Ustad Məhəmmədhüseyn ŞƏHRİYAR.”İzn ver toy gecəsi məndə sənə dayə gəlim”

İzn ver toy gecəsi məndə sənə dayə gəlim
Əl qatanda sənə məşşatə təmaşayə gəlim

Sən bu məhtab gecəsi seyrə çıxan bir sərv ol
İzn ver, məndə dalınca sürünüb sayə gəlim

Mənədə baxdın o şəhla gözlə, mən qaragün
Cürətim olmadı bir kəlmə təmənnayə gəlim

Mən cəhənəmdədə baş yastığa qoysam sənlə
Heç ayılmam ki durub cənnəti-məvayə gəlim

Nənə qarnında sənlə əkiz olsaydım mən
İstımızdim doğulub birdə bu dünyayə gəlim

Sən yatıb cənnəti röyadə görəndə gecələr
Məndə cənnətdə quş ollam, ki o röyayə gəlim

Qıtlıq illər yağşı tək, quruyub göz yaşımız
Kuye-eşqində gərək birdə müsəllayə gəlim

Səndə səhrayə marallar kimi bir çıx,nə olur ki
Mən də bir seydə çıxanlar kimi, səhrayə gəlim

Allahından sən əgər qorxmayıb, olsan tərsa
Qorxaram məndə dönüb dini məsihayə gəlim

Şeyx sən`an kimi donquz otarıb illərcə
Səni bir görmək üçün məbəde tərsayə gəlim

Yox sənəm! Anlamadım, anlamadım, haşa mən
Buraxım məscidimi, sənlə kelisayə gəlim!

Gəl çıxaq ture-təcəllayə, sən ol celveye-tur
Mən də musa kimi, o turə təcəllayə gəlim

Şirdir şəhriyar-ın şeri, əlində şəmşir
Kim deyir mən belə sir ilə dəvayə gəlim