərqli münasibət bildirməyi özümə borc bildim.
    Hörmətli CAN – POLAD müəllim! Dediyniz jurnalistlər ov edib, quş quşlaya bilər, bəs bu jurnalistlər başa düşmür ki, onların vicdanları ovladığı quşlardan əvvəl tələyə düşüb? Bu tələnin içində çabaladıqlarının fərqində deyillərmi? Guman edirəm, mənim yazdıqlarımı oxusanız jurnalist xislətinin müxtəlifliyini görə bilərsiniz. Siz oxuyun, jurnalist kimi yaxşı heçnə gömədiyimi mənə irad tutanlara necə cavab verirəm. Əlbəttə sizinlə həmfikirəm, vicdanını pula satan jurnalistlər mətbuata, sözün, fikrin azadlığına qara LƏKƏDİR. Vicdanlı jurnalist əvvəl qələminə, sonra öz cəsarətinə güvənməlidir, ələlxüsus özünə inanmalıdır. Mən belə düşünürəm. Yazdım ki, bir az ürəyinizə sərinlik gəlsin, yəni quş quşlayan jurnalistlərlə yanaşı mətbuatda gördüyünü gözündən vuran SNAYPER KIMI JUNALİSTLƏRİMİZ VAR. Mən özümü belə jurnalistlərlə yanaşı gördüyümdən, dürüst yolumda mənə irad tutanlara israrla bildirirəm. MƏNİM VİCDANIM QƏLƏMİMƏ QARA LƏKƏ OLA BİLMƏZ……!!!
    Təranə Nazimqızı

  • Qiymət Məhərrəmlinin “Təzadlar” qəzetində dərc olunmuş müsahibəsi


    Qiymət Məhərrəmli: “Mən başqa cür yaşamağı bacarmadım…”

    Müsahibimiz filologiya üzrə fəlsəfə doktoru, şair-publisist Qiymət xanım Məhərrəmlidir.

