Author: Delphi7

Vətən-göz bəbəyim, Torpaq-and yerim.!

Ey ana diyarım, ey Azərbaycan,
Hazıram uğrunda ölümə hər an,
Neçə cənnət məkan qalıbdır viran,
Duyanda qanayır qəlb yaram dərin,
Vətən göz bəbəyim, torpaq and yerim!

Düşməni tarixdən gərək silim mən,
Qisası canla da olsa, alım mən,
Necə şənlənim mən? Necə gülüm mən?
Ürəkdə QARABAĞ adlı dərd-sərim,
Vətən göz bəbəyim, torpaq and yerim!

Ulu Tanrım, daim ol bizə kömək,
Ötsün başımızdan bu qara külək,
Şəhidlik zirvədir, ucalım gərək,
Elə örnək olsun qoy bu hünərim,
Vətən göz bəbəyim, torpaq and yerim!

Daim Yaradana gətirək pənah,
Yerdə qalan deyil bunca nalə-ah,
Sıralan döyüşə, əlində silah,
Sənə səslənirəm igidim, nərim!!!
Vətən göz bəbəyim, torpaq and yerim!

Nə şərəf, nə şöhrət-şan bahasına,
Şücaət göstərim qan bahasına,
Torpağı qaytarram can bahasına,
Bilsəm ki bu yolla olar zəfərim,
Vətən göz bəbəyim, torpaq and yerim!

Olar sərt qışımız çiçəkli bahar,
Gedər başımızdan bu dərd, bu qubar,
Qarış-qarış dönər hər doğma diyar,
Bitər bu həsrətim, qəmim, kədərim,
Vətən göz bəbəyim, torpaq and yerim!

Yazaq neçə şeir, söz Qarabağda,
Ürək Qarabağda, göz Qarabağda,
Bayramlar edərik biz Qarabağda,
O gün uzaq deyil, Ya Allah-Kərim!
Vətən göz bəbəyim, torpaq and yerim!!!!!

03.04.2016

Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
“İctimaiyyət və təhsil” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı

Zalım düşmən pusqudadı, çapardı,
Neçə oğulları vaxtsız apardı.
Analar-bacılar şivən qopardı,
Amandı, yatmayaq, dur, ay qardaşım,
Oyan ay qohumum, ay vətəndaşım!!!

Neçə öpüş donub qaldı dodaqda,
Neçə çiçək solub qaldı budaqda,
Neçə baxış itib qaldı uzaqda,
Nə qədər səbr edək, dur ay sirdaşım,
Oyan ay qohumum, ay vətəndaşım!

Qoy ucalsın göyə haqqımın səsi,
Gül olsun Vətənin dağı-dərəsi.
Düşməni hürkütsün igid nərəsi,
Dur gedək irəli, dur ay qardaşım,
Oyan ay qohumum, ay vətəndaşım!

ŞƏHİDLƏR XİYABANI

Şəhidlər Xiyabanı,
Mənim Məkkəm, Mədinəm!!
Doğma övladlarındı,
Körpə qanadlarındı,
Sənin qoynunda yatan…
Onlar olub nahaqqın başına
Kəmənd atan!
Onlar olub düşmənə,
Şeytan bilib daş atan!!
Onları tanımayan,
İnsanlıqdan kənardı,
Məzarları başında,
Vətən sevgisi vardır!
Onları tanımayan ,
Bizləri nə anlayar?!.
Nadanların işidi,
Dünyanı qandallayar!!
…Şəhidlər Xiyabanı,
Mənim Məkkəm, Mədinəm!!
Onlar olub nahaqqın başına
Kəmənd atan!
Onlar olub düşmənə,
Şeytan bilib daş atan!!
Doğma balalarındı,
Sənin qol-qanadındı,
Vətən, qoynunda yatan!!

ADDIMLA İNAMLA

Sən qorxaq deyilsən ,illərdən bəri,
Vüqarla döyünüb igid ürəyi,
Sən ey ,Vətənimin igid əsgəri,
Addımla inamla daim irəli!
Qanlı ,qadalıdır yolun bilirəm,
Vüqarın çatacaq zirvə yoluna.
Bükülməz heç zaman qolun bilirəm,
Addımıa inamla daim irəli.
Əlləri göydədir ana ,bacının,
Allah dərgahından köməyin gəlir,
Ümiddir ,inamdır dərd əlacımız,
Addımla inamla daim irəli!
Bayrağım ucadır,bir daha enməz,
Vətən igidləri yolundan dönməz,
Döyünən ürəyin heç odu sönməz,
Addımla inamla daim irəli!
Gözünü həsrətlər izləyəsidi,
Bir gözəl yol üstə dayanıb hər gün
Yolunu həsrətlə gözləyəsidi,
Addımla inamla daim irəli!
Addımla inamla daim irəli!
Qələbə söyləyən dilinlə qayıt.
Sən elə vüqarla getdiyin kimi,
Vüqarla evinə ,elinə qayıt!!
MEHRİBAN. 02 03 2016.

ALLAH QORUYACAQ SƏNİ,ƏSGƏRİM!

Qalxdın vətənimin səsinə,qardaş!
Allah qoruyacaq səni,əsgərim!
Qələbə gətirsin bizə bu savaş,
Deyən,azad olur mənim vətənim,
Allah qoruyacaq səni,əsgərim!

İnşallah,Şuşaya doğru qalxarsız,
Zəfər bayrağını ora sancarsız,
Erməni cəsusun möhkəm boğarsız.
Silah istər,bu gün mənimdə əlim,
Allah qoruyacaq səni,əsgərim!

Didərgin alqışı sizə ruh verər,
İlanın başını əsgərim əzər,
Qələbə ruhludu bu gün hər əsgər.
Yayılar dünyaya bu urra səsim,
Allah qoruyacaq səni,əsgərim!

Mehridə qəribdi,vətən dərdlidi,
Vətənsiz qalıbdı gör neçə ildi,
Ey ordum,qələbə indi sənindi.
Deyən,azad olur mənim vətənim,
Allah qoruyacaq səni,əsgərim!

Kiyev 02-04-2016

QAYTAR O ELLƏRİ QAYTAR ALLAHIM

Gör neçə ildi ki, ayrıyıq səndən.
Qaytar o elleri qaytar Allahım.
Necə yazım mən bu gün kəlməcərdən.
Məni bağışlamaz bilki torpağım.
Qaytar o elleri qaytar Allahım.

Kəlbəcərim,sinəmdəki bir yara.
Baxa bilmir gözüm bu insanlara.
Həsrətli qalmışıq o torpaqlara.
Gör neçə illərdi sönüb çırağım.
Qaytar o elleri qaytar Allahım.

İsti suyun həsrətindən yanaram.
Gəlin qayasını niyə tapmıram.
O yurdun qapısın hacan açaram.
Niyə qalxmır mənim silah,yarağım.
Qaytar o elleri qaytar Allahım.

Qərinə haqlayır bu həsrətimi.
İtirmişəm Kəlbəcəri,elimi.
Kimə deyim axı bu ağır dərdi.
Bircə ordumadı mənim pənahım.
Qaytar o elleri qaytar Allahım.

Mehriyəm, qəribəm, ürəyim yanır.
Ürək itiyini gəzir tapmayır.
Başım aşağıdı niyə qalxmayir.
Görünmür o yurdda bu dərdli xalqım.
Qaytar o elleri qaytar Allahım.

Kiyev 02-04-2015

DÜNYA MƏNİM DÜNYAM DEYİL

Xalq şairi Məmməd Araza.

Ağlayana göz yaşıdır,
Ağladana közdür dünya.
Kimisinin öz yaşıdı,
Kimisinə sözdür dünya.
Dünya mənim dünyam deyil.

Hara baxsan hərb ocağı,
Hara baxsan qəm-ələmdir.
Canlı məzardır qucağı,
Bağrının başı sitəmdir.
Dünya mənim dünyam deyil.

Pozulub mizan-tərəzi,
Çəkilməmiş gözü qaçır.
Ocağı tərk edən kəsin
Arxasınca közü qaçır.
Dünya mənim dünyam deyil.

Bir loxma çörək dalınca
Başı lovlu qaçanı var.
Hədəf olub ehtiyaca,
Dərd üstə dərd qucanı var.
Dünya mənim dünyam deyil.

Kimisinə dar ağacı,
Kiminin uman yeridir.
Dərd əhlinə yar ağacı,
Sevənin güman yeridir.
Dünya mənim dünyam deyil.

Dünya qədərin qalası,
Qədərliyə qara gündür.
Dünya dərdimə qalası,
Açılmayan bir düyündür.
Dünya mənim dünyam deyil.

…Gülünclərin gülüncünə
Qalib gəlmək təpəri yox.
Bu dünyanın nə vecinə-
Toxun acdan xəbəri yox!
Dünya mənim dünyam deyil.
Dünya mənim dünyam deyil!

QURBAN OLDUĞUN

Sən kimi sevirsən heç bilirsənmi?
Qəlbi qara daşdır qurban olduğun.
İlanı yuvadan çıxarar dillə,
Şeytana qardaşdır qurban olduğun.

Sənə ünvanlanan sözünə bəndsən,
Sözündən daha çox özünə bəndsən,
Oğrun baxışına,gözünə bəndsən,
Sevən qəlbə daşdır qurban olduğun.

Ona fərq eləməz sənsən,ya qeyri,
Sözündə düz olmaz gözündən əyri…
Yüz yol söyləsəm də sənə,nə xeyri?
Desəm:”Qəlbi daşdır qurban olduğun”.

Nə qədər gec deyil-bir düşün,daşın,
Atdığın addımdan,fikrindən daşın!
Barı,tök ətəkdən bu sevda daşın,
Dərd verən bir daşdır qurban olduğun.

Abdulla Haqqa yar-yar da yarına…
Həqiqi yar olan darda yarınar.
Təkcəgöz yaşıdır dərdə yarınan,
Qədərə sirdaşdır qurban olduğun,
Kədərə yoldaşdır qurban olduğun.

Azərbaycan.Quba.
22.03.2016

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyi və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının “Cənubi Qafqaz Xalqları üzrə xüsusi müxbir”i,
İraq Türkmən Yazarlar Birliyinin, Dərbənd Ədəbiyyatçılar Birliyinin, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü

QARABAĞIM

Neçə ildir yol gözləyir,
Canm qərib Qarabağım.
Qəlbi insan tək sızlayır,
Canım qərib Qarabağım.

Ocağları sönüb qalıb,
Ev eşiyim yanıb qalıb.
Damarımda donub qalıb,
Canım qərib Qarabağım.

Dağları, düzləri küsgün,
Babamın izləri küsgün.
Sovrulan közləri küsgün,
Canım qərib Qarabağım.

Zeynəbəm, alışır sinəm,
utanıram, necə dinəm?
Adından kül olan mənəm,
Canım qərib Qarabağım.

Tarix 02 02 2016.

VƏTƏN DƏRDİ

Yenə səhər açıldı,
Yenə köhnə xəbərlər.
Görən deyən olarmı,
Nə gündədir Kəlbəcər?

Hər səhər açılanda,
Saytları izləyirəm.
Şuşadan, Xocalıdan,
Xoş xəbər gözləyirəm.

Səhəri tez açıram,
Sanki, öz gözlərimlə.
Çalışıram vəsv edim,
Vətəni, sözlərimlə.

Səhər məni kövrəldir,
Xankəndindən, yox bir səs.
Yoxsa Laçın, Cəbrayıl,
Cavab verməyir heç kəs.

Səhər mənə nə desin?
Axı yoxdur xəbəri.
Mən xəbər gözləyirəm,
İstəmirəm kədəri.

Üzeyiri, Cabbarı,
Gecə gördüm yuxuda,
Onların məzarları,
Qalıbdır yad ayağda.

Mən isə hər gün səhər,
Xoş xəbər gözləyirəm.
Şəhidim var deyəndə,
İçimdən sızlayıram.

Hər yüz ildən, bir yara,
Hər ilin bir dərdi var.
Böyük hərflə yazıldı,
Tarixə, qanlı yanvar.

Əsir düşmüş qız, gəlin,
Bilinmirki hardadır.
O gözəl Qarabağım,
Neçə ildir dardadır.

Yazıram sözüm bitmir,
Yazmayım, bəs neyləyim?
Zeynəbəm, vətənimçün,
Qan ağlayır ürəyim.

Tarix 06 02 2016.

Vətən bizi çağırır !
Durun , səfərbər olun ,
Hamınız əsgər olun ,
Üçrəngli bayrağımız
Qoy göylərə ucalsın ,
Həmişə uca qalsın .
Qayıtsın torpağımız ,
Həmişə bizim olsun ,
Qəlblərə sevinc dolsun ,
Vətən bizi çağırır !

Vətən bizi çağırır !
Durun , qalxın ayağa ,
Kömək olun torpağa .
Xalqımın düşmənləri
Qoy cəhənnəmi görsün ,
Ölsün düşmənlər , ölsün .
Vətən oğlu , gəl bəri ,
Gəl , gəl əl-ələ verək ,
Vətən uğrunda ölək ,
Vətən bizi çağırır !

Vətən bizi çağırır !
Şuşa , Cıdır düzündə ,
( Həqiqət var sözündə )
Deyir : – Məni satdınız ,
Ay xainlər , nankorlar ,
Pulpərəst rüşvətxorlar ,
Ar , həyanı atdınız ,
Ucalır xalqın səsi ,
Olduz qarğış yiyəsi ,
Vətən bizi çağırır !

Vətən bizi çağırır !
Dağlıq Qarabağında ,
Füzuli torpağında ,
Ağdamda , Kəlbəcərdə ,
Qubadlı , Zəngilanda ,
Cəbrayılda , Laçında ,
Ağdərədə , Tərtərdə ,
Xainlərin gözün tökün ,
Xainlərin qəlbin sökün ,
Vətən bizi çağırır !

Vətən bizi çağırır !
Vətənin çəkir haray ,
Günlər keçir olur ay ,
Aylar illərə dönür ,
Kömək olmayır bizdən ,
Qan sutək axır dizdən ,
Cavan ömürlər sönür ,
Babəkin gəlir səsi ,
Koroğlunun nərəsi ,
Vətən bizi çağırır !

Vətən bizi çağırır !
Çoxlu silah aldırın ,
Düşmənləri tez qırın .
Faşist erməniləri
Qırın qurtarın daha ,
Qoy qalmasın sabaha
Erməninin əsgəri ,
Qeyrətimiz bəlli olsun ,
Cürətimiz bəlli olsun ,
Vətən bizi çağırır !

Vətən bizi çağırır !
Azad olmaq istəyir ,
Abad olmaq istəyir ,
Eşitmirik vətəni ,
Qulağımız kar olub ,
Gözlərimiz kor olub ,
Qəlbisınıq vətəni ,
Görüb , eşitməmişik ,
Dərdini bilməmişik ,
Vətən bizi çağırır !

