Lal suyu üzü üstə,
Tökdün göydən aşağı-
Ay insanın yiyəsi!
Yağışla düş torpağa,
Bizə quru yer göstər…
Neçə əsrlik olub
Yaşın, başın bilmirəm?!
Bəsdir gözlətdin bizi.
Gözləməkdən gözümüz,
Kök atıbdı torpağa,
Rəng qatıbdı yarpağa.
Saralıb ovcumuzda
Duaların bənizi.
Özün gözəl endirdin ,
Ən saxtakar dənizi.
Qabardı üzümüzə,
Çəkildi dizimizdən.
Divan köhnə divandı,
Tutmusan canımıza.
Yaşamağa yer burax,
Nəfəsə, qanımıza.
Taxtı özünə saxla,
Dərdi sazına bağla…
Taxmısan kəpənəyə,
Qolumun qandalların.
Qorxmursan ki, uçaram ?
Tələsir amallarım…
Sənə nə var, azadsan,
Bizik məhbus canavar.
Gəl ! İnsanın yiyəsi,
Göstər ki, daha nə var?!