    – Qiymət xanım, sizinlə həmsöhbət olan jurnalistlər çox olub. Və sizi yetərincə tanımağa və tanıtmağa çalışıblar. Mən suyunu içib, çörəyini yediyimiz bir elin övladı kimi, yəni sizin elliniz kimi, sizi tanıdığım gündən fikirlərimizin üst-üstə düşdüyünü bilirəm. Bir yaradıcı müsahib kimi verdiyim suallara alacağım cavabları da təxmini bilirəm. Siz sizi sevənlərin gözündə şəxsiyyət kimi çox maraqlısınız. İstədim, sizinlə müsahibədə elə çalarlara toxunum ki, müəyyən mənada maraqlı tərəf kimi çıxış edib, özünüzü oxuculara daha yaxından tanıdasınız. Millətin dərdinin böyüklüyündən danışıb, bu yükü daşımaq istəyən alim, jurnalist, yazıçı-publisist kimi, həmişə diqqət mərkəzindəsiniz. Siz elə bir kitabsınız ki, səhifələndikcə daha da çox maraqlı çalarlar üzə çıxır. Siz o qədər təvazökar insansınız ki, sizə qalsa, bu məqamlar sizi sevənlər üçün gizli qalar. Lakin özündə, sözündə təpər tapan, sizi sevən hər bir məsləkdaşınız istər ki, şəxsiyyət kimi maraqlı tərəfləriniz açılaraq səhifələnsin. Çünki bu gün şeirin, sözün ucuzlaşdığı bir vaxtda buna ehtiyacımız var.
    Deyilməyən söz ürəkdə sirrdir,
    Çıxsa dil atdan incidir, dürrdür.
    Siz də, Qiymət xanım, ürəyinizdə sirr olan dürlü sözlərinizi, inci fikirlərinizi sizi sevənlərdən əsirgəməyin. Bir az ərklə deyim ki, insan nə qədər təvazökar və qürurlu olsa da, sizin təbirinizcə desək, “bir gülümsər üz görəndə uşaq kimi söyünür”. Allah gülümsər üzləri sizinçün əskik etməsin. İndi isə keçək suallara:
    – Sosial baxımdan yanaşsaq, ucuz söz bazarında nəyi baha alıb, nəyi ucuz satardınız?
    – Əlimdə olsaydı, ləyaqət, vicdan, namus, əxlaq, halallıq, dürüstlük kimi dəyərləri aşağılamağa çalışan bütün mənfiliklərin üstündən qara bir xətt çəkərdim. Zamanın tərəzisinin əyilməsinə duruş gətirmək bu “atı ucuz, iti baha dünyada” elə dözülməzdir ki!…
    – Açdığınız cığırın məxsusiliyi sizə nəyi verib, nəyi alır?
    – Hər şeydən öncə mən özüməm və təbii ki, ömrümün sonunacan özüm olaraq da qalacağam. İnsanlıq cığırı ilə irəliləyirəm və bu yolda məhrumiyyətlərin sayı-hesabı yoxdur, lakin heç də peşman deyiləm. Əqidəsiz olub zənginlik içəriçində itib-batmaqdansa, ləkəsiz, təmiz vicdanımın mənə qazandırdığı insan sevgilərinin fövqündə bəxtiyar olmağın ləzzətini dadmaqdayam hər addımda.
    – İnsan qəlbi oxunmayan kitabdırsa, onu oxumağa ehtiyac varmı və onu kimlər oxuya bilər?
    – Həqiqətən də, hər bir insanın qəlbi oxunmayan, sirli kitaba bənzəyir. Bu kitabı oxumağa çoxları cəhd göstərsə də, yalnız bəsirət gözü açıq olanlar onu oxuyub öyrənə bilirlər. Zənnimcə, bəzən yersiz səylər də insanı bezikdirə bilər, axı belə bir deyim də var: “İnsan ürəyi süfrə deyil ki, hər gələnin qabağına açasan”. Mənə görə, Yaradanın ən böyük möcüzəsi elə budur ki, heç insanın özü özünü tanıyıb öyrənə bilmir ömrünün sonuna qədər. O da ola başqaları. Təsadüfi deyildir ki, bir zamanlar yazmışdım:
    Sirrlər yuvasıdır ürəyim mənim,
    Qapısı kilidli, açar düşməyən.
    Tez-tez olursa da qapı döyənim,
    Qapanır üzünə qapılar həmən.
    – Əlinizə qələmi götürəndə qəlbinizdəki dalğalar özünü sahildə tənha hiss edərəkmi yazır? Dəniz… dalğa… ləpələr duyğularınıza nə verir?
    – Təlatümlü dəniz kimi,
    Çırpınıram, döyünürəm… – bu, mənim həyat tərzimdir, desəm, səhv etmərəm. Dalğalar şahə qalxarkən, çətin ki, ləpələrin təbəssümlü baxışlarına duruş gətirə biləsən.
    – Heç olubmu ki, kölgəniz sizi qorxutsun?
    – Heç vaxt. Öz kölgəsinə pərəstiş edənlərə, yaxud ümumiyyətlə kölgəsinin olduğuna özünü inandıranlara yazığım gəlib həmişə.
    – Poeziya aləmində qadınlar arasında özünüzə rəqib görürsünüzmü?
    – Bəlkə də istərdim, içərimdə sağlam rəqabət deyilən bir hiss baş qaldırsın. Lakin bilmirəm, hədsiz ailə qayğıları, yaxud işlərimin çoxluğu səbəbindən bu hiss heç vədə qəlbimə yaxın düşə bilməyib. Ümumiyyətlə, rəqabətdə əlim olmadığındandır ki, çox şeyi, arzu kimi qəlbimin dərinliyində gömmək məcburiyyətində qalmışam. İçimdəki mənlə rəqabətdə isə hər zaman uduzduğumu hiss etmişəm.
    – Göylərə qalxdınız, Göy Adamının sizə nə bəxş etdiyini sizi sevənlərə bildirmək fikriniz olubmu? Bu kitabın davamı nə vaxt çıxacaq?
    – Göylərdə olmağın bir özgə nəşəsi var. Bunun nə demək olduğunu Göy adamları yaxşı bilir və ömürləri boyunca yazıb-pozduqları da elə bu missiyanı sevənlərinə izhar etməkdən ibarətdir. Hər halda, Göy adamının sevənlərinə deyəcəyi hələ çox sözü var. Sağlıq olsun.
    – Sizcə, mənəviyyat alınmırsa, necə satılır?
    – Əslində, satılanın nə olduğunu bilmirəm, bircə onu bilirəm ki, hər nədirsə, mənəviyyat deyil. Çünki mənəviyyat nə alınır, nə də satılır. O, Tanrının insana əmanətidir. Mənəviyyat ruh məsələsidir. Ruhunu satmaq?! Buna mən inanmıram!
    – İnsan danışmasa, onu necə tanımaq olar? Sokrat demişkən: “Danışın, sizi tanıyaq”.
    – Belə bir deyim var: İnsanı görkəminə görə qarşılayıb, ağlına görə yola salırlar. Lakin çox vaxt söz artıqlıq edir, qarşındakını adicə baxışından, yerişindən-duruşundan tanıyıb, dəyərləndirə bilirsən. Çox olub ki, mənə intuisiyam belə hallarda yardımçı olub. Təəccüblü də olsa deyim ki, mən ilk baxışdan tanıdığım insan barədə qənaətimdə çətin ki, yanılam.
    – Bəxtiyar müəllimin verdiyi xeyir-dua çiyinlərinizdə ağır yük deyil ki? Yəni, onun məsuliyyətini hələdəmi hiss edirsiniz?
    – Əlbəttə. Türk dünyasının əvəzsiz söz sənətkarı, böyük ustadım Bəxtiyar Vahabzadənin 1998-ci ildə “Ədəbiyyat qəzeti”ndə mənim ünvanıma yazdığı “Alt qat” adlı yazıdan sonra inanın, bu məsuliyyəti hər addımda hiss edirəm. Elə bilirəm, yazdığım şeirlərin hər kəlməsi birər-birər onun təfəkkür süzgəcindən keçir. Dediyi: “Bu gənc şair uydurmur, yaşadığını hiss edib, duyduğunu yazır” – sözləri məni uydurmalardan uzaqlaşdırır. Özümə o dərəcədə tənqidi yanaşıram ki, bəzən aylarla əlimə qələm almaqdan çəkinirəm. Sanki hansısa bir qüvvə içimdə oturub yaradıcı fəaliyyətimə senzorluq eləyir.
    – Heç qəlbinizdən keçdimi: “Bilmirəm, dünyaya mən niyə gəldim?” Həyatın eniş-yoxuşları sizi çaşdırmayıb ki?
    – Əstəğfurullah! Dünyaya gəlişimiz, yaxud gedişimiz bəndənin əlində deyil ki, asi də olaq. Lakin, gizlətməyəcəyəm, elə anlar olub ki, əyilməsəm də, azca qalıb ki, sınam. Elə həmin andaca hardansa bir Xızr əli uzanıb yuxularımda da olsa və məni səmalara qaldırıb. Ruhum elə yüksəlib, elə yüksəlib ki! Şükürlər olsun Yaradanın böyüklüyünə ki, məni heç bir məhrumiyyət Haqq yolundan sapdıra bilməyib. Çaşmamışam, çaşmaram da!
    – Bəzən insan özündən bezərək özünü də tərk etmək istəyir. Bu zaman üzünüzü hara tutmaq istərdiniz?
    – Analı-atalı uşaqlıq dünyama. Orda saflıq vardır, səmimiyyət vardır, təmənnasız məhəbbət vardır…
    – Nizami, Füzuli dühası “sevirdi” deyəndə, Leyli-Məcnun yada düşür. Elə bir ifadə varmı ki, səslənəndə Qiymət yada düşsün?
    – “Bəyəm adım kəndçi deyil, ay sağ olmuşun balası?!”
    – Bu ifadənin ağırlığı bir yana qalsın, onun ucuzlaşması, hətta eşidəndə az qalır, insan qulağını tutsun (hər halda bu söz Vətənini sevən insana aiddir), “Qarabağı azad edəcəyik!”, “Torpaqlarımız qayıdacaq!” – bu ifadələr sizdə qıcıq yaradırmı?
    – Ona görə ki, hələ də “biz qalib çıxırıq söz vuruşundan!” Mənim neçə illər bundan qabaq yazdığım belə bir başlıqda şeirimdəndir bu sözlər. Doğrudan da, Qarabağ dərdimizin – qara bağrımızda qara bir yara kimi oyuq açdığı bu illər ərzində biz ancaq pafoslu şüarçılıqla məşğul olduq, nəticədə ortada nə iş oldu, nə əməl. Şair düz deyir ki, “Vətəni sevmək azdır, onu qorumaq gərək!” Qorumadığın torpağın, qeyrətini çəkə bilmədiyin millətin övladı olmaqla necə öyünə bilərsən axı?
    – Təvazökarlıqdan özünüzü poeziya aləmində gizli saxlamağa çalışırsınız. Görünən tərəfi budur, bəs görünməyən tərəfi nədir?
    – Mən özünü zorla ədəbi sima kimi qələmə verənləri gördükcə, sanki bir boy kiçilmişəm həmişə. Atalardan məsəl var: “Ağac bar verdikcə, başını aşağı əyər”. Bizdə isə hər şey tam tərsinədir. Barsız-bəhrəsiz ağacların başı az qalır buludlara dəyə. Barının ağırlığından başını aşağı əyənləri isə, əksər hallarda başqa cür “dəyərləndirməyə” çalışırlar. Təvazökarlığın insana heç də fayda gətirmədiyini bilsəm də, başqa cür olmağı da bacarmıram. Təəssüf ki, həqiqətən də “mən başqa cür yaşamağı bacarmadım” həyatda.
    – Gələcəyə anons verə bilərsinizmi: nə vaxtsa nəvələrinizdən hansısa sizi kölgədə qoya bilərmi?
    – Hər şey ola bilər. Mən görücü deyiləm, lakin irsən, genlə keçməni öz həyatımda gördüyümdən, hər halda bu ehtimalın doğruluğuna inanmaqdan başqa çarəm qalmır.
    – İctimai xadimsiz, gözəl anasız. Sadiq dostsunuz – buna özünüz də əminsiniz. Bəs gözəl qaynana ola bilmisinizmi?
    – Əvvəla, bunu öz balam kimi sevdiyim gəlinim Günel xanımdan soruşsaydınız, daha düzgün olardı. Ancaq hər halda, bir Allah şahiddir ki, mənonunla münasibətdə heç vaxt özümü qaynana gözündə görməmişəm.
    – İnsan qəlbində qələmə sarı açılan yol üçün körpü hardan başlayır?
    – Çox güman ki, genlərdən.
    – Redaktor kimi, “Elimiz.Günümüz” deməklə nəyi ünvanlamaq istəmisiniz?
    – Zənnimcə, bu iki müqəddəs kəlmə bir vətəndaş olaraq açıqlamaq istədiyim fikri özündə tam şəkildə ehtiva edir.
    – Düşünmürsünüz ki, çox qürurlu olmaq sizi sevənlərinizdən uzaqlaşdıra bilər?
    – Bəlkə də. Hər halda belə olmasını istəməzdim.
    – Heç ürəyinizdən keçibmi ki, Həcc ziyarəti üçün zəvvar olasınız?
    – Hələ ki, yox. Lakin qəlbimin dərinliyində belə bir mənəvi ehtiyacın haçansa üzə çıxacağına inamım var.
    – Sizcə, ən böyük günah nədir?
    – Mənə görə, ən böyük günah səni dünyaya gətirənlərin üzünə ağ olmaqdır.
    – Hamı sizdən yazmaq istəyir (Sizi sevənlər), ürəyinizin gizli qatını açmaq istəyir. Siz necə, haçansa öz həyatınızı təfərrüatı ilə qələmə almaq niyyəti ürəyinizdən keçmir ki?
    – Deməzdim ki, bütün təfərrüatı ilə yazacağam. Lakin hər zaman belə bir arzu ilə yaşayıram. İnanıram ki, yazacağım əsər sənədli bir roman kimi olduqca oxunaqlı olacaq.
    – Baxıram, müsahibələrinizdə qarşı tərəf sizi daha çox şəxsiyyət kimi tanımaq istəyir. Yaradıcı xanım kimi yetərincə tanınırsız. Bu qədər maraqlı olmağınızın səbəbi nədir?
    – Bəlkə də buna səbəb mənim qarşı-tərəf üçün heç də bütün sirlərimi açıb-tökməməyim olub.
    – Müəyyən arzu ilə yatıb, ilk gözünüzü açdığınız zaman kimi görmək istərdiniz?
    – Yalnız və yalnız ANAMI!
    – “Kəndçiliyiniz tutanda” nə işlə məşğul olursunuz?
    – “Kəndçiliyim” tez-tez “tutur” və belə olanda tez həyətə çıxır, sevdiyim işlə məşğul oluram: güllərin, ağacların başına pərvanə kimi dolanır, suyunu verir, alağını edir, diblərini boşaldıram. Hətta evdə tək olsam belə, samovarı qaynadıb həyətdəki stolun üzərinə qoyur, oturub çay içə-içə həsrətlə kiminsə indicə darvazadan içəri girəcəyini gözləyirəm. O qədər duyğulanıram ki, hərdən mənə elə gəlir ki, rəhmətliklər sağdır və hətta bəzən səsləri belə qulağıma gəlir. Aldanıram, diksinirəm, kövrəlirəm… sonra yavaş-yavaş “kəndçiliyim”dən əsər-əlamət qalmır…
    – Həyatda əsiri olduğunuz bir şey varmı ki, elə hey gedirsiniz, amma ona çata bilmirsiniz?
    – Nə vaxtsa ən gözəl şeirimi yazacağıma, qəzetimin ən gözəl sayını buraxacağıma, övladlarımın sözün həqiqi mənasında, xoşbəxt olacaqları günü görəcəyimə bütün varlığımla inanaraq, “gidiyorum gündüz-gecə…”
    – 40-cı otağın açarı əlinizdə olsaydı, açardınızmı? Açdığınız zaman qarşılaşacağınız vəziyyətə hazırsınızmı? Təqribən, qarşınıza çıxan nə ola bilər?
    – Nağıllara heç zaman inanmasam da, 40-cı otağın qapısının üzümə haçansa açılacağı ümidiylə yaşamışam həmişə, açarı əlimdə olmasa belə. Buna hər zaman hazır saymışam özümü, azından ona görə ki, vicdanımı heç zaman və heç nəyə satmamışam. Haqqı nahaqqın ayağına verməmişəm. Deyirlər ki, ümid sonda ölür, odur ki, işığa sarı gedən bir yolun yolçusu kimi deyərdim ki, bu yolda yalnız və yalnız işıq görünür.