Vətən bizi çağırır !
Dad çəkir vətənim , dad ,
Olmaq istəyir azad ,
Adbaad səsləyir bizi ,
Adımızı danmışıq ,
Al-verə qurşanmışıq ,
Vətən gözləyir bizi ,
Nankor vətəndaşların ,
Kar , kor vətəndaşların ,
Vətən bizi çağırır !

Vətən bizi çağırır !
Yetim Segah üstündə ,
Çağırır bizi gündə ,
Təsniflə , muğamatla ,
Bizi ağladır yaman ,
Qəddimiz olub kaman ,
Qalib deyir , avtomatla ,
Pulemyotla tufan edək ,
Dığaları qıraq , tökək ,
Vətən bizi çağırır !
Vətən bizi çağırır !

1996 – cı il

Ay ellər , çox uzanır bizim haqq savaşımız
Bəsdir daha bir belə gözdən axdı yaşımız !
Şahid olsun zəfərə torpağımız , daşımız
Savaşımız zəfərlə qoşa calansın gərək
Qələbənin tonqalı şurla qalansın gərək !

Sən , ey dərdi , kədəri aram olan millətim
Sən , ey halal çörəyi haram olan millətim
Sən , ey vətən yarası yaram olan millətim
Xainlər bu ölkədən kənar dolansın gərək
Qələbənin tonqalı şurla qalansın gərək !

Yurdlarımız yağıda əsir qalıbdır axı ,
Bir milyon soydaşımız yesir qalıbdır axı
Qarabağ şanımızda kəsir qalıbdır axı
Yağı murdar qanına batsın , bulansın gərək
Qələbənin tonqalı şurla qalansın gərək !

Şamxaloğlu , kədərin sədlərini aş daha ,
Qələbənin , zəfərin şəninə söz qoş daha !
Ey qəhrəman , cəsur xalq , qalx ayağa , coş daha
Yurdu talayanların yurdu talansın gərək
Qələbənin tonqalı şurla qalansın gərək !

9 noyabr 2015

YOX DAYANMAQ İGİD ƏSGƏR,QƏLƏBƏNİ İSTƏRƏM

(Azərbaycan orudusu Qarabağda bir yüksəkliyi ələ keçirdi)

Qalxan silah enməyəcək,qalx igidim,ərənim,
Yox dayanmaq igid əsgər,qələbəni istərəm.
Gəl-gəl deyir əsir düşən tapdaq altda vətənim,
Neçə ildi el-obamla,yurd-yuvamı gəzirəm,
Yox dayanmaq igid əsgər,qələbəni istərəm.

Anaların göz yaşları quruyubdu ta bəsdir,
Bu yürüşdən geri dönmək gülünc olar ,əbəsdir,
Sinəm üstə çarpaz dağ var,igidləri tələsdir.
Əlim əsir,qələmimlə vərəqləri didirəm,
Yox dayanmaq igid əsgər,qələbəni istərəm.

Əsir düşən igidlərin intiqamı qalıbdı,
Şəhidlərin Qarabağda məzarları yanıbdı,
Neçə ürək bu dərdlərdən xəstəliklər tapıbdı.
Bu səsimlə əsgərimi döyüşlərə səslərəm,
Yox dayanmaq igid əsgər,qələbəni istərəm.

Al intiqam,qaldır silah,bir zəfərdi amalım,
Qoy yayılsın el-obaya bir qələbə harayım,
Məndə öndə ermənini sizlərlə bir tapdayım.
Vətən üçün can verərəm,mən bu yoldan dönmərəm,
Yox dayanmaq igid əsgər,qələbəni istərəm.

El oğluyam vətən dərdli,bir şairəm Vidadi,
Şəhidliyə gedən yollar,bu gün mənlə sənindi,
Qarabağım,dərd oylağım,bir düşün ki,bizimdi.
Neçə ildi el-obamla,yurd-yuvamı gəzirəm,
Yox dayanmaq igid əsgər,qələbəni istərəm.

Bakı 02-04-2016

VƏTƏNSİZ BAYRAMI NEYNİRƏM AXI!

Bayram gəlir,dağlar yaşıl don geyir,
Vətənsiz bayramı neynirəm axı!
Aqac çiçək açır,bağlar don geyir,
Kədərlə açıram hər gün sabahı,
Vətənsiz bayramı neynirəm axı!

Keçəl gəlir,kosa gəlir yoldadı,
Bəs mənim Ağdamım görən hardadı?
Çoxdan gedib ürəyimdən yar dadı,
Yumurta boyanır çəkirəm ahı,
Vətənsiz bayramı neynirəm axı!

Qovurqa qovrulur ürəyim kimi,
Rünhan saxlamışam hələ dərdimi,
Bəzəyə bilmirəm axı süfrəmi.
Gücüm çatmır alam çolpanı yağı,
Vətənsiz bayramı neynirəm axı!

Aldığım təqaüt yüz əlli manat.
Gecədə,gündüzdə olmuram rahat.
Üşağa nə deyim axı bu saat,
İtib çəkməmimdə nə vaxdı bağı,
Vətənsiz bayramı neynirəm axı!

Açılmır ürəyim ciblərim bom-boş,
İçməmiş olmuşam çoxdandı sərxoş,
Özümdə kədərdən olmuşam naxoş.
Qəlbimin heç nəyə yoxdu marağı,
Vətənsiz bayramı neynirəm axı!

Milyonlar məmurlar evinə axır,
Hər axşam uşaqda əlimə baxır.
Həsrət xəncərini sinəmə taxır.
Nəyimə lazımdı bu yaşamağı,
Vətənsiz bayramı neynirəm axı!

Vidadini qınamayın,haqlıdı,
Bu bayram çoxuna çox maraqlıdı,
Elin gözü yolda el soraqlıdı.
Kədərlə açıram hər gün sabahı,
Vətənsiz bayramı neynirəm axı!

Bakı 09-03-2016

Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
“İlham çeşməsi” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü

DAYANMA, İRƏLİ VƏTƏN ƏSGƏRİ

DAYANMA, İRƏLİ VƏTƏN ƏSGƏRİ,
DOĞMA TORPAQLARI SƏN QAYTAR GERİ,
QƏLƏBƏ BİZİMDİ, BİR NƏRƏ ÇƏK SƏN,
O XAİN DÜŞMƏNİN QANINI TÖK SƏN.
BİR YOLLUQ SON QOYAQ BU SAVAŞA BİZ,
QOY RAHAT YAŞASIN TAY MİLLƏTİMİZ.
YOX DEYƏK BU ZÜLMƏ BU ƏSARƏTƏ,
SÖYKƏNƏK HÜNƏRƏ, BİR DƏ QEYRƏTƏ.
VAXT, ZAMAN YETİŞİB İRƏLİ ƏSGƏR,
QANLI DÖYÜŞLƏRDƏ SƏN GÖSTƏT HÜNƏR.
YARİX UNUTMASIN BU RƏŞADƏTİ,
SƏFƏRBƏR EYLƏYƏK BİZ BU MİLLƏTİ.
ÜÇ RƏNGLİ BAYRAĞI ŞUŞAYA SANC SƏN,
SƏNƏ OĞUL DEYİR BU DOĞMA VƏTƏN.
DAYANMA , İRƏLİ VƏTƏN ƏSGƏRİ,
DOĞMA TORPAQLARI SƏN QAYTAR GERİ.

QAYIDIM

İstəyirəm bir quş olum,
Kəndimə dəyim, qayıdım.
O dağların qarşısında,
Boynumu əyim, qayıdım.

Görüm zirvə örpəyini,
Öpüm qönçə çiçəyini,
Şəhidlərin köynəyini,
Əynimə geyim, qayıdım.

Darıxdım yad səsdə, ündə,
Ürəyim yaz nəfəsində,
Atamın qəbri üstündə,
Bayatı deyim, qayıdım.

Əziz Musa yurdun hanı?
Qürbətdə çürütdün çanı,
Gedim görüm yurd, yuvanı,
Başıma döyüm, qayıdım.

ÇƏK BÜLÖVƏ RUHUNU
Vaxtı deyil yatmağın, ey ulu millət , oyan!
Varlığına mənliyin , qeyrətin olsun həyan.
Duy özünü dərk elə , dön içinə bir daha,
Dağ kimi söykən yenə mənliyinə , Allaha.
Çək bülövə ruhunu , bəsdi sığındın qına,
Qoyma dağılsın Vətən , qalx onu sal sahmana.
Vermə aman düşmənə , dön dumana , dön çənə,
Qıyma uzansın yad əl bir gülünə , qönçənə.
Heç bu qədər dincələr yurdu bölünmüş igid ?
Sən özünə arxalan , sən özünə ol ümid.
Od kimi , şimşək kimi çax , külə dönsün yağı,
Artıq amandan keçib , vur dağın üstdən dağı.
Qoyma yalan , əyrilik şəst ilə dönsün taca,
Tut beləcə daima haqqı özündən uca.
Əldə silah , dildə and qəlbdə Vətən sevgisi.
Göylərə olsun bülənd qoy qələbə türküsü.

ATLAN İGİDİM

Atlan igidim, dada yetiş, Allaha and iç,
Qeyrətlə, inamla yola düş, bir daha and iç,
Bu yurdur bizə dünyada candan baha, and iç,
And iç, bilirəm mərd igidim dada yetəndir,
Namus da, əmanət də bu torpaqdır, Vətəndir.

Yoxdursa onu qoruyan əsgər, Vətən ağlar,
Birləşməsə yumruq kimi ərlər, Vətən ağlar,
Boş qalsa bu dar gündə də səngər, Vətən ağlar,
Ağlar, o kömək görməsə bil, ərliyimizdən,
Gəl, atəşə dönsün gücümüz birliyimizdən.

“Haqqdan ucalan bayrağımız bir daha enməz”,
Heç kəs bu müqəddəs, ulu yoldan geri dönməz,
Yoxdursa ürək atəşimiz torpaq isinməz,
Dağlar kül olar hər yağı düşmən od aparsa,
Versək bir ovuc torpağımızdan yad aparsa.

Qan-qan deyənin qan iyi var hər kələyində,
Acgöz qaraçı nəfsi yatıb hər diləyində,
Son fitnəsi də keçmədi sərraf ələyindən,
Heç heyvan özü bir belə haqqı daşa qaxmaz,
Hər yersizə yer versə də xalqım başa qaxmaz.

Birlikdədir güc, səngərimiz hər qala, hər bənd,
Versin Bakı, Təbriz əl-ələ, bir də ki, Dərbənd,
Dönsün öz ulu keçmişinə Borçalı, Xankənd,
Min köhlənini Urmiyadan Göycəyəcən çap,
Xalqın, Vətənin dərdinə mərdanə nicat tap.

Hər yandan açıb üstümüzə ağzını böhtan,
Fır-fır dolanır ortada bir sərsəri şeytan,
Meydan açalım, fitnəkara süngülü meydan,
Atlan, yola düş, xalqımızın hərbi bilinsin,
Qaldır igidim yumruğunu, zərbi bilinsin.

AZƏRBAYCAN BAYRAĞIM

Dalğalanır göy üzündə,
Haqq ədalət var sözündə.
Sən ucasan el gözündə,
Odum-ocağım, çırağım.
AZƏRBAYCAN BAYRAĞIM.

Üstündəki o üç rəngin,
Zənginlərdən daha zəngin.
Ay ulduzlu şux ahəngin,
Doğmam, yaxınım, uzağım.
AZƏRBAYCAN BAYRAĞIM.

Əzəmətli xoş görünüş,
Alnında yazılıb döyüş.
Sən yenilik, sən bir dönüş,
Ana tək isti qucağım.
AZƏRBAYCAN BAYRAĞIM.

Ətəyində duman, çənin,
Şanım, şöhrətimsən mənim.
Qarşında diz çökür sənin,
Həm böyüyüm, həm uşağım.
AZƏRBAYCAN BAYRAĞIM.

AĞLAMA

Əzrayıl boynuma çöksə haçansa,
Yaş töküb gözündən anam, ağlama.
Gizli bir hökmü var hər dəqiqənin,
Dayansa ürəyim sonam, ağlama.

Görüşə bilməsəm ölüm qabağı,
Düşməsin dağların qaşı-qabağı,
Ömrümün günümün bu bahar çağı,
Arzusu gözündə qalan, ağlama.

Yoluma izimə qar yağacaqsa,
Soyuqdan damarda qan donacaqsa.
Bir gullə qəlbimə toxunacaqsa,
Sağalmaz olsada yaram, ağlama.

Dərdimə qəm kədər yoldaş olubdu,
Qəlbimə min dəfə dağ vurulubdu.
Ay ANA, eşitsən oğlun ölübdü,
Demə nakam getdi balam, ağlama.

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

HÜCUM ƏMRİNİ VER, BAŞ KOMANDANIM

Düşmən güvənməsin fəndi-felinə,
İgidlər qalxacaq Qırat belinə.
Dağ,qaya dayanmaz türkün selinə,
Parlasın günəşim,parlasın danım-
Hücum əmrini ver ,Baş Komandanım!

Şuşam,Qarabağım intizardadır.
Ağdamım,Laçınım gör nə haldadır.
Vaqifin,Zakirin gözü yoldadır,
İntiqam hissiylə qaynayır qanım-
Hücum əmrini ver ,Baş Komandanım!

Alaq qisasını uşaq,qocanın,
Birə-min əvəzin tökülən qanın.
Yüksəldək bayrağın Azərbaycanın,
Qurbandır vətənə,fədadır canım-
Hücum əmrini ver ,Baş Komandanım!

Titrətsin yağını “Cəngi” nin səsi,
Səfərbər eyləyək yurdda hər kəsi.
Hücuma hazırdır Odlar ölkəsi,
Qəzəbli şimşəklər hiss-həyəcanım-
Hücum əmrini ver ,Baş Komandanım!

YA QISMƏT

/02.04.1993 – CÜ İL KƏLBƏCƏRİ İTİRDİYİMİZ TARİXDİR – UNUTMAYAQ/

Vətən borcumuz çox,ömrümüzsə az,
Kəlbəcəri bir də görəm- ya qismət.
Taledən,qismətdən kimsə qaçammaz,
Dağında lalələr dərəm- ya qismət.

Zirvədə buludu qatar-qatardır,
Güneyi nərgizli,quzeyi qardır.
Dörd fəslin hamısı burda bahardır,
Süsəni sünbülə hörəm-ya qismət.

Səs sala dağına Şəmkirin sazı,
Bütün igidlərə çata avazı.
Ola qoç döyüşü,qeyrət davası,
Köksümü qabardıb,gərəm-ya qismət.

Yığam Mübariztək vətən gəncini,
Çaldıram Murovda şanlı cəngini.
Qaçıram düşmənin murdar rəngini,
Hayqıram:-“Ər oğlu-ərəm”-ya qismət.

Qarşısı alınsın qanlı sellərin,
Ordum xilaskarı doğma ellərin.
Dövran da yurdunun bütün güllərin,
Ayağı altına sərə,- ya qismət.

