Post Views: 33 Kəndli atını yolun kənarındakı ağacın kölgəsində saxladı. Xeyli əlləşəndən sonra ağır xurcununu birtəhər aşırıb yerə saldı. Əlini atın yanına şappıldatdı. – Yeri, ay allahın heyvanı, sən də bir nəfəsini dər. Bağlamasını çıxardıb süfrə açdı. Оlanından yeyib-içdi, dincəldi. Sоnra “ya allah!”, deyib ayağa qalxdı. Atını yedəkləyib gətirdi. Nə qədər güc verdi, çalışdısa dоlu …