    Müsahibəni apardı: Təranə Şəms

  • Sevinc NOVRUZOVA ( Sumqayıt).Məqalə

    YODLAŞDIRIMAMIŞ DUZLAR İNSANLARDA BİR ÇOX XƏSTƏLİKLƏRƏ YOL AÇIR

    Duz məişətdə ən çox işlətdiyimiz nemətlərdən biridir. Duz – çörək anlayışı ümumiyyətlə, biz azərbaycanlılarda çox müqəddəs sayılıb. Duz – çörəyi itirməmək, onun qədrini bilmək kimi ifadələr də xalqımız arasında ən çox işlənən sözlərdən biridir. Bir sözlə məişətimizi duzsuz təsəvvür etmək mümkün deyil. Ancaq keyfiyyəti yoxlanılmamış, yodlaşdırılmamış duzlar insan orqanizmi üçün çox zərərlidir. Yodlaşdırılmamış duzlar insanlarda bir çox xəstəliklərə yol açır. Bütün bu problemləri nəzərə alan “Azərsun – Holdinq” şirkəti illər öncə Masazır Duz gölünün yanında duz zavodu tikib istifadəyə verdi.
    May ayının 17 – də “Azərsun Holdinq” şirkətinin İctimaiyyətlə Əlaqələr Departamentinin rəhbəri Afiq Səfərovun təşkilatçılığı ilə bir qrup jurnalistlər və şagirdlər Masazır Duz Zavoduna ekskursiya etdilər.
    Afiq Səfərov çıxışı zamanı şagirdlərə və jurnalistlərə açıqlama verərək, bildirdi ki, biz inanırıq ki, gələcəkdə bu zavodun müdiri işləyəcək, istehsalatda mühəndis olacaq insanlar elə bizim aramızdadır. Bu zavodda bizim duz məhsullarımız olan “Azərduz” istehsal olunur. Masazır Duz Zavodunun əməkdaşları 43 № – li liseyin şagirdlərini zavodla, istehsalatla yaxından tanış etdilər. Zavodun məsul səxsləri şagirdləri maraqlandıran bütün suallara aydınlıq gətirdilər. Zavod uşaqların cox marağına səbəb oldu. Onlar zavodun məsul şəxsləri tərəfindən təlimatlandırılandan sonra, zavoda eksuskursiyaya getdilər.
    Masazır Duz Zavodunun direktoru Ceyhun Salmanov geniş açıqlamasında bildirdi ki, zavodumuz 3 ilə yaxındır ki, fəaliyyət göstərir. Zavodun istehsal etdiyi duzlar Azərbaycan mətbəxtinin əvəzedilməz nemətinə çevrilib. Zavodu işə salan vaxtlarda günlük gücü 100 ton idi, indi isə bu rəqəm 300 tona qədər artırılıb. İlliyi isə 90 min tona çatdırılıb. İlk əvvəllər biz “Azərduz” və “Bizim Duz” markaları altında süfrə duzları istehsal edirdik. İnsanların tələbatları yoxlanılaraq, nəyə ehtiyacları olduqları araşdırılaraq qarşımıza məqsəd qoyduq ki, bütün sahələrdə istifadə olunan duzları biz öz zavodumuzda istehsal edək. Xaricdən hər hansı bir duzun gətirliməsinə ehtiyac qalmasın. Öz mədənlərimizlə öz ehtiyaclarımızı qarşılayaq. Müxtəlif yerlərdən, yüksək səviyyədə avadanlıqlarla təmin olunub.
    Artıq neçə müddətdir yodlaşdırılmış duz Azərbaycan ailələrində süfrələrin bəzəyidir. Aparılan statistikalara görə Masazır Duz Zavodu istifadəyə veriləndən və yodlaşdırılmış “Azərduz” un məişətimizə daxil olmasından sonra insanlarda duzla bağlı baş qaldırılmış xəstəliklərdə artıq azalma müşahidə olunur.

    Hal – hazırda bizim məhsul çeşidlərimiz həddindən artıq çoxdur. Bütün Azərbaycanın duza olan tələbatını ödəyəcək gücdəyik. Burada əlavə sənaye duzları var, hansı ki, qazanxanalarda, neft sənayesində istifadə olunur. Bu duzlar xüsusi duzlar sinifinə aiddir. Bu duzları istehsal etmək üçün əlimizdə hər imkan var.
    “Azərduz” markası yüksək keyfiyyəti ilə bir çox ölkələrə ixrac olunmaqdadır.
    Hətta Gürcüstan, Orta Asiya, Qazaxıstan və s ölkələrə. Yəni, məqsəd bazara çıxaracağımız duz, dünya iqtisadiyyatına uyğun olmalıdır. Məqsəd, Azərbaycan mədənində çıxarılan duzları xaricə də ixrac etmək, Azərbaycan iqtisadiyyyatının gücünə – güc qatmaqdır.
    Bununla belə bir çox yaraşıqlı qablarda istehsal olunan, lakin tərkibində yod olmayan duzları istehsal şirkətləri əhalini çaşdırırlar. Duzun göldən necə çıxarılması, onun sudan və digər artıq maddələrdən necə təmizlənməsi və bütün bu prosesin kompyüter mərkəzindən idarə edilməsi olduqca maraqlı proses idi. Zavodun tikilişinə qədər yerli əhali kustar üsulla göldən duzu çıxararaq heç bir emal prosesi aparılmadan mağazalara verilirdi. Lakin, zavod tikilib istifadəyə veriləndən sonra həmin adamlar işsiz qalmadılar. Duz çıxarılması ilə məşğul olan insanların əksəriyyəti zavoda yüksək əmək haqqı ilə işə qəbul olundular. İşə qəbul olunmayanlar isə müqavilə əsasında çıxardığı duzları zavod onlardan çox yüksək qiymətlə qəbul edir. Deməli, bir çoxlarının dediyi kimi zavod yerli əhaliyə heç bir ziyan vurmayıb. Əksinə məhz zavodun sayəsində həmin insanlar həm işə qəbul olunub, həm də duzlar artıq kustar üsulla yox, müasir avadanlıqlarla göldən çıxarılır. Biz “Azərduz” duzlarına 9 ay vaxt qoymuşuq.

    Daha sonra jurnalistlər önündə kiçik bir təcrübə keçirilfi. Zavodla tanış olan jurnalistlərin müxtəlif sualları cavablandırıldı.

  • Azərbaycan mətbuatında yeni dərgi işıq üzü gördü

    2013-cü ilin may ayı Azərbaycan mətbuatı üçün önməli hadisələrin cərəyan etməsi ilə yadda qaldı.Belə ki, məhz may ayında Azərbaycan mətbuatında “Ali Ziyalı” dərgisi-jurnalı dünyaya ilk addımlarını atdı.May ayından etibarən dərc olunmağa başlayan dərgi ayda bir dəfə 63 səhifə olmaqla 300 tirajla dərc olunacaq.”Ali Ziyalı” dərgisinin təsisçisi və baş redaktoru Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliyinin üzvü, “Qızl qələm” mükafatı laureatı Nəcibə İlkindir.Dərginin redaksiya heyətinə Çağdaş Azərbaycan ədəbi mühitində kifayət qədər tanınan şəxslər-Azərbaycan Respublikasının Xalq şairləri Nəriman Həsənzadə, Söhrab Tahir və başqaları daxildir.Dərgi Azərbaycan Respublikası Ədliyyə Nazirliyində qeydiyyata alınmışdır.
    Azərbaycan mətbuatında ilk addımlarını körpə bala kimi atan “Ali Ziya” dərgisini əldə edib oxumaq istəyənlər aşağıdakı ünvanlara müraciət edə bilərlər:

    Azərbaycan Respublikası, Bakı şəhəri, Yasamal rayonu, Mətbuat prospekti, “Azərbaycan” nəşriyyatı, 7-ci mərtəbə.
    Əlaqə telefonları: ( 050 ) 367 75 43; ( 055 ) 291 77 43; ( 055 ) 609 45 57
    E-mail: aliziya_necibe@mail.ru
    Eleketron orqan: http://aliziya.info

  • Təranə Şəmsin yeni kitabı işıq üzü gördü


    Çağdaş Azərbaycan ədəbi mühitində öz şeirləri və məqalələri ilə dövri mətbuat səhifələrində dərc olunan istedadlı xanım yazar Təranə Şəmsin “Araz” nəşriyyatı tərəfindən “Sevdalıyam bu həyata” adlı ilk kitabı işıq üzü görüb.Kitabın naşiri Əlirza Sayılov, redaktoru Ramin Qurbandır.152 səhifədən ibarət olan kitabda istedadlı və son dərəcə zəhmətkeş müəlliflərdən olan Təranə Şəms son illərdə qələmə aldığı bir sıra publisistika və poeziya nümunələri toplanmışdır.Hesab edirik ki, vətənpərvər qələm sahibinin tükənməz sevgi və ürək yanğısı ilə yazdığı sətirlər dəyərli oxucular tərəfindən yüksək qiymətləndiriləcəkdir.
    İnşallah “Ziyalı Ocağı” ictimai Birliyinin elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Redaksiya, Yaradıcı, Nümayəndə Heyətlərinin üzvləri adından Direktoru İlahə Bayandur olmaqla istedadlı Azərbaycanlı-Türkiyəli xanım yazar Təranə Şəmsi təbrik edirik, ədəbi-bədii yaradıcılığında bol-bol uğurkar diləyirik.İnşallah kitablarının sayı axarıncı olsun!