İşğala , Terrora və Əsassız İddialara qarşı Beynəlxalq Forumun Azərbaycan təmsilçiləri 31 mart – Azərbaycanlıların Soyqırımı Günü ilə bağlı bir sıra tədbirlərə qatılıblar. Forum üzvləri martın 31-də Quba Soyqırımı Memorial Kompleksinə gələrək 1918-ci ildə bolşevik-erməni silahlı dəstələrinin Azərbaycan torpaqlarında həyata keçirdikləri kütləvi qırğınlar nəticəsində həlak olan on minlərlə Azərbaycan vətəndaşlarının xatirəsini yad ediblər. Çıxış edən Forum üzvləri Akif Nağı, Mehdi Mehdiyev, Soltan Əliyev, Radə Abbas, Akif Kərimov, Azər Həsrət, Emin Həsənli, Tahirə Məmmədova, Mətanət Əsgərqızı, Cəsarət Hüseynzadə, və digərləri bu faciələri unutmamaq, gənclərə hər zaman belə tarixləri öyrətməyin vacibliyini qeyd etdilər. O da xüsusi vurğulanıb ki, bu faciələrin qisası Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin Qarabağda zəfər yürüşlərinə başladığı zaman alınacaq. Forum təmsilçiləri millətimizə başsağlığı verərək bir daha belə faciələrin yaşanmamasını arzuladılar. Daha sonra Forum üzvləri Karabag Today saytının kampaniyasına qoşuldular.

İşğala,Terrora və Əsassız İddialara qarşı Beynəlxalq Forumun Mətbuat Xidməti

Azərbaycan Dövlət Aqrar Universitetinin Menecment və aqrar marketinq kafedrasının assistenti, Universitet Tələbə Elmi Cəmiyyətinin sədri və dissertant Fərrux Rəhimov 24-25 mart 2016-cı il tarixlərində Azərbaycan Respublikasının Prezidenti yanında Gənclər Fondunun maliyyə dəstəyi ilə Qırğızıstanın paytaxtı Bişkek şəhərində keçirilən beynəlxalq konfransda iştirak etmişdir.
Qırğızıstan və Türkiyə Cümhuriyyətlərinin müştərək universiteti olan Manas universitetində baş tutan tədbir, Karasayev Bişkek İctimai Elmlər Universiteti, İ. Arabaev Qırğız Dövlət Universiteti, Cusup Balasagin Qırğız Milli Universiteti, B. Yeltsin Qırğız-rus Slavyan Universiteti və Qırğızıstan-Türkiyə Manas Universitetinin birgə əməkdaşlığı ilə və TİKA-nın dəstəyi ilə (Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığı) təşkil edilmişdir. Tədbirin məqsədi informasiyanın əsas güc olduğunu və daha çox “qloballaşma” anlayışı ilə ifadə edilən yeni bir çağa qədəm qoyan sənaye cəmiyyətinin yeri “İnformasiya Cəmiyyəti”-nin almaqda olduğu və bütün bunların “Elm Əsri”-nin xəbərçisi olduğu müasir dövrdə magistrlər və doktorantlar arasında elmə marağın daha da artırılması və müxtəlif sahələrdə aktual problemlərin müzakirəsi idi. Antropologiya, Tarix, Sosiologiya, Fəlsəfə, Türk Dili və Mədəniyyəti, Elm və Əxlaqi Dəyərlər, Din, İqtisadiyyat, Maliyyə, Hüquq, Dövlət idarəetməsi, Politologiya, Beynəlxalq Əlaqələr, Coğrafiya, Ekoloji Problemlər və Sağlamlıq, İdman, Turizm, Sahibkarlıq, İdarəetmə və Təşkilat, İstehsal və Marketinq, Mühasibat və Maliyyə və s. bu kimi başlıqlar altında hazırlanan orijinal elmi tezislər hakim heyət tərəfindən təsdiqini aldıqdan sonra konfransda məruzə üçün qəbul edilmişdir. “Elm tutumlu iqtisadiyyatin formalaşmasında texnoparkların rolu – Azərbaycan Örnəyi” mövzusunda çıxış edən Fərrux Rəhimov müasir dövrdə ölkəmizin iqtisadi həyatında baş verən dəyişikliklər, texnoparklardan istifadənin vəziyyəti, çətinliklər və imkanlar barəsində əhatəli məlumat vermişdir. Fərrux Rəhimov məruzə etmişdir ki:
-Elmi yeniliklər həmişə iqtisadi inkişafın təməl şərti olmuşdur, lakin bu yeniliklərdən istifadə səviyyəsi tarixi dövrlər ərzində dəyişmişdir. Əgər əvvəllər geniş torpaq sahələrinə və zəngin təbii resurslara sahib olmaq iqtisadi inkişafın əsas şərti hesab edilirdisə, cəmiyyətin və iqtisad elminin sonrakı inkişafı elm tutumlu, əsasən informasiya kommunikasiya texnologiyalarına əsaslanan müasir iqtisadiyyatın yaranmasını zəruri etdi. Bu iqtisadi konsepsiya iqtisad elmində yayğın olan resurs yönümlü iqtisadiyyat, ekoloji iqtisadiyyat, ətraf mühitin iqtisadiyyatı, yaşıl siyasət və s. kimi müxtəlif istiqamətlərin ideyalarını özündə birləşdirir. Elm tutumlu iqtisadiyyatın sadalanan şərtlərə cavab verməsi, elmi yeniliklərin sürətli şəkildə istehsala tətbiqinin mümkünlüyü elm mərkəzləri ilə sənaye müəssisələri arasında çox sıx əlaqələrin mövcudluğunu tələb edir.
Təqdim olunan məqalədə müxtəlif sahələr üzrə araşdırmalar aparan alimlərin və həmçinin yeni fikirlərlə, innovativ ideyalarla zəngin tələbələrin cəmləşdiyi ali təhsil müəssisələri ilə müxtəlif sənaye və kənd təsərrüfatı müəssisələri arasında keçid prosesini sürətləndirən texnoparklar araşdırılmış, onların elm tutumlu iqtisadiyyatın formalaşmasında rolu və Azərbaycanda bu sahədə görülən işlər nəzərdən keçirilmişdir. Araşdırmada həmçinin, ənənəvi deyə biləcəyimiz iqtisadiyyatdan yeni iqtisadiyyata keçid məsələləri, innovasiyaların istehsala tətbiqinin iqtisadi əhəmiyyəti, elmi yeniliklərin istehsala tətbiqi mexanizmləri, texnoparklar və onlardan istifadənin səmərəliliyi kimi məsələlər öz əksini tapmışdır. Fərrux Rəhimov qeyd edib ki, Azərbaycan iqtisadiyyatının sürətlə inkişaf etdiyi müasir dövrdə aqrar sahəni araşdıran yeni fikirli, innovativ ideyalı, elmlə istehsalı birləşdirməyə çalışan zəngin bilikli gənclərə çox böyük ehtiyacı var.
Gənc tədqiqatçı tədbirdə Azərbaycan Dövlət Aqrar Universitetində həyata keçirilən işlərdən bəhs etmiş, təşkil edilməkdə olan aqropark, Quşçuluq tədris mərkəzi, Bildirçin yetişdirmə mərkəzi, Qapalı və açıq balıqyetişdirmə labarotoriyaları, Maşın-traktor parkı və s. barəsində məlumatlar təqdim etmiş. Manas universiteti və ADAU arasında əməkdaşlıq imkanlarını müzairə etmək üçün baytarlıq, aqronomluq və iqtisadiyyat fakultələrin dekanları ilə təkbətək görüşlər həyəta keçirmişdir.

Şəfa VƏLİ,
Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının
Gəncəbasar bölməsinin xüsusi müxbiri,
Gəncə

Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin Rəhbərliyi Sizi, yeni nəsil Azərbaycan gəncliyinin istedadlı nümayəndəsini, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının elektron orqanları Gündəlik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Redaksiya heyətinin üzvünü və əməkdaşını doğum gününüz münasibətilə səmimi qəlbdən təbrik edir, Sizə uzun ömür, möhkəm cansağlığı, xoşbəxtlik, ailə səadəti, ədəbi-bədii yaradıcılığında bol-bol uğurlar diləyir!
Dodaqlarınızdan gülüş, yanaqlarınızdan təbəssüm əskik olmasın! Sevib, sevdiyiniz insanların əhatə dairəsində olun!

Mətbuat xidməti

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin Rəhbərliyi Sizi, Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndəsini, Süleyman Rəhimov adına Qubadlı rayon ədəbi ictimai birliyinin sədrini, ”Sözün Sehri” qəzetinin təsisçisini, ”Qızıl qələm” və “Qızıl kitab” mükafatları laureatını, Gündəlik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Baş məsləhətçisini, Qarabağ müharibəsi veteranını doğum gününüz münasibətilə səmimi qəlbdən təbrik edir, Sizə uzun ömür, möhkəm cansağlığı, xoşbəxtlik, ədəbi-bədii yaradıcılığınızda bol-bol uğurlar diləyir! Sevib, sevdiyiniz insanların əhatə dairəsində olun!

Mətbuat xidməti

Qafqaz ƏVƏZOĞLU (Dəmirov Qafqaz Əvəz oğlu) 1954-cü il aprel ayının 1-də Qubadlı rayonunun Mahmudlu kəndində anadan olub.İbtidai və orta təhsilini öz doğma kəndlərində alıb.
Ədəbiyyata, poeziyaya erkən yaşlarından maraq göstərir.Dövri mətbuat səhifələrində şeirləri və məqalələri dərc olunub.Hal-hazırda da müxtəlif mətbu orqanlarda şeirləri və məqalələri dərc olunmaqdadır.
Süleyman Rəhimov adına Qubadlı rayon ədəbi ictimai birliyinin sədridir.”Sözün Sehri” qəzetinin təsisçisidir.”Qızıl qələm” və “Qızıl kitab” mükafatları laureatıdır.Gündəlik İnformasiya Agentliyinin və Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Baş redaktorudur. Bir neçə şeir və publisistik kitablar müəllifidir.Qarabağ müharibəsi veteranıdır.Hal-hazırda Qubadlı rayonunun dövət qəzeti “Bərgüşad” qəzetinin redaktorudur.
Gözəl əməl və əxlaq sahibi Qafqaz Əvəzoğluna öz mətbu orqanında “Gənc Yazarlara dəstək” layihəsini həyata keçirərək Azərbaycanın bölgələrindən olan gənc yazarların ədəbi-bədii nümunələrini, poeziya örnəklərini, məqalələrini dərc edir.Bakı və Sumqayıt şəhərlərində müxtəlif mətbu orqanlarla sıx əməkdaşlıq əlaqələri saxlamaqdadır.

Yeri get, qız

Sən məni heç zaman sevə bilməzsən,
Məni sevənlərin sonluğu – yalqız.
Aldanma beləcə görkəmimə sən,
Yeri sev ağıllı bir adamı, qız!

Məni sevənlərin ağılı yoxdur,
Mənim şıltaqlığım dözülməz, çətin.
Yeri get yerində sakitcə otur,
Vallah, mən deyiləm sənin qismətin!

Səni qısqanaram mən yerə, göyə,
Doğma ataya da, südvermişə də…
Kasası – hamıya, nə var hər şeyə,
Lap belə dünyasın dəyişmişə də!..

Tüpürüb dabana elə qaçarsan,
Ancaq dilədiyin şükrlər olar.
Mənim sevilməyim deyildir asan,
Belə bir dəlidən kim sevgi umar?!

Xətrinə dəyməsin, pis olma da heç,
Yəqin ki, bu sevgin bir şıltaq ərkdir.
Yeri get özünə bir babını seç,
Məni sevmək üçün ürək gərəkdir!!

Mən dəliyəm, o da kür

Qaşa-gözə bax Allah,
Qüdrətinə min şükür.
Yandırdığın söndürməz,
Xan Arazla, dəli Kür!

Hürü-pəri misaldı,
Baxdım ağlımı aldı.
Elə bil ac maraldı,
Adamın qəlbin sökür!

Mən biləni bu qızın,
Oğurlasan “saqqız”ın,
Ürəyində düş qızın –
Qəlbi yanar görükür!

Baxıram “bişən” deyil,
Çıxıb görüşən deyil,
Kəməndə düşən deyil,
Belə ceyran tez ürkür!

A Qafqaz, bu qız bil ki,
Umur tər-təmiz sevgi.
Heyif, tutmaz bizimki,
Mən dəliyəm, o da kür!!

ÖZGƏ

– Dön,- dedim, dönmədin, düşündüm bəlkə,
Istəyin ayrıdı, təmənnan özgə…
De, mənim qiymətli daha nəyim var,
Məndə “mən” deyilən ta “mən”dən özgə?!

Səni axtarıram, dolanır gözüm,
Axır ürəyimə yaş düzüm-düzüm.
Alışmır ocağım, od tutmur közüm,
Olmaz yandıranı bir səndən özgə!

Dön geri, a mənim könül möhtacım,
Üzülüb taqətim, yoxdur illacım.
Heç kimə, heç kimə yox ehtiyacım,
Sənintək səbrimi kəsəndən özgə!

Qafqaz Əvəzoğlu hər şeydən betər,
Gecəli-gündüzlü yolunda bitər.
Inana bilmirəm səni mən qədər,
Sevən tapılarmı, de, məndən özgə?!

2006.

AĞLADI

Gözlədim, gəlmədin, görüş yerimiz,
Halıma mükəddər oldu, ağladı!
Sənin görüşünə tələsən güllər,
Əlimdə saralıb-soldu, ağladı!

Bükdü qamətimi, əydi bu halət,
Gəldiyin yollar da çəkdi xəcalət.
Məhəbbət yanğılı bir dəli həsrət,
Qolların boynuma saldı, ağladı!

Nə bilim bu imiş yaxınlığımız,
Bir eşqin oduna yaxındığımız.
Bir vaxt qucağına sığındığımız,
Söyüdlər saçını yoldu, ağladı!

A Qafqaz, bu necə taledi, baxtdı?
Ahım göyləri də yandırıb-yaxdı.
Şimşəklər oynadı, ildırım çaxdı,
Buludlar hönkürüb doldu, ağladı!

2008.

AZ

Deyirsən, uzaq ol, amma bir zaman,
Bitib yollarımda qalmırdınmı, az?!
Dolanıb başıma pərvanə kimi,
Qadamı-bəlamı almırdınmı, az?!

Süzdürə-süzdürə o qaş-gözünü,
Qurban eyləyərdin mənə özünü.
Söykəyib üzümə hərdən üzünü,
Şirin xəyallara dalmırdınmı, az?!

Ayrıla bilmidin, zəliydin, zəli,
Olmuşdun sərsəri, olmuşdun dəli.
Mənə salam verən hər bir gözəli,
Şahmar ilan kimi çalmırdınmı, az?!

Niyə qurdaladın sən yaddaşımı,
Qafqaz Əvəzoğlu yenə naşımı?!
Bişirə-bişirə bu gic başımı,
Gülüstan qoynuna salmırdınmı, az?!

2008.

