Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Prezident mükafatçısı,
Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının BAKI Bürosunun Rəhbəri
İntihar
Zaman oğurladı saflığımızı,
İndi nağıllar da gülməli mənə.
Günah səndə deyil, kişinin qızı,
Hamıdan, hər şeydən gülməli mənəm.
Cırıq çəkmələrim yollar yorğunu,
Cibimdə siqaret, sonuncu manat.
Gecələr başına çəkir yorğanı,
Məni səfillikdə üşüdən həyat.
Sənə nə verəcəm kədərdən başqa?
Qızılı saçların solar əlimdə.
Bir quru daxmam yox, baş girələyəm,
Sevgidən savayı nə var əlimdə?
Nə ata, nə ana gördüm, bilirsən,
Yetimin taleyi bəlli əzəldən.
Qırılan qırılıb, get, gedə bilsən,
Çətin çiliklərdən ürək düzəldəm.
Göylər ətəyindən qarmı tökəcək?
Ağaclar çoxdandır qovub payızı.
Görüş vaxtı deyil, otur evində,
Boylanma qapıdan, kişinin qızı .
Bəlkə layla deyir dalğalar mənə?
Ölümmü, yuxumu, bilmirəm nədir…
Özümü atıram ağ ləpələrə,
Sevgim də içimdə intihar edir…
lll
Mənə nə dost oldun, nə də yar oldun.
Payızla gəlmişdin, payızda getdin.
İndi qış evimi isitmir odun,
Qarışdın yağışa payıza getdin.
Getdin sükutuna bürüyub yolu,
Nə həsrət, nə güman yolunu kəsdi.
Səni sevəcəkdim, qurbanın olum,
Ya sən istəmədin ya vaxt tələsdi.
On altı yaşımda vurulduğumtək,
Bir dəli sevdaya vurulacaqdım.
O ilk öpüş kimi utancaq, kövrək,
Titrək dodağında yorulacaqdım.
Səni sevəcəkdim, sənsə tələsdin.
Bir ümid qırıldı, bir ah duyuldu.
Getdin, addımından ürəyim əsdi,
Yağdı qəm yağışı izin yuyuldu…
Səni sevəcəkdim, inan Allaha,
Bütün varlığımla, əzalarımla.
Vecimə deyildi batsam günaha,
Səni sevəcəkdim cəzalarımla.
Yordu kədər məni, yordu qəm məni.
De niyə səbrini əzizləmədin?
Bilirəm hələ də sevirsən məni,
Nə mən getmə dedim, nə sən gözlədin.
Bəzənib şəhərin küçəsi, yolu,
Bayram havasına bürünüb şəhər.
Bəzən bircə görüş ayrılıq olur,
Bəzən də ömürlük çəkir görüşlər.
lll
Bu nə ürəkdir vermisən,
Balaca cana, Allahım?
Dünyanın yükü çiynimdə,
Təpədən dırnağa aham.
Boğuluram qanımda mən,
Kafir də mən,qulun da mən.
Nə etdim ki yolunda mən?
İnsan adında günaham…
lll
Acı-acı yaşadıq, şirin-şirin günləri,
Qəbirlərə daşıdıq bağçalardan gülləri.
Vida üçün yellədik əzizlərə əlləri,
Xoş anımız olmadı!
Dərələrdən qurtulub, təpələrə qovuşduq.
Neçə qada yaşadıq,
neçə dərddən sovuşduq.
Yenə üsyana qalxdıq,
məğlub olduq, barışdıq.
Gümanımız olmadı!
Səcdə getdik min kərə
biz haqqın dərgahına,
Bir kərə acımadıq körpələrin ahına.
Dildə dedik, ürəkdən dünyalar Allahına,
İnamımız olmadı!
Məsum doğulduq axı,
böyüdük kimə döndük?
Nələr sifət dəyişdik, hamısı üzü dönük.
Neçə yazıq daşladıq, neçə fağıra güldük,
Vicdanımız olmadı!
Kor-koranə, imansız asan oldu yaşamaq,
Ömür sondur,
çiyində günahlar qalaq-qalaq.
Elə təzə istədik insanlığa ucalaq,
Zamanımız olmadı!…