  • ETKİNLİK DEDİĞİN BÖYLE OLUR-“CEMAL SAFİ ÖZEL VEFA GECESİ ÜZERİNE”

    Aylar oldu elime kalemi almayalı nedendir bilmem? Bazen faturayı değerli arkadaşım Eğitimci-Yazar Mahmut Hasgül’e çıkarıyorum. Beni facebook’a bulaştırdın, yazı yazmaya zamanım kalmadı diye. Tokat Gazetesi Yazı İşleri Müdürü Fatih Kılıç da :”Hocam epeyce malzeme topladın, ara sıra yaz” diye mesajını veriyor ama kendisine: ”Haklısın malzeme çok ancak, gün oluyor elimiz kaleme uzanmıyor sebepli sebepsiz.”dedim. Diğer yandan Tokat’ta yayımlanan mahalli gazetelere bakıyorum, ciddi manada yazar sıkıntısı var.Yazar kadroları bir vitrin gibi süslüyor köşeleri ama ayda ya da daha aşkınsürede yazılanaz sayıda bir kaç makale göze çarpıyor okuyucularına ulaşmaya çalışan.Bu arada yeni kalemler ısınma turları içinde dağarcıklarında biriktirdiklerini okuyucularıyla paylaşmaya çalışıyorlar.Şehirdeki gazete bayilerinde Tokat Gazeteleri de artık satılmadığından olacak pek bulunmuyor.Yine Tokat’ta değerliGazeteci Kardeşimiz Cemal İncesoyluer koordinesinde yeni yayın hayatına başlayan GAZETE de mahalli basında önemli bir boşluğu doldurmaya başladı,hayırlı olsun diyorum.

    Sanırım internet ortamında gelişen sanal dünya bu alanı gittikçe daraltıyor.Yoksa Köroğlu gibi:”Tüfek icat oldu mertlik bozuldu“ deyip şartları mı kabulleneceğiz?Ancak şu bir gerçek ki gazete de kitap da ele alınarak okunmayınca haz vermiyor insana.

    İşte Fatih Kılıç Bey’in malzeme dediklerinden bazıları:

    Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği bünyesinde yayınlanan KÜMBET Dergisi’nin 2013 yılına ait ilk sayısı ülkemizde ve dışında oldukça olumlu yansımalar aldı.Hatta derginin kapak konusu olan Türk şiirinin üstatlarından Cemal SAFİ,Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği Başkanı Remzi Zengin,derginin sahibi Muhsin Demirci,Röportajı yayınlayan Mahmut Hasgül ve Genel Yayın Yönetmeni şahsımızı tek tek arayarak teşekkürlerini sundu.Ki bizimle olan telefon görüşmesinde vefamızdan dolayı ağlıyordu.Doğrusu bu ki insanları yaşarken onurlandırmak en güzel olanı.Aramızdan ayrıldıktan sonra sadece ruhu duyabilecek belki.

    2 Mart 2013’te Tokat Şairler ve Yazarlar Derneğince kardeş şehrimiz Sivas’ta,Sivas Şairler ve Yazarlar Derneği ziyaret edilerek kültür ve sanat alanında görüş alışverişinde bulunuldu.

    Tokat Şairler ve Yazarlar Derneğince 18 Nisan 2013 tarihinde AnkaraTokat Dernekler Federasyonu’nun davetlisi olarak Altındağ Belediyesi Kabakçı Konağı’nda Merkez Valilerinden değerli hemşerimiz Amir ÇİÇEK Beyin de katıldığı “Vefatının 113. yılında Gazi Osman Paşa’yı Anma Etkinliği” gerçekleştirdik.Gazi Osman Paşa Üniversitesi Öğretim Üyelerinden Doç.Dr.Alpaslan Demir,Araştırmacı Yazar Hüseyin Sipahi bey bizler elimizden geldiği kadar Paşamızı değişik yönleriyle anlatmaya gayret ettik.

    Aynı gün “Cumhuriyet Dönemi Tokat Valileri” projemiz kapsamında Tokat Eski Valisi şimdi Merkez Valisi olan Sayın Ayhan NASUHBEYOĞLU’nu İçişleri Bakanlığı’ndaki makamında ziyaret ederek röportaj ve Tokat üzerine sohbetyaptık.

    19 Nisan 2013’de Niksar’da,Emekli Valilerden,devlet adamı ve eski Niksar Kaymakamı Rıza AKDEMİR’i Anma Etkinliği vardı.Türk kültürüne,tarihine ve turizmine sahip çıkmada öncülük yapan ve yaşayan Niksar bu kez vefasını eski Kaymakam Rıza AKDEMİR’i vefatının birinci yılında anarak gösterdi.Nitekim AKDEMİR Ailesi de bu vefaya kayıtsız kalmadı. 22-23 Haziran 2013 tarihlerinde düzenlenecek olan “Niksar’ın Fidanları Kültür ve Sanat Festivali Etkinlikleri “kapsamında Niksar’da Belediye koordinesiyle Rıza AKDEMİR Kütüphanesi açılacak.

    9-11 Mayıs 2013 tarihleriarasında UNESCO Türk Milli Komisyonunca “Kültürel Mirasımızın Farkına Varılması,Korunması,Gelecek Kuşaklara Aktarılması“Projesi kapsamında Eskişehir Türk Dünyası Kültür Başkenti Etkinliklerine Tokat’ımızı temsilen seçildik ve bilgi ve becerilerimizle şehrimizi orada ortaya koymaya çalıştık.Programların kapanış konuşması da bize nasip oldu.Tokat’ın selam,sevgi ve selamlarını bir kültür elçisi hüviyetiylekatılımcılara iletip,Valiliğimizin gönderdiği hediyeleri takdim ettik.

    2008 yılında Elazığ -Tokat Kültür Buluşmaları çerçevesinde Tunceli Pertek’te tanıştığımız Yörenin Varvara Folklor oyunu ve ekibinin sorumlusu Uzun Mehmet adıyla bilinen MehmetYıldız Bey 25 -27 Nisan 2013 tarihleri arasında Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği’nin konuğu oldu.

    Kendisi Tokat’ has sofra bezlerinden esinlenerek Tunceli’yi sembolize eden figürlerle turizm açısından yeni bir Tunceli Tanıtımını düşünmüş sağolsun ilimize de bize göre önemli bir döviz bırakarak ayrıldı.Üç gün kaldığı süre içinde Sayın Valimizi eşiyle birlikte görmek isteği ise bir türlü gerçekleşmedi. Tokat Güneş TV’de Yapımcı Cemal İncesoyluer,Uzun Mehmet’i haber programına konuk ederek şehrimizin misafirperverliğini pekiştirdi.

    Tokat Anadolu Lisesi Proje Kulübünce Tarih Öğretmeni Mehtap Çıtak ve Tokat Güneş TV işbirliğiyle yaşayan soyut ve somut kültürümüzü tanımak ve tanıtmak amacıyla “Beylerin Sokağı Bey Sokağı Belgeseli” çekimlerine başlandı.Bizim de danışmanlığını yaptığımız bu belgeselin çekimleri bu ay sonuna kadar tamamlanacak.

    Bu faaliyetleri Tokat Anadolu Lisesince tertip edilen Trabzon Karadeniz Teknik Üniversitesi Tanıtım ve Karadeniz Kültür Gezisi takip etti. Rektör Yardımcı değerli arkadaşım Prof.Dr.Hikmet ÖKSÜZ ve Prof.Dr. Yusuf Şevki HAKYEMEZ’in koordine ve ilgileriyle öğrencilerimize oldukça verimli bir tanıtım yaşatılıp ağırlanıldı.

    17-18 Mayıs 2013 tarihleri arsında SimavBelediyesi’nce aramızdan bir yıl önce ayrılan Şair Asım KISBET anısına düzenlenen “18.Simav Şairler Şöleni”ne Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği adına Eğitimci Ali Bal arkadaşımızkatıldı.

    31 Mayıs-1 Haziran 2013’de Gümüşhane Belediyesi-Ferfene Dergisi işbirliğiyle koordine edilen” Dilaver Cebeci Şiir Etkinliği” ne Eğitimci -yazar Mahmut Hasgül katılacak.

    7 Haziran 2013 Cuma akşamı Niksar Endüstri Meslek Lisesi’nin ilçe çapında düzenlediği ”Niksar Şairleri ve Şiirleri” etkinliğine Ahmet Turan Erdoğan ve biz Niksar’la ilgili yazdığımız şiirlerle katılacağız.

    20-23 Haziran 2013 tarihlerinde Yahya Kemal BEYATLI Anısına yapılacak olan “21.Uluslararası Hazar Şiir Şöleni”nde Tokat’ı TOŞAYAD ve KÜMBET DERGİSİ adınaBaşkanımız Remzi Zengin temsil edecek.

    22-23 Haziran 2013 tarihlerinde Niksar’da “Niksar’ın Fidanları Kültür ve Sanat Festivali”var. Etkinlikler kapsamında düzenlenen “4.Cahit KÜLEBİ Memleketime Bakış Şiir Yarışması”nda dereceye giren eserler bir aksilik olmazsa 31 Mayıs Cuma Günü Niksar Belediye Başkanı Duran YADİGÂR ve Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği Başkanı Remzi ZENGİN’in ortaklaşa düzenleyecekleri basın toplantısında kamuoyunaduyurulacak. Aynı gün akşam Ankara Milli Kütüphane’de İLESAMtarafından düzenlenen Ödül Töreninde Niksar Belediye Başkanı Duran YADİGÂR“Kamu Yayıncılığı” dalında ödülünü alacak.