Bacarsanız siz

Ey əziz dostlarım, a yaxınlarım,
Bir sözüm var sizə! Bacarsanız siz, –
Bir uca təpədə – bir uca yerdə,
Mənim məzarımı qazarsınız siz!

Başdaşım ucalsın ənginliklərə,
Dağlara-daşalra, düzənliklərə…
Bilirsiz vurğunam gözəlliklərə,
Qəbrimi güllərə qatarsınız siz!

Demirəm güllərdən tutuban dəstə,
Hər gün gələsiniz dəstəbədəstə…
Hərdənbir dönübən qəbrimin üstə,
O mənli günləri anarsınız siz!

İşdi, yurd-yuvamız alınsa bir gün,
Qaralmış ocaqlar çatılsa bir gün…
Dönüb qəbrim üstə nə vaxtsa bir gün,
Heç yoxsa bir ocaq çatarsınız siz!

Bəxtəvər deyərdim bu külbaşıma,
Ölümüm çıxsaydı yurdda qarşıma!
Əgər burda ölşəm, sinədaşıma,
“Öldü vətən deyə” yazarsınız siz!

Sormayın bu nədi, nə vəziyyətdi?
Bu da, bir arzudu, bir vəsiyyətdi,
Qafqazdan sizlərə son əziyyətdi!..
Bilirəm, sözümə naçarsınız siz;
Edin dediyimi bacarsanız siz!

2007

Gedirəm

Bələnibən öz ahıma,
Üz tutmuşam sabahıma…
Qurban olum Allahıma,
Dərd sarıdan kef edirəm!

Uca tutdum mən hörmətin,
Əskiltmədi kəramətin…
Hey içirdib qəm şərbətin,
Dərd də verdi can yedirəm!

Döyə-döyə közarımı,
Şükür, açdı “bazarımı”.
İndi düşüb məzarımı,
Axtarmağa yol gedirəm!

2005

Gedək, canım

Ömür ötdü, yaş haxladı,
Çan yetişdi – lalıxladı.
Ta əzrayıl marıxdadı,
Verdik ələ yedək, canım!

Ötürmüşük neçə qış-yaz,
Qonaq olan bunca qalmaz.
Çəkilməmiş altdan palaz,
Dur yır-yığış edək, canım!

Günü-gündən çaşır təbrim,
Tükənibdi daha səbrim…
Gözü yolda qalan qəbrim,
Nigarandı, gedək, canım!

2005

Min, deyir

Başımda turp əkir gül nəvələrim,
Ölərəm, desələr, öl,- nəvələrim.
Açıbdı şipşirin dil nəvələrim,
Biri bir deyəndə, biri min deyir!

Qoşulub onlara uşaxlaşıram,
Bu qoca vaxtımdan uzaxlaşıram…
Düşüb dizin-dizin iməkləçirəm, –
Arvad,- mübarəkdi qədəmin,- deyir!

Minirlər belimə çökdürüb yerə,
“Dəh-dəh”lə çıxırlar evdə “səfərə”.
Hələ bir üstəlik xırda “heyvərə”,
-Ay nənə, yer var e, sən də min, deyir!

Otaxdan-otağa başlanır yolum,
Belə nəvələrin qurbanı olub!
Nəvə şirinliyin bilməyən oğlum,
-Baho, ağlı çaşım dədəmin, deyir!..

Başıma gələnlər başıza gəlsin,
Hər nəvə həsrətli tamarı kəsin!..
Qafqaz Əvəzoğlu Allah kəsməsin,
Bütün nəvələrdən kərəmin, deyir!

2005

Gedir

Ay Allah, bu qızın ismətinə bax,
Həyadan yanağı allanıb gedir.
Onun taleyinə, qismətinə bax,
Beləsi kor olub allanıb gedir!

Belə gözəl olmaz, belə qız olmaz,
Hələ görməmişəm belə sərvinaz.
Nə olar, ay Allah, onu mənə yaz,
Qaymaq dödaqları ballanıb gedir!

Onunla ömr edən nə bəxtəvərdi,
Kimə könül versə onun nə dərdi!..
Özümü yoluna durub sərərdim,
Bilsəydim üstümdən sallanıb gedir!

Yazardım şəninə gözəl şeirlər,
Sevərdim, bilərdi necə sevirlər…
Beləsin görəndə sonra deyirlər,
Qafqaz Əvəzoğlu hallanıb, gedir!

2005

Dağlar

Sənlə getdi şad günlərim,
Xoş növrağım, çağım, dağlar!
Hər sağalan yara deyil,
Sinəmdəki dağım, dağlar!

Ağır-ağır bir el idim,
Zaman-zaman hey qovuldum…
Qərib eldə bağban oldum,
Gül açmadı bağım, dağlar!

Qərib boynun büküb gedər,
Ürəyini söküb gedər…
Qaçqın deyib tənə edər,
Mənə solum, sağım, dağlar!

Günüm sizsiz keçməz idi,
İndi gözüm yaş selidi.
Söylənməmiş bir şərqidi,
Mənim ahım, ağım, dağlar!

Bu dərd məni hey ağrıdır,
Bal da yesəm zəhər dadır…
Sinən üstə at oynadır,
Neçə ildi yağım, dağlar!..

Qafqaz deyir, hanı sənin,
Babəklərin, nəbilərin?!..
Bizim kimi “igidlərin”,
Boyun yerə soxum, dağlar!!

1996

ƏSİR DÜŞƏN ŞEİRLƏRİM

Gəncliyimin xoş çağıydı,
İlk eşqimin sorağıydı,
Ürəyimin ocağıydı,
Əsir düşən şeirlərim!

Gah utancaq bir gül idi,
Gah bir ötən bülbül idi,
Şirin-şəkər bir dil idi,
Əsir düşən şeirlərim!

Bəzən qarlı dağım idi,
Bəzən güllü bağım idi,
Bəzən xəzan çağım idi,
Əsir düşən şeirlərim!

Naxışıydı xanamın, oy,
Cilvəsiydi sonamın, oy,
Laylasıydı anamın, oy,
Əsir düşən şeirlərim!

Gah titrəyən bir yel idi,
Gah kükrəyən bir sel idi,
Gah pərişan ağ tel idi,
Əsir düşən şeirlərim!

Bahür idi – yaz kimiydi,
Bir ismətli qız kimiydi,
İşvəlydi – naz kimiydi,
Əsir düşən şeirlərim!

Anadil tək gah ötərdi,
Gah qartal tək qıy çəkərdi,
Kəklik kimi hey səkərdi,
Əsir düşən şeirlərim!

Qəlb oxşayan xoş meh idi,
Gül üstündə bir şeh idi.
Haqq divanlı bir şah idi,
Əsir düşən şeirlərim!

Yandı yurdum-yuvam, qaldı,
Sərin suyum, havam qaldı…
Kül olmamaış haram qaldı –
Əsir düşən şeirlərim!

Bostanımın tağıydı o,
Ürəyimin yağıydı o,
Üç il qabaq sağıydı o,-
Əsir düşən şeirlərim!

Bükdü onu bu qışlarmı,
Çürütdümü yağışlarmı,
Görən məni bağışlarmı,
Əsir düşən şeirlərim?!

1996

VAR SUMQAYITIM

(Sumqayıt şəhərinin 60 illiyinə)

Bəstəkar Nərminə Nağıyeva tərəfindən mahnı-əsər bəstələnmiş, Sumqayıt şəhərinin 60 illiyi münasibəti ilə keçirilən şeir-mahnı müsabiqəsində III yeri tutmuşdur.

Sevdim ilk baxışdan, təmasdan səni,
Gördüm ürəklərdə bir dastan səni.
Olasan beləcə gülüstan səni,
Düşməsin üstünə xar, Sumqayıtım!

Qəlbimdə yandırdın od-ocağını,
Ilkin bahar bildim hər bucağını.
Açıb ana kimi öz qucağını,
Olmusan bizlərə yar, Sumqayıtım!

Doldun ürəklərə məhəbbətinlə,
Ruha qida verdin ülviyyətinlə.
Tanındın dünyada şan-şöhrətinlə,
Eylədin özünü car, Sumqayıtım!

Igid oğlanların bir tərlan-tülək,
Qoynunu bəzəyən qızların mələk.
Məhəbbət yanğılı gör neçə ürək,
Tapdı qucağında yar, Sumqayıtım!

Hüsnün ürəyimi çəkib qopardı,
Mənimçün qışın da yazdı, bahardı.
Könlüm harda belə qərar tutardı,
Yaxşı ki, yaxşı ki, var Sumqayıtım!!

2009.

SUMQAYIT GÖZƏLLƏRİ

(Sumqayıt şəhərinin 60 illiyinə)

(mahnı)

Ovsunudur gözlərin,
Bahardılar, yazdılar.
Gözəllikdə özlərin,
Tarixlərə yazdılar,
Sumqayıt gözəlləri!

Yaranandan bu şəhər,
Atıldılar qoynuna.
Çələng olub təzə-tər,
Sarıldılar boynuna,
Sumqayıt gözəlləri!

Sevsə, cahandan keçər,
Sevgisinin yolunda.
Lap belə candan keçər,
Bağlasan əl-qolun da,
Sumqayıt gözəlləri!

Nazdılar başdan-başa,
Nazlı Xəzərim kimi.
Hər biri bir tamaşa,
Yanırlar zərin kimi,
Sumqayıt gözəlləri!

Oğulsansa dayan, döz,
Bu qızlarda baxışa…
Şair olan, götür yaz,
Layiqdilər alqışa,
Sumqayıt gözəlləri!

2009.

Dost var ki, xoş gününə xoş gündə havada gələr,
Dost da var dara düşsən dadına tufanda gələr.

O kəs ki, ədəb gözləyər, tanıyar öz yerini,
Öpər ustad əlini, başına irfan da gələr.

Bayquşun banlamasıyla açarmı sübhi-səba?
Səsi xarabada, ya çöllü-biyabanda gələr.

Odur ki, ta binadan izni yoxdur gülzara,
Bülbül istərsə bağa hər dəmdə, hər anda gələr.

Ey əhdi, əqli zamin, ey əziz əhli-kamal,
Min səhra anlamaz dağı, başı dumanda gələr.

Əsməra, el dərdinə dəva tapıb çarə edər,
Nə bəla gəlsə sənin canına dərmanda gələr.

ÜSTÜMƏ DAMIR VƏTƏN

Geyməyəmi gəlmişik,
Geyməyə kətan yaxşı?
Ölməyəmi gəlmişik,
Ölməyə Vətən yaxşı?

Əlimə gəlmir Vətən,
Dilimdə oxuyuram.
Yol tapıb getmək olmur,
Əynimə toxuyuram.

Torpaqdan daş ələnir,
Vətəndən vətəndaşı.
Hər oğul götürəmməz
Çiyninə Vətən daşı.

Yağışda, suda qaldı,
Yosunlu, mamır Vətən.
Üstünü örtəmmədim,
Üstümə damır Vətən.

02.01.2016

ŞEİR GƏTİR

Kəndə gedirsən, göz bəbəyi,
Yaddan çıxarma göbələyi,
Quzuqulağı, quşəppəyi,
Göy pencərindən şeir gətir.

Yıxılan aydan, ildən düşən,
Ağızdan düşən, dildən düşən,
Şairin nimdaş, əldən düşən,
Boz pencəyindən şeir gətir.

Gül iyləmədik nöyütündən.
Salxım, saçaqlı söyüdündən,
Ağsaqqalının öyüdündən,
Ağbirçəyindən şeir gətir.

Yaman çoxalıb səy şəhərdə,
Atın oynadır şər şəhərdə,
İt iyi verir, şer şəhərdə,
Dağ çiçəyindən şeir gətir.

13.02.2016

HƏR GÜLÜN, ÇİÇƏYİN DODAĞI BALDI

Hər gülün, çiçəyin dodağı baldı,
Nə qədər öpdümsə doya bilmədim.
Qoydum məlhəm kimi gözümün üstə,
Gözümdən kənarda qoya bilmədim.

Nənəmin toxuduğu güllü xalçadır,
Dağların döşündə sərilə qalıb.
Allahın verdiyi bu da bir paydır,
Bütün gözəlliklər Şərilə* qalıb.

Tənənəm gül-çiçək səpdi yoluma,
Havuş əl eylədi, boylandı mənə.
Ağladım içimə gözümün yaşın,
Cağazir həsrətlə dolandı mənə.

Çıxıb qarşıladı yolüstə məni,
Həmzəli, Axura “Bulaq başın”da.
Tanrı məhəbbəti yağmışdı bura,
Gül açıb bitmişdi çiçək daşında.

Gümüşlü daradı gümüş telini,
Arpaçay şəninə nəğmə deyirdi.
Necə bəzənmişdi xallı laləsi,
Söyüd saçaqları suya dəyirdi.

Dolandı qıçıma əyri yolları,
Dizədən baxanda Yaycı göründü.
Doldu gözlərimə nurlu işığı,
Sinəmdə həsrətli ürək döyündü.

Qaldırıb qolumu, açdım sinəmi,
Udub havasını ox, ana, dedim.
Adam da ölərmi belə yerlərdə,
Məni yaradana, baxana dedim.

