Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Prezident mükafatçısı,
Azərbaycanın Mədəniyyət və Ədəbiyyat Portalının BAKI Bürosunun Rəhbəri
Adam elə darıxır ki…
Salam, ömrüm, biz tərəfə qar yağır,
Don vurubdu üst qatını dənizin.
Adam elə köpək kimi darıxır,
Adam elə darıxır ki, əzizim…
Baxırsan ki, quş yuvası yiyəsiz,
Baxırsan ki, ağacların barı yox.
Yaşayırsan “bəlkə”lərsiz, “niyə”siz,
Yaşayırsan, yarı varsan, yarı yox.
Bürünürsən keçən ilki pencəyə,
“Üşüyərsən” – deyənin yox sazaqda.
Gizli-gizli ağlayırsan gecəyə,
Gülür sənə küçədəki uşaq da.
Baxırsan ki, dağınıqsan, pintisən,
Yaşadığın qəfəsmidir, odamı?
Tanımırsan öz özünü indi sən,
Tanımırsan güzgüdəki adamı.
Salam, ömrüm, biz tərəfə qar yağır,
Don vurubdu üst qatını dənizin.
Adam elə köpək kimi darıxır,
Adam elə darıxır ki, əzizim…
Qorxma
Qorxma, daha bir kimsəni sevmirəm,
İsidən yox fəsillərin qışında.
Qorxma, daha gücüm də yox gəzdirəm,
Başqasını ürəyimin başında.
Qorxma, daha telefonum hey susur,
Gizlətmirəm zənglərimi birindən.
Qorxma qəlbim həsrətinə uduzur,
Bağlanmıram adamlara dərindən.
Qorxma, indi soluxubdur bənizim,
Kim tanıyar məni belə görəndə?
Qorxma gülüm, gecə kimi səssizəm,
Gülüşümü itirmişəm dünəndə.
Qorxma, hələ bəriyədir yollarım,
Səfərimi uzaqlara salmıram.
Qorxma, hələ sağalmayıb qollarım,
Özgəsini ağuşuma almıram.
Qorxma, gözüm açılmır ki gün görəm,
Göz yaşımı şeirlərə sıxıram.
Bax beləcə hər gün biraz ölürəm,
Hər gün biraz həyatından çıxıram…