    Değerli üstadımız Cemal SAFİ’ninde onurlandıracağı “Erzurumlu Emrah’tan Cahit KÜLEBİ’ye Şiir Gecesi”ne bu yıl ülkemizin birbirinden değerli otuzdan fazla şairikatılacak. Derneğimizi ve dergimizi Nihat Aymak ve Ahmet Divriklioğlu temsil edecekler.

    Gazi Osman Paşa Lisesi Mezunları Derneği’nin yılda bir kez Değerli Eğitimci –Yazar Mahmut Hasgül kardeşimizin koordinesinde yoğun çabalar neticesinde yayın hayatına kazandırdığı ALMANAK’ın üçüncü sayısı 1 Haziran 2013’te okurlarıyla buluşacak.

    28-29 Haziran 2013 tarihleri arasında Sivas’ta düzenlenen Sivas Şairler ve Yazarlar Derneği Şiir Şölenine Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği’ni ve KÜMBET Dergisi’ni Remzi Zengin,Ahmet Divriklioğlu temsil edecekler.

    Bu faaliyetlerle birlikte halkımız tarafından ilgiyle izlenen, kültürümüzü yaşatmak için, yoğun gayretlerle Tokat Güneş TV’de “Kültür Sofrası” programlarına il içinden ve dışından konuklar davet edilerek devam ediliyor.

    CEMAL SAFİ VEFA GECESİ

    Gelelim bu haber niteliğindeki faaliyetlerden sonra yazımızınasıl konusuna:

    Cemal SAFİ üstadımızla dört beş kez şiir etkinliğinde beraberdik.16-18 Kasım 2012 de Ürgüp’te düzenlenen “7.Uluslararası Kapadokya Şiir Şöleni” etkinliğinde Ankara’da Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği’nin yayın organı olan KÜMBET Dergisi için yapacağımız röportajın randevusunu alarak ayrıldık.

    Aralık 2012’de Üstadın Ankara’daki evinde kamera ve diğer araçlarımızla TOŞAYAD Başkanı Remzi Zengin,Mahmut Hasgül ve bendeniz hazırdık.O günün öğle sonrasını bize ayırmıştı. Röportajındışında oldukça özel sohbetlerimiz oldu. Bu görüşme ortaya mükemmel bir Kümbet Cemal SAFİ Özel sayısı çıkardı.

    Ya sonrası, Tokat’ta Valilik,Belediye, KentKonseyi, İl Milli Eğitim Müdürlüğü ve Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği koordinesiyle 23 Mayıs 2013 Perşembe akşamı “5.Yeşilırmak Şiir Şöleni” çerçevesinde mükemmel bir Cemal SAFİ Özel Vefa Gecesi. İl Milli Eğitim Müdürlüğünün Türkiye Çapında örnek projelerinden Okullu Okulsuz Okuyoruz projesi kapsamında okurlarıyla da buluşturulan Cemal Safi hâlâ konuşulan bir etki bıraktı.

    Kümbet Dergisi Cemal Safi Özel Sayısını tanıtmak için bu gazete sütunlarında “Dergi Dediğin Böyle Olur” başlığıyla bir yazı yazmıştım.Şimdi de diyorum ki “Program Dediğin Böyle Olur.”

    Tokat Valisi Sayın Mustafa TAŞKESEN’in de onurlandırdığı gece için öncesinde büyük bir hazırlık yapıldı.Özenle hazırlanan davetiye bu etkinliğine gösterilen ciddiyetin bir göstergesiydi.Gecenin mimarlarından diyebileceğimiz GaziOsman Paşa Lisesi Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni, TOŞAYAD Yönetim Kurulu Üyesi Mahmut Hasgül’ünkusursuz sunduğuprogramda bütün katılımcılar doyasıya bir şiir ve müzik rüzgârını yaşadılar.

    Türk Şiirinin duayeni Cemal SAFİ şiirlerini okurken, bestelerini yorumlayan OzanÜnsal Çekiç,Halime Erdoğan Çekiç,Başar Başçıoğlu,Barış Başçıoğlu,Murat Kadakoğlu,Murat Ağıl,Alper Pekgöz geceyi adetayıldızlar âlemine taşıdılar.

    Sanırım bu gece, son zamanlarda Tokat’ta yapılan etkinliklerin en iyisi olarak halkın gönlüne apayrı bir damga vurdu.Dileğimiz kültür sanat adına beğeni ile izlenen bu tür etkinliklerin devamıdır. Görülen odur ki, etkinliğe Valiliğimizle birlikte, TokatBelediyesi, İl Milli Eğitim Müdürlüğü, Tokat Kent Konseyi ve Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği gereken maddi ve manevi desteği vermiştir. Mülki ve mahalli idareler gerekli desteği bu organizelere verdiği müddetçe bütün sanatseverler görmüşlerdir ki, başarılı etkinliklere-daha düşük maliyetlerle-altın imzalar atılabilmektedir. Bunedenle bu kurum ve kuruluşları kutlamak gerek

    Bu gecenin güzelliği Kültür Sarayı’ndaki programla sınırlı kalmamış, ertesi günü Mustafa Kemal Paşa Kasabasında bir vatandaşımızın kiraz bahçesinde klasiğin dışında verilen ikramlarla devam etmiştir. 25 Mayıs Cumartesi günü ise Cemal Safi onuruna Tokat Şairler ve Yazarlar Derneği mensuplarınca elli kişinin katıldığı kahvaltı verilerek şiir ve sohbet ortamı sağlanmıştır.

    Evet, Cemal Safi bize göre kendisinin de ifadeleriyle şehrimizdenoldukça memnun ayrılmıştır. Hatta Haziran ayında bir şehrimizde düzenlenen etkinlik için şehrin yetkililerinin ”Siz gelmezseniz program yapmayız” ricalı sözlerini bir kenara bırakarak 22-23 Haziran 2013’de buluşmak üzere yineşehrimizi Tokat-Niksar’ımızı tercih etme güzelliği, vefası göstermiştir.

    Teşekkürler, Cemal SAFİ Üstadımız, TokatValiliğimiz, TokatBelediyemiz, İl Milli Eğitim Müdürlüğümüz, KentKonseyimiz, Tokat Şairler ve Yazarlar Derneğimiz ve kim ne derse desin, yiğidin hakkını yiğide teslim etmek düsturuyla gecesini gündüzüne katanMahmut Hasgül kardeşim ve onu yalnız bırakmayan güçlü ekibi. Ve de emeği geçen bütün değerler, bu güzelliği paylaşan katılımcılar.

  • Qafqaz ƏVƏZOĞLU: “Gənc yazarlara təkrarçılığa yol verməməyi, yenilik axtarmağı, müsbət mənada həyatın nəbzini tutmağı, oxucu rəğbətini qazanmağı məsləhət görərdim”.