——–
*Şərur

01.03.2016

Pəncərənin arxasından küçəyə baxırdım. Yağış çiskələyir, xırda damcılar şüşəyə dəyib aşağı süzülürdü. Dayanmadan dəyən damcılardan şüşədə qalanları da var idi. Bilirdim ki, əks tərəfdən çox gözəl mənzərə yaranmışdı. Yağış damcıları altında şüşə arxasından baxan, açıqsaçlı, pəjmürdə bir qız. Romantik bir görünüşdür. Axı özüm də gözəgəlimli, cazibədar idim. Yağışla əlbir olub yaratdığımız mənzərəyə heyran olmuşdum. Düşündüm, bir fotoqraf olsaydı, indi şəklimi çəkərdi. Ya da ki, yox, rəssam olardı, rəsmimi çəkərdi. Elə arzusunda idim ki, portretimi çəkdirim. Ancaq “ salam, lütfən mənim rəsmimi çəkin” deyə yox. Kimsə özü rəsmimi çəkmək istəsin.
Həmişə danışanda nənəm deyərdi “ Sən özün şəkil kimi qızsan. Şəkili neynirsən?”. Doğrudan da, şəkil kimi qızam. Bu günə qədər özümə qarşı o qədər tərif eşitmişəm ki, saysız-hesabsız. Elə bir gün yoxdur ki, məni tərifləməsinlər. Hərdən özüm də aynanın qarşısına keçib dəqiqələrcə özümə baxıram. Lap özümə vurulmuşam. Tez-tez qısa ətək geyib topuqlu ayaqqabılardaymışam kimi ayaqlarımı da qaldırıram. Podyumda yürüyürmüşəm kimi elə hey dala-qabağa gedib boyaboy olan aynada özümə baxıram. Sevirəm də belə aynaları. Gah da belə pis çıxmasın ana-bülbül durub ayna önündə metrəni də əlimə alıb ölçülərimi yoxlayıram.
Deyəsən, özümü sizə tanıtmağı unutdum axı. Mənim adım Bernardır. Hə, təəccüblənməyin. Bilirəm fransız adıdır, həm də fransız kişisinin adı. Mən özüm də “fransujenkayam”. Əsilli-nəsilli də, zahiri görünüşcə də. Ucaboylu, zərif bədənli, nəcib görünüşlü fransız qızı Bernar. Dəniz dalğası kimi saçlarım qulaqlarımın dibindən aşağı düşmür. Ağbəniz, bir az açıq qonur gözlüyəm. Bilirəm mən çox gözələm. Özümü tərifləmirəm. Başqaları məni tərifləyir. Mən də ki, özümü aynada görməyi bacarıram axı.
Mənim ulu babam fransız olub. Mən də ona bənzəmişəm. Elə Bernar onun adıdır ki, mən daşıyıram. Ailəmiz beşnəfərlikdir. Atam, anam və biz-üç bacı. Mən ən böyüyüyəm. Babamın əhdi olub ki, ilk nəvəmin adını ata adımı qoyacam. Beləcə mən Bernar olmuşam. Doğrusu, adımı da sevirəm, milliyyətimi də, özümü də. Kişi adı olmasına rəğmən bu mənim adımdır-BERNAR. Hər adama qismət olmur həm özü, həm də adı qeyri-adi olsun. Bu mənə nəsibdir. Hərəkətlərim, davranışım çılğıncadır. Dəcələm, şuluğam, zarafatcılam. Ancaq bu mənəmmi? Onu bilmirəm. Mənə elə gəlir mən hələ də özümü tanımıram. Yaşım yetərincə olmasına baxmayaraq. Necə yaşamaq istədiyimi, kim olmaq istədiyimi hələ də bilmirəm. Yalnızca gözəl təriflər alıb, özünü gözəl göstərməyi bacaran, şıltaq kimi görünən bir qız-BERNAR.
Orta məktəbi bitirmək ərəfəsində idim. Hələ də hansı peşəyə yiyələnəcəyimi bilmirdim. Sinif yoldaşlarım hərəsi bir ali məktəbə hazırlaşırdılar. Mən isə yalnız gözəlliklə, görünüşlə bağlı bir peşə düşünürdüm. Məni yolumdan döndərmək istəyənlər də yox idi. Yəqin ki, mənim başqa sahədə bacarıqlı ola biləcəyimi düşünmürdülər.
Bir gün məktəbdə divar qəzetini hazırlamağı mənə tapşırdılar. Mövzu müharibə idi. Rəsmi özüm çəkməli oldum. Əli silahlı əsgərlər, yerə sərilmiş düşmən meyitləri, qan, havadakı müharibə görünüşünü belə təsvir etdim. Çox ustalıqla işləmişdim. Rəngli boyalarla. Bu rəsmi mənim çəkdiyimə inanmamışdılar. Düzü, özüm də inanmadım. Sanki içimdə yeni bir Bernar yaranmışdı. Yox, o Bernar deyildi. Daha çox Həcərə, Nigara bənzəyirdi. İçində vətən sevgisi, düşmən nifrəti yaşadan biri. Həm də zərif barmaqlarla bu gözəlliyi ağ vərəqə daşıyan incə, ürkək bir qız. Bu divar kağızı mənim düşüncələrimi dəyişməyə başlamışdı. Həyatdakı tale açarım olmuşdu. Mən öz taleyimi özüm yazacaqdım. Özümü olduğum kimi öz düşüncələrimin ağuşuna təslim edəcəkdim. Onların apardığı yerlərdə var olacaqdım.
Əvvəlki çılğın qız yavaş-yavaş məhv olurdu. Onun yerini artıq məqsədli biri zəbt edirdi. O daha güclü, iradəli idi.
Zamanla adım da məndə qıcıq yaradırdı. İlk dəfə tanış olduğum birinin adımı bir neçə dəfə soruşması məni bezdirirdi. Bu ad belə mənim deyildi. Mənə yad idi. Niyə mən də başqaları kimi sakit yaşamağı bacarmayım? Hansısa bir işin qulpundan tutub sonadək adi bir həyat yaşamağı bacarmayım? Bu suallar məni gündən-günə daha çox narahat etməyə başlamışdı. Özümə həyatda yer tapmaq istəyirdim, nəhayət ki. Bacardığım, arzusunda olduğum bir işi görmək istəyirdim. Bilirdim, mən bacaracağam.
Adımın məndə mənfi hislər yaratdığı vaxt idi. Burulğan içinə düşmüşdüm. Evdəki bütün dəftərlərdə ağ vərəq axtarıb ağlıma gələn şəkilləri çəkirdim. Gündən-günə çəkdiyim şəkillər daha çox xoşuma gəlirdi.
Yenə yağış yağırdı. Damcılar qumun üstünə qonarkən torpaqda yaratdığı rəsmə tamaşa edirdim. Bu aralarda Fransanın çox da məşhur olmayan rəssamıyla tanış oldum. Adı, yaşadıqları, əsərləri məndən bəhs edirdi. Bəs niyə o qədər də məşhur deyil? Axı bu adı daşıyanlar azla qane olmamalıdırlar.
O rəssam məni burulğandan çıxardı. Bernar Buffe-fransız rəssamı. Əsərləriylə tanış olanda öz bacarığımı tapdım onlarda. Mənim demək istədiyim fikirləri, düşüncələri qələmə almışdı o, öz əsərlərində. Daha çox çılpaq qadın və kişi şəkilləri diqqətimi cəlb etdi. Əksər vaxtlarda belə şəkillər gözəl rəsm əsərləri sayılır. Ancaq Buffenin əsərlərindəki bu çılpaq qadınlar çirkabıyla yadda qalırdı. İnsanların daxilindəki pislikləri öz sadə qələmiylə necə gözəl göstərmişdi. Bu rəssamla tanışlıq mənim özümlə tanışlığım idi. Mən bu rəsimlərə baxarkən əslində nə istədiyimi, kim olmaq istədiyimi anladım. Bir zamanlar yarıçılpaq geyinib ayna qarşısında özümdən zövq aldığım günləri xatırladım. Özümdən utandım. Bu fransız rəssam mənə kağızların arxasından elm öyrətdi. Əxlaq elmi.
Bu görünüşlə model, teleaparıcı, aktrisa belə olmaq varkən , mən özümü sadə karandaşda tapdım. Mən əslində bu imişəm. Dünyanı bir karandaş ucunda görən BERNAR. Yaşam da, ölüm də, sevgi də, nifrət də, gözəllik də, çirkab da o karandaşın ucunda imiş. Mənim şıltaq zarafatlarım isə o qələmin yazdığını pozan kiçik rezin parçası ilə silindi sanki.
Pəncərənin arxasından küçəyə baxırdım. Yağış çiskələyir, xırda damcılar şüşəyə dəyib aşağı süzülürdü. Dayanmadan dəyən damcılardan şüşədə qalanları da var idi. Bilirdim ki, əks tərəfdən çox gözəl mənzərə yaranmışdı. Yağış damcıları altında şüşə arxasından baxan, aşıqsaçlı, pəjmürdə bir qız. Romantik bir görünüşdür.
Bu, mənim əks tərəfdən özümə baxaraq çəkdiyim ilk avtoportretim idi.

AYB, DGTYB və “Gənc Ədiblər Məktəbi”nin üzvü,
Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü

Bəzən kiminsə gedişi şeirləri xatırladır…

Mənim əllərim uzalı..
Sənin yolların… yolların…
Nə ki xoş gün tanımışdım
Sənə yolladım… yolladım…

Ünvanı sən olan sözlər
Deyilmədi… deyilmədi…
Səni sevən qız abrına
Bükülmədi… bükülmədi…

Günün xoş olsun, əzizim,
Göyün buluddan kəmlənsin…
Dərdin bu qaraca qızmı?
“Allah başqa dərd verməsin!”

AYB, DGTYB və “Gənc Ədiblər Məktəbi”nin üzvü,
Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü

Qəhərim əlçim-əlçimdi,
Kədərim ürək-ürəkdi…
Bilən varmı, gələn kimdi?
Bu yollar nəyə gərəkdi?

Bilən varmı, qara divin
Qış yuxusu yaza düşüb…
Bizim evlə sizin evin
Arasında kim üşüyüb?

Kimdi biləndərin, adam?
Gəlsin… görsün… bilsin… desin…
Məni çox söylətmə, qadam,
“Allah mənə ağıl versin!”

(Qubadakı “Soyqırım məzarlığı” onündə düşüncələr)

Səninləyəm, Turk oğlu,
Ruhunu oyaq saxla,
Bu yerdən keçən zaman
Bir anlıq ayaq saxla.
Silahını əldə tut,
Patrondaşı saz eylə,
Yanında daraq saxla.
Bu dərdləri sözbəsöz,
Misra-misra yazmağa
Qələm və varaq saxla.
Mürəkkəbi heç zaman
Qurumasın qələmin,
Bir sonluğu olmalı
Bu yasın, bu ələmin!

Sonsuz fitnə-fəsaddan,
Bəd niyyətdən danışaq.
Başımıza açılan
Müsibətdən danışaq.
Bəndlər birmi, beşmidir,
Hansı bənddən danışaq?!
Ki, səsimiz dünyanı
Yuxusundan oyatsın.
İnsanların qəlbində
Bu vəhşi quldurlara,
Bu allahsız kəslərə
Nifrət hissi oyatsın.

Gör neylədi bir ovuc
Qaçaq-quldur erməni.
Xeyirə üz bozardan,
Şərə – quldur erməni!
Hamının tüpürdüyü,
Tapdaq yoldur erməni.
Siz də keçin tüpürün
Sifətinə nakəsin.
Addımları bərk vurun,
Yerlər-goylər titrəsin.

Onunla dost olunmaz,
Harda gordün uzaq dur.
O, şərəfdən kənardır,
O, mənlikdən uzaqdır.
Dünyanın qarşısında,
Diz çoküb gecə-gündüz,
Zarın-zarın ağlayır –
Desinler ki, yazıqdır.
Bu yazıqlıq oyunu,
Bu məzlumluq pərdəsi
Yırtılır yavaş-yavaş.
Hayların ittək ipi
Dartılır yavaş-yavaş.

Bulaq kimi qaynayıb,
Sellənib axmaq gərək.
İldırımtək gavurun
Başında çaxmaq gərək!
Gələcək nəsillərin
Gozlərinin içinə
Alnıaçıq, üzüağ,
Yalan-palandan uzaq,
Şax durub baxmaq gərək.
Yoxsa gələn nəsillər
Bağışlamaz bizləri.
Silinər babaların
Yer üzündən izləri.

Artır saatbasaat
Ordumuzun qüdrəti.
Heç kim saxlaya bilməz
Azğın, yağı düşmənə
Aşıb-daşan nifrəti.
Qaynayır igidlərin
Damarında qeyrəti.
Qoy dığalar anlasın
Artıq bu həqiqəti:
Ali Baş Komandanın
Bir əmri bəsdir bizə.
Vətən – görən göz bizə,
Vətən – nəfəsdir bizə.
Bircə həmlə yetər ki,
Düşmən payimal olsun.
Diz çoksün qarşımızda,
Dili bağlı mal olsun.
Haydı, qandal vurulsun
Düşmənin qollarına.
Eşq olsun sabahımın
Zəfərini yazacaq
Vətən oğullarına,
Vətən oğullarına!!!

şair-publisist,
Respublikanın Əməkdar jurnalisti

AYB, DGTYB və “Gənc Ədiblər Məktəbi”nin üzvü,
Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü

Biliyormusun, biliyorum ben
Turnaların yar elinden
Pervazlanıp uçduğunu…
Içimdeki bu ne sızı biliyorum…
Gelmiyor turnalar bu bahar…
Yetmiyor didem nuru
Gözükmüyor beyaz göyde
Bir satır nokta gibi turnalar…
Biliyorum
Neden annem bana kızgın hala…
Dilimden düşmüştü ismin
Annemin benimçin sakladığı
Çeyiz mendilin bedizli saçağına…
Biliyorum…
Bilmediyimi zannetdiyin pek çok şeyi biliyorum…
Orda… olduğun şehirde
Tüm hastanelerde gün boyu
Adımın geçtiyini de biliyorum…
Biliyormusun, biliyorum…

AYB, DGTYB və “Gənc Ədiblər Məktəbi”nin üzvü,
Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü

“Bütün şeirlərimi özümə həsr edirəm…
Bütün hekayələrimdə bir parça özümdən var…”

…
Bütün zamanların
Romantikası
Boğulur bu günün ayrılığında…
Bizim sevgimizin səhnə arxası
Kədərli…
Hüzünlü…
“İkimiz” boyda…
Xatirə dolabın ikiqapılı,
Bütün siyirmələr
Ayrılıq rəngdə…
Sol küncdə o nədi yarımbükülü?
Mənim adım qalıb yoxsa dilində?
Gör illər necə də qoçaq çıxdılar….
Yüyürrəm…
Yüyürrəm…
Çata bilmirəm…
Bəd günlər alnıma sahib çıxdılar,
Səni axtarıram…
Tapa bilmirəm…

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyi Sumqayıt şəhər təşkilatının Gündəlik Analitik İnformasiya Agentliyinin Rəhbərliyi Sizi, Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndəsini, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvünü, “Qızıl qələm”, “İti qələm”, “Vicdanlı qələm”, Nizami Gəncəvi adına “Bəşəri sərvət” və bir çox başqa media mükafatları laureatını doğum gününüz münasibətilə səmimi qəlbdən təbrik edir, Sizə uzun ömür, möhkəm cansağlığı, xoşbəxtlik, ədəbi-bədii yaradıcılığınızda bol-bol uğurlar diləyir! Sevib, sevdiyiniz insanların əhatə dairəsində olun!

Mətbuat xidməti

Firdovsi Cəfərxan (Firdovsi Cəfərxan oğlu Kazımov) 1955-ci ilin mart ayının 25-də Zəngəzur mahalının Qubadlı rayonunun Yuxarı Mollu kəndində anadan olmuşdur. Rusiya Federasiyasının Krasnodar Politexnik İnstitutunun Texnologiya və Dərbənd Humanitar İnstitutunun Filologiya fakültəsini bitirmişdir. Müəyyən vəzifələrdə çalışmışdır. Hal hazırda “Yeganə Yol” Beynəlxalq, ictimai, siyasi, hüquqi, ədəbi-bədii qəzetinin təsisçisi və baş redaktorudur. Yüzlərlə lirik, publisistik və ictimai-siyasi məqalələrin müəllifidir. “Səndən qalan bir sevgidir” şeirlər kitabı, “Hardan gəldi bu sevda” povesti, “Ölmə…ölsən, məni də götür”, “Taleyimdən qorxuram” romanları, “Dil açıb dillənən könlüm” və “Bir ömür yetməz” adlı şeirlər kitabları işıq üzü görmüşdür. “İnsanlıqdan keçən yol” adlı elmi-publisistik külliyyatı isə oxucularla növbəti görüşüdür. AJB-nin üzvüdür, “Qızıl qələm”, “İti qələm”, “Vicdanlı qələm”, Nizami Gəncəvi adına “Bəşəri sərvət” və bir çox başqa media mükafatlarına layiq görülmüşdür.

AY ANA

N tez tükəndin, bitdin,
Dünyamdan köçüb getdin,
Mənipərişan etdin,
Ana, ana, ay ana!

Bizə verdiklərini,
Əkib, biçdiklərini,
Gördük çəkdiklərini,
Ana, ana, ay ana!

Fələk çatdı dadına,
Yetişdin muradına,
Qovuşdunmu yarına,
Ana, ana, ay ana!

Burdan bir el ötürdü,
Məndən namə götürdü,
Görən , sənə yetirdi?!
Ana, ana, ay ana!

Qurban sənin adına,
Düşürəmmi yadına?
Gəl, yetiş fəryadıma,
Ana, ana, ay ana!

AZƏRBAYCANIM

Uzaq əsrlərdən, illərdən bəri,
Bəxş etdin cahana neçə ərləri.
Səninlə fəxr edir Turan elləri,
Sığmayır dünyaya şöhrətin, şanın,
Mənim ana yurdum, Azərbaycanım!

Bir oddan, atəşdən sən doğulmusan,
İlahi sevgiylə hey yoğrulmusan,
Türkün mərd, qeyrətli, ölməz oğlusan,
Dünyaya bəllidir müstəqil adın,
Mənim ana yurdum, Azərbaycanım!

Usanma heç zaman, sən axtar, ara,
Düşünüb dərdinə tapginən çara,
Sinəni dəliblər, ediblər yara…
Dayanmır damarda çağlayan qanım,
Mənim ana yurdum, Azərbaycanım!

Bir daha enməsin məğrur bayrağın!
Aləmə nur saçsın şmür çırağın!
Qoy eşitsin, bilsin düşmənin, yağın,
Sənə bir sipərdi, qurbandı canım,
Mənim ana yurdum, Azərbaycanım!

QALX AYAĞA, AZƏRBAYCAN ÖVLADI!

Qürurumuz, təpərimiz, de, hanı?!
Yerdə qalıb neçə şəhidin qanı,
Sipər edib düşmənə şirin canı,
Qalx ayağa, Azərbaycan övladı?!

Mübarizdən dərs almırıq, niyə biz?!
Dirənib boğaza Vətən dərdimiz,
Daha bəsdir, tükənibdir səbrimiz,
Qalx ayağa, Azərbaycan övladı?!

İstər düşməninlə üz-üzə dayan,
Qatlayıb dizini diz-dizə dayan,
İstərsə, ölümlə göz-gözə dayan,
Qalx ayağa, Azərbaycan övladı?!

Cəngi çaldır, cuşa gəlsin ərənlər,
Qorxusundan muma dönsün görənlər,
Qoy dərs alsın sinəsini gərənlər,
Qalx ayağa, Azərbaycan övladı?!

Xalq gözləyir, deyəsən son sözünü,
Düşməninin çıxarasan gözünü,
Bu savaşda göstər bir də özünü,
Qalx ayağa, Azərbaycan övladı?!

Cihada qalx, bu gün beyət günüdü,
Bu günkü gün Türkün niyyət günüdü,
Yetər artıq, namus, qeyrət günüdü,
Qalx ayağa, Azərbaycan övladı?!

BİR SEVDA SORAĞINA

O gün ki gəlmiş idim
Bir sevda sorağına,
Dedim, bəlkə, yazarsan
Qismətin varağına.
Görməmiş deyildin sən
Kövrəlib, dolmağımı.
Aram-aram süzülən,
Çağlayan bulağımı.
Od alan baxışından
Nəfəsim tutulmuşdu,
Ürəyim həyəcandan
Susmaqla qurtulmuşdu.
Eşq odunda hazırdım,
Yanım pərvanə kimi.
Baş götürüb dünyadan
Qaçım divanə kimi.
Bu sevdaya baxırdım
Varım, həm yoxum kimi,
Şum altında bəslənən,
Cücərən toxum kimi.
Qisməti yazan yazsın,
Biz axı nə karəyik?!
Yazan inanma, pozsun,
Pozsa da, biçarəyik.
Qədər belə tuş oldu
Dəli-dolu bir yelə.
Dərdi alıb çiynimə
Dolaşdım eldən-elə.
Beləcə gəlib çatdım
Qışın oğlan çağına.
Meyvələrin don vurmuş
Bir qəribin bağına.
Məni yandırıb yaxdı,
Qəlbimin sönməz ahı,
Bilə bilmədim nəymiş,
Bu sevdanin günahı.
Düşündüm, çətin dönəm
Bir də ötən çağlara,
Bu üzdən mən üz tutdum
Başı qarlı dağlara.

BİR ÖMÜR YETMƏZ

Neçə qışı, neçə yazı keçmişəm,
Əldə dəryaz neçə zəmi biçmişəm,
Buz bulaqdan doyunca su içmişəm,
Ölsəm belə bu sevda yenə bitməz,
Səni sevməyimə bir ömür yetməz.

Bu çöllərdə xəzan oldum, yel oldum,
Dərələrdə coşub-daşan sel oldum,
Yurd yerindən perik düşmüş el oldum,
Düşündüm ki, ürək dözər, ya dözməz?!
Səni sevməyimə bir ömür yetməz.

Qismətimi aramaqda dirəndim,
Sonu bitməz həsrətimə bələndim,
Bulud olub, hər an dolub, ələndim,
İllər məni dəli edər, ya etməz?!
Səni sevməyimə bir ömür yetməz.

O vaxt ki, həyatda tənhaydım, təkdim,
Qəlbində bir kədər toxumu əkdim.
Dərdin piyaləsin başıma çəkdim.
Bu sevda başımdan gedər, ya getməz?!
Səni sevməyimə bir ömür yetməz.

Firdovsi, şeh düşüb çəmənə, çölə,
Ahular qayıdır əvvəlki gölə.
Tənha bir qu üzür, qorxuram ölə.
Duman bu dağlardan ötər, ya ötməz?!
Səni sevməyimə bir ömür yetməz.

XANIMLAR XANIMI

Boylanan üfüqdən, sökülən dandan,
Bir şir ürəklidən, bir təmiz qandan,
Eylədi seçimin Ulu Yaradan,
Xanımlar xanımı Zərifə xanım.

Gəlmədin heç zaman bir sözə, dilə,
Bənzərdin bənzərsiz zərif bir gülə,
Yetişdin sevdalı şeyda bülbülə,
Xanımlar xanımı Zərifə xanım.

Əsərdi küləklər aramsız, sərin,
İdrakın, kamalın dərindən, dərin,
Insanlığa layiq uğur, zəfərin,
Xanımlar xanımı Zərifə xanım.

Əvəzsiz yar idin, əvəzsiz ana,
Aləm bir yanaydı, ailən bir yana,
Heydər həyatıyla bağlıydı sana,
Xanımlar xanımı Zərifə xanım.

Sən bir arxa idin dədə Heydərə,
Qoymazdın, şmrünü versin hədərə,
Qaneydin verilən qismət-qədərə,
Xanımlar xanımı Zərifə xanım.

Döyünən ürəyin, yaşayan canın,
Damarda çamlayan, kükrəyən qanın,
Taleyin jlmuşdu Azərbaycanın,
Xanımlar xanımı Zərifə xanım.

Şmründən, günündən hey itirərdin,
Əzilmiş qəlblərdə gül bitirərdin,
Tutulmuş gözlərə nur gətirərdin,
Xanımlar xanımı Zərifə xanım.

Analar anası, borcluyuq sana,
Övlad böyütdünüz layiq vətənə,
Vətənin əbədi Prezidentinə,
Xanımlar xanımı Zərifə xanım.

Xalqın alqışıyla kükrədiz, coşduz,
Nurlu sabahlara nəğmələr qoşduz,
Haqqın dərgahında haqqa qovuşduz,
Xanımlar xanımı Zərifə xanım.

SƏNDƏN SONRA

Dünya gözümdə ələndi,
Kədər ömrümə bələndi,
Könlüm dil açıb dilləndi,
Səndən sonra, səndən sonra.

Güllü-çiçəkli yaz idi,
Kədərim, qəmim az idi,
Sənsiz ömrüm çox nazildi,
Səndən sonra, səndən sonra.

Dağları duman, qar alıb,
Həsrət içimdə yurd salıb,
Səbrim tükənib, daralıb,
Səndən sonra, səndən sonra.

Ölüm sanki bir çapardı,
Məni yox, səni apardı,
Ahlar qəlbimi qopardı,
Səndən sonra, səndən sonra.

İlləri yola salmışam,
Tənha, sərgərdan qalmışam,
Bilsən, necə qocalmışam,
Səndən sonra, səndən sonra.

GÖRÜŞÜNƏ TEZ- TEZ GƏLİM

Yenə sənə gəldim, dəniz,
Ətirini duymaq üçün.
Səni sirdaş bildim, dəniz,
Dərdi səndə qoymaq üçün.

Çox gözəldi təbəssümün,
Hava cakit, bərq vurursan.
Sən məlhəmi bu könülün,
Ləpə – Ləpə dərd qovursan.

Uzaqlarda işıq – işıq,
Sayrışırlar dalğaların.
At üzümə qaşıq – qaşıq,
Sil qəlbimin qovğaların.

Sahilinin dən qumları,
Parıldayır zərrə – zərrə.
Mehlə gələn damlaları
Alır, udur qətrə – qətrə.

Necə qopum, necə gedim,
Səndə qalır qəlb – ürəyim.
Çalxalanma, ol sevgilim,
Görüşünə tez – tez gəlim.

24. 03. 2016

QOV GETSIN…

Dayanlb yanında, durubdu, şeytan,
Bir hiylə, bir tələ qurubdu, şeytan,
Sinirin, əsəbin pozubdu, şeytan,
Qov getsin iblisi, özün unutma.

Səni sevənlərin üstünə getmə,
Səsini qaldırıb bir yanlış etmə,
Şeytanla qol – boyun oxuma, ötmə,
Qov getsin iblisi, özün unutma.

Doğmalar içinə nifaq salırsa,
Heç nə olmamıştək baxıb, qalırsa,
Daxilən sevinir, ləzzət alırsa,
Qov getsin iblisi, özün unutma.

Deyir ki, dindaram, qılıram namaz ,
Qardaşı bacıdan döndərib, qanmaz,
Bunun əməlləri odda da yanmaz,
Qov getsin iblisi, özün unutma.

Ağzından, dilindən tökmə acını,
Endirmə zirvədən başın tacını,
Unutma öz doğma ana, bacını,
Qov getsin iblisi, özün unutma.

24 03. 2016

DÜŞÜNMƏ Kİ….

Düşünmə ki, unutmuşam,
Sənə yazmaq istəyirəm.
Xəyalımda ad tytmuşam,
Eşqdə azmaq istəyirəm.

Düşünmə ki, unutmuşam,
Eşqi danmaq istəyirəm.
Gözlərindən od tutmuşam,
Eşqdə yanmaq istəyirəm.

Düşünmə ki, bir admışam,
Daha yoxam, bir yadmışam.
Bir ayrıca dad dadmışam,
Dadı qanmaq istəyirəm.

Ruhun eşqin oxu kimi,
Sinəmdəsən qoxu kimi,
Sevgin gəlmiş yuxu kimi,
Sev, oyanmaq istəyirəm.

SƏNLİ YUXU

Nə gördüyüm yuxuları bilirsən,
Nə də ki, mən keçirdiyim qorxunu.
Sən hər gecə yuxulara gəlirsən,
Danışmıram, gizlədirəm çoxunu.

Sən bu gecə gəlmiş idin yuxuma,
Dan söküldü, həsrət qaldım qoxuna,
Bu sevgimiz sitəm edir çoxuna,
Bir çox daşlar dadıb sevgi oxumu.

Nə gözəldi yuxularda danışmaq,
Həsrətində alovlanmaq, alışmaq,
Şübhə qədər xəyalına qarışmaq,
Çəkib üzərimə ətir qoxunu.

21.03.2016

Neçə illərdi sənsiz bayram keçiririk.
Bu gün sənə qonaq gəlirəm yenə.
(VAHİDQIZI)

Allah atana rəhmət eləsin.

Sənə qonaq gəlirəm,
Bu gün, bayram sabahı.
Evinin kandarında,
Çəkəcəm sənsiz ahı.

İllərdir hər bayramı,
Qonağın mənəm, Ata.
Gəlirəm, xəyalını,
Könlümə çata-çata.

Sənin evin soyuqdu,
Bədənin çox üşüyür.
Soyunub ah naləmi,
Geyindirəcəm sənə.

Baş daşında şəkilin,
Məndən incik dayanıb.
İncimə, qurban olum,
Bahar sənsiz oyanıb.

22.03.2016.

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

YADIMA DÜŞDÜ

Yenə sardı məni qüssə dumanı,
Xəyallar filimtək, lentə dönüşdü.
Qatdım bir- birinə vaxtı, zamanı.
Nağıltək olanlar, yadıma düşdü.

Uşaqlıq illərim, qayğısız anlar,
Mənim məsum, kişik, dünyam olanlar.
Nəğmətək xoş, şirin, kövrək zamanlar,
Çiçəktək solanlar, yadıma düşdü.

Yaddaşım oyatdı zehni, ağılı,
Canlandı nənəmin boxça, noğulu.
Babamın sehirli, sirli nağılı,
O “şirin yalanlar” yadıma düşdü.

Əlimdə çit çantam,mürəkkəb qabım,
Üstü güllü sandal, ağ ayaqqabım.
Yol boyu dilimdə, dərsə cavabım,
Zehnimdə qalanlar, yadıma düşdü.

Dəyişir illərin çaları, rəngi,
Çalınır məktəbin axır, son zəngi.
Qucağa sığmayır çiçək çələngi,
Son zəngi çalanlar, yadıma düşdü.

Tüklərim ürpəşdi,tikən- tikəndi,
Ali məktəbdə də zaman tükəndi.
Diplomu aldığım, sanki dünəndi,
Zamanı dolanlar, yadıma düşdü.

Xəyalın xoş, kövrək bandı üzüldü,
Qaşaltı çeşmədən sellər süzüldü.
Dövran, möhnətlərm səf- səf düzüldü,
Bu günkü, son anlar, yadıma düşdü…
Yadıma düşdü…
Yadıma düşdü…

ALIN YAZISI

Ömür kitabıma nəzər salıram,
Çox səhifəm var ki, heç oxunmamış.
Xəyal dumanında azıb qalıram,
Aylar var,illər var, əl toxunmamış.

Nə qədər əlçatmaz,nə qədər uzaq,
Uşaqlıq illərim,gənclik illərim.
Donmuş xatirələr şaxta,qar,sazaq,
Qəlbimi göynədir kövrək günlərim.