    Müsahibimiz haqqında qısa bilgilər
    Qafqaz Əvəz oğlu Dəmirov 1954-cü il aprel ayının 1-də Qubadlı rayonunun Mahmudlu kəndində anadan olub.
    1968-ci ildən dövri mətbuat səhifələrində şeirləri və məqalələri dərc olunur. “Süleyman Rəhimov adına Qubadlı rayon ədəbi-ictimai birliyi”nin təsisçisi və sədri, “Sözün Sehri” qəzetinin təsisçisidir. Ədəbi fəaliyyətinə görə “Qızıl qələm” və “Qızıl kitab” mükafatları laureatıdır. Bir çox “Diplom” və “Fəxri Fərman”larla təltif olunmuşdur. Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Redaksiya, Yaradıcı, Nümayəndə Heyətlərinin üzvü və Baş redaktorudur. Bir neçə şeir və publisistik kitablar müəllifidir. Qarabağ müharibəsi veteranıdır.
    1. Qafqaz müəllim, ədəbi-bədii yaradıcılığa neçənci ildə hansı yazı ilə başlamısınız?
    – 1968-ci ildə Qubadlı rayonunda çıxan “Avanqard” qəzetində dərc olunan “Ana” şeiri ilə başlamışam.
    2. Dövri mətbuat səhifələrində dərc olunan ilk mətbu əsəriniz hansıdır?
    – “Ana” şeiridir.
    3. İlk kitabınız neçənci ildə harada dərc olunub və necə adlanır?
    – İlk kitabım 2004-cü ildə “MBM” mətbəəsi tərəfindən dərc olunan “Ey Vətən oğlu” adlanır. Müxtəlif illərdə yazdığım şeirlərdən ibarətdir.
    4. Rəhbərlik etdiyiniz “Süleyman Rəhimov adına Qubadlı rayon ədəbi-ictimai birliyi”nin yaranıb fəaliyyət göstərməsində əsas məqsəd və qarşıda duran vəzifələr nədən ibarətdir?
    – İlk növbədə, fürsətdən istifadə edib bu Birliyin yaranmasında etdiyi köməkliyə və dəstəyə görə Qubadlı rayon İcra Hakimiyyətinin başçısı cənam Malik İsaqova və “Xalq yazıçısı S.Rəhimivun ev muzeyi”nin direktoru Aqil Rəhimova öz dərin minnətdarlığımı bildirirəm! Birliyin yaranıb fəaliyyət göstərməsində əsas məqsəd isə ədəbiyyatımızda gənc yazarların ədəbi-bədii nümunələrinin, poeziya örnəklərinin, məqalələrinin ictimaiyyətə çatdırılması və bu sahədə onlara dəstək olunmasıdır.
    5. “Sözün Sehri” qəzeti haqqında oxucularımıza məlumat verə bilərsinizmi?
    – Əlbəttə. Birliyinin mətbu orqanı olan “Sözün Sehri” qəzeti 2011-ci ildə Azərbaycan Respublikası Ədliyyə Nazirliyi tərəfindən qeydiyyata alınıb. Ayda bir dəfə 16 səhifə olmaqla, 1000 tirajla buraxlır. Azərbaycanın müxtəlif bölgələrinə, o cümlədən qonşu dövlətlərə – Türkiyə Respublikasına, İran İslam Respublikasına, Rusiya Federasiyasına, Gürcüstan Respublikasına göndərilir. Xarici ölkələrdə yaşayan həm azərbaycanlı, həm xarici vətəndaşlar şeirlərini, məqalələrini mətbu orqanın səhifələrində dərc olunmaq üçün göndərirlər. Biz də öz növbəmizdə böyük məmnuniyyət hissi ilə dərc edirik. Yeri gəlmişkən, gərgin və səmərəli işlərinə görə redaksiya heyətinə minnətdarlığımı və təşəkkürümü bildirirəm. Qardaş Türkiyənin Toqat və Ankara şəhərlərində ədəbi-bədii yaradıcılıqla məşğul olan türkiyəli yazarlarımızın yazıları mətbu orqanımızın səhifələrində dərc olunaraq ictimaiyyətin nəzərinə çatdırılır. Eyni zamanda Kərkükdən də yazılar redaksiyamıza məktub formasında internet vasitəsilə daxil olur. Mətbu orqanımız dərc olunan zaman Türkiyənin Toqat şəhərində fəaliyyət göstərən Tokat Şairler ve Yazarlar Derneğine, Ankara şəhərində isə Selcuk Universitetinə, Yıldırım Beyazid Universitetinə göndərilir. Təhsil və digər müəsissələr ilə sıx əməkdaşlıq əlaqələri salxlayırıq. Ən çox bizimlə sıx əlaqədə olan Sumqayıt Dövlət Universitetinin müəllim və tələbə heyətidir.
    Qəzetimiz Azərbaycanda fəaliyyət göstərən mətbu orqanlar arasında Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyi tərəfindən həyata keçirilən “Gənc yazarlara dəstək”, “Bölgə yazarlarına dəstək”, “Yeni nəsil Azərbaycan ədəbiyyatının təbliği” lahiyələrini dəstəkləyən yeganə mətbu orqandır. Mətbu orqanımız xeyriyyəçi kimi fəaliyyət göstərir. Satışı yoxdur, pulsuz paylanır.
    6. 1993-cü il avqustun 31-də Qubadlının Erməni silahlı qüvvələri tərəfindən işğalından sonra Azərbaycanın hər bir istedadlı yazarı kimi sizin də bu haqda şeirləriniz, məqalələriniz dövri mətbuat səhifələrində dərc olundu. Həmin illərin ağrılarını, həsrətini özündə cəmləşdirən kitabların ərsəyə gəlməsində, təbii ki, sizin həyat təcrübəniz sizə daha yaxından köməklik etdi. Qubadlı ilə bağlı qələmə aldığınız şeirlərin əsas qayəsində doğma Qubadlı həsrətinin durmasının başlıca səbibi?
    – Əvvəllər güldən, çiçəkdən və s. yazırdımsa, nəinki doğma Qubadlımız, digər rayonlarımız da Erməni silahlı qüvvələri tərəfindən işğal olunduqdan sonra şeirlərimin mövzu obyekti tamam dəyişdi. Qəm, kədər, vətən həsrəti, yurd sevgisi, çağırış kimi motivlər ön plana keçdi. Hətta vaxtilə torpaqlarımızın Ermənistana, Gürcüstana, Rusiyaya, İrana verilməsi və yaxud işğalı digər vətənsevərlərimiz kimi, mənim də içimdə dərin niskilə çevrilib, kök salıb.
    7. Həm Bakı, həm Sumqayıt şəhərlərində, bəm də bölgələrdə yaşayıb ədəbi-bədii yaradıcılıqla məşğul olan gənc yazarların ədəbi-bədii nümunələri, poeziya örnəkləri, məqalələri Birliyin mətbu orqanı olan “Sözün Sehri” qəzetində dərc olunaraq ictimaiyyətin nəzərinə çatdırılır. Təbii ki, Çağdaş Azərbaycan Ədəbi Mühitində “Gənc yazarların ədəbi-bədii nümunələrinin ictimaiyyətə çatdırılması” layihəsini ilk dəfə olaraq siz həyata keçirirsiniz. Layihəni həyata keçirməkdə əsas məqsədiniz?
    – Layihəni həyata keçirməkdə əsas məqsədimiz gənclərimizi vətənə sevgi ruhunda böyütmək, yeni gənc yazarlar nəslini formalaşdırıb, inkişaf etdirib ictimaiyyətə tanıtdırmaq, daha doğrusu, ictimaiyyət arasına çıxarmaq, istedadlı gənc yazarlar haqqında bilgiləri Çağdaş Azərbaycan ədəbi mühitində yaymaq, gənc yazarları ədəbi-bədii yaradıcılığa ruhlandırmaq, sevinclərini görüb daha da fəal ictimai həyata qoşulmaqda kömək olmaq.
    8. Birliyin fəal üzvləri sırasında ədəbi-bədii nümunələri, poeziya örnəkləri, məqalələri sizi qane edən yazar hansıdır?
    – Ad çəkmək istəməzdim. Çoxdu…
    9. Birlik qarşıdakı günlərdə hansı yenilikləri həyata keçirməyi planlaşdırıb?
    – Birlik orta məktəblərdə, hərbi hissələrdə, bölgələrdə görüşlər keçirmək, hətta yaxın günlərdə Rusiya Federasiyasına və Gürcüstan Respublikasına səfər edib soydaşlarımızla görüşlər keçirməyi planlaşdırır.
    10. Ədəbi-bədii yaradıcılıqla məşğul olan gənc yazarlara məsləhətiniz nə olacaq?
    – Gənc yazarlara təkrarçılığa yol verməməyi, yenilik axtarmağı, müsbət mənada həyatın nəbzini tutmağı, oxucu rəğbətini qazanmağı məsləhət görərdim.
    11. Mətbu orqanınızın səhifələrində ədəbi-bədii nümunələri, poeziya örnəklərini dərc etməmişdən öncə hansı məqamlara daha çox diqqət yetirirsiniz?
    – Mətbu orqanımızın səhifələrində siyasi məqamlara yol verilmir. O ki qaldı mətbu orqanımızın səhifələrində daha çox gənc yazarları maraqlandıran yazılara – torpaq həsrəti, vətən sevgisi və s.
    12. 2011-ci ildən rəhbərlik etdiyiniz bu Birliyə axın varmı?
    – Əlbəttə, var. Həm Bakı, həm Sumqayıt, həm də Azərbaycanın digər bölgələrindən olan yazarlar da ədəbi birliyimizə üzv olmaq üçün müraciət edirlər. Biz də öz növbəmizdə bacardığımız qədər köməkliyimizi əsirgəmirik. Ədəbi birliyimizə üzv qəbul olunan həmin yazarların yazılarını mətbu orqanımızda dərc edirik.
    13. İctimai fəaliyyətlə məşğul olan kəslərdən ədəbi birliyinizə üzv olanlar varmı?
    -Əlbəttə, var!
    14. Ədəbi-bədii yaradıcılığınızda son zamanlar hansı yeniliklər olub?
    – Son zamanlar müxtəlif mətbu orqanların səhifələrində şeirlərim və məqalələrim dərc olunur. Müxtəlif illərdə yazdığım şeirlər Azərbaycan türkcəsindən Türkiyə türkcəsinə tərcümə edilərək dərc olunmaq üçün Qardaş Türkiyədə fəaliyyət göstərən Tokat Şairler ve Yazarlar Derneğinin mətbu orqanı “Kümbet” dərgisinə göndərilib. Üç kitabım nəşrə hazırlanır.
    15. Gənc yazarlara dəstək olmaqda hansı hissləri keçirirsiniz?
    – Təbii ki, hər bir azərbaycanlı yazar kimi, mən də öz növbəmdə yetişməkdə və formalaşmaqda olan gənc yazarlara dəstək olmaqdan məmnunluq hissi duyuram.
    16. 2012-ci ildə Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyi tərəfindən “Bölgə yazarlarına dəstək” layihəsi həyata keçirildi. Həmin layihə çərçivəsində Azərbaycanın müxtəlif bölgələrində ədəbi-bədii yaradıcılıqla məşğul olan gənc yazarlar haqqında bilgilər toplandı. Sonra həmin bilgilər gənc yazarların özgeçmişi ilə birgə “Bölgələrdən Səslər” kitabında toplandı. Həmin kitaba rəhbərlik etdiyiniz Birliyin üzvləri Kamran Şeyxzamanlı və Zaur Muradsoyun da özgeçmişləri, şeirləri dərc olundu. Həmin gənc yazarlar haqqında olan bilgilərin kitaba daxil edilib ilk dəfə olaraq respublika səviyyəsində ictimaiyyətə çatdırılmasında sizin də rolunuz çox oldu. Adlarını sadaladığım gənc yazarların sizin bu humanist hərəkətinizə münasibətləri necə oldu?
    – Təbii ki, hər bir yaxşı yazara köməklik mənim ümdə borcumdur. Həm Kamran Şeyxzamanlı, həm də Zaur Muradsoy bu xəbəri eşidən kimi sevindilər. Həmin kitabda dərc olunmaq üçün haqlarında olan bilgiləri göndərdiyim üçün təşəkkür etdilər.
    17. Ulu Tanrıdan Azərbaycan xalqına arzunuz nə olacaq?
    – Ulu Tanrıdan Azərbaycan xalqına xoşbəxtlik, səadət, işğal altında olan torpaqlarımızın geri qaytarılmasını və bir yumruq kimi birləşməsini diləyirəm.
    18. Sonda hansı şeirlərinizi əziz oxucularımıza ərmağan etmək istərdiniz?
    – Bir zaman doğma Qubadlımız haqqında yazdığım şeirlərdən birini və rayonumuzun işğalından sonra yazdığım yurd həsrətli şeirlərdən də bir neçəsini sizə təqdim edə bilərəm:

    QUBADLIMIN

    1988-ci ildə, Mingəçevirdə yaşayan, Qubadlıda bir dəfə də olmayan dostum Avasət məktubunda yazmışdı: “Qubadlıya gəlmək istəyirəm, Qubadlı gözəldimi?..” Və belə cavab vermişdim:

    Qubadlı gözəlmi?! – soruşan dostum,
    Bir başqa büsatı var Qubadlımın!
    Qışı da gözəldi, yazı da gözəl,
    Özün gəl, hüsnünü gör Qubadlımın!

    Buludlar “Hərtiz”i, “Səngər”i öpür,
    Həkəri, Bərgüşad çağlayıb ötür.
    Tələs, əziz dostum, tez ayaq götür,
    Özünü çölünə vur Qubadlımın!

    Dağlardan seyr eylə gen dərələri,
    Laləli, nərgizli biçənəkləri,
    Qalxıb bələnləri, aş gədikləri,
    Düzündə köhlənin yor Qubadlımın!

    Bərabər baş çəkək biz oymaqlara,
    Dönək meşələrə, buz bulaqlara…
    Qulluq eyləmişik çox qonaqlara,
    Olmarıq gözündə xar Qubadlımın!

    Mərdi-mərdanədir oğulu-qızı,
    İtirməz kəsdiyi çörəyi-duzu.
    Bizə qonaq gələn getməz narazı,
    Bal dadar qoynunda şor Qubadlımın!

    Nəbisi, Həcəri dillər əzbəri,
    Bizlərin himnidir illərdən bəri.
    Dünyaya verdiyi şəxsiyyətləri,
    Ediblər adını car Qubadlımın!..

    Gəl ki Əvəzoğlu sevinsin-gülsün,
    Sənin qulluğunda o ki var dursun…
    Amma bir arzum var, gözündən olsun,
    Kim baxsa hüsnünə xor Qubadlımın!!

    1988

    QİSMƏTİM OLSUN

    Gözüm o dağlara calanıb, Allah,
    Dumanı – qəhərim, çəni – göz yaşım!
    İçimdə bir ocaq qalanıb, Allah,
    Qurum dura-dura alışır yaşım!

    İçimdə bir ocaq qalanıb, Allah,
    Tüstüsü burulub təpəmdən şıxır.
    Odu bir yanadır, közü bir yana,
    Külünü qaldırıb gözümə soxur!

    İçimdə bir niskil yurd salıb, Allah,
    Qışı qərar tutub, yazı dolanmır.
    İndi yetim qalan gör neçə kəndin,
    Ocağı çatılmır, çırağı yanmır!

    İçimdə bir məzar boylanır, Allah,
    “Hərtiz”im, “Səngər”im başdaşlarıdı.
    Kükrəyən Bərgüşad, coşan Həkəri,
    O viran yurdların göz yaşlarıdı!

    İçimdə bir həsrət göyərib, Allah,
    Bu gələn karvanım dönmədi geri.
    Düşən yuvasından pərən durnanın,
    Naləsi tutmadı bu göyü, yeri!

    Eylə ki, qismətim qoy olsun, Allah,
    Bir də o yerlərlə mən qucaqlaşım.
    Eylə ki, qismətim qoy olsun, Allah,
    Dərəsi – məzarım, dağı – başdaşım!!

    2005.
    DƏLİ KÖNÜL

    Dəli könül, necə gülüm-sevinim,
    Qatan qatıb, zəhər töküb şiləmə!
    Bir tərəfdən zalım fələk budayıb,
    Sən də düşüb bir tərəfdən şiləmə!

    Nə umursan yurd-yuvsı talandan,
    Hər şər vaxtı didələri dolandan.
    Dərdim azmı, sən də düşüb bu yandan,
    Yetim qalmış quzu kimi mələmə!

    Kaş meh olub o dağlara bir əsəm,
    Yurd-yuvamı dolaşmağa tələsəm.
    Yurd həsrətli bir quruca nəfəsəm,
    Bir sağ ikən şikəstəm ə, şiləm ə!

    An demədim yurdsuz keçən hər ana,
    Oğul gərək dərdlərimə dayana.
    Dərdi söylə dərd bilənə, qanana,
    Hər yetəndən dərdə dəva diləmə!

    Yurd-yuvasız keçən ömür şən olmaz,
    Namərd olan mərd dərdinə tən olmaz.
    Hər dərd bölən Qafqaz üçün sən olmaz,
    Bir dəryayam, bütöv dərdəm – siləmə!!

    2005.

    BATIRAM İÇİMİN HIÇQIRIĞINDA

    Yenə xəyallarla mən başıdaşlı,
    Qopub öz içimdən uzaqlaşmışam.
    Ürəyim ağrılı, gözlərim yaşlı,
    Gedib o yerlərlə qucaqlaşmışam!

    Gümanın itirmiş yalquzaq kimi,
    Düşüb dolaşıram viran yurdları.
    Gəzirəm yad kimi, bir uzaq kimi,
    Bir vaxt növrağımı quran yurdları!

    Gah “Qara qaya”da, gah “Ağ qaya”da,
    Keçən günlərimin sorağındayam.
    Gah “Qlzıl qaya”dan boylanıb, ya da,
    Çağlar Bərgüşadın qırağındayam!..

    Baxıram hər tərəf yesirdən yesir,
    Möhtacdı qayası, daşı sığala.
    Nə Babək görükür, nə də Cavanşir,
    Nə də ki, Koroğlu – qılıncın çala!

    Axır gözlərimdən yaş gilə-gilə,
    Batıram içimin hıçqırığında.
    Gəzdirə bilsəydik qalmazdıq belə,
    Vətən qeyrətinin bir qırığın da!!

    2006.

    YADIMA DÜŞÜBDÜ

    Yurd-yuvamda keçirtdiyim hər günüm,
    Ötüşən il, ay yadıma düşübdü!
    Bir səs olcaq ayağından başacan,
    Kəndə düşən hay yadıma düşübdü!

    İşdən-gücdən yorğun-arğın qayıdıb,
    Dincələrdik körpələri oynadıb.
    Qapımızda samavarı qaynadıb,
    Dəmlədiyim çay yadıma düşübdü!

    Neçə vaxtdı bir dərd əyib qəddimi,
    Bölə bilmir köhnə qonşum dərdimi.
    Düşünürəm viran qalan kəndimi,
    Başdan-başa tey yadıma düşübdü!

    Demə orda yaşamışıq bəy kimi,
    İndi burda dolaşırıq səy kimi…
    El yığışıb götürdüyü toy kimi,
    Qapımdakı vay yadıma düşübdü!

    Ov etdiyim dərələrdə hənirti,
    Kol dibindən qopartdığım göyərti,
    Hərlədiyim yeddi nömür kərənti,
    Qatladığım lay yadıma düşübdü!

    Yad dolanır ta “Hərtiz”i, “Səngər”i,
    Hardan alım Qoç Nəbini, Həcəri?!
    Göz yaşımdı Bərgüşadla Həkəri,
    Baş vurduğum çay yadıma düşübdü!

    Kəndimizdə “toybaşı”ydı üç nəfər,
    Həsənalı, Həsənqərə, Qəzənfər…
    Qara zurna nazlanardı bəxtəvər,
    O “Yallı”lı toy yadıma düşübdü!
    (Bu bəndi lazım olsa çıxarsan)

    Gül açmadı ta Qafqazın dediyi,
    Zəhər oldu neçə vaxtdı yediyi…
    Qonşuların qonşulara verdiyi,
    Göndərdiyi pay yadıma düşübdü!!

    2005.

  • “Gənc yazarların ədəbi-bədii nümunələrinin ictimaiyyətə çatdırılması” layihəsi

    Salam, Əziz və Hörmətli Gənc yazarlar!
    İnşallah “Ziyalı Ocağı” İctimi Birliyinin elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalı may ayının 6-dan iyunun 6-a qədər “Gənc yazarların ədəbi-bədii nümunələrinin ictimaiyyətə çatdırılması” layihəsini həyata keçirəcək.Layihənin rəhbəri “Ziyalı Ocağı” İctimai Birliyinin elektron orqanı Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Baş redaktoru, Süleyman Rəhimov adına Qubadlı rayon ədəbi ictimai birliyinin sədri Qafqaz Əvəzoğludur.Bu məqsədlə gənc yazarların ədəbi-bədii nümunələrini, poeziya örnəkləri “Sözün Sehri” qəzetinin səhifələrində dərc olunacaq.
    Ədəbi-bədii nümunələrinin, poeziya örnəklərinin tərcümeyi-hal və şəkilləri ilə birgə dərc olunmasını istəyənlər aşağıdakı ünvana müraciət edə bilərlər:

    Tel: ( 050) 519 79 12
    E-mail: Qafqaz54@mail.ru
    Qafqaz54@box.az
    Elektron orqan: http://edebiyyat-az.com/

    Ünvan: Sumqayıt şəhəri, Koroğlu prospekti ( 41-ci məhəllə).
    “28 may” Mədəniyyət evi.(V.Əliyev adına Qubadlı rayon Mədəniyyət evi)

  • Şuşanın işğalından 21 il ötür

    1992-ci il mayın 8-nə keçən gecə şəhər bir neçə saat intensiv artilleriya atəşinə tutulub, ardınca üç tərəfdən hücum başlayıb.

    Azərbaycanın Şuşa şəhərinin işğalından 21 il ötür. 8 may 1992-ci ildə Şuşa Ermənistan hərbi birləşmələri tərəfindən işğal olunub.

    1992-ci il mayın 8-nə keçən gecə erməni birləşmələri Şuşa şəhərinin işğalı ilə bağlı əməliyyat keçirib. Şəhərin intensiv artilleriya zərbələrinə tutulması səhər saat 6-ya kimi davam edib. Bundan sonra düşmənin 1000-ə yaxın əsgəri üç tərəfdən Şuşaya hücum çəkib. Hücum Rusiyanın öncədən ermənilərə verdiyi 366-cı alayın 40 zirehli texnikasının dəstəyilə həyata keçirilib.

    Erməni mənbələrinin məlumatına görə, şəhərin işğalı əməliyyatını keçmiş sovet polkovniki Arkadi Ter-Tatevosyan hazırlayıb. O, əvvəllər Dağlıq Qarabağda erməni qüvvələrinə komandanlıq edib.

    Ermənilər Şuşadakı gözlənilməzlik və təşkilatsızlıq amilindən istifadə edərək çaxnaşma yaradıblar və müdafiənin təşkilinə mane olublar. Bununla belə, küçə döyüşləri xeyli davam edib. Lakin möhkəmlənməyən özünümüdafiə qüvvələri və nizami ordu şəhəri tərk edib. Rusiya xüsusi bölmələrinin, əsasən Laqodexidə (Gürcüstan) yerləşən xüsusi təyinatlı əsgərlərin ermənilərin tərəfində döyüşdüyünü sübut edən faktlar var.

    Qeyd etmək lazımdır ki, Şuşaya hücumdan bir neçə saat öncə Tehranda İran prezidentinin vasitəçiliyilə Ermənistan və Azərbaycan dövlət başçıları Qarabağ münaqişəsinin dinc yolla həllinə dair saziş imzalamışdı.

    Azərbaycanın bu qədim, zəngin tarixə və mədəniyyətə malik şəhərinin Ermənistan hərbi birləşmələri tərəfindən ələ keçirilməsi ilə Dağlıq Qarabağın işğalı başa çatdırılmışdır. Bununla ermənilər bölgənin Azərbaycandan faktiki qoparılmasına nail olublar.

    Şuşanın işğalı nəticəsində 480 günahsız vətəndaş qətlə yetirilib, 600 nəfər yaralanıb, 22 min nəfər öz doğma yurd-yuvalarından didərgin düşüb. Əsir götürülmüş 68 soydaşımızın taleyi barədə bu günə qədər heç bir məlumat yoxdur.

    İşğal nəticəsində Şuşadakı bir sıra tarixi abidələr düşmən tərəfindən dağıdılıb. Bu siyahıya Xan, Qaxal mağaraları, Şuşa qalası da daxil olmaqla bütövlükdə 279 dini, tarixi və mədəni abidə daxildir.
    Ermənilər Azərbaycana məxsus olan bir çox abidənin məhv edilməsinə və ya erməniləşdirilməsinə nail olublar. Onlar Şuşada 7 məktəbəqədər uşaq müəssisəsini, 22 ümumtəhsil məktəbini, mədəni-maarif, kənd təsərrüfatı texnikumlarını, 8 mədəniyyət evini, 14 klubu, 20 kitabxananı, 2 kinoteatrı, 3 muzeyi, Şərq musiqi alətləri fabrikini dağıdıblar.

    Ümumilikdə 1992-ci il mayın 8-də Ermənistan silahlı qüvvələrinin Şuşanı işğal etməsi nəticəsində Azərbaycanın 289 kvadrat kilometr ərazisi ermənilərin nəzarətinə keçib.

  • Kamran ŞEYXZAMANLI.Məqalə

    Həyat Tragikomediyadır!

    Dünyaya gəlirsən.Yarı ac, yarı tox böyüyürsən.Böyüyüb hərşeyi dərk etdiyin zaman fərqinə varırsan ki, bəşəriyyətin dahisi deyilsən və başlayırsan hərkəs kimi sən də başını aşağı salıb yaşamağa.

    Son zamanlar məktəblilərin, gənclərin intiharlarının şahidi oluruq. İnsan dünyaya gəlir. Allah ona buludların və torpağın arasında yaşamaq hüququ verir. Burada sən yaşamalısan yaxud belə deyək, yaşamaq üçün səbəb tapmalısan.Bu gənclər Allahın onlara verdiyi bir fraqmentlik lakin ssenarisi ağır olan həyatdan imtina edirlər. Bəli! Bəli! Onlar özlərini öldürmürlər sadəcə imtina edirlər.Bəs bu imtinanın əsasında nə dayanır? Çoxları özlərinə qəsd edərkən həyatda bir məna tapmadıqlarını və hərşeyin mənasız olduğu fikri ilə dünyalarını dəyişirlər. Guya digər dünyadan xəbərləri varmış kimi.Onların ümidləri ölmür, o insanlar öz ümidlərini ruhlarına hopdurub digər dünyanın ümidi ilə həyatdan imtina edirlər.Onlar bir anlıq depresiyada boşluğa düşüb bu qərarı verirlər.Sadəcə olaraq bir dəqiqə günəşin doğmasına fikir versələr, bu qərardan imtina edərlər.İnsan xisləti elə yoğrulub ki, insan daim darıxır harasa getmək istəyir.Belə deyək, işləyəndə istirahət etmək, işsiz olanda isə işə qayıtmaq kimi.Bəzən də elə olur ki, çoxlu insanların içərisində olursan amma özünü çox yalnız və tənha hiss edirsən. Bu yerdə Kafka deyir: -Mənim yalnızlığım insanlarla doludur.

    Dünyanı dərindən düşünmə, dostum! O zaman ölmək istəyəcəksən.Aramızda qalsın, heç kimə demə, həyatın mənası yoxdur. Yaşamaq üçün özümüzdən səbəblər yaratmalıyıq.Müəyyən hədəflər qoymalyıq və o hədəflərin ardınca qaçmalıyıq.Hər hədəfi vuruduqca yeni-yeni böyük hədəflərlə vuruşmalıyıq…Əgər yaşamaq üçün səbəb uydura bilməsən o zaman özünü öldürəcəksən!!!

    Əgər sən hələ də ürəkdən sevə bilirsənsə, deməli hələ böyüməmisən..Həyat da belədir.Özünü dərk edəndən, daim yaxşı insan olmaq üçün yollar axtarırsan. Əsasən ilk tapılan yol din olur – insan özünü bu yola həsr edir. Dünyada özünə bir dünya qurur.Bəzən olur bu yolda özünü tapa bilmir və özünü həyatın qucağına atır.Burada isə kirlənmək, acı çəkmək, ləkələnmək, xəyanət görmək ehtimalın böyükdür.Daha ürəkdən sevə də bilmirsən dostum, çünki ürəyin qalmayıb.O ürək işlənib, satılıb, atılıb…Yaşamaq üçün yeməlisən, əzbərləyib dərs danışmaq da buna bənzəyir, elə deyilmi?! Ən maraqlısı da odur ki, vahid uğura aparan yol yoxdur.İlk başda müəyyən yolları, məqsədləri özümüz üçün yaradırıq.O yol hansısa bir binanın layihəsinə düşüb bağlandıqda isə dünyamız başımıza yıxılır.Bir dindarın isə sənə naşükür olma bala deməsi qədər həyat sənə Tragikomik gəlir….

    Yaşayırıq və düşünür ki, sabah bu günümüz dünənkindən daha yaxşı olacaq, bu ümidlə yaşayırıq. Bir neçə il əvvəlin fotoşəkillərinə baxanda deyirik: “Aman Allah, necə də xoşbəxt olmuşam”. Halbuki indi də xoşbəxtsən amma bunu sabah biləcəksən, çünki sabah bu günümüz dünən olacaq!

    ..Bayaqdan həyat haqqında fikirlərimi yazıram amma hələ tam bir qayda yaza bilməmişəm çünki həyat Targikomediyadır. Kədəri yazanda, sevincli anlar gözünün qarşısında canlanır. Digər halda isə əskinə..

    Səbəblər yaradaq dostlar, Yaşamaq üçün!