Zülüm,işgəncədir atasız hər an,
Xəyala dalırsan ,yaddaş ağlayır.
Gündüz də qaranlıq,anasız hər yan,
Düşüncə can yaxır,ürək dağlayır.

Sanıram nə uşaq ,nə gənc olmuşam,
Bişmişəm dövranın dərd qazanında.
Qönçəykən,açmamış,vaxtsız solmuşam,
Baba qoltuğunda,nənə yanında.

Əsdikcə hey qarsıb fələyin yeli,
Qovrulmuş,sınıq qəlb cadar-cadardır.
Dadmışam hər rəngdə fitnəni,feli,
Görmüşəm fələk kor,həm də ki,kardır.

Arxamca boylanan iki baş daşı,
Ayrılıq,intizar simvolu onlar.
Nəyədir,kimədir bunca göz yaşı?
Atalı,analı yetimlər anlar…

Heç vaxt səngimədi başımdan qovğa,
İzlədi hey məni öz kölgəm kimi.
Fələk qaşığında oldum hey dovğa,
Kimsə tapılmadı, çəkə fikrimi.

Məsəldir –“Tənha quş yuva bağlamaz”
Budaq tapammadım məskənim olsun.
Fələk qarğıyanlar dözər,ağlamaz,
İstər qəhərindən buludtək dolsun.

Kimsə görəmmədi göz yaşlarımı,
Qəlbim sızlasa da bənizim güldü.
Köklədim şur üstə qəmli tarımı,
Ömrüm talehimə müti bir quldu.

Çəkdim həsrətini eşqin,səadətin,
Aradım röyamda,həm xəyalımda.
Sonda bəhrin gördüm mən ləyaqətin,
Sən demə o yazı varmış alnımda.

Tapdım öz eşqimi,məhəbbətimi,
Dəryadan tapılmış bir inci kimi.
Sevgi,ülfət adlı bu sərvətimi,
Könlüm əzizləyir sevinci kimi.

Girsəm də istəklə dünya evinə,
Bədxah baxışlardan yayınanmadım.
Dedim- sınıq qəlbim bəlkə sevinə,
Eşqimçün cəfadan, heç usanmadım.

Könül yorğun düsüb qüssədən,qəmdən,
Fil yükü dərdləri zordur daşımaq.
Qurtula bilmədim zülüm, sitəmdən,
Heç dismət olmadı rahat yaşamaq…

Ömür kitabıma nəzər salıram,
Varaq var,səhifə var,heç oxunmamış.
Xəyal dumanında itib qalıram,
Aylar var,illər var əl toxunmamış.

Martın 23-də İsmayıllı Rayon Mədəniyyət Mərkəzində “Dağ Çiçəkləri” ədəbi məclisinin bayram görüşü keçirilib. İsmayıllı rayon icra hakimiyyəti başçısı Mirdaməd Sadıqov tədbiri giriş nitqi ilə açıq elan edərək şairləri bayram münasibəti ilə təbrik etdi. Başçı “Dağ çiçəklərinin” növbəti kitabının nəşr olunması ilə bağlı tapşırıq verdi. Daha sonra çıxış edən şair Maarif Soltan, İsmayıllı şairlərinin ölkə mətbuatında mütəmadi çıxış etməsinin vacibliyini vurğulayıb.
“Dağ çiçəkləri” ədəbi məclisinin üzvləri isə öz çıxışlarında onlara göstərilən qayğıya görə Dövlətimizin Başçısına və Rayon Rəhbərliyinə minnətdarlıqlarını bildiriblər. Həmçinin “Dağ Çiçəkləri” məclisi üzvlərinin şeirləri səsləndirilib. Tədbir konsert proqramı ilə başa çatıb.

Elnarə GÜNƏŞ,
Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının İsmayıllı üzrə xüsusi müxbiri

Elnur RƏSULOĞLU (Əliyev Elnur Rəsul oğlu) 1982-ci ildə Salyan rayonunda zəhmətkeş ailəsində anadan olmuşdur. 1988-ci ildə Salyan rayonundakı Yusif Qasımov adına 4 saylı tam orta məktəbin birinci sinfinə daxil olmuş, 1999-cu ildə oranı bitirmişdir. Beşillik fasilədən sonra – 2004-cü ildə 484 balla, ödənişsiz əsaslarla Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universitetinin filologiya fakültəsinin əyani şöbəsinə qəbul olunmuş, 2008-ci ildə isə Azərbaycan dili və ədəbiyyat müəllimi ixtisası alaraq ali təhsilini başa vurmuşdur. Həmin ildən Salyan rayonu Salman Cəfərov adına Yenikənd kənd tam orta məktəbində Azərbaycan dili və ədəbiyyat müəllimi işləyir.
1999-cu ildən dövri mətbuatda müntəzəm çıxış edir. Müxtəlif zaman kəsiyində “Qələbə”, ”Kredo”, ”Gənc müəllim”, ”Aysberq və həyat”, ”Təhsil və zaman”, “Kaspi” qəzetlərində, “Azərbaycan məktəbi”, “Azərbaycan dili və ədəbiyyatı tədrisi”, “Ulduz” jurnallarında, “www.ayb.az”, “www.dayaq.info”, “www.avrasiya.info”, “www.litparad.org”, “www.qafqazmedia.az”, “www.bizim.info”, “www.azpress.az”, “www.persona.az”, “www.vehdet.org” saytlarında şeir və məqalələri çap olunmuşdur.
Ailəlidir. İki övladı – bir oğlu və bir qızı var.

Ağ rəngi sevmirəm

Ağ rəngi sevmirəm rənglər içində,
Çünki ağ rəng qorxu, təslim rəngidir.
Başların üstünü xəbərsiz alan
Əzrail rəngidir, ölüm rəngidir.

Ağ rəngi sevmirəm rənglər içində,
Çünki mən sevmirəm təslim olmağı.
Həyat mübarizə, mübariz insan
Bacarır güc alıb yorulmamağı.

Ağ rəngi sevmirəm rənglər içində,
Çünki mən sevirəm mübarizəni.
Mübariz olmayan diriykən ölü,
Mübariz olmayan həyat düşməni.

Mənim arzum

Xatirələr yığın-yığın,
Ürəyimdir apardığın.
Əllərimdən qopardığın
Rahatlığım, dincliyimdir,
Cavanlığım, gəncliyimdir.
Yaralarım düyün-düyün,
Bununla sən fəxr et, öyün.
Vüsal oldu çox gördüyün.
Həsrət çəkib qoşun gəldi,
Sənin bundan xoşun gəldi.
Eşq havası başdan getməz,
Səsim, ünüm sənə yetməz,
Kişi olan qarğış etməz.
Arzum budur mənim sənə:
“Sevgim olsun qənim sənə”.

Mənim həyatım

Aprelin axrıydı, son günləriydi.
Hava isti idi, səma tərtəmiz.
Günəş göydən yerə od ələyirdi
Kədərdən xəbərsiz, qəmdən xəbərsiz.

Mən isə bu zaman tərimi silib
Yolda deyinirdim: “Ürək dayanır.
Elə bil göylə yer baş-başa verib,
Göy kimi od tutub yerlər də yanır”.

Hər tərəf yaşıllıq. Yollar boyunca,
Gör ağcaqayınlar necə əkilib.
Onların altında otrub doyunca,
Kölgəsində neçə yolçu dincəlib.

Ağcaqayınların altında yenə
Yolçular oturub nəfəsin dərir.
Oturmaq ar gəlir bəzilərinə,
Ayaq üstə durub nəfəsin dərir.

Danışa bilsəydi, ağcaqayınlar
Bizə keçmişlərdən söhbət açardı.
Bil, dilə gəlsəydi, ağcaqayınlar
Burdan keçmişlərdən söhbət açardı.

Mən bir saatdan da artıq yoldayam,
Bitib-tükənməyir uzanan yollar.
Döngəni dönürəm, sağ yox, soldayam,
Qurtarmaq bilməyir uzanan yollar.

Gör nə qədər yol var qarşıda hələ,
Bəli, mən bu yolda daha yolçuyam.
Başqası görünmür, nədəndir belə,
Yoxsa mən bu yolda tənha yolçuyam?

Hər yerə arxamca kölgəm sürünür,
Nədənsə canımı bürüyüb təlaş.
Köksümdə ürəyim tez-tez döyünür,
Fikirlərim mənə olubdur yoldaş.

Məncə, olsa da düz, əyri-üyrü də,
Yollar hey uzanan qollara bənzər.
Yer üzündə hər bir insan ömrü də,
Sonu bilinməyən yollara bənzər.

Məktəb yollarına ayaq basanda,
Elə bil yenidən uşaqlaşıram.
Uşaq səslərinə qulaq asanda,
Dərdimdən, qəmimdən uzaqlaşıram.

Bir anlığa anıb o illəri mən,
Ömür kitabımı varaqlayıram.
Məndən sonra gələn nəsilləri mən,
Həyat yollarında soraqlayıram.

Bu həyat yolları çətindən çətin,
Gərəkdir bu yolda mübariz olmaq.
Zəiflik göstərsən, olmasan mətin,
Sənin qismətindir qul, kəniz olmaq.

Qulaqları səsdə, gözləri yolda,
Vətən torpaqları çağırır bizi.
Vətən bir ağacdır, onda bu halda,
Qurdlar içimizdən dağıdır bizi.

Hardandır bizlərdə, hardandır yadlıq,
Doğma qardaşıma necə “yad” deyim?
Kədərli günümdə düzəldib şadlıq,
Bayram libasımı mən necə geyim?

Yurddaşlarım köçkün, qaçqın, didərgin,
Qarabağdan sürgün ediblər bizi.
Danışa bilmirəm, əsəbim gərgin,
Öz əllərimizlə didiblər bizi.

Öz əllərimizlə yıxıblar bizi,
Nə vaxt bütöv yumruq olacağıq biz?
Çoxdandır bir küncə sıxıblar bizi,
Axırda vətənsiz qalacağıq biz.

Havanın axını güclənir birdən,
Nəğmə deyib əsir isti küləklər.
Bir baxın, bir baxın, cənub tərəfdən,
Buraya tələsir isti küləklər.

Burda hakim olmuş isti küləklər,
Yuxudan oyatdı tozu, torpağı.
Əsib cana doymuş isti küləklər,
Qaldırıb oynatdı tozu, torpağı.

İsti küləklərin dövrü az oldu,
Taca zorla sahib olanlar kimi.
İsti küləklərin ömrü az oldu,
Şayiələr kimi, yalanlar kimi.

Artıq mənə oxşar otağımdayam,
Özüm kimi sadə, çilliçıraqban.
Özümə söz verib dedim: “Yazacam,
Başıma gələndən, öz həyatımdan”.

SƏNİN GÖZLƏRİNİN YAŞINA QURBAN!

Bu dəyərli dostum, istedadlı şairə bacım Sevda Mikayılovanın mənsur şeirinə cavab idi.

Qara bulud kimi dolmuş gözlərin,
Qəlbləri teyləyir dərdli sözlərin,
Dağlama bağrını, bacım, bizlərin,
Sənin gözlərinin yaşına qurban!

Mələklər ağlayır, səma daralır,
Baxış pərdələnir, aləm qaralır,
Axdıqca göz yaşın ömrüm saralır,
Sənin gözlərinin yaşına qurban!

Bir həsrət, bir ağrı yandırır canı,
Ayrılıq sazağı dondurur qanı,
Hanı doğma yurdum, ocağım hanı,
Sənin gözlərinin yaşına qurban!

Kimə qismət oldu bağların barı,
Görən əriyibmi dağların qarı,
Gedə bilməyirik vətənə sarı,
Sənin gözlərinin yaşına qurban!

Necə dəf edəsən dərdi, azarı,
Sala bilməyirik kəndə güzarı,
Neçə doğmaların orda məzarı,
Sənin gözlərinin yaşına qurban!

Yolları ot basmış, evlər dağılmış,
Baxdıqca gözlərə qəhər sağılmış,
Bu nə cəsarətmiş, bu nə ağılmış,
Sənin gözlərinin yaşına qurban!

Vətənin nisgilli yükü ağırdı,
Bu yükü çəkməkdən ürək yağırdı,
Anam can verəndə “vətən ” çağırdı,
Sənin gözlərinin yaşına qurban!

Durub da düzəlib yolun ağına,
Gedib döşənəsən əl- ayağına,
Dönəsən vətənin qurbanlığına,
Sənin gözlərinin yaşına qurban!

22. 03. 2016

BAHAR GƏLİR

Köynəyini bulud sıxır,
Nur ələnir, yağış yağır.
Dünya, aləm yola baxır,
Qucaq açır, bahar gəlir.

Çox tələsir, əsir külək,
Damda, daşda çalır tütək,
Qanad açıb uçur mələk,
Yollar açır, bahar gəlir.

Təbəssümlə günəş gülür,
Hərarətdən sazaq ölür,
Sübh açılır, dan sökülür,
İşıq saçır, bahar gəlir.

Yer, torpağın köksü qızır,
Su canına hopur, sızır ,
Toxum şumda yuva qazır,
Buta açır, bahar gəlir.

21. 03. 2016

SANCAYDIM BAYRAĞIMI. . .

Bir quş olub uçaydım, gedəydim öz kəndimə,
Həsrətin göz yaşını səpəydim öz kəndimə.
Gəzəydim ovlaqların, görəydim bərələrin,
Ovuc – ovuc suyundan içəydim dərələrin.

Öpəydim bənövşəni, qoxlayaydım yarpızı,
Orda qarşılayaydım baharı, güllü yazı.
Külək olub əsəydim təpələri boyunca,
Çəkəydim havasını ciyərimə, doyunca.

Yamanca darıxmışam ormanlar, meşə üçün,
Qəlbim başı göynəyir hər tala, guşə üçün.
Novruzla qucaqlayıb, sevib uca boyunu,
Palıdın kölgəsində quraydım dəf, toyunu.

Çıxaydım addım – addım Kəpəzin zirvəsinə,
Səs verəydim qartalın qıy vuran nərəsinə.
Azad olmuş görəydim hər yanı, hər tərəfi,
Sancaydım bayrağımı, qaytaraydım şərəfi!

20. 03. 2016

Martın 21-də Azərbaycanın qədim və zəngin tarixi ilə seçilən Qazax rayonunun Yuxarı Salahlı kəndində yerləşən Səməd Vurğun Poeziya Evində Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin Qazax bölməsinin təşkilatçılığı ilə Xalq şairi, Əməkdar incəsənət xadimi, şair-dramaturq Səməd Vurğunun anadan olmasının 110 illik yubileyi münasibətilə tədbir keçirilib.Kütləvi informasiya vasitələrinin nümayəndələrinin iştirakı ilə keçirilən tədbirdə respublikanın müxtəlif bölgələrindən olan ədəbiyyatsevərlər, qələm sahibləri, mədəniyyət, ədəbiyyat, incəsənət xadimləri, o cümlədən yeni nəsil Azərbaycan gəncliyinin istedadlı nümayəndələri iştirak ediblər.Tədbiri giriş sözü ilə açan Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin Qazax bölməsinin sədri, Əməkdar incəsənət xadimi, şair Barat Vüsal ilk növbədə, tədbir iştirakçılarını salamlayaraq, Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndəsi, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Xalq şairi, Əməkdar incəsənət xadimi, şair-dramaturq Səməd Vurğunun həyat və yaradıcılığı haqqında məlumat verilib, müxtəlif illərdə qələmə aldığı şeirlərindən səsləndirib.Bugünkü düzənlənən tədbirin həyata keçirilməsinin böyük əhəmiyyət kəsb etdiyini bildirib.Xalq şairi Səməd Vurğunun anandan olmasının 110 illik yubileyi münasibətilə düzənlənən tədbirin yüksək səviyyədə təşkil olunmasına zəhməti keçən hər kəsə sonsuz təşəkkürünü bildirib, Azərbaycan ədəbiyyatı və mədəniyyəti üçün bir töhfə verəcəyinə ümid etdiyini vurğulayıb.Tədbirin gedişatında dəvət olunmuş qonaqlar da yubilyar haqqında öz ürək sözlərini dilə gətirib, yaradıcılıq fəaliyyəti haqqında ətraflı məlumat veriblər, yaradıcılıq nümunələrindən səsləndiriblər.Tədbirin sonunda isə xatirə şəkli çəkdiriblər.

Rüfət AXUNDLU,
Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Gəncəbasar bölməsi
üzrə xüsusi müxbiri,
Qazax rayonu

Martın 18-də Ağstafa Yazıçılar Evində Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin Qazax bölməsinin təşkilatçılığı ilə Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndəsi, Xalq şairi, Əməkdar incəsənət xadimi, şair-dramaturq Səməd Vurğunun anadan olmasının 110 illik yubileyi münasibətilə Poeziya axşamı keçirilib.Kütləvi informasiya vasitələrinin nümayəndələrinin iştirakı ilə keçirilən tədbirdə Azərbaycanın müxtəlif bölgələrindən dəvət olunmuş mədəniyyət, ədəbiyyat, incəsənət xadimləri, o cümlədən qələm sahibləri də iştirak ediblər.Tədbiri giriş sözü ilə açan Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, “Hüseyn Arif” Ədəbi Məclisinin sədri, şair Saqif Qaratorpaq ilk növbədə,
tədbir iştirakçılarını salamlayaraq, ən yeni dövr Azərbaycan poeziyasının və müasir Azərbaycan dilinin banisi, Azərbaycançılıq ideologiyasının yaradıcılarından biri Xalq şairi Səməd Vurğunun geniş və zəngin yaradıcılıq fəaliyyəti haqqında ətraflı məlumat verib, əsərlərinin əhatə olunduğu mövzu və ideya baxımından Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatının zənginləşməsi və inkişafı üçün çox böyük xidmətlər göstərdiyini qeyd edib. Bugünkü tədbirin yüksək səviyyədə təşkil olunduğunu xüsusilə diqqətə çatdıran şair Saqif Qaratorpaq poeziya axşamının düzənlənməsindən məmnun qaldığını bildirib, eyni zamanda təşkilatçılıq üçün Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin Qazax bölməsinin sədri, Əməkdar incəsənət xadimi, şair Barat Vüsala sonsuz təşəkkürünü bildirib, yeni yaradıcılıq uğurları və fəaliyyəti diləyib.Tədbirin gedişatında yubilyarın müxtəlif illərdə qələmə aldığı şeirlər səsləndirilib.Tədbirin sonunda isə xatirə şəkli çəkdirilib.

Rüfət AXUNDLU,
Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Gəncəbasar bölməsi üzrə xüsusi müxbiri,
Ağstafa rayonu.

4 aprel 2016-cı il tarixində saat 14:00-da respublikanın paytaxtı Bakı şəhərində fəaliyyət Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin Natəvan klubunda Azərbaycan Respublikası Mədəniyyət və Turizm Nazirliyi ilə Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin birgə layihəsi olan “Gənc Ədiblər Məktəbi2″nin müdavimi, AYB və DGTYB üzvü, Prezident təqaüdçüsü Ramil Mərzilinin “Kimsə bilməsin” kitabının təqdimat mərasimi keçiriləcək.Kütləvi informasiya vasitələrinin nümayəndələrinin iştirakı ilə keçiriləcək tədbirdə müəllifin qələm yoldaşları və yaxın dostları da iştirak edəcək.İştirak etmək istəyən hər kəs dəvətlidir.

Ünvan: Azərbaycan Respublikası, Bakı şəhəri, Səbail rayonu, Ə.Xəqani küçəsi 25

Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Mətbuat xidməti

Azərbaycan Respublikası Mədəniyyət və Turizm Nazirliyi ilə Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin birgə layihəsi olan “Gənc Ədiblər Məktəbi2″nin müdavimi, AYB və DGTYB üzvü, Prezident təqaüdçüsü Ramil Mərzilinin “Kimsə bilməsin” kitabı işıq üzü görüb.
Kitab müəllifin oxucularla sayca dördüncü görüşüdür.Kitaba müəllifin son illərdə qələmə aldığı şeirləri toplanıb.Geniş oxucu auditoriyası üçün nəzərdə tutulub.
Qeyd edək ki, bundan öncə 2011-ci ildə “Alın yazım” kitabı işıq üzü görmüşdü.

Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Mətbuat xidməti

Azərbaycan Respublikası Mədəniyyət və Turizm Nazirliyi ilə Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin birgə layihəsi olan “Gənc Ədiblər Məktəbi2″nin müdavimi, DGTYB Yönətim Kurulunun üzvü, Prezident təqaüdçüsü İntiqam Yaşarın “…və susarsan” kitabı işıq üzü görüb.
Kitab müəllifin oxucularla sayca ikinci görüşüdür.Kitaba müəllifin son illərdə qələmə aldığı şeirləri toplanıb.Geniş oxucu auditoriyası üçün nəzərdə tutulub.
Qeyd edək ki, bundan öncə 2013-cü ildə”İlk görüş”adlı kitabı çapdan çıxmışdı.

Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının Mətbuat xidməti

Şairə-jurnalist-publisist
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü,
“Qızıl qələm” media mükafatı laureatı,

BƏNÖVŞƏ

Bir çiçək var, yaz əzəli,
Alqış edən al günəşə.
Çiçəklərin ən gözəli,
Bənövşədir, o Bənövşə.

Bitcək qışın, qarın seli,
Məskən seçər doğma eli.
Ləçəkləri gəlin teli,
Bənövşədir, o Bənövşə.

Söz tapmıram , edəm tərif,
Kafa bənzər, deyil əlif.
Boynu bükük, incə, zərif,
Bənövşədir, o Bənövşə.

Gözəlliyi baş bəlası,
Dərərlər, qisas alası.
Duyulmayan ah- nalası,
Bənövşədir, o Bənövşə.

Çox bənzəyir talehimiz,
Sanki əkiz bacıyıq biz.
Dövran kimi lal, qədərsiz,
Bənövşədir, o Bənövşə.

MƏNI AXTARACAQSAN

Fələk səni yoranda,
Bəxtin üzə duranda.
Qəlbin yavaş vuranda,
Məni axtaracaqsan.

Al Günəşin sönəndə,
Çərxin tərsə dönəndə.
Durub qəbrim önündə,
Məni axtaracaqsan.

Əlin, qolun qöynunda,
Qara, matəm donunda.
Bitmiş yolun sonunda,
Məni axtaracaqsan.

Yaz Günəşi saçanda,
Lalə, nərgiz açanda.
Kəpənəklər uçanda,
Məni axtaracaqsan.

Hər təamda, töhfədə,
Hər açılan süfrədə.
Hər kitabda, səhifədə,
Məni axtaracaqsan.

Sənə arxa, həyanı,
Səni sevib, sayanı,
Sən, Rahilə Dövranı,
Məni axtaracaqsan…

“Dağ çiçəkləri” ədəbi məclisi və “İsmayıllı yazarları” və “Ağsu şairləri” İctimai birliyinin üzvü

Yaz aylarında

Torpaq nəfəs alır ,küləklər gülür,
Yarpaq pıçıldayır, çiçəklər gülür.
Damarda qan coşur, ürəklər gülür
Doğur səmimiyyət yaz aylarında
Loğmandır təbiət yaz aylarında.

Məlhəmdir yağışı günəşi. Mehi
Dağda bar dumanın dan yeri şehi.
İnsan yaşadıqca duyur fərəhi.
Çəkilməz əziyyət yaz aylarında
Loğmandır təbiət yaz aylarında

Novruz

Hicri təqviminin yeni bir ili,
Bəşər tarixinin dəqiq təhlili.
Haqqa tapındırdı bir çox cahili.
Haqdan gələn nidadır, səsdir Novruz,
Anam təbiətə nəfəsdir Novruz.

Gül –çiçək qoxusu tutur çölləri,
Durnalar fəth edir mavi gölləri.
Gəlib sevindirir bizim elləri,
İnsanın ruhuna həvəsdir Novruz,
Anam təbiətə nəfəsdir Novruz.

Ağsu torpağı

Loğman çiçəkləri dağ yamacında,
Oylağıdır Kəkliyin, Turacın da.
Bura səfər edək ilin yazında,
Alaq bülbüllərdən bahar sorağı,
Cənnət məkanıdır Ağsu torpağı.

Girdiman hövzəsi lalə qatarı,
Hər yanı al əlvan çiçək hasarı.
Cavanşir gölünə salaq güzarı,
Seyr edək rayonu üzü aşağı,
Cənnət məkanıdır Ağsu torpağı.

Pıçıldayır Ağsu çayı mehriban,
Vadisindən səhər boylanır duman.
Seyrəngahı buludlara ucalan.
Dolayları istirahət ocağı,
Cənnət məkanıdır Ağsu torpağı

ÖMÜR

Ən uca budaqdan düşdü o yarpaq,
Onda təbiətin bahar çağıydı.
Bu qəfil gəlişdən diksindi torpaq,
Günəşin buluddan doğar çağıydı.

Üşəndim alnımda buz kimi tərdən,-
Ölüm yaranmışın sonuncu borcu.
Qaldırdım bu yarpaq “meydini” yerdən,
Yarpaq tabutuna döndü ovucum.

Gücümdən ağırmış ovcumdakı yük,
Çiynimin üstünə qalxmadı əlim.
Gördüm ki, qeyrəti özündən böyük,
Qara qarışqalar köməyə gəlib.

Yarpaq “ölüsü”nü ovcumdan alıb,
Apardı dəfn edə səhər yelləri.
Hələ ağırlığı çiyinlərimdə,
Hələ soyuqluğu ovcumda qalıb,
Əsir ürəyimdə qəhər yelləri.

ÇATAMMADIM

Mən piyada, ömür atlı,
Arzularım yel qanadlı,
Əzabı da toy-büsatlı,
O ilimə çatammadım.

Ürəyimin köz vaxtında,
Sevgi dolu söz vaxtında,
Ha yüyürdüm, öz vaxtında,
Öz fəslimə çatammadım.

Daş-kəsəyi qaya bildim,
Gölməçəni dərya bildim,
Hər ürəyi duya bildim,
Öz könlümə çatammadım.

Nə təzanə, nə sim oldum,
Sığal çəkən nəsim oldum,
Səbr oldum, dözüm oldum,
Mənzilimə çatammadım.

Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü,
“İlham çeşməsi” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Təqaüd Fondunun təqaüdçüsü

* * *

Gur tonqallar çatılardı obada,
Dəmlənirdi dolma, plov sobada.
Yumurtalar boyanardı tavada,
Geyinərdi hamı bayram paltarın,
Səsləyərdi sevinc ilə yar-yarın.

Süfrələri bəzəyərdi səməni,
Hamı evə gətirərdi çəməni.
Mahnıya bax, yazda göyərt sən məni,
Göyərərdi çöl-çəməndə bərəkət,
Novruz elə səadətdi, səadət.

Qapılara necə torba atardıq,
Yolda, izdə şehə, suya batardıq.
Hər arzuya, hər istəyə çatardıq,
Gün batanda toplaşardıq bir yerə,
Səsə-küyə bürünərdi dağ-dərə.

O gün hamı torbaya pay qoyardı,
Balacalar yumurtanı sayardı.
Kasıblar da yeyib-içib doyardı,
Yaddan çıxmaz o zamanlar, o çağlar,
El-obanı bəzəyərdi uşaqlar.

Süfrələrdə tapılardı nə desən,
Hər qapını sən döyərdin istəsən.
Tapılmazdı nə inciyən, nə küsən,
Uşaq, böyük olardılar mehriban,
Bir-birinə söyləyərdi hamı “can”.

Kosa, keçəl hər qapını döyərdi,
Zarafatla qız-gəlini öyərdi.
Tərifləyib hamı “əhsən” deyərdi,
Gülməliydi hər bir oyun, tamaşa,
Səs düşərdi hər qayaya, hər daşa.

Xalça-palaz yuyulardı tər-təmiz,
Gül-çiçəyə bürünərdi dərə-düz.
Kimə baxsan xoş camallı, gülər üz,
Nəğmə idi, sevgi idi ömür, gün,
Nağıl idi, ötən çağlar büsbütün.

Bağ-bağçaya təzə izlər salardıq,
“Qapı pusub”, xəyallara dalardıq.
Hər qapıdan payımızı alardıq,
Deyib-gülüb sevinərdik ürəkdən,
Arzumuzu diləyərdik fələkdən.

Tonqal üstən tullanardıq sübhətək,
Bu sevgidən gül açardı hər ürək.
Qızlar bizə paylayardı gül-çiçək,
Qada-bala bizdən uzaq olardı,
Ürəyimiz məhəbbətlə dolardı.

Hər torbada xurma, kişmiş, qoz, badam,
Qovurğadan heç doyarmı heç adam.
Şəkərbura çox olardı o axşam,
Xoş olardı paxlavanın ləzzəti,
Qurtarmırdı aşıqların söhbəti.

Zəmzəm suyu gətirərdik bulaqdan,
Yelləncəklər asılardı ağacdan.
Hamı qalıb ayrılardı yarışdan,
Təmizlənib durulardı qəlbimiz,
Sevinərdik, şadlanardıq onda biz.

BƏNÖVŞƏ

Arı uçub gülə gəlir,
Quşlar gülə-gülə gəlir,
Şeyda bülbül dülə gəlir,
Bənövşələr açılanda.

Ellər salamlayır yazı,
Aşıqlar kökləyir sazı,
Başlayır güllərin nazı,
Bənövşələr açılanda.

Xınalanır dağlar, daşlar,
Bəzəyir çölü naxışlar,
Nəğmə deyir qaranquşlar,
Bənövşələr açılanda.

Üz-gözlərdən nur tökülür,
Zülmətin bağrı sökülür,
Günəş məhəbbətlə gülür,
Bənövşələr açılanda.

Sinəyə sığmayır ürək,
Ətir yayır əsən külək,
Çiçəkləyir sevgi, istək,
Bənövşələr